ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
i-justice
Αρ. Αίτησης 113/2026
27 Μαΐου 2026
[Χ. ΜΑΛΑΧΤΟΣ, Δ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 155.4 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 3 ΚΑΙ 9 ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (ΠΟΙΚΙΛΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ) ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 1964
ΚΑΙ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ ΕΝΤΑΛΜΑΤΩΝ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ) ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ ΤΟΥ 2018
ΚΑΙ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ Μ.Ε.Α ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ CERTIORARI
ΚΑΙ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤO ΕΝΤΑΛΜΑ ΣΥΛΛΗΨΗΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 19.12.2025 ΠΟΥ ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΟΥ ΚΕΦ.155, ΑΡΘΡΑ 17, 18 ΚΑΙ 44.
Ρ. Βραχίμης για Ρ. Βραχίμης & Συνεργάτες, για την Αιτήτρια.
Ε. Νικολάου (κα) Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας.
____________________
Α Π Ο Φ Α Σ Η
(Από Έδρας)
ΜΑΛΑΧΤΟΣ, Δ.: Η Αιτήτρια ζητά την έκδοση προνομιακού εντάλματος Certiorari για ακύρωση του εντάλματος σύλληψης που εκδόθηκε εναντίον της από Δικαστή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στις 19.12.2025, στη βάση ότι η έκδοση του δεν ήταν αναγκαία και αναλογική.
Το αδίκημα το οποίο διερευνούσε η Αστυνομία και για το οποίο εκδόθηκε το ένταλμα, αφορούσε σε παράνομη κατακράτηση ανηλίκου εκτός των ορίων της Δημοκρατίας κατά παράβαση του άρθρου 248Α (1) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154, που διαλαμβάνει ότι:
«Όποιος, ενώ ασκεί κοινή κηδεμονία ανηλίκου με άλλο ή άλλα πρόσωπα, μεταφέρει το ανήλικο πρόσωπο εκτός των ορίων της Δημοκρατίας, με τη συναίνεση του άλλου ή των άλλων νομίμων κηδεμόνων του για συγκεκριμένη περίοδο και, με την εκπνοή της περιόδου αυτής, εξακολουθεί να κατακρατεί το ανήλικο πρόσωπο εκτός των ορίων της Δημοκρατίας, χωρίς τη συναίνεση του άλλου ή των άλλων νομίμων κηδεμόνων του, θεωρείται ότι κατακρατεί παράνομα το ανήλικο πρόσωπο εκτός των ορίων της Δημοκρατίας».
Επειδή η Αιτήτρια βρισκόταν στην Ελλάδα, ακολούθησε στη βάση του, στις 17.2.2026, η έκδοση ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης της. Η Αιτήτρια εξακολουθεί να βρίσκεται στην Ελλάδα. Έχει διαταχτεί η έκδοση της στην Κύπρο. Είναι ελεύθερη με όρους και εναντίον της απόφασης έκδοσης της, έχει ασκήσει αίτηση αναίρεσης στον Άρειο Πάγο.
Τα ουσιώδη γεγονότα εμφαίνονται στην απόφαση με την οποία χορηγήθηκε η άδεια και έχουν ως ακολούθως. Η Αιτήτρια, η οποία κατάγεται από την Ελλάδα και ο παραπονούμενος στην υπόθεση, ο οποίος είναι κύπριος, απέκτησαν το 2014 ένα παιδί, εκτός γάμου. Μετά το χωρισμό τους, το 2016, με διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, η επιμέλεια, φύλαξη και φροντίδα του παιδιού ανατέθηκε στην Αιτήτρια και καθορίστηκε ως τόπος διαμονής του παιδιού ο τόπος διαμονής της Αιτήτριας στην Κύπρο. Στον παραπονούμενο δόθηκε δικαίωμα επικοινωνίας με το παιδί τέσσερις ημέρες της εβδομάδας σε καθορισμένες ώρες. Το δικαστικό διάταγμα προνοούσε ακόμη ότι η Αιτήτρια μπορούσε να ταξιδεύσει μαζί με το παιδί στην Ελλάδα τα Χριστούγεννα, το Πάσχα και το Καλοκαίρι μεταξύ των μηνών Ιουνίου και Σεπτεμβρίου, χωρίς τη συγκατάθεση του παραπονούμενου, νοουμένου ότι θα τον ενημέρωνε γραπτώς. Η Αιτήτρια ταξίδευσε με το παιδί στην Ελλάδα στις 21.7.2022, έχοντας ενημερώσει σχετικά τον παραπονούμενο, όμως, ουδέποτε επέστρεψαν στην Κύπρο. Από τότε, προωθήθηκαν διάφορες δικαστικές διαδικασίες, τόσο από την Αιτήτρια, όσο και από τον παραπονούμενο. Η ανάμιξη της Αστυνομίας στην υπόθεση φαίνεται να αρχίζει από τον Αύγουστο του 2022. Στάλθηκε στις αρχές στην Ελλάδα αίτημα συνδρομής, ενώ η περίπτωση απασχόλησε και την Γενική Εισαγγελία τον Σεπτέμβριο του ιδίου χρόνου, οπόταν και αποφασίστηκε να μην επιδιωχθεί η έκδοση εντάλματος σύλληψης της Αιτήτριας, αλλά οι διαφορές των μερών να επιλυθούν σε οικογενειακό Δικαστήριο.
Η εκπρόσωπος του Γενικού Εισαγγελέα έχει πληροφορήσει το Δικαστήριο ότι δεν θα καταχωριστεί ένσταση και ότι ο Γενικός Εισαγγελέας αποδέχεται την ακύρωση του εντάλματος σύλληψης της Αιτήτριας.
Το διερευνώμενο αδίκημα ήταν συνεχές, ωστόσο η διάπραξη του φέρεται να αρχίζει από το Καλοκαίρι του 2022. Στον Αστυνομικό όρκο καταγράφεται στο τέλος ότι «η έκδοση του εντάλματος σύλληψης είναι αναγκαία και ανάλογη για την αποτελεσματική διερεύνηση του πιο πάνω αδικήματος», ωστόσο δεν αναφέρονταν περιστάσεις που θα μπορούσαν να αναδείξουν ότι η έκδοση του εντάλματος ήταν αναγκαία και αναλογική, πεποίθηση για την οποία θα έπρεπε να ικανοποιηθεί το κατώτερο Δικαστήριο. Στη βάση του συνόλου των στοιχείων που είχαν τεθεί ενώπιον του κρίνεται ότι, αντικειμενικά, το κατώτερο Δικαστήριο δεν μπορούσε να καταλήξει ότι η έκδοση εντάλματος σύλληψης της Αιτήτριας ήταν αναγκαία και αναλογική. Η καταγραφή από το Δικαστή που εξέδωσε το ένταλμα ότι είχε λογικά ικανοποιηθεί ότι: «τα περιστατικά της υπόθεσης, καθιστούν την έκδοση του εντάλματος αναγκαία και επιθυμητή», δεν δικαιολογείτο από τη μαρτυρία που είχε τεθεί ενώπιον του με τον Αστυνομικό όρκο. Το ένταλμα δεν εκδόθηκε νόμιμα εφόσον η έκδοση του δεν ήταν αναγκαία και αναλογική (βλ. Γ.Κ., Πολ. Αίτ. Αρ.47/2022, ημερ.3.5.2022, ECLI:CY:AD:2022:D172).
Εκδίδεται συνεπώς προνοµιακό ένταλμα Certiorari με το οποίο ακυρώνεται το ένταλμα σύλληψης της Αιτήτριας, το οποίο εκδόθηκε στις 19.12.2025 από Δικαστή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας.
Τα έξοδα της παρούσας Αίτησης όπως και τα έξοδα της αίτησης για την άδεια, όπως έχουν συμφωνηθεί στα €1.500 πλέον Φ.Π.Α., επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ’ ου η Αίτηση.
Χ. Μαλαχτός, Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο