ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
(i-justice)
(Πολιτική Έφεση Αρ. 21/2025)
30 Ιανουαρίου, 2026
[ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ, Π., ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, ΔΑΥΙΔ, Δ/στές]
ΕΦΕΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΟΔΙΚΗ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ ΑΡ. 154/2025.
ΥΠΟ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ:
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 155.4 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 3 ΚΑΙ 9 ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (ΠΟΙΚΙΛΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ) ΝΟΜΩΝ ΤΟΥ 1964 ΕΩΣ (ΑΡ. 3) ΤΟΥ 2022
ΚΑΙ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΩΝ ΕΝΤΑΛΜΑΤΩΝ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ) ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟΥΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥΣ ΤΟΥ 2018 ΚΑΙ 2023
ΚΑΙ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ 1. AYOUB FARID MICHEL SAAB (ΥΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΩΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΑΠΟΒΙΩΣΑΝΤΑ FADI MICHEL SAAB) ΓΙΑ ΑΔΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΕΝΤΑΛΜΑΤΩΝ CERTIORARI ΚΑΙ PROHIBITION
ΚΑΙ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 04/07/2025 ΠΟΥ ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΥΠ΄ ΑΡΙΘΜΟΝ 123/2019
____________________
Κ. Π. Κατσαμπρόκης με Μ. Κακουλλή (κα) για Γιώργιος Ζ. Γεωργίου
& Συνεργάτες ΔΕΠΕ, για τους Εφεσείοντες.
____________________
Η ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου
θα δοθεί από τη Σταματίου, Π.
____________________
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ, Π.: Με τους εναπομείναντες δύο λόγους έφεσης, οι Εφεσείοντες προσβάλλουν την απόφαση αδελφού μας Δικαστή, με την οποία απέρριψε αίτηση για άδεια καταχώρισης αίτησης με κλήση για την έκδοση προνομιακού εντάλματος Certiorari για ακύρωση της απόφασης ημερ. 4.7.2025, που εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, στο πλαίσιο της Αίτησης Αρ. 123/2019.
Τα γεγονότα της υπόθεσης συνοψίζονται ως ακολούθως:
Στις 29.6.2023 εκδόθηκε, στο πλαίσιο της Αίτησης Αρ. 123/2019, διάταγμα εκκαθάρισης του υποκαταστήματος της FBME στην Κύπρο και διορίστηκε εκκαθαριστής. Εναντίον της εν λόγω απόφασης καταχωρίστηκε από τους Εφεσείοντες η έφεση ΠΕ218/2023 στην οποία εκκρεμεί η έκδοση απόφασης.
Στις 29.4.2025 διεξήχθη η γενική συνέλευση των πιστωτών την οποία συγκάλεσε ο εκκαθαριστής, στην οποία εξελέγη Επιτροπή Επιθεώρησης.
Στις 2.5.2025, οι Εφεσείοντες, στο πλαίσιο της Αίτησης Αρ. 123/2019, καταχώρησαν αίτηση δια κλήσεως με την οποία αξίωναν, μεταξύ άλλων, την κήρυξη της γενικής συνέλευσης ως παράνομης, άκυρης και μη γενόμενης, την ακύρωση της εκλογής της Επιτροπής Επιθεώρησης και οποιωνδήποτε αποφάσεων λήφθηκαν, αναγνώριση των Εφεσειόντων ως συνεισφορέων καθώς και αναστολή οποιωνδήποτε εξουσιών και εργασιών του εκκαθαριστή μέχρις ότου αναγνωριστούν τα δικαιώματα των Εφεσειόντων ως συνεισφορέων. Την ίδια ημέρα οι Εφεσείοντες καταχώρησαν και μονομερή αίτηση με την οποία αξίωναν, μεταξύ άλλων, διάταγμα που απαγόρευε στην Επιτροπή Επιθεώρησης να ασκεί οποιεσδήποτε εξουσίες ή να προβαίνει σε οποιεσδήποτε πράξεις, αίτηση που απορρίφθηκε από το κατώτερο Δικαστήριο στις 7.5.2025. Εναντίον της εν λόγω απόφασης καταχωρίστηκε η έφεση Ε47/2025 καθώς και αίτηση για έκδοση προνομιακού εντάλματος certiorari η οποία απορρίφθηκε στις 22.7.2025. Στις 4.7.2025 εκδόθηκε, στο πλαίσιο της ίδιας υπόθεσης, η επίδικη απόφαση σε μονομερή αίτηση του εκκαθαριστή με την οποία ζητούσε οδηγίες/εξουσιοδότηση για το χειρισμό ορισμένων ζητημάτων που ανέκυψαν στην πορεία της εκκαθάρισης, αίτηση που εγκρίθηκε από το κατώτερο Δικαστήριο. Στην απόφαση του το κατώτερο Δικαστήριο ανέφερε ότι: «Η Αίτηση καταχωρείται μονομερώς, αφού εκ των πραγμάτων δεν υπάρχει αντίθετη πλευρά/καθ΄ ων η αίτηση στη διαδικασία».
Οι Εφεσείοντες, εστιάζουν τους λόγους που αιτήθηκαν άδεια για την έκδοση αίτησης για έκδοση εντάλματος τύπου certiorari στο ότι η έγκριση της μονομερούς αίτησης του εκκαθαριστή παραβίαζε τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης και εγείρεται ζήτημα φαινομενικής προκατάληψης εφόσον έτυχαν άνισης μεταχείρισης.
Η αίτηση τους απορρίφθηκε από το πρωτόδικο Δικαστήριο στη βάση ότι αυτή συνιστά έμμεση παρέμβαση στην απόφαση του κατώτερου Δικαστηρίου ημερ. 7.5.2025. Στην ίδια βάση έκρινε και τη θέση των Εφεσειόντων για «Φαινομενική Προκατάληψη στη βάση Αναντίλεκτων Γεγονότων» όπου έκρινε ότι «τέτοιο συζητήσιμο ζήτημα δεν προκύπτει από τα γεγονότα».
Με τους εναπομείναντες δύο λόγους έφεσης οι Εφεσείοντες προβάλουν (α) ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο παρέλειψε να εξετάσει του λόγους επί τους οποίους βασίζετο η αίτηση τους και εσφαλμένα έκρινε ότι αυτό που επιδιώκετο ήταν η έμμεση παρέμβαση στην απόφαση ημερ. 7.5.2025 και (β) λόγω της λανθασμένης κατάληξης του ότι δεν παραβιάστηκαν οι αρχές της φυσικής δικαιοσύνης, εσφαλμένα έκρινε ότι από την απόφαση ημερ. 4.7.2025 δεν προκύπτει ζήτημα φαινομενικής προκατάληψης εις βάρος των Εφεσειόντων και δεν εξέτασε τους λόγους που προώθησαν περί τούτου.
Οι δύο λόγοι θα εξεταστούν μαζί λόγω της συνάφειας τους, όπως αναπτύχθηκαν και στην αγόρευση του ευπαιδεύτου συνηγόρου των Εφεσειόντων.
Ο ευπαίδευτος συνήγορος επικαλείται τις ακόλουθες δύο αναφορες του πρωτόδικου Δικαστηρίου:
«Δεν δόθηκαν οδηγίες για επίδοση της αίτησης του εκκαθαριστή στους Αιτητές και εκδόθηκε η απόφαση ημερ.4.7.2025 χωρίς να ακουστούν οι Αιτητές, γιατί το κατώτερο Δικαστήριο είχε από τις 7.5.2025 αποφανθεί ότι η υπόσταση τους δεν αναγνωριζόταν από το νόμο. Το υπόβαθρο της παρούσας Αίτησης για άδεια είναι ότι η απόφαση του κατώτερου Δικαστηρίου ημερ.7.5.2025 ότι ο νόμος δεν αναγνωρίζει υπόσταση στους Αιτητές είναι εσφαλμένη».
«Η θέση περί έκδηλου νομικού σφάλματος, έκδηλης νομικής πλάνης και υπέρβασης δικαιοδοσίας, θεμελιώνεται στην εκτίμηση των Αιτητών ότι το κατώτερο Δικαστήριο έσφαλε στην προσέγγιση του ότι η εφαρμοστέα νομοθεσία δεν αναγνωρίζει υπόσταση στους Αιτητές. Είναι η ίδια νομική θέση επί της οποίας θεμελιώνεται και η βασική τους θέση για παραβίαση των κανόνων φυσικής δικαιοσύνης».
Το πρωτόδικο Δικαστήριο, κατά την εισήγηση, έκρινε ότι η θέση των Εφεσειόντων περί παραβίασης των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης θεμελιώνετο στον ισχυρισμό των τελευταίων ότι η απόφαση ημερ. 7.5.2025 είναι λανθασμένη, ενώ οι Εφεσείοντες ουδέποτε συνέδεσαν την θέση τους με την ουσία της απόφασης της 7.5.2025, την οποία αμφισβητούν μεν, αλλά λαμβάνουν τα ενδεικνυόμενα δικαστικά διαβήματα προς ακύρωσή της. Η δε αναφορά των Εφεσειόντων στην εν λόγω απόφαση, συνεχίζει η εισήγηση, έγινε για να καταδειχθεί η άνιση μεταχείριση της οποίας αυτοί έτυχαν από το κατώτερο Δικαστήριο σε αντιπαραβολή με της αντιμετώπισης που έτυχε ο Εκκαθαριστής και η Επιτροπή Επιθεώρησης.
Προς επίρρωση των θέσεων τους οι Εφεσείοντες επαναλαμβάνουν ότι το Δικαστήριο, περιέπεσε στα ακόλουθα νομικά σφάλματα:
(α) Ενώ γνώριζε την αίτηση δια κλήσεως ημερ. 2.5.2025, μέσω της οποίας αμφισβητείτο η νομιμότητα εκλογής και εγκαθίδρυσης της Επιτροπής Επιθεώρησης, εξέτασε την αίτηση με την οποία ο Εκκαθαριστής αιτείτο την επικύρωση αποφάσεων της Επιτροπής Επιθεώρσης, μονομερώς, χωρίς να δώσει το δικαίωμα στους Εφεσείοντες να ακουστούν.
(β) Προχώρησε στην ακρόαση της αίτησης, η οποία ήταν μεταγενέστερη της αίτησης ημερ. 2.5.2025, χωρίς να εξετάσει την ύπαρξη ή όχι του κατεπείγοντος που να δικαιολογούσε την παράκαμψη της σειράς προτεραιότητας των δύο αιτήσεων.
Έχουμε εξετάσει τις εισηγήσεις του ευπαιδεύτου συνηγόρου, υπό το φως των γεγονότων της υπόθεσης, όπως τέθηκαν ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου.
Η διασύνδεση της απόφασης ημερ. 7.5.2025 με την υπό κρίση απόφαση ημερ. 4.7.2027 είναι αναπόφευκτη, εφόσον με την πρώτη απόφαση το Δικαστήριο αποφάσισε ότι οι Εφεσείοντες δεν είχαν υπόσταση που αναγνωριζόταν από το νόμο. Ως εκ τούτου, δεν νομιμοποιούνταν να λάβουν μέρος στη διαδικασία της αίτησης για οδηγίες από τον Εκκαθαριστή. Αντίθετη προσέγγιση θα ανέτρεπε την απόφαση της 7.5.2025 από το ίδιο το Δικαστήριο που την εξέδωσε και μάλιστα εκτός θεσμικού πλαισίου, εφόσον για το θέμα αυτό εκκρεμούσε η Πολ. Έφ. Αρ. Ε47/2025. Στην ίδια βάση, δεν προκύπτει ούτε θέμα φαινομενικής προκατάληψης του Κατώτερου Δικαστηρίου. Οι αποφάσεις στις οποίες παρέπεμψε ο συνήγορος διαφοροποιούνται ως προς τα γεγονότα από την παρούσα και δεν μπορούν να παράσχουν καθοδήγηση.
Παρεμβάλλεται ότι η απόσυρση εκ μέρους των Εφεσειόντων της δια κλήσεως αίτησης ημερ. 2.5.2025, μετά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης, δεν μπορεί, ως μεταγενέστερο γεγονός, να επηρεάσει την κρίση μας επί της ορθότητας της απόφασης του πρωτόδικου Δικαστηρίου, η οποία στηρίχθηκε στα γεγονότα που υφίσταντο κατά το χρόνο που ελήφθη η απόφαση.
Υπό το φως των πιο πάνω οι λόγοι έφεσης κρίνονται ανεδαφικοί και απορρίπτονται.
Η Έφεση απορρίπτεται.
ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ, Π.
ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, Δ.
ΔΑΥΙΔ, Δ.
/ΧΤΘ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο