ΕΦΕΤΕΙΟ ΚΥΠΡΟΥ - ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
(Ποινική Έφεση Αρ.: 187/2026)
28 Ιουλίου, 2026
[ΚΟΝΗΣ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΡΟΥΣΙΩΤΗΣ, Δ/ΣΤΕΣ]
ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥΛΗΣ
Εφεσείων
v.
ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ
Εφεσίβλητης
---------------------------------------------------
Γ. Νεάρχου και Α. Αριστοδήμου (κα) για Ηλίας Α. Στεφάνου Δ.Ε.Π.Ε., για τον Εφεσείοντα
Ε. Κωνσταντίνου (κα) και Μ. Ζαρής για Γενικόν Εισαγγελέα, για την Εφεσίβλητη
ΚΟΝΗΣ, Δ.: Η απόφαση είναι ομόφωνη και θα δοθεί από την Παπαδοπούλου, Δ.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
(Αυθημερόν)
ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Δ.: Ο Εφεσείων, Κατηγορούμενος 3 πρωτοδίκως, παραπέμφθηκε για δίκη στο Κακουργοδικείο Λευκωσίας όπου αντιμετωπίζει 29 κατηγορίες που αφορούν στα εξής αδικήματα: (α) Συνωμοσία προς διάπραξης κακουργήματος κατά παράβαση του Άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (εφεξής «Π.Κ.») (Κατηγορίες 1 και 12), (β) Συνωμοσία για καταδολίευση κατά παράβαση του Άρθρου 302 του Π.Κ. (Κατηγορία 11), (γ) Πλαστογραφία (Κατηγορίες 2, 5, 8 και 21) και κυκλοφορία πλαστού εγγράφου (Κατηγορίες 3, 6, 9 και 22), κατά παράβαση των Άρθρων 336 και 339 του Π.Κ. (δ) πρόκληση εκτέλεσης εγγράφου με ψευδείς παραστάσεις κατά παράβαση του Άρθρου 341 του Π.Κ. (Κατηγορίες 4, 7, 10 και 23), (ε) Δόλιες συναλλαγές σε ακίνητη περιουσία κατά παράβαση του Άρθρου 303Α του Π.Κ. (Κατηγορίες 13, 14, 15, 24, 28 και 38), (στ) Εξασφάλιση αγαθών με ψευδείς παραστάσεις κατά παράβαση του Άρθρου 298 του Π.Κ. (Κατηγορίες 16, 25, 29 και 39), και (ζ) νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες κατά παράβαση του Άρθρου 4 του περί Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμου 188(Ι)/07 (Κατηγορίες 17, 26, 30 και 40).
Η Εφεσίβλητη ζήτησε όπως ο Εφεσείων παραμείνει υπό κράτηση μέχρι τη δίκη του επικαλούμενη την ύπαρξη κινδύνου φυγοδικίας καθώς και κινδύνου διάπραξης άλλων αδικημάτων. Το πρωτόδικο Δικαστήριο κατέληξε ότι υφίστατο κίνδυνος φυγοδικίας αλλά όχι κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων. Η Απόφαση αυτή προσβάλλεται με δύο Λόγους Έφεσης, ήτοι ότι το Δικαστήριο προέβη σε λανθασμένη εκτίμηση όσον αφορά τον κίνδυνο φυγοδικίας καθώς και ότι εφάρμοσε λανθασμένα τη Νομολογία σε σχέση με τη πιθανολόγηση καταδίκης.
Όπως είναι καλά νομολογημένο, ο κίνδυνος φυγοδικίας εξετάζεται σε συνάρτηση αφενός με (i) τη σοβαρότητα του αδικήματος, (ii) την αυστηρότητα της τυχόν επιβληθεισομένης ποινής, και (iii) την πιθανότητα καταδίκης (αντικειμενικά στοιχεία) και αφετέρου με άλλα δεδομένα τα οποία αφορούν τον κατηγορούμενο (υποκειμενικά στοιχεία). Υπάρχει πλούσια νομολογία για το θέμα, όπως και για τις προϋποθέσεις επέμβασης του Εφετείου σε διαταγή κράτησης (βλ. Γενικού Εισαγγελέα v. Γ.Ν., Ποιν. Έφ. 145/2023, ημερ. 21.7.23, Θεοχάρους κ.ά. v. Δημοκρατίας (2002) 2 Α.Α.Δ. 48, Hajali v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 213/2024, ημερ. 30.9.24).
Όπως φαίνεται από τους Λόγους Έφεσης και την αγόρευση του ευπαιδεύτου συνηγόρου για τον Εφεσείοντα, στην υπό κρίση περίπτωση δεν αμφισβητείται ούτε η σοβαρότητα των αδικημάτων ούτε η περίπτωση επιβολής αυστηρών ποινών σε περίπτωση καταδίκης του.
Με τον πρώτο λόγο έφεσης εγείρει ζητήματα που αφορούν στην πιθανότητα καταδίκης και με τον δεύτερο λόγο έφεσης αναφέρεται σε θέματα που αφορούν στις προσωπικές του περιστάσεις, προβάλλοντας ότι δεν υπήρχε κίνδυνος φυγοδικίας.
Κρίνουμε χρήσιμο να εξετάσουμε την πιθανολόγηση καταδίκης πρώτα. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, ενώ αναφέρει ότι έλαβε υπόψη τα κυανούν στα οποία το παρέπεμψε η συνήγορος για την Εφεσίβλητη, ανέφερε τα εξής:
«Θεωρώ ότι, από το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου, δεν παρουσιάζονται τέτοιες εγγενείς αδυναμίες που να μπορεί να θεωρηθεί απίθανη η καταδίκη του Κατηγορούμενου στη βάση του, χωρίς βέβαια σε αυτό το στάδιο να έχει ακουστεί ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε μαρτυρία και να τεθεί υπό τη βάσανο της αντεξέτασης. Υπάρχουν βέβαια αναφορές του Κατηγορούμενου 3 στις συνθήκες υπό τις οποίες, ορισμένες συναλλαγές που κατ΄ισχυρισμό τον αφορούν, λάμβαναν χώρα. Πλην όμως, δεν έχει καταδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό ότι αυτές εξαλείφουν την πιθανότητα καταδίκης, με αναφορά στα κυανούν που με παρέπεμψε η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, ακόμα και στις ίδιες τις αναφορές του Κατηγορούμενου όπως προέκυψαν από τις ανακριτικές του καταθέσεις. Θεωρώ ότι, ευλόγως πιθανολογείται η καταδίκη του σε περίπτωση που βρεθεί ένοχος, χωρίς βέβαια σ’ αυτό το στάδιο να μπορώ να αποκλείσω εν τέλει και την πιθανότητα να αθωωθεί».
Είναι γεγονός ότι θα αναμένετο πιο συγκεκριμένη καταγραφή των δεδομένων που οδήγησαν το πρωτόδικο Δικαστήριο στην κατάληξη ότι υπάρχει πιθανότητα καταδίκης του Εφεσείοντος. Εντούτοις, τα πρακτικά και το υλικό έχουν τεθεί ενώπιον μας παρέχοντας μας την ευκαιρία να μελετήσουμε τις παραπομπές στις οποίες αναφέρεται το πρωτόδικο Δικαστήριο. Παραθέτουμε τα στοιχεία μαρτυρίας που έχουμε εντοπίσει:
Από υπόθεση Σ/441/26
- Στο Κ.16 που αποτελεί Ημερολόγιο Ενεργείας καταγράφεται ότι στις 21.6.2026 ο Εφεσείων προσήλθε στο Τμήμα όπου ανέφερε ότι είχε δώσει πληρεξούσιο έγγραφο στην Κατηγορούμενη 1 με τη χρήση του οποίου η τελευταία προέβηκε στην πώληση ακινήτων, μεταξύ των οποίων ακίνητο ιδιοκτησίας της θυγατέρας του και ακίνητο στο οποίο είχε μερίδιο ιδιοκτησίας ο αδελφός του. Δέχτηκε ότι πλαστογράφησε τις υπογραφές των ιδιοκτητών και ότι τα ακίνητα πουλήθηκαν εν αγνοία τους.
- Στην κατάθεση Κ.19 η θυγατέρα του Εφεσείοντος αναφέρει ότι δεν είχε πρόθεση να πουλήσει το ακίνητο της και δεν έδωσε ποτέ πληρεξούσιο στον Εφεσείοντα για να προβεί σε πώληση του.
- Στο Κ.45 που είναι ανακριτική κατάθεση του Εφεσείοντος ημερ. 29.6.2026 αυτός αναφέρει ότι γνωρίζει την Κατηγορούμενη 1, η οποία του εξιστόρησε τη θλιβερή της προσωπική ιστορία και κατόπιν τούτου ο Εφεσείων άρχισε να της δίνει χρήματα, πράγμα που συνέχισε για κάποια χρόνια. Σε κάποιο στάδιο άρχισαν να έχουν και σεξουαλικές σχέσεις. Ήταν η θέση του ότι η Κατηγορούμενη 1 με άλλο πρόσωπο άρχισαν να τον εκβιάζουν για ψευδή καταγγελία βιασμού γυναίκας, και αυτός τους έδιδε χρήματα. Στην Κατηγορούμενη 1 έδωσε πληρεξούσια «για εγγυήσεις» όπως του έλεγε αυτή, ένα με την υπογραφή της θυγατέρας του και ένα με την υπογραφή του αδελφού του, τις υπογραφές των οποίων πλαστογράφησε ο ίδιος. Ισχυρίστηκε ότι η Κατηγορούμενη 1 τον εξαπάτησε και χρησιμοποίησε τα πληρεξούσια για να πουλήσει τα ακίνητα ιδιοκτησίας της θυγατέρας και του αδελφού του. Εικάζει ότι έδωσε στην Κατηγορούμενη 1 και πληρεξούσιο με πλαστογραφημένη υπογραφή της συζύγου του, το οποίο η Κατηγορούμενη 1 χρησιμοποίησε για να πουλήσει μέρος της πολυκατοικίας όπου διαμένει ο Εφεσείων με τη σύζυγο του. Μετά από ψευδείς παραστάσεις που του έκανε η Κατηγορούμενη 1 οι οποίες τον τρομοκράτησαν, της έδωσε ακόμη ένα πληρεξούσιο, με τη χρήση του οποίου πουλήθηκε ακόμη ένα διαμέρισμα, ενώ με τον ίδιο τρόπο πουλήθηκαν ακόμα δύο ακίνητα ιδιοκτησίας του ιδίου. Ο ίδιος δεν πήρε καθόλου χρήματα για τις εν λόγω πωλήσεις. Δεν αναγνώρισε όμως συγκεκριμένο πληρεξούσιο έγγραφο που του υποδείχθηκε από την Αστυνομία.
- Στην ανακριτική κατάθεση του Εφεσείοντος Κ.64 ημερ. 6.7.2026 αυτός ανέφερε ότι στο παρελθόν η Κατηγορούμενη 1 του είχε φέρει ένα μπλοκ αποδείξεων τις οποίες του ζήτησε να υπογράψει και να βάλει σφραγίδα της εταιρείας του, πράγμα το οποίο έπραξε, αλλά δεν συμπλήρωσε ο ίδιος τις αποδείξεις. Εξέφρασε τη θέση ότι εξαπατήθηκε και είναι το θύμα ενός οργανωμένου σχεδίου.
Υπόθεση Σ/435/26
- Το Κ.28 αποτελεί απόδειξη λήψης του ποσού των €80.000 υπογραμμένο από τον Εφεσείοντα για κάποιο κτίριο στη οδό Λήδρας.
Τα πιο πάνω ενδεικτικά σημεία που έχουμε παραθέσει, σε συνάρτηση με τη λοιπή μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου, θεωρούμε πως αρκούσαν για να ικανοποιήσουν την ύπαρξη πιθανότητας καταδίκης. Επαναλαμβάνουμε τη γνωστή αρχή ότι στο σημείο αυτό εξετάζεται μόνο η ύπαρξη πιθανότητας καταδίκης, χωρίς την εξέταση θεμάτων αποδεκτότητας ή αξιοπιστίας της εν λόγω μαρτυρίας. Το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στο στάδιο αυτό στη βασιμότητα της εκδοχής του κάθε μάρτυρος ή των πιθανών υπερασπίσεων του Εφεσείοντος (Siakasi Rokociritani Rokovucago v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 313/24, ημερ. 19.2.2025). Το μαρτυρικό υλικό εξετάζεται μόνο στην όψη του. Ως εκ τούτου ο δεύτερος λόγος έφεσης δεν ευσταθεί.
Στρεφόμενοι, όμως, στην εξέταση των υποκειμενικών παραγόντων διαπιστώνουμε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο έσφαλε στη στάθμιση των δεδομένων. Τα υποκειμενικά στοιχεία πρέπει να συνεκτιμούνται με τα αντικειμενικά στοιχεία ούτως ώστε να αποτιμηθεί η πιθανότητα διαφυγής. Η μοναδική αιτιολογία που δόθηκε πρωτοδίκως ήταν ότι «μόνο η ηλικία (του) και η διαμονή (του) στη Δημοκρατία» δεν αρκούσαν να στηρίξουν ότι ο Εφεσείων δεν θα διαφύγει. Όπως λέχθηκε και στην Καραγιάννη κ.ά. ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 20/25, ημερ. 10.2.2025:
«Εντούτοις, θεωρούμε ότι το Πρωτόδικο Δικαστήριο έσφαλε στην βαρύτητα που έδωσε στις συγκεκριμένες προσωπικές περιστάσεις και δεσμούς των συγκεκριμένων Εφεσειόντων με την Κύπρο. Αποτελεί εδραιωμένη αρχή, την οποία κατέγραψε και το ίδιο το Πρωτόδικο Δικαστήριο, ότι ο κανόνας πως οι υπόδικοι αφήνονται ελεύθεροι κάμπτεται μόνο εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένοι κίνδυνοι. Στην Πρωτόδικη Απόφαση σημειώνονται μεν οι δεσμοί εκάστου Εφεσείοντος με την Κύπρο, όμως η μόνη αιτιολογία ως προς το γιατί αυτοί δεν ήσαν ικανοποιητικοί για να αποτρέψουν τους Εφεσείοντες από το να φυγοδικήσουν ήταν ότι «δεν μπορούν οι προσωπικές συνθήκες και οι δεσμοί των Κατηγορούμενων με την Κύπρο να επενεργούν ως ασπίδα ώστε να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα των αδικημάτων και κατ' επέκταση να εξαλείψουν τον κίνδυνο φυγοδικίας τους». Δεν έγινε, συναφώς, η απαραίτητη συνεκτίμηση όλων των αντικειμενικών και υποκειμενικών δεδομένων, για να αποτιμηθεί η πιθανότητα να διαφύγουν οι συγκεκριμένοι Εφεσείοντες. Όπως αναφέρθηκε στην Θεοχάρους κ.ά. ν. Δημοκρατίας, (2002) 2 Α.Α.Δ. 48:
«Το εγχείρημα συνίσταται όχι απλώς στην αποτίμηση γενικών ενδεχομένων από την κατ΄ ισχυρισμόν διάπραξη αδικήματος ορισμένης σοβαρότητας για το οποίο μπορεί να καταδικαστεί ο κατηγορούμενος αλλά στην αποτίμηση της πιθανότητας να διαφύγει ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος».
(έμφαση δοθείσα)
Ο Εφεσείων είναι Κύπριος ηλικίας 76 ετών και έχει μόνιμη διαμονή στη Δημοκρατία. Εδώ ζει η οικογένεια του και εδώ είναι η περιουσία του. Ούτε και αναφέρθηκε κάποια σύνδεση του συγκεκριμένου Εφεσείοντος με οποιαδήποτε άλλη χώρα. Θεωρούμε ότι οι προσωπικές του περιστάσεις θα μπορούσαν να γείρουν την πλάστιγγα υπέρ της απόλυσης με όρους.
Ως εκ τούτου ο πρώτος Λόγος Έφεσης επιτυγχάνει. Ο Εφεσείων αφήνεται ελεύθερος με τους πιο κάτω όρους:
1. Θα καταθέσει ποσό €100.000 μετρητά ή θα υπογράψει εγγύηση ύψους €100.000 με αξιόχρεο εγγυητή προς ικανοποίηση του Πρωτοκολλητή.
2. Θα παραδώσει όλα τα ταξιδιωτικά του έγγραφα στην Αστυνομία.
3. Το όνομα του θα τεθεί στον κατάλογο προσώπων των οποίων απαγορεύεται η έξοδος από τη Δημοκρατία (stop-list) και η διέλευση στις Κατεχόμενες περιοχές.
4. Θα παρουσιάζεται στον Αστυνομικό Σταθμό Λυκαβηττού κάθε Δευτέρα, Τετάρτη, Παρασκευή και Κυριακή μεταξύ των ωρών 11.00 – 13.00.
Α. ΚΟΝΗΣ, Δ.
Μ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Δ.
Μ. ΔΡΟΥΣΙΩΤΗΣ, Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο