ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
Υπόθεση Αρ. 261/2026
30 Ιουνίου, 2026
[ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
A.A.S. Advanced Automation Systems Ltd
Αιτήτρια,
και
Κυπριακή Δημοκρατίας μέσω της Εξ' Υπουργών Επιτροπής που αποτελείται από τους Υπουργούς Οικονομικών, Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης και Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος
Καθ' ων η Αίτηση
Νατάσα Ιακώβου και Μαρία Πατσαλίδου, για Λέλλος Π. Δημητριάδης Δικηγορικό Γραφείο Δ.Ε.Π.Ε., δικηγόροι της Αιτήτριας
Παύλος Βασιλείου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, δικηγόρο για τους Καθ' ων η Αίτηση.
___________________
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡ. 13.03.2026
ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ.: Η παρούσα προσφυγή στρέφεται κατά της απόφασης των Kαθ’ ων η αίτηση που φέρει ημερομηνία 13.02.2026, με την οποίαν η Εξ' Υπουργών Επιτροπή, αφού εξέτασε την ιεραρχική προσφυγή που κατέθεσε ο κ. Σάββας Κώστα σε σχέση με τον τερματισμό στις 31.1.2024 της σύμβασης μίσθωσης του τελευταίου με την Υπηρεσία Διαχείρισης Τουρκοκυπριακών Περιουσιών ημερ.1.12.2021, λόγω παραβίασης της σύμβασης που αφορά την εκχώρηση του δικαιώματος χρήσης του μισθίου σε τρίτα πρόσωπά, την αποδέχθηκε.
Η απόφαση των Kαθ’ ων η αίτηση ημερ. 13.02.2026, ως προβάλλεται, εστάλη στην αιτήτρια με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο στις 04.03.2026 από τους δικηγόρους του εν λόγω προσώπου, με το οποίο βρίσκονται σε δικαστική διαμάχη ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού στην Αγωγή αρ. 2307/2021. Σημειώνεται ότι, η προσφυγή και η παρούσα αίτηση επιδόθηκαν με οδηγίες του Δικαστηρίου στο εν λόγω πρόσωπο, όπως και στον Κηδεμόνα Τουρκοκυπριακών Περιουσιών, χωρίς αυτοί να καταχωρήσουν σημείωμα εμφάνισης στη παρούσα διαδικασία.
Μέσα στα πλαίσια καταχώρησης της παρούσας προσφυγής κατά της προσβαλλόμενης απόφασης, η Αιτήτρια προχώρησε στην καταχώρηση και της επίδικης Ενδιάμεσης Αίτησης στις 13.03.2026, με την οποία ζητά την αναστολή εκτέλεσης της προσβαλλόμενης απόφασης των Καθ' ων η Αίτηση, μέχρι την τελική εκδίκαση και/ή την έκδοση απόφασης επί της Προσφυγής.
Η αίτηση βασίζεται στον περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Νόμο του 2015 (Ν.131(Ι)/2015), στους περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς και ειδικότερα στους Κανονισμούς 2 και 10, στους Κανονισμούς 9(6), 10(2), 13, 17, 18 και 19 των Διαδικαστικών Κανονισμών του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου 1962, στα Άρθρα 23, 25, 28 και 30 του Συντάγματος, στους περί της Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 2015, όπως τροποποιήθηκαν, στον Διαδικαστικό Κανονισμό Πολιτικής Δικονομίας και ειδικότερα Κανονισμούς 23, 25 και 50, στον περί Τουρκοκυπριακών Περιουσιών Νόμου του 1991 και ειδικότερα στο άρθρο 10, στα άρθρα 6, 13, 14 της ΕΣΔΑ και το άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτόκολλου.
Ως προκύπτει από τις Ένορκες Δηλώσεις που συνοδεύουν την επίδικη αίτηση και την Ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση, όπως και τα αντίστοιχα έγγραφα που κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου ως τεκμήρια συμπεριλαμβανομένων των πρακτικών λήψης της προσβαλλόμενης πράξης από την Εξ' Υπουργών Επιτροπή και το γραπτό υπόμνημα το οποίο ετοίμασε προηγουμένως η Υπηρεσία Διαχείρισης Τουρκοκυπριακών Περιουσιών, τα απόλυτα σχετικά με την παρούσα γεγονότα, έχουν ως ακολούθως.
Η Αιτήτρια είναι ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με έδρα τη Λεμεσό και είναι δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο με αριθμό εγγραφής ΗΕ180195. Όπως είναι αποδεκτό από την ίδια και καταγράφεται στο σχετικό πρακτικό, κατά τον ουσιώδη χρόνο, η Αιτήτρια κατέχει το τουρκοκυπριακής ιδιοκτησίας τεμάχιο 37, Φ/Σχ./Τμήμα 58/08022/5, Ενορία: Άγιος Σπυρίδωνας, Λεμεσός, έκτασης 1033 τ.μ., για το οποίο η Υπηρεσία Διαχείρισης Τουρκοκυπριακών Περιουσιών είχε υπογράψει συμφωνία μίσθωσης με τον κ. Σάββα Κώστα ημερ. 1.12.2021. Η Αιτήτρια, η οποία δεν περιλαμβάνει στους μετόχους της εγγεγραμμένους πρόσφυγες, έχει υπογράψει συμφωνία στις 17.03.2014 με τον κ.Αρτέμη Κώστα, πατέρα του προσφεύγοντα στην ιεραρχική προσφυγή η οποία οδήγησε στην προσβαλλόμενη απόφαση, συμφωνία η οποία όμως δεν έχει τύχει της έγκρισης από το καθ' ύλην αρμόδιο όργανο, ήτοι τον Κηδεμόνα Τουρκοκυπριακών Περιουσίων.
Μετά από γραπτό υπόμνημα το οποίο ετοίμασε η Υπηρεσία Διαχείρισης Τουρκοκυπριακών Περιουσιών το οποίο υποβλήθηκε μέσω της Επαρχιακής Διοίκησης Λεμεσού, διαπιστώθηκε, μεταξύ άλλων που καταγράφονται από την αρμόδια υπηρεσία, η κατοχή του τεμαχίου από την Αιτήτρια στο πιστοποιητικό μετόχων της οποίας δεν περιλαμβάνει πρόσωπα κάτοχους προσφυγικής ταυτότητας. Ακολούθησε ο τερματισμός στις 31.1.2024 της σύμβασης μίσθωσης του κ. Σάββα Κώστα ημερ. 1.12.2021 με την Υπηρεσία Διαχείρισης Τ/Κ Περιουσιών και στη συνέχεια, ο επηρεαζόμενος μισθωτής κατέθεσε μέσω των δικηγόρων του Ιεραρχική Προσφυγή. Η Καθ' ης η Αίτηση Εξ' Υπουργών Επιτροπή εξέδωσε στις 13.2.2026 την προσβαλλόμενη απόφαση με την οποία έκανε δεκτή την Ιεραρχική Προσφυγή που κατέθεσε ο κ. Σάββας Κώστα, για την οποία η Αιτήτρια δηλώνει ότι έλαβε γνώση μέσω των δικηγόρων του τελευταίου και ενάντια στην οποίαν καταχώρησε την παρούσα προσφυγή ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου.
Από το πρακτικό της Εξ' Υπουργών Επιτροπής όπου αυτή εξέτασε την ιεραρχική προσφυγή που κατέθεσε ο κ. Σάββας Κώστα προκύπτει ότι, η αιτήτρια, πέραν της συνεχιζόμενης κατοχής και χρήσης του τουρκοκυπριακής ιδιοκτησίας τεμαχίου, βρίσκεται σε δικαστική διαμάχη με τον κ. Σάββα Κώστα ο οποίος ζητά την εξασφάλιση δικαιώματος έξωσης της, ενώ ουδεμία άλλη σχέση έχει με την προσβαλλόμενη διοικητική πράξη ήτοι την απόφαση επί της ιεραρχικής προσφυγής, ούτε είχε παρέμβει στην εν λόγω διαδικασία ενώπιον της Εξ' Υπουργών Επιτροπής.
Αναφορικά με την ενδιάμεση αίτηση ημερ. 13.03.2026, είναι η θέση της Αιτήτριας ότι, στην προσβαλλόμενη απόφαση εντοπίζεται έκδηλη παρανομία η οποία μπορεί να οδηγήσει σε επιτυχία την παρούσα, ενώ ακόμα προβάλλεται από τους δικηγόρους της ότι, αυτή προκαλεί ανεπανόρθωτη ζημιά, με αποτέλεσμα να είναι αναγκαία η αναστολή των αποτελεσμάτων της μέχρι την τελική απόφαση του Δικαστηρίου, ως σχετικά αναλύει στην γραπτή αγόρευση των δικηγόρων της.
Αντίθετα, προβάλλονται διάφοροι Λόγοι Ένστασης των Καθ’ ων η Αίτηση στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος ότι, ουδόλως υφίσταται, ούτε συντρέχει κάποια από τις προϋποθέσεις που έχουν τεθεί από τη νομολογία για έκδοση προσωρινού διατάγματος αναστολής της επίδικης απόφασης. Κυρίως όμως, ο κ. Βασιλείου προβάλει ότι, τίθεται στη παρούσα δικαστική διαδικασία ζήτημα έλλειψης εννόμου συμφέροντος εκ μέρους της αιτήτριας εταιρείας, θέση η οποία προέχει να εξεταστεί από το Δικαστήριο στο παρόν στάδιο, ήτοι κατά το στάδιο που ζητείται από την αιτήτρια η χορήγηση αναστολής της ισχύος της προσβαλλόμενης απόφασης.
Το ζήτημα εξέτασης ύπαρξης εννόμου συμφέροντος στα πλαίσια διαδικασίας αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος, εξετάστηκε εκτενώς από το Εφετείο στο πλαίσιο της υπόθεσης Μ.Α. ΚΤΗΜΑ ΜΑΚΕΝΖΥ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α. v. ΔΗΜΟΥ ΛΑΡΝΑΚΑΣ, Έφεση Αρ. 71/2019, ημερομηνίας 22.11.2023 εκ της οποίας παρατίθεται ενδεικτικά το ακόλουθο απόσπασμα:
«Σύμφωνα με τη νομολογία, η ύπαρξη εννόμου συμφέροντος τίθεται από το Σύνταγμα στο Άρθρο 146.2, ως προϋπόθεση για την άσκηση αίτησης ακυρώσεως. Όπως έχει επανειλημμένα λεχθεί, πρόκειται για θέμα δημόσιας τάξης και εξετάζεται ακόμα και αυτεπαγγέλτως, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας (βλ. Joannou & Paraskevaides Ltd ν. Δημοκρατίας (2006) 3 Α.Α.Δ. 341).
Στην Κλεοβούλου Κλείτος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2011) 4 Α.Α.Δ. 228, στην οποία εξετάστηκε στα πλαίσια διαδικασίας αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος, το έννομο συμφέρον του αιτητή, λέχθηκε ότι η έρευνα του παραδεκτού της αίτησης ακυρώσεως, η οποία, όπως σημειώθηκε, επηρεάζει την αίτηση αναστολής εκτελέσεως της απόφασης, αφορά και στη νομιμοποίηση του αιτούντος, καθιστώντας προδήλως απαράδεκτη την αίτηση ακυρώσεως.»
Σημειώνοντας ότι, η θέση των Καθ΄ων η Αίτηση για οφειλόμενη εξέταση του εννόμου συμφέροντος στο παρόν στάδιο ουδόλως αμφισβητήθηκε από τους δικηγόρους της αιτήτριας, αρκούμε να αναφέρω ότι σύμφωνα με την νομολογία το Δικαστήριο δικαιούται να υπεισέλθει στην εξέταση του εννόμου συμφέροντος των Αιτητών στην άσκηση παραδεκτής αίτησης ακυρώσεως, μέσα στα πλαίσια της οποία προωθείται η παρούσα αίτηση για την χορήγηση αναστολής και προχωρώ στην εξέταση αυτού ως ακολούθως.
Παραθέτοντας σχετική, πρόσφατη, νομολογία ο ευπαιδευτος δικηγόρος των Καθ΄ων η Αίτηση υποδεικνύει ότι η αιτήτρια στερείται προσωπικού εννόμου συμφέροντος, επί του οποίου θα πρέπει να θεμελιούται η προσβολή της συγκεκριμένης διοικητικής πράξης.
Σχολιάζοντας το ιστορικό υπόβαθρο των γεγονότων της κατοχής από την Αιτήτρια του υπό αναφορά ακινήτου και συνέχισης αυτής με έρεισμα την προβαλλόμενη συμφωνία ημερομηνίας 17.03.2014 την οποία φέρεται να έχει υπογράψει με τον κ.Αρτέμη Κώστα, πατέρα του προσφεύγοντα στην επίδικη ιεραρχική προσφυγή που οδήγησε στην προσβαλλόμενη απόφαση, τονίζει ότι δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι προσδίδει στους Αιτητές έννομο συμφέρον, καθότι αυτό πηγάζει από συμφωνία η οποία αντίκειται στον Νόμο και είναι προϊόν παρανομίας, ήτοι παραβίασης συμβατικών υποχρεώσεων και συμβατικών όρων και πλήρους παράκαμψης του Κηδεμόνα. Συγκεκριμένα, υποδεικνύει, η συνέχιση της κατοχής του ακινήτου από μέρους τους και το σχετικό προς τούτο συμφέρον τους παραβιάζει κατά πρώτο λόγο το άρθρο του σχετικού Νόμου, βάση του οποίου προκύπτει ξεκάθαρα ότι η διαχείριση τουρκοκυπριακών περιουσιών θα διενεργείται για σκοπούς εξυπηρέτησης των αναγκών των προσφύγων, ενώ η αιτήτρια εταιρεία, στο πιστοποιητικό μετόχων της οποίας δεν περιλαμβάνει πρόσωπα κάτοχους προσφυγικής ταυτότητας. Ο κ.Βασιλείου, μέσω της αγόρευσης του αναφέρεται εκτενώς στις διατάξεις του περί Τουρκοκυπριακών Περιουσιών (Διαχείριση και Άλλα Θέματα)(Προσωρινές Διατάξεις) Νόμου και κατά πόσο η συμφωνία της αιτήτριας με τον πατέρα του άμεσα επηρεαζόμενου, είναι προϊόν παρανομίας. Όπως τονίζει ενδεικτικά, «δεν πρέπει να ενδιαφέρουν οποιεσδήποτε συνθήκες κάτω από τις οποίες υπογράφηκε μεταξύ αυτών και του κ. Αρτέμη Κώστα η συμφωνία μίσθωσης και/ή υπενοικίασης καθότι οποιεσδήποτε συνθήκες και να συνέτρεχαν μεταξύ τους κατά τον χρόνο υπογραφής, δεν καθιστούν το συμφέρον των Αιτητών έννομο».
Αντίθετα, ως προς τον ισχυρισμό των Καθ’ ων η Αίτηση ότι εντοπίζεται έλλειψη εννόμου συμφέροντος, οι δικηγόροι της αιτήτριας απαντούν με αναφορές στα γεγονότα που αφορούν την κατοχή του υποστατικού και τις σχέσεις της με τον κ. Σάββα Κώστα και τον πατέρα του, επικαλούμενη το ιστορικό της υπόθεσης και ότι «τουλάχιστον από τον Ιούλιο του 2023 ήταν μέρος της διερεύνησης της Υπηρεσίας Διαχείρισης Τουρκοκυπριακών Περιουσιών, το υλικό που ετέθη ενώπιον της υπηρεσίας αλλά και ακολούθως ενώπιον της Καθ΄ης η Αίτηση αποκάλυπτε τον άμεσο και δυσμενή επηρεασμό της Αιτήτριας». Περαιτέρω, κάνουν αναφορά στη συμφωνία μίσθωσης που είχε η αιτήτρια εταιρεία με τον πατέρα του κ. Σάββα Κώστα, Αρτέμη Κώστα ενάντια στον οποίον προβάλει ότι έχει λάβει μέτρα για να κινηθεί νομικά εναντίον του, μεταξύ άλλων, και για απάτη. Συνεπώς, καταλήγει στη αγόρευση της, «είναι η θέση της Αιτήτριας ότι, μπορεί μεν να μην είναι νόμιμα δικαιούχος και/ή νόμιμος κάτοχος του επίδικου ακινήτου, αλλά η προσφυγή της στη δικαιοσύνη ασκείται έννομα και δικαιολογημένα, στη βάση της καλόπιστης και νόμιμης άσκησης δικαιωμάτων, και εν γένει στη βάση πράξεων και παραλήψεων τρίτων.»
Καταγράφοντας τις πιο πάνω θέσεις των δικηγόρων της Αιτήτριας προς υποστήριξη της θέσης ότι αυτή κατέχει το απαιτούμενο έννομο συμφέρον, σημειώνω ακόμα ότι, στα γεγονότα της Προσφυγής καταγράφεται πως, «αναφορικά με την εκκρεμότητα της εν λόγω ιεραρχικής προσφυγής ενημερώθηκε η πλευρά της Αιτήτριας προφορικά από το Δικηγόρο του κ. Σάββα Κώστα, στο πλαίσιο συζητήσεων σε σχέση με την εκκρεμούσα ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, Αγωγή με αρ. 2307/2021. Ενόψει αυτής της ενημέρωσης στις 25.9.2024 η Αιτήτρια υπέβαλε ενώπιον της Καθ' ης η Αίτηση, αίτημα παρέμβασης στην εκκρεμούσα ιεραρχική προσφυγή», στο οποίο αίτημα, η Αιτήτρια δεν έλαβε καμία απάντηση.
Συνεπώς, διαπιστώνω ότι, πέραν του ότι η ίδια αποτέλεσε αντικείμενο εξέτασης από την Υπηρεσία Διαχείρισης Τουρκοκυπριακών Περιουσιών, ώστε να καταγραφούν τα σχετικά με την Ιεραρχική Προσφυγή γεγονότα, η αιτήτρια ουδεμία εμπλοκή είχε στη διαδικασία εξέτασης της ιεραρχικής προσφυγής η οποία οδήγησε στη προσβαλλόμενη πράξη. Συνεπώς, αδυνατώ να εντοπίσω άμεσο και προσωπικό έννομο συμφέρον στην ίδια την αιτήτρια εταιρεία, αφού ουδεμία παρέμβαση της επιτράπηκε στη διαδικασία ενώπιον της Επιτροπής.
Περαιτέρω, εξετάζοντας την επίκληση από την αιτήτρια της υπογραφείσας συμφωνίας της με τον κ.Αρτέμη Κώστα, θα συμφωνήσω με τους Καθ΄ων η αίτηση ότι η αιτήτρια ούτε από αυτό το δεδομένο μπορεί να αντλεί έννομο συμφέρον, καθότι, αφενός η εν λόγω συμφωνία έχει υπογραφεί άνευ της εκ των προτέρων άδειας του Κηδεμόνα και αφετέρου η εν λόγω συμφωνία αντίκεται πλήρως στις διατάξεις του σχετικού περί Τουρκοκυπριακών Περιουσιών (Διαχείριση και Άλλα Θέματα) (Προσωρινές Διατάξεις) Νόμου, διαπιστώσεις για τις οποίες έγινε ρητή αναφορά από τον εκπρόσωπο της Νομικής Υπηρεσίας και με τις οποίες συμφωνώ.
Την ορθότητα της θέσης των Καθ΄ ων η αίτηση επιβεβαιώνει το Ανώτατο Δικαστήριο στα πλαίσια της υπόθεσης Μ. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ v, ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΩΣ ΚΗΔΕΜΟΝΑ ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΑΚΩΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΩΝ, Αν. Έφεση 49/2015, ημερομηνίας 09.03.2022, ECLI:CY:AD:2022:C102 εκ της οποίας παρατίθεται το πιο κάτω απόσπασμα.
«Το Ανώτατο Δικαστήριο στην απόφαση Korkut Perihan Mustafa (ανωτέρω), έκρινε καμιά σύμβαση αγοραπωλησίας περιουσίας υποκείμενης στην κηδεμονία του Κηδεμόνα δεν μπορεί να θεωρείται έγκυρα συναφθείσα, χωρίς την προηγούμενη έγκριση του Κηδεμόνα. Επομένως το συμφέρον και δικαίωμα του εφεσείοντα θα πρέπει να εδράζεται σε νόμιμη σύμβαση και όχι σε πράξη η οποία δεν έχει εγκριθεί από το αρμόδιο όργανο.
Σημειώνουμε πως ο ίδιος ο πωλητής/ιδιοκτήτης, ο οποίος μαζί με τον εφεσείοντα καταχώρησαν τα αναγκαία έγγραφα στο Κτηματολόγιο και επίσης έλαβε την απάντηση/απόφαση του εφεσίβλητου, η οποία απευθυνόταν και στους δύο, αδιαφόρησε και/ή αμέλησε να ασκήσει προσφυγή για ακύρωση της πράξης. Η παράλειψη δε αυτή, δεν προσδίδει στον εφεσείοντα δικαιώματα τα οποία δεν κέκτηται.
Κρίνουμε συνεπώς πως η προσβολή της νομιμότητας της απόφασης του εφεσίβλητου και στη συνέχεια η καταχώρηση έφεσης εκ μέρους του εφεσείοντα είναι απαράδεκτη αφού καταχωρήθηκε από πρόσωπο, στερημένο εννόμου συμφέροντος.»
Στη παρούσα καταλήγω ότι, η αιτήτρια δεν θα μπορούσε να αντλήσει οποιοδήποτε νόμιμο δικαίωμα από την προβαλλόμενη συμφωνία η οποία δεν έτυχε της προηγούμενης έγκρισης του Κηδεμόνα και συνεπώς στερείται του απαραίτητου εννόμου συμφέροντος να προωθεί την παρούσα προσφυγή (Μ.Α. ΚΤΗΜΑ ΜΑΚΕΝΖΥ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α. v. ΔΗΜΟΥ ΛΑΡΝΑΚΑΣ, Έφεση Αρ. 71/2019, ημερομηνίας 22.11.2023).
Οι πιο πάνω διαπιστώσεις μου καθορίζουν το αποτέλεσμα της παρούσας αίτησης, όπως και της ίδιας της Προσφυγής η οποία απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Δεδομένου του αρχικού σταδίου κατά το οποίο κρίθηκε το παραδεκτό της υπόθεσης, επιδικάζω περιορισμένα έξοδα, 500 ευρώ εναντίον της Αιτήτριας και υπέρ των Καθ’ων η αίτηση.
Λ. Ν. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο