ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Υπόθεση αρ. 616/2026(K)(iJ))
16 Ιουλίου 2026
[ΓΑΒΡΙΗΛ, Δ/στής Δ.Δ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ AΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
OKAFOR CHINWEOLU MESHACH
Αιτητής,
v.
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ
1. ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
2. ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑΣ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΑΡΧΕΙΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ
Καθ’ ων η αίτηση.
……………………………
Νατάσα Στυλιανού, για Natasa Stylianou & Co LLC, για τον αιτητή.
Ραφαέλα Προδρόμου, Δικηγόρος, για τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για τους καθ’ ων η αίτηση.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΓΑΒΡΙΗΛ, Δ.Δ.Δ.: Με την προσφυγή του, ο αιτητής αξιώνει ακύρωση της απόφασης των καθ’ ων η αίτηση, ημερομηνίας 20.5.2026, με την οποία κηρύχθηκε ως απαγορευμένος μετανάστης και εναντίον του εκδόθηκαν διατάγματα κράτησης και απέλασης, ίδιας ημερομηνίας, λόγω παράνομης παραμονής του στη Δημοκρατία, από τις 10.2.2025, βάσει των διατάξεων του άρθρου 6(1)(Κ) του Κεφ. 105.
Ο αιτητής κατάγεται από τη Νιγηρία. Στις 13.4.2022, υπέβαλε αίτηση για διεθνή προστασία, η οποία απορρίφθηκε από την Υπηρεσία Ασύλου στις 8.8.2023. Κατά της νομιμότητας της απορριπτικής αποφάσεως, άσκησε ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας (ΔΔΔΠ) την προσφυγή με αρ. 4202/23, η οποία επίσης απορρίφθηκε στις 10.2.2025. Έκτοτε, δεν νομιμοποίησε την παραμονή του στη Δημοκρατία και συνέχισε να διαμένει παράνομα.
Κατά την 20.5.2026, εντοπίστηκε στην Αγία Νάπα και αφού ελέγχθηκαν τα στοιχεία του, διαφάνηκε πως επρόκειτο για πρόσωπο που διέμενε παράνομα στη Δημοκρατία από τις 10.2.2025.
Εναντίον του εκδόθηκαν, την ίδια μέρα, τα επίδικα διατάγματα κράτησης και απέλασης, λόγω παράνομης παραμονής του στη Δημοκρατία, από τις 11.2.2025.
Θα πρέπει να αναφερθεί πως στη γραπτή αγόρευση που καταχωρίστηκε εκ μέρους του αιτητή, δεν εγείρονται ευκρινώς οι λόγοι ακύρωσης που προβάλλονται κατά της νομιμότητας των προσβαλλόμενων διοικητικών αποφάσεων και η γραπτή αγόρευση, δεν είναι σύμφωνη με τις διατάξεις του Κανονισμού 8(α) του περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διαδικαστικού Κανονισμού του 2015, σύμφωνα με τον οποίο:-
«8.(α) Κάθε γραπτή αγόρευση θα παρουσιάζει συνοπτικά τον σκελετό των επιχειρημάτων («skeleton argument») και μόνο τα νομικά εκείνα σημεία που προτείνονται προς ακύρωση ή υποστήριξη της προσβαλλόμενης πράξης. Η αγόρευση θα χωρίζεται ευκρινώς σε ανάλογες παραγράφους, μια για κάθε νομικό σημείο, το οποίο θα αναφέρεται συνοπτικά».
Αυτό καθιστά δυσχερή την εξέταση των εγειρόμενων ισχυρισμών. Σε κάθε περίπτωση, εξετάζοντας το σύνολο των προβαλλόμενων λόγων ακύρωσης, τουλάχιστον όσων παρατίθενται με έντονο μαύρο χρώμα, ο αιτητής διατείνεται, πρώτον, πως έχει παραβιαστεί η αρχή της αναγκαιότητας και αναλογικότητας. Αυτό διότι δεν εξετάστηκε η επιβολή εναλλακτικών της κράτησης μέτρων. Αναφέρεται η συνήγορος του αιτητή, πως ο ίδιος είναι αιτητής ασύλου και πως το μέτρο της κράτησης δύναται να δικαιολογηθεί μόνον δυνάμει των άρθρων 8(2) και (4) της Οδηγίας 2013/33/ΕΕ και των άρθρων 9ΣΤ(2) και (3) του περί Προσφύγων Νόμου.
Δεύτερον, διατείνεται πως έχει παραβιαστεί το δικαίωμα της ελεύθερης διακίνησης, όπως αυτό προστατεύεται από το άρθρο 9Δ του περί Προσφύγων Νόμου και το Άρθρο 11 του Συντάγματος.
Κατά τρίτον, εγείρεται ζήτημα ελλιπούς αιτιολογίας και πως οι επίδικες αποφάσεις έχουν εκδοθεί κατά παράβαση του άρθρου 9ΣΤ(2)Ε του περί Προσφύγων Νόμου, αναφέροντας πως ο ίδιος είναι αιτητής ασύλου και όχι απαγορευμένος μετανάστης. Προβάλλεται και ισχυρισμός ελλιπούς και ανεπαρκούς έρευνας.
Χωρίς να εγείρεται ξεχωριστός λόγος ακύρωσης, στη σελίδα 13 της γραπτής αγόρευσης, τίθεται πολύ συγκεχυμένα, και ισχυρισμός περί λήψης των επίδικων αποφάσεων, από αναρμόδιο πρόσωπο ή πρόσωπο που δεν είχε έγκυρη εξουσιοδότηση.
Από την άλλη, η ευπαίδευτη δικηγόρος που εμφανίστηκε εκ μέρους των καθ’ ων η αίτηση εισηγείται πως νομίμως έχουν εκδοθεί εναντίον του τα επίδικα διατάγματα, διότι ο αιτητής παραμένει παράνομα στο έδαφος της Δημοκρατίας από την 10.2.2025 που η προσφυγή που άσκησε ενώπιον του ΔΔΔΠ απερρίφθη.
Κατά το στάδιο των προφορικών διευκρινίσεων, παρουσίασε στο Δικαστήριο, (i) απόσπασμα από τη συνεδρία του Υπουργικού Συμβουλίου ημερ. 26.3.2025, κατά την οποία, το ίδιο έχει εκχωρήσει τις εξουσίες που του παρέχουν τα άρθρα 6(1)(στ) και (ζ), 14, 18ΙΣΤ, 18ΚΣΤ(4) και (5) και (5Α), 18Π(1) και (3), 18ΠΣΤ του Κεφ. 105, μεταξύ άλλων, προς τον Ανώτερο Λειτουργό Μετανάστευσης, κο Αντρέα Κωνσταντίνου, (ii) εξουσιοδότηση του Υπουργού Εσωτερικών προς τον εκάστοτε Διευθυντή Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, ημερομηνίας 8.1.2021, να ασκεί τις εξουσίες που του παρέχουν τα άρθρα 14, 18ΟΖ, 18ΟΗ, 18ΟΘ, 18Π, 18ΠΑ, 18ΠΒ, 18ΠΔ, 18ΠΕ και 18ΠΣΤ του Κεφ. 105 και (iii) εκχώρηση εξουσιών της Διευθύντριας του Τμήματος Μετανάστευσης, ημερομηνίας 23.4.2026, μεταξύ άλλων, προς τον Ανώτερο Λειτουργό Μετανάστευσης κο Αντρέα Κωνσταντίνου, να ασκεί τις εξουσίες που του παρέχονται από τις διατάξεις του άρθρου 6(1)(γ), (δ), (η), (θ), (ι), (κ), (μ) του Κεφ. 105.
Έχω εξετάσει τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς, λαμβανομένων υπόψη και των όσων περιέχονται στον διοικητικό φάκελο της υπόθεσης, ο οποίος έχει σημειωθεί ως Τεκμήριο 1.
Ξεκινώντας από το τελευταίο ζήτημα που εγέρθηκε, ήτοι αυτό της αναρμοδιότητας του διοικητικού οργάνου που έχει εκδώσει τις επίδικες διοικητικές αποφάσεις, θα πρέπει να λεχθεί πως την επιστολή ημερομηνίας 20.5.2026, με την οποία ο αιτητής κηρύττεται ως απαγορευμένος μετανάστης, δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 6(1)(κ) του Κεφ. 105, την έχει εκδώσει ο Ανώτερος Λειτουργός Μετανάστευσης κος Αντρέας Κωνσταντίνου, στον οποίο η Διευθύντρια του Τμήματος Μετανάστευσης, έχει εκχωρήσει στις 23.4.2026 τις εξουσίες της. Ομοίως, τα διατάγματα κράτησης και απέλασης, εκδοθέντα δυνάμει των διατάξεων των άρθρων 18ΠΣΤ(7) και (8) του Κεφ. 105 και άρθρο 14, αντίστοιχα, αρμοδίως έχουν εκδοθεί από τον εν λόγω λειτουργό, στη βάση της εκχώρησης εξουσιών εκ μέρους του Υπουργικού Συμβουλίου, ημερομηνίας 26.3.2025. Συναφώς, οι σχετικοί λόγοι ακύρωσης, απορρίπτονται ως αβάσιμοι.
Σε σχέση με τους υπόλοιπους λόγους ακύρωσης που προβάλλονται από τον αιτητή, διαβλέπω να επικρατεί μία σύγχυση ως προς το καθεστώς του. Ο αιτητής δεν είναι αιτητής ασύλου. Η αίτηση που υπέβαλε στις 13.4.2022 για παραχώρηση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας, απορρίφθηκε από την Υπηρεσία Ασύλου στις 8.8.2023, ομοίως και η προσφυγή που υπέβαλε ενώπιον του ΔΔΔΠ, στις 10.2.2025. Συνεπώς, όσοι ισχυρισμοί προβάλλονται από τον αιτητή, κατ΄ επίκληση διατάξεων του περί Προσφύγων Νόμου, δεν τυγχάνουν εφαρμογής στην περίπτωση του αιτητή και εξάλλου, ούτε δικαιοδοσία του Δικαστηρίου υφίσταται σε σχέση με το εν λόγω ζήτημα.
Ακριβώς, λόγω της απορριπτικής απόφασης του ΔΔΔΠ, ο αιτητής, μη διευθετώντας την παραμονή του στη Δημοκρατία και εξακολουθώντας να διαμένει χωρίς να έχει άδεια παραμονής, κατέστη παράνομος και νομίμως, κηρύχθηκε ως απαγορευμένος μετανάστης, δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 6(1)(κ) του Κεφ. 105. Επιπροσθέτως, μετά την απόρριψη από την Υπηρεσία Ασύλου, της αίτησης για παραχώρηση διεθνούς προστασίας και της έκδοσης απόφασης επιστροφής στη Νιγηρία, με την οποία δεν συμμορφώθηκε, αφού εξακολουθούσε να διαμένει παράνομα στο έδαφος της Δημοκρατίας, ευλόγως θεωρήθηκε πως υφίσταται κίνδυνος διαφυγής του, όταν αυτός εντοπίστηκε από μέλη της ΥΑΜ στην Αγία Νάπα. Τόσο η αιτιολογία, όσο και η ανάλογη διερεύνηση που έλαβε χώρα από τη διοίκηση σε σχέση με το καθεστώς του, υπήρξε νόμιμη, επαρκής και δέουσα.
Δεν εντοπίζω τίποτε το μεμπτό στη διαδικασία που ακολουθήθηκε για την κήρυξη του αιτητή ως απαγορευμένου μετανάστη και την συνεπεία τούτου, έκδοση των επίδικων διαταγμάτων.
Η προσφυγή απορρίπτεται με €2.000 έξοδα εναντίον του αιτητή. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, δυνάμει του Άρθρου 146.4(α) του Συντάγματος.
Γαβριήλ, Δ.Δ.Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο