ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Υπόθεση αρ. 1495/2025(K)(iJ))
12 Φεβρουαρίου 2026
[ΓΑΒΡΙΗΛ, Δ.Δ.Δ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ AΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
AHMED IBRAHIM MOHAMED ELMASY
Αιτητής
v.
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ
1. ΥΦΥΠΟΥΡΓΟY ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ & ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
2. ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΑΡΧΕΙΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ
Καθ’ ων η αίτηση.
……………………………
Νατάσα Χαραλαμπίδου, για Νατάσα Χαραλαμπίδου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε., για τον αιτητή.
Φοίβος Χριστοφίδης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για το Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για τους καθ’ ων η αίτηση.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΓΑΒΡΙΗΛ, Δ.Δ.Δ.: Με την υπό εκδίκαση προσφυγή, προσβάλλεται η νομιμότητα της απόφασης των καθ’ ων η αίτηση, ημερομηνίας 11.12.2025, με την οποία ο αιτητής κηρύχθηκε ως απαγορευμένος μετανάστης, δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 6(1)(δ) και (κ) του Κεφ. 105, λόγω της καταδίκης του σε αδικήματα που αφορούν βία στην οικογένεια και κοινή επίθεση, για τα οποία του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης, με μεγαλύτερη αυτή των 5 μηνών και εναντίον του εκδόθηκαν τα επίδικα διατάγματα κράτησης και απέλασης, ίδιας ημερομηνίας.
Ο αιτητής κατάγεται από την Αίγυπτο. Εισήλθε στη Δημοκρατία το έτος 2013 με άδεια εργασίας. Στις 20.10.2015 δόθηκε από τον εργοδότη του αποδεσμευτική επιστολή, με σκοπό την εξεύρεση νέου εργοδότη. Αντί τούτου, συνέχισε να παραμένει στη Δημοκρατία παράνομα και στις 25.11.2015, τα στοιχεία του καταχωρήθηκαν στον κατάλογο αναζητούμενων προσώπων.
Στις 4.12.2016 συνελήφθη βάσει διαταγμάτων κράτησης και απέλασης και στις 9.12.2016 υπέβαλε αίτηση ασύλου ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου, ενώ αφέθηκε ελεύθερος στις 2.3.2017. Η αίτηση ασύλου απερρίφθη στις 16.1.2017. Στις 13.5.2020 απορρίφθηκε και η διοικητική προσφυγή που άσκησε ενώπιον της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων. Στις 9.11.2020, το Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας απέρριψε και την προσφυγή που άσκησε κατά της απορριπτικής απόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων. Ομοίως, απορριπτική κατάληξη είχε στις 6.9.2022 κι η μεταγενέστερη αίτηση που υπέβαλε ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου.
Στις 25.9.2020, γεννήθηκε το πρώτο τέκνο του αιτητή, το οποίο απέκτησε με την Κύπρια σύντροφό του. Ενώ ο αιτητής διέμενε παράνομα στη Δημοκρατία, χωρίς να διευθετήσει την παραμονή του, η δικηγόρος του, με επιστολή ημερομηνίας 2.9.2025, υπέβαλε αίτημα προς τον Υφυπουργό Μετανάστευσης για να του επιτραπεί να αποταθεί στο Τμήμα Μετανάστευσης για υποβολή αίτησης προς διευθέτηση της παραμονής του, ως εργαζόμενου. Η σχετική έγκριση δόθηκε στις 2.9.2025, χωρίς όμως να αποταθεί και να υποβάλει οποιαδήποτε αίτηση για άδεια παραμονής στη Δημοκρατία, ως εργαζόμενος.
Στο μεταξύ, εναντίον του καταχωρίσθηκε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας η ποινική υπόθεση με αρ. 20633/2023, που αφορούσε σε αδικήματα βίας στην οικογένεια και κοινής επίθεσης που διαπράχθηκαν κατά το έτος 2023, για τα οποία ο αιτητής καταδικάστηκε και του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης με μεγαλύτερη αυτή την 5 μηνών.
Λόγω της καταδίκης του, αλλά και της παράνομης παραμονής του, εναντίον του εκδόθηκαν τα επίδικα διατάγματα ημερομηνίας 11.12.2025, αφού κηρύχθηκε ως απαγορευμένος μετανάστης. Στις 30.12.2025, καταχωρίσθηκε η υπό εκδίκαση προσφυγή, ενώ στις 12.1.2026, η Διευθύντρια του Τμήματος Μετανάστευσης, ανέστειλε το διάταγμα απέλασης του αιτητή, παρέμεινε όμως υπό κράτηση, έως την εκδίκαση της προσφυγής του.
Η ευπαίδευτη συνήγορος του αιτητή, υπέβαλε πως ο αιτητής είναι πατέρας δύο ανήλικων τέκνων, τα οποία απέκτησε με την ελληνοκύπρια σύντροφό του και πως παρόλο που τα πιστοποιητικά γέννησης τους βρίσκονταν εντός του διοικητικού φακέλου, αυτά δεν τέθηκαν ενώπιον της Διευθύντριας του Τμήματος Μετανάστευσης, ούτε και λήφθηκαν υπόψη, αφού ούτε και στην έκθεση της ΥΑΜ, γίνεται οποιαδήποτε αναφορά. Πρόσθετα, στην προαναφερθείσα έκθεση, δεν γίνεται ούτε αναφορά στην έγκριση που έλαβε ο αιτητής για να αποταθεί στο Τμήμα προς διευθέτηση της παραμονής του, ως εργαζόμενος. Κατά τις εισηγήσεις, οι επίδικες αποφάσεις λήφθηκαν κατά πλάνη ως προς τα πραγματικά περιστατικά και χωρίς να προηγηθεί δέουσα έρευνα, ούτε και αξιολόγηση της ύπαρξης οικογένειας στην Δημοκρατία, κατά παράβαση και των αρχών της χρηστής διοίκησης.
Αποτέλεσε βασική θέση πως υπήρξε παραβίαση των διατάξεων του άρθρου 18ΟΖ του Κεφ. 105, αφού δεν λήφθηκαν υπόψη τα βέλτιστα συμφέροντα των δύο ανήλικων τέκνων του, ούτε και ζητήθηκαν οι απόψεις των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας, ενώ η σύζυγός του, με σχετική ένορκη δήλωση που απέστειλε προς τους καθ’ ων η αίτηση στις 29.12.2025, ήτοι μετά την έκδοση των επίδικων διαταγμάτων, έδωσε μία δεύτερη ευκαιρία στον σύντροφό της. Όπως υποστηρίζει, εφόσον η οικογένεια του θα παραμείνει στη Δημοκρατία αφού η σύντροφος του είναι ελληνοκύπρια, η απέλαση του αιτητή στη χώρα του, παραβιάζει το δικαίωμα στην ιδιωτική και οικογενειακή ζωή.
Πρόσθετος λόγος ακύρωσης που προωθήθηκε, άπτεται του επιχειρήματος πως υπήρξε παράβαση των διατάξεων του άρθρου 18ΟΗ του Κεφ. 105 και τούτο, αφού είχε εγκριθεί από την διοίκηση το αίτημα για υποβολή αίτησης για διευθέτηση της παραμονής του, εντούτοις, προχώρησε στην έκδοση απόφασης επιστροφής. Τέλος, εισηγείται ο αιτητής πως δεν του παραχωρήθηκε το δικαίωμα ακρόασης και πως δόθηκε ελλιπής αιτιολογία των επίδικων πράξεων.
Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Δημοκρατίας, υποστήριξε πλήρως τη νομιμότητα των προσβαλλόμενων διοικητικών αποφάσεων, παραπέμποντας σε στοιχεία και έγγραφα του φακέλου, όπως και σε σχετική επί των ισχυρισμών νομολογία. Κατέθεσε στο Δικαστήριο και τους σχετικούς διοικητικούς φακέλους οι οποίοι σημειώθηκαν ως Τεκμήρια 1 -3.
Έχω εξετάσει με ιδιαίτερη προσοχή τους εγειρόμενους λόγους ακύρωσης, υπό το φως των στοιχείων και δεδομένων που εντοπίζω εντός του διοικητικού φακέλου. Κατά το στάδιο των διευκρινίσεων, δηλώθηκε εκ μέρους του ευπαιδεύτου συνηγόρου της Δημοκρατίας, ως παραδεκτό γεγονός η γνώση των καθ’ ων η αίτηση, κατά τον ουσιώδη χρόνο, της ύπαρξης των δύο ανήλικων τέκνων του αιτητή, τα οποία απέκτησε με την ελληνοκύπρια σύντροφο του. Αυτό προκύπτει κατά τις εισηγήσεις των καθ’ ων η αίτηση και από το γεγονός της καταδίκης του, για τα αδικήματα της βίας στην οικογένεια και για την επίθεση στον ανήλικο υιό του, όπως αυτά φαίνονται στις λεπτομέρειες των αδικημάτων που περιγράφονται στο κατηγορητήριο.
Κρίνεται σημαντικό να αναφερθεί πως ο αιτητής κηρύχθηκε ως απαγορευμένος μετανάστης, λόγω της ποινικής του καταδίκης για τα πιο πάνω αναφερόμενα ποινικά αδικήματα, αλλά και λόγω της παράνομης παραμονής του στη Δημοκρατία.
Καταρχήν, διαφωνώ πως στη βάση της έγκρισης που δόθηκε από την Διευθύντρια του Τμήματος Μετανάστευσης, ημερομηνίας 2.9.2025 για να αποταθεί ο αιτητής προς εξασφάλιση άδειας παραμονής ως εργαζόμενος, δεν μπορούσε να προχωρήσει η διοίκηση στην έκδοση των επίδικων αποφάσεων.
Στις διατάξεις του άρθρου 18ΟΗ(4) και (5) του Κεφ. 105, αναφορά στις οποίες έγινε από τον αιτητή, προνοούνται τα εξής, υπό πλαγιότιτλο «Απόφαση επιστροφής»:-
«18ΟΗ.- […]
(4) Το Υπουργικό Συμβούλιο δύναται να αποφασίσει, ανά πάσα στιγμή, να χορηγήσει αυτόνομη άδεια διαμονής ή άλλη άδεια που παρέχει δικαίωμα παραμονής, για λόγους φιλευσπλαχνίας ή ανθρωπιστικούς λόγους, σε υπήκοο τρίτης χώρας ο οποίος παραμένει παράνομα στο έδαφος της Δημοκρατίας. Στην περίπτωση αυτή –
(α) δεν εκδίδεται απόφαση επιστροφής ∙ ή
(β) εφόσον η απόφαση επιστροφής έχει ήδη εκδοθεί, τότε αυτή ανακαλείται ή αναστέλλεται για τη διάρκεια της ισχύος του τίτλου διαμονής ή άλλης άδειας που παρέχει δικαίωμα παραμονής.
(5) Εφόσον εκκρεμεί διαδικασία ανανέωσης άδειας διαμονής ή οποιασδήποτε άλλης άδειας που παρέχει δικαίωμα παραμονής σε υπήκοο τρίτης χώρας, οποίος παραμένει παράνομα στο έδαφος της Δημοκρατίας, ο Ανώτερος Λειτουργός Μετανάστευσης εξετάζει το ενδεχόμενο να μην εκδώσει απόφαση επιστροφής έως ότου ολοκληρωθεί η εκκρεμούσα διαδικασία, με την επιφύλαξη του εδαφίου (6).»
Στην παρούσα περίπτωση, η απάντηση του Τμήματος Μετανάστευσης ημερομηνίας 2.9.2025, επί της επιστολής που απέστειλε η δικηγόρος του, ημερομηνίας 26.5.2025, δεν αποτελούσε έγκριση, ούτε και χορήγηση αυτόνομης άδειας διαμονής ή άλλης άδειας που του παρείχε δικαίωμα παραμονής. Εξάλλου, παρά το γεγονός ότι παραχωρήθηκε στον αιτητή έγκριση για να υποβάλει τέτοια αίτηση, εντούτοις, αυτός ουδέποτε υπέβαλε. Από τις ρητές πρόνοιες του εδαφίου (4)(α) και (β) του άρθρου 18ΟΗ, προκύπτει πως διακριτική ευχέρεια για αναστολή ή ανάκληση απόφασης επιστροφής, παρέχεται μόνον στις περιπτώσεις που εκδίδεται θετική απάντηση επί του αιτήματος και παρέχεται μία τέτοια άδεια, η οποία εμπεριέχει, στην ουσία, δικαίωμα προσωρινής παραμονής στη βάση των συγκεκριμένων λόγων που χορηγήθηκε (ανθρωπιστικών ή λόγων φιλευσπλαχνίας).
Πρώτον, επαναλαμβάνεται πως τέτοια άδεια δεν εκδόθηκε και δεύτερον, απόφαση επιστροφής, ήδη έχει εκδοθεί από την Υπηρεσία Ασύλου, κατά την αρχική απόρριψη της αίτησης ασύλου που υπέβαλε ο αιτητής. Κρίνεται σημαντικό να αναφερθεί πως από της απόρριψης της αίτησης ασύλου, ημερομηνίας 16.1.2017, δεν κατείχε νόμιμο καθεστώς παραμονής, ενώ από τις 13.5.2020 που η προσφυγή του ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας απερρίφθη, κατέστη παρανόμως διαμένων στη Δημοκρατία. Έκτοτε, ουδεμία άδεια παραμονής του στη Δημοκρατία εκδόθηκε. Ούτε και αποτάθηκε προς έκδοση. Συνεπώς, οι θέσεις του, δεν βρίσκουν οποιοδήποτε έρεισμα και απορρίπτονται.
Αυτό που εντοπίζω όμως να προβληματίζει, είναι αφενός η ύπαρξη των δύο ανήλικων τέκνων του αιτητή, τα οποία γεννήθηκαν τα έτη 2020 και 2023 και αφετέρου, η καταδίκη του αιτητή για αδικήματα βίας στην οικογένεια, αλλά και για κοινή επίθεση εναντίον του ανήλικου τέκνου του, όπως προκύπτει από το κατηγορητήριο, αδικήματα για τα οποία ο αιτητής καταδικάστηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, για τα οποία του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης με μεγαλύτερη αυτή των 5 μηνών. Αυτά, σε συνάρτηση με τις θέσεις της δικηγόρου του περί παράβασης των απαιτήσεων του άρθρου 18ΟΖ του Κεφ. 105 και την μη λήψη υπόψη των βέλτιστων συμφερόντων των ανήλικων τέκνων του και της οικογενειακής ζωής, με τη συνδρομή των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας, κυρίως λόγω του ότι η οικογένεια του θα παραμείνει στην Δημοκρατία, αφού η σύντροφος του είναι ελληνοκύπρια.
Χωρίς να παραγνωρίζω τη σοβαρότητα των ποινικών αδικημάτων για τα οποία καταδικάστηκε ο αιτητής, αδικήματα που σχετίζονται άμεσα με την οικογένειά του και τα ανήλικα τέκνα του, εντούτοις, θεωρώ πως οι πρόνοιες του άρθρου 18ΟΖ, δεν αφήνουν περιθώριο για διακρίβωση των βέλτιστων συμφερόντων των παιδιών, από άλλη αρχή, ήτοι από το ίδιο το Τμήμα Μετανάστευσης, παρά μόνον από τις καθ’ ύλην αρμόδιες υπηρεσίες του Κράτους, ήτοι τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας.
Από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 3, προκύπτει να έχουν ζητηθεί οι απόψεις του Γραφείου Ευημερίας Λευκωσίας, υπό την φύλαξη του οποίου τελεί το μεγαλύτερο τέκνο του αιτητή, όπως διαφαίνεται από τον διοικητικό φάκελο, αλλά μεταγενέστερα της έκδοσης των επίδικων αποφάσεων και συγκεκριμένα στις 19.1.2026, χωρίς ακόμα να ληφθεί οποιαδήποτε απάντηση.
Επομένως, ακόμα και στην περίπτωση της έκδοσης του διατάγματος απέλασης του αιτητή από την Δημοκρατία, λόγω ποινικής καταδίκης και παράνομης παραμονής, όπως εν προκειμένω, θα πρέπει να τύχει εξέτασης, από την διοίκηση, εκ νέου και σε κάθε περίπτωση, η τήρηση της αρχής της μη επαναπροώθησης, λαμβανομένων υπόψη των βέλτιστων συμφερόντων των ανήλικων τέκνων του, με την συνδρομή των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας.
Σχετικά είναι και τα όσα ανέφερα στην υπόθ. αρ. 911/25(Κ), Ugo ν. Δημοκρατίας, ημερομηνίας 31.10.2025, αλλά και στην 1100/25(Κ) Tiku ν. Δημοκρατίας, ημερομηνίας 10.11.2025, στις οποίες με παρέπεμψε, μεταξύ άλλων, η ευπαίδευτη συνήγορος του αιτητή.
Στη βάση των πιο πάνω, καταλήγω πως η προσφυγή θα πρέπει να έχει επιτυχή κατάληξη. Τα προσβαλλόμενα διατάγματα ακυρώνονται, βάσει του Άρθρου 146.4(β) του Συντάγματος.
Επιδικάζονται υπέρ του αιτητή και εναντίον των καθ’ ων η αίτηση €1.700 πλέον Φ.Π.Α.
Γαβριήλ, Δ.Δ.Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο