ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
i-justice
Αρ. Αίτησης 142/2026
1 Ιουλίου 2026
[Χ. ΜΑΛΑΧΤΟΣ, Δ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 155.4 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 3 ΚΑΙ 9 ΤΩΝ ΠΕΡΙ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (ΠΟΙΚΙΛΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ) ΝΟΜΩΝ ΤΟΥ 1964 ΕΩΣ (ΑΡ.3) ΤΟΥ 2022
ΚΑΙ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ ΕΝΤΑΛΜΑΤΩΝ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ) ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟΥΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥΣ ΤΟΥ 2018 ΚΑΙ 2023
ΚΑΙ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΛΟΥΚΗ ΛΟΥΚΑΪΔΗ, ΕΝΑΓΟΝΤΑ ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΜΕ ΑΡ.338/22 ΓΙΑ ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΑΔΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ CERTIORARI
ΚΑΙ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 20.04.2026 ΠΟΥ ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΚΑΝΟΝΙΣΜΩΝ Δ.38, Θ.1 ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 48 ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ ΝΟΜΟΥ 14/60 ΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ
____________________
Ο Αιτητής εμφανίζεται προσωπικά.
____________________
Α Π Ο Φ Α Σ Η
(Δοθείσα αυθημερόν)
ΜΑΛΑΧΤΟΣ, Δ.: Ο Αιτητής ζητά επέκταση της προθεσμίας για την καταχώριση αίτησης για άδεια για την καταχώριση αίτησης με κλήση για την έκδοση προνομιακού εντάλματος Certiorari. Στην Αίτηση του δεν αναφέρεται σε τι θα αφορά το Certiorari, προκύπτει όμως από την υποστηρικτική της Αίτησης Ένορκη Δήλωση του Αιτητή και το επισυναπτόμενο αντίγραφο απόφασης, ότι θα αφορά στην ακύρωση της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ημερ.20.4.2026, στην Αγωγή Αρ.388/2022. Με την απόφαση είχε απορριφθεί αίτημα του Αιτητή για την επανακλήτευση μάρτυρα.
Ο Αιτητής, δικηγόρος, ήταν ο ενάγοντας στην αγωγή με την οποία αξίωνε αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες επικαλούμενος ιατρική αμέλεια εκ μέρους των εναγόμενων. Την υπόθεση του χειριζόταν αυτοπροσώπως. Ο Αιτητής είχε καλέσει ως μάρτυρα τον ιατρό Α. Σχίζα. Η υπεράσπιση κάλεσε τον εναγόμενο 2 στην αγωγή ιατρό και ακόμη ένα ιατρό με το όνομα Κρασιάς. Μετά που ολοκληρώθηκε η υπόθεση της υπεράσπισης, στις 20.4.2026, ο Αιτητής υπέβαλε αίτημα για επανακλήτευση του ιατρού Σχίζα. Το αίτημα απορρίφθηκε με την απόφαση του εκδικάζοντος Δικαστηρίου ιδίας ημερομηνίας.
Ο καν.5(1) των περί του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Δικαιοδοσία Έκδοσης Ενταλμάτων Προνομιακής Φύσεως) Κανονισμών του 2018 έως 2026, προβλέπει ότι:
«Αίτηση για άδεια καταχωρείται το συντομότερο από την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης, διατάγματος ή πράξης. Σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 45 ημέρες από την ημέρα που ο αιτητής λαμβάνει γνώση της έκδοσης της προσβαλλόμενης απόφασης, διατάγματος ή πράξης».
Ο Κανονισμός έχει τροποποιηθεί με τον περί του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Δικαιοδοσία Έκδοσης Ενταλμάτων Προνομιακής Φύσεως) (Τροποποιητικό) (Αρ.1) Κανονισμό του 2024, που δημοσιεύτηκε την 26.4.2024. Προηγουμένως, ο χρόνος των 45 ημερών καθοριζόταν «από την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης, διατάγματος ή πράξης».
Το Ανώτατο Δικαστήριο εξακολουθεί να διατηρεί την ευχέρεια, σύμφωνα με τον καν.5(2), που παρέμεινε αναλλοίωτος:
« … να επεκτείνει την προθεσμία που αναφέρεται στην παράγραφο (1) του παρόντος Κανονισμού εάν καταδειχθούν εξαιρετικές περιστάσεις που παρεμπόδισαν τον αιτητή να καταχωρήσει την αίτηση του εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας».
Εφόσον η επίδικη απόφαση εξεδόθη στις 20.4.2026 στην παρουσία του Αιτητή, ο οποίος έλαβε γνώση ταυτόχρονα με την έκδοση της, η προβλεπόμενη προθεσμία των 45 ημερών άρχισε να τρέχει από τότε και έχει ήδη εκπνεύσει. Αίτηση για άδεια δεν μπορεί να καταχωριστεί εκτός και αν η προθεσμία επεκταθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο.
Στην Puhler, Πολ. Έφ. Αρ.404/2019, ημερ.10.12.2020, ECLI:CY:AD:2020:A421, με αναφορά στον καν.5(2), πριν την τροποποίηση του καν.5(1), είχε αναφερθεί από την Ολομέλεια ότι:
«Με δεδομένη τη φύση της διαδικασίας του Certiorari, οι «εξαιρετικές περιστάσεις», που αναφέρονται στον Κ.5, όπως προκύπτει από τη χρήση της λέξης «εξαιρετικές», πρέπει να είναι υφιστάμενες περιστάσεις, οι οποίες παρεμποδίζουν τον αιτητή από του να αποταθεί έγκαιρα στο Δικαστήριο προς διεκδίκηση θεραπείας. Ο λόγος που επιζητείται παράταση, δυνάμει του Κ.5, θα πρέπει, αντικειμενικά κρινόμενος, να αποτελεί έναν ιδιαίτερο, πέραν του συνηθισμένου, λόγο που δεν επέτρεψε στον αιτητή να αποταθεί στο Δικαστήριο για προνομιακή θεραπεία, εντός του χρόνου που προβλέπεται από τον Κανονισμό και το συμφέρον της δικαιοσύνης να απαιτεί την επέκταση του χρόνου.»
Ο Αιτητής, με τα όσα προβάλλει στην Ένορκη του Δήλωση, επιχειρεί να διασυνδέσει τη δυνατότητα καταχώρισης αίτησης για άδεια με τη λήψη από τον ίδιο των πρακτικών της μαρτυρίας του ιατρού Κρασιά και του εναγόμενου 2. Δεν αναφέρει πότε ζήτησε τα πρακτικά και πότε του δόθηκαν. Σε κάθε όμως περίπτωση, η λήψη των πρακτικών αυτών, όσο χρήσιμη και αν μπορούσε να ήταν για την τεκμηρίωση του αιτήματος για επανακλήτευση του ιατρού Σχίζα ενώπιον του εκδικάζοντος Δικαστηρίου την 20.4.2026 ή και προς υποστήριξη της θέσης ότι το εκδικάζον Επαρχιακό Δικαστήριο έσφαλε στην απόφαση του, στο πλαίσιο τυχόν έφεσης κατά της απορριπτικής απόφασης, δεν συνιστά εξαιρετικές περιστάσεις που παρεμπόδισαν τον Αιτητή να καταχωρήσει την αίτηση για άδεια εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας. Υπενθυμίζεται ότι αντικείμενο στο πλαίσιο της προνομιακής εξουσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου θα ήταν η νομιμότητα και όχι η ορθότητα της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου.
Η Αίτηση απορρίπτεται.
Χ. Μαλαχτός, Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο