ΕΦΕΤΕΙΟ ΚΥΠΡΟΥ – ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
17 Φεβρουαρίου 2026
[Μ. ΑΜΠΙΖΑΣ, ΣΤ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΟΥ‑ΜΕΣΣΙΟΥ, Ι. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΟΥ, Δ/ΣΤΕΣ]
(Ποινική Έφεση Αρ.: 19/2026)
WESAM Y.J. JOHA,
Εφεσείων,
ν.
AΣΤΥΝΟΜΙΑΣ,
Εφεσίβλητης.
(Ποινική Έφεση Αρ.: 20/2026)
MOHAMMAD NN ALMADI,
Εφεσείων,
ν.
AΣΤΥΝΟΜΙΑΣ,
Εφεσίβλητης.
(Ποινική Έφεση Αρ.: 37/2026)
YAZAN MOHAMMAD ABDUL KAREEM AZZAZI,
Εφεσείων,
ν.
AΣΤΥΝΟΜΙΑΣ,
Εφεσίβλητης.
(Ποινική Έφεση Αρ.: 38/2026)
ABDUL KAREEM MOHAMMAD ABDUL KAR AZZAZI,
Εφεσείων,
ν.
AΣΤΥΝΟΜΙΑΣ,
Εφεσίβλητη.
__________________________
Σ. Δημητρίου, για τον Εφεσείοντα στην 19/2026.
Κ. Ταμπούρλας, για τους Εφεσείοντες στις 20/2026, 37/2026 και 38/2026.
Χ. Πρόξενου (κα) για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για την Εφεσίβλητη στις 19/2026, 20/2026, 37/2026 και 38/2026.
ΑΜΠΙΖΑΣ, Δ.: Η ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου θα δοθεί από την Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Δ.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
(Αυθημερόν)
ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΟΥ-ΜΕΣΣΙΟΥ, Δ.: Οι κατηγορούμενοι 1-5 στην ποινική υπόθεση 655/2026 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας αντιμετωπίζουν από κοινού 24 κατηγορίες. Ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει επιπλέον 3 κατηγορίες και συγκεκριμένα τις κατηγορίες 25-28 ενώ ο κατηγορούμενος 4 αντιμετωπίζει επιπλέον τις κατηγορίες 25, 26 και 29. Το κατηγορητήριο περιλαμβάνει κατηγορίες για το αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος που αφορά κατοχή και μεταφορά πυροβόλου όπλου κατηγορίας Β, κατοχή και μεταφορά εκρηκτικών υλών, απαίτηση περιουσίας με απειλή, συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση και του εκβιασμού, αδικήματα κατοχής και μεταφοράς πυροβόλου όπλου κατηγορίας Β και εκρηκτικών υλών χωρίς την άδεια Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών αλλά και τα αδικήματα της συνομωσίας προς διάπραξη πλημμελήματος και ειδικότερα κατοχής επιθετικού οργάνου, μαχαιροφορίας, οπλοφορίας προς διέγερση τρόμου, απαίτησης περιουσίας με απειλές, μεταφοράς μάχαιρας, απειλών αλλά και επίθεσης που προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη και το σοβαρότερο αδίκημα της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης. Διατάχθηκε σχετικά η παραπομπή τους σε δίκη ενώπιον του Κακουργιοδικείου το οποίο θα συνεδριάσει στη Λάρνακα στις 16.3.2026.
Η Κατηγορούσα Αρχή στο στάδιο της παραπομπής της υπόθεσης υπέβαλε αίτημα όπως οι κατηγορούμενοι παραμείνουν υπό κράτηση μέχρι τότε. Βάση του αιτήματος για όλους τους κατηγορούμενους ήταν ο κίνδυνος φυγοδικίας και επιπλέον, αναφορικά με τους κατηγορούμενους 1, 2, 4 και 5, ο κίνδυνος επαναδιάπραξης αδικημάτων. Όλοι οι κατηγορούμενοι έφεραν ένσταση στην κράτησή τους ισχυριζόμενοι, σε σχέση με τον προβαλλόμενο λόγο φυγοδικίας, ότι αφενός η πιθανότητα καταδίκης τους είναι απομακρυσμένη με βάση το μαρτυρικό υλικό που υπάρχει και αφετέρου ότι έχουν ισχυρούς δεσμούς με τη Δημοκρατία, ενώ επιπρόσθετα οι κατηγορούμενοι 1, 2, 4 και 5 ανέφεραν ότι δεν έχουν προηγούμενες καταδίκες, υπάρχουν ποινικές υποθέσεις που εκκρεμούν εναντίον τους για τις οποίες ισχύει το τεκμήριο της αθωότητας αφού ακόμα δεν έχει επέλθει η καταδίκη τους και ότι οι εκκρεμούσες εναντίον τους υποθέσεις δεν είναι τέτοιας σοβαρότητας και δεν δείχνουν τέτοια ροπή στην παρανομία που να καθίσταται αναγκαία η κράτησή τους.
Το πρωτόδικο Δικαστήριο με αναφορά στην υπόθεση ΓΛΥΚΕΡΙΑ ΙΩΑΝΝΟΥ ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση 112/2025, ημερομηνίας 2.5.2025 επανέλαβε την αρχή ότι ο κίνδυνος φυγοδικίας ενός κατηγορουμένου αυξάνεται αναλόγως της σοβαρότητας των κατηγοριών που αντιμετωπίζει, της πιθανότητας καταδίκης του και του ενδεχομένου επιβολής αυστηρής ποινής. Ανέφερε ακολούθως ότι τα περισσότερα από τα αδικήματα που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι επισύρουν πολυετείς ποινές φυλάκισης 5 μέχρι 14 ετών.
Εξετάζοντας το μαρτυρικό υλικό στην όψη του και μόνο για να διαπιστωθεί κατά πόσο πιθανολογείται η καταδίκη των κατηγορουμένων (ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ (2007) 2 Α.Α.Δ. 337, ΜΑΛΑ ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ (2008) 2 Α.Α.Δ. 135, ΑΡΓΥΡΗ ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση 195/2020, ημερομηνίας 23.12.2020), το πρωτόδικο Δικαστήριο αποφάσισε ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα καταδίκης των κατηγορουμένων στις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν, χωρίς βεβαίως να αποκλείεται κάθε λογική προσδοκία για αθώωσή τους, και, ότι σε περίπτωση καταδίκης τους, λαμβάνοντας υπόψη τη σοβαρότητα των κατηγοριών που αυτοί αντιμετωπίζουν, υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να επιβληθούν σε αυτούς πολυετείς ποινές φυλάκισης.
Εξέτασε επίσης τις προσωπικές περιστάσεις όλων των κατηγορουμένων αναφέροντας ότι όλοι, πλην του κατηγορούμενου 1, είναι ξένοι υπήκοοι και βρίσκονται στην Κύπρο αφού τους χορηγήθηκε από την Κυπριακή Δημοκρατία προσφυγικό καθεστώς (κατηγορούμενοι 2, 4 και 5) και καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας (κατηγορούμενος 3), αναφέροντας όμως ότι, από τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιόν του, η χορηγηθείσα διεθνής προστασία προς αυτούς έχει ανακληθεί στις 22.1.2026 και 23.1.2026 αντίστοιχα. Σημείωσε επίσης ότι ο κατηγορούμενος 1 είναι Κύπριος υπήκοος, παντρεμένος, ο Κατηγορούμενος 2 διαμένει στην Κυπριακή Δημοκρατία περί τα 8 χρόνια, ο κατηγορούμενος 3 είναι παντρεμένος με ευρωπαία πολίτη και εργάζεται ως οικοδόμος, ο κατηγορούμενος 4 επίσης οικοδόμος είναι παντρεμένος με κύπρια πολίτη και έχουν μια κόρη 2 ετών ενώ ο κατηγορούμενος 5, που επίσης εργάζεται ως οικοδόμος, είναι αδελφός του κατηγορούμενου 4. Από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου προκύπτει επίσης ότι η μητέρα των κατηγορούμενων 4 και 5 επίσης διαμένει στην Κύπρο.
Ακολούθως, με αναφορά στη νομολογία και ιδιαίτερα στις υποθέσεις ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ v. ΒΟUREL κ.ά., Ποινική Έφεση 206/2021, ημερομηνίας 28.12.2021, ECLI:CY:AD:2021:B593 και την πρόσφατη απόφαση ΝΙΤΕSH PATEL v. AΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση 293/2025, ημερομηνίας 1.12.2025, και συνυπολογίζοντας τα αντικειμενικά δεδομένα, τις προσωπικές τους περιστάσεις και τους δεσμούς των κατηγορουμένων με την Κυπριακή Δημοκρατία έκρινε βάσιμη την ύπαρξη κινδύνου φυγοδικίας όλων των κατηγορουμένων και προχώρησε και ενέκρινε το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής για την κράτηση όλων μέχρι τη δίκη τους επί αυτής της βάσης.
Εξέτασε επίσης και την πιθανότητα/κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων σε σχέση με όλους πλην του κατηγορούμενου 3 παραπέμποντας στις ορθές νομολογιακές αρχές και ειδικότερα στις υποθέσεις ΣΑΡΡΟΥ ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση 81/2023, ημερομηνίας 10.5.2023, ΙΩΑΝΝΟΥ ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση 25/2022, ημερομηνίας 4.2.2022, ECLI:CY:AD:2022:B50, ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ (2015) 2(Α) Α.Α.Δ. 405.
Παρέθεσε αναφορικά με τον κατηγορούμενο 1 το ποινικό του μητρώο ο οποίος βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες για τα αδικήματα του εμπρησμού, συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος, μεταφοράς μάχαιρας απολήγουσας σε αιχμηρό άκρο, υπόθεση 193/2015 και μεταφοράς επιθετικού όπλου στην υπόθεση 3704/2019 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου αλλά και άλλες 4 υποθέσεις που εκκρεμούν εναντίον του και ειδικότερα τις υποθέσεις 1659/2025, 10326/2025, 13426/2025 και 12380/2025 οι οποίες αφορούν αδικήματα συναφή με την παρούσα υπόθεση και έκρινε ότι ο κίνδυνος διάπραξης νέων αδικημάτων από πλευράς του κατηγορουμένου 1 είναι βάσιμος, αναφέροντας ότι η ροπή του προς την παρανομία και μάλιστα σε παρόμοιας φύσης αδικήματα που περιέχουν το στοιχείο της άσκησης βίας και της απειλής άσκησης βίας, είναι εμφανής από τα στοιχεία που έχουν παρατεθεί ενώπιόν του.
Εναντίον του κατηγορούμενου 2 εκκρεμεί ποινική υπόθεση 9947/2025 αναφορικά με αδικήματα κατά παράβαση του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977 και επίσης καταδικάστηκε στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης 13368/2023 και του επιβλήθηκαν, σε σχέση και πάλι με αδικήματα που αφορούν ναρκωτικές ουσίες, ποινές φυλάκισης με αυστηρότερη την πεντάμηνη ποινή φυλάκισης στο αδίκημα της προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β από άλλο πρόσωπο.
Ανέφερε επίσης ότι τα αδικήματα τα οποία αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 2 στην υπόθεση 9947/2025 όπως και εκείνα για τα οποία καταδικάστηκε στην υπόθεση 13368/2023, μπορεί να μην είναι άμεσα συναφή με τα αδικήματα της παρούσας υπόθεσης, αλλά το ιστορικό του καταδεικνύει τη ροπή του προς την παρανομία σε σοβαρά αδικήματα και σε σύντομο χρονικό διάστημα και έκρινε ότι η εκκρεμούσα εναντίον του υπόθεση σε συνδυασμό με τα πιο πάνω αναδεικνύουν επαρκώς τον κίνδυνο διάπραξης νέων αδικημάτων από μέρους του, σε περίπτωση απόλυσής του.
Εναντίον του κατηγορούμενου 4 εκκρεμεί η ποινική υπόθεση 12331/2025 η οποία αφορά μεταξύ άλλων αδικήματα επίθεσης με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης στην πρώην σύζυγό του και στον πατριό της, απειλών και μεταφοράς μάχαιρας εκτός κατοικίας, αδικήματα που φέρεται να έχουν διαπραχθεί πολύ πρόσφατα και ειδικά στις 2.11.2025. Έκρινε ότι η συνάφεια των αδικημάτων που εκκρεμούν εναντίον του στην ποινική υπόθεση 12331/2025 με τα γεγονότα του παρόντος κατηγορητηρίου, όπως επίσης και η χρονική εγγύτητα των δύο αυτών υποθέσεων αποτελεί επαρκή ένδειξη του κινδύνου διάπραξης νέων αδικημάτων από μέρους του, σε περίπτωση που αφεθεί ελεύθερος.
Τέλος, αναφορικά με τον κατηγορούμενο 5 σημείωσε ότι εναντίον του εκκρεμεί η υπόθεση 11562/2025 στην οποία κατηγορείται ότι στις 18.10.2025 μετέφερε μαχαίρι εκτός της οικίας του. Θεώρησε, ότι το γεγονός της συνάφειας του αδικήματος που εκκρεμεί εναντίον του στην υπόθεση 11562/2025 με τα αδικήματα της παρούσας υπόθεσης αλλά και η χρονική εγγύτητα των δύο αυτών υποθέσεων αποτελεί επαρκή ένδειξη του κινδύνου διάπραξης νέων αδικημάτων από μέρους του, σε περίπτωση που αφεθεί ελεύθερος.
Διέταξε επομένως την κράτηση όλων των κατηγορουμένων μέχρι την παρουσία τους στο Κακουργιοδικείο, τόσο σε σχέση με τον κίνδυνο φυγοδικίας όλων αλλά και με βάση τον κίνδυνο για διάπραξη νέων αδικημάτων αναφορικά με τους κατηγορούμενος 1, 2, 4 και 5. Στην απόφασή του συνυπολόγισε και τον χρόνο μέχρι την επόμενη φορά που θα εμφανιστούν στο Δικαστήριο, ήτοι 16.3.2026.
Οι κατηγορούμενοι 2, 3, 4 και 5 καταχώρησαν τις υπό κρίση εφέσεις. Οι εφέσεις των κατηγορούμενων 2 και 3 καταχωρήθηκαν από τους ίδιους χωρίς νομική εκπροσώπηση και αναφέρουν στο έντυπο ειδοποίησης Έφεσης ως λόγους επί των οποίων βασίζεται η Έφεσή τους «η απόφαση κράτησης μου είναι άδικη και αδικαιολόγητη». Κατά την πρώτη εμφάνιση της έφεσης ενώπιον του Εφετείου οι κατηγορούμενοι 2 και 3 αιτήθηκαν νομικής αρωγής και κατόπιν συναίνεσης της εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής στο αίτημά τους, διορίστηκαν και για τους δύο συνήγοροι της επιλογής τους για να τους αντιπροσωπεύσουν με όρους δωρεάν νομικής αρωγής στην παρούσα διαδικασία. Υποβλήθηκε ακολούθως αίτημα και από τους δύο συνηγόρους όπως τροποποιήσουν τις ειδοποιήσεις έφεσης που καταχώρησαν αυτοπροσώπως οι κατηγορούμενοι 2 και 3 για να προσθέσουν και να διασαφηνίσουν τους λόγους έφεσης και τα σχετικά αιτιολογικά τους.
Πράγματι, σύμφωνα με τις οδηγίες του Δικαστηρίου, καταχωρήθηκαν από τους συνηγόρους των κατηγορουμένων 2 και 3 πρόσθετοι λόγοι έφεσης σύμφωνα με τις οδηγίες του Δικαστηρίου. Ο κατηγορούμενος 2 προβάλλει στο έγγραφό του δύο λόγους έφεσης. Ο πρώτος λόγος αφορά την εισήγηση ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο εσφαλμένα αποφάσισε ότι υπάρχει κίνδυνος μη προσέλευσής του στο Δικαστήριο και ως δεύτερος λόγος προβάλλεται η θέση ότι η ποινική υπόθεση που εκκρεμεί εναντίον του κατηγορουμένου 2 αφορά κατηγορία ναρκωτικών ουσιών ενώ η προηγούμενη καταδίκη του και πάλι αφορά υπόθεση ναρκωτικών. Προβάλλεται η εισήγηση ότι δεν υπάρχει καμία συνάφεια μεταξύ των υποθέσεων εκείνων με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει στην παρούσα υπόθεση ώστε να υπάρχει ένδειξη κινδύνου διάπραξης νέων αδικημάτων από αυτόν ούτε και δείχνει ροπή του προς το έγκλημα.
Ειδικότερα όσον αφορά τον πρώτο λόγο έφεσης, δηλαδή τον κίνδυνο φυγοδικίας, ο συνήγορος του κατηγορούμενου 2 προβάλλει ισχυρισμούς ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν εκτίμησε γενικά το ζήτημα γενικής αρχής κατοχυρωμένο από το Άρθρο 11 του Συντάγματος ότι ο κατηγορούμενος 2 δικαιούται να παραμείνει ελεύθερος μέχρι τη δίκη του με την επιβολή όρων, δεν συνεκτίμησε σωστά την πιθανότητα καταδίκης του με βάση το διαθέσιμο αποδεικτικό υλικό το οποίο παρέχει ένδειξη αθώωσής του, το εύρημά του ότι υπάρχει πιθανότητα καταδίκης του κατηγορούμενου 2 είναι λανθασμένο γιατί έρχεται σε αντίθεση με το διαθέσιμο αποδεικτικό υλικό της υπόθεσης που τείνει σε λογική προσδοκία απόφασής του. Πραγματεύεται επίσης το τεκμήριο αθωότητας και θέτει τον ισχυρισμό ότι από το διαθέσιμο μαρτυρικό υλικό ο κατηγορούμενος 2 συνδέεται μόνο με την κατηγορία 24 που αφορά κοινή επίθεση, και όχι με τις άλλες κατηγορίες στις οποίες αναφέρθηκε το πρωτόδικο Δικαστήριο, για τις οποίες προνοούνται πολυετείς ποινές φυλάκισης. Επίσης αναφέρεται στις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου 2 αναφέροντας ότι λανθασμένα το πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρθηκε στην ανάκληση του προσφυγικού καθεστώτος του, ισχυρισμός ο οποίος στηρίχτηκε σε μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και όχι σε αιτιολογημένη απόφαση που επιδόθηκε στον κατηγορούμενο 2 και για την οποία ο ίδιος έχει κάθε δικαίωμα να προσφύγει στη δικαιοσύνη, δεν αναφέρεται πουθενά ότι η κράτηση ενός ατόμου είναι μέτρο κατ' εξαίρεση και συνεπώς λανθασμένα το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν ασχολήθηκε με το θέμα της εγγύησης και κατά πόσον υπήρχαν όροι που θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν την παρουσία του κατά την επόμενη δικάσιμο ενώ παράπονο έχει για το γεγονός ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν συνεκτίμησε δεόντως τις προσωπικές του περιστάσεις, ότι δηλαδή είναι μόνιμος κάτοικος Λάρνακας τα τελευταία οκτώ χρόνια, αναγνωρισμένος πολιτικός πρόσφυγας, λήπτης αναπηρικού επιδόματος και έχει στενούς δεσμούς με τη Δημοκρατία.
Στις ίδιες γραμμές κινείται και το έγγραφο πρόσθετοι λόγοι έφεσης που καταχωρήθηκε εκ μέρους του κατηγορούμενου 3 ο οποίος προσθέτει ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν έλαβε υπ' όψιν του ότι ο κατηγορούμενος 3 μόλις αντιλήφθηκε ότι καταζητείται προσήλθε οικειοθελώς και αυτοβούλως στις Αστυνομικές Αρχές κάτι το οποίο, κατά την εισήγησή του, αποτελεί την ισχυρότερη ένδειξη έλλειψης πρόθεσης φυγοδικίας και την οποία το πρωτόδικο Δικαστήριο αγνόησε παντελώς. Επίσης είναι και του κατηγορούμενου 3 η θέση ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο, εξετάζοντας τον κίνδυνο φυγοδικίας, δεν συνεκτίμησε δεόντως ότι είναι μόνιμος κάτοικος Λάρνακας τα τελευταία τρία χρόνια, παντρεμένος με ευρωπαία πολίτη, λευκού ποινικού μητρώου και ότι αυτοβούλως προσήλθε στον αστυνομικό σταθμό για διευκόλυνση των ερευνών.
Οι κατηγορούμενοι 4 και 5 καταχώρησαν εξ αρχής έφεση εκπροσωπούμενοι από δικηγόρο προβάλλοντας δύο λόγους έφεσης ο κάθε ένας, οι οποίοι είναι συναφείς μεταξύ τους.
Ως πρώτο λόγο έφεσης προβάλουν τον ισχυρισμό ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο εσφαλμένα αποφάσισε ότι υπάρχει κίνδυνος μη προσέλευσης κάθε ενός από αυτούς στο Δικαστήριο και ως δεύτερο λόγο έφεσης την εσφαλμένη, κατά τον ισχυρισμό τους, κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι υπάρχει κίνδυνος διάπραξης νέων αδικημάτων από κάθε ένα εξ’ αυτών.
Είναι προφανές ότι το τι αποτελεί αντικείμενο εξέτασης από το Εφετείο είναι η ορθότητα της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του πρωτόδικου Δικαστηρίου επί του θέματος.
Παραθέτουμε το κάτωθι απόσπασμα από την A.A.S. v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση 193/2022, ημερομηνίας 14.9.2022:
«Υπενθυμίζουμε ότι η κράτηση ενός υποδίκου μέχρι τη δίκη ή η επιβολή όρων για σκοπούς εξασφάλισης της παρουσίας του στο Δικαστήριο, εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου με αφετηρία, βεβαίως, την ατομική ελευθερία και ότι η κράτηση αποτελεί μέτρο κατ' εξαίρεση (Σιακαλλή ν. Δημοκρατίας (1997) 2 Α.Α.Δ. 130, 134). Επέμβαση του Εφετείου χωρεί αν διαπιστωθεί ότι αυτή η εξουσία δεν ασκήθηκε κατά τρόπο δικαστικό, είτε διότι εμφιλοχώρησαν εξωγενή στοιχεία, είτε γιατί παραγνωρίστηκαν κριτήρια που καθορίστηκαν από τη νομολογία ως προαπαιτούμενα (Dydi v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 103/2020 [σχ. με 104/2020], ημερ. 3/9/2020 και Γεωργίου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 131/2021, ημερ. 1/9/2021). Στην Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας (1997) 2 Α.Α.Δ. 109 λέχθηκε ότι «το Εφετείο δεν επεμβαίνει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας που παρέχεται στα πρωτόδικα Δικαστήρια εκτός για πολύ σοβαρούς λόγους και σε εξαιρετικές περιπτώσεις». (Βλ. Επίσης ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ (2014) 2 Α.Α.Δ. 256 και SULEYMAN ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποιν. Εφ. 120/20, 11.8.20), ECLI:CY:AD:2020:B286.»
Από τους λόγους έφεσης όπως έχουν εκτεθεί λεπτομερώς και για τις τέσσερεις εφέσεις όπως έχουν διαμορφωθεί μετά τις οδηγίες του Δικαστηρίου και την εκπροσώπηση όλων των κατηγορουμένων ‑ εφεσειόντων από συνηγόρους, προκύπτει ότι οι λόγοι έφεσης που προβάλλονται είναι παρόμοιοι και μπορούν να εξεταστούν παράλληλα.
Το παράπονο όλων των εφεσειόντων αναφορικά με τον κίνδυνο φυγοδικίας, που αποτελεί τον πρώτο λόγο έφεσης σε κάθε μία από τις πιο πάνω εφέσεις, θεωρούμε ότι δεν έχει έρεισμα. Το πρωτόδικο Δικαστήριο εξέτασε τόσο τους δεσμούς κάθε ενός από τους εφεσείοντες με τη Δημοκρατία αλλά και τις προσωπικές τους περιστάσεις τις οποίες κατέγραψε με λεπτομέρεια. Προηγουμένως, ορθά, εξετάζοντας το μαρτυρικό υλικό στην όψη του και μόνο, και με παραπομπή στη νομολογία στις σελίδες 3 μέχρι 5 της απόφασής του, καταγράφει τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιόν του και, χωρίς να την αξιολογήσει στο στάδιο αυτό, ορθά κατέληξε στο ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα καταδίκης όλων των εφεσειόντων στις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. Από τη μαρτυρία σαφώς αναδύεται η συμμετοχή των εφεσειόντων στην ομάδα προσώπων η οποία έδρασε με τον τρόπο που της αποδίδεται. Ορθά επίσης, ανέφερε, ότι σε περίπτωση καταδίκης τους υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο όπως αυτοί καταδικαστούν σε πολυετείς ποινές φυλάκισης λαμβάνοντας υπόψη τη σοβαρότητα των κατηγοριών που αντιμετωπίζουν.
Σε σχέση με τους δεσμούς των εφεσειόντων με την Κυπριακή Δημοκρατία, επαναλαμβάνουμε τα όσα έχει αναφέρει και το πρωτόδικο Δικαστήριο από την απόφαση NITESH PATEL v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ (ανωτέρω), τα οποία απαντούν τους ισχυρισμούς των εφεσειόντων:
«Είναι ορθό, παράλληλα, να επαναληφθεί, και, επίσης, να καταστεί αντιληπτό, ότι, ακόμη και η διαπίστωση δεσμών με την Κυπριακή Δημοκρατία, δεν εξαντλεί το θέμα υπέρ της επιβολής όρων εγγύησης. Κάτι τέτοιο, άλλωστε, θα σήμαινε ότι ουδέποτε θα διατασσόταν η κράτηση Κύπριου πολίτη, ο οποίος, κατά Τεκμήριο, έχει τέτοιους δεσμούς. Ως εξηγείται στην ΝΙΚΟΛΑΟΥ (ανωτέρω):
«...είναι αυτονόητο ότι ένας Κύπριος κατηγορούμενος έχει κατά κανόνα δεσμούς με τη χώρα του που μπορεί να είναι δυνατοί ή χαλαροί, ανάλογα με τις ιδιαίτερες του συνθήκες. Οι δεσμοί αυτοί από μόνοι τους δεν επενεργούν ως ασπίδα για τον ύποπτο ή υπόδικο ώστε να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα του αδικήματος στο οποίο εμπλέκεται. Ό,τι εξετάζεται είναι πάντοτε η επίπτωση που δυνατόν να έχουν οι προσωπικές αυτές συνθήκες επί του κριτηρίου του κινδύνου μη προσέλευσης του υπόπτου στο Δικαστήριο για να αντιμετωπίσει τη δίκη του».
Το πρωτόδικο Δικαστήριο έχει καταγράψει στην απόφασή του τις προσωπικές περιστάσεις όλων των εφεσειόντων, σχετικές είναι οι σελίδες 5 και 6 της απόφασης τις οποίες και εξέτασε ενδελεχώς. Κατέληξε δε με αναφορά στις υποθέσεις ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ v. BOUREL κ.ά. (ανωτέρω) και NITESH PATEL (ανωτέρω) και τα σχετικά αποσπάσματα έχουμε παραθέσει πιο πάνω, ότι ο κίνδυνος φυγοδικίας όλων ήταν βάσιμος γι' αυτό και ορθά ενέκρινε το αίτημα για κράτηση όλων επί τη βάση του κινδύνου φυγοδικίας. Σημειώνουμε επίσης ότι ο ρόλος του κατηγορούμενου 2, όπως διαφαίνεται μέσα από το μαρτυρικό υλικό και όπως τον καταγράφει το Δικαστήριο στη σελίδα 4 της απόφασής του, είναι πολύ πιο σοβαρός από αυτόν που ο συνήγορός του προσπάθησε να αποδώσει σε αυτόν, δηλαδή μόνο σε σχέση με την κατηγορία 24 της κοινής επίθεσης. Απλή ανάγνωση και μόνο του κατηγορητηρίου καταδεικνύει το βάρος των κατηγοριών που αντιμετωπίζουν όλοι οι κατηγορούμενοι, συμπεριλαμβανομένου και του κατηγορούμενου 2. Το ίδιο ισχύει και για τον κατηγορούμενο 3 για τον οποίο και πάλι ο συνήγορός του απομονώνει μαρτυρία και προβάλλει τη θέση ότι η μοναδική κατηγορία με την οποία συνδέεται με βάση το διαθέσιμο μαρτυρικό υλικό σε αυτό το πρώιμο στάδιο της διαδικασίας είναι και πάλι η κατηγορία 24 που αφορά κοινή επίθεση, χωρίς και πάλι να λαμβάνει υπ' όψιν του όλες τις υπόλοιπες κατηγορίες που βαρύνουν τον κατηγορούμενο 3.
Κρίνουμε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο ανέλυσε τα ενώπιόν του δεδομένα με ισορροπημένο, σφαιρικό και ακριβοδίκαιο τρόπο για κάθε ένα από τους κατηγορούμενους 2, 3, 4 και 5, εφεσείοντες. Δεν υφίσταται πεδίο επέμβασής μας στην πρωτόδικη κρίση.
Άνευ ερείσματος συνεπώς κρίνεται ο προβαλλόμενος πρώτος λόγος έφεσης, σε κάθε μία από τις ποινικές εφέσεις 19/2026, 20/2026, 37/2026 και 38/2026.
Ο δεύτερος λόγος έφεσης, στις εφέσεις των κατηγορουμένων 2, 4 και 5, αποδίδει στο πρωτόδικο Δικαστήριο ότι εσφαλμένα αποφάσισε ότι υπάρχει ο κίνδυνος επαναδιάπραξης νέων αδικημάτων από κάθε έναν από τους εν λόγω κατηγορούμενους-εφεσείοντες.
Στην απόφασή μας στην MAHER ALJUMAA v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση 267/2025, ημερομηνίας 13.10.2025, εξετάζοντας το θέμα του κινδύνου επαναδιάπραξης αδικημάτων αναφέραμε τα ακόλουθα:
«Στην υπόθεση ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ v. ΚΙΤΣΙΟΥ, Ποινική Έφεση 111/2025, ημερομηνίας 29.5.2025 λέχθηκαν τα εξής, αναφορικά με τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων:
«Οι αρχές που έχουν καθιερωθεί από τη Νομολογία για εξέταση του κινδύνου διάπραξης άλλων αδικημάτων συνοψίστηκαν στην Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 47/24, ημερ. 11.3.2024 ως εξής:
«(1) Για την κατάληξη σε συμπέρασμα περί ύπαρξης πιθανότητας διάπραξης άλλου αδικήματος δεν απαιτείται ακριβής μαρτυρία. Αρκεί αν με βάση όλα τα στοιχεία τα οποία τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου δημιουργείται η ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα.
(2) Η πιθανολόγηση αναφέρεται σε ροπή προς το έγκλημα ή τάση για συγκεκριμένη συμπεριφορά του κατηγορούμενου στο μέλλον, για την οποία το Δικαστήριο δύναται να καταλήξει σε κάποια συμπεράσματα, βασιζόμενο, μεταξύ άλλων, είτε στο ιστορικό του είτε στον χαρακτήρα του είτε στα περιστατικά της υπόθεσης ή σε εγγενείς ενδείξεις που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη υφή της ή και σε διάφορες άλλες περιστάσεις.
(3) Τέτοια πιθανολόγηση δύναται μεταξύ άλλων να στοιχειοθετηθεί: (Α) Από το ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου ή από εκκρεμείς ποινικές υποθέσεις ή ποινικές υποθέσεις των οποίων αναμένεται η καταχώριση, νοουμένου ότι αφορούν αδικήματα ίδιας ή παρόμοιας φύσης ή ανάλογης σοβαρότητας, (β) Από το μαρτυρικό υλικό και από τα περιστατικά της υπό εκδίκαση υπόθεσης, κρινόμενα στην όψη τους (όπως έγινε στην υπόθεση Matznetter v. Austria, Appl. 2178/64, ημερ. 10.11.69 και στις υποθέσεις Κωνσταντινίδη και Χριστούδια, ανωτέρω)».»
Έχοντας επαρκώς παραθέσει τις νομολογιακές αρχές επί του θέματος, το πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρθηκε στα στοιχεία που αφορούσαν το συγκεκριμένο σημείο. Προκύπτει, από την πρωτόδικη απόφαση, ότι εναντίον του κατηγορούμενου 2 εκκρεμεί η ποινική υπόθεση 9947/2025 που αφορά αδίκημα ναρκωτικών, ειδικά προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β από άλλο πρόσωπο, κατοχής της ίδιας ποσότητας, οδήγησης υπό την επήρεια ναρκωτικών και χρήση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς πιστοποιητικό ασφάλειας. Υπάρχει εναντίον του προηγούμενη καταδίκη στην ποινική υπόθεση 13368/2023 όπου βρέθηκε ένοχος σε 10 αδικήματα σχετικά με τον περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμο του 1977 και του επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης με αυστηρότερη την 5μηνη ποινή φυλάκισης για το αδίκημα της προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β από άλλο πρόσωπο.
Το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά αναφέρει στην απόφασή του ότι τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 2 στην ποινική υπόθεση 9947/2025 όπως επίσης και τα αδικήματα για τα οποία καταδικάστηκε στην υπόθεση 13368/2023, δεν είναι άμεσα συναφή με τα αδικήματα της παρούσας υπόθεσης, αλλά το ιστορικό του καταδεικνύει τη ροπή του προς την παρανομία σε σοβαρά αδικήματα και μάλιστα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Ορθά λοιπόν έκρινε ότι υπάρχει πιθανότητα διάπραξης νέων αδικημάτων από τον κατηγορούμενο 2 σε περίπτωση που αφεθεί ελεύθερος.
Αναφορικά με τον κατηγορούμενο 4 εκκρεμεί η ποινική υπόθεση 12331/2025 στην οποία μεταξύ άλλων αντιμετωπίζει κατηγορίες απειλών κατά παράβαση του Άρθρου 91Α του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και μεταφοράς μάχαιρας εκτός κατοικίας κατά παράβαση του Άρθρου 82(2) του Κεφ. 154. Η ημερομηνία των αδικημάτων που του αποδίδεται είναι 2.11.2025. Ορθά, το πρωτόδικο Δικαστήριο κατέληξε ότι «η συνάφεια των αδικημάτων που εκκρεμούν εναντίον του στην ποινική υπόθεση 12331/2025 με τα γεγονότα του παρόντος κατηγορητηρίου, όπως επίσης και η χρονική εγγύτητα των δύο αυτών υποθέσεων αποτελεί επαρκή ένδειξη του κινδύνου διάπραξης νέων αδικημάτων από μέρους του, σε περίπτωση που αφεθεί ελεύθερος».
Σε ό,τι αφορά τον κατηγορούμενο 5, όπως το πρωτόδικο Δικαστήριο σημειώνει εναντίον του εκκρεμεί υπόθεση 11562/2025 για αδίκημα συναφές με αυτά που αντιμετωπίζει στην παρούσα υπόθεση. Συγκεκριμένα, κατηγορείται ότι στις 18.10.2025, δηλαδή πριν μόλις 3 μήνες, μετέφερε μαχαίρι εκτός της οικίας του, κατά παράβαση του Άρθρου 82(2) του Κεφ.155. Ορθά, και σε σχέση με τον εν λόγω εφεσείοντα το πρωτόδικο Δικαστήριο επίσης ανέφερε ότι «το γεγονός της συνάφειας του αδικήματος που εκκρεμεί εναντίον του στην ποινική υπόθεση 11562/2025 με τα αδικήματα της παρούσας υπόθεσης, όπως επίσης και η χρονική εγγύτητα των δύο αυτών υποθέσεων, θεωρώ ότι συνιστούν επαρκή ένδειξη της ροπής του προς την παρανομία και καθιστούν βάσιμο τον κίνδυνο διάπραξης νέων αδικημάτων από μέρους του, σε περίπτωση απόλυσης του».
Με αυτά τα δεδομένα, δεν εντοπίζουμε σφάλμα στην κατάληξη του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιόν του σαφώς αναδεικνύουν τάση και ροπή κάθε ενός από τους κατηγορουμένους 2, 4 και 5 στην παρανομία σε τέτοιο βαθμό που σταθμίζοντας την ελευθερία τους από τη μία με την ανάγκη προστασίας του κοινωνικού συνόλου γενικά από την άλλη, έκρινε πως η πλάστιγγα έκλινε προς την έκδοση διαταγμάτων κράτησής τους.
Ορθά επίσης, το πρωτόδικο Δικαστήριο συνυπολόγισε στην κρίση του για έκδοση διατάγματος κράτησής τους την ημερομηνία που είναι ορισμένη η υπόθεση στο Κακουργιοδικείο, ήτοι 16.3.2026, χρόνος καθόλου υπερβολικός υπό τις περιστάσεις.
Όσον αφορά το παράπονο των εφεσειόντων ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν απασχόλησε η επιβολή όρων εγγύησης για εξασφάλιση της παρουσίας τους στο Δικαστήριο, επαναλαμβάνουμε τις αρχές της νομολογίας όπως τις θέσαμε και στην πρόσφατη απόφασή μας ΚΩΣΤΑΣ ΝΕΣΤΩΡΟΣ v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση 26/2026, ημερομηνίας 10.2.2026, ότι δηλαδή:
«Έχοντας, συνεπώς, κριθεί ότι υφίστατο κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων μέχρι την επόμενη δικάσιμο, το θέμα τελειώνει εδώ. Ως λέχθηκε στην ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ v. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, (1997) 2 Α.Α.Δ. 109: «Έχουμε την άποψη πως από τη στιγμή που διαπιστώνεται η πιθανότητα διάπραξης νέων αδικημάτων και η πιθανότητα επηρεασμού μαρτύρων δεν παρέχεται πεδίο εξέτασης της εξασφάλισης της παρουσίας του κατηγορουμένου με εγγυήσεις. Η διασφάλιση της απρόσκοπτης πορείας της δικαιοσύνης και η αποτροπή διάπραξης νέων αδικημάτων αποτελούν ζητήματα υψίστου δημοσίου συμφέροντος έναντι των οποίων πρέπει να υποχωρούν τα συμφέροντα των κατηγορουμένων περιλαμβανομένου και εκείνου της ατομικής ελευθερίας».
(Βλ. Επίσης ΧΡΙΣΤΟΥ v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση 309/2025, ημερομηνίας 13.1.2026).»
Ένα τελευταίο σημείο αναφορικά με το επιχείρημα ότι στην εκτίμηση του κινδύνου φυγοδικίας το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν εκτίμησε το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 3 πήγε μόνος του και παρουσιάστηκε στην Αστυνομία μόλις αντιλήφθηκε ότι καταζητείται. Η νομολογία καταδεικνύει ότι η εθελούσια παράδοση στην Αστυνομία δεν εξαλείφει τον κίνδυνο φυγοδικίας προσώπου εναντίον του οποίου εκκρεμεί ένταλμα σύλληψης, ενόψει της περιορισμένης δυνατότητας διαφυγής του. Σχετικές είναι οι υποθέσεις ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση 1/2024, ημερομηνίας 2.2.2024, ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ (2008) 2 Α.Α.Δ. 607, αλλά και η αντίθετη απόφαση ΝΙΚΗΤΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ (2011) 2 Α.Α.Δ. 54. Παραπέμπουμε επίσης στην πρόσφατη απόφαση ΝΙΚΟΛΑΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση 78/2024, ημερομηνίας 8.4.2024.
Αναφέρουμε επίσης, όπως προκύπτει από την πρωτόδικη απόφαση, ότι κατά τον χρόνο παράδοσής του ο κατηγορούμενος 3 τελούσε υπό το καθεστώς υπόπτου μη γνωρίζοντας την πλήρη έκταση και σοβαρότητα των κατηγοριών που εν τέλει προσάφθηκαν εναντίον του.
Αποτέλεσμα της ως άνω νομολογίας είναι ότι η αποτίμηση της πιθανότητας να διαφύγει ένας κατηγορούμενος πρέπει σε κάθε περίπτωση να περιλαμβάνει συνεκτίμηση των στοιχείων που περιβάλλουν την κάθε υπόθεση ξεχωριστά. Δεν διαπιστώνουμε λάθος στην προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου αναφορικά με τον κατηγορούμενο 3.
Οι παρούσες εφέσεις απορρίπτονται. Η πρωτόδικη απόφαση επικυρώνεται.
Μ. ΑΜΠΙΖΑΣ, Δ.
ΣΤ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΟΥ-ΜΕΣΣΙΟΥ, Δ.
Ι. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΟΥ, Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο