ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Συνεκδικαζόμενες Υποθέσεις Αρ.
399/2021 και 1934/2023)
18 Μαΐου 2026
[ΜΙΧΑΗΛ, Δ/στης Δ.Δ.]
(Υπόθεση Αρ. 399/2021)
ΔΩΡΑ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΚΡΑΜΒΗ
Αιτήτρια
ν.
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
Καθ’ ου η Αίτηση
………………………….
(Υπόθεση Αρ. 1934/2023)
ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ
Αιτητής
ν.
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
Καθ’ ου η Αίτηση
………………………….
Ρ. Ευγενίου (κα) για Μ. Ηλιάδης & Συνεταίροι Δ.Ε.Π.Ε., για την αιτήτρια στην Προσφυγή Αρ. 399/2021.
Α. Τσάρκατζιης για Χρίστος Πατσαλίδης Δ.Ε.Π.Ε., για τον αιτητή στην Προσφυγή Αρ. 1934/2023.
Ν. Πελεκάνου (κα) για Προύντζος & Προύντζος Δ.Ε.Π.Ε., για το καθ’ ου η αίτηση.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΜΙΧΑΗΛ, ΔΔΔ: Οι υπό κρίση συνεκδικαζόμενες προσφυγές στρέφονται κατά της απόφασης του καθ’ ου η αίτηση ημερομηνίας της οποίας έλαβαν γνώση στις 3.2.2021 να προαγάγει το ενδιαφερόμενο μέρος Δ. Δημήτρη στη θέση λειτουργού πανεπιστημίου Α’ στο γραφείο διασφάλισης ποιότητας, γραφείο αντιπρυτάνεως ακαδημαϊκών υποθέσεων, αντί των αιτητών.
Διευκρινίζεται ότι η Προσφυγή Αρ. 399/2021 περιορίστηκε στην αιτούμενη θεραπεία Α κατόπιν έκδοσης εκ συμφώνου διατάγματος διαχωρισμού δικογράφου σε σχέση με τις υπόλοιπες αιτούμενες θεραπείες ως επίσης η Προσφυγή 934/2023 ήταν το αποτέλεσμα έκδοσης εκ συμφώνου διατάγματος διαχωρισμού δικογράφου στα πλαίσια της Προσφυγής Αρ. 384/2021.
Το καθ’ ου η αίτηση στις 12.3.2020 προκήρυξε είκοσι τρεις θέσεις προαγωγής διοικητικού προσωπικού σε διάφορους τομείς και υπηρεσίες μεταξύ των οποίων και η επίδικη μία θέση προαγωγής σε λειτουργό πανεπιστημίου Α’. Ο κάθε αιτητής είχε δικαίωμα να υποβάλει αίτηση σε περισσότερες από μία θέσεις. Οι αιτητές κλήθηκαν σε προφορική εξέταση σε σχέση με τις θέσεις που υπέβαλαν αίτηση. Η επιτροπή προσωπικού κατόπιν αξιολόγησης της απόδοσης των αιτητών στην προφορική εξέταση αλλά και των προσόντων, αξίας και αρχαιότητάς τους αποφάσισε την προαγωγή του ενδιαφερόμενου μέρους.
Η αιτήτρια Κραμβή εισηγείται ότι η διεξαγωγή προφορικής συνέντευξης έγινε κατά παράβαση του Κανονισμού 9 των περί Πανεπιστημίου Κύπρου (Διοικητικό Προσωπικό) Κανονισμών, Κ.Δ.Π. 162/90 (στο εξής οι «Κανονισμοί»), η αξιολόγηση των υποψηφίων στην προφορική συνέντευξη έγινε αυθαίρετα, η προφορική συνέντευξη κατέστη το αποφασιστικό κριτήριο επιλογής, η αιτιολογία ήταν ελλιπής και αντιφατική και συνεπεία έλλειψης δέουσας έρευνας και πλάνης παραγνωρίστηκε η υπεροχή της σε προσόντα.
Ο αιτητής Παναγιώτου εισηγείται παρανομία στη σύνθεση της επιτροπής προσωπικού, πλάνη στην απόδοση υπέρμετρης βαρύτητας στην προφορική συνέντευξη και έλλειψη δέουσας έρευνας και αιτιολογίας.
Προτεραιότητα εξέτασης έχει η εισήγηση της αιτήτριας Κραμβή ότι το καθ’ ου η αίτηση ακολούθησε διαδικασία εκτός των Κανονισμών. Ο Κανονισμός 8(2) προνοεί ότι για την πλήρωση θέσεων πρώτου διορισμού και πρώτου διορισμού και προαγωγής «κανένας δε διορίζεται, εκτός αν κληθεί σε προφορική συνέντευξη». Στον ίδιο Κανονισμό, προνοείται επίσης η διαδικασία διεξαγωγής της προφορικής συνέντευξης:
«(4) Το Συμβούλιο ή η Συμβουλευτική Επιτροπή αποφασίζει κατά πόσο οι υποψήφιοι θα υποβληθούν σε προφορικές ή γραπτές εξετάσεις ή και στις δύο, τηρουμένων των διατάξεων του οικείου σχεδίου υπηρεσίας. Οι υποψήφιοι μιας θέσης μπορούν να υποβληθούν σε κοινή γραπτή εξέταση με υποψηφίους άλλων θέσεων.
[.]
(6) Κατά την προφορική εξέταση των υποψηφίων το Συμβούλιο ή η Συμβουλευτική Επιτροπή μπορεί να υποβοηθείται από άτομα με ειδικές γνώσεις. Τα άτομα αυτά συμμετέχουν μόνο με συμβουλευτική ιδιότητα.
[.]
(8) Το Συμβούλιο δύναται να καλέσει σε προφορική εξέταση καν υποψηφίους που δεν περιλαμβάνονται στον προκαταρκτικό κατάλογο. Το Συμβούλιο δύναται να προβεί σε διορισμό με βάση τον προκαταρκτικό κατάλογο, χωρίς να καλέσει σε προφορική εξέταση τους υποψηφίους που περιλαμβάνονται σ’ αυτόν.»
Σε αντίθεση, ο Κανονισμός 9 προνοεί τα εξής:
«9.––(1) Κενή θέση Προαγωγής πληρούται χωρίς δημοσίευση με την προαγωγή υπαλλήλου που υπηρετεί στην αμέσως κατώτερη τάξη.
(2) Κανένας υπάλληλος δεν προάγεται σε άλλη θέση εκτός αν:
(α) Υπάρχει κενή τέτοια θέση:
Νοείται ότι σε περίπτωση συνδυασμένων θέσεων μπορεί να γίνει προαγωγή από την κατώτερη στην ανώτερη θέση ή τάξη της ίδιας θέσης, ανεξάρτητα από το αν υπάρχει ή όχι κενή θέση·
(β) κατέχει τα προσόντα που προ βλέπονται από το σχέδιο υπηρεσίας για τη θέση κατά το χρόνο κατά τον οποίο λήφθηκε από το Συμβούλιο η απόφαση για την πλήρωση της θέσης∙ και
(γ) δεν τιμωρήθηκε κατά τη διάρκεια της προηγούμενης διετίας για πειθαρχικό παράπτωμα σοβαρής μορφής.
(3) Η προαγωγή των υπαλλήλων αποφασίζεται με βάση την αξία, τα προσόντα και την αρχαιότητα.
(4) Κατά την προαγωγή το Συμβούλιο λαμβάνει δεόντως υπόψη το περιεχόμενο των προσωπικών φακέλων και των φακέλων των ετήσιων υπηρεσιακών εκθέσεων των υποψηφίων.»
Το καθ’ ου η αίτηση παραπέμπει σε αποφάσεις πρωτοβάθμιας δικαιοδοσίας για να υποστηρίξει ότι το Δικαστήριο έκρινε ότι η διενέργεια προφορικής συνέντευξης εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του καθ’ ου η αίτηση (Μακρή Μούζουρα ν. Πανεπιστημίου Κύπρου, Υπόθεση Αρ. 142/2003, 4.6.2004, Σάββα κ.ά. ν. Πανεπιστημίου Κύπρου, Υπόθεση Αρ. 752/2012, 4.3.2015, ECLI:CY:AD:2015:D154). Εισηγείται επίσης ότι η εισήγηση της αιτήτριας Κραμβή προσκρούει στο δόγμα της επιδοκιμασίας και αποδοκιμασίας διότι ενώ γνώριζε πως θα διεξαχθούν προφορικές συνεντεύξεις, συμμετείχε αδιαμαρτύρητα και συνεπώς κωλύεται τώρα να προβάλλει επιχείρημα περί παρανομίας. Προς τεκμηρίωση του ισχυρισμού αυτού, το καθ’ ου η αίτηση επικαλείται το Παράρτημα 1 της ένστασης.
Με όλο τον σεβασμό προς τις πιο πάνω αναφερόμενες αποφάσεις, έχω διαφορετική άποψη. Θεωρώ ότι εάν ο νομοθέτης επιθυμούσε να δώσει στο καθ’ ου η αίτηση τη δυνατότητα διεξαγωγής προφορικής συνέντευξης σε διαδικασία πλήρωσης θέσης προαγωγής εάν το κρίνει σκόπιμο, θα το προνοούσε ρητά κατά τον ίδιο τρόπο που το προνοεί στον Κανονισμό 8. Στον Κανονισμό 8 προνοείται ως εκ των ων ουκ άνευ στάδιο για την πλήρωση θέσης πρώτου διορισμού ή πρώτου διορισμού και προαγωγής παρόλο που ο Κανονισμός 8(4) φαίνεται να διαφοροποιεί την υποχρέωση σε ευχέρεια. Όπως και να έχει, το σημαντικό για σκοπούς των υπό κρίση υποθέσεων είναι ότι στον Κανονισμό 9 δεν περιλαμβάνεται καμία πρόνοια για διεξαγωγή προφορικής συνέντευξης είτε υποχρεωτικά, είτε κατόπιν σχετικής απόφασης από το καθ’ ου η αίτηση. Το γεγονός ότι ο Κανονισμός 9 δεν το απαγορεύει ρητώς, δεν οδηγεί άνευ ετέρου στο συμπέρασμα ότι το επιτρέπει. Εξετάζοντας το σύνολο των Κανονισμών, καταλήγω ότι ο νομοθέτης επιθυμούσε να εντάξει τη διεξαγωγή προφορικής συνέντευξης σε διαδικασία πλήρωσης θέσης πρώτου διορισμού και πρώτου διορισμού και προαγωγής όχι όμως σε διαδικασία πλήρωσης θέσης προαγωγής. Η ερμηνεία ότι δύναται το καθ’ ου η αίτηση να το πράξει στα πλαίσια της διακριτικής της ευχέρειας ενώ στον συγκεκριμένο Κανονισμό που διέπει τη διαδικασία πλήρωσης θέσης προαγωγής δεν περιλαμβάνεται τέτοια πρόνοια αλλά περιλαμβάνεται σε άλλες διαδικασίες, έχω την άποψη ότι ισοδυναμεί με ανεπίτρεπτη εισαγωγή λέξεων σε νομοθεσία. Όπως αποφασίστηκε στη Δημοκρατία ν. Κωνσταντίνου (2018) 3 Α.Α.Δ. 615:
«Στόχος και επιδίωξη του ερμηνευτικού έργου νομοθετήματος πρέπει να είναι η διακρίβωση της βούλησης του νομοθέτη, (βλ. K.O.T. v. Παπαδόπουλου (1990) 2 Α.Α.Δ 86 και Southfield Industries Ltd v. Δήμου Λευκωσίας (1995) 3 Α.Α.Δ 59), η οποία εξάγεται από το λεκτικό που χρησιμοποιείται στο Νόμο. Αποτελεί πάγια θέση της νομολογίας ότι βασικό κριτήριο για την ερμηνεία νομοθετήματος είναι η συνήθης σημασία των λέξεων. Δεν είναι επιτρεπτή προσθήκη λέξεων στο κείμενο του Νόμου και η παρεμβολή επεκτάσεων οι οποίες δεν βρίσκονται στο Νόμο (Papaneophytou v. Republic (1973) 3 C.L.R. 191, 204 και Γεωργίου v. Πειθαρχικού Συμβουλίου Δικηγόρων (1999) 1 Α.Α.Δ. 384).»
Ούτε η εισήγηση του καθ’ ου η αίτηση ότι η προβολή του συγκεκριμένου λόγου ακύρωσης από την αιτήτρια Κραμβή προσκρούει στο δόγμα της επιδοκιμασίας και αποδοκιμασίας και συνεπώς προβάλλεται χωρίς έννομο συμφέρον με βρίσκει σύμφωνη. Πράγματι στην προκήρυξη, Παράρτημα 2 στην ένσταση, αναφέρεται στο σημείο Γ ότι:
«Γ. Ενημέρωση Υποψηφίων
Οι υποψήφιοι/φιες θα προβούν σε δεκάλεπτη παρουσίαση του έργου τους και ακολούθως θα διεξαχθεί προφορική εξέταση ενώπιον της αρμόδιας Επιτροπής του Συμβουλίου του Πανεπιστημίου.»
Και πράγματι, η αιτήτρια Κραμβή συμμετείχε στη διαδικασία προφορικών συνεντεύξεων αδιαμαρτύρητα και χωρίς επιφύλαξη. Ωστόσο, το υπό εξέταση θέμα θέτει ουσιαστικά τη διαδικασία που ακολούθησε το καθ’ ου η αίτηση εκτός του νόμου ως ultra vires. Δηλαδή, το καθ’ ου η αίτηση υπερέβη τον νόμο και τις εξουσίες που του δίδει όταν αφενός περιέλαβε στην προκήρυξη διαδικασία που δεν είναι σύμφωνη με τον Κανονισμό 9 και αφετέρου, όταν προχώρησε στη διεξαγωγή προφορικών συνεντεύξεων σε διαδικασία πλήρωσης θέσης προαγωγής ενώ τέτοια εξουσία δεν του δίδεται από τον Κανονισμό 9. Η επίκληση του δόγματος της επιδοκιμασίας και αποδοκιμασίας δεν μπορεί να νομιμοποιήσει μία κατά τα άλλα εκτός του νόμου διαδικασία εφόσον πράξεις που γίνονται καθ’ υπέρβαση του νόμου είναι άκυρες εξ υπαρχής.
Επιπρόσθετα, δεν αναμένεται από κάποιο υποψήφιο που μετέχει σε διαδικασία προαγωγής να γνωρίζει εκ των προτέρων το νομικό πλαίσιο εντός του οποίου κινείται η διοίκηση και ειδικότερα, εάν παραβιάζεται αυτό το νομικό πλαίσιο. Ένας υποψήφιος υποθέτει ότι η διοίκηση ενεργεί νόμιμα και με καλή πίστη. Η αποδοχή, λοιπόν, συμμετοχής ενός υποψηφίου στη διαδικασία ως την προδιαγράφει η διοίκηση δεν ισοδυναμεί με αποδοχή και τυχόν παρανομίας εκ μέρους της διοίκησης.
Τα πιο πάνω ευρήματα, οδηγούν σε επιτυχία και των δύο προσφυγών εφόσον διατρέχουν τη νομιμότητα ολόκληρης της διαδικασίας και ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης. Λόγω του ότι τον λόγο ακύρωσης τον προωθεί η αιτήτρια Κραμβή μόνο, επιδικάζονται έξοδα υπέρ της €1.500 πλέον Φ.Π.Α. και υπέρ του αιτητή Παναγιώτου €500 πλέον Φ.Π.Α. και εναντίον του καθ’ ου η αίτηση.
Ε. ΜΙΧΑΗΛ, Δ.Δ.Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο