ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Υπόθεση αρ. 1545/2022)
8 Ιουνίου 2026
[ΚΕΛΕΠΕΣΙΗ, Δ.Δ.Δ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ AΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
Αιτητής,
και
ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΑΡΧΕΙΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ
Καθ’ ων η αίτηση
––––––––––––––––––––––––––––––––
Κ. Ποταμίτου (κα) για Ανδρέας Κ. Καρεκλάς και Συνεργάτες, δικηγόροι για τον αιτητή.
Κ. Χατζηδημητρίου (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α΄, δικηγόρος για τους καθ’ ων η αίτηση.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΚΕΛΕΠΕΣΙΗ, Δ.Δ.Δ.: Με την παρούσα Προσφυγή, ο αιτητής στρέφεται κατά της νομιμότητας της απόφασης του Υπουργού Εσωτερικών με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση που υπέβαλε για απόκτηση της κυπριακής υπηκοότητας με πολιτογράφηση και η οποία κοινοποιήθηκε στον αιτητή με επιστολή ημερομηνίας 8.6.2022.
Ως προκύπτει από τα γεγονότα της ένστασης και το περιεχόμενο των διοικητικών φακέλων, ο αιτητής, υπήκοος Πακιστάν, αφίχθηκε για πρώτη φορά στις 13.10.2010 στη Δημοκρατία με άδεια εισόδου ως φοιτητή και μετά από σχετική αίτηση, του παραχωρήθηκε άδεια προσωρινής διαμονής για σκοπούς φοίτησης με ισχύ μέχρι τις 30.6.2011, η οποία ανανεώθηκε για ένα έτος.
Στις 19.6.2012 ο αιτητής αιτήθηκε μεταγραφή σε συγκεκριμένο κολέγιο στο κλάδο Business Administration, η οποία και έγινε αποδεκτή από το αρμόδιο Υπουργείο (ερυθρά 83-82 του Τεκμηρίου 2). Δια τούτο δε το λόγο παραχωρήθηκε στον αιτητή άδεια προσωρινής διαμονής για να συνεχίσει τις σπουδές του. Έκτοτε ο αιτητής ανανέωνε την παραχωρηθείσα, για σκοπούς φοίτησης, άδεια προσωρινής παραμονής του με την τελευταία να έχει ισχύ μέχρι τις 23.7.2015.
Στις 15.9.2015 ο αιτητής τέλεσε πολιτικό γάμο με ευρωπαία υπήκοο ρουμανικής καταγωγής. Ένεκα του γάμου αυτού παραχωρήθηκε στον αιτητή, κατόπιν σχετικής αιτήσεως του, άδεια διαμονής ως μέλος οικογένειας πολίτη της Ένωσης με ισχύ μέχρι τις 17.4.2021.
Στις 22.8.2018 ο αιτητής υπέβαλε αίτηση για απόκτηση της κυπριακής υπηκοότητας με πολιτογράφηση.
Σημειώνεται ότι και παρά τη λύση του γάμου του αιτητή με απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, η οποία έλαβε χώρα στις 24.6.2019, η ισχύς της άδειας διαμονής του αιτητή ανανεώνετο στη βάση του ίδιου καθεστώτος με την τελευταία να έχει ισχύ μέχρι τις 16.9.2029.
Η πιο πάνω αίτηση του αιτητή για πολιτογράφηση εξετάστηκε και απορρίφθηκε από τον Υπουργό Εσωτερικών στις 3.5.2022, ο οποίος υιοθέτησε την απορριπτική εισήγηση της λειτουργού εξέτασης, η oποία περιλαμβάνετo σε σχετική έκθεση που ετοιμάστηκε, μετά από προσωπική συνέντευξη του αιτητή και αφού προηγουμένως, είχαν ληφθεί πληροφορίες από τις αρμόδιες υπηρεσίες.
Η απορριπτική απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών κοινοποιήθηκε στον αιτητή με επιστολή του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης ημερομηνίας 8.6.2022 με το ακόλουθο περιεχόμενο:
«Έχω οδηγίες να αναφερθώ στην αίτησή σας ημερ. 22/08/2018 για απόκτηση της κυπριακής υπηκοότητας με πολιτογράφηση και να σας πληροφορήσω ότι η αίτησή σας τέθηκε ενώπιον του Υπουργού Εσωτερικών και εξετάσθηκε με τη δέουσα προσοχή αλλά δεν κατέστη δυνατό να εγκριθεί καθότι δεν έχει διαπιστωθεί πέραν πάσης αμφιβολίας η πρόθεσή σας να παραμείνετε στη Δημοκρατία σε περίπτωση χορήγησης πιστοποιητικού πολιτογράφησης όπως καθορίζεται από την παράγραφο 1(δ) του Τρίτου Πίνακα του άρθρου 111 του Περί Αρχείου Πληθυσμού Νόμου Ν.141(1)/2002, αφού η έρευνα του Τμήματος κατέδειξε ότι η σχέση σας με την Κύπρο είναι εργασιακή.
Επιπλέον δεν μπορεί να εγκριθεί βάσει του μεταναστευτικού σας ιστορικού στη Δημοκρατία, εφόσον στο παρελθόν ήρθατε στην Κύπρο ως φοιτητής και διακόψατε τις σπουδές σας. Τελέσατε γάμο με ευρωπαία με σκοπό να εξασφαλίσετε μόνιμη παραμονή και ακολούθως χωρίσατε, γεγονός που δείχνει έλλειψη σεβασμού και μη τήρηση των νόμων της Δημοκρατίας εκ μέρους σας καθώς και μη συμμόρφωση με τις υποδείξεις και οδηγίες των αρχών.»
Κατά της νομιμότητας της απορριπτικής απόφασης του Υπουργού Εσωτερικών ο αιτητής καταχώρησε την παρούσα Προσφυγή.
Προς ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης προβάλλεται από την πλευρά του αιτητή ότι η επίδικη απόφαση είναι προϊόν πλάνης, μη δέουσας έρευνας, ελλιπούς αιτιολογίας καθώς και ότι ελήφθη καθ΄ υπέρβαση εξουσίας και με μεγάλη καθυστέρηση και κατά παράβαση των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης, της ισότητας, της καλής πίστης, της χρηστής διοίκησης και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Αποτελεί κύρια θέση του αιτητή επί της οποίας εδράζονται οι πιο πάνω ισχυρισμοί ότι ο αιτητής αποστερήθηκε το δικαίωμα ακρόασης, αφού δεν κλήθηκε για να τοποθετηθεί επί των προθέσεων της διοίκησης. Περαιτέρω η πλευρά του αιτητή διατείνεται ότι δεν διερευνήθηκαν τα δεδομένα του αιτητή καθώς και ότι αντιφατικά οι καθ΄ων η αίτηση από τη μια ισχυρίζονται ότι δεν αντιλήφθηκαν πρόθεση εκ μέρους του αιτητή να παραμείνει στη Δημοκρατία ενώ από την άλλη αναφέρουν ότι ο αιτητής τέλεσε γάμο με ευρωπαία πολίτιδα για να εξασφαλίσει παραμονή στη Δημοκρατία.
Αντίθετα η πλευρά των καθ’ ων η αίτηση αντέκρουσε έκαστο λόγο ακύρωσης, υποστηρίζοντας ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι καθόλα νόμιμη, δεόντως αιτιολογημένη καθώς και ότι λήφθηκε μετά από δέουσα έρευνα και ορθή ενάσκηση της διακριτικής εξουσίας του Υπουργού Εσωτερικών χωρίς να έχει εμφιλοχωρήσει ουδεμία πλάνη κατά τη λήψη της. Τονίζει δε, ότι η πολιτογράφηση αποτελεί εξουσία η όποια ανάγεται στην κυριαρχική φύση του κράτους και ότι η διακριτική ευχέρεια του Υπουργού Εσωτερικών είναι η ευρύτερη δυνατή, με μόνο περιορισμό την καλή πίστη και το Δικαστήριο δύσκολα επεμβαίνει στην άσκηση τέτοιας εξουσίας. Επί της ουσίας αποτελεί θέση της ευπαίδευτης συνηγόρου ότι ο Υπουργός είχε ενώπιον του όλα τα δεδομένα του αιτητή τα οποία, μεταξύ άλλων, αφορούσαν στο μεταναστευτικό του ιστορικό, στη διαμονή, εργασία και περιουσιακά στοιχεία του αιτητή καθώς και τα όσα ο ίδιος υπέβαλε με τη προσωπική του συνέντευξη. Στη βάση αυτών και ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, αποφάσισε ότι ο αιτητής δεν θα μπορούσε να πολιτογραφηθεί για δυο λόγους ήτοι διότι η σχέση του με τη Δημοκρατία ήταν καθόλα εργασιακή καθώς και ένεκα του μεταναστευτικού του ιστορικού, ως αυτό καταγράφεται και στη σχετική έκθεση της λειτουργού, διαπιστώσεις οι οποίες, κατά την πλευρά των καθ΄ων η αίτηση, ήταν αποτέλεσμα δέουσας έρευνας και επιβεβαιώνονται από το περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου.
Έχω εξετάσει με προσοχή τις εκατέρωθεν θέσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων σε συνάρτηση με το περιεχόμενο των διοικητικών φακέλων της υπόθεσης.
Κατά πάγια και διαχρονική νομολογία, το ζήτημα της πολιτογράφησης άπτεται των κυριαρχικών δικαιωμάτων του κράτους και επομένως η διοίκηση διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια κατά την εξέταση των αιτημάτων, με μόνο περιορισμό να ενεργεί με καλή πίστη (EDA HANCER v. Δημοκρατίας (Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Αρ.116/20, ημερομηνίας 10/4/25) Mohamad v. Δημοκρατίας (2010) 3 Α.Α.Δ. 18) ISSAE. EALYATIM v. Δημοκρατίας (2016) 3 Α.Α.Δ. 496) Δημοκρατία κ.α. ν. Ζ.Μ. (2011) 3 Α.Α.Δ.20). Ακόμα δε και η πλήρωση των τυπικών προϋποθέσεων για πολιτογράφηση δεν συνεπάγεται δίχως άλλο ότι ο αιτητής δικαιούται αυτόματα πιστοποιητικό πολιτογράφησης αφού η πλήρωση των τυπικών προσόντων παρέχει μόνο το δικαίωμα για υποβολή αίτησης για πολιτογράφηση και όχι δικαίωμα έγκρισης τέτοιας αίτησης και απόκτησης άνευ ετέρου της κυπριακής ιθαγένειας (Ήρωα ν. Δημοκρατίας (2005) 3 Α.Α.Δ. 307) Reyes και Δημοκρατίας (Αναθεωρητική Έφεση αρ. 181/12, ημερομηνίας 24/10/18). Αντίθετη δε προσέγγιση θα ήταν ασύμβατη με την έννοια κυριαρχίας του κράτους (VARSIK MKRTCHYAN v. Δημοκρατίας (Ε.Δ.Δ αρ.18/17, ημερομηνίας 27/9/23).
Σχετικά είναι τα όσα προβλέπονται στο άρθρο 111 του περί Αρχείου Πληθυσμού Νόμου 2002 (Ν.141(Ι)/2002), ως αυτό αποτελούσε το εφαρμοστέο νομοθετικό καθεστώς που ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο, ως εδώ ενδιαφέρουν:
«Ο Υπουργός, όταν υποβληθεί σ' αυτόν αίτηση κατά τον καθορισμένο τύπο και τρόπο από οποιοδήποτε αλλοδαπό ενήλικα και με πλήρη ικανότητα, ο οποίος ικανοποιεί τον Υπουργό ότι κατέχει τα προσόντα για πολιτογράφηση σύμφωνα με τις διατάξεις του Τρίτου Πίνακα, δύναται να χορηγήσει σ' αυτόν πιστοποιητικό πολιτογράφησης.»
Περαιτέρω και έχοντας κατά νου τις πιο πάνω νομολογιακά δοσμένες αρχές που διέπουν το υπό εξέταση ζήτημα, διαπιστώνω ότι οι ισχυρισμοί του αιτητή, όπως αυτοί αναπτύχθηκαν στη γραπτή του αγόρευση και καταγράφηκαν ανωτέρω και οι οποίοι είναι συναφείς και αλληλένδετοι, δεν ευσταθούν και ως εκ τούτου απορρίπτονται σωρευτικώς και στην ολότητα τους.
Ως έχει ήδη υποδειχθεί ανωτέρω και ως άλλωστε προκύπτει και από την ίδια την επιστολή που κοινοποιήθηκε στον αιτητή ημερομηνίας 8.6.2022, η αίτηση του αιτητή απορρίφθηκε για δυο λόγους ήτοι τόσο για το μεταναστευτικό του ιστορικό δια του οποίου, ως καταγράφηκε στη σχετική επιστολή, δεικνύεται έλλειψη σεβασμού και μη τήρηση των νόμων της Δημοκρατίας εκ μέρους του όσο και για το γεγονός ότι η σχέση του με τη Δημοκρατία ειναι καθαρά εργασιακή με αποτέλεσμα να μην μπορεί αδιαμφισβήτητα να διαπιστωθεί η πρόθεση του για παραμονή στη Δημοκρατία.
Επί των πιο πάνω σχετικά είναι τα όσα καταγράφονται στο σημείωμα της λειτουργού εξέτασης ημερομηνίας 2.3.2022, το οποίο ως αδιαμφισβήτητα προκύπτει τέθηκε ενώπιον του Υπουργού και αποτέλεσε το έρεισμα για τη λήψη της απόφασης του. Ειδικότερα στο εν λόγω σημείωμα και αφού καταγράφονταν πληροφορίες που περιβάλλουν, μεταξύ άλλων, τις προσωπικές, οικονομικές και εργασιακές περιστάσεις του αιτητή, παρατίθεντο καταληκτικά τα ακόλουθα από την αρμόδια λειτουργό:
«Ο αιτητής ήρθε στην Κύπρο ως φοιτητής και διέκοψε τις σπουδές του. Το 2015 τέλεσε γάμο με ευρωπαία εξασφάλισε δελτίο διαμονής ως μέλος οικογένειας ευρωπαίου και το 2019 χώρισαν. Το μεταναστευτικό ιστορικό του αλλοδαπού δεν δικαιολογεί πολιτογράφηση. Επιπλέον η σχέση του με την Κύπρο είναι εργασιακή ως εκ τούτου η πρόθεση να μείνει στη Δημοκρατία αμφισβητείται».
Πράγματι τα όσα παρατίθενται με επάρκεια στο σημείωμα της λειτουργού επεξηγούν με σαφήνεια τους λόγους για τους οποίους δεν μπορούσε να τύχει έγκρισης η αίτηση του αιτητή με αποτέλεσμα να μην αφήνεται οποιαδήποτε αμφιβολία περί του τι ήταν αυτό που εν προκειμένω λήφθηκε υπόψη. Περαιτέρω τα όσα καταγράφονται επιβεβαιώνονται με τρόπο αναντίλεκτο από τα έγγραφα που περιλαμβάνονται στο διοικητικό φάκελο της υπόθεσης και δη από τα όσα ο ίδιος ο αιτητής δήλωσε κατά τη προσωπική του συνέντευξη.
Εν πρώτοις και αναφορικά με τη διαπίστωση των καθ΄ων η αίτηση ότι η σχέση του αιτητή με τη Δημοκρατία είναι εργασιακή και ως εκ τούτου η πρόθεση του να παραμείνει στη Δημοκρατία αμφισβητείται, παρατηρώ ότι στο έντυπο που συμπληρώθηκε κατά την προσωπική συνέντευξη του αιτητή (ερυθρά 277-271 Τεκμηρίου 2) ο αιτητής δήλωσε ότι εργάζεται ως «delivery στα Mc Donalds και part time σε café» με μηνιαίο εισόδημα €1800 καθώς και ότι διαμένει σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα. Δήλωσε δε, μεταξύ άλλων, ότι δεν διατηρεί οποιοδήποτε οικογενειακό δεσμό στη Δημοκρατία ενώ ερωτώμενος αναφορικά με τις καθημερινές οικογενειακές του σχέσεις ο αιτητής ανέφερε ότι «ζει μόνος του». Σε σχέση δε με την οικονομική του κατάσταση και τους δεσμούς του στη Δημοκρατία ο αιτητής δήλωσε ότι δεν έχει ούτε ακίνητη ιδιοκτησία αλλά ούτε και επενδύσεις στη Δημοκρατία όπως δεν κατέχει ούτε και εισοδήματα ή περιουσία στο εξωτερικό ενώ αναφορικά με τυχόν καταθέσεις σε κυπριακές τράπεζες ανέφερε ότι διατηρεί κατάθεση σε συγκεκριμένη τράπεζα ύψους €6000. Σε ερώτηση αναφορικά με την πρόθεση που έχει μετά την απόκτηση της κυπριακής ιθαγένειας, ο αιτητής ουδέν απάντησε.
Εν προκειμένω όλες οι ανωτέρω καταγραφές αποτυπώθηκαν, μεταξύ άλλων και από την ίδια τη λειτουργό στη σχετική έκθεση της, οι οποίες και σε συνδυασμό με τα ενώπιον των καθ΄ων η αίτηση έγγραφα επιβεβαιώνουν ως καθόλα εύλογο το συμπέρασμα της διοίκησης ότι η σχέση του αιτητή με τη Δημοκρατία είναι εργασιακή και συνεπώς η πρόθεση του να παραμείνει σ΄ αυτή αμφισβητείται. Υπενθυμίζεται δε, σύμφωνα και με την πάγια νομολογία, ότι στα πλαίσια εξέτασης αίτησης πολιτογράφησης η απλή ύπαρξη γενικών και μόνο ενδείξεων περί ενδεχόμενου προβλήματος και η λογική αμφιβολία του αρμοδίου οργάνου είναι αρκετή για να δικαιολογήσει την αρνητική απόφαση της διοίκησης (Eddine v Δημοκρατίας 2008 (3 ΑΑΔ 95) Ήρωα v. Δημοκρατίας (2005)3 Α.Α.Δ. 307) VARSIK MKRTCHYAN και Δημοκρατίας (Έφεση κατά απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου αρ.18/2017,ημερομηνίας 27/9/23).
Παρά την πιο πάνω καταλυτική διαπίστωση, η οποία επέτρεπε ούτως ή άλλως την απόρριψη της αίτησης του αιτητή για πολιτογράφηση, συνιστώντας νομίμως αυτοτελή λόγο απόρριψης, παρατηρώ ότι τα όσα καταγράφονται στο σχετικό σημείωμα αναφορικά με τα δεδομένα που συναπαρτίζουν το μεταναστευτικό ιστορικό του αιτητή κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Δημοκρατία και τα οποία επιβεβαιώνονται από το περιεχόμενο των ενώπιον μου εγγράφων, καθιστούν ως ορθή και καθόλα εύλογη την έτερη διαπίστωση των καθ΄ων η αίτηση ότι το μεταναστευτικό ιστορικό του αιτητή δεν δικαιολογούσε την έγκριση της αιτήσεως του.
Ειδικότερα το περιεχόμενο των διοικητικών φακέλων επιμαρτυρεί, ότι ο αιτητής αφίχθηκε στις 13.10.2010 στη Δημοκρατία με άδεια εισόδου ως φοιτητή και του παραχωρήθηκε άδεια προσωρινής διαμονής για σκοπούς φοίτησης, με ισχύ μέχρι τις 30.6.2011, η οποία ανανεώθηκε για ένα έτος. Στις 19.6.2012 ο αιτητής αιτήθηκε μεταγραφή στο κλάδο Business Administration σε συγκεκριμένο κολέγιο, η οποία και έγινε αποδεκτή από το αρμόδιο Υπουργείο (ερυθρά 83-82 του Τεκμηρίου 2). Δια τούτο δε το λόγο παραχωρήθηκε στον αιτητή άδεια προσωρινής διαμονής για να συνεχίσει τις σπουδές του, με την τελευταία να έχει ισχύ μέχρι τις 23.7.2015. Ωστόσο ως ρητώς προκύπτει από το ερυθρό 136 του Τεκμηρίου 2 το οποίο συνιστά βεβαίωση του κολεγίου στο οποίο φοιτούσε ο αιτητής, ο αιτητής διέκοψε τις σπουδές του. Ειδικότερα δε καταγράφεται ότι ενώ ο αιτητής αναμένετο να αποπερατώσει το πρόγραμμα σπουδών του τον Ιανουάριο του 2019 αυτός παρέμεινε εγγεγραμμένος μόνο μέχρι τις 31.8.2016. Παρεμβάλλεται δε, ότι τα πιο πάνω απαντούν και στη γενική αναφορά του αιτητή στην απαντητική γραπτή του αγόρευση ότι ο αιτητής ολοκλήρωσε τις σπουδές του. Άλλωστε, δεν θα μπορούσα να μην παρατηρήσω ότι ήταν ο ίδιος ο αιτητής που κατά την προσωπική του συνέντευξη και δη στα πλαίσια ερώτησης που αφορούσε το μορφωτικό του επίπεδο δήλωσε ότι «διέκοψε τις σπουδές του ».
Ακολούθως, ο αιτητής στις 15.9.2015 τέλεσε πολιτικό γάμο με ευρωπαία υπήκοο ρουμανικής καταγωγής και εξαιτίας του γάμου αυτού παραχωρήθηκε στον αιτητή άδεια διαμονής ως μέλος οικογένειας πολίτη της Ένωσης. Λόγω δε της συμπλήρωσης πέραν των τριών ετών γάμου με την ευρωπαία υπήκοο ο αιτητής και παρά τη λύση του γάμου του στις 24.6.2019 συνέχιζε να ανανεώνει την άδεια παραμονής του στη Δημοκρατία επί του ίδιου καθεστώτος.
Δεν εντοπίζω οτιδήποτε μεμπτό ούτε και βεβαίως οτιδήποτε να παραγνωρίστηκε. Τουναντίον κρίνω ότι υπήρξε επαρκές έρεισμα για την απορριπτική κατάληξη της αίτησης του αιτητή.
Η δε κύρια και επαναλαμβανόμενη θέση του αιτητή ότι ο αιτητής αποστερήθηκε το δικαίωμα ακρόασης, αφού δεν κλήθηκε για να τοποθετηθεί επί των προθέσεων της διοίκησης με αποτέλεσμα η απόφαση να συνιστά προϊόν πλάνης, κατάχρησης και ελλιπούς έρευνας είναι αβάσιμη και συνεπώς απορριπτέα. Αρκεί να αναφέρω και σε συμφωνία με τη θέση των καθ΄ων η αίτηση ότι πέραν του ότι δεν υφίσταται -και βεβαίως ούτε ο αιτητής υποδεικνύει-οποιαδήποτε νομική υποχρέωση της διοίκησης να καλεί προς ακρόαση τα πρόσωπα που υποβάλλουν αίτηση για πολιτογράφηση, ότι ο αιτητής είχε κάθε ευκαιρία να θέσει και μάλιστα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, οτιδήποτε ο ίδιος επιθυμούσε μέσω της προσωπικής του συνέντευξης(YULIA KOCHETOVA και Δημοκρατίας (Υπόθεση αρ.1444/14, ημερομηνίας 24/5/17) Tonu ν. Δημοκρατίας (Υπόθεση Αρ. 415/2019, ημερομηνίας 16.2.2022) FAMIDE GUL KASAPHOCA και Δημοκρατίας (Υπόθεση αρ.1414/19, ημερομηνίας 17/11/22).
Απόλυτα σχετικά είναι τα όσα λέχθηκαν από το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο στην Majid Rahimzadeh και Δημοκρατίας (Ε.Δ.Δ αρ.119/20, ημερομηνίας 25/2/25), τα οποία και παραθέτω:
«Απορριπτέος είναι και ο 4ος λόγος Έφεσης που αφορά την κατ’ ισχυρισμό παραβίαση του δικαιώματος ακρόασης του Εφεσείοντος, όπως αυτό κατοχύρωνεται στο Άρθρο 43 του περί των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμου του 1999 (Ν.158(Ι)/1999) [..]
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το δικαίωμα της προηγούμενης ακρόασης σε αιτήσεις πολιτογράφησης, δεν προβλέπεται από τον ειδικό Νόμο (Ν.141(Ι)/2002). Περαιτέρω, κρίνουμε πως η έκδοση απόφασης σε αιτήσεις πολιτογράφησης, δεν είναι πειθαρχικής φύσεως, ούτε έχει το χαρακτήρα της κύρωσης, ούτε και είναι δυσμενούς φύσης, ως οι ρητές πρόνοιες του Άρθρου 43 του Ν.158(Ι)/1999. Κάθε αίτηση για πολιτογράφηση, εξετάζεται σύμφωνα με το σύνολο των στοιχείων που έχουν ενώπιον τους οι αρμόδιες αρχές και στηρίζεται στα αντικειμενικά δεδομένα της υπόθεσης. Συνιστά συνεπώς, ζήτημα που, όπως ορθά επεσήμανε το πρωτόδικο Δικαστήριο, εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια της διοίκησης ».
Ανυπόστατη και συνεπώς απορριπτέα είναι και η εισήγηση του αιτητή περί αντιφατικών διαπιστώσεων των καθ΄ων η αίτηση ήτοι ότι από τη μια ισχυρίζονται ότι δεν αντιλήφθηκαν να υπάρχει πρόθεση εκ μέρους του αιτητή να παραμείνει στη Δημοκρατία ενώ από την άλλη αναφέρουν ότι ο αιτητής τέλεσε γάμο με ευρωπαία πολίτιδα για να εξασφαλίσει παραμονή στη Δημοκρατία. Τούτο δε αφού με όλο το σεβασμό αυτό που φαίνεται να παραβλέπει η εισήγηση του αιτητή είναι ότι αφενός είναι ένα ζήτημα οι ενέργειες στις οποίες προέβη ο αιτητής για να εξασφαλίσει νόμιμη παραμονή στη Δημοκρατία, στις οποίες σύμφωνα με την επιστολή των καθ΄ων η αίτηση ημερομηνίας 8.6.2022 περιλαμβάνετο και η τέλεση του γάμου του αιτητή και οι οποίες περιβάλλουν το μεταναστευτικό ιστορικό του αιτητή και αφετέρου είναι άλλο ζήτημα το κατά πόσο ο αιτητής πράγματι και αδιαμφισβήτητα έχει την πρόθεση να παραμείνει στη Δημοκρατία, διαπίστωση η οποία συνάγεται και από τους δεσμούς και τη φύση της σχέσεως που ο αιτητής διατηρεί με τη Δημοκρατία, η οποία εν προκειμένω κρίθηκε ως εργασιακή.
Πρόσθετα παντελώς αβάσιμη και αστήρικτη είναι και η επίσης αόριστη θέση του αιτητή ότι δια της προσβαλλόμενης απόφασης έχει παραβιαστεί κατάφωρα η αρχή της ισότητας. Σε συμφωνία με τη θέση των καθ΄ων η αίτηση, οφείλω να επισημάνω ότι ο αιτητής, ο οποίος φέρει και το σχετικό βάρος απόδειξης δεν έχει υποδείξει οποιαδήποτε άλλη περίπτωση που να τελεί υπό τις ίδιες συνθήκες με τον αιτητή και η οποία να αντιμετωπίστηκε διαφορετικά από τους καθ΄ων η αίτηση ούτως ώστε να προκύπτει, έστω στοιχειώδες, έρεισμα που να δικαιολογεί την προώθηση του ισχυρισμού περί παραβίασης της αρχής της ισότητας. Εν πάση περιπτώσει δεν πρέπει να παραβλέπεται ότι κάθε αίτηση για πολιτογράφηση διέπεται από τις δικές της περιστάσεις που τη συναπαρτίζουν και με αυτές εξετάζεται, λαμβανομένου πάντοτε υπόψη και της ευρείας διακριτικής ευχέρειας που η διοίκηση διαθέτει.
Περαιτέρω και σε σχέση με τον έτερο ισχυρισμό που προωθείται στη γραπτή αγόρευση του αιτητή περί υπέρμετρης καθυστέρησης στην έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης, διαπιστώνεται ότι δεν μπορεί να τύχει δικαστικής εξέτασης αφού τέτοιος λόγος ακύρωσης δεν περιλαμβάνεται καν στα νομικά σημεία της Προσφυγής και συνεπώς δεν έχει δικογραφηθεί (Δημοκρατία ν. Shalaeva (2010) 3 Α.Α.Δ.598 (Nestoras Hotels Ltd και Δημοκρατίας (Ε.Δ.Δ αρ.169/18, ημερομηνίας 20/3/24).
Καθοριστικότερο δε όλων παραμένει-και είναι αυτό που παραβλέπουν όλες οι εισηγήσεις του αιτητή- ότι το όλο ζήτημα έγκειται στο αποκλειστικό έργο συνεκτίμησης και στάθμισης των στοιχείων τα οποία ήταν ενώπιον του Υπουργού, ο οποίος και τούτο δεν πρέπει να λησμονείται, ασκεί την ευρεία διακριτική εξουσία του ως έκφανση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Δημοκρατίας να ελέγχει ποιοι διακινούνται και διαμένουν στο έδαφος της, εξουσία η οποία υπενθυμίζεται ασκείται με μόνο περιορισμό την ανάγκη επίδειξης καλής πίστης (Mahmout El Husseini El Sayed El Wan El Dib v Δημοκρατία(Ε.Δ.Δ αρ.124/21, ημερ.10/12/25) .
Επί της ουσίας, δεν εντοπίζω οτιδήποτε μεμπτό στην επίδικη κρίση και οι αιτιάσεις του αιτητή ότι η προσβαλλόμενη απόφαση φέρει ελλιπή αιτιολογία καθώς και ότι λήφθηκε υπό πλάνη και χωρίς δέουσα έρευνα είναι ολωσδιόλου αβάσιμες. Τουναντίον αυτό που διαπιστώνεται είναι ότι εξετάστηκαν και λήφθηκαν υπόψη όλα τα ουσιώδη δεδομένα και ότι διενεργήθηκε η απαιτούμενη υπό τις περιστάσεις έρευνα αναφορικά με την αίτηση του αιτητή. Τα όσα δε ο αιτητής παραθέτει ουδόλως αντικρούουν τα όσα αδιαμφισβήτητα νομίμως καταγράφονται στο σημείωμα της λειτουργού, το οποίο αποτέλεσε το έρεισμα για τη λήψη της απόφασης του Υπουργού και το περιεχόμενο του οποίου σαφώς και αρρήκτως συνδεδεμένο με τη ληφθείσα απόφαση και τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου, συμπληρώνει την αιτιολογία αφού καταδεικνύει αναμφίβολα και αναντίλεκτα τους λόγους που οδήγησαν στη λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης (Vassiliou v. Republic (1982) 3 C.L.R.220, Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας 1929-1959 σελ. 185) Ηλιόπουλος ν. ΑΗΚ (2000) 3 Α.Α.Δ. 438).
Ούτε όμως και παρά τις αντίθετες γενικές αιτιάσεις του αιτητή δεν εντοπίζω οποιαδήποτε κατάχρηση ή κακοπιστία στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Υπουργού. Τουναντίον και στη βάση των όσων έχουν λεχθεί ανωτέρω, καταλήγω ότι ο Υπουργός Εσωτερικών άσκησε, ως η υποχρέωση του, την ευρύτατη διακριτική του εξουσία με καλή πίστη και η απόφαση του για απόρριψη της αίτησης του αιτητή ήταν εύλογα επιτρεπτή υπό το φως, των ενώπιον του, στοιχείων. Το Δικαστήριο και με δεδομένο ότι ουδεμία πλάνη ή κακοπιστία έχει καταδειχθεί δεν μπορεί να επέμβει και να αμφισβητήσει την απορριπτική κρίση της διοίκησης, η οποία κατά πάγια νομολογία, αναγνωρίζεται ως προς τα άλλα να είναι απόλυτη (Alyatim ν. Δημοκρατίας (2016) 3Α.Α.Δ.496) Rahimzadeh ν.Δημοκρατίας(Ε.Δ.Δ.119/2020, ημερ.25.2.2025) Arakelian ν. Δημοκρατίας (Ε.Δ.Δ.130/2020, ημερ. 10.3.2025)
Συνεπώς η προσβαλλόμενη απόφαση είναι καθόλα νόμιμη και ουδείς λόγος ακύρωσης στοιχειοθετείται. Κατά συνέπεια, η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται. Επιδικάζονται €1.800 έξοδα εναντίον του αιτητή και υπέρ των καθ’ ων η αίτηση.
Κελεπέσιη, Δ.Δ.Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο