ΑΝΩΤΑΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
(Άρθρο 23(3)(δ) του Ν. 33/64 – Μεταβατικές Διατάξεις)
(Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Αρ. 155/21)
4 Φεβρουαρίου, 2026
[Τ.Θ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ, Τ. ΚΑΡΑΚΑΝΝΑ, Η. ΓΕΩΡΓΙΟΥ, Δ/ΣΤΕΣ]
ΜΑΡΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΜΙΛΤΙΑΔΟΥΣ,
Εφεσείουσα,
v.
ΔΗΜΗΤΡΗ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ,
Εφεσίβλητου,
v.
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ
ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ,
Καθ΄ης η αίτηση.
― ― ― ― ―
Αίτηση ημερ. 7.2.2025 για τροποποίηση λόγων έφεσης
Μ. Χατζητζοβάνης για Μ. Κυπριανού & Co LLC, για την εφεσείουσα-αιτήτρια.
Μ. Γιαννοπούλου (κα) για Χριστοφή, Μερακλής & Συνεργάτες ΔΕΠΕ, για τoν εφεσίβλητo-καθ΄ ου η αίτηση.
Δ. Εργατούδη (κα), Ανώτερη Δικηγόρος της Δημοκρατίας, εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα, για την καθ΄ ης η αίτηση.
ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Η απόφαση του Δικαστηρίου είναι ομόφωνη και θα δοθεί από τον Οικονόμου, Δ.
--------------
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ, Δ.: Ο εφεσίβλητος είχε καταχωρίσει προσφυγή ζητώντας την ακύρωση της προαγωγής της εφεσείουσας στη μόνιμη θέση λειτουργού Φόρου Προστιθέμενης Αξίας, Τμήμα Φορολογίας. Η προσφυγή έγινε δεκτή και η επίδικη απόφαση ακυρώθηκε.
Ακολούθησε έφεση εκ μέρους της εφεσείουσας στις 3.12.2021, στην οποία περιλήφθηκαν δύο λόγοι έφεσης ως ακολούθως:
«ΠΡΩΤΟΣ ΛΟΓΟΣ ΕΦΕΣΗΣ
Το Πρωτόδικο Δικαστήριο εσφαλμένα έκρινε ότι εμφιλοχώρησε ουσιώδης πλάνη του Γενικού Διευθυντή στην σύσταση του σε σχέση με την προηγούμενη πείρα του εφεσίβλητου.
Αιτιολογία
Ο Γενικός Διευθυντής σταθμίζοντας και συνεκτιμώντας όλα τα στοιχεία που είχε ενώπιον του σύστησε ως καταλληλότερη την εφεσείουσα. Ο Γενικός Διευθυντής προτού προβεί στη σύσταση υπέρ της εφεσείουσας, είχε πλήρη γνώση της αξίας, προσόντων και αρχαιότητας των υποψηφίων και η σύσταση του ουδόλως συγκρούεται με τα στοιχεία των φακέλων.
Περαιτέρω, με δεδομένο ότι η εφεσείουσα είχε υπέρ της την σύσταση του Γενικού Διευθυντή συνεπάγεται πως αυτή υπερείχε του Εφεσίβλητου σε αξία. Επίσης ο Γενικός Διευθυντής στη σύσταση του, προσδιόρισε τις ιδιότητες και ικανότητες που διέθετε η Εφεσείουσα και οι οποίες θα την βοηθούσαν να ανταποκριθεί καλύτερα στις απαιτήσεις της θέσης.
ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΛΟΓΟΣ ΕΦΕΣΗΣ
Εσφαλμένα το Πρωτόδικο Δικαστήριο θεώρησε ότι η ΕΔΥ υπερέβηκε τα ακραία όρια της διακριτικής της ευχέρειας.
Αιτιολογία
Αμφότεροι οι διάδικοι κατά την πλήρωση της επίδικης θέσης κατείχαν τα ίδια έτη υπηρεσίας στην προηγούμενη θέση. Το Πρωτόδικο Δικαστήριο κατά την κρίση του προσμέτρησε επιπρόσθετα ως προς την αρχαιότητα του εφεσίβλητου, τη θέση που κατείχε ως Βοηθός Λειτουργός Φόρου Προστιθέμενης Αξίας. Ως προς το θέμα της αρχαιότητας, δεν ήταν ουσιώδης ώστε να οδηγούσε σε ακύρωση της απόφασης της ΕΔΥ. Δεν τίθεται θέμα πλάνης από πλευράς της ΕΔΥ ως προς το θέμα της αρχαιότητας και συνακόλουθα πείρας μεταξύ της εφεσείουσας και του εφεσίβλητου.»
Η έφεση ορίστηκε για οδηγίες ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου, όπως προβλεπόταν τότε η δικαιοδοσία, στις 12.12.2024, οπότε και δόθηκαν οδηγίες για καταχώριση περιγραμμάτων εντός 45 ημερών, με περαιτέρω οδηγίες ότι η υπόθεση θα οριζόταν για ακρόαση στη νενομισμένη της σειρά μετά την καταχώριση περιγραμμάτων.
Μετά από αίτηση της ημερ. 17.1.2025, η εφεσείουσα έλαβε περαιτέρω χρόνο 30 ημερών για να υποβάλει το περίγραμμα αγόρευσης της.
Τελικά δεν καταχώρισε περίγραμμα αγόρευσης. Αντ’ αυτού στις 7.2.2025 καταχώρισε αίτηση για τροποποίηση των λόγων έφεσης με την προσθήκη τριών νέων λόγων έφεσης ως ακολούθως:
«Τρίτος Λόγος Έφεσης:
Το Πρωτόδικο Δικαστήριο λανθασμένα και/ή καθ’ υπέρβαση εξουσίας συνέδεσε την προαγωγή της Εφεσείουσας με την προαγωγή της Κούτρα Μοδινού.
Αιτιολογία Τρίτου Λόγου Έφεσης:
Χωρίς να τεθεί θέμα από τον Εφεσίβλητο αναφορικά με την προαγωγή της Κούτρα Μοδινού, το Πρωτόδικο Δικαστήριο εξέτασε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες προάχθηκε.
Τέταρτος Λόγος Έφεσης:
Το Πρωτόδικο Δικαστήριο εσφαλμένα έκρινε ότι ο Γενικός Διευθυντής πλανήθηκε στη σύσταση του όταν θεώρησε ότι το μεταπτυχιακό θα προσέδιδε συγκριτικό πλεονέκτημα στην Εφεσείουσα έναντι του Εφεσίβλητου καθ’ ότι η πλειοψηφία των μαθημάτων σχετίζονταν με τη διοικητική επιστήμη, κάτι που δεν προκύπτει από την κατάσταση μαθημάτων.
Αιτιολογία Τέταρτου Λόγου Έφεσης:
Το Πρωτόδικο Δικαστήριο υπερέβηκε τις εξουσίες του υποκαθιστώντας τη διοίκηση με τη δική του κρίση ως προς το μεταπτυχιακό της Εφεσείουσας. Η εκτίμηση κατά πόσο τα μαθήματα που διδάχθηκε κάποιος υποψήφιος στα πλαίσια ενός μεταπτυχιακού προγράμματος είναι θέμα το οποίο εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της διοίκησης και σε τέτοιες περιπτώσεις το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει.
Πέμπτος Λόγος Έφεσης:
Το Πρωτόδικο Δικαστήριο λανθασμένα και/ή πεπλανημένα έκρινε ότι υπήρχε πλάνη του Γενικού Διευθυντή πως η θέση ήταν θέση στην οποία δεν απαιτείτο ακαδημαϊκό προσόν.
Αιτιολογία Πέμπτου Λόγου Έφεσης:
Το σχέδιο υπηρεσίας της θέσης Βοηθού Λειτουργού ΦΠΑ 2ης Τάξης, αναφέρει ως απαιτούμενα προσόντα το Δίπλωμα/Πτυχίο αναγνωρισμένου Ανώτερου Εκπαιδευτικού Ιδρύματος τριετούς τουλάχιστον μεταλυκειακού κύκλου σπουδών στα Οικονομικά, Εμπορικά, Διοίκηση Επιχειρήσεων, Λογιστική, Στατιστική, Επιστήμη Ηλεκτρονικών Υπολογιστών ή/και πληροφορικής.»
Την αίτηση συνοδεύει ένορκη δήλωση της κας Δέσποινας Σαμούτη, η οποία είναι δικηγόρος στο γραφείο των δικηγόρων της εφεσείουσας. Εκεί αναφέρεται ότι:
«3. Κατά την μελέτη τόσο της πρωτόδικης απόφασης όσο και των λόγων έφεσης για σκοπούς ετοιμασίας του περιγράμματος αγόρευσης για το οποίο παρατάθηκε ο χρόνος καταχώρησης του για 30 ημέρες αρχομένης από τις 22/1/2025, διαπιστώθηκε από τη δικηγόρο που χειρίζεται την υπό κρίση έφεση, ότι εκ λάθους και/ή αβλεψίας και/ή εκ παραδρομής δεν είχε καταγραφεί στην ειδοποίηση έφεσης ο τρίτος, τέταρτος και πέμπτος λόγος έφεσης, για τους οποίους η Αιτήτρια εφεσιβάλλει την πρωτόδικη απόφαση, ως αναγράφεται στο αιτητικό της παρούσας αίτησης.»
Ο εφεσίβλητος έχει ένσταση. Προβάλλει επί της ουσίας ότι με την σκοπούμενη τροποποίηση επιχειρείται η αναδόμηση της έφεσης χωρίς ικανοποιητική εξήγηση και ότι η αίτηση υποβάλλεται κακόπιστα και καθυστερημένα. Επίσης ότι οι λόγοι που επικαλείται η εφεσείουσα δεν δικαιολογούν την έγκριση της αίτησης και/ή την καθυστέρηση στην υποβολή της, εφόσον περιορίζονται στον ισχυρισμό περί αβλεψίας του δικηγόρου που χειρίζεται την υπόθεση.
Τέτοια ζητήματα έχουν επιλυθεί από τη νομολογία κατά τρόπο πάγιο. Βλέπετε, μεταξύ άλλων, Καραγιώργη ν. Αριστείδου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2014) 3 ΑΔΔ 351, όπου αφενός σημειώθηκε ότι:
«Η σύγχρονη τάση που παρουσιάζει η νομολογία είναι προς την κατεύθυνση έγκρισης αιτήσεων για τροποποίηση σε κατάλληλες περιπτώσεις, έστω και εάν η αναγκαιότητα τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, εκτός βέβαια αν σοβαροί λόγοι συνηγορούν προς την αντίθετη προσέγγιση. (Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου (1991) 1 Α.Α.Δ. 934, Χατζηχάννας ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2013) 3 Α.Α.Δ. 639, Investylia Public Co. Ltd. v. Μηνά (2014) 1 Α.Α.Δ. 437, ECLI:CY:AD:2014:A131).»
Από την άλλη επιβεβαιώνεται η βασική ειδοποιός διαφορά:
«Τροποποιήσεις που αποσκοπούν στη διασαφήνιση υφιστάμενων λόγων έφεσης κατά κανόνα εγκρίνονται. Αντίθετα, κατά κανόνα, δεν εγκρίνονται τροποποιήσεις που συνεπάγονται την εισαγωγή νέων λόγων έφεσης, οι οποίοι διευρύνουν σε μεγάλο βαθμό την υπάρχουσα βάση της έφεσης, ιδιαίτερα στο στάδιο της ακρόασης της έφεσης. Στην απουσία ικανοποιητικής εξήγησης για τη μη συμπερίληψη του νέου λόγου στην ειδοποίηση έφεσης και δικαιολόγησης της καθυστέρησης, δε γίνεται δεκτή η εισαγωγή του με την τροποποίηση της έφεσης. (Καμένος ν. Δημοκρατίας (1996) 3 Α.Α.Δ. 24). Όμως, δεν ισχύει άκαμπτος κανόνας, ο οποίος άλλωστε θα αποστερούσε από το Δικαστήριο τη δυνατότητα να ασκήσει τη δική του κρίση και είτε να επιτρέψει, είτε να απορρίψει, τη συγκεκριμένη τροποποίηση, λαμβάνοντας υπόψη και συνεκτιμώντας όλα τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης. (Kassab Golf Solar France Ltd ν. Yiacoumis Bros (Construction) Co Ltd (1990) 1 Α.Α.Δ. 510).
Σε σχέση με την καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης, έχει νομολογηθεί ότι αυτή δεν μπορεί να αντικριστεί κατά απομόνωση ως ορισμένης σημασίας και, μάλιστα, αποφασιστικής σε κάθε περίπτωση. (Panayiotis Georghiou (Catering) ν. Δημοκρατίας (1996) 3 Α.Α.Δ. 323, Flecha Contracting Ltd. v. M.C. Michael Development Ltd (πιο πάνω)). Ο χρόνος υποβολής της αίτησης εξετάζεται σε συνάρτηση με το στάδιο στο οποίο ευρίσκεται μία έφεση.»
Εν προκειμένω, χωρίς δυσκολία διαπιστώνουμε ότι δεν επιδιώκεται διασαφήνιση των υφιστάμενων δύο λόγων έφεσης αλλά εισαγωγή νέων λόγων έφεσης. Αν εγκριθεί η αίτηση η άλλη πλευρά θα αντιμετωπίσει σε μεγάλο βαθμό μια νέα υπόθεση. Τούτο σε προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας, τρία και πλέον έτη μετά την καταχώριση της έφεσης και χωρίς να δίδεται ικανοποιητική αιτιολογία για την καθυστέρηση. Συνεπώς, αν και δεν παραβλέπουμε τη σύγχρονη τάση να επιτρέπονται οι τροποποιήσεις, η οποία εξυπηρετεί την ευχέρεια να τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα επίδικα θέματα, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης αυτής βρίσκουμε ότι θα πρέπει να ασκήσουμε τη διακριτική μας ευχέρειας προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Η αίτηση απορρίπτεται με €1.600 έξοδα πλέον ΦΠΑ υπέρ του εφεσίβλητου-καθ’ ου η αίτηση.
Τ.Θ. Οικονόμου, Δ.
Τ. Καρακάννα, Δ.
Η. Γεωργίου, Δ.
/φκ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο