ΕΦΕΤΕΙΟ ΚΥΠΡΟΥ – ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
(Ποινική Έφεση Αρ.: 202/2023)
20 Μαΐου 2026
[Μ. ΑΜΠΙΖΑΣ, ΣΤ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΟΥ-ΜΕΣΣΙΟΥ, Ι. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΟΥ, Δ/ΣΤΕΣ]
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΧΑΜΠΙΑΟΥΡΗΣ,
Εφεσείων,
v.
ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ,
Εφεσίβλητης.
______________________________
Καμία Εμφάνιση, για τον Εφεσείοντα
Μ. Κουτσόφτας για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για την Εφεσίβλητη
ΑΜΠΙΖΑΣ, Δ.: Η απόφαση του Δικαστηρίου είναι ομόφωνη.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
(Ex tempore)
ΑΜΠΙΖΑΣ, Δ.: Ο εφεσείων με απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου κρίθηκε ένοχος σε κατηγορίες κατοχής και μεταφοράς πυροβόλων όπλων χωρίς άδεια από τον Αρχηγό Αστυνομίας, κατοχής, μεταφοράς και χρήσης εκρηκτικών υλών χωρίς την αναγκαία από τον νόμο άδεια, πυροβολισμού με πυροβόλο όπλο μέσα σε κατοικημένη περιοχή, τραυματισμού ζώου και απειλής. Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης με μέγιστη ποινή αυτή των 10 μηνών.
Ο εφεσείων καταχώρισε ο ίδιος την παρούσα έφεση αναγράφοντας ως λεπτομερείς λόγους έφεσης τη λέξη «Αθόος». Παρά τις οδηγίες του Δικαστηρίου προς τούτο στο παρελθόν, ουδέποτε ο εφεσείων καταχώρισε είτε αιτιολογημένους λόγους έφεσης είτε διάγραμμα αγόρευσης. Έχοντας διαπιστώσει τη γνώση του εφεσείοντα για την ημερομηνία ορισμού της έφεσης και την απουσία του από το Δικαστήριο, ορίσαμε αυτήν για ακρόαση σήμερα. Η γνώση ακόμη και της σημερινής ημερομηνίας έχει επιβεβαιωθεί και εξακολουθεί να μην εμφανίζεται ο εφεσείων.
Καθηκόντως, ως απόρροια των προνοιών του Άρθρου 143(3) του περί Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155, προχωρούμε με την εξέταση της έφεσης. Ενώπιόν μας παραμένει η παρούσα έφεση, χωρίς ο εφεσείων ή οποιοσδήποτε εκ μέρους του να είναι παρών για να αναφέρει οτιδήποτε προς υποστήριξη της έφεσης. Παραμένει η παρούσα έφεση, επίσης, χωρίς αιτιολογημένους λόγους έφεσης πέραν της απλής αναφοράς της λέξης «αθώος». Σύμφωνα με το Άρθρο 138 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, κάθε ειδοποίηση έφεσης, μεταξύ άλλων, εκθέτει πλήρως τους λόγους επί τους οποίους βασίζεται.
Ως η νομολογία καθορίζει, θα πρέπει να τίθεται με τον δέοντα τρόπο, αφενός το σφάλμα το οποίο αποδίδεται στο πρωτόδικο Δικαστήριο και, αφετέρου, οι λόγοι που προβάλλονται να στοιχειοθετούν το προβαλλόμενο σφάλμα. Με άλλα λόγια, προβάλλεται ο λόγος έφεσης και οι λεπτομέρειες, η αιτιολογία αυτού. Ενδεικτικά, θα μπορούσαν να αναφερθούν ως σχετικές οι αποφάσεις ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ v. ΜΑΥΡΕΑ, Ποινική Έφεση 13/2022 κ.ά., ημερομηνίας 25.2.2025 και ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ v. AKSAHIN, Ποινική Έφεση 62/2025, ημερομηνίας 29.10.2025. Σχετική είναι, επίσης, η ΦΡΑΝΤΖΙΔΗΣ v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση 59/26, ημερομηνίας 26.3.2026.
Σύμφωνα με το Άρθρο 144 του Κεφ. 155, το Εφετείο ακούει και κρίνει την έφεση μόνο επί των λόγων που εκτίθενται στην ειδοποίηση έφεσης. Καθίσταται προφανές ότι η παρούσα έφεση είναι ατελής, αφού η απλή αναφορά σε αθωότητα δεν παρέχει ευχέρεια αντίληψης ποιο είναι το σφάλμα που αποδίδεται στο πρωτόδικο Δικαστήριο και ο λόγος που αυτό αποτελεί σφάλμα. Πάντοτε αναφορικά με την εξέταση της ουσίας της υπόθεσης και την κατάληξη σε ενοχή του εφεσείοντα. Δεν αδιαφορήσαμε για το γεγονός ότι ο εφεσείων καταχώρισε ο ίδιος την έφεσή του, όμως αυτό από μόνο του δεν συμπληρώνει το πιο πάνω κενό.
Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω, δεν είμαστε σε θέση να διαπιστώσουμε οποιονδήποτε λόγο γιατί θα πρέπει να παρέμβουμε στην πρωτόδικη κρίση.
Η παρούσα έφεση, κατά συνέπεια, απορρίπτεται και η πρωτόδικη απόφαση επικυρώνεται.
Μ. ΑΜΠΙΖΑΣ, Δ.
ΣΤ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΟΥ‑ΜΕΣΣΙΟΥ, Δ.
Ι. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΟΥ, Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο