ΕΦΕΤΕΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ‑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
(Πολιτική Έφεση Αρ.: Ε62/2025)
05 Φεβρουαρίου 2026
[Δ. ΚΙΤΣΙΟΣ, Μ.Γ. ΠΙΚΗΣ, Μ. ΔΡΟΥΣΙΩΤΗΣ, Δ/ΣΤΕΣ]
ΑΛΕΚΑ Π. ΠΑΠΑΚΟΚΚΙΝΟΥ,
Εφεσείουσα/Αιτήτρια,
v.
AIRTEC AIRCONDITIONING LTD,
Εφεσίβλητη/Καθ’ ης η Αίτηση.
___________________
Αίτηση ημερομηνίας 18.06.2025
___________________
Α. Π. Παπακόκκινου για Αλέκα Π. Παπακόκκινου Δ.Ε.Π.Ε., για την Εφεσείουσα/Αιτήτρια.
Κ. Λουκά για Μοντάνιος & Μοντάνιος Δ.Ε.Π.Ε., για την Εφεσίβλητη/Καθ’ ης η Αίτηση.
ΚΙΤΣΙΟΣ, Δ.: Η απόφαση του Δικαστηρίου, επί της Αίτησης, είναι ομόφωνη και θα δοθεί από τον δικαστή Δρουσιώτη.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΔΡΟΥΣΙΩΤΗΣ, Δ.: Εναντίον της εφεσείουσας/Αιτήτριας, στο εξής Αιτήτρια, εκδόθηκε μέσα στα πλαίσια Αίτησης για συνοπτική απόφαση, η απόφαση από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στην Αγωγή υπ’ αριθμό 2507/2018 για το ποσό των €7.795,00, πλέον τόκο, υπέρ της εφεσίβλητης/Καθ’ ης η Αίτηση, στο εξής η Καθ’ ης η Αίτηση. Σ’ αυτή την απόφαση, η Αιτήτρια καταχώρισε την υπό αναφορά έφεση, και στη συνέχεια καταχώρισε την υπό κρίση Αίτηση, με την οποία ζητά την έκδοση των πιο κάτω διαταγμάτων:
«α) Διάταγμα του Δικαστηρίου δια του οποίου να διατάττεται ότι αφού δεν υπάρχει έδρα του «Εφεσιβλήτου» στην Κύπρο και αυτή είναι ανύπαρκτη και κάθε διαδικασία που έγινε εκ πλευράς των ως εναγούσης είναι άκυρη και ανυπόστατη και πρέπει να διαγραφή και ακυρωθή.
Και επίσης όσοι εξ αντιδίκου πλευράς είτε δικηγόροι είτε αντίδικοι παρουσίασαν εκ πλευράς των οιονδήποτε έγγραφον ύπαρξης της και διεύθυνση της που αποτελεί εκ του Νόμου απαραίτητη προϋπόθεση επετεύχθη με παραπλάνηση συνεπεία δόλου πλάνης απάτης και ψευδών παραστάσεων από τους δικηγόρους Μοντάνιος και Μοντάνιος ΔΕΠΕ και δικηγόρων του γραφείου αυτού, συμπεριλαμβανομένου και του Κριστιάν Λουκά και άλλων, και άλλων υπαλλήλων του εν λόγω γραφείου, και του [ Θ. Θ. ] ως δήθεν διευθυντή της εν λόγω ανυπόστατης λεγόμενης «εταιρείας», και επίσης οιουδήποτε άλλου κατόπιν παρακινήσεως των συνεπεία δόλου πλάνης απάτης και ψευδών παραστάσεων υπό των εν λόγω προσώπων.
β) Διάταγμα παράτασης οποιασδήποτε προθεσμίας που προβλέπεται από τους Διαδ. Κανον. 2023 για οποιονδήποτε διάστημα που ήθελε διατάξη το Δικαστήριο.
γ) Διάταγμα αναστολής εκτελέσεως οιασδήποτε απόφασης εν όψει 1) της παρανόμου υποστάσεως και/ή ανυπάρκτου υποστάσεως ως δήθεν «Ενάγοντος» και ανυπαρξίας «Ενάγοντος» και σοβαρής παρανομίας δόλου πλάνης απάτης και ψευδών παραστάσεων «Εφεσίβλητου» και χωρίς βλάβη των θέσεων μας και λόγω των λόγων Εφέσεως και των Αιτιολογικών των, και χωρίς να αναγνωρίζομεν την νομιμότητα του «Εφεσιβλήτου», ο οποίος είναι ανυπόστατος και ανύπαρκτος.
δ) Οιονδήποτε διάταγμα ήθελε διατάξει το Δικαστήριο υπό τις περιστάσεις για δίκαιη δίκη και δίκαιη απονομή της, και εύλογον.»
Την Αίτηση συνοδεύει ένορκη δήλωση της Αιτήτριας στην οποία, μεταξύ άλλων, αναφέρει ότι η διεύθυνση που η Καθ’ ης η Αίτηση δηλώνει είναι ψευδής και ανύπαρκτη, καθ’ ότι, ως αναφέρει, το υποστατικό που ευρίσκεται στην υπό αναφορά διεύθυνση και αριθμό είναι εγκαταλειμμένο. Επισυνάπτει ως παραρτήματα Β και Γ δύο φωτογραφίες.
Νομική βάση της Αίτησης είναι οι Διαδικαστικοί Κανονισμοί του 2023, Μέρος 41.1(1-6), 2(1-4), 4(1-5), 5, 6, 7, 12(1)(2)(α-στ) και εις το Μέρος 23(1-16), όπως και τα ακόλουθα:
«Επί της Κατάχρησης της Δικαστικής Διαδικασίας, επί του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60.
Επί της παραβίασης των Ανθρωπ. Δικαιωμάτων αρ. 7-35 Συντάγματος και αρ. 1-18 ΕΣΔΑ και 1ο Πρωτόκολλο, επί των Κανόνων Φυσικής Δικαιοσύνης, επί του Κεφ. 113 περί εταιρειών νόμου και επί των αρ. 372 αρ. 373, αρ. 102 (1), 102(2), 102(3), 102(4), 102 (1) (2) (α) (β), 2Α (3) (4), 103, 103 (1) (α) (β) (γ) (i) (ii) (iii) (iv) (v) (vi) (2) (3) επί του Ποινικού Κώδικος Κεφ. 154.
Επί της Νομολογίας και της Δικαστηριακής πρακτικής.
Επί των Γενικών και συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου.
Επί των Αστικών αδικημάτων νόμου Κεφ. 148.
Επί των Ποινικών αδικημάτων Κεφ. 154».
Η Καθ’ ης η Αίτηση έφερε ένσταση. Η ένσταση στηρίζεται στους ακόλουθους τέσσερις λόγους:
«1. Τα αιτούμενα Διατάγματα έχουν ως βάση ισχυρισμούς οι οποίοι αφορούν την ουσία της Έφεσης και θα πρέπει να εξεταστούν στα πλαίσια της Έφεσης και όχι ενδιάμεσα.
2. Οι ισχυρισμοί στους οποίους στηρίζεται η Αίτηση είναι αναληθείς και άνευ ερείσματος.
3. Η νομική βάση της αίτησης πάσχει και είναι λανθασμένη.
4. Η μαρτυρία επί της οποίας στηρίζεται η αίτηση δεν δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.»
Συνοδεύεται, η ένσταση, από ένορκη δήλωση του [Θ. Θ. ], Διευθύνοντα Συμβούλου της Καθ’ ης η Αίτηση. Ως αυτός αναφέρει στην ένορκη του δήλωση, είναι εξουσιοδοτημένος από την Καθ’ ης η Αίτηση να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση και είναι ένας από τους τρεις διοικητικούς συμβούλους. Το εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ’ ης η Αίτηση είναι στην οδό [ 6 ] Λευκωσία, Κύπρος, από τις 18.08.2025 και προηγουμένως διατηρούσε εγγεγραμμένο γραφείο στην οδό [ 5] και [ 2] στη Λευκωσία. Διατηρούσε και γραφείο στην λεωφόρο [ 36 ] στη Λευκωσία. Από την σύσταση της η Καθ’ ης η Αίτηση δραστηριοποιείται στον τομέα εγκατάστασης κλιματισμών και θέρμανσης. Προς υποστήριξη των όσων αναφέρει, επισυνάπτει, στην ένορκη του δήλωση, τα Τεκμήρια ΘΘ1, ΘΘ2 και ΘΘ3 από την ιστοσελίδα του Εφόρου Εταιρειών τα οποία αφορούν τους Διοικητικούς Συμβούλους, το ιστορικό του εγγεγραμμένου γραφείου και τις Ετήσιες Εκθέσεις μέχρι το 2024 της Καθ’ ης η Αίτηση.
Έχουμε εξετάσει με ιδιαίτερη προσοχή την Αίτηση όσο και την Ένσταση καθώς και τις ένορκες δηλώσεις οι οποίες τις συνοδεύουν. Επίσης, έχουμε μελετήσει τις αγορεύσεις, τόσο της Αιτήτριας όσο και της Καθ’ ης η Αίτηση, και δεν κρίνουμε σκόπιμο να τις παραθέσουμε εκ νέου. Όμως θα πρέπει να αναφέρουμε ότι μέρος από την αγόρευση της Αιτήτριας, το οποίο αφορά παράθεση μαρτυρίας, δεν είναι δυνατό να ληφθεί υπόψιν καθ’ ότι η αγόρευση δεν προσφέρεται ως μέσο προσαγωγής μαρτυρίας (Βλέπε ΑΝΤΕΝΝΑ ΛΙΜΙΤΕΔ v. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου (Αρ. 1) (2013) 3 Α.Α.Δ. 242). Συνεπώς, η κρίση μας θα δοθεί μέσα από το περιεχόμενο της Αίτησης, της Ένστασης και των εκατέρωθεν ένορκων δηλώσεων, σύμφωνα και με το Μέρος 23.13(1) των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών του 2023.
Τα υπό τις παραγράφους α και γ αιτούμενα διατάγματα έχουν ως αιτιολογία του αιτήματος τον ισχυρισμό ότι «εν’ όψει του ότι η εφεσίβλητη δεν έχει έδρα στην Κύπρο θα πρέπει κάθε διαδικασία που έγινε από αυτή να διαγραφεί και ακυρωθεί και συνάμα θα πρέπει να διαταχθεί αναστολή εκτελέσεως οιασδήποτε απόφασης ενόψει παράνομων υποστάσεων της εφεσίβλητης, η οποία είναι ανυπόστατη και ανύπαρκτη».
Τα πιο πάνω αιτήματα βασίζονται στις αναφορές της Αιτήτριας ότι στην προσπάθεια της να επιδώσει κάποιαν αγωγή (προφανώς εναντίον της Καθ’ ης η η Αίτηση), στην οδό [ αρ. 2] στη Λευκωσία, στην οποία ως ισχυρίζεται η εφεσίβλητη δηλώνει ως διεύθυνση της, το συγκεκριμένο κτήριο «είναι κατάκλειστο και η είσοδος δεμένη». Η Καθ’ ης η Αίτηση, στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση της, παρουσιάζει τόσο το σημερινό εγγεγραμμένο γραφείο και τη διεύθυνση του, όσο και τις προηγούμενες διευθύνσεις.
Με τα υπό τις παραγράφους β και δ αιτούμενα διατάγματα ζητείται από το Δικαστήριο η έκδοση γενικού διατάγματος για παράταση οποιασδήποτε προθεσμίας προβλέπεται από τους Κανονισμούς του 2023 και την έκδοση διατάγματος υπό τις περιστάσεις για δίκαιη δίκη.
Εξετάζοντας με ιδιαίτερη προσοχή τα αιτούμενα διατάγματα, αυτό που διαπιστώνεται είναι ότι καλείται το Δικαστήριο να διατάξει την αναστολή οποιασδήποτε διαδικασίας έγινε από την πλευρά της Καθ’ ης η Αίτηση, με μόνο τον ισχυρισμό ότι δεν υπάρχει «έδρα» της Καθ’ ης η Αίτηση στην Κύπρο, καθώς και να αναστείλει την εκτέλεση οποιασδήποτε απόφασης, χωρίς αυτή να συγκεκριμενοποιείται. Η γενικότητα του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας, ομοιάζει με ισχυρισμούς που εκφράζουν θέση και μάλιστα υπό τύπο κατάληξης, όχι μόνο αυτής της διαδικασίας αλλά και του ουσιαστικού μέρους εξέτασης της έφεσης. Δεν εκτίθενται γεγονότα με την αναγκαία λεπτομέρεια που να παρέχουν έρεισμα το οποίο να αιτιολογεί την έκδοση των υπό αναφορά διαταγμάτων. Πουθενά στη μαρτυρία της Αιτήτριας δεν έχει συγκεκριμενοποιηθεί ποια είναι η βλάβη την οποία θα υποστεί από την μη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και, εν πάση περιπτώσει, δεν έχει τεθεί μαρτυρία για την ισχυριζόμενη «παρανομία» της Καθ’ ης η Αίτηση. Εν πάση περιπτώσει, θεωρούμε ότι δεν αποδείχθηκε ενώπιον μας ο ισχυρισμός της Αιτήτριας περί ανύπαρκτης ή ψευδούς διεύθυνσης.
Περαιτέρω, σύμφωνα με το Μέρος 41.7(1)(β), «Αίτηση για αναστολή διατάγματος ή απόφασης του κατώτερου Δικαστηρίου γίνεται πρώτα στο κατώτερο Δικαστήριο». Στην παρούσα Αίτηση, από τα γεγονότα, όπως αυτά παρουσιάζονται στην ένορκη δήλωση η οποία τη συνοδεύει, δεν διαπιστώνεται να έχει καταχωρηθεί αίτηση για αναστολή απόφασης στο πρωτόδικο Δικαστήριο, η οποία και αποτελεί προϋπόθεση για την υποβολή αίτησης αναστολής εκτέλεσης στο Εφετείο.
Στην ίδια παράμετρο κινείται και το αίτημα για παράταση «οποιασδήποτε προθεσμίας» όπως αυτή προβλέπεται από τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 2023, χωρίς η Αιτήτρια να προσδιορίζει, ποια προθεσμία, με βάση τους Κανονισμούς, επιθυμεί να παραταθεί, είναι δε ενάντια της αρχής ότι τα διατάγματα που εκδίδονται από τα Δικαστήρια πρέπει να είναι συγκεκριμένα και να προσδιορίζουν συγκεκριμένο σκοπό.
Συνεπώς, τα υπό τις παραγράφους (α), (β), (γ) και (δ) της Αίτησης αιτούμενα διατάγματα, δεν μπορούν να εκδοθούν.
Με βάση τα όσα ανωτέρω έχουν εξηγηθεί, η Αίτηση απορρίπτεται, με €1.100,00 έξοδα πλέον Φ.Π.Α. αν υπάρχει, υπέρ της Εφεσίβλητης/Καθ’ ης η Αίτηση και εναντίον της Εφεσείουσας/Αιτήτριας.
Δ. ΚΙΤΣΙΟΣ, Δ.
Μ.Γ. ΠΙΚΗΣ, Δ.
Μ. ΔΡΟΥΣΙΩΤΗΣ, Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο