ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
Υπόθεση Αρ. 72/2020
4 Ιουνίου, 2026
[ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
Σάββας Κλεόπα Σάββα
Αιτητής,
και
Κοινοτικό Συμβούλιο Πηγαινιών
Καθ' ου η Αίτηση.
____________________________________________________________
Α. Χατζηγεωργίου για ΚΛΕΟΠΑ & ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ Δ.Ε.Π.Ε., δικηγόροι Αιτητή.
Κ. Παρασκευά (κα) για Ευγένιο Χρ. Χατζηευτυχίου, δικηγόρο του Καθ' ου η αίτηση.
___________________
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ : Με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο προσφυγή, ο Αιτητής ζητά «Δήλωση και/ ή απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι η πράξη και/ ή απόφαση των καθ' ων η αίτηση ημερομηνίας 17/10/2019, που κοινοποιήθηκε στον Αιτητή στις 11/11/2019, σύμφωνα με την οποία επιβλήθηκε σε αυτόν το ποσό των €115,52 ως γενικός φόρος πληρωτέο μέχρι την 27/12/2019, είναι άκυρη και στερημένη οποιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος».
Ως προκύπτει από την Ένσταση, τα σχετικά έγγραφα του πρωτότυπου διοικητικού φακέλου ο οποίος έχει υποβληθεί στο Δικαστήριο και τα παραδεκτά γεγονότα εκ μέρους των διάδικων, τα δεδομένα της υπόθεσης έχουν ως εξής:
Ο Αιτητής είναι φυσικό πρόσωπο κάτοχος ακίνητης ιδιοκτησίας εντός των ορίων της Κοινότητας Πηγαινιών και υπό αυτή του την ιδιότητα υπόκειται σε γενική φορολογία, ως ορίζεται στη σχετική νομοθεσία. Όπως υποστηρίζει και εν τέλει έγινε αποδεκτό, περί τις 11/11/2019, ο Αιτητής έλαβε μέσω ταχυδρομείου «Λογαριασμό Γενικών Φόρων» του Κοινοτικού Συμβουλίου Πηγαινιών ημερ. 17/10/2019, σύμφωνα με τον οποίο του επιβλήθηκαν για το έτος 2019 Γενικοί Φόροι ύψους €115,52, ποσό το οποίο θα έπρεπε να πληρωθεί μέχρι τις 27/12/2019. Στην εν λόγω απόφαση - ειδοποίηση αναγράφεται και αποτελεί μέρος της προσβαλλόμενης απόφασης ότι, μετά την τελευταία ημερομηνία πληρωμής, η οποία καθορίζεται να είναι η 27/12/2019, θα επιβάλλεται επιβάρυνση 10% πάνω στο ολικό ποσό. Επίσης αναγράφεται ότι πληρωμές γίνονται δεκτές σε συγκεκριμένους τραπεζικούς λογαριασμούς και στα γραφεία του Καθ’ ου η Αίτηση.
Αποτελεί ουσιαστικός ισχυρισμός εκ μέρους του Αιτητή ότι στις 30/12/2019, ήτοι μετά την ορισθείσα ημερομηνία για πληρωμή του φόρου, επισκέφθηκε υποκατάστημα τράπεζας συμβεβλημένης με τον Καθ' ου η Αίτηση για να πληρώσει τον εν λόγω Λογαριασμό, όπου του αναφέρθηκε από υπάλληλο του υποκαταστήματος ότι αυτό δεν ήταν δυνατό καθότι του είχε ήδη επιβληθεί επιβάρυνση λόγω του ότι παρήλθε η προθεσμία πληρωμής, και η τράπεζα δεν ήταν σε θέση να υπολογίσει το ποσό της επιβάρυνσης ούτε να δεχθεί πληρωμή του αρχικού ποσού. Ο ισχυρισμός αυτός καταγράφεται σε επιστολή ημερομηνίας 03/01/2020 η οποία απεστάλη μέσω των δικηγόρων του αιτητή στον Καθ’ ου η Αίτηση, στο δικόγραφο της προσφυγής, αλλά και στην ένορκη δήλωση του αιτητή ημερ. 17/12/2024 η οποία καταχωρήθηκε ώστε να αντικρουστεί προδικαστική ένσταση ότι η παρούσα προσφυγή είναι εκπρόθεσμη.
Ενώ η επίσκεψη του αιτητή στη τράπεζα με πρόθεση να πληρώσει το αρχικό ποσό δεν γίνεται παραδεκτή από το Καθ’ ου η αίτηση, εντούτοις είναι παραδεκτή η λήψη επιστολής εκ μέρους του αιτητή στις 3/01/2020, με την οποία οι δικηγόροι του πληροφορούσαν το Κοινοτικό Συμβούλιο για τα πιο πάνω γεγονότα, συμπεριλαμβανομένης της θέσης ότι η προθεσμία πληρωμής μέχρι την 27/12/2019 δεν συνάδει με την εν ισχύ νομοθεσία και ζητούσαν όπως γίνει αποδεκτή η πληρωμή από τον πελάτη τους του αρχικού ποσού χωρίς της επιβολή 10% επιβάρυνσης, ήτοι του ποσού των €115.52.
Ακολούθησε η καταχώρηση της παρούσας προσφυγής στις 17/01/2020 με την οποία ο Αιτητής επιδιώκει την ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης, ως προς την ορισθείσα προθεσμία για τελευταία ημέρα καταβολής, ήτοι μέχρι τις 27/12/2019.
Ως προς το ιστορικό της ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασίας, καταγράφεται ότι, ο Καθ' ου η Αίτηση στην ένσταση του ημερομηνίας 02/11/2020 προέβαλε προδικαστική ένσταση σύμφωνα με την οποία η προσφυγή είναι εκπρόθεσμη εφόσον προσβάλλει επιστολή με ημερομηνία 17/10/2019 αλλά καταχωρήθηκε στις 17/01/2020, ήτοι σε χρονικό διάστημα πέραν των 75 ημερών που καθορίζει το άρθρο 146 του Συντάγματος. Ωστόσο στη συνέχεια, μετά την κατάθεση εκ μέρους του Αιτητή αίτησης προσαγωγής μαρτυρίας ημερ. 30/08/2024 συμπεριλαμβανομένης της ένορκης δήλωσης του αιτητή με συνημμένα σχετικά τεκμήρια ως προς την ημερομηνία αποστολής και λήψης της ειδοποίησης δια της οποίας του κοινοποιήθηκε η προσβαλλόμενη πράξη, η προδικαστική ένσταση αποσύρθηκε με δήλωση ενώπιον του Δικαστηρίου.
Ως προς την ουσία της υπόθεσης και αφού έχω διαβάσει με προσοχή τα όσα έχουν προβληθεί εκατέρωθεν στις γραπτές αγορεύσεις των μερών, εξετάζοντας διαδοχικά τους προβαλλόμενους λόγους ακύρωσης της προσβαλλόμενης πράξης, καταγράφω τα εξής.
Ο Αιτητής επιδιώκει την ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης, ως προς την ορισθείσα προθεσμία για τελευταία ημέρα πληρωμής της φορολογίας την 27/01/2019 και προωθεί ως κύριο λόγο ακύρωσης ότι, η απόφαση αυτή αντιβαίνει στους σχετικούς κανονισμούς και ειδικότερα ότι, το Κοινοτικό Συμβούλιο αγνόησε και/ή ερμήνευσε εσφαλμένα τις πρόνοιες των περί Διοίκησης Τοπικών Υποθέσεων (Γενικών) Κανονισμών του Κοινοτικού Συμβουλίου Πηγαινιών του 2014 και των περί Διοίκησης Τοπικών Υποθέσεων (Γενικών) Κανονισμών του Κοινοτικού Συμβουλίου Κοκκινοτριμιθίας του 2002. Όπως είναι η θέση του Αιτητή, επικαλούμενος ακριβώς τις πρόνοιες των σχετικών κανονισμών οι οποίοι τυγχάνουν εφαρμογής από το Καθ’ ου η αίτηση Κοινοτικό Συμβούλιο, η τελευταία μέρα καταβολής των φόρων θα έπρεπε να ήταν η 31/12/2019 και όχι η ορισθείσα. Σχετικά υποστηρίζει ακόμα ότι, η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται νόμιμης ή οιασδήποτε αιτιολογίας, ως προς την προσβαλλόμενη πτυχή της, ήτοι την η προθεσμία που του δόθηκε για την καταβολή του ποσού που του επιβλήθηκε.
Αντίθετα, η θέση των δικηγόρων του Καθ’ ου η αίτηση, μέσω της γραπτής τους αγόρευσης, ήταν ότι αφού ο Αιτητής παρέλαβε έγκαιρα την φορολογία και γνώριζε ότι η τελευταία μέρα πληρωμής ήταν η 27/12/2019, όφειλε να το πράξει μέσα στην ορισθείσα προθεσμία. Εντούτοις, υποδεικνύουν, με δική του υπαιτιότητα, μετέβηκε στην Τράπεζα για πληρωμή του ποσού στις 30/12/2019, με αποτέλεσμα ορθώς η τράπεζα να μην αποδεχθεί την συγκεκριμένη πληρωμή. Κατ’ επέκταση, προβάλουν, εφόσον δεν ήταν δυνατή η πληρωμή της φορολογίας στη τράπεζα, ο Αιτητής όφειλε να μεταβεί και/ή να αποστείλει και/ή καταβάλει το οφειλόμενο ποσό στα γραφεία του Κοινοτικού Συμβουλίου Πηγαινιών, πληρώνοντας ταυτόχρονα και τη σχετική επιβάρυνση 10%, πράγμα το οποίο παρέλειψε να πράξει μέχρι και την καταχώρηση της παρούσας. Ως προς την επίκληση από τον Αιτητή ότι η προθεσμία πληρωμής ορίζεται σε συγκεκριμένο κανονισμό, υποστηρίζουν, επικαλούμενοι απόσπασμα από συγκεκριμένη απόφαση (Χατζηδάς ν. Δημοκρατίας, 1989 3 Α.Α.Δ. 1121), ότι οι προθεσμίες που τάσσονται από διοικητικούς νόμους ή κανονισμούς θεωρούνται κατά κανόνα ενδεικτικές, χαρακτήρα τον οποίο διατηρούν εφόσον δεν ορίζεται ρητά ότι είναι ανατρεπτικές. Επί των υπόλοιπων ισχυρισμών του Αιτητή, συμπεριλαμβανομένης της θέσης ότι, η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται νόμιμης ή ακόμα οιασδήποτε αιτιολογίας, οι δικηγόροι του Καθ' ου η Αίτηση αρκούνται στην επίκληση των πρακτικών του Κ.Σ., τον καταρτισμό πινάκων και τον καθορισμό κριτηρίων για την επιβολή των επίδικων φορολογιών, χωρίς να απαντούν στο ουσιαστικό ζήτημα πως καθορίστηκε η 27/12/2019 ως η τελευταία ημερομηνία πληρωμής, μετά την οποία θα επιβάλλεται επιβάρυνση 10% στο αρχικό ποσό.
Λέγοντας αυτά, προχωρώ στην εξέταση του επίδικου ζητήματος, δηλαδή καταπόσον η τελευταία μέρα πληρωμής του φόρου, χωρίς χρέωση επιβάρυνσης, θα έπρεπε να ήταν η 31/12/2019 ως η τελευταία ημέρα του φορολογητέου έτους και όχι η ορισθείσα από τον Καθ’ ου η αίτηση στις 27/1/2019.
Παραθέτω σχετικά το νομοθετικό πλαίσιο λειτουργίας του Καθ’ ου η αίτηση ως προς την επιβολή του Γενικού Φόρου.
Το Κοινοτικό Συμβούλιο Πηγαινιών, με την Κ.Δ.Π. 420/14, υιοθέτησε τους περί Διοίκησης των Τοπικών Υποθέσεων (Γενικών) Κανονισμών του Κοινοτικού Συμβουλίου Κοκκινοτριμιθιάς του 2002, ορίζοντας ότι:
«2. Οι Περί Διοίκησης των Τοπικών Υποθέσεων (Γενικοί) Κανονισμοί του Κοινοτικού Συμβουλίου Κοκκινοτριμιθιάς του 2002 με εξαίρεση τον Κανονισμό 245 αυτών, (οι οποίοι θα αναφέρονται ως «πρότυποι Κανονισμοί Κοκκινοτριμιθιάς») υιοθετούνται και θεωρούνται ως Κανονισμοί που θεσπίστηκαν από το Κοινοτικό Συμβούλιο Πηγαινιών ενσωματώνονται στους παρόντες Κανονισμούς και έχουν εφαρμογή για την περιοχή της Κοινότητας Πηγαινιών.»
Σύμφωνα δε με τον Κανονισμό 233 των Περί Διοίκησης Τοπικών Υποθέσεων (Γενικών) Του Κοινοτικού Συμβουλίου Κοκκινοτριμιθιάς του 2002, η προθεσμία πληρωμής της γενικής φορολογίας είναι η 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους, αφού ορίζεται ότι:
«233. Κάθε κάτοχος περιουσίας που βρίσκεται μέσα στην περιοχή της Κοινότητας. του οποίου το όνομα εμφανίζεται στον Κατάλογο Κατόχων, οφείλει να πληρώσει μέχρι την 31η ημέρα του Δεκεμβρίου στο Γραμματέα ή στον Ταμία του Συμβουλίου το ποσό της ετήσιας εισφοράς που του κατανεμήθηκε.»
Όπως υποδεικνύουν οι δικηγόροι του Καθ' ου η Αίτηση, το Κ.Σ. σε συνεδρία του ημερομηνίας 21/09/2019 έλαβε απόφαση για την ετοιμασία Καταλόγου Κατόχων και καθορίστηκε ο τρόπος υπολογισμού των διαφόρων φόρων πληρωτέων προς την Κοινότητα. Το ποσό το οποίο υπολογίστηκε για τον Αιτητή ως γενική φορολογία ήταν €115,52 καταγράφεται εντός του διοικητικού φακέλου και εν πάση περιπτώσει δεν αμφισβητείται από αυτόν για τους σκοπούς παρούσας υπόθεσης. Ωστόσο, ενώ έχω μελετήσει ολόκληρο το περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου ο οποίος έχει κατατεθεί, όπου όντως φαίνεται με ποιο τρόπο υπολογίστηκε η φορολογία που αφορά τον Αιτητή, εντούτοις δεν εντοπίζω πότε και με ποια διαδικασία ορίστηκε η 27/1/2019 η ως τελευταία μέρα πληρωμής της ετήσιας φορολογίας για το 2019, αντί της 31η ημέρα του Δεκεμβρίου η οποία ορίζεται από τον σχετικό Κανονισμό. Ακόμα και αν η εν λόγω προθεσμία είναι ενδεικτική, ως υποστηρίζουν οι δικηγόροι του, δεν προκύπτει να έχει ληφθεί νόμιμη ή οιαδήποτε απόφαση από το Κ.Σ. για διαφορετική προθεσμία από αυτήν που ρητά ορίζεται στον σχετικό Κανονισμό και τον οποίο θα έπρεπε να εφαρμόσει.
Συνοψίζοντας τα πιο πάνω, καταλήγω ότι, στην παρούσα υπόθεση, αυθαίρετα και κατά παράβαση του σχετικού κανονισμού, ο Καθ’ ου η αίτηση όρισε την ημερομηνία 27/12/2019 ως την τελευταία ημερομηνία για πληρωμή του γενικού φόρου, ως δηλαδή εξαρχής προέβαλε ο αιτητής, μέσω της επιστολής του ημερ. 3/01/2020. Επιπρόσθετα επιβεβαιώνεται και η θέση του ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται νόμιμης και/ή οιασδήποτε αιτιολογίας, ως προς την προσβαλλόμενη πτυχή της δηλαδή την προθεσμία που του δόθηκε για την πληρωμή του ποσού που του επιβλήθηκε, χωρίς επιβάρυνση 10% στο αρχικό ποσό.
Οι αντίστοιχοι λόγοι ακύρωσης κρίνονται βάσιμοι, επιτυγχάνουν και η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται ως προς την ορισθείσα από τον Καθ’ ου η αίτηση ημερομηνία για πληρωμή της συγκεκριμένης φορολογίας.
Η προσφυγή επιτυγχάνει με έξοδα υπέρ του Αιτητή και εναντίον του Καθ’ ου η αίτηση ως υπολογιστούν από την Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.
Λ. Ν. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο