ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
Πολιτική Αίτηση Αρ. 150/2026
(i-Justice)
3 Αυγούστου, 2026
[ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, Δ]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 155.4 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 3 ΚΑΙ 9 ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (ΠΟΙΚΙΛΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ) ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 1964
ΚΑΙ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΕΝΤΑΛΜΑΤΩΝ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ) ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ ΤΟΥ 2018
ΚΑΙ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΩΝ 1. Τ. C. R., 2. JUNPORT INTERNATIONAL LIMITED, 3. CLEDA LTD, 4. FAIRTOUCH TRADING LIMITED, 5. SIDEMORE HOLDINGS LIMITED ΓΙΑ ΑΔΕΙΑ ΓΙΑ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΟΥ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ CERTIORARI
ΚΑΙ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΔΕΣΜΕΥΣΗΣ ΠΟΥ ΕΞΕΔΟΘΗ ΑΠΟ ΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΑΡ. 100/2026 ΣΤΙΣ 16.6.2026 ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 14 ΠΕΡΙ ΠΑΡΕΜΠΟΔΙΣΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗΣ ΤΗΣ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗΣ ΕΣΟΔΩΝ ΑΠΟ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΝΟΜΟΥ
_______________
Φραγκίσκος Γ. Χατζηχάννας, για Χατζηχάννας & Σία Δ.Ε.Π.Ε., για τους Αιτητές.
_______________
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, Δ.:- Ως γνωστό, τo προνομιακό ένταλμα Certiorari είναι θεραπεία κατ’ εξαίρεση και κατά προνόμιο. Προς τούτο παραπέμπω, για άλλη μια φορά, στην απόφαση της Ολομέλειας του Ανώτατου Δικαστηρίου, Αναφορικά με την Αίτηση των Boris Minths κ.ά. για Άδεια για την Καταχώριση Αίτησης για την Έκδοση Εντάλματος Certiorari, Πολ. Έφ. Αρ. 25/2023, ημερ. 13.7.2023, όπου υποδεικνύονται τα ακόλουθα:
«Η διαφύλαξη της κατ΄ εξαίρεση και κατά προνόμιο απόδοσης της θεραπείας που απομένει στο κατάλοιπο και την εφεδρεία των εξουσιών του Ανωτάτου Δικαστηρίου είναι καίριας σημασίας για την ορθή και προς το δημόσιο συμφέρον δικαιοδοτική λειτουργία του. Επιβάλλεται συνεπώς ιδιαίτερη φειδώ.»
Στην Αναφορικά με την Αίτηση των Sixth Season Bar & Restaurant Limited κ.ά. Πολ. Αίτ. Αρ. 131/2024, ημερ. 12.9.2024, επαναλαμβάνεται ότι τα Προνομιακά Εντάλματα δεν λειτουργούν ως υποκατάστατο έφεσης ή άλλου ένδικου μέσου. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα:
«Ουκ ολίγες φορές έχει λεχθεί ότι η έκδοση Προνομιακών Ενταλμάτων δεν λειτουργεί ως υποκατάστατο της έφεσης ή των άλλων ένδικων μέσων. Το Προνομιακό Ένταλμα Certiorari δεν μπορεί να χρησιμοποιείται «ούτε σαν έφεση υπό μεταμφίεση, ούτε ως μέσο επανακρόασης του ζητήματος που εγείρεται» (Βιολάρη (1996) 1(Β) Α.Α.Δ. 1327). Όπως εύστοχα τέθηκε στην Αναφορικά με την Αίτηση του ΧΧΧ Πεππή Οφειλέτη/Χρεώστη για τη Χορήγηση Άδειας Καταχώρισης Εντάλματος Certiorari, Πολ. Αίτηση Αρ. 68/2019, ημερ. 9.5.2019, ECLI:CY:AD:2019:D176: «Είναι γνωστό ότι τα Προνομιακά Εντάλματα κατά προνόμιο δίδονται διότι αποτελούν εξαίρεση της φυσιολογικής πορείας των πραγμάτων που είναι η εξάντληση των άλλων διαθέσιμων ένδικων μέσων ή διαδικασιών ενώπιον του ίδιου του Δικαστηρίου που ανέλαβε εν πρώτοις τη διαδικασία …». Βεβαίως, η υπό εκδίκαση Αίτηση αφορά σε παροχή άδειας όπου σε αυτό το στάδιο, αυτό που απαιτείται είναι να καταδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση (In re Mobil Oil Cyprus Ltd (1985) 1 C.L.R. 781, 787). Σε τέτοια περίπτωση, το Ανώτατο Δικαστήριο, υπό την πρωτοβάθμια δικαιοδοσία του, «ενασκεί διακριτική ευχέρεια» (Αναφορικά με την Αίτηση των Aristo Developers Ltd, Αλκιβιάδη Γαβριηλίδου και της Λυδίας Μελισσά Γαβριηλίδου για Καταχώριση Αίτησης για Έκδοση Προνομιακού Εντάλματος Certiorari, Πολ. Έφ. Αρ. 104/2022, ημερ. 6.7.2023).»
Με την υπό εκδίκαση μονομερή Αίτηση, οι πέντε αιτητές, ένα φυσικό και τέσσερα νομικά πρόσωπα, δικαιούχοι τραπεζικών λογαριασμών στο Υποκατάστημα της FBME Bank Ltd στην Κύπρο, αξιώνουν την άδεια του Ανώτατου Δικαστηρίου για να καταχωρίσουν Αίτηση διά κλήσεως για την έκδοση Προνομιακού Εντάλματος Certiorari, με το οποίο να ακυρώνεται το προσωρινό διάταγμα δέσμευσης που εξεδόθη στις 16.6.2026 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας (στο εξής «το κατώτερο Δικαστήριο»), στο πλαίσιο της Αίτησης Αρ. 100/2026. Αξιώνουν ακόμη «Διάταγμα και/ή Απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου που να αναστέλλει την ισχύ του Διατάγματος Δέσμευσης μέχρι περάτωσης της ακροάσεως της δια κλήσεως αίτησης που θα καταχωρηθεί ή άλλης διαταγής του Ανωτάτου Δικαστηρίου».
Ο Γενικός Εισαγγελέας της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο πλαίσιο της πιο πάνω Αίτησης που κατέθεσε στις 15.6.2026, εξασφάλισε στις 16.6.2026, κατόπιν μονομερούς Αίτησης, διάταγμα δέσμευσης συγκεκριμένων λογαριασμών των αιτητών που τηρούνται, ως ελέχθη, στο Υποκατάστημα της FBME Bank Ltd στην Κύπρο. Το αίτημα υποστηριζόταν από Ένορκη Δήλωση του κ. Α. Κορωνίδη, μέλους της Μονάδας Καταπολέμησης Αδικημάτων Συγκάλυψης. (ΜΟ.Κ.Α.Σ.), η οποία υπάγεται στη Νομική Υπηρεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η Ένορκη Δήλωση του καταλαμβάνει δέκα περίπου δακτυλογραφημένες σελίδες. Έχω θέσει ενώπιον μου το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης, το οποίο στην παρούσα απόφαση θα παραθέσω σε γενικές γραμμές.
Η Μονάδα Καταπολέμησης Αδικημάτων Συγκάλυψης (ΜΟ.Κ.Α.Σ.) εκτελεί αίτημα δικαστικής συνδρομής, το οποίο είχε σταλεί στις 26.5.2026 από τις αρμόδιες αρχές της Δημοκρατίας της Αγκόλας (Republica de Angola) προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το εν λόγω αίτημα διαβιβάστηκε στις 8.6.2026 και στο Γενικό Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας (ΜΟ.Κ.Α.Σ.) για εκτέλεση σε σχέση με το μέρος που αφορά στη δέσμευση περιουσιακών στοιχείων/παράνομων εσόδων.
Στην Ένορκη Δήλωση του κ. Κορωνίδη γίνεται αναφορά ότι οι αρμόδιες αρχές της Δημοκρατίας της Αγκόλας ζητούν τη δέσμευση των συγκεκριμένων λογαριασμών που αιτητές διατηρούν στο Υποκατάστημα της FBME Βank Ltd στην Κύπρο, και οι οποίοι λογαριασμοί φέρονται να σχετίζονται με την Ιζαμπέλ Ντος Σάντος, από τη Δημοκρατία της Αγκόλας, θυγατέρα του πρώην Προέδρου της χώρας, Ζοζέ Εντουάρτο Ντος Σάντος. Η εν λόγω θυγατέρα φέρεται να είναι αναμεμειγμένη σε πολλά και σοβαρά σκάνδαλα διαφθοράς, απάτης και υπεξαίρεσης στη χώρα της, τα οποία της έχουν αποφέρει αμύθητη περιουσία. Μάλιστα οι αρμόδιες αρχές της Δημοκρατίας της Αγκόλας έχουν ήδη ζητήσει, μέσω της Interpol, την έκδοση διεθνούς εντάλματος σύλληψης της (red notice). Δεν χρειάζεται να εκτεθούν στην παρούσα απόφαση λεπτομέρειες της κατ΄ ισχυρισμόν παράνομης δραστηριότητας και των ποινικών υποθέσεων που η Ιζαμπέλ Ντος Σάντος αντιμετωπίζει ή αναμένεται να αντιμετωπίσει. Θα αρκεστώ να παραθέσω αμέσως πιο κάτω τις παρ. 5.6, 5.21 και 8 από την Ένορκη Δήλωση του κ. Κορωνίδη, για να διαφανεί η κατ΄ ισχυρισμόν σχέση της με τους εδώ αιτητές:
«5.6. Οι συνεχιζόμενες έρευνες των Αρμόδιων Αρχών της Αγκόλα στα πλαίσια των πιο πάνω διαδικασιών, αποκάλυψαν ότι η κατηγορούμενη έχει χρησιμοποιήσει εταιρείες, συνεταιρισμούς και τρίτα πρόσωπα, συμπεριλαμβανομένων μελών της οικογένειας της, για να αποκρύψει και να διοχετεύσει τα οφέλη των εγκληματικών της δραστηριοτήτων, δηλαδή να νομιμοποιήσει έσοδα από παράνομες δραστηριότητες ή/και να νομιμοποιήσει το προϊόν του αδικήματος.
[…]
5.21 Όσον αφορά τους κατόχους των επίδικων λογαριασμών, οι Αρμόδιες Αρχές της Αγκόλα έχουν εύλογες υποψίες ότι οι εταιρείες που κατέχουν τους επίδικους λογαριασμούς, δηλαδή οι Καθ΄ ων η Αίτηση 3 μέχρι 7, είναι όλες εταιρείες-κέλυφος (shell companies), αφού τα εμπλεκόμενα πρόσωπα, δηλαδή η κατηγορούμενη, η μητέρα της (Καθ΄ ης η Αίτηση 2) και ο αποβιώσαντας σύζυγος της κατηγορούμενης, είναι οι πραγματικοί δικαιούχοι τους, βάσει των ακόλουθων πληροφοριών που εξασφάλισαν:
[…]
8. Συμπερασματικά και με βάση τα πιο πάνω περιγραφόμενα γεγονότα, υπάρχουν εύλογες υποψίες ότι τα κεφάλαια στους τραπεζικούς λογαριασμούς των οποίων ζητείται η δέσμευση τους από τη Δημοκρατία της Αγκόλα, αποτελούν προϊόντα παράνομων δραστηριοτήτων που τελέστηκαν από την κατηγορούμενη χρησιμοποιώντας και τα μέλη της οικογένειάς της αλλά και εταιρείες κέλυφος. Ένεκα του ότι μέχρι την ολοκλήρωση της ποινικής διαδικασίας στη Δημοκρατία της Αγκόλα, διατρέχουν κίνδυνο αποξένωσης και μεταφοράς τους, αφού η Καθ΄ ης η Αίτηση 1 βρίσκεται υπό εκκαθάριση σε προχωρημένο στάδιο, ζητείται η προσωρινή δέσμευσή τους.»
Ο περί της Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμος του 2007, Ν.188(Ι)/2007, προβλέπει για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Στο άρθρο 14(1) του πιο πάνω Νόμου, κάτω από τον τίτλο «Προσωρινά Διατάγματα», προνοούνται τα ακόλουθα:
«14. (1) Το δικαστήριο έχει την εξουσία να εκδίδει διάταγμα δέσμευσης τόσο πριν όσο και μετά την έκδοση διατάγματος δήμευσης, αλλά το διάταγμα δέσμευσης εκδίδεται πριν από την έκδοση διατάγματος δήμευσης σε περίπτωση κατά την οποία-
(α) Έχει αρχίσει και δεν έχει περατωθεί ή επίκειται η έναρξη εντός της Δημοκρατίας ποινικής διαδικασίας εναντίον προσώπου για διάπραξη γενεσιουργού αδικήματος ή αδικήματος νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, ή έχει γίνει αίτηση από το Γενικό Εισαγγελέα δυνάμει των άρθρων 28, 35 ή 36 του Νόμου αυτού˙ ή
(β) η Μονάδα κατέχει πληροφορία βάσει της οποίας δημιουργείται εύλογη υποψία ότι πρόσωπο δύναται να κατηγορηθεί ή έχει κατηγορηθεί για διάπραξη αδικήματος νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες ή για διάπραξη γενεσιουργού αδικήματος στην Κύπρο, σε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ή σε ξένη χώρα:
Νοείται ότι, για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου «ξένη χώρα» έχει την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό στο άρθρο 37 του παρόντος Νόμου.
(γ) το δικαστήριο είναι ικανοποιημένο ότι υπάρχει εύλογη αιτία να πιστεύει ότι-
(i) Στην περίπτωση αίτησης δυνάμει του άρθρου 36 πληρούνται οι διατάξεις του εδαφίου (3) του ίδιου άρθρου˙ και
(ii) το αναφερόμενο στις παραγράφους (α) και (β) πρόσωπο έχει αποκομίσει οποιοδήποτε όφελος από τη διάπραξη γενεσιουργού αδικήματος ή αδικήματος νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες.»
Στο εδάφιο 5, του πιο πάνω άρθρου, γίνεται ρητή αναφορά ότι:
«Το διάταγμα δέσμευσης – (α) Εκδίδεται κατόπιν μονομερούς αίτησης (ex parte) του Γενικού Εισαγγελέα∙ και (β) περιλαμβάνει πρόνοια για την επίδοση ειδοποίησης προς όλα τα επηρεαζόμενα από το διάταγμα πρόσωπα.»
Εν προκειμένω, ο Γενικός Εισαγγελέας, κατ΄ επίκληση της πιο πάνω πρόνοιας, και όχι μόνο, υπέβαλε μονομερή Αίτηση αξιώνοντας, ανάμεσα σε άλλα, «Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η Δέσμευση των πιο κάτω τραπεζικών λογαριασμών που τηρούνται στο υποκατάστημα της FBME Bank Ltd στην Κύπρο». Ακολουθούν τα ονόματα των κατόχων των λογαριασμών, οι αριθμοί των λογαριασμών και το πιστωτικό υπόλοιπο αυτών, το οποίο σε κάποιους λογαριασμούς είναι εκατομμύρια ευρώ.
Στην Έκθεση που επισυνάπτεται στην υπό εκδίκαση μονομερή Αίτηση, κάτω από τον τίτλο «Οι Λόγοι επί των οποίων ερείδονται οι αιτούμενες θεραπείες», καταγράφονται τα ακόλουθα:
«Α. Υπάρχει συζητήσιμη και εκ πρώτης όψεως υπόθεση, η οποία προκύπτει σαφώς από το πρακτικό ως προς του ότι καθ΄ υπέρβαση δικαιοδοσίας ή/και τελώντας υπό καθεστώς νομικής και πραγματικής πλάνης και κατά παράβαση των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας εξέδωσε το επίδικο διάταγμα δέσμευσης ημερ. 16.6.2026 (το «Διάταγμα Δέσμευσης») καίτοι δεν πληρούνταν επ΄ ουδενί οι προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος, η νομολογία και οι σχετικοί κανονισμοί και ειδικότερα:-
[…]
Β. Υπάρχουν εξαιρετικές περιστάσεις οι οποίες δικαιολογούν την έκδοση Διατάγματος Certiorari και είναι σαφώς προς το συμφέρον της δικαιοσύνης όπως εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα προς διαφύλαξη ή/και εξοικονόμηση Δικαστικού χρόνου, εξόδων και ταλαιπωρίας στα εμπλεκόμενα μέρη εφόσον:-
[…]»
Σημειώνω από τώρα πως έχω θέσει ενώπιον μου και έχω μελετήσει και τα όσα ανέφερε ο ευπαίδευτος συνήγορος με την εμπεριστατωμένη αγόρευση του. Το ίδιο ισχύει και για τη νομολογία στην οποία παρέπεμψε. Θα κάνω ειδική αναφορά σε αυτά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο.
Κατ΄ αρχάς, θα πρέπει να σημειωθεί ότι το κατώτερο Δικαστήριο έχει καθ΄ ύλην δικαιοδοσία, δυνάμει ρητής πρόνοιας στο Νόμο, να εκδίδει τέτοια προσωρινά διατάγματα (Δήμος Λευκωσίας και άλλοι (1992) 1(Β) Α.Α.Δ. 1281). Περαιτέρω, επίσης δυνάμει ρητής πρόνοιας στο νόμο, το διάταγμα δέσμευσης εκδίδεται, κατόπιν μονομερούς Αίτησης που υποβάλλεται από τον Γενικό Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας, και δεν εξετάζεται στο πλαίσιο της παρούσας Αίτησης εάν καλώς ή κακώς η πρόνοια στο νόμο κάνει αναφορά σε μονομερή Αίτηση. Ως εκ τούτου, το κατώτερο Δικαστήριο, όταν εξέταζε τη μονομερή Αίτηση, και εξέδιδε το προσβαλλόμενο διάταγμα, δεν υπερέβη τη δικαιοδοσία που ο νόμος του δίδει.
Ο νομοθέτης έχοντας κατά νου τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης, ρητά προέβλεψε πως «Το διάταγμα δέσμευσης δύναται να ακυρωθεί ή να τροποποιηθεί αναφορικά με την περιουσία που επηρεάζεται» (άρθρο 14(6) του νόμου). Στην Chrysalis Holdings Ltd v. Αστυνομίας (2014) 2 Α.Α.Δ. 8, στην οποία παρέπεμψε ο ευπαίδευτος συνήγορος, εξετάστηκε, όχι στο πλαίσιο Προνομιακού Εντάλματος Certiorari, αλλά στο πλαίσιο έφεσης, η ορθότητα της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας να οριστικοποιήσει παρόμοιο διάταγμα, το οποίο είχε εκδοθεί πριν από τη θέσπιση των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023. Εκεί βεβαίως κρίθηκε πως το διάταγμα δεν ήταν «επιδεκτικό προσβολής με ποινική έφεση», αφού αυτό δεν συνιστά ποινή, αλλά διάταγμα που είχε εκδοθεί ως μέτρο προσωρινού παγώματος περιουσίας, και μάλιστα πριν από την έναρξη ποινικής δίωξης.
Στην πρόσφατη απόφαση στην Αναφορικά με την Αίτηση των Κούμα κ.ά. για την Καταχώριση Αίτησης για την Έκδοση Εντάλματος Certiorari, Πολ. Αίτηση Αρ. 129/2026, ημερ. 18.6.2026, η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, αφορούσε σε ακύρωση παρόμοιου διατάγματος με το Προνομιακό Ένταλμα Certiorari, σημειώνεται, με παραπομπή σε συγκεκριμένες πρόνοιες του νόμου και των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023, ότι «παρέχεται στον επηρεαζόμενο από ένα τέτοιο διάταγμα, εναλλακτικός και ολοκληρωμένος μηχανισμός για την αμφισβήτηση και τον έλεγχο της ορθότητας διατάγματος ως το εκκαλούμενο, που εκδόθηκε στη βάση των άρθρων 14 και 15 του Ν. 188(Ι)/2007».
Αντιλαμβάνομαι πως οι αιτητές δέχονται πως είχαν ή έχουν τη δυνατότητα να δρομολογήσουν ενώπιον του κατώτερου Δικαστηρίου διαδικασία για ακύρωση ή διαφοροποίηση του εκδοθέντος διατάγματος. Ωστόσο, είναι η θέση τους πως «Με την έγκριση της Αίτησης Δέσμευσης και την έκδοση του Διατάγματος Δέσμευσης ανατράπηκε τόσο το αποδεικτικό αλλά και το ουσιαστικό βάρος απόδειξης. Καλούνται πλέον οι αιτητές να αποδείξουν ότι το Διάταγμα Δέσμευσης θα πρέπει να ακυρωθεί ενώ υπό κανονικές συνθήκες το Διάταγμα δεν θα έπρεπε να εκδοθεί μονομερώς».
Με τον προσήκοντα σεβασμό, δεν με βρίσκει σύμφωνο η πιο πάνω θέση τους. Εν ουδεμιά περιπτώσει ανατρέπεται το βάρος, ως οι αιτητές αναφέρουν. Με τη δρομολόγηση διαδικασίας ενώπιον του κατώτερου Δικαστηρίου για ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος, ο Γενικός Εισαγγελέας θα πρέπει, υπό το φως πλέον και των θέσεων των αιτητών, να ικανοποιήσει το κατώτερο Δικαστήριο ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έκδοση του διατάγματος. Εάν το κατώτερο Δικαστήριο ικανοποιηθεί, θα αφήσει ανέπαφο το εκδοθέν διάταγμα, εάν όχι, θα το ακυρώσει.
Με τον προσήκοντα σεβασμό, διαφωνώ και με τη θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου ότι η αρξαμένη διαδικασία εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας συνιστά διαδικασία εναντίον υπό εκκαθάριση εταιρείας. Με το συγκεκριμένο προσωρινό μέτρο εν ουδεμιά περιπτώσει επηρεάζονται τα συμφέροντα της Τράπεζας ή των καταθετών αυτής. Αυτό που αποφασίστηκε, με την έκδοση του προσβαλλόμενου διατάγματος, είναι μόνο η δέσμευση των λογαριασμών που οι αιτητές διατηρούν στην συγκεκριμένη Τράπεζα και τίποτε άλλο. Η δε απόφαση Ταμείο Πρ. Προς. Βιομ. (ΣΕΚ) ν. Samoa Cloth. Ind. κ.ά. (Αρ. 1) (2000) 2 Α.Α.Δ. 289, στην οποία παρέπεμψε ο ευπαίδευτος συνήγορος, ουδόλως εφαρμόζεται εν προκειμένω. Ως καταγράφεται στην εν λόγω απόφαση, σκοπός του άρθρου 220 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, είναι η προστασία των συμφερόντων των πιστωτών μιας εταιρείας, τα οποία εκεί αποφασίστηκε πως θα επηρεάζονταν αφού τυχόν καταδίκη της εταιρείας στη διάπραξη των αδικημάτων που αντιμετώπιζε, ενδεχομένως να είχε ως συνέπεια την επιβολή χρηματικής ποινής, με αποτέλεσμα να επηρεάζεται η οικονομική κατάσταση της εταιρείας και κατ΄ επέκταση τα συμφέροντα των πιστωτών αυτής.
Οι αιτητές θεωρούν, μεταξύ άλλων, πως το μαρτυρικό υλικό που είχε τεθεί ενώπιον του κατώτερου Δικαστηρίου δεν εδικαιολογούσε την έκδοση του προσβαλλόμενου διατάγματος. Ουσιαστικά εγείρουν θέμα ορθότητας της δικαστικής απόφασης και όχι νομιμότητας. Όπως τέθηκε στην Αναφορικά με την Αίτηση των Miradore Enterprises Ltd κ.ά. για την Έκδοση Προνομιακού Εντάλματος Certiorari, Πολ. Έφ. 35/2025, ημερ. 16.3.2026 «Το κατώτερο Δικαστήριο, εκδίδοντας τα συγκεκριμένα προσωρινά διατάγματα στη βάση του μαρτυρικού υλικού που είχε τεθεί ενώπιον του, ενήργησε εντός της δικαιοδοσίας του, και δεν μπορεί να τίθεται θέμα ακύρωσης τους με το Προνομιακό Ένταλμα Certiorari».
Ως εκ τούτου, θα αποφύγω να τοποθετηθώ κατά πόσο το μαρτυρικό υλικό ικανοποιούσε τις προϋποθέσεις έκδοσης του προσβαλλόμενου διατάγματος για να μην προκαταλάβω ή επηρεάσω απόφαση του κατώτερου Δικαστηρίου σε περίπτωση που οι αιτητές δρομολογήσουν διαδικασία ενώπιον του για ακύρωση του.
Αφού έθεσα ενώπιον μου το περιεχόμενο των νομικών λόγων που οι αιτητές επικαλούνται για να τους δοθεί η άδεια και τα όσα υποστήριξε ο ευπαίδευτος συνήγορος, κρίνω ότι δεν έχει αποκαλυφθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση και/ή συζητήσιμο θέμα.
Ακόμη όμως και αν διαπίστωνα κάτι τέτοιο, αυτό δεν θα ήταν αρκετό για να ενεργοποιηθεί εν προκειμένω η δικαιοδοσία του Ανώτατου Δικαστηρίου για έκδοση Προνομιακού Εντάλματος Certiorari. Ως ελέχθη, οι αιτητές είχαν ή έχουν στη διάθεση τους άλλα ένδικα μέσα.
Στην Αναφορικά με την Αίτηση της Ελληνικής Τράπεζας Δημόσια Εταιρεία Λτδ για Άδεια για Καταχώριση Αίτησης για Έκδοση Προνομιακών Ενταλμάτων Certiorari και Prohibition, Πολ. Έφ. Αρ. 108/2018, ημερ. 16.5.2019, ECLI:CY:AD:2019:A187, αδελφός Δικαστής έκρινε ότι το κατώτερο Δικαστήριο είχε υποπέσει σε έκδηλη νομική πλάνη και ότι υπήρχε νομικό σφάλμα λόγω έκδηλης έλλειψης δικαιοδοσίας. Κατ΄ επέκταση, χορήγησε το Προνομιακό Ένταλμα Certiorari. Στο πλαίσιο έφεσης που ακολούθησε, η Ολομέλεια, με παραπομπή στις υποθέσεις Base Metal Trading Ltd v. Fastact Developments Ltd κ.ά. (2004) 1 Α.Α.Δ. 1535, Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ κ.ά. (2012) 1(Α) Α.Α.Δ. 878 και Αναφορικά με την Αίτηση του ΧΧΧ Mιτέλα για Άδεια για την Καταχώριση Αίτησης για την Έκδοση Προνομιακού Εντάλματος Certiorari και/ή Prohibition, Πολ. Έφ. 43/2019, ημερ. 2.4.2019, ECLI:CY:AD:2019:A121, έκανε δεκτή την έφεση και παραμέρισε το εκδοθέν Προνομιακό Ένταλμα Certiorari. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα από την απόφαση της Ολομέλειας:
«Δεν αμφισβητήθηκε από τους εφεσιβλήτους ότι υπήρχε εναλλακτικό ένδικο μέτρο. Προς εξέταση τίθεται κατά πόσο, τυχόν έλλειψη δικαιοδοσίας συνιστά εξαιρετικές περιστάσεις που δικαιολογούν την έκδοση διατάγματος Certiorari.
Η έλλειψη δικαιοδοσίας θα μπορούσε να ενταχθεί στο πλαίσιο των εξαιρετικών περιστάσεων που θα δικαιολογούσαν την έκδοση εντάλματος Certiorari, ανεξαρτήτως της ύπαρξης εναλλακτικού ένδικου μέσου; Αυτό είναι το ερώτημα που προβάλλεται επί του προκειμένου.
Με όλο το σεβασμό προς τον αδελφό Δικαστή, είμαστε της γνώμης ότι, υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, το γεγονός ότι το επαρχιακό δικαστήριο, εξέδωσε τα αμφισβητηθέντα διατάγματα χωρίς να έχει δικαιοδοσία, δεν συνιστά εξαιρετική περίπτωση.»
Οι αιτητές, εις επίρρωση της θέσης τους ότι υπάρχουν εξαιρετικές περιστάσεις, ανέφεραν, μεταξύ άλλων, πως «Η μη άμεση ακύρωση του διατάγματος δέσμευσης ενδέχεται να καθυστερήσει την έγκριση της επαλήθευσης χρέους από τον εκκαθαριστή παρατείνοντας ακόμη περισσότερο την αγωνία αλλά και τη ζημιά των αιτητών τα χρήματα των οποίων είναι παγιδευμένα με την FBME εδώ και πλέον 12 έτη». Σημειώνω εδώ πως με τη συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση που καταχωρίστηκε στις 29.7.2026 εκ μέρους των αιτητών, με παραπομπή σε συγκεκριμένες επιστολές (μία για κάθε αιτητή), ημερ. 10.7.2026, του εκκαθαριστή του Υποκαταστήματος της FBME Βank Ltd στην Κύπρο, Πέτρου Ιωαννίδη (διορισθείς από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, στις 29.6.2023, στο πλαίσιο της Αίτησης αρ. 123/2018), γίνεται αναφορά σε συγκεκριμένο ποσό που ο εκκαθαριστής αποδέχεται, και αμέσως μετά καταγράφονται τα ακόλουθα για την καταβολή του εν λόγω ποσού:
«We regret to inform you that the Liquidator is unable to process any payment to the Depositor at this stage. This is because the relevant bank account is subject to a Freezing Order issued by the Nicosia District Court on 15 June 2026, pursuant to which the funds held in the account have been frozen pending further order of the Court. In these circumstances, the Liquidator is under a legal obligator to comply with the Order and is not authorized to make any payment or distribution from the frozen funds. Accordingly, no payment can be effected unless and until the Court varies or discharges the Order or otherwise permits the release of the relevant funds.»
[Η υπογράμμιση γίνεται από το παρόν Δικαστήριο]
Με τον προσήκοντα σεβασμό, δεν θεωρώ ότι η πιο πάνω κατ΄ ισχυρισμόν αγωνία συνιστά εξαιρετικές περιστάσεις. Αφήνω βεβαίως κατά μέρος πως η έκδοση του προσβαλλόμενου διατάγματος δεν εμπόδισε «την έγκριση της επαλήθευσης χρέους», η οποία φέρεται να έλαβε χώρα μετά την έκδοση του. Δικαιολογημένα ο Ιωσήφ Γ. Χατζηχάννας, στη συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση του, αναφέρει ότι «Αναγνωρίζω ότι η έγκριση της επαλήθευσης χρέους ουσιαστικά ανατρέπει την ανησυχία που εξέφρασα στην παράγραφο 49 (iv) της Αρχικής ΕΔ για την ενδεχόμενη καθυστέρηση στην έγκριση της επαλήθευσης.» Σημειώνεται ακόμη πως με τη δρομολόγηση διαδικασίας ενώπιον του κατώτερου Δικαστηρίου, είναι δυνατόν να εξασφαλιστεί και από αυτό η άμεση ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος.
Τέλος, η απόφαση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. FBME Bank Ltd κ.ά., Πολ. Έφ. Αρ. Ε32/2020 (Σχ. με Πολ. Έφ. Αρ. Ε33/2020), ημερ. 20.7.2021, στην οποία επίσης παρέπεμψε ο ευπαίδευτος συνήγορος, δεν υποστηρίζει ότι δεν επιτρέπεται η έκδοση τέτοιου διατάγματος μετά που ένα νομικό πρόσωπο τίθεται υπό εκκαθάριση. Ουσιαστικά αυτό που εν προκειμένω έλαβε χώρα, με την έκδοση του προσβαλλόμενου διατάγματος, είναι η δέσμευση του δικαιώματος των αιτητών να απαιτήσουν και/ή διαθέσουν και/ή μεταφέρουν το όποιο ποσό ο εκκαθαριστής ήθελε αποδεχθεί. Άλλωστε, «δέσμευση» εν τη εννοία του νόμου (άρθρο 2) «σημαίνει προσωρινή απαγόρευση της μεταβίβασης, της καταστροφής, της μετατροπής, της διάθεσης ή της μετακίνησης περιουσίας ή την προσωρινή ανάληψη της φύλαξης ή του ελέγχου της περιουσίας».
Να επαναλάβω ότι όταν αξιώθηκε το εν λόγω διάταγμα, κατόπιν μονομερούς Αίτησης, είχε προβληθεί ισχυρισμός ότι «τα κεφάλαια στους τραπεζικούς λογαριασμούς διατρέχουν κίνδυνο αποξένωσης και μεταφοράς τους, αφού η καθ΄ ης η αίτηση 1 βρίσκεται υπό εκκαθάριση σε προχωρημένο στάδιο», και δικαιολογημένα ο εκκαθαριστής με τις επιστολές του ημερ. 10.7.2026, ενημέρωσε τους αιτητές ότι στο παρόν στάδιο δεν μπορεί να καταβληθεί οιονδήποτε ποσό, εκτός και εάν το προσβαλλόμενο διάταγμα ακυρωθεί ή διαφοροποιηθεί από το Δικαστήριο.
Υπό το φως όλων των πιο πάνω, δεν έχω ικανοποιηθεί ότι δικαιολογείται η χορήγηση της αιτούμενης άδειας, σε μίαν υπόθεση όπου οι αιτητές είχαν ή έχουν τη δυνατότητα να δρομολογήσουν διαδικασία ενώπιον του κατώτερου Δικαστηρίου, και να επιτύχουν ενδεχομένως τον παραμερισμό και/ή τη διαφοροποίηση του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος. Με άλλα λόγια, βρίσκω πως είναι δυνατή η παροχή πλήρους και εξίσου αποτελεσματικής θεραπείας από το κατώτερο Δικαστήριο. Σε κάθε περίπτωση, εάν η απόφαση του κατώτερου Δικαστηρίου δεν ικανοποιήσει τους αιτητές, υπάρχει και το δικαίωμα έφεσης, η εκδίκαση της οποίας είναι δυνατόν να επισπευσθεί.
Η Αίτηση απορρίπτεται.
Ι. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, Δ.
/ΣΓεωργίου
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο