(1990) 3 ΑΑΔ 12
9 Ιανουαρίου, 1990
[ΠIKHΣ, Δ/στής]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ME TO APΘPO 146 TOY ΣYNTAΓMATOΣ
ΑΝΤΩΝΗΣ KYPIΛΛOY,
Αιτητής,
ν.
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ
1. ΥΠΟΥΡΓΟΥ OIKONOMIKΩN,
2. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΗΜΗΜΑΤΟΣ TEΛΩNEIΩN
,Καθ’ ων η αίτηση
.(Υπόθεση Αρ. 467/88)
.Τελωνειακοί Δασμοί και Φόροι Καταναλώσεως — Ατελής εισαγωγή οχήματος από επαναπατριζόμενο Κύπριο — Οι Περί Τελωνειακών Δασμών και Φόρων Καταναλώσεως Νόμοι (N. 18/78 και μεταγενέστεροι τροποποιητικοί νόμοι) — Κ.Δ.Π. 188/82 — Εισαγωγή αδασμολόγητου αυτοκινήτου από Κύπριους επαναπατρισθέντες — Προϋποθέσεις — Δεκαετής παραμονή στο εξωτερικό — Δε στοιχειοθετείτο η προϋπόθεση αυτή αφού ο αιτητής διέκοψε την παραμονή του στο εξωτερικό κατά τρόπο που να μη συμπληρώνονται δέκα χρόνια παραμονής εκεί
.Ο αιτητής προσέβαλε με την προσφυγή του την απόφαση των καθ’ ων η αίτηση να απορρίψουν αίτημά του για εισαγωγή αδασμολόγητου οχήματος ως Κύπριου επαναπατρισθέντος
.Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισε ότι
:Οι προϋποθέσεις για την απόκτηση δικαιώματος για την τελώνιση οχήματος χωρίς την καταβολή του προβλεπόμενου δασμού συνοψίζονται στη Symeou v. Republic. Αυτές είναι (α) μόνιμη εγκατάσταση στο εξωτερικό, (β) για συνεχή περίοδο 10 χρόνων, (γ) επαναπατρισμός και (δ) εισαγωγή του αυτοκινήτου μέσα σε εύλογο χρόνο μετά τον επαναπατρισμό
.[*13]Στην προκείμενη υπόθεση, μία από τις προϋποθέσεις δεν τεκμηριώνεται από τα γεγονότα, εκείνη που αφορά την περίοδο παραμονής στο εξωτερικό. Ο αιτητής δεν παρέμεινε στο εξωτερικό για συνεχή περίοδο 10 ετών. Συνεπώς δε στοιχειοθετείται μία από τις προϋποθέσεις για την απόκτηση του δικαιώματος. Επομένως οι αρχές δικαιολογημένα απέρριψαν το αίτημα
.H προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα
.Αναφερόμενες υποθέσεις
:Hadjigeorghiou v. Republic (1986) 3(C) C.L.R. 2517
,Ttofis v. Republic (1988) 3(B) C.L.R. 1625
,Symeou v. Republic (1987) 3(A) C.L.R. 332
.Προσφυγή
.Προσφυγή εναντίον της απόφασης του Διευθυντή του Τμήματος Τελωνείων με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση του αιτητή για ατελή εισαγωγή οχήματος λόγω επαναπατρισμού, μετά από μόνιμη εγκατάστασή του στο εξωτερικό
.Z. Μυλωνάς, για τον Αιτητή
.Στ. Θεοδούλου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ’ ων η αίτηση
.Cur. adv. vult
.ΠΙΚΗΣ, Δ.: Με διάταγμα (K.Δ.Π. 188/82) που εκδόθηκε βάσει του Περί Τελωνειακών Δασμών και Φόρων Καταναλώσεως Νόμου (N. 18/78 και μεταγενέστεροι τροποποιητικοί νόμοι) παρέχεται σε επαναπατριζόμενους Κυπρίους μετά από μόνιμη εγκατάσταση στο εξωτερικό “... διά συνεχή περίοδον τουλάχιστον 10 ετών ...” δικαίωμα εισαγωγής ενός αυτοκινήτου χωρίς την καταβολή του προβλεπόμενου δασμού· δεδομένου ότι η εισαγωγή γίνεται μέσα σε εύλογο χρόνο μετά την επανεγκατάστασή του στην Κύπρο
.Με αίτησή του στις Τελωνειακές Αρχές, ημερομηνίας 31/3/87, ο Αντώνης Κυρίλλου (ο αιτητής) διεκδίκησε το δικαίωμα που παρέχει η πιο πάνω διάταξη υποβάλλοντας ότι μεταξύ του Σεπτέμβρη του [*14]1976 και του Φεβράρη του 1987 ήταν μόνιμος κάτοικος Ελλάδας και συνεπώς νομιμοποιείτο στην αξίωσή του, μετά τον επαναπατρισμό του στις 27/2/87. Από τα στοιχεία τα οποία παρέχονται προς υποστήριξη του αιτήματος, προκύπτει ότι κατά τη διάρκεια της περιόδου που προηγήθηκε της επανεγκατάστασης, παρέμεινε στην Κύπρο για σημαντικά χρονικά διαστήματα που συμποσούνται σε δύο σχεδόν χρόνια (719 μέρες). Σε μεταγενέστερη επιστολή του (27/4/87) επεξηγεί τους λόγους της διαμονής του στην Κύπρο στο διάστημα που μεσολάβησε μεταξύ της αρχικής του αναχώρησης και της επανεγκατάστασής του στην Κύπρο. Δίδονται εξηγήσεις για τις δυο μακρύτερες περιόδους παραμονής του στην Κύπρο, το 1982 και το 1983. H παραμονή του στην Κύπρο, μεταξύ 14/7/82 και 13/12/82, αποδίδεται σε λόγους ανάρρωσής του μετά από εγχείρηση που είχε υποστεί στην Ελλάδα, ενώ η παραμονή του στην Κύπρο τον επόμενο χρόνο μεταξύ 13/2/83 και 5/12/83 οφειλόταν στην ασθένεια του πατέρα του η οποία κατέληξε στο θάνατό του τον Απρίλη του ίδιου χρόνου και μεταγενέστερα στη διευθέτηση των οικογενειακών υποθέσεων και συμπαράσταση στη μητέρα του
.Στην Ελλάδα, όπου ήταν εγκαταστημένη η αδελφή του, ο αιτητής είχε μεταβεί το Σεπτέμβρη του 1976. Αρχικά, εργάστηκε ως εργάτης στις οικοδομές και από το 1977 ως λοστρόμος σε πλοία. Και μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα, το 1983, συνέχισε την εργασία του ως ναυτικός. Ούτε στην αίτησή του για την ατελή εισαγωγή αυτοκινήτου, ούτε στις επεξηγήσεις που έδωσε με την επιστολή της 27/4/87 δεν κάμνει αναφορά σε οποιαδήποτε εργασία άλλη από εκείνη του οικοδόμου (αρχικά) και του ναυτικού (μεταγενέστερα). Στην ένορκό του δήλωση που κατατέθηκε στις 18/12/89, προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι πρόσθετα προς την εργασία του ως ναυτικός, διατηρούσε επιχείρηση ανθοπωλείου με την αδελφή του. Το γεγονός αυτό δεν τέθηκε ενώπιον των αρχών ούτε αναμενόταν η αποκάλυψή του, όσο εκτεταμένη και αν ήταν η διερεύνηση των γεγονότων· ήταν γεγονός που ενέπιπτε στην αποκλειστική γνώση του αιτητή. H επίδικη απόφαση δεν μπορεί να κριθεί έξω από το πλαίσιο των γεγονότων για τις συνθήκες παραμονής του στο εξωτερικό που ο ίδιος έθεσε ενώπιον των αρχών προς υποστήριξη του αιτήματός του
.Το αίτημα για δασμολογική απαλλαγή απορρίφθηκε για το λόγο ότι ο αιτητής δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις για μόνιμη εγκατάσταση στο εξωτερικό για τη συνεχή περίοδο των 10 χρόνων, όπως προβλέπεται στο σχετικό κανονισμό. O κ. Μυλωνάς εισηγήθηκε ότι, η παραμονή του στην Κύπρο στο διάστημα των 10 χρόνων δε διέκοψε το δεσμό του με την Ελλάδα, ούτε αλλοί[*15]ωσε το χαρακτήρα της παραμονής του εκεί (μόνιμη εγκατάσταση). Περιοδικές επισκέψεις στο εξωτερικό δεν αποστερούν, όπως εισηγήθηκε, το δικαιούχο των οφελημάτων που προβλέπει η K.Δ.Π. 188/82, όπως υποστηρίζεται στις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστήριου στις υποθέσεις HadjiGeorghiou v. Republi c(1986) 3 C.L.R. 2517 και Ttofis v. Republic (1988) 3(B) C.L.R. 1625
.To επίδικο θέμα και στις δυο προσφυγές αφορούσε τις συνέπειες επισκέψεων στην Κύπρο προσώπων που είχαν εγκατασταθεί μόνιμα στο εξωτερικό, στη φύση και χαρακτήρα της παραμονής τους στην αλλοδαπή. Αποφασίστηκε ότι, περιοδικές επισκέψεις στην Κύπρο στο διάστημα που μεσολαβεί, δεν αλλιώνουν το χαρακτήρα της μόνιμης εγκατάστασής τους στο εξωτερικό, εφόσον οι επισκέψεις τους δεν έχουν σκοπό τον επαναπατρισμό τους. Σε καμιά από τις αποφάσεις όμως δεν κρίθηκε ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο σχετικός κανονισμός εάν η μόνιμη εγκατάσταση στο εξωτερικό δε συνοδεύεται με συνεχή παραμονή στο εξωτερικό για περίοδο 10 ετών
.Οι προϋποθέσεις για την απόκτηση δικαιώματος για την τελώνιση οχήματος χωρίς την καταβολή του προβλεπόμενου δασμού συνοψίζονται στη Symeou v. Republi c(1987) 3 C.L.R. 332. Αυτές είναι (α) μόνιμη εγκατάσταση στο εξωτερικό, (β) για συνεχή περίοδο 10 χρόνων, (γ) επαναπατρισμός και (δ) εισαγωγή του αυτοκινήτου μέσα σε εύλογο χρόνο μετά τον επαναπατρισμό
.Στην προκείμενη υπόθεση ,μια από τις προϋποθέσεις δεν τεκμηριώνεται από τα γεγονότα, εκείνη που αφορά την περίοδο παραμονής στο εξωτερικό. O αιτητής δεν παρέμεινε στο εξωτερικό για συνεχή περίοδο 10 ετών. Συνεπώς, δε στοιχειοθετείται μια από τις προϋποθέσεις για την απόκτηση του δικαιώματος. Επομένως οι αρχές δικαιολογημένα απέρριψαν το αίτημα
.H προσφυγή απορρίπτεται. H επίδικη απόφαση βεβαιώνεται στο σύνολό της, βάσει του Άρθρου 146.4(α). Δεν εκδίδεται διαταγή για τα έξοδα
.H προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα
.cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογ