ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
Υπόθεση αρ. 1366/2022
(i-Justice)
30 Ιανουαρίου 2026
[ΚΕΛΕΠΕΣΙΗ, Δ.Δ.Δ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ AΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
AVNEET KAUR
Αιτήτρια,
και
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΔΙΑ
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΑΡΧΕΙΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ
Καθ’ ης η αίτηση
__________________________________
Α. Ταμπούρλα για Κωνσταντίνο Ταμπούρλα, δικηγόρος για την αιτήτρια.
Καμία εμφάνιση για την καθ’ ης η αίτηση.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΚΕΛΕΠΕΣΙΗ, Δ.Δ.Δ.: Αντικείμενο της παρούσας προσφυγής συνιστά η νομιμότητα της απόφασης του καθ΄ου η αίτηση με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση της αιτήτριας για έκδοση δελτίου διαμονής στη Δημοκρατία, η οποία της κοινοποιήθηκε με επιστολή ημερομηνίας 2.4.2022, με το ακόλουθο περιεχόμενο:
«I am directed to refer to your application dated on 13/10/2021 for a Residence Card for non-eu citizens family members of a union citizen and to inform you that your application has been rejected for the reason that you do not live with your husband CONSTANTIN DOBRE, citizen of EU, as he departed from Cyprus.
Therefore, you don’ t meet the conditions for retention of your right of residence in the Republic of Cyprus, according to Articles 4, 9(2) and 27(2) of Law 7(I)/2007. Consequently, you have to depart from the Republic within 30 days, otherwise measures will be taken against you, according to the relevant provisions of the Law 7(I)/2007.
Please note that:
i. According to Articles 32A(1) and (2) of Law 7(l)/2007, as amended, you may submit a hierarchical recourse to the Minister of the Interior against the above mentioned decision within 20 days from the date of the decision. According to Article 32A(3) of Law 7(l)/2007, the decision does not become enforceable before the expiry of the above mentioned time limit, or, in case you submit a hierarchical recourse, before the Minister of Interior issues a decision,
ii. According to Article 146 of the Constitution of the Republic you have the right to submit a recourse to the Administrative Court against the above mentioned decision within 75 days from the date of the decision, provided that you did not submit a hierarchical appeal.»
Η παρούσα Προσφυγή, η οποία καταχωρήθηκε στις 6.7.2022 επιδόθηκε, ως παρατηρώ, στο Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης στις 19.7.2022 και συγκεκριμένα παραλήφθηκε από την κα Μαρία Πολυδώρου, Υπεύθυνη του αρχείου. Εντούτοις και παρά την ορθή επίδοση της Προσφυγής, υπήρξε παράλειψη του καθ΄ου η αίτηση να λάβει μέρος στη δικαστική διαδικασία.
Ειδικότερα η υπόθεση ορίστηκε για οδηγίες στις 21.9.2023 και ακολούθως στις 19.1.24 με Οδηγίες όπως καταχωριστεί η ένσταση του καθ΄ου η αιτητή. Λόγω μη καταχώρησης της Ένστασης του καθ’ ου η αίτηση, η προθεσμία παρατάθηκε μέχρι 12.6.2024 με σκοπό την καταχώρηση της ένστασης του καθ΄ου η αίτηση. Νέες παρατάσεις δόθηκαν εκ νέου και η Προσφυγή για Οδηγίες ορίστηκε στις 2.12.2024, 29.4.2025 και στις 2.10.2025. Λόγω του ότι στις 2.10.2025 δεν υπήρξε ούτε καταχώρηση εμφάνισης εκ μέρους του καθ’ ου η αίτηση ούτε και καταχώρηση της Ένστασης, δόθηκαν οδηγίες προς την πλευρά της αιτήτριας για καταχώρηση της γραπτής της αγόρευσης, η οποία καταχωρήθηκε στις 7.1.2026. Κατά τη δικάσιμο της 13.1.2026, ημερομηνία κατά την οποία η υπόθεση ήταν ορισμένη για Διευκρινίσεις, δεν υπήρξε εμφάνιση εκ μέρους του καθ’ ου η αίτηση και ως εκ τούτου ούτε ο διοικητικός φάκελος της υπόθεσης κατατέθηκε.
Ωστόσο το Δικαστήριο και με γνώμονα ότι ο διοικητικός φάκελος της υπόθεσης συνιστά τον μόνο οδηγό πληροφόρησης ως προς την ύπαρξη των δεδομένων και γεγονότων που περιβάλλουν την υπόθεση (MEHMET MAHER CEMAL EDDIN v Δημοκρατίας (Έφεση Κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Αρ. 97/2019, ημερομηνίας 14/11/23) με πρακτικό του ημερομηνίας 20.1.2026 και για σκοπούς έκδοσης απόφασης, ζήτησε όπως προσκομιστεί εντός ταχθείσας προθεσμίας 5 ημέρων ο διοικητικός φάκελος της υπόθεσης. Περαιτέρω δόθηκαν Οδηγίες προς το Πρωτοκολλητείο όπως το εν λόγω πρακτικό τεθεί ενώπιον του αρμοδίου οργάνου, πράγμα το οποίο ως διαπιστώνω έπραξε, αφού το πρακτικό του Δικαστηρίου απεστάλη, κατά την ίδια ημέρα, προς τον καθ΄ου η αίτηση με τηλεομοιότυπο.
Καταρχάς θα πρέπει να υπομνησθεί ότι εφόσον η Προσφυγή δυνάμει του Άρθρου 146 του Συντάγματος δεν στρέφεται κατά οποιουδήποτε διαδίκου αλλά έχει ως αντικείμενο την εξέταση της νομιμότητας της προσβαλλόμενης διοικητικής πράξης, η μη εμφάνιση του καθ’ ου η αίτηση δεν συνιστά κώλυμα για τη συνέχιση και ολοκλήρωση της διαδικασίας με την έκδοση απόφασης (Lambrou v. The Republic of Cyprus (1970) 3 C.L.R. 75) Μακρίδου ν. Συμβουλίου Οπτικών, (1996) 4Ε Α.Α.Δ. 3475), Κάτζη κ.ά. ν. Συμβουλίου Οπτικών Κύπρου (1997) 4 Α.Α.Δ. 2853).
Σύμφωνα με τα γεγονότα που παρατίθενται στην Προσφυγή και επαναλαμβάνονται και στη γραπτή αγόρευση της αιτήτριας, η αιτήτρια αφίχθηκε νόμιμα στη Δημοκρατία και στις 10.6.2019 τέλεσε πολιτικό γάμο με ευρωπαίο υπήκοο Ρουμανικής καταγωγής. Στις 14.9.2019 απέκτησαν το τέκνο τους. Μετά την εγγραφή του γάμου τους στις 3.6.2020 ο καθ΄ ου η αίτηση προχώρησε στην έκδοση βεβαίωσης εγγραφής στον ευρωπαίο σύζυγο της αιτήτριας και στην έκδοση δελτίου διαμονής της αιτήτριας. Ακολούθως στις 13.10.2021 η αιτήτρια υπέβαλε με τον ευρωπαίο σύζυγο της αίτηση για έκδοση άδειας διαμονής, η οποία απορρίφθηκε. Ως προς τούτο δε η αιτήτρια ενημερώθηκε με επιστολή ημερομηνίας 2.4.2022.
Επί τη βάση των πιο γεγονότων η αιτήτρια διατείνεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε υπό πλάνη και συνιστά προϊόν ελλιπούς έρευνας και εσφαλμένης αιτιολογίας. Τούτο δε αφού ως ισχυρίζεται ουδεμία έρευνα διενεργήθηκε που να καταδεικνύει ότι το ζεύγος δεν διαμένει μαζί και ότι ο ευρωπαίος σύζυγος της αναχώρησε από τη Δημοκρατία. Μάλιστα δε ισχυρίζεται ότι ο γάμος της με τον ευρωπαίο υπήκοο υφίσταται μέχρι και σήμερα και η ίδια συνεχίζει να διαμένει με το σύζυγο και το τέκνο τους.
Πέραν του γεγονότος ότι επί των πιο πάνω αναφορών ουδείς αντίλογος υπάρχει, καθοριστικό παραμένει ότι εν τη παντελή απουσία του διοικητικού φακέλου της υπόθεσης και επομένως των στοιχείων που η διοίκηση είχε ενώπιον της κατά τη λήψη της επίδικης απόφασης, ο δικαστικός έλεγχος και η εξέταση της νομιμότητας της προσβαλλόμενης απόφασης σε συνάρτηση πάντοτε με τους εγειρόμενους ισχυρισμούς της αιτήτριας, δεν καθίσταται ευχερής.
Επί τούτου απόλυτα σχετικά είναι τα όσα υπομνησθήκαν προσφάτως από το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο στην υπόθεση Στέλιος Νεοφύτου κ.ά. ν Υπουργού Άμυνας κ.α (ΕΔΔ αρ. 60/20, ημερ. 12.3.2025), από την οποία παραθέτω το ακόλουθο απόσπασμα:
«Η νομολογία είναι πάγια και σαφής. Όπως επαναλήφθηκε στην Dome Investments Ltd v. Συμβουλίου Βελτιώσεως Αγίας Νάπας κ.α. (1989) 3 ΑΑΔ 741:
«…Η άσκηση δικαστικού ελέγχου προϋποθέτει την προσκόμιση της απόφασης και του φακέλου της υπόθεσης. Χωρίς τα στοιχεία αυτά η άσκηση δικαστικού ελέγχου είναι αδύνατη. Η κατάθεση τους από τη Διοίκηση αποτελεί απόρροια της συνταγματικής υποχρέωσης της Διοίκησης για υποταγή στο δικαστικό έλεγχο που καθιερώνει το Σύνταγμα. Η παράλειψη της Διοίκησης να καταθέσει το φάκελο και τα στοιχεία που συνθέτουν την απόφαση, έχει ως αναπόφευκτη συνέπεια την ακύρωση της πράξης. Όχι μόνο όταν ελλείπουν τα στοιχεία, αλλά και όταν υπάρχει αβεβαιότητα ως προς το πλαίσιο και τις συνθήκες λήψης της διοικητικής απόφασης η ακύρωση είναι αναπόφευκτη. Η τήρηση πρακτικών και η καταγραφή των ουσιωδών γεγονότων που περιστοιχίζουν τη λήψη της διοικητικής απόφασης αποτελούν υποχρέωση της Διοίκησης που επιβάλλουν οι κανόνες της χρηστής διοίκησης. (Βλ. μεταξύ άλλων, Ierides ν. Republic (1980) 3 C.L.R. 165, και Angelidou and Others v. Republic (1982) 3 C.L.R. 520). Κάθε παρέκκλιση συνιστά κατάχρηση της διοικητικής αρμοδιότητας που πρέπει να ασκείται σύννομα και βάσει των κανόνων της χρηστής διοίκησης.»
Η μη κατάθεση των διοικητικών φακέλων, περιλαμβανομένων των αναγκαίων σχετικών στοιχείων, ώστε να είναι δυνατή η πλήρης και ασφαλής άσκηση δικαστικού ελέγχου υπό το φως των ισχυρισμών των εφεσειόντων, έχει ως αναπόφευκτη συνέπεια την ακύρωση των προσβαλλομένων αποφάσεων. Θα ήταν αντινομικό να εξετάσουμε άλλους λόγους έφεσης, οι οποίοι αφορούν σε αποφάσεις που λήφθηκαν χωρίς το αναγκαίο υπόβαθρο και κατά συνέπεια χωρίς υπόσταση στο στερέωμα του δικαίου.».
Εν προκειμένω, το ίδιο επισυμβαίνει και στην παρούσα υπόθεση όπου η μη κατάθεση του διοικητικού φακέλου της υπόθεσης και επομένως και των στοιχείων που περιβάλλουν την επίδικη απόφαση και συνθέτουν τις συνθήκες λήψης της, εμποδίζει το έργο του Δικαστηρίου για αναθεωρητικό έλεγχο της προσβαλλόμενης απόφασης είτε ως προς τη νομιμότητα της δοθείσας αιτιολογίας είτε ως την επάρκεια της διενεργηθείσας ή μη έρευνας. Στη βάση των ανωτέρω δεδομένων, η ακύρωση της προβαλλόμενης απόφασης καθίσταται αναπόφευκτη (Μακρίδου (ανωτέρω), Α.Η.Κ. v. Κοινοτικού Συμβουλίου Βορόκλινης, υπόθ. αρ. 30/2001, ημερομηνίας 11.5.2001, Σταυρίδης ν. Δημοκρατίας (2010) 4Α Α.Α.Δ. 449).
Κατά συνέπεια, η προσφυγή επιτυγχάνει και η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται. Επιδικάζονται έξοδα €1200 υπέρ της αιτήτριας και εναντίον του καθ’ ου η αίτηση.
Κελεπέσιη, Δ.Δ.Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο