ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
i-justice
Αρ. Αίτησης 107/2026
6 Μαΐου 2026
[Χ. ΜΑΛΑΧΤΟΣ, Δ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 155.4 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 3 ΚΑΙ 9 ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (ΠΟΙΚΙΛΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ) ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 1964.
ΚΑΙ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ ΕΝΤΑΛΜΑΤΩΝ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ) ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟΥΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥΣ ΤΟΥ 2018
ΚΑΙ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ KONSTANTIN PANOV ΓΙΑ ΑΔΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ CERTIORARI
ΚΑΙ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΗΜΕΡ.8.4.2026 ΠΟΥ ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΥΠ’ ΑΡ.84/2025 Ε.Δ. ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ AMBERMANOR ASSET MANAGEMENT LIMITED κ.ά. V. LAVRODE LIMITED κ.ά..
____________________
Γ. Χριστοδούλου και Μ. Μενελάου για Λ. Παπαφιλίππου & Σία Δ.Ε.Π.Ε., για τον Αιτητή.
____________________
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΜΑΛΑΧΤΟΣ, Δ.: Ο Αιτητής ζητά άδεια για την καταχώριση αίτησης με κλήση για την έκδοση προνομιακού εντάλματος Certiorari για ακύρωση της ενδιάμεσης απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ημερ.8.4.2026, στην Αγωγή Αρ.84/2025 και διάταγμα αναστολής της διαδικασίας της αγωγής, μέχρι την εκδίκαση της αίτησης με κλήση.
Ο Αιτητής είναι ο εναγόμενος 3 στην αγωγή. Με την πιο πάνω απόφαση απορρίφθηκε αίτηση του, με την οποία ζητούσε την άδεια του Δικαστηρίου για να προσθέσει ως εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενη την τράπεζα Alfa Bank JSC.
Το Επαρχιακό Δικαστήριο επιλήφθηκε της ενώπιον του αίτησης του Αιτητή θέτοντας υπόψη του τα δεδομένα της υπόθεσης, καταλήγοντας, στο πλαίσιο άσκησης της διακριτικής του ευχέρειας, στην απόρριψη της αίτησης. Δεν εγείρεται ζήτημα νομιμότητας της απόφασης του, όσο και αν ο Αιτητής επιδιώκει να παρουσιάσει ότι υφίσταται τέτοιο. Ό,τι ουσιαστικά επικαλείται, είναι πως το Επαρχιακό Δικαστήριο, κατευθυνόμενο εσφαλμένα, κατέληξε σε εσφαλμένη κρίση. Ούτε «έκδηλη νομική πλάνη και καταφανές σφάλμα επί των πρακτικών» αναδεικνύεται, αλλά ούτε και παράβαση του Άρθρου 30 του Συντάγματος θα μπορούσε να προκύπτει, όπως ο Αιτητής επικαλείται.
Στην Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολ. Έφ. Αρ.108/2018, ημερ.16.5.2019, ECLI:CY:AD:2019:A187, αναφέρθηκε ότι:
«Η διαδικασία για την έκδοση εντάλµατος Certiorari δεν έχει ως αντικείµενο την αναθεώρηση της ορθότητας των αποφάσεων κατώτερων δικαστηρίων. Αυτή ελέγχεται στο πλαίσιο της δευτεροβάθµιας δικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου».
Στη Διαχειριστικής Επιτροπής ΚΥΠΑ Κωρτ 4 (2008) 1(Α) Α.Α.Δ. 644, 647, αναφέρθηκε ότι:
«Έχει πάγια νοµολογηθεί ότι το διάταγµα Certiorari δεν στοχεύει στη διόρθωση λανθασµένης απόφασης και το Ανώτατο Δικαστήριο δεν θα εκδώσει σχετικό διάταγµα επειδή το κατώτερο δικαστήριο αντιλήφθηκε εσφαλµένα ένα νοµικό σηµείο. Δεν τίθεται ζήτηµα αντικατάστασης της άποψης που διαµόρφωσε το κατώτερο δικαστήριο αναφορικά µε ζήτηµα που απεφάσισε στα πλαίσια της δικαιοδοσίας του µε εκείνη του Ανωτάτου Δικαστηρίου».
Και εν προκειμένω, η προνομιακή εξουσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου δεν θα μπορούσε να προσφέρει θεραπεία η οποία δεν θα μπορούσε να χορηγηθεί κατ’ έφεση. Αντίθετα, η ακύρωση, με ένταλμα Certiorari, της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου δεν θα επέφερε την έγκριση της αίτησης του Αιτητή, ενώ στην περίπτωση που η απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου παραμεριζόταν κατ’ έφεση, το Εφετείο θα μπορούσε να εκδώσει το εξαιτούμενο διάταγμα για συνένωση της τράπεζας ως εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενης.
Προβλήθηκε περαιτέρω επιχειρηματολογία ότι η καταχώριση έφεσης δεν θα ήταν αποτελεσματικό μέτρο για την προάσπιση των δικαιωμάτων του Αιτητή, γιατί η αγωγή θα προχωρούσε σε εκδίκαση, χωρίς να έχει επιτευχθεί η προσθήκη της τράπεζας ως διαδίκου.
Εφόσον διαπιστωνόταν εκ πρώτης όψεως συζητήσιμο ζήτημα και η εξέταση περιοριζόταν στην ύπαρξη εναλλακτικής θεραπείας, το ζήτημα του χρόνου εκδίκασης και πάλι δεν θα επέτρεπε χαλάρωση του κανόνα, εφόσον η προνομιακή δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου δεν είναι υποκατάστατη της δικαιοδοσίας της έφεσης, ούτε µπορεί να χρησιµοποιείται ως έφεση υπό µεταµφίεση (Πατσαλίδης (2010) 1(Β) Α.Α.Δ. 1350, 1355 και Καμηλάρης (2013) 1(B) Α.Α.Δ. 1001, 1006). Όπως πολύ εύστοχα τέθηκε στη Μεστάνας (2000) 1(Γ) Α.Α.Δ. 1469, 1478, ακόμα και αν καθ’ υπόθεση η διαδικασία του προνομιακού διατάγματος ήταν πιο γρήγορη, αυτό θα ίσχυε για κάθε περίπτωση και πως εάν επρόκειτο ο χρόνος εκδίκασης να είχε σημασία, αυτός θα πρέπει να συσχετίζεται προς τις ιδιαίτερες ανάγκες της κάθε περίπτωσης, στο πλαίσιο των κριτηρίων που διέπουν το θέμα.
Όπως πληροφόρησαν το Δικαστήριο οι δικηγόροι του Αιτητή η αγωγή δεν έχει ακόμη οριστεί για ακρόαση ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Αναμφίβολα υπήρχε το χρονικό περιθώριο ώστε να ακουστεί και να αποφασιστεί η έφεση εγκαίρως, ώστε στην περίπτωση που το Εφετείο παραμέριζε την επίδικη ενδιάμεση απόφαση και επέτρεπε τη συνένωση της τράπεζας, αυτό να γίνει πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας στην αγωγή. Σχετικό αίτημα για να εκδικαζόταν σύντομα η έφεση, θα μπορούσε να υποβληθεί στο Εφετείο.
Η Αίτηση απορρίπτεται.
Χ. Μαλαχτός, Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο