ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
(Πολιτική Αίτηση αρ. 37/2026)
(i-justice)
11 Μαρτίου, 2026
[Ι. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, Δ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 155.4 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 3 ΚΑΙ 9 ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (ΠΟΙΚΙΛΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ) ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 1964
ΚΑΙ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ ΕΝΤΑΛΜΑΤΩΝ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ) ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ ΤΟΥ 2018
ΚΑΙ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ Σ. Α. (Δ.Τ. ) ΕΚ ΛΕΜΕΣΟΥ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΚΑΤΑΔΙΚΟΥ ΣΤΟ ΤΜΗΜΑ ΦΥΛΑΚΩΝ, ΓΙΑ ΠΑΡΟΧΗ ΑΔΕΙΑΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΟΥ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ ΜΑNDAMUS
KAI
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ME THN ΠΑΡΑΛΕΙΨΗ ΤΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΝΑ ΔΙΑΦΥΛΑΞΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΘΕΜΕΛΙΩΔΩΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΙΤΗΤΗ ΠΟΥ ΣΧΕΤΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΟΥ, ΤΗΝ ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΤΟΥ ΑΚΕΡΑΙΟΤΗΤΑ, ΤΗΝ ΠΑΡΑΛΕΙΨΗ ΕΠΙΔΕΙΞΗΣ ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΒΟΛΗΣ ΤΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ
__________________________
Α. Χ. Κυπρίζογλου για Ανδρέας Κυπρίζογλου & Ν.Ε. Νεοκλέους Δ.Ε.Π.Ε., για τον Αιτητή.
__________________________
Α Π Ο Φ Α Σ Η
(Δοθείσα αυθημερόν)
Ι. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, Δ.: Ο αιτητής είναι κατάδικος στις Κεντρικές Φυλακές, στην Πτέρυγα 2Α , με αριθμό καταδίκου 4158. Εκτίει ποινή φυλάκισης διά βίου, για εγκλήματα που αφορούν σε δύο φόνους εκ προμελέτης που διέπραξε. Είχε καταδικαστεί στις 28.8.2025, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, από το Κακουργιοδικείο Λεμεσού, στο πλαίσιο της ποινικής υπόθεσης 14444/2023.
Η υπό εκδίκαση μονομερής αίτηση, ημερ. 6.3.26, είναι η δεύτερη που ο αιτητής καταχωρεί με το ίδιο περιεχόμενο. Είχε προηγηθεί η καταχώριση της μονομερούς αίτησης με αριθμό 22/26 η οποία και απερρίφθη με απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 18.2.26.
Θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω αυτολεξεί την αιτούμενη θεραπεία, που είναι ακριβώς η ίδια όπως και στην προηγούμενη αίτηση του αιτητή. Αξιώνεται άδεια του Ανώτατου Δικαστηρίου για την καταχώριση Αίτησης διά κλήσεως για έκδοση Προνομιακού Εντάλματος Mandamus «μέσω του οποίου να υποχρεώνει τον Διευθυντή του Τμήματος Φυλακών, τους λειτουργούς του Τμήματος Φυλακών, τους Δεσμοφύλακες του Τμήματος Φυλακών και τους εξουσιοδοτημένους αντιπροσώπους και/ή εργοδοτούμενους του Τμήματος Φυλακών:
Α.1 Να προστατεύουν την σωματική ακεραιότητα και την υγεία του Αιτητή.
Α.2 Να προστατεύουν την ασφάλεια του Αιτητή.
Α.3 Να προστατεύουν την προσωπική περιουσία του Αιτητή.
Α.4 Να μην μεταχειρίζονται τον Αιτητή κατά τρόπο εξευτελιστικό και απάνθρωπο.»
Aξιώνεται επίσης «Διάταγμα για να δοθούν όλες οι αναγκαίες και συνακόλουθες οδηγίες σε σχέση με την Αιτούμενη πιο πάνω θεραπεία».
Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του ίδιου του αιτητή. Ουσιαστικά ο τελευταίος επαναλαμβάνει τα όσα εκτίθενται στην έκθεση γεγονότων που επισυνάπτεται στην αίτηση, τα οποία έχω θέσει ενώπιον μου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος σήμερα με παρέπεμψε σε δύο αποφάσεις στις οποίες δόθηκε άδεια. Πρόκειται για τη BNK East Med Ltd (1997) 1(Γ) Α.Α.Δ.1302, που εξέδωσε ο αείμνηστος Νικήτας, Δ., και για τη Χριστοδούλου άλλως Ρόπας (2008) 1(Α) Α.Α.Δ.43 που εξέδωσε ο Ερωτοκρίτου, Δ.
Το Ανώτατο Δικαστήριο με την απόφασή του ημερομηνίας 18.2.26 απορρίπτοντας την προηγούμενη αίτηση, σημείωσε και τα ακόλουθα:
«Έχει ήδη γίνει αναφορά στη γενικότητα των όσων αξιώνονται με το Προνομιακό Ένταλμα Μandamus. Να υπενθυμίσω πως το Προνομιακό Ένταλμα Μandamus είναι διαταγή, η οποία εκδίδεται για να διενεργηθεί κάτι συγκεκριμένο και κατ΄ επέκταση να επέλθει δικαιοσύνη (Halsbury΄s Laws of England, 3η Έκδοση, Τόμος ΙΙ, παρ. 159, σελ. 84-85). Στην Απεσιώτης (2014) 1(Γ) Α.Α.Δ. 2449, το αίτημα για έκδοση Προνομιακού Εντάλματος Mandamus απερρίφθη και λόγω «της γενικότητας του αιτήματος». Τα ίδια ισχύουν και εν προκειμένω.»
Επειδή φαίνεται να μην είχαν γίνει αντιληπτά τα όσα είχα παραθέσει στην απόφαση ημερ. 18.2.26, θα προσθέσω λίγα λόγια ακόμη. Ο εγκλεισμός ενός ανθρώπου σε φυλακή δεν του αφαιρεί τα δικαιώματα που έχει ως άνθρωπος. Κατά την έκτιση ποινής φυλάκισης, αυτό που ουσιαστικά περιορίζεται είναι η προσωπική ελευθερία. Οι αρμόδιες αρχές της χώρας μας, οφείλουν να παρέχουν στους φυλακισμένους απόλυτη προστασία στη ζωή, στη σωματική ακεραιότητα και στην υγεία τους, δικαιώματα τα οποία αναγνωρίζονται και προστατεύονται από το Σύνταγμα, τους Νόμους, τις Διεθνείς Συμβάσεις και το Ενωσιακό Δίκαιο. Βασανιστήρια, απάνθρωπη, ταπεινωτική ή εξευτελιστική μεταχείριση, δεν επιτρέπεται. Άλλωστε, το Σύνταγμα μας από το 1960 ρητά προνοεί ότι: «Ουδείς υποβάλλεται εις βασανιστήρια ή εις απάνθρωπον ή ταπεινωτικήν τιμωρίαν ή μεταχείρισιν.» (Άρθρο 8).
Όλα τα πιο πάνω αυτονόητα, δεν χρειάζεται να καλύπτονται από την έκδοση ενός προνομιακού εντάλματος mandamus που να διατάσσει, γενικά και αόριστα, συγκεκριμένα πρόσωπα να προστατεύουν τα πιο πάνω δικαιώματα όχι μόνο του αιτητή αλλά όλων των φυλακισμένων. Να υπενθυμίσω ότι το προνομιακό ένταλμα mandamus είναι θεραπεία κατ’ εξαίρεση και κατά προνόμιο. Είναι γι΄ αυτό το λόγο που στη Μιλτιάδου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2015) 1 Α.Α.Δ.253, 261, σημειώνεται ότι:
«Τέλος, το mandamus δεν εκδίδεται όπου υπάρχει άλλη καταλληλότερη θεραπεία στο αστικό δίκαιο ή όπου είναι πρόσφορη άλλη ευχερέστερη διαδικασία, (R. v. Charity Commissioners [1987] 1 Q.B. 407), ή, όπου παρέχεται νομοθετική θεραπεία (Pasmose v. Oswaldtwistle Urban District Council [1898] AC 387 και R. v. ILEA, ex parte Ali [1990] COD 317).»
Συνεπώς, εάν ο αιτητής θεωρεί ότι έχουν παραβιασθεί θεμελιώδη ή άλλα δικαιώματά του εντός των φυλακών, μπορεί να αποταθεί σε αστικά δικαστήρια και να ζητήσει θεραπείες κατά παντός υπευθύνου και συνυπευθύνου, στις οποίες είναι δυνατόν να περιλαμβάνεται και θεραπεία που αφορά σε έκδοση διαταγμάτων (προσωρινών και/ή τελικών). Είναι γι΄ αυτόν το λόγο που η αιτούμενη με το προνομιακό ένταλμα mandamus θεραπεία, θα πρέπει να έχει συγκεκριμένο περιεχόμενο, γιατί μόνο τότε το Δικαστήριο θα μπορεί να διαπιστώσει κατά πόσον δεν προσφέρεται άλλη θεραπεία, ή σε περίπτωση που προσφέρεται, αυτή δεν είναι κατάλληλη στις ιδιαίτερες περιστάσεις της υπόθεσης. Οι δύο αποφάσεις στις οποίες παρέπεμψε ο ευπαίδευτος συνήγορος, με τον προσήκοντα σεβασμό, δεν βοηθούν, αφού εκεί ο αιτητής ζητούσε με το προνομιακό ένταλμα mandamus, τη διενέργεια συγκεκριμένης πράξης, κάτι που εδώ ελλείπει.
Εν κατακλείδι, χωρίς να χρειάζεται να σχολιάσω το περιεχόμενο της επιστολής/παραπόνου, ημερ. 24.2.26, που ο συνήγορος του αιτητή απέστειλε προς «dirsecretary@prisons.mjpo.gov.cy», λίγες ημέρες πριν από την καταχώριση της αίτησης, καταλήγω ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί ως καταχρηστική αφού η ίδια θεραπεία απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο και στην προηγούμενη αίτηση του αιτητή, η οποία απερρίφθη και λόγω «της γενικότητας του αιτήματος». Εν πάση περιπτώσει, εξετάζοντας τη συγκεκριμένη γενική θεραπεία, καταλήγω πως αυτή δεν μπορεί να χορηγηθεί για τους λόγους που εξήγησα πιο πάνω.
Δεν δικαιολογείται η χορήγηση της αιτούμενης άδειας.
Η αίτηση απορρίπτεται.
Ι. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, Δ.
/ΣΦιλίππου
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο