MUHAMMAD IMRAN ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ κ.α., Υπόθεση Αρ. 1979/2023, 8/5/2026
print
Τίτλος:
MUHAMMAD IMRAN ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ κ.α., Υπόθεση Αρ. 1979/2023, 8/5/2026

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

(Υπόθεση Αρ. 1979/2023)

 

8 Μαΐου 2026

 

[ΜΙΧΑΗΛ, Δ/στης Δ.Δ.]

 

MUHAMMAD IMRAN

 

Αιτητής

 

ν.

 

ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΕΣΩ

1.   ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ

2.   ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑΣ ΤΜΗΑΤΟΣ ΑΡΧΕΙΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ & ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ

3.   ΑΡΧΗΓΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ

 

Καθ’ ων η Αίτηση

…………………………

Ι. Τζήμας, για τον αιτητή.

 

Ρ. Χαραλάμπους (κα) για Γενικό Εισαγγελέα, για τους καθ’ ων η αίτηση.

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

ΜΙΧΑΗΛ, Δ.Δ.Δ.: Η υπό κρίση προσφυγή ως καταχωρήθηκε αρχικά στις 24.11.2023 είχε ως αιτούμενες θεραπείες την ακύρωση των διαταγμάτων απέλασης και απαγόρευσης εισόδου στη χώρα για πέντε έτη (αιτούμενη θεραπεία Α) και κράτησης (αιτούμενη θεραπεία Β), όλα ημερομηνίας 7.11.2023. Ακολούθως, λόγω απέλασης του αιτητή στις 13.12.2023, ο αιτητής περιόρισε την προσφυγή του κατά της αιτούμενης θεραπείας Α.

 

Επειδή οι καθ’ ων η αίτηση σε κανένα στάδιο της διαδικασίας δεν συμμορφώθηκαν με τις οδηγίες του Δικαστηρίου για καταχώρηση γραπτής αγόρευσης, δεν τους δόθηκε τελικά δικαίωμα να καταχωρήσουν έτσι η υπόθεση διεκπεραιώθηκε στη βάση των δικογράφων, των δύο γραπτών αγορεύσεων του αιτητή και του διοικητικού φακέλου που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1.

 

Τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης είναι τα ακόλουθα:

 

Ο αιτητής αφίχθηκε στη χώρα το 2015 νόμιμα με άδεια ως φοιτητής και ισχύ μέχρι τις 31.1.2017. Στις 26.4.2017 υπέβαλε αίτηση για παραχώρηση διεθνούς προστασίας η οποία απορρίφθηκε στις 7.9.2017 όπως επίσης απορρίφιηκε στις 23.5.2019 η ιεραρχική προσφυγή που άσκησε. Ακολούθησε μεταγενέστερη αίτηση από τον αιτητή η οποία απορρίφθηκε στις 19.5.2021 ως απαράδεκτη. Στις 25.1.2023 απορρίφθηκε και η προσφυγή που άσκησε ο αιτητής στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας. Ενδιάμεσα, στις 17.3.2022 απορρίφθηκε και δεύτερη μεταγενέστερη αίτηση του αιτητή. Στις 6.11.2023 ο αιτητής συνελήφθη για παράνομη παραμονή και εναντίον του εκδόθηκαν διατάγματα απέλασης και κράτησης και απόφαση κήρυξής του ως απαγορευμένου μετανάστη. Στις 10.11.2023 οι καθ’ ων η αίτηση έλαβαν πληροφόρηση από τις Υπηρεσίας Κοινωνικής Ευημερίας, εφόσον ο αιτητής ουδέποτε το ανέφερε κατά τη σύλληψή του, ότι είναι πατέρας ενός ανήλικου παιδιού που γεννήθηκε στις 28.2.2022 αλλά η γονική μέριμνα αφαιρέθηκε και από τους δύο γονείς και ανατέθηκε στις εν λόγω Υπηρεσίες δυνάμει διαταγμάτων του Οικογενειακού Δικαστηρίου ημερομηνίας 5.5.2023 και 22.6.2023. Στον αιτητή δόθηκε δικαίωμα επικοινωνίας με το παιδί μία φορά τη βδομάδα. Ο αιτητής απελάθηκε τελικώς από τη χώρα στις 13.12.2023.

 

Εν όψει της απέλασης, ούτε η αιτούμενη θεραπεία Α της προσφυγής υφίσταται πλέον και ούτε προβάλλονται επιχειρήματα από τον αιτητή στη συμπληρωματική του γραπτή αγόρευση περί κατάλοιπου ζημίας συνεπώς η αιτούμενη θεραπεία Α απορρίπτεται στην έκταση που στρέφεται κατά του διατάγματος απέλασης.

 

Το εναπομείναν σκέλος της αιτούμενης θεραπείας Α στρέφεται κατά της απόφασης επιβολής απαγόρευσης εισόδου στον αιτητή για πέντε έτη. Ο αιτητής εισηγείται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει λόγω έλλειψης δέουσας έρευνας και αιτιολογίας, πλάνης περί τα πράγματα, παραβίασης του Άρθρου 11Α του Νόμου 131(Ι)/2015, παραβίασης του δικαιώματος σε οικογενειακή ζωή και του Νόμου 7(Ι)/2007.

 

Από τον διοικητικό φάκελο που καταέθηκε ως Τεκμήριο 1, προκύπτει ότι σε προφορική συνέντευξη που έγινε στον αιτητή μετά τη σύλληψή του αυτός ανέφερε ότι «δεν έχει οικογένεια στη Δημοκρατία» (έγγραφο 14).

 

Προκύπτει επίσης από επιστολή των καθ’ ων η αίτηση προς τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας ημερομηνίας 10.11.2023 (Τεκμήριο 1, έγγραφο 151-150) ότι την ίδια μέρα οι Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας ενημέρωσαν τους καθ’ ων η αίτηση ότι:

 

«12.  Έπειτα από επικοινωνία των ΥΚΕ με το ΤΑΠ&Μ στις 10/11/2023, έχουμε ενημερωθεί ότι ο αλλοδαπός είναι πατέρας ενός ανήλικου παιδιού, ηλικίας 2 ετών, Muhammad Salman Imran, (ημερ. γενν. 28/02/2022). Η μητέρα του παιδιού είναι η Michalina Katarzyna Palkowska (EU15-04046, ARC: 55091206). Σημειώνεται ότι σύμφωνα με διάταγμα του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερ. 05/05/2023 αφαιρέθηκε η γονική μέριμνα από την μητέρα και η γονική μέριμνα του βρέφους ανέλαβαν οι ΥΚΕ. Επίσης σύμφωνα με διάταγμα του Οικογενειακού Δικαστηρίου ημερ. 22/06/2023 αφαιρέθηκε η γονική μέριμνα από τον πατέρα και η γονική μέριμνα του βρέφους ανέλαβαν οι ΥΚΕ, ενώ ο αλλοδαπός έχει δικαίωμα επικοινωνίας με το ανήλικο παιδί μια φορά την βδομάδα.»

 

Εν όψει του πιο πάνω, οι καθ’ ων η αίτηση ζήτησαν με την ως άνω επιστολή τις απόψεις των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας ως εξής:

«13.  Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, παρακαλώ τις απόψεις σας για την κράτηση και τον επαναπατρισμό του αλλοδαπού, σύμφωνα με το άρθρο 18ΟΖ (α) και (β του Περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου (Κεφ. 105), ο οποίος προνοεί ότι ο Ανώτερος Λειτουργός Μετανάστευσης τηρεί την αρχή της μη επαναπροώθησης και λαμβάνει δεόντως υπόψη το βέλτιστο συμφέρον του παιδιού και την οικογενειακή ζωή, με τη συνδρομή των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας.»

 

Η ανταπόκριση των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας φαίνεται να έγινε με την αποστολή μέσω φαξ του πιστοποιητικού γέννησης του παιδιού και δύο αποφάσεων του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερομηνίας 5.5.2023. Σύμφωνα με μία εξ αυτών, εκ συμφώνου αφαιρέθηκε η γονική μέριμνα του παιδιού από τον αιτητή και ανατέθηκε στη Διευθύντρια των Υπηρεσιών και εκ συμφώνου δηλώθηκε ότι ο αιτητής έχει δικαίωμα επικοινωνίας με το παιδί μία φορά την εβδομάδα.

Η απόφαση πάσχει λόγω έλλειψης δέουσας έρευνας. Οι Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας ουδέποτε φαίνεται να εξέφρασαν τις απόψεις τους επί της επικείμενης απέλασης του αιτητή απλά περιορίστηκαν στο να φέρουν σε γνώση των καθ’ ων η αίτηση τα στοιχεία που αναφέρονται πιο πάνω. Εντούτοις, ουδεμία περαιτέρω έρευνα έγινε κατά πόσο ο αιτητής ασκεί το δικαίωμα επίσκεψης που του δόθηκε και κατά πόσο εάν ασκεί αυτό το δικαίωμα, τί επίπτωση ενδεχομένως να έχει στο παιδί η διακοπή και αυτής της επικοινωνίας. Η έρευνα αυτή είναι απαραίτητη εφόσον, ως και οι ίδιοι οι καθ’ ων η αίτηση αναγνωρίζουν, οφείλουν να τηρούν την αρχή της μη επαναπροώθησης λαμβάνοντας υπόψη το βέλτιστο συμφέρον του παιδιού.

 

Για τους πιο πάνω λόγους η προσφυγή επιτυγχάνει μερικώς και η απόφαση επιβολής απαγόρευσης εισόδου στον αιτητή για περίοδο πέντε ετών ακυρώνεται. Επιδικάζονται €2.000 έξοδα πλέον Φ.Π.Α. υπέρ του αιτητή και εναντίον των καθ’ ων η αίτηση.

 

Ε. ΜΙΧΑΗΛ, Δ.Δ.Δ.

 


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο