ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
(Πολιτική Έφεση Αρ.428/2017)
2 Ιουλίου 2026
[ΜΑΛΑΧΤΟΣ, ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, ΕΦΡΑΙΜ, Δ/στές]
Vidia Entertainment Limited,
Εφεσείουσα,
ν.
Ντένης Πουρίκκου,
Εφεσίβλητης.
____________________
Ι. Κολιανδρής για Ρ. Ερωτοκρίτου & Συνεργατες Δ.Ε.Π.Ε., για την Εφεσείουσα.
Μ. Γιωρκάτζη (κα) για Αντρέας Γιωρκάτζης Δ.Ε.Π.Ε., για την Εφεσίβλητη.
____________________
Η απόφαση του Δικαστηρίου είναι ομόφωνη και θα δοθεί από τον Μαλαχτό, Δ.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΜΑΛΑΧΤΟΣ, Δ.: Το πρωτόδικο Δικαστήριο επιδίκασε υπέρ της Εφεσίβλητης γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες που αυτή είχε υποστεί εντός νυκτερινού κέντρου, ιδιοκτησίας και υπό τη διαχείριση της Εφεσείουσας εταιρείας. Η Εφεσίβλητη είχε τραυματιστεί όταν στην προσπάθεια της να μεταβεί στο αποχωρητήριο, γλίστρησε στο δάπεδο που είχε καταστεί ολισθηρό, αφού λουλούδια που είχαν ριχθεί από πρόσωπα που διασκέδαζαν στο κέντρο και είχαν ποδοπατηθεί παρέμεναν στο δάπεδο. Η Εφεσείουσα είχε κριθεί αμελής έναντι της Εφεσίβλητης αναφορικά με την κατάσταση του δαπέδου και εξολοκλήρου υπεύθυνη για την πτώση και τις σωματικές βλάβες της τελευταίας.
Η πρωτόδικη απόφαση προσβάλλεται με δύο λόγους έφεσης, συναφείς μεταξύ τους, αφού ο λόγος έφεσης 2 αναφέρει ότι «Στη βάση των όσων αναφέρονται στον προαναφερόμενο 1ο Λόγο Έφεσης ανωτέρω, συντρέχουν όλες οι αναγκαίες προϋποθέσεις προς το σκοπό της επέμβασης του Εφετείου και ανατροπής των ευρημάτων του πρωτόδικου Δικαστηρίου …». Με την αναφορά στη συνέχεια, ότι «… καθότι, τα ευρήματα του πρωτόδικου δικαστηρίου, δε συνάδουν με την προσκομισθείσα στο δικαστήριο σχετική μαρτυρία και ούτε αιτιολογούνται καθόλου και/ή επαρκώς.», δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι προσβάλλεται το σύνολο των ευρημάτων του πρωτόδικου Δικαστηρίου, αφού και στην αιτιολογία του λόγου έφεσης 2, επαναλαμβάνεται ο ίδιος ο λόγος έφεσης 2, με μόνη συγκεκριμένη αναφορά στο λόγο έφεσης 1, χωρίς να αναφέρεται οτιδήποτε σε σχέση με την απόδοση της ευθύνης στην Εφεσείουσα ή το ύψος των αποζημιώσεων.
Μετά το περιστατικό της πτώσης της Εφεσίβλητης, που είχε επισυμβεί στις 6.1.2009, η Εφεσίβλητη μεταφέρθηκε στην Πολυκλινική Υγεία, όπου κλήθηκε ο χειρουργός ορθοπεδικός τραυματιολόγος Δρ Φ. Συμιλλίδης, ο οποίος διαπίστωσε μετατοπισμένο ενδοαρθρικό συντριπτικό κάταγμα αριστερής κερκίδας και αυθημερόν υπέβαλε την Εφεσίβλητη σε ανοιχτή ανάταξη με οστεοσυνθετική σταθεροποίηση του κατάγματος. Το χέρι της Εφεσίβλητης τοποθετήθηκε σε γύψινο νάρθηκα και αυτή εξήλθε της κλινικής την ίδια ημέρα. Η Εφεσίβλητη παρέμεινε κλινήρης στο σπίτι της για 15 ημέρες, περίοδο κατά την οποία επισκεπτόταν τον Δρα Φ. Συμιλλίδη. Στις 2.2.2009, σχεδόν ένα μήνα μετά, επισκέφθηκε και δεύτερο ορθοπεδικό, τον Δρα Σ. Ιωσηφίδη. Αυτός είναι που της αφαίρεσε το γύψινο νάρθηκα, της χορήγησε αντιφλεγμονώδη, παυσίπονη αρωγή και την παρέπεμψε για φυσιοθεραπεία.
Το ζήτημα που εγείρεται με το λόγο έφεσης 1 και κατ’ επέκταση και με το λόγο έφεσης 2, εδράζεται στο ότι ο Δρ. Φ. Συμιλλίδης δεν κλήθηκε ως μάρτυρας κατά τη δίκη και, επομένως, κατά την Εφεσείουσα, δεν αποδείχτηκε ότι οι σωματικές της βλάβες είχαν προκληθεί εξαιτίας της πτώσης της. Ιατρική μαρτυρία για την πλευρά της Εφεσίβλητης δόθηκε από τον Δρα Σ. Ιωσηφίδη μόνο. Σε αυτή τη βάση, είναι η θέση της Εφεσείουσας ότι εσφαλμένα και αντινομικά το πρωτόδικο Δικαστήριο κατέληξε στο επιμέρους εύρημα ότι οι σωματικές βλάβες της Εφεσίβλητης διασυνδέθηκαν με την πτώση της στο νυκτερινό κέντρο, ότι δηλαδή οι συγκεκριμένες βλάβες προκλήθηκαν από την πτώση της για την οποία αποδόθηκε η ευθύνη στην Εφεσείουσα.
Η απουσία του Δρα Φ. Συμιλλίδη από το εδώλιο του μάρτυρα επισημάνθηκε από την Εφεσείουσα στο στάδιο των τελικών αγορεύσεων και καταγράφηκε ως γεγονός στην πρωτόδικη απόφαση. Ωστόσο, το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά διαπίστωσε ότι, εφόσον η Εφεσίβλητη κρίθηκε ως αξιόπιστη, η μαρτυρία της ήταν αρκετή για να συνδέσει τις σωματικές της βλάβες με την πτώση της στο νυκτερινό κέντρο της Εφεσείουσας. Η Εφεσίβλητη είχε καταθέσει ότι την ώρα που έπεσε έβαλε τα χέρια της για στήριγμα, κτύπησε το αριστερό της χέρι και είχε φρικτούς πόνους. Το χέρι της, ανέφερε στη μαρτυρία της, είχε αρχίσει να φουσκώνει προτού ακόμα εγκαταλείψει το νυκτερινό κέντρο.
Είναι το σύνηθες, σε τέτοιες περιπτώσεις, η διασύνδεση τέτοιων σωματικών βλαβών με το επίδικο περιστατικό να τεκμηριώνεται με τη μαρτυρία του ίδιου του ενάγοντα. Ο θεράπων ιατρός κατά κανόνα δεν είναι αυτόπτης μάρτυρας του περιστατικού κατά το οποίο ο ενάγοντας τραυματίστηκε. Η μαρτυρία του ως προς τις σωματικές βλάβες του ενάγοντα μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να καταδεικνύει ότι αυτές ή κάποιες από αυτές δεν είναι απότοκο του περιστατικού όπως αυτό περιγράφεται από τον ενάγοντα ή αντίθετα ότι πρόκειται για σωματικές βλάβες που να ήταν δυνατό ή αναμενόμενο να υποστεί ο ενάγοντας έχοντας υπόψη τις συνθήκες του περιστατικού. Εδώ, συνέβαινε το δεύτερο. Οι βλάβες ήταν τέτοιες που μπορούσαν να ήταν το αποτέλεσμα πτώσης της Εφεσίβλητης στο δάπεδο του νυκτερινού κέντρου, όπως η ίδια την είχε περιγράψει. Η Εφεσίβλητη είχε αναφερθεί σε φρικτούς πόνους αμέσως μετά την πτώση της στο αριστερό της χέρι το οποίο είχε χρησιμοποιήσει για να στηριχτεί και η ιατρική μαρτυρία αφορούσε σε κάταγμα στο αριστερό χέρι. Η αμφισβήτηση της διασύνδεσης θα μπορούσε να είχε ουσία εφόσον προσβάλλονταν τα ευρήματα αξιοπιστίας της Εφεσίβλητης, κάτι που εν προκειμένω δεν συμβαίνει. Όπως δε σημείωσε το πρωτόδικο Δικαστήριο, σε σχέση με την έκταση και αντιμετώπιση των βλαβών, ότι η Εφεσίβλητη είχε υποβληθεί στη συγκεκριμένη επέμβαση επιβεβαιώθηκε από τις διαπιστώσεις του Δρα Σ. Ιωσηφίδη ο οποίος επίσης κρίθηκε ως αξιόπιστος.
Είναι αξιοσημείωτη η διαμόρφωση της έφεσης με τον πιο πάνω τρόπο, ενώ πρωτόδικα άλλα ήταν τα σημεία αντιδικίας. Κατά τη δίκη, ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε ότι η Εφεσίβλητη τραυματίστηκε στο αριστερό χέρι και η μετάβαση της σε ιατρό αμέσως μετά το περιστατικό δεν άφηνε περιθώριο για εισήγηση, ούτε και υπήρχε δικογραφημένος ισχυρισμός ότι μεσολάβησε άλλη αιτία που είχε προκαλέσει τις σωματικές της βλάβες, δηλαδή στο χρόνο μετά που αποχώρησε από το νυκτερινό κέντρο μέχρι και την εξέταση της από τον Δρα Φ. Συμιλλίδη. Ούτε και ισχυρισμός ότι οι σωματικές βλάβες της Εφεσίβλητης προϋπήρχαν της επίσκεψης της στο νυκτερινό κέντρο είχε δικογραφηθεί ή υποστηρίχτηκε.
Η έφεση απορρίπτεται.
€3.500 έξοδα της έφεσης, πλέον Φ.Π.Α. αν υπάρχει, επιδικάζονται υπέρ της Εφεσίβλητης και εναντίον της Εφεσείουσας.
Χ. Μαλαχτός, Δ.
Ι. Ιωαννίδης, Δ.
Ε. Εφραίμ, Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο