ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Υπόθεση Αρ. 647/2026(Κ))
10 Ιουλίου, 2026
[ΜΙΧΑΗΛ, Δ/στης Δ.Δ.]
HASSAN ELSAYED ABOUELFADL HASSAN
Αιτητής,
v.
ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΕΣΩ,
1. ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
2. ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ
Καθ’ ων η Αίτηση.
…………………………
Μ. Μαυρονικόλας για Lana Altacher & Associates LLC, για τον αιτητή.
Κ. Σάββα (κα) για Ν. Κουρσάρης Δ.Ε.Π.Ε. εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα, για τους καθ’ ων η αίτηση.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΜΙΧΑΗΛ, Δ.Δ.Δ.: Με την υπό κρίση προσφυγή ο αιτητής ζητά την ακύρωση της απόφασης ημερομηνίας 15.6.2026 με την οποία πληροφορείται ότι ανακηρύσσεται απαγορευμένος μετανάστης και τα διατάγματα απέλασης και κράτησης ιδίας ημερομηνίας.
Όπως προκύπτει από το περιεχόμενο των διοικητικών φακέλων, ο αιτητής αφίχθηκε για πρώτη φορά στη χώρα το 2013 με εξαήμερη άδεια επισκέπτη. Στις 29.10.2014 υπέβαλε αίτηση για παραχώρηση διεθνούς προστασίας η οποία απορρίφθηκε τον Φεβρουάριο του 2015. Στις 10.4.2018 ο αιτητής υπέβαλε μεταγενέστερη αίτηση η οποία, αφού εξετάστηκε, απορρίφθηκε στις 12.4.2018 και ο αιτητής ενημερώθηκε μέσω επιστολής ημερομηνίας 18.4.2018. Στις 18.9.2020 υπέβαλε δεύτερη μεταγενέστερη αίτηση η οποία εγκρίθηκε στις 11.1.2024. Με επιστολή ημερομηνίας 22.2.2024 κλήθηκε ο αιτητής σε συνέντευξη αλλά επειδή ο αιτητής δεν παρουσιάστηκε, η διαδικασία διακόπηκε στις 19.3.2024 και ο αιτητής ενημερώθηκε με επιστολή ημερομηνίας 8.4.2024. Στις 6.2.2026 ο αιτητής καταχώρησε την προσφυγή αρ. 218/2026 στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας κατά παράλειψης της διοίκησης να απαντήσει στις αιτήσεις του για παραχώρηση διεθνούς προστασίας ημερομηνίας 29.10.2014 και 18.9.2020 της οποίας η εκδίκαση εκκρεμεί.
Ο αιτητής εισηγείται ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις εκδόθηκαν παράνομα εφόσον ο ίδιος ουδέποτε έλαβε γνώση της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου επί των αιτήσεών του και συνεπώς, κατέχει ακόμα το καθεστώς αιτητή ασύλου. Εισηγείται επίσης ότι οι καθ’ ων η αίτηση δεν εξέτασαν την επιλογή επιβολής εναλλακτικών της κράτησης μέτρων και ότι η διοίκηση ενήργησε κακόπιστα και υπό πλάνη.
Στον διοικητικό φάκελο της Υπηρεσίας Ασύλου που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 2, εντοπίζεται η επιστολή της Υπηρεσίας Ασύλου ημερομηνίας 11.2.2015 με την οποία πληροφορείται ο αιτητής για την απόρριψη της αίτησης που υπέβαλε στις 29.10.2014 με τη χειρόγραφη σημείωση στο κάτω μέρος και υπογραφή “Received by hand on 12/2/2015” (βλ. ερ. 39). Συνεπώς, έλαβε γνώση ο αιτητής περί της απόρριψης της αίτησής του.
Το ότι έλαβε γνώση προκύπτει, εξάλλου, και από το γεγονός ότι ο ίδιος καταχώρησε μεταγενέστερη αίτηση στις 10.4.2018. Σε σχέση με την επιστολή ημερομηνίας 18.4.2018 με την οποία πληροφορείται ο αιτητής για την απόρριψη της εν λόγω αίτησης, εντοπίζεται χειρόγραφη σημείωση επί της επιστολής «Αντίγραφο αποστάλθηκε στις Κεντρικές Φυλακές για υπηρεσιακή χρήση μόνο. Να υπογραφεί από τον αλλοδαπό για παραλαβή και αντίγραφο να επιστραφεί στην Υπηρεσία Ασύλου» (βλ. ερ. 48). Υπογεγραμμένη από τον αιτητή επιστολή δεν εντοπίζεται στον διοικητικό φάκελο εν πάση περιπτώσει, όμως, τεκμαίρεται η λήψη γνώσης της απόρριψης από την υποβολή από τον αιτητή δεύτερης μεταγενέστερης αίτησης στις 18.9.2020.
Στη δεύτερη μεταγενέστερη αίτηση που υπέβαλε ο αιτητής στις 18.9.2020 καταγράφει ο ίδιος τη διεύθυνσή του (βλ. Τεκμήριο 2, ερ.56). Είναι σε αυτή τη διεύθυνση που δήλωσε ο αιτητής που αποστάλθηκε τόσο η επιστολή ημερομηνίας 22.2.2024 με την οποία καλείτο σε συνέντευξη ο αιτητής (βλ. ερ. 77) όσο και η επιστολή ημερομηνίας 8.4.2024 με την οποία πληροφορείται ότι η δεύτερη μεταγενέστερη αίτηση θεωρείται ως αποσυρθείσα (βλ. ερ. 95). Και οι δύο αυτές επιστολές επιστράφηκαν στον αποστολέα ως αζήτητες. Επιπρόσθετα, εντοπίζεται ως ερυθρό 72 έντυπο όπου καταγράφεται ότι στις 8.2.2024 έγιναν προσπάθειες τηλεφωνικής επικοινωνίας με τον αιτητή για να επιβεβαιωθεί η διευθέτηση της συνέντευξης με τη σημείωση “No answer”.
Με βάση τα πιο πάνω, για σκοπούς ελέγχου της νομιμότητας των πράξεων που προσβάλλονται στην υπό κρίση προσφυγή, δεν προκύπτει οτιδήποτε που να τεκμηριώνει τη θέση του αιτητή ότι κατά τον χρόνο έκδοσης των προσβαλλόμενων αποφάσεων ήταν αιτητής ασύλου.
Στην επιστολή ημερομηνίας 8.4.2024 η Υπηρεσία Ασύλου εξέδωσε απόφαση επιστροφής δίδοντας ταυτόχρονα στον αιτητή το δικαίωμα οικειοθελούς αποχώρησης εντός επτά ημερών. Στην έκθεση ημερομηνίας 15.6.2026 από την Αστυνομία προς την καθ’ ης η αίτηση 2 καταγράφεται ότι:
«Εν συνέχεια υπέβαλε μεταγενέστερη αίτηση η οποία έγινε δεκτή στις 11/01/2024 και στις 18/03/2024 έγινε σιωπηρή απόσυρση (Implict Withdrawal). Έκτοτε δεν έπραξε κάτι να διευθέτηση την παραμονή του και συνεχίζει να διαμένει παράνομα. Έγινε έλεγχος στο σύστημα Διαδραστικής της Αστυνομίας και δεν εντοπίζεται να εκκρεμεί οτιδήποτε εναντίον του. Η απαντητική επιστολή του εστάλη στις 8/4/2024.
2. Την 15/06/2026 και περί ώρα 1035 ο αλλοδαπός εντοπίσθηκε στον δρόμο στη Πλατεία Ελευθέριας στη Λευκωσία από μέλη του υποσταθμού Λήδρας. Αφού ελέγχθηκαν τα στοιχεία του μέσω της ΥΑ&Μ Λευκωσίας διαπιστώθηκε ότι αυτός βρίσκεται παράνομα στη Δημοκρατία. Την ίδια μέρα και ώρα 1055 ο αναφερόμενος αλλοδαπός συνελήφθηκε από τον Αστ. 3847 για το αυτόφωρο αδίκημα της παράνομης παραμονής στο έδαφος της Δημοκρατίας. Αυτός μεταφέρθηκε και κρατείται στο ΧΩΚΑΜ Λίμνες. Ο αλλοδαπός πληροφορήθηκε για τα δικαιώματα που έχει και απορρέουν από το Νόμο 163(1)/2005.
3. Κατόπιν προφορικής συνέντευξης που έγινε στον αλλοδαπό, αυτός ανάφερε ότι δεν επιθυμεί να επιστρέψει στην χώρα του.
4. Εν όψει των πιο πάνω γίνεται εισήγηση όπως εναντίον του, εκδοθούν διατάγματα κράτησης και απέλασης, καθότι υπάρχει πιθανότητα διαφυγής του, για να απελαθεί στην χώρα του, αφού αυτός δεν συναινεί στον επαναπατρισμό του, γεγονός που υποδηλώνει πρόθεση μη συμμόρφωσης σε ενδεχόμενη απόφαση επιστροφής. Δεν υπάρχει περιθώριο εναλλακτικών πέραν την κράτησης, μέτρων και δεν παραβιάζεται η αρχή της επαναπροώθησης.»
Με τα πιο πάνω δεδομένα, οι προσβαλλόμενες πράξεις εκδόθηκαν ορθά και νόμιμα. Ο αιτητής λόγω της παράνομης παραμονής του στη χώρα αποτελεί σύμφωνα με το Άρθρο 6(1)(κ) του περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου, Κεφ. 105 απαγορευμένο μετανάστη και συνεπώς οι καθ’ ων η αίτηση ασκώντας τις εξουσίες τους στη βάση του Άρθρου 14 εξέδωσαν το διάταγμα απέλασης και στη βάση του Άρθρου 18ΠΣΤ(1)(α) το διάταγμα κράτησης εφόσον έκριναν λόγω της άρνησης του αιτητή να επαναπατριστεί, ότι υπάρχει κίνδυνος διαφυγής.
Για τους πιο πάνω λόγους, καταλήγω ότι η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται και οι προσβαλλόμενες αποφάσεις επικυρώνονται.
Επιδικάζονται €2.000 έξοδα πλέον Φ.Π.Α. (αν εφαρμόζεται) υπέρ των καθ’ ων η αίτηση και εναντίον του αιτητή.
Ε. ΜΙΧΑΗΛ, Δ.Δ.Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο