ΕΦΕΤΕΙΟ ΚΥΠΡΟΥ - ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
(Ποινική Έφεση Αρ.: 181/2026)
04 Αυγούστου, 2026
[Δ. ΚΙΤΣΙΟΣ, Α. ΚΟΝΗΣ, Μ. ΤΟΥΜΑΖΗ, Δ/ΣΤΕΣ]
GEORGE ANDREOU (Τζιώρτζ Ανδρέου),
Εφεσείοντας,
v.
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,
Εφεσίβλητης,
___________________
Β. Νίκου (κα), για τον Εφεσείοντα.
Μ. Μασούρα (κα) για Γενικόν Εισαγγελέα, για την Εφεσίβλητη.
ΚΙΤΣΙΟΣ, Δ.: Η απόφαση είναι ομόφωνη και θα δοθεί από τον Κονή, Δ.
ΑΠΟΦΑΣΗ
(Αυθημερόν)
ΚΟΝΗΣ, Δ.: Ο Εφεσείων αντιμετωπίζει ενώπιον του Κακουργιοδικείου Λευκωσίας επτά συνολικά κατηγορίες ήτοι κατηγορίες εισαγωγής, κατοχής, κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, ήτοι κάνναβης συνολικού βάρους 1,998 κιλών και συνομωσία προς διάπραξη των πιο πάνω κακουργημάτων με άλλο πρόσωπο. Αντιμετωπίζει επίσης κατηγορία κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, ήτοι κάνναβης συνολικού βάρους 0,97 γραμμαρίων.
Με την παρούσα έφεση ο Εφεσείων προσβάλλει την απόφαση του Κακουργιοδικείου ημερ. 9.7.2026 προς συνέχιση της κράτησης του. Ο Εφεσείων μέσω της ειδοποίησης έφεσης του την οποία καταχώρισε ο ίδιος προβάλλει ως λόγους έφεσης τα ακόλουθα:
«(1) Δεν υπάρχει καθόλου μαρτυρία που να με εμπλέκει στην υπόθεση.
(2) Παραδόθηκα στις 7.4.2026 το πρωί από μόνος μου ενώ είχα αφεθεί ελεύθερος στη λάρνακα μετά από το δικαστήριο μου με πλαστή ταυτότητα.
(3) Έχω κάταγμα ζυγωματικού μετά από απρόκλητη επίθεση. Καταπατούνται τα ανθρώπινα μου δικαιώματα».
Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι δεν μπορεί να διαπιστωθεί τι είναι που προβάλλεται ως σφάλμα του Κακουργιοδικείου και τους λόγους γι΄ αυτό. Απουσιάζει δηλαδή συγκεκριμένος λόγος έφεσης και η αιτιολογία του, στοιχεία που καθιστούν τους λόγους έφεσης ατελείς (βλ. μεταξύ άλλων Γενικός Εισαγγελέας ν. Μαυρέα κ.ά., Ποιν. Έφ. Αρ. 13/2022-18/2022, ημερ. 25.2.2025, Γενικός Εισαγγελέας ν. Aksahin, Ποιν. Έφ. Αρ. 62/2025, ημερ. 29.10.2025 και Φραντζίδης ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. Αρ. 59/2026, ημερ. 26.3.2026).
Δεν μας διαφεύγει ότι ο Εφεσείων καταχώρισε ο ίδιος την έφεση του όμως το γεγονός αυτό από μόνο του δεν μπορεί να «θεραπεύσει» το πιο πάνω κενό που διαπιστώνεται.
Παρά τα πιο πάνω κρίνουμε σκόπιμο όπως αναφέρουμε και τα ακόλουθα:
Κατά την παραπομπή του Εφεσείοντος στο Κακουργιοδικείο αποφασίστηκε η κράτηση του και η εν λόγω απόφαση δεν έχει εφεσιβληθεί. Ο Εφεσείων είχε φέρει ένσταση στην κράτηση του. Ενώπιον του Κακουργιοδικείου ο Εφεσείων απάντησε στις 15.5.2026 μη παραδοχή στις κατηγορίες και η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση στις 9.7.2026. Κατά την ως άνω ημερομηνία η πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής αιτήθηκε και πάλι την κράτηση του Εφεσείοντος ο οποίος έφερε εκ νέου ένσταση στην κράτηση του. Το Κακουργιοδικείο έλαβε υπόψη τα πιο πάνω δεδομένα και ειδικότερα ότι κατά την διαδικασία παραπομπής το αίτημα κράτησης βασίστηκε στον κίνδυνο φυγοδικίας και ότι η πλευρά του εφεσείοντος έφερε ένσταση στο αίτημα αυτό. Αφού καθοδηγήθηκε από σχετική νομολογία (M.B. v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. Αρ. 10/2023, ημερ. 23.2.2023) υπέδειξε ότι δεν τέθηκαν ενώπιον του νέα δεδομένα και κατέληξε, έχοντας πάντοτε υπόψη του το χρόνο κράτησης μέχρι και την ημερομηνία ακρόασης, όπως το αίτημα για κράτηση του Εφεσείοντος εγκριθεί. Ο Εφεσείων εφεσίβαλε την πιο πάνω απόφαση του Κακουργιοδικείου. Το Εφετείο απέρριψε την έφεση (Andreou v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. Αρ. 133/2026, ημερ. 4.6.2026). Έκρινε, πέραν των παρόμοιων προβλημάτων που εντοπίζονταν στην ειδοποίηση έφεσης τα οποία καθιστούσαν τους λόγους έφεσης ατελείς, ότι «με δεδομένη την τελεσιδικία της απόφασης του παραπέμποντος Δικαστηρίου για κράτηση και την ορθή αποτίμηση από πλευράς Κακουργιοδικείου αναφορικά με την επιμήκυνση του χρόνου κράτησης του εφεσείοντα» δεν παρατηρείτο οποιοδήποτε σφάλμα από μέρους του Κακουργιοδικείου το οποίο να επέτρεπε επέμβαση του Εφετείου στην ετυμηγορία του.
Στις 9.7.2026 το Κακουργιοδικείο ανέβαλε την ακρόαση της υπόθεσης για τις 8.10.2026. Η Κατηγορούσα Αρχή ζήτησε όπως ο Εφεσείων παραμείνει υπό κράτηση βασιζόμενη ουσιαστικά στους ίδιους λόγους και το γεγονός ότι δεν είχαν διαφοροποιηθεί οποιαδήποτε δεδομένα στη βάση των οποίων εκδόθηκε η προηγούμενη διαταγή για κράτηση. Ο Εφεσείων δια του συνηγόρου του έφερε ένσταση στη συνέχιση της κράτησης του. Αναφέρθηκε σε ζητήματα ασφάλειας και έλλειψης επιτήρησης στο χώρο κράτησης του στις Κεντρικές Φυλακές και ότι δεν έτυχε της δέουσας ιατρικής περίθαλψης, αν και ο συνήγορος του παραδέχθηκε ότι ο Εφεσείων μεταφέρθηκε σε ιατρό και συγκεκριμένα σε οφθαλμίατρο όπου εξετάστηκε. Συσχέτισε τα πιο πάνω με τον χρόνο που μεσολάβησε από την πρώτη ημερομηνία που διατάχθηκε η κράτηση του μέχρι και τον χρόνο που θα παρέλθει μέχρι την ημερομηνία ακρόασης. Το Κακουργιοδικείο αφού αναφέρθηκε στα όσα έλαβαν χώρα κατά την παραπομπή της υπόθεσης ενώπιον του (και την απόφαση για κράτηση του η οποία δεν είχε εφεσιβληθεί) ως επίσης στις 15.5.2026 και τη σχετική νομολογία που αναφέρεται πιο πάνω, έκρινε ότι όσα τέθηκαν ενώπιον του δεν αποτελούσαν στοιχεία τα οποία διαφοροποιούσαν ή αποτελούσαν κώλυμα για την περαιτέρω κράτηση του Εφεσείοντος όπως διατάχθηκε από το παραπέμπον Δικαστήριο και την 15.5.2026 από το ίδιο. Αφού αποτίμησε τον χρόνο κράτησης από την πρώτη ημερομηνία (8.4.2026) μέχρι τη νέα ημερομηνία ακρόασης (8.10.2026), έκρινε το αίτημα δικαιολογημένο και διέταξε την κράτηση του Εφεσείοντος μέχρι την ημερομηνία ακρόασης.
Κατά τη σημερινή ακρόαση ενώπιον μας ο Εφεσείων εμφανίστηκε με τη συνήγορο του η οποία επανέλαβε τους ισχυρισμούς του, που αφορούν ζητήματα ασφαλείας και επιτήρησης στον χώρο κράτησης του, ότι αυτά δεν έτυχαν της δέουσας εξέτασης και δεν έλαβε την αναγκαία περίθαλψη. Αναφέρθηκε ακόμα στον χρόνο που μεσολαβεί μέχρι την ημερομηνία ακρόασης.
Υποδεικνύουμε ότι η συνήγορος του εφεσείοντος κατά την αγόρευση της δεν παρέθεσε υποστηρικτικά στοιχεία σε σχέση με τους λόγους έφεσης, ενώ αναφέρθηκε σε θέματα άσχετα με την παρούσα διαδικασία ή που δεν καλύπτονται από τους λόγους έφεσης. Όσον αφορά τον χρόνο που μεσολαβεί μέχρι την ακρόαση της υπόθεσης, κρίνουμε ότι δεν είναι τέτοιος που να διαφοροποιεί τα δεδομένα.
Η συνήγορος δεν αναφέρθηκε σε οποιοδήποτε διαφοροποιητικό παράγοντα ο οποίος να προέκυψε πρόσφατα και να μην τέθηκε πρωτόδικα.
Όσον αφορά τα ζητήματα ασφάλειας και επιτήρησης στον χώρο κράτησης του εφεσείοντος, είναι ζητήματα που μπορεί να προωθήσει μέσω της συνηγόρου του στις αρμόδιες αρχές. Όπως ορθά επισήμανε το πρωτόδικο Δικαστήριο, είναι υποχρέωση της Πολιτείας και των Κεντρικών Φυλακών όπου ο Εφεσείων κρατείται, να παρέχουν την απαραίτητη ασφάλεια και αν ήθελε προκύψει οποιοδήποτε ζήτημα, όπως αυτό που αναφέρθηκε, επίθεσης και τραυματισμού, ο Εφεσείων να τύχει της αναγκαίας ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Σημειώνουμε τη θέση της εκπροσώπου του Γενικού Εισαγγελέα ότι ο Εφεσείων εξετάστηκε από διάφορους ιατρούς και έτυχε περίθαλψης. Ο Εφεσείων μεταφέρθηκε σε άλλη πτέρυγα των Κεντρικών Φυλακών και ενημερώθηκε το Τμήμα Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων για διερεύνηση της υπόθεσης.
Υπάρχει πλούσια νομολογία σε σχέση με επαναλαμβανόμενα αιτήματα κράτησης. Στην Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. Αρ. 260/2024, ημερ. 16.12.2024 αναφέρθηκε ότι:
«Όπως λέχθηκε στην Ζορπάς ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 103/24, ημερ. 3.6.2024 οι διαπιστώσεις ενός Δικαστηρίου για γεγονότα που άπτονται της κράτησης και δεν είναι μεταβλητά δεν υπόκεινται σε αναθεώρηση σε μεταγενέστερο στάδιο της διαδικασίας (βλ. και Ψύλλας ν. Δημοκρατίας (Αρ. 3) (2002) 2 Α.Α.Δ. 388). Το ζήτημα τέθηκε ως ακολούθως στην υπόθεση D.R.M. v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 138/2023, ημερ. 30.6.2023, ECLI:CY:AD:2023:B233:
«Με δεδομένο ότι η εκκαλούμενη Απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου δόθηκε στο πλαίσιο εξέτασης ενστάσεως σε επαναλαμβανόμενο αίτημα κράτησης του Εφεσείοντα, είναι σημαντικό να υπενθυμίσουμε ότι η νομολογία καθορίζει ότι, μετά από την πρώτη διαταγή του Δικαστηρίου για κράτηση, το Δικαστήριο εξετάζει το θέμα της περαιτέρω κράτησης όχι εξ υπαρχής, αλλά μόνο με αναφορά σε οποιαδήποτε νέα δεδομένα ήθελαν προκύψει και τα οποία ενδεχομένως να διαφοροποιούσαν την κρίση του επί του θέματος της κράτησης και όχι με αναφορά σε δεδομένα τα οποία υφίσταντο ευθύς εξαρχής (Δημητρίου κ.ά. ν. Δημοκρατίας (2013) 2 Α.Α.Δ. 416, Μαυρομιχάλης κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 165/2020 και 166/2020, ημερ. 22/10/2020 και S.M. ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 75/2021, ημερ. 6/7/2021, ECLI:CY:AD:2021:B299)».
Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω και ειδικότερα την τελεσιδικία της απόφασης του παραπέμποντος Δικαστηρίου, το γεγονός ότι πέραν των ατελών λόγων έφεσης, το Κακουργιοδικείο ορθά εκτίμησε ότι δεν τέθηκε ενώπιον του οποιοδήποτε διαφοροποιητικό γεγονός και ορθά αποτίμησε την επιμήκυνση του χρόνου κράτησης του Εφεσείοντα, κρίνουμε ότι δεν παρέχεται πεδίο επέμβασης μας στην κρίση του.
Με βάση τα πιο πάνω η έφεση απορρίπτεται και η πρωτόδικη απόφαση επικυρώνεται.
Δ. ΚΙΤΣΙΟΣ, Δ.
Α. ΚΟΝΗΣ, Δ.
Μ. ΤΟΥΜΑΖΗ, Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο