ECLI:CY:DD:2023:482
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
Υπόθεση Αρ. 514/2018
7 Νοεμβρίου, 2023
[Λ. Ν. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
Θ. Β.
Αιτήτρια
v.
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ
ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ
Καθ' ης η Αίτηση
__________________
Χρ. Χριστάκη και Στ. Μεστάνας για Χριστάκη Θ. Χριστάκη Δ.Ε.Π.Ε, Δικηγόροι Αιτήτριας.
Σ. Χαραλάμπους (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Δικηγόρο της Καθ’ ης η αίτηση.
Ν. Κλεάνθους (κα) για Χρίστο Μ. Τριανταφυλλίδη, Δικηγόροι Ενδιαφερομένου Μέρους.
___________________
ΑΠΟΦΑΣΗ
Λ. Ν. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ.: Η αιτήτρια με την παρούσα προσφυγή ζητά:
«Δήλωση και/ή διαταγή του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι η πράξη και/ή απόφαση της Καθ' ης η αίτηση η οποία δημοσιεύτηκε 23/03/2018 στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας και με την οποία προήγαγε την Σ. Τ. στη μόνιμη θέση Λειτουργού Υπηρεσίας Προστασίας Ανταγωνισμού Α΄, Επιτροπή Προστασίας Ανταγωνισμού, από την 1/03/2018 αντί και/ή στη θέση της αιτήτριας είναι άκυρη, παράνομη και/ή στερημένη οποιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος.»
Ως προκύπτει από τα σχετικά έγγραφα του διοικητικού φακέλου ο οποίος έχει υποβληθεί στο Δικαστήριο, τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση έχουν ως εξής:
Μετά από πρόταση της Επιτρόπου Προστασίας Ανταγωνισμού ως η επιστολή της ημερομηνίας 21.11.2017, η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας, στη συνεδρία της ημερομηνίας 22.11.2017, αποφάσισε να επιληφθεί τη πλήρωση μίας κενής μόνιμης θέσης Λειτουργού Υπηρεσίας Προστασίας Ανταγωνισμού Α΄, Επιτροπή Προστασίας Ανταγωνισμού (Θέση Προαγωγής).
Στη συνεδρία της Επιτροπής ημερομηνίας 13.02.2018 προσήλθε η Διευθύντρια Υπηρεσίας Προστασίας Ανταγωνισμού η οποία σύστησε το Ενδιαφερόμενο Μέρος. Ακολούθως, η Επιτροπή εν συνεχεία, υιοθέτησε τη σύσταση της Διευθύντριας και αποφάσισε όπως του προσφέρει τη προαγωγή στην επίδικη θέση από 1.03.2018.
Η απόφαση της ΕΔΥ, δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας ημερ.23.3.2018.
Εναντίον της απόφασης αυτής καταχωρείται η παρούσα προσφυγή.
Η αιτήτρια, υποστήριξε ότι, η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε μετά από πάσχουσα σύσταση της Διευθύντριας Υπηρεσίας Προστασίας Ανταγωνισμού η οποία ήταν υπό πλάνη ως προς τα πρόσθετα προσόντα της αιτήτριας και του Ενδιαφερομένου Μέρους, αλλά και κύρια σε σχέση με την σαφή υπεροχή της σε πείρα απέναντι στην προαχθείσα, έχοντας υπέρ της δέκα (10) και πλέον χρόνια στη Δημόσια Υπηρεσία, αφού αρχικά διορίστηκε στη θέση του Ασφαλιστικού Λειτουργού από 2.8.1999 και ακολούθως στη θέση του Εργατικού Λειτουργού από 15.12.1999, προτού αμφότερες διοριστούν στη θέση Λειτουργού Υπηρεσίας Προστασίας Ανταγωνισμού την 1.2.2010.
Αντίθετα, είναι η θέση της Καθ’ ης η αίτηση και του Ενδιαφερομένου Μέρους ότι δεν ισχύουν ο πιο πάνω ισχυρισμοί που προωθεί η αιτήτρια και θα πρέπει να απορριφθούν. Η δικηγόρος της Καθ’ ης η αίτηση, παραθέτοντας αποσπάσματα από τα πρακτικά της Επιτροπής, υποστηρίζει ότι, η προσβαλλόμενη απόφαση είναι ορθή και νόμιμη, αποτέλεσμα ορθής ενάσκησης των εξουσιών με τις οποίες περιβάλλεται η Καθ' ης η αίτηση κατ' εφαρμογή των αρχών του διοικητικού δικαίου και λήφθηκε μετά από δέουσα έρευνα, αφού αξιολογήθηκαν όλα τα σχετικά γεγονότα και στοιχεία της υπόθεσης, είναι δε επαρκώς και/ή δεόντως αιτιολογημένη. Ομοίως και η δικηγόρος του Ε/Μ, σχολιάζοντας τα όσα προβάλει η αίτητρια, παραθέτει αποσπάσματα από τη νομολογία προς υποστήριξη της νομιμότητας της σύστασης της Διευθύντριας και της όλη διαδικασίας.
Ο δικηγόρος της αιτήτριας προωθεί με τις αγορεύσεις του ότι, η προσβαλλόμενη απόφαση θα πρέπει να ακυρωθεί για τους ακόλουθους λόγους :
«1. Πάσχουσα η σύσταση της Διευθύντριας ως αναιτιολόγητη, χωρίς δέουσα έρευνα, ως αντίθετη στα στοιχεία των φακέλων, ως προϊόν πλάνης και ως μη σύμφωνη με όσα προστάζει ή απαγορεύει η νομολογία.
(α) Ανεπίτρεπτη ανάπλαση των στοιχείων των φακέλων του ενδιαφ. μέρους - Ανεπίτρεπτη αφαίρεση από την βαθμολογημένη αξία της Αιτήτριας - Μη συγκριτική αναφορά στην υπεροχή - Παραβίαση των αρχών που καθιέρωσε η υπόθεση Μοδίτης.
(β) Αναπόδεικτα τα όσα ισχυρίζεται η Διευθύντρια ως ιδιότητες, αρετές και προσόντα του ενδιαφ. Μέρους.
(γ) Μη αιτιολόγηση από την Διευθύντρια της σχετικότητας του επαγγελματικού τίτλου UTTER BAR1STER, του μεταπτυχιακού διπλώματος «Professional Legal Skills» και του Certificate for completion of the course of Fundamentals of Economics που κατέχει το ενδιαιρ. μέρος με τα καθήκοντα της θέσης.
(δ) Παραγνώριση πρόσθετων προσόντων της Αιτήτριας.
(ε) Πεπλανημένα έκρινε ότι το ενδιαφ. μέρος υπερέχει σε πρόσθετα προσόντα.
(στ) Παραγνώριση της υπεροχής της Αιτήτριας σε αρχαιότητα και κατ' επέκταση σε πείρα και αξία - μη ουσιαστική στάθμιση της υπέρτερης αρχαιότητας και κατ' επέκταση της υπέρτερης πείρας της Αιτήτριας - Καμία αναφορά στην υπεροχή της Αιτήτριας σε πείρα.
2. Πάσχουσα η κρίση της Καθ’ ης η αίτηση λόγω έλλειψης αιτιολογίας και δέουσας έρευνας, ως προϊόν πλάνης και ως αντίθετη προς τα στοιχεία των φακέλων.
Δεδομένης της προώθησης των συγκεκριμένων λόγων προς ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης ως αποτέλεσμα της πάσχουσας σύστασης της Διευθύντριας και η εν συνεχεία της κρίση της ΕΔΥ, κρίνω απαραίτητο να παραθέσω εκτενές απόσπασμα των πρακτικών της συνεδρίας της Επιτροπής ημερομηνίας 13.02.2018, όπου η Διευθύντρια προβαίνοντας στη σύσταση του Ε/Μ, αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα (οι υπογραμμίσεις δικές μου):
«Η Διευθύντρια, προβαίνοντας στη σύστασή της, ανέφερε τα εξής:
«Γνωρίζω προσωπικά όλους τους υποψηφίους. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω την εργασία τους τόσο από ποιοτικής όσο και από ποσοτικής άποψης. Για να προβώ στην παρούσα σύσταση έχω επίσης διαβουλευτεί και με τους άμεσα προϊστάμενούς τους.
Έχω εξετάσει τους Προσωπικούς Φακέλους και τους Φακέλους των Ετήσιων Υπηρεσιακών Εκθέσεων των υποψηφίων. Σημειώνω ότι οι υποψήφιες Α. Μ., Σ. Τ, και Α. Α. για όλα τα χρόνια που κατείχαν μόνιμη θέση στη Δημόσια Υπηρεσία και για όλα τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στο Έντυπο Αξιολόγησης αξιολογούνταν ως Εξαίρετες. Παρομοίως, οι υποψήφιοι Θ. Β.α και Χρ. Π. αξιολογούνταν ως Εξαίρετοι με μόνο μια εξαίρεση στην οποία αξιολογήθηκαν σε ένα στοιχείο της αξιολόγησής τους με το χαρακτηρισμό «Πολύ Ικανοποιητικά».
Αναφορικά με την αρχαιότητα, οι υποψήφιες Θ. Β., Α. Μ. και Σ. Τ. διορίστηκαν την 1.2.10 στην παρούσα τους θέση, ο υποψήφιος Χρ. Π. διορίστηκε στις 16.2.10 και η υποψήφια Αντωνία Αριστοδήμου διορίστηκε την 1.3.11. Οι υποψήφιοι Θ. Β. και Χρ. Π. κατείχαν προηγουμένως άλλες θέσεις στη δημόσια υπηρεσία. Πιο συγκεκριμένα, η υποψήφια Θ. Β. είχε διοριστεί στις 2.8.99, ως Ασφαλιστικός Λειτουργός και στη συνέχεια, στις 15.12.99, ως Εργατικός Λειτουργός στην κλίμακα Α2-Α5- Α7. Ο υποψήφιος Χρ. Π. είχε διοριστεί στις 2.6.08 στη θέση Διοικητικού Λειτουργού στην κλίμακα Α8-Α10-Α11. Σχετικά σημειώνω ότι η υπό αναφορά θέση προαγωγής προβλέπει πενταετή τουλάχιστον υπηρεσία στη θέση του Λειτουργού Υπηρεσίας Επιτροπής Προστασίας Ανταγωνισμού και ως εκ τούτου οι υποψήφιοι Θ. Β., Χρ. Π.. Α. Μ. και Σ. Τ. κατέχουν πείρα ίδιας χρονικής διάρκειας στη θέση του Λειτουργού Υπηρεσίας Επιτροπής Προστασίας Ανταγωνισμού. Η υποψήφια Α. Α. κατέχει πείρα χρονικής διάρκειας 13 μηνών λιγότερη από τους υπόλοιπους υποψηφίους στη θέση Λειτουργού Υπηρεσίας Επιτροπής Προστασίας Ανταγωνισμού.
'Εχω λάβει υπόψη τα ακαδημαϊκά και άλλα προσόντα των υποψηφίων. Έχω σημειώσει ότι η υποψήφια Σ. Τ. είναι UTTER BARRISTER στο Honourable Society of Gray’s Inn και διαθέτει μεταπτυχιακό δίπλωμα “Master of Laws” στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο, του οποίου ένα από τα τέσσερα θέματα σπουδών ήταν το Ευρωπαϊκό Δίκαιο του Ανταγωνισμού, το οποίο είναι απόλυτα συναφές με τα καθήκοντα της θέσης. Επίσης κατέχει το “Postgraduate Diploma” σε Professional Legal Skills, που είναι συναφές με τα καθήκοντα της Θέσης. Έχει επίσης αποκτήσει δίπλωμα παρακολούθησης βασικών Οικονομικών «Certificate for completion of the course of Fundamentals of Economics, που είναι συναφές με τα καθήκοντα της θέσης. Επίσης κατέχει Πιστοποιητικό Επιτυχίας στη γραπτή εξέταση πιστοποίησης Άριστης γνώσης της Ελληνικής γλώσσας και τη Γαλλική γλώσσα στο επίπεδο G.C.E. O.L.. Η υποψήφια Θεοδώρα Βαρνάβα κατέχει μεταπτυχιακό δίπλωμα στη Διοίκηση Επιχειρήσεων “Master of Business Administration”, το οποίο είναι συναφές με τα καθήκοντα της θέσης. Ο υποψήφιος Χ. Π. κατέχει μεταπτυχιακό δίπλωμα στη Διοίκηση Επιχειρήσεων “Master of Business Administration", το οποίο είναι συναφές με τα καθήκοντα της θέσης, και μεταπτυχιακό δίπλωμα στα Οικονομικά του Δικαίου του Ανταγωνισμού “Postgraduate Diploma in Economics for Competition Law", το οποίο είναι απόλυτα συναφές με τα καθήκοντα της θέσης. Η υποψήφια Α. Μ. κατέχει μεταπτυχιακό Master of Science in Marketing, το οποίο δεν είναι σχετικό με τα καθήκοντα της θέσης. Επίσης κατέχει Certificat Pratique de Langue Francaise, 1er Degre. H Α. Α. κατέχει μεταπτυχιακό δίπλωμα στη Διοίκηση Επιχειρήσεων «Master of Business Administration", που είναι συναφές με τα καθήκοντα της θέσης και Diplome D'Etudes en Langue Francaise Delf B2.
(… )
Έχοντας υπόψη τα ανωτέρω και τις αρετές, ιδιότητες και προσόντα των πέντε υποψηφίων και έχοντας παρακολουθήσει στενά την εργασία τους, κρίνω ότι η υποψήφια Σ. Τ. υπερτερεί των άλλων τεσσάρων υποψηφίων σε όλες τις πιο πάνω ιδιότητες. Επιπρόσθετα, διαθέτει μεταπτυχιακό προσόν Master in Laws, το οποίο είναι απόλυτα συναφές με τα καθήκοντα της θέσης και “Postgraduate Diploma” σε Professional Legal Skills καθώς και δίπλωμα παρακολούθησης βασικών Οικονομικών «Certificate for completion of the course of Fundamentals of Economics», που είναι συναφή με τα καθήκοντα της θέσης. Θεωρώ ότι οι αρετές, ιδιότητες και τα προσόντα που έχω απαριθμήσει πιο πάνω και είναι απόλυτα σχετικά με τα καθήκοντα της θέσης την καθιστούν ως την καταλληλότερη να εκτελεί τα καθήκοντα κατά τρόπο επαρκέστερο και αποτελεσματικότερο.
Ως εκ των ανωτέρω, συστήνω την υποψήφια Σ. Τ.»
Όπως προκύπτει από τους διοικητικούς φακέλους, αιτήτρια και Ε/Μ, είναι ουσιαστικά ισάξιοι στις ετήσιες αξιολογήσεις, ενώ όπως σημείωσε και η ΕΔΥ, αμφότερες κατέχουν σύμφωνα με τα στοιχεία των φακέλων και επιπρόσθετα προσόντα, τα οποία δεν απαιτούνται από το Σχέδιο Υπηρεσίας, ούτε αποτελούν πλεονέκτημα ή πρόσθετο προσόν, είναι όμως, άμεσα σχετικά με τα καθήκοντα της θέσης. Αμφότερες έχουν διοριστεί στη θέση Λειτουργού Υπηρεσίας Προστασίας Ανταγωνισμού την 1.2.2010. Προηγουμένως η αιτήτρια διορίστηκε στη θέση του Ασφαλιστικού Λειτουργού στις 2.8.1999 και ακολούθως στη θέση του Εργατικού Λειτουργού από 15.12.1999, δηλαδή υπηρέτησε στη Δημόσια Υπηρεσία δέκα (10) και πλέον χρόνια περισσότερο από το Ενδιαφερόμενο Μέρος, υπηρεσία η οποία της προσδίδει πείρα.
Ο δικηγόρος της αιτήτριας τόσο με τις αγορεύσεις του όσο και στο στάδιο των Διερυκρινήσεων, υποστηρίζει με έμφαση ότι, αυτή η πείρα η οποία είναι συντριπτική υπέρ της αιτήτριας θα έπρεπε να αξιολογηθεί από την Διευθύντρια κατά τη σύσταση της, παραπέμποντας και στο σχετικό Άρθρο 49 του Ν.1/90 όπου καταγράφεται ρητώς ότι:
«Αρχαιότητα υπαλλήλωv
49.-(1) Η αρχαιότητα μεταξύ υπαλλήλωv πoυ κατέχoυv τηv ίδια μόvιμη θέση ή τάξη της ίδιας θέσης, είτε μόvιμα είτε πρoσωριvά είτε από μήvα σε μήvα είτε με απόσπαση, είτε με σύμβαση, κρίvεται με βάση τηv ημερoμηvία της ισχύoς τoυ διoρισμoύ, της πρoαγωγής ή απόσπασης τoυς στη συγκεκριμέvη θέση ή τάξη, αvάλoγα με τηv περίπτωση, αvεξάρτητα από τov τρόπo κατoχής της.
(2) Σε περίπτωση ταυτόχρovoυ διoρισμoύ, πρoαγωγής ή απόσπασης στη συγκεκριμέvη θέση ή τάξη της ίδιας θέσης, η αρχαιότητα κρίvεται σύμφωvα με τηv πρoηγoύμεvη αρχαιότητα τωv υπαλλήλωv.»
Σύμφωνα με τη νομολογία, η αρχαιότητα φέρει μαζί της, κατά τεκμήριο, και την ανάλογη πείρα λόγω ακριβώς του εύρους υπηρεσίας του συγκεκριμένου υποψηφίου (Μουρτζή v. Δημοκρατίας (1997) 3 Α.Α.Δ. 605 και Δημοκρατία v. Μιχαηλίδη (1999) 3 Α.Α.Δ. 756). Κατά πάγια νομολογία, η αρχαιότητα, ως θεσμοθετημένο στοιχείο κρίσης, δύναται να διαδραματίσει καθοριστικό και/ή ρυθμιστικό ρόλο, εφόσον υπάρχει ισοδυναμία στα λοιπά στοιχεία κρίσης (Αναστασία Βιολάρη ν. Δημοκρατίας, Α.Ε. 162/2010, ημερ. 11.4.2017, ECLI:CY:AD:2017:C132, Δημοκρατία ν. Ταλιώτη (2010) 3 Α.Α.Δ. 391 και Βασιλειάδης ν. Τσιάππα (2005) 3 Α.Α.Δ. 403). Μάλιστα, έχει κατ' επανάληψη νομολογηθεί ότι, σε περιπτώσεις όπου υπάρχει ίση ή ισοπεδωτική βαθμολόγηση αξίας και ισοδυναμία στα προσόντα, όπως συμβαίνει στη παρούσα περίπτωση, ακόμα και η οριακή κάποιου υπεροχή σε αρχαιότητα, αποκτά σημασία (Σιαμπαρτά ν. Δημοκρατίας 417/2010, ημερ. 4.10.2012 και Θεμιστοκλέους ν. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 654/2001, ημερ. 19.1.2002).
Η κατοχή από την αιτήτρια δέκα (10) και πλέον χρόνων πείρας στη Δημόσια Υπηρεσία πέραν αυτής που κατέχει το Ε/Μ, θα έπρεπε να είχε απασχολήσει τη Διευθύντρια κατά τη σύσταση της. Αυτό, πέραν μιας λεκτικής αναφοράς, δεν έγινε.
Παραθέτω το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Αναστασία Βιολάρη ν. Δημοκρατίας, Α.Ε. 162/2010, ημερ. 11.4.2017, όπου και εκεί το Ενδιαφερόμενο Μέρος υστερούσε πέραν των 10 ετών σε αρχαιότητα στη προηγούμενη θέση ενώ, σε εκείνη την περίπτωση υπερτερούσε σε πρόσθετα προσόντα.
«Σε θέσεις ψηλά στην ιεραρχία η διακριτική ευχέρεια του διορίζοντος οργάνου είναι ευρύτερη (Χαμπουλλάς ν. Σαββίδη κ.ά. (2006) 3 Α.Α.Δ. 112). Με δεδομένη δε την ισοδυναμία, ουσιαστικά, των υποψηφίων σε βαθμολογημένη αξία, κατά την άσκηση της διακριτικής της ευχέρειας, η ΕΔΥ είχε να σταθμίσει τη σημασία της αρχαιότητας και της παρεπόμενης εξ αυτής πείρας της εφεσείουσας από την μια και των πρόσθετων προσόντων του ενδιαφερόμενου μέρους από την άλλη.
Το ενδιαφερόμενο μέρος υστερούσε σημαντικά σε αρχαιότητα, όπως ορθά σημείωσε η ΕΔΥ, αναφερόμενο στην αρχαιότητα του έναντι άλλης υποψήφιας η οποία είχε την ίδια έκταση αρχαιότητας όπως η εφεσείουσα (10 χρόνια και 7 μήνες) στην προηγούμενη της επίδικης θέση. Η σημασία που πρέπει να δίδεται στην αρχαιότητα και σε πρόσθετα προσόντα έχει οριοθετηθεί σε σειρά αποφάσεων. Είναι νομολογιακά αναγνωρισμένο ότι η αρχαιότητα από μόνη της δεν είναι ρυθμιστικός παράγοντας και προσλαμβάνει αποφασιστική σημασία μόνο όταν οι υποψήφιοι είναι ίσοι ως προς τα υπόλοιπα κριτήρια, την αξία και τα προσόντα (Βασιλειάδης ν. Τσιάππα (2005) 3 Α.Α.Δ. 403). Τονίστηκε δε στην πρόσφατη απόφαση της Πλήρους Ολομέλειας στην υπόθεση Άρτεμις Αντωνίου ν. Δημοκρατίας, ΑΕ 217/2012, ημερ. 2.7.2014, ECLI:CY:AD:2014:C452 ότι:
«... συνιστά κανόνα της νομολογίας μας ότι σε θέσεις ψηλά στην ιεραρχία η Ε.Δ.Υ., κατά την επιλογή του καταλληλότερου από τους υποψηφίους για προαγωγή, έχει ευρεία διακριτική εξουσία. Έχει, όμως, επίσης αναγνωριστεί νομολογιακά ότι όταν ένας υποψήφιος υπερέχει σε αρχαιότητα και δεν υστερεί σε αξία, τότε η προφορική εξέταση δεν έχει αυξημένη βαρύτητα σε θέσεις αυτού του επιπέδου. Μάλιστα, αναγνωρίστηκε ότι όταν ο υποψήφιος που υπερέχει σε αρχαιότητα δεν υστερεί σε αξία, δεν αποκλείεται μεγαλύτερη σημασία να έχει η αρχαιότητα και όχι η προφορική εξέταση (Δημοκρατία v. Μιχαήλ Αντωνίου (2001) 3 ΑΑΔ 921, 928).»
Η νομολογία μας αναγνωρίζει ότι η αρχαιότητα, ως ένα από τα τρία θεσμοθετημένα κριτήρια, μπορεί να αποτελέσει λόγο παράκαμψης ακόμη και πλεονεκτήματος όταν οι υποψήφιοι είναι κατά τα άλλα περίπου ίσοι σε αξία (Δώρα Ζήνωνος Παρτασίδου ν. Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, Α.Ε.61/2010, ημερομηνίας 11.5.2015, ECLI:CY:AD:2015:C318 και Ζωδιάτης ν. Δημοκρατίας (2008) 3 Α.Α.Δ. 406). Περαιτέρω, «η αρχαιότητα φέρει μαζί της την ανάλογη πείρα που προσμετρά στην αξία ακριβώς λόγω του εύρους υπηρεσίας του συγκεκριμένου υποψηφίου . λαμβάνεται υπόψη ακόμη και σε θέσεις υψηλά στην ιεραρχία, όταν κατά τα άλλα οι υποψήφιοι είναι ίσοι σε αξία», ενώ η κατοχή πλεονεκτήματος «δεν φέρει μαζί του και αυτόματη υπεροχή κατά τρόπο που να προεξοφλά την καταλληλότητα για τη θέση. Εκείνο που αποκτά σημασία είναι η εξέταση του πλεονεκτήματος υπό το φως και των υπολοίπων στοιχείων» (Παναγή ν. Δημοκρατίας (2011) 3 Α.Α.Δ. 639, 649).
( … )
Είναι ορθή η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου της εφεσείουσας, σε ό, τι αφορά το στοιχείο της πείρας, πως η εφεσείουσα υπερέχει του ενδιαφερόμενου μέρους σε πείρα, η οποία τεκμαίρεται από την υπεροχή της σε αρχαιότητα. Η πείρα, αν και δεν αποτελεί ξεχωριστό στοιχείο κρίσης ούτε λαμβάνεται υπόψη, ανεξάρτητα και απομονωμένα, είναι ένα από τα στοιχεία που λαμβάνονται υπόψη στην εκτίμηση του προσόντος της "αξίας" των υποψηφίων (Aristos Nicolaides ν. The Electricity Authority of Cyprus (1985) 3 C.L.R. 2040). Υποστηρίζει, εν προκειμένω, ο ευπαίδευτος συνήγορος της εφεσείουσας, με αναφορά σε αποφάσεις μονομελούς σύνθεσης του Ανωτάτου Δικαστηρίου, πως η πλάνη της ΕΔΥ ως προς την πείρα της εφεσείουσας και η πλήρης παρασιώπηση της σημαντικής υπεροχής της στο στοιχείο αυτό αποτελεί λόγο ακύρωσης. Έχοντας διεξέλθει με προσοχή τα πρακτικά των σχετικών συνεδριών της ΕΔΥ πράγματι δεν προκύπτει οποιαδήποτε καταγραφή του στοιχείου της εκ της αρχαιότητας πείρας της εφεσείουσας.
Η αρχαιότητα της εφεσείουσας στην προηγούμενη της επίδικης θέση, η οποία αποτελεί και δείκτη της πείρας, είναι στοιχείο που η ΕΔΥ είχε ενώπιον της και επαυξάνει την αξία, σύμφωνα με τη νομολογία (Νικολαίδης ν. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ. 286 και Αλέξανδρος Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας, ΑΕ 84/10, ημερ. 26.5.2015), ECLI:CY:AD:2015:C375. Το εύρος της υπηρεσίας ακριβώς με την συνακόλουθη πείρα προσμετρά στην αξία (Μουρτζή ν. Δημοκρατίας (1997) 3 Α.Α.Δ. 605, Παναγή ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω) και Ελευθερία Κυριακίδου-Δανού ν. Δημοκρατίας, ΑΕ 194/10, ημερ. 1.3.2016), ECLI:CY:AD:2016:C132.
Η αξιολόγηση των υποψηφίων αποτελεί έργο του αρμόδιου διοικητικού οργάνου. Το διοικητικό όργανο δεν προβαίνει σε μηχανιστικό υπολογισμό των ενώπιον του στοιχείων και δεδομένων αλλά ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια υπό το φως του συνόλου των στοιχείων και δεδομένων αυτών, μετά από σχετική αξιολόγηση.
Εν προκειμένω, προβαίνοντας σε ιδιαίτερη σύγκριση μεταξύ του ενδιαφερόμενου και της υποψηφίας Μαρούλας Φιλιππίδου-Νεάρχου, η οποία είχε υπέρ της τη σύσταση του Γενικού Διευθυντή και το ίδιο εύρος αρχαιότητας όπως η εφεσείουσα, η ΕΔΥ έκρινε, πως παρόλο που ο ενδιαφερόμενος υστερούσε σημαντικά σε αρχαιότητα:
« ( … ) »
Η συντριπτική αρχαιότητα της εφεσείουσας έναντι του ενδιαφερόμενου, η οποία επέφερε μαζί της την ανάλογη πείρα, με μόνη την οριακή διαφορά σε προσόντα, μη πρόσθετα ή που αποτελούσαν πλεονέκτημα, έπρεπε να λειτουργήσει υπέρ της εφεσείουσας, ενώ η κρίση της ΕΔΥ έπασχε εφόσον δεν έγινε ιδιαίτερη σύγκριση με την εφεσείουσα. Αυτό λόγω πλάνης και αντιφατικής συμπεριφοράς της ΕΔΥ στον τρόπο προσέγγισης της συντριπτικής αρχαιότητας της εφεσείουσας την οποία, ουσιαστικά, εξουδετέρωσε, αποδίδοντας υπέρμετρη βαρύτητα και καταφανή υπεροχή και σημασία στα πρόσθετα μη απαιτούμενα προσόντα του ενδιαφερόμενου, που μόνο οριακή σημασία είχαν.»
Ούτε στην ενώπιον μας περίπτωση έγινε σύγκριση της αρχαιότητας στην προηγούμενη θέση την οποία κατείχε η αιτήτρια και ξεπερνούσε τα 10 έτη έναντι του Ε/Μ, περίοδος η οποία χαρακτηρίστηκε από την Ολομέλεια ως «συντριπτική».
Ανατρέχοντας στο απόσπασμα των πρακτικών που αφορούν τη σύσταση από τη Διευθύντρια, πέραν της ουσιαστικής παραγνώρισης της αρχαιότητας της αιτήτριας σε προηγούμενη θέση, φαίνεται να παραγνωρίζει και πρόσθετα προσόντα που αυτή κατέχει, ενώ αντίθετα σχολιάζει άλλα αντίστοιχα προσόντα του ενδιαφερόμενου μέρους, σε βαθμό που μας οδηγεί ότι αυτή έχει προχωρήσει σε ανάπλαση των ετήσιων αξιολογήσεων και των στοιχείων των φακέλων, κατά παράβαση της σχετικής νομολογίας.
Όπως φαίνεται από τον σχετικό διοικητικό φάκελο (Ερυθρούν 119 - 117), η αιτήτρια είναι κάτοχος πιστοποιητικού παρακολούθησης του προγράμματος «Αντιμονοπωλιακή Κατάρτιση» στη Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού στις Βρυξέλλες, 21-25 Ιανουαρίου 2013, για το οποίο ουδεμία αναφορά γίνεται από την Διευθύντρια στο σχετικό πρακτικό της ΕΔΥ. Για το εν λόγω πιστοποιητικό, η Διευθύντρια δεν κάνει καμία αναφορά και συνεπώς δεν το λαμβάνει υπόψη της κατά τη σύσταση της. Είναι προφανές, ως προς τα πρόσθετα προσόντα της Αιτήτριας, ότι η Διευθύντρια αναφέρεται αποκλειστικά στο Μεταπτυχιακό Business Administration που αυτή κατέχει, ως αν να μην κατέχει άλλα πρόσθετα προσόντα.
Περαιτέρω, ενώ η Διευθύντρια χαρακτηρίζει το προαναφερθέν μεταπτυχιακό της αιτήτριας ως «συναφές», χαρακτηρίζει το μεταπτυχιακό του Ε/Μ ως «απόλυτα συναφές» με τα καθήκοντα της θέσης και το «Postgraduate Diploma» σε Professional Legal Skills και το Certificate for completion of the course of Fundamentals of Economics που επίσης κατέχει το Ε/Μ, αυτή τα χαρακτηρίζει απλώς ως «συναφή με τα καθήκοντα της θέσης», χωρίς να προκύπτει για ποιο λόγο κάνει το σχετικό διαχωρισμό.
Όπως έχει κριθεί νομολογιακά, η θεώρηση προσόντος ως «απόλυτα» σχετικού, χωρίς ιδιαίτερη εξήγηση, φανερώνει προσπάθεια της Διευθύντριας να υπερτονίσει το συγκεκριμένο προσόν και η «απόλυτη» σχετικότητα χωρίς κάποια επί μέρους ανάπτυξη του θέματος, αφήνει ερωτηματικά, καθιστώντας την κρίση ανεπίδεκτη δικαστικού ελέγχου.
Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση στην Υπόθεση Αρ. 1950/2012, ΡΕΒΕΚΚΑ ΚΟΚΚΙΝΟΦΤΑ κ.α. ν. Κ.Δ., ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, ημερομηνίας 4.04.2014 όπου σημειώθηκε το εξής:
«Στα πλαίσια της αποτίμησης αυτής η Ε.Δ.Υ. εδώ έδωσε δύο διαφορετικές αποτιμήσεις της βαρύτητας του πρόσθετου προσόντος. Αφενός το χαρακτηρίζει ως «σχετικό με τα καθήκοντα της θέσης στο οποίο αποδόθηκε η δέουσα βαρύτητα». Στη συνέχεια το χαρακτήρισε ως «απόλυτα σχετικό» προσδίδοντας στον παράγοντα αξία. Η Ε.Δ.Υ. βεβαίως χρησιμοποιεί διαχρονικά τη φράση «δέουσα ή ανάλογη βαρύτητα» στα πλαίσια αποτίμησης και στάθμισης της εκτίμησης του οργάνου σε ό,τι αφορά τη σημασία πρόσθετου μη απαιτούμενου προσόντος, (Λοΐζος Παναγή ν. Δημοκρατίας - ανωτέρω). Όμως ταυτόχρονα η θεώρηση του προσόντος ως «απόλυτα» σχετικού, χωρίς ιδιαίτερη εξήγηση, φανερώνει προσπάθεια του διοικητικού οργάνου να υπερτονίσει το προσόν το οποίο αμέσως προηγουμένως χαρακτήρισε απλώς ως «σχετικό». Η «απόλυτη» σχετικότητα χωρίς κάποια επί μέρους ανάπτυξη του θέματος, αφήνει ερωτηματικά, καθιστώντας την κρίση ανεπίδεκτη δικαστικού ελέγχου. Αποκτά συνεπώς σημασία η νομολογία που αναζητά περαιτέρω την αιτιολογία της στερεότυπης φράσης και της λεκτικής απλώς αναγνώρισης ότι το προσόν είναι σχετικό, (Ειρήνη Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας - ανωτέρω - Νίκου Χριστοφόρου ν. Δημοκρατίας, υπόθ. αρ. 515/2012, ημερ. 21.12.2012 και Ζήσης Καλλένου ν. Α.Η.Κ., υπόθ. αρ. 1280/2007, ημερ. 23.10. 2012). Διαπιστώνεται, επομένως, πρόβλημα στη βαρύτητα που έδωσε το διοικητικό όργανο, καθώς και στην αιτιολογία.»
Όπως προκύπτει από τα ως άνω, η Διευθύντρια προχώρησε στη σύσταση της υπέρ του Ε/Μ υπό πλάνη με συνέπεια αυτό να μολύνει την όλη διοικητική διαδικασία. Θα συμφωνήσω με τη θέση του δικηγόρου της αιτήτριας περί πάσχουσας σύστασης της Διευθύντριας υπέρ του Ε/Μ ως προϊόν πλάνης και ως μη σύμφωνης με τα όσα προστάζει η νομολογία μας.
Η σύσταση της Διευθύντριας ήταν καθοριστική και εν πάση περίπτωση επηρέασε την ΕΔΥ στην επιλογή του Ε/Μ. Η απόφαση της Επιτροπής κατέληξε ως εξής:
«Σε μια συνεκτίμηση, όμως, όλων των ενώπιον της στοιχείων, περιλαμβανομένης και της σύστασης της Διευθύντριας και των όσων ανέφερε σχετικά, η Επιτροπή έκρινε την επιλεγείσα, η οποία δεν υστερεί σε αξία, δεν υστερεί ή/και υπερέχει (έναντι της Μαδιανού) σε προσόντα, όπως αυτά παρατίθενται αναλυτικά πιο πάνω, και, επιπλέον, διαθέτει την υπέρ της σύσταση της Διευθύντριας, ως καταλληλότερη για προαγωγή στην υπό πλήρωση θέση.»
Έχει παγιωθεί νομολογιακά ότι δεν αποτελεί έργο του Δικαστηρίου, αλλά της Διοίκησης, η πρωτογενής αξιολόγηση των προσόντων των υποψηφίων (Χρυστάλλα Συμεωνίδου κ.α. ν. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 911/93 κ.α., ημερ. 18.4.1997). Όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε επί του θέματος στην Λακκοτρύπη κ.α. ν. Δημοκρατίας, Συνεκδ. ECLI:CY:AD:2015:D552, Υποθ. Αρ. 135/2012 κ.α., ημερ. 4.8.2015, ECLI:CY:AD:2015:D552, αποτελεί έργο καθαρά διοικητικό η ερμηνεία του σχεδίου υπηρεσίας και το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει, με τη διενέργεια πρωτογενούς έρευνας και ουσιαστικής κρίσης για το θέμα της κατοχής και αξιολόγησης των προσόντων των υποψηφίων.
Ωστόσο, με αναφορά στα πιο πάνω κρίνω ότι, η Καθ’ ης η Αίτηση λειτούργησε υπό πλάνη προάγοντας το Ενδιαφερόμενο Μέρος, αφού στηρίχθηκε στη πάσχουσα σύσταση της Διευθύντριας.
Λόγω της κατάληξής μου αυτής, περί της πάσχουσας σύστασης για τους λόγους που έχουν εξηγηθεί, η επίδικη απόφαση της Καθ' ης η αίτηση με την οποία επέλεξαν ως καταλληλότερη υποψήφια το ενδιαφερόμενο πρόσωπο, λαμβάνοντας υπόψη ανάμεσα σε άλλα την σύσταση της Αναπληρωτού Διευθύντριας, παρασύρεται σε ακύρωση.
Οι υπόλοιποι λόγοι ακυρώσεως που προβλήθηκαν περί πάσχουσας κρίσης της Επιτροπής λόγω έλλειψης αιτιολογίας και δέουσας έρευνας, ως προϊόν πλάνης και ως αντίθετη προς τα στοιχεία των φακέλων, παρέλκει να εξεταστούν, αφού η ακύρωση που επέρχεται στην σύσταση ανάγεται σε προγενέστερο στάδιο της διαδικασίας.
Για τον πιο πάνω λόγο, η παρούσα προσφυγή επιτυγχάνει, με €1700 έξοδα πλέον ΦΠΑ υπέρ της αιτήτριας και εναντίον της Καθ’ ης η αίτηση.
Λ. Ν. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο