ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ

ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ

 

(Πολιτική Αίτηση Αρ. 293/2025)

                                                          (i-justice)

4 Φεβρουαρίου, 2026

 

[Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Δ.]

 

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 155.4 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 3 ΚΑΙ 9 ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (ΠΟΙΚΙΛΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ) ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 1964

ΚΑΙ

 

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ ΕΝΤΑΛΜΑΤΩΝ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ) ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ ΤΟΥ 2018, ΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ

 

ΚΑΙ

 

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ MIRADORE ENTERPRISES LIMITED                  (HE 152319) ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΟΥ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ CERTIORARI

 

ΚΑΙ

 

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΡΩΣ ΕΚΔΟΘΕΝ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΠΟΥ ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΣΤΙΣ 30/09/2025 ΚΑΙ/Ή ΤΟ ΠΡΑΚΤΙΚΟ ΚΑΙ/Ή ΤΙΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΚΑΙ/Ή ΤΗΝ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΗΜΕΡ. 30/09/2025 ΠΟΥ ΣΥΝΤΑΧΘΗΚΕ ΚΑΙ/Ή ΔΟΘΗΚΕ ΚΑΙ/Ή ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΑΡ. 1103/2025.

__________________________________________________

Π. Καύκαρος για ΜΙΧΑΛΗΣ ΒΟΡΚΑΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ και                                    Η. Καραβιώτου (κα) για D. KATSIS LLC, για την Αιτήτρια.

Σ. Γιορδαμλής με Α. Χρίστου (κα) για ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΔΕΠΕ, για την Καθ’ης η Αίτηση.

Σ. Χριστοφίδης για την Έφορο Εταιρειών.

_________________________________________________

Α Π Ο Φ Α Σ Η 

(Δοθείσα Αυθημερόν)

 

Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Δ.: Με την υπό κρίση Αίτηση η Αιτήτρια επιζητεί την έκδοση Προνομιακού Εντάλματος Certiorari για ακύρωση του μονομερώς εκδοθέντος Διατάγματος και/ή οδηγιών και/ή πρακτικού και/ή ενδιάμεσης Απόφασης του Διοικητικού Δικαστηρίου (κατώτερο Δικαστήριο), ημερ. 30/9/2025, που εκδόθηκε στο πλαίσιο της Προσφυγής Αρ. 1103/2025.

 

Τα γεγονότα που αφορούν την υπό συζήτηση υπόθεση καταγράφονται στην Απόφαση με την οποία χορηγήθηκε η σχετική άδεια[1] ως ακολούθως:

«Η τελούσα υπό εκκαθάριση εταιρεία OWH SE iL, που προηγουμένως δραστηριοποιείτο ως πιστωτικό ίδρυμα με την επωνυμία "VTB Bank (Europe)" συσταθέν στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, καταχώρισε στις 21/11/2024, στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας τη Γενική Αίτηση Αρ. 15/2024, επιδιώκοντας την αναγνώριση, εγγραφή και εκτέλεση Διαιτητικής Απόφασης που εξασφάλισε στις 25/9/2024 στο πλαίσιο διαιτησίας που διεξήχθη ενώπιον του Διεθνούς Διαιτητικού Δικαστηρίου του Λονδίνου (LCIA), εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση εταιρειών στη Γενική Αίτηση Αρ. 15/2024, UNITED COMPANY RUSAL INTERNATIONAL PUBLIC JOINT STOCK COMPANY (εφεξής RUSAL) και RTI LTD (εφεξής RTI). Οι τελευταίες συνδέονται με την Αιτήτρια στην παρούσα αφού η μία εξ αυτών (η RUSAL), Καθ' ης η Αίτηση 1 στη Γενική Αίτηση, τυγχάνει αποκλειστική μέτοχος της Αιτήτριας, με την τελευταία να αποτελεί μέτοχο σε ποσοστό 50% της FORUM MUIDER LTD.  

Την ίδια ημέρα, ήτοι στις 21/11/2024, η Αιτήτρια στη Γενική Αίτηση Αρ. 15/2024 OWH, καταχώρισε μονομερή Ενδιάμεση Αίτηση (1^η Ενδιάμεση Αίτηση), στο πλαίσιο της οποίας εξασφάλισε μονομερώς, στις 26/11/2024, προσωρινό απαγορευτικό διάταγμα (1^ο Προσωρινό Διάταγμα), με το οποίο απαγορεύεται στην Καθ' ης η Αίτηση αρ. 1 (RUSAL) στη Γενική Αίτηση, μεταξύ άλλων, να μεταφέρει εκτός Κυπριακής Δημοκρατίας και/ή να αλλοιώσει και/ή διαθέσει και/ή πωλήσει και/ή αποξενώσει και/ή επιβαρύνει καθ' οιονδήποτε τρόπο μέχρι του ποσού των €213.770.150,28, συμπεριλαμβανομένων των μετοχών που η Καθ' ης η Αίτηση κατέχει στην εταιρεία MIRADORE ENTERPRISES LTD (η Αιτήτρια στην παρούσα).  

Οι Καθ' ων η Αίτηση στη Γενική Αίτηση Αρ. 15/2024 καταχώρισαν Σημείωμα Εμφάνισης υπό διαμαρτυρία, προτιθέμενες να αμφισβητήσουν τόσο την εναντίον τους απαίτηση, όσο και τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Εμφάνιση υπό διαμαρτυρία στη διαδικασία καταχώρισε και η Αιτήτρια στην παρούσα, ενώ στις 22/1/2025 καταχώρισε αίτηση για ασφάλεια εξόδων, διάβημα στο οποίο η Αιτήτρια στη Γενική Αίτηση Αρ. 15/2024 (OWH) καταχώρισε ένσταση.  

Στις 29/4/2025 οι δικηγόροι των Καθ' ων η Αίτηση στη Γενική Αίτηση Αρ. 15/2024 και η Αιτήτρια στην παρούσα (RUSAL, RTI και MIRADORE) έλαβαν οδηγία από το Δικαστήριο να καταχωρίσουν αίτηση παραμερισμού της ως άνω Γενικής Αίτησης μέχρι τις 22/5/2025, προθεσμία που εκ συμφώνου παρατάθηκε μέχρι τις 10/9/2025, ημερομηνία που ορίστηκε για οδηγίες η                   1^η Ενδιάμεση Αίτηση, στη βάση της οποίας εκδόθηκε το 1^ο Προσωρινό Διάταγμα.  

Στις 21/4/2025 οι μέτοχοι της FORUM MUIDER LTD, ήτοι η Αιτήτρια (MIRADORE) και η καζακστανή εταιρεία JSC "Samruk - Energy" συμφερόντων της Δημοκρατίας του Καζακστάν, προχώρησαν ομόφωνα προς όφελος και για την προώθηση των σκοπών της FORUM σε γραπτό Ειδικό Ψήφισμα δια του οποίου, μεταξύ άλλων, αποφασίζετο η συνέχιση της FORUM εκτός της Κυπριακής Δημοκρατίας, ήτοι η μεταφορά της έδρας της στο Διεθνές Οικονομικό Κέντρο της Αστάνα στο Καζακστάν (AIFC), σύμφωνα με τα Άρθρα 354I - 354IE του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 και η συνέχιση των επιχειρηματικών της δραστηριοτήτων ως ιδιωτική εταιρεία εκεί. Εν συνεχεία, στις 30/4/2025, η FORUM προχώρησε σε δημοσίευση σε δύο κυπριακές εφημερίδες καθημερινής κυκλοφορίας Ειδικού Ψηφίσματος ημερ. 21/4/2025, όπου, επιπλέον των όσων προνοούσε το εν λόγω Ειδικό Ψήφισμα, περιλήφθηκε η αναφορά πως «Οποιοσδήποτε πιστωτής της Εταιρείας φέρει ένσταση στη συνέχιση της Εταιρείας στο AIFC μπορεί να υποβάλει ένσταση εντός τριών μηνών από τη ημερομηνία της παρούσας δημοσίευσης ενώπιον Δικαστηρίου σύμφωνα με το άρθρο 354ΙΓ του Νόμου». 

Την 1/7/2025, δικηγόρος ενός εκ των δικηγορικών οίκων που εκπροσωπούν την Αιτήτρια, ευρισκόμενη ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, αντιλήφθηκε ότι το τελευταίο επιλαμβανόταν αίτησης, μονομερώς προωθούμενης από την OWH, ημερ. 17/6/2025, η οποία είχε καταχωρηθεί στο πλαίσιο της Γενικής Αίτησης Αρ. 15/2024 (2^η Ενδιάμεση Αίτηση). Αναφέροντας προς το Δικαστήριο ότι είχε λάβει γνώση της διαδικασίας, ζήτησε από το τελευταίο όπως της επιτραπεί να τοποθετηθεί εκ μέρους της Αιτήτριας και της FORUM, με τη διαδικασία opposed ex parte, πριν το Δικαστήριο τυχόν εκδώσει κάποιο διάταγμα. Το Κατώτερο Δικαστήριο, αφού άκουσε και το δικηγόρο των Αιτητών που προωθούσαν τη συγκεκριμένη μονομερή αίτηση (2^η Ενδιάμεση Αίτηση), αποφάσισε να προχωρήσει στην εξέταση της χωρίς να ακούσει τη δικηγόρο της άλλης πλευράς. Τελικά, εξέδωσε τα Διατάγματα τύπου Chabra εναντίον της Αιτήτριας στην παρούσα και της FORUM, παγοποιώντας τα περιουσιακά τους στοιχεία, νοουμένου ότι η Αιτήτρια στη Γενική Αίτηση (OWH) θα κατέθετε επιπρόσθετη εγγύηση ύψους €1.000.000,00 και διέταξε την επίδοση της 2^ης Ενδιάμεσης Αίτησης αναφορικά με τα υπόλοιπα αιτητικά, δίδοντας οδηγίες για τον τρόπο επίδοσης του εκδοθέντος Διατάγματος (2^ου Ενδιάμεσου Διατάγματος) και της 2^ης Ενδιάμεσης Αίτησης στην Αιτήτρια και στην FORUM, αλλά και στον Έφορο Εταιρειών, και ορίζοντας επιστρεπτέο το Διάταγμα στις 9/7/2025.  

Στις 9/7/2025 και εφόσον η Αιτήτρια και η FORUM εμφανίστηκαν δια των δικηγόρων τους στη διαδικασία της 2^ης Ενδιάμεσης Αίτησης, δόθηκαν οδηγίες για καταχώριση ένστασης και παρατάθηκε παράλληλα ο χρόνος καταχώρισης αίτησης τροποποίησης του 2^ου Ενδιάμεσου Διατάγματος. Το ως άνω,                           2^ο Ενδιάμεσο Διάταγμα, προβάλλει η πλευρά της Αιτήτριας, δεν περιέχει καμία απολύτως πρόνοια που να επιτρέπει στην Αιτήτρια και στη FORUM να διεξάγουν κανονικά τις εργασίες τους. 

Την 1/8/2025 η Αιτήτρια και η FORUM καταχώρισαν στο Ανώτατο Δικαστήριο την Πολιτική Αίτηση Αρ. 183/2025, στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο με απόφαση του, ημερ. 19/8/2025, παραχώρησε την αιτούμενη άδεια για να καταχωρηθεί Αίτηση δια Κλήσεως για την έκδοση Προνομιακού Εντάλματος Certiorari, με το οποίο να ακυρώνεται το 2^ο Ενδιάμεσο Διάταγμα στη βάση μη τήρησης των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης. Το Ανώτατο Δικαστήριο, δίδοντας άδεια για καταχώριση Αίτησης δια Κλήσεως, ανέστειλε την ισχύ του 2^ου Ενδιάμεσου Διατάγματος μέχρι την αποπεράτωση της δια Κλήσεως Αίτησης.  

Στις 9/10/2025 και αφού διεξήχθη ακρόαση στο πλαίσιο της Πολιτικής Αίτησης Αρ. 211/2025, όπου κλήθηκε η OWH, η Αίτηση απερρίφθη.  

Στις 10/9/2025, χωρίς να υπάρχει, ως επισημαίνεται από την Αιτήτρια, οποιοδήποτε Διάταγμα ή καταχωρημένη ένσταση από πιστωτή που να εμποδίζει τη διαδικασία μετεγκατάστασης της έδρας της FORUM από την Κύπρο στο Καζακστάν, η FORUM προχώρησε στην καταχώριση του Εντύπου ΜΕ2 (Αίτηση ημεδαπής εταιρείας για συνέχιση της εκτός της Δημοκρατίας), εφοδιάζοντας τον Έφορο Εταιρειών με όλα τα αναγκαία προς τούτο υποστηρικτικά έγγραφα.  

Στις 29/9/2025 η Έφορος Εταιρειών εξέδωσε το Πιστοποιητικό Συγκατάθεσης για Συνέχεια της FORUM εκτός της Δημοκρατίας, αφού ικανοποιήθηκε ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 354ΙΔ του Κεφ. 113 και συγκατατέθηκε όπως η FORUM συνεχίσει υπό το νομικό καθεστώς άλλης χώρας ή δικαιοδοσίας.  

Την αμέσως επόμενη ημέρα, δηλ. στις 30/9/2025, η OWH καταχώρισε την Προσφυγή Αρ. 1103/2025 στο Διοικητικό Δικαστήριο (Κατώτερο Δικαστήριο) κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη, επιζητώντας «Διαταγή και/ή Δήλωση του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι η πράξη και/ή απόφαση της Καθ'ης η Αίτηση, της οποίας η Αιτήτρια έλαβε γνώση στις 29.09.2025 και με την οποία η Καθ'ης η Αίτηση αποφάσισε ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 354ΙΔ του περί Εταιρειών Νόμου και συγκατατέθηκε όπως η FORUM MUIDER LTD συνεχίσει υπό το νομικό καθεστώς άλλης χώρας ή δικαιοδοσίας, είναι άκυρη, παράνομη και στερείται οιουδήποτε έννομου αποτελέσματος». 

Λίγο αργότερα, την ίδια ημέρα, δηλ. στις 30/9/2025, στο πλαίσιο της Προσφυγής Αρ. 1103/2025, η OWH προχώρησε στην καταχώριση μονομερούς Ενδιάμεσης Αίτησης (3^η Ενδιάμεση Αίτηση), με την οποία ζητούσε «Διάταγμα στου σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται η εκτέλεση και/ή η εφαρμογή της απόφασης της Καθ'ης η Αίτηση, της οποίας έλαβε γνώση η Αιτήτρια στις 29.9.2025 και με την οποία η Καθ'ης η Αίτηση αποφάσισε ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 354ΙΔ του περί Εταιρειών Νόμου και συγκατατέθηκε όπως η FORUM MUIDER LIMITED συνεχίσει υπό το νομικό καθεστώς άλλης χώρας ή δικαιοδοσίας, μέχρι εκδικάσεως της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Προσφυγής και/ή εκδόσεως αποφάσεως εις αυτήν και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του σεβαστού Δικαστηρίου». 

Το Κατώτερο Δικαστήριο, αφού επιλήφθηκε αυθημερόν της 3^ης Ενδιάμεσης Αίτησης στην παρουσία των δικηγόρων της Αιτήτριας, δηλ. της OWH,  έκρινε ότι ικανοποιείτο το κριτήριο της έκδηλης παρανομίας στη βάση της παραβίασης από την Έφορο του Άρθρου ΙΒ (1)(ζ) του Κεφ. 113 και προχώρησε στην έκδοση Προσωρινού Διατάγματος (3^ο Ενδιάμεσο Διάταγμα) «με το οποίο αναστέλλεται η εκτέλεση και/ή εφαρμογή της Απόφασης της Καθ'ης η Αίτηση ημερομηνίας 29/9/2025», δίδοντας οδηγίες για επίδοση της Προσφυγής, της  3^ης Ενδιάμεσης Αίτησης και του 3^ου Ενδιάμεσου Διατάγματος εντός της ημέρας στην Έφορο Εταιρειών και στο Ενδιαφερόμενο Μέρος, δηλ. την FORUM.  

Στις 8/10/2025 η FORUM καταχώρισε, ως ενδιαφερόμενο μέρος, σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία στην Προσφυγή δια των δικηγόρων της Μιχάλης Βορκάς & Συνεργάτες ΔΕΠΕ και D. KATSIS LLC, δηλώνοντας ότι προτίθεται να αμφισβητήσει τόσο τη δικαιοδοσία του Κατώτερου Δικαστηρίου, όσο και την Προσφυγή επί της ουσίας της. Όπως προκύπτει από το σχετικό πρακτικό του Δικαστηρίου, ημερ. 8/10/2025, για το οποίο η Αιτήτρια έλαβε γνώση από την FORUM, εμφανίστηκαν δικηγόροι εκ μέρους της FORUM ενώπιον του Κατώτερου Δικαστηρίου στις 8/10/2025 αναφέροντας, μεταξύ άλλων, πως εμφανίζονται υπό διαμαρτυρία αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του Κατώτερου Δικαστηρίου που εξέδωσε το 3^ο Ενδιάμεσο Διάταγμα χωρίς δικαιοδοσία, εφόσον είναι η θέση της FORUM ότι η διαφορά ενώπιον του Κατώτερου Δικαστηρίου εμπίπτει στη σφαίρα του ιδιωτικού και όχι του δημόσιου δικαίου, αλλά και προκειμένου να ζητήσουν όπως η διαδικασία παραμείνει για οδηγίες σε 15 ημέρες, καθώς εξετάζετο το ενδεχόμενο καταχώρισης αίτησης εξαίρεσης του Κατώτερου Δικαστηρίου λόγω ζητημάτων αντικειμενικής αμεροληψίας αυτού με τα τότε εν γνώσει τους δεδομένα. Δικηγόρος που εμφανίστηκε για το Γενικό Εισαγγελέα ανέφερε ότι αναμένει να λάβει τα αναγκαία έγγραφα από τον Έφορο Εταιρειών και ζήτησε 15 ημέρες προκειμένου να καταχωρίσει ένσταση στην 3^η Ενδιάμεση Αίτηση. Εν τέλει, το Κατώτερο Δικαστήριο όρισε την υπόθεση για οδηγίες στις 23/10/2025, ημερομηνία κατά την οποία ζητήθηκε ξανά χρόνος από την FORUM, όπως αναφέρθηκε στην Αιτήτρια και η υπόθεση ορίστηκε στις 5/11/2025 για να καταλήξει στα διαβήματα που θα ακολουθήσει εντέλει μέχρι τότε.» 

 

Η άδεια χορηγήθηκε γιατί διαπιστώθηκε εκ πρώτης όψεως συζητήσιμο ζήτημα αναφορικά με την τήρηση των αρχών της Φυσικής Δικαιοσύνης ως προς το δικαίωμα της Αιτήτριας να ακουστεί προτού διαταχτεί, μέσω προσωρινού Διατάγματος, η αναστολή της εκτέλεσης και/ή της εφαρμογής της υπό κρίση Απόφασης της Εφόρου ημερ. 30/9/2025, δεδομένου ότι το Διάταγμα είχε εκδοθεί μονομερώς κατόπιν αίτησης της OWH, Καθ’ης η Αίτηση.

 

Η εξουσία έκδοσης προσωρινού διατάγματος αναστολής διοικητικής απόφασης, παραχωρείται στο Διοικητικό Δικαστήριο σύμφωνα με τον Κανονισμό 13 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962 ο οποίος εφαρμόζεται, με τις αναγκαίες τροποποιήσεις, με βάση τον Κανονισμό 2 των περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διαδικαστικών Κανονισμών του 2015 και προνοεί ότι:

 

«13(1) Προς πλήρη απονομήν της δικαιοσύνης το Δικαστήριον ή εις περιπτώσεις διαδικασίας συμφώνως προς το Άρθρον 146 οιοιδήποτε δύο Δικασταί ενεργούντες εκ συμφώνου, δύνανται, καθ' οιονδήποτε στάδιον της διαδικασίας, είτε αυτεπαγγέλτως είτε τη αιτήσει οιουδήποτε διαδίκου, να εκδίδωσι προσωρινόν διάταγμα το οποίον όμως δεν θα διαγιγνώσκη την ουσίαν της υποθέσεως.

 

(2) Προσωρινόν διάταγμα εκδιδόμενον συμφώνως προς τον κανονισμόν τούτον δύναται είτε συνεπεία επειγούσης ανάγκης είτε συνεπεία άλλων ειδικών περιστάσεων να εκδοθή άνευ ειδοποιήσεως και υφ' οίους όρους ήθελε θεωρηθή πρέπον υπό τας περιστάσεις.

 

Ειδοποίησις δέον να επιδίδεται παρευθύς προς πάντας τους διαδίκους, οίτινες επηρεάζονται συνεπεία διατάγματος εκδοθέντος δυνάμει της παραγράφου ταύτης, διά να δυνηθώσιν ούτοι να ενστώσι κατ' αυτού. Άμα τη τοιαύτη ενστάσει το Δικαστήριον, αφού ακούσει τους ισχυρισμούς των διαδίκων ή των συνηγόρων αυτών, δύναται είτε να ακυρώσει είτε να τροποποιήση είτε να επικυρώση το τοιούτον διάταγμα υφ' οίους όρους ήθελε θεωρήσει πρέποντας.»

 

                                      (Ο τονισμός είναι του Δικαστηρίου)

 

 

Οι αρχές που καθορίζουν την έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος στο Διοικητικό Δίκαιο έχουν καθοριστεί σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Απώτερος σκοπός της έκδοσης ενός προσωρινού διατάγματος είναι η διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης πριν από την έκδοση της προσβαλλόμενης πράξης και αναστολή της απόφασης μέχρι νεότερης απόφασης του Δικαστηρίου.

 

Είναι νομολογιακά αναγνωρισμένο ότι η δικαιοδοσία έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων μέχρι την εκδίκαση και αποπεράτωση μιας προσφυγής, η οποία ασκείται πλέον από Δικαστή του Διοικητικού Δικαστηρίου, ασκείται με φειδώ και μόνο όταν στοιχειοθετείται ότι υπάρχει είτε έκδηλη παρανομία στη λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης, είτε πρόκληση ανεπανόρθωτης ζημιάς στον αιτητή με τη μη έκδοση του διατάγματος (Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς ν. Marfin Popular Bank (2007) 3 Α.Α.Δ. 32, 36). Το προσωρινό διάταγμα αποτελεί κατ’ εξαίρεση θεραπεία υπό την έννοια ότι εκδίδεται χωρίς εξέταση της ουσίας της υπόθεσης.

Η παροχή τέτοιας εξουσίας τελεί κάτω από τις προϋποθέσεις τις οποίες με σαφήνεια καθόρισε η νομολογία (Αντωνίου ν. Συμβουλίου Κεντρικού Σφαγείου Κοφίνου (2001) 3 Α.Α.Δ. 164, 167). Οι δύο αυτές προϋποθέσεις, η έκδηλη παρανομία της πράξης και η άλλη, η πρόκληση ανεπανόρθωτης ζημιάς, δεν είναι απαραίτητο να συντρέχουν. Η ικανοποίηση μίας και μόνο προϋπόθεσης είναι αρκετή για να ενεργοποιήσει θετικά για τον αιτητή την εξουσία του Δικαστηρίου, νοουμένου ότι δεν δημιουργούνται ανυπέρβλητα εμπόδια στη διοίκηση, οπότε λόγοι δημοσίου συμφέροντος επενεργούν ανασταλτικά στην έκδοση του προσωρινού διατάγματος (Moyo and Another v. The Republic (1988) 3 C.L.R. 1203).

 

Στην υπό συζήτηση περίπτωση το κατώτερο Δικαστήριο έκρινε ότι υφίστατο η προϋπόθεση της έκδηλης παρανομίας στη βάση του ότι είχε παραβιασθεί το Άρθρο 354ΙΒ(1)(ζ) του Νόμου[2], «εφόσον προχώρησε στην έκδοση συγκατάθεσης για συνέχιση της εταιρείας την οποία αφορά η απόφαση του σε άλλη χώρα, ενώ υπάρχουν όπως προκύπτει από τα τεκμήρια διαδικασία διαιτητικής απαίτησης για αναγνώριση και εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης που εκδόθηκε από το Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο του Λονδίνου υπέρ της αιτήτριας ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας». Στην απόφαση του κατώτερου Δικαστηρίου δεν αναφέρθηκε οτιδήποτε που να εξηγεί γιατί οδηγήθηκε στο να εκδώσει το επίδικο Διάταγμα μονομερώς.  Ούτε σε επείγουσα ανάγκη αναφέρθηκε, αλλά ούτε άλλες ειδικές περιστάσεις ανέφερε ότι επικρατούσαν.

 

Το ζητούμενο, εν προκειμένω, ήταν κατά πόσο το ενώπιον του κατώτερου Δικαστηρίου υλικό δικαιολογούσε την ανάληψη δικαιοδοσίας για την έκδοση του διατάγματος μονομερώς. Σε μια τέτοια περίπτωση δεν θα τεκμηριώνετο παράβαση των αρχών της Φυσικής Δικαιοσύνης. Παρεμβάλλεται στο σημείο αυτό ότι ο μη εντοπισμός σαφούς ή και καθόλου αιτιολόγησης από μέρους του κατώτερου Δικαστηρίου αποτελεί ζήτημα που αφορά στην ορθότητα της απόφασης, υπό την έννοια της παράβασης του καθήκοντος για επαρκή και/ή δέουσα αιτιολόγηση της προσβαλλόμενης απόφασης και μπορεί να απασχολήσει στο πλαίσιο ενδεχόμενης έφεσης ενώπιον του Αναθεωρητικού Εφετείου και όχι στη νομιμότητα της εν λόγω απόφασης που είναι το αντικείμενο ελέγχου στην προνομιακή δικαιοδοσία.

 

Στην υπό κρίση περίπτωση είχε τεθεί ενώπιον του κατώτερου Δικαστηρίου υπόβαθρο γεγονότων ως προς τον άμεσο κίνδυνο διαγραφής της FORUM MUIDER από το μητρώο που τηρεί ο Έφορος Εταιρειών στην Κύπρο με συνέπειες στην Καθ’ης η Αίτηση και στις εκκρεμούσες δικαστικές διαδικασίες, σε περίπτωση που δεν εκδιδόταν μονομερώς το υπό έλεγχο Διάταγμα (βλ.  παράγραφοι 31, 32, 33, 34, 36 και 37 της ένορκης δήλωσης ημερ. 30/9/2025 της Ραφαέλλας Αντρέου που υποστήριζε την αίτηση ημερ. 30/9/2025).

 

Τέτοια ήταν και η περίπτωση στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση της FORUM MUIDER, Πολιτική Αίτηση Αρ. 287/2025, ημερ. 27/1/2026 για ακύρωση του ιδίου Διατάγματος. Η προσέγγιση του αδελφού Δικαστή Χ. Μαλαχτού, όπως προκύπτει από το σκεπτικό το οποίο παρατίθεται πιο κάτω, υιοθετείται πλήρως και από το παρόν Δικαστήριο:

 

«Εν προκειμένω, είχε τεθεί ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου υπόβαθρο γεγονότων το οποίο δικαιολογούσε την απόφαση του να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα μονομερώς, ώστε να ανακόψει τη διαγραφή της Αιτήτριας από το Μητρώο Εταιρειών της Δημοκρατίας, που διαφορετικά επρόκειτο να λάβει χώρα. 

 

Όταν ένα διάταγμα δικαιολογείται να εκδοθεί μονομερώς, δεν στοιχειοθετείται παραβίαση των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης επειδή έτσι εκδόθηκε. Σε τέτοια περίπτωση, κατά πόσο η απουσία αναφοράς στους λόγους που οδήγησαν το Δικαστήριο να το εκδώσει στην απουσία ενδιαφερομένου προσώπου και κατά πόσο το Δικαστήριο απέτυχε να εξετάσει την παράμετρο «επειγούσης ανάγκης είτε συνεπεία άλλων ειδικών περιστάσεων» ή την εξέτασε και παρέλειψε να αναφερθεί ρητά, δεν είναι ζήτημα που θα πρέπει να εξεταστεί στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας, αλλά μπορεί να απασχολήσει το Αναθεωρητικό Εφετείο στο πλαίσιο τυχόν έφεσης κατά της σχετικής διαταγής. Όπως στην Κοζάκου κ.ά. ν. Νικολάου, Πολ. Έφ. Αρ. Ε127/2013, ημερ. 13.6.2019, στην οποία παρέπεμψαν οι δικηγόροι της Αιτήτριας. 

 

Εφόσον το ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου υλικό δικαιολογούσε την ανάληψη δικαιοδοσίας για την έκδοση του διατάγματος μονομερώς, στην απουσία της Αιτήτριας, δεν τεκμηριώνεται παράβαση των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης.»

 

 

Υπό τις περιστάσεις, ως πιο πάνω έχουν επεξηγηθεί, δεν φαίνεται να δικαιολογείται η αιτούμενη παρέμβαση του Δικαστηρίου, κατ' επίκληση της Προνομιακής του Δικαιοδοσίας.

 

Συνεπώς, η Αίτηση απορρίπτεται. 

 

Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.  

 

 

 

                                                            Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Δ.