ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Συνεκδ. Υποθέσεις αρ. 1538/2018 και 1566/2018)
16 Σεπτεμβρίου 2026
[ΚΕΛΕΠΕΣΙΗ, Δ.Δ.Δ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ AΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
(Υπόθεση αρ. 1538/2018)
1. SATINWOOD LTD
2.ΧΡΙΣΤΟΣ ΧΑΡΤΟΥΠΑΛΛΟΣ
Αιτητές,
και
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,
ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ
Καθ’ ων η αίτηση
__________________________________
(Υπόθεση αρ. 1566/2018)
1. RAPTURE LTD
2.ΧΡΙΣΤΟΣ ΧΑΡΤΟΥΠΑΛΛΟΣ
Αιτητές,
και
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,
ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ
Καθ’ ων η αίτηση
__________________________________
Μ. Χριστοφή (κα), για Ηλίας Νεοκλέους & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε, δικηγόρος για τους αιτητές.
Σ. Χαραλάμπους (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, δικηγόρος για την καθ’ ης η αίτηση.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΚΕΛΕΠΕΣΙΗ, Δ.Δ.Δ.: Αντικείμενο των υπό κρίση συνεκδικαζόμενων Προσφυγών αποτελεί η νομιμότητα των αντίστοιχων αποφάσεων του Υπουργού Εσωτερικών δια των οποίων απορρίφθηκαν οι ιεραρχικές προσφυγές που εκατέρωθεν υπέβαλαν οι αιτητές κατά της Ειδοποίησης Επιβολής που επιδόθηκε σε έκαστο εκ των αιτητών με απόφαση της Πολεοδομικής Αρχής. Οι προαναφερόμενες Ειδοποιήσεις Επιβολής εδράζονταν στον ίδιο ακριβώς λόγο ήτοι αναφορικά με την εκτέλεση ανάπτυξης (εκβραχισμό, δημιουργία τεχνητού ορμίσκου και εισχώρηση των θαλάσσιων υδάτων) στο κρατικό τεμάχιο αρ. 559, Φ/Σχ. 2-294-372, στην περιοχή «Άμμος του Καμπούρη» στην Αγία Νάπα, οι οποίες κοινοποιήθηκαν στους αιτητές με επιστολές του Υπουργείου Εσωτερικών ημερομηνίας 26.7.2018 και 10.8.2018 (σε ότι αφορά αντιστοίχως τις Προσφυγές αρ.1538/18 και 1566/18).
Το ζήτημα έκδοσης ειδοποίησης επιβολής και επίδοσης αυτής προνοείται στο άρθρο 46 του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμοι του 1972 έως 2016 Ν. 90/1972. Η δε δυνατότητα υποβολής ιεραρχικής προσφυγής στον Υπουργό κατά επιδοθείσας ειδοποίησης επιβολής και η συναφής εξουσία του Υπουργού προβλέπεται στο άρθρο 47 του Νόμου. Παραθέτω, ως εδώ ενδιαφέρει, για σκοπούς συνολικής κατανόησης των πράγματων, τις πρόνοιες του άρθρου 46 δυνάμει των οποίων εκδόθηκαν οι Ειδοποιήσεις Επιβολής, ως ίσχυαν κατά τον ουσιώδη χρόνο:
«46.-(1) Τηρουμένων των ακολούθων διατάξεων του παρόντος άρθρου και, εν τη περιπτώσει αρχής τινος εις την οποίαν έχουσι μεταβιβασθή αρμοδιότητες, οιασδήποτε Εντολής δοθείσης υπό του Υπουργού, οσάκις η Πολεοδομική Αρχή θεωρή ότι-
(α) οιαδήποτε ανάπτυξις ακινήτου ιδιοκτησίας εξετελέσθη άνευ της χορηγήσεως πολεοδομικής αδείας απαιτουμένης προς τούτο συμφώνως προς το Πέμπτον Μέρος· ή
(β) οιοιδήποτε όροι ή περιορισμοί υπό τους οποίους είχε χορηγηθή πολεοδομική άδεια δεν ετηρήθησαν,
τότε η Πολεοδομική Αρχή δύναται, εάν θεωρή τούτο σκόπιμον προς το συμφέρον της πρεπούσης πολεοδομικής ρυθμίσεως, να επιδώση ειδοποίησιν δυνάμει του παρόντος άρθρου (εν τω παρόντι Νόμω αναφερομένην ως "ειδοποίησις επιβολής").
(2) Οσάκις η Πολεοδομική Αρχή επιδίδη ειδοποίησιν επιβολής, η ειδοποίησις-
(α) επιδίδεται εις τον ιδιοκτήτην και εις τον κάτοχον της ακινήτου ιδιοκτησίας εις την οποίαν αύτη αναφέρεται· και
(β) δύναται, εάν η Πολεοδομική Αρχή νομίζη τούτο πρέπον, να επιδοθή ωσαύτως εις οιονδήποτε έτερον πρόσωπον έχον συμφέρον εν τη ακινήτω ιδιοκτησία, το οποίον είναι συμφέρον ουσιωδώς επηρεαζόμενον, κατά την κρίσιν αυτής, υπό της ειδοποιήσεως.
(3) Η ειδοποίησις επιβολής-
(α) ορίζει την φύσιν της αναπτύξεως περί της οποίας υπάρχει ισχυρισμός ότι εξετελέσθη άνευ της χορηγήσεως πολεοδομικής αδείας ως αναφέρεται εν τη παραγράφω (α) του εδαφίου (1) ή, αναλόγως της περιπτώσεως, τα σημεία ως προς τα οποία υπάρχει ισχυρισμός ότι οιοιδήποτε όροι ή περιορισμοί ως οι εν τη παραγράφω (β) του ρηθέντος εδαφίου αναφερόμενοι δεν ετηρήθησαν· και
(β) δύναται να απαιτήση όπως εντός τοιαύτης προθεσμίας οία ήθελεν ούτως ορισθή ληφθώσι τοιαύτα μέτρα οία απαιτούνται διά την αφαίρεσιν της άνευ αδείας διενεργηθείσης αναπτύξεως και, εις καταλλήλους περιπτώσεις, την επαναφοράν της ακινήτου ιδιοκτησίας εις ην κατάστασιν ήτο αύτη προτού ή περί ης ο ισχυρισμός άνευ αδείας διενεργηθείσα ανάπτυξις λάβη χώραν ή, αναλόγως της περιπτώσεως, την εξασφάλισιν συμμορφώσεως προς τους όρους ή περιορισμούς, ειδικώτερον δε δύναται, προς τον σκοπόν τούτον, να απαιτήση την κατεδάφισιν ή μετατροπήν οιωνδήποτε οικοδομών ή έργων, τον τερματισμόν οιασδήποτε χρήσεως ακινήτου ιδιοκτησίας ή την επί ακινήτου ιδιοκτησίας εκτέλεσιν οιωνδήποτε οικοδομικών ή άλλων εργασιών.
(4) Τηρουμένων των επομένων διατάξεων του παρόντος Μέρους, ειδοποίησις επιβολής λαμβάνει ισχύν κατά την λήξιν τοιαύτης προθεσμίας οία ήθελεν ορισθή εν τη ειδοποιήσει.»
Το ιστορικό της υπόθεσης, ως προκύπτει από τα γεγονότα της ένστασης και το περιεχόμενο των διοικητικών φακέλων έχει, εν συντομία, ως ακολούθως:
Η αιτήτρια αρ.1 στην Προσφυγή αρ.1538/18 είναι η ιδιοκτήτρια του τεμαχίου αρ.241, Σχ 2-294-372 εντός του οποίου ανεγείροντο τέσσερις κατοικίες βάσει των όρων και εγκεκριμένων σχεδίων της εξασφαλισθείσας πολεοδομικής άδειας με αρ. ΑΜΧ/0458/2011 ημερομηνίας 22.5.2012 και της άδειας οικοδομής με αρ. Φακ. Β 14/12 , ημερομηνίας 5.5.2014.
Η αιτήτρια αρ.1 στην Προσφυγή αρ.1566/18 είναι η ιδιοκτήτρια του τεμαχίου αρ.240, Σχ 2-294-372 εντός του οποίου ανεγείροντο πέντε κατοικίες βάσει των όρων και εγκεκριμένων σχεδίων της εξασφαλισθείσας πολεοδομικής άδειας με αρ.ΑΜΧ/0460/2011 ημερομηνίας 22.5.2012 και της άδειας οικοδομής με αρ. Φακ.Β18/12, ημερομηνίας 17.12.2014.
Ο αιτητής αρ.2 και στις δυο Προσφυγές είναι ο διευθυντής των αιτήτριων εταιρειών.
Στις 22.7.2015 ο Επαρχιακός Λειτουργός Αμμοχώστου Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως (εφεξής η «Πολεοδομική Αρχή») επέδωσε τόσο στις αιτήτριες εταιρείες όσο και στον αιτητή αρ.2 Ειδοποίηση Επιβολής αναφορικά με αυθαίρετες επεμβάσεις ήτοι εκβραχισμό, δημιουργία τεχνητού ορμίσκου και εισχώρηση των θαλάσσιων υδάτων στο κρατικό τεμάχιο με αρ.559, Φ/Σχ.2-294-372 στην περιοχή «Άμμος του Καμπούρη» στην Αγία Νάπα. Τούτο δε επειδή, ως συγκεκριμένα αναγράφετο σε έκαστη Ειδοποίηση Επιβολής, η Πολεοδομική Αρχή έκρινε ότι οι αιτητές έχουν σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 46(2)(β) του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου «ουσιωδώς επηρεαζόμενο συμφέρον» στην εν λόγω αυθαιρεσία καθότι, ως επεξηγείτο, είχαν αναρτήσει διαφημίσεις τόσο στην περιοχή Αγίας Νάπας όσο και στο διαδίκτυο (www.vivomare.com) στις οποίες απεικονίζονταν οι κατοικίες στο τεμάχιο τους να έχουν άμεση σύνδεση με το χώρο των αυθαίρετων επεμβάσεων εντός της Ζώνης Προστασίας της Παραλίας. Περαιτέρω δια έκαστης Ειδοποίησης Επιβολής οι αιτητές καλούντο, όπως εντός προθεσμίας 60 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης, προβούν σε διαβούλευση με τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες για επαναφορά του κρατικού τεμαχίου στην αρχική φυσική του κατάσταση καθώς και όπως ετοιμάσουν και υποβάλουν στην Πολεοδομική Αρχή τεχνική πρόταση για τις εν λόγω εργασίες.
Κατά της Ειδοποίησης Επιβολής που τους αφορούσε, οι αιτητές υπέβαλαν αντιστοίχως δια μέσω του δικηγόρου τους στις 2.9.2015 Ιεραρχική Προσφυγή, δια της οποίας προέβαλαν τις θέσεις τους, απορρίπτοντας τα όσα αναγράφονταν στην Ειδοποίηση Επιβολής.
Στα πλαίσια εξέτασης της Ιεραρχικής προσφυγής των αιτητών ζητήθηκε σχετική έκθεση από την Πολεοδομική Αρχή, η οποία απέληγε με την εισήγηση ότι η ιεραρχική προσφυγή των αιτητών θα έπρεπε να απορριφθεί, εισήγηση με την οποία συμφώνησε και η Διευθύντρια του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως. Σχετικές απόψεις ζητήθηκαν και από το Δήμο Αγίας Νάπας ο οποίος με επιστολή του ημερομηνίας 18.1.2018 ανέφερε ότι είχε λάβει γνώση για τις αυθαίρετες επεμβάσεις που διεξάγονταν τότε στην περιοχή αλλά δεν ήταν αλλά ούτε και είναι σε θέση να γνωρίζει τους υπεύθυνους που προέβηκαν στις ενέργειες αυτές. Σημείωνε δε ωστόσο ότι είχε προβεί σε ενημέρωση των αρμοδίων τμημάτων με σκοπό τη διερεύνηση της υπόθεσης και τη λήψη των απαραίτητων μέτρων εναντίον όσων ευθύνονταν για την άρση των αυθαίρετων επεμβάσεων.
Ακολούθως δε ετοιμάστηκε και τέθηκε ενώπιον του αρμόδιου Υπουργού σχετικό υπηρεσιακό σημείωμα στο οποίο περιλαμβάνονταν οι απόψεις της Πολεοδομικής Αρχής, της Διευθύντριας του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως και του Δήμου Αγίας Νάπας καθώς και οι λόγοι που επικαλέστηκαν οι αιτητές προς υποστήριξη της ιεραρχικής τους προσφυγής και το οποίο απέληγε με την ακόλουθη απορριπτική εισήγηση την οποία παραθέτω αυτούσια: «εισηγούμαι όπως, με βάση τις εξουσίες που σας παρέχονται από τις πρόνοιες των εδαφίων (4) και (5) του άρθρου 47 του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου, απορρίψετε την Ιεραρχική Προσφυγή και επικυρώσετε το περιεχόμενο της Ειδοποίησης Επιβολής, κρίνοντας ότι η απόφαση της Πολεοδομικής Αρχής είναι ορθή και σύμφωνη με τις πρόνοιες της πολεοδομικής νομοθεσίας, καθώς η ανάπτυξη υλοποιήθηκε αυθαίρετα εντός κρατικής γης. Από τα δεδομένα της υπόθεσης προκύπτει το συμπέρασμα ότι οι προσφεύγοντες είχαν ουσιωδώς επηρεαζόμενο συμφέρον στις επεμβάσεις, καθώς η ιδιοκτησία τους βρίσκεται ακριβώς πίσω από αυτές, οι αναπτύξεις τους βρίσκονταν σε ενεργό εκτέλεση όταν υλοποιήθηκαν οι επεμβάσεις, ενώ επίσηςοι επεμβάσεις διαφημίζονταν τόσο στο διαδίκτυο, όσο και επιτόκου με τη χρήση διαφημιστικής πινακίδας. Σημειώνεται ότι για τις εν λόγω επεμβάσεις επιδόθηκε Ειδοποίηση Επιβολής και στην Εταιρεία Rapture Ltd που επίσης υπέβαλε Ιεραρχική Προσφυγή με φακ.αρ. 5.33.5.3.37, ο οποίος επισυνάπτεται μαζί με τον παρόντα φάκελο για εξέταση και λήψη απόφασης».
Ο Υπουργός Εσωτερικών με απόφαση του ημερομηνίας 6.7.2018, υιοθετώντας την πιο πάνω απορριπτική εισήγηση του αρμόδιου λειτουργού, αποφάσισε την απόρριψη της ιεραρχικής προσφυγή των αιτητών.
Η πιο πάνω απόφαση, η νομιμότητα της οποίας συνιστά και το αντικείμενο των υπό κρίση Προσφυγών, κοινοποιήθηκε στους αιτητές με επιστολές του Υπουργείου Εσωτερικών ημερομηνίας 26.7.2018 και 10.8.2018 (σε ότι αφορά αντιστοίχως τις Προσφυγές αρ.1538/18 και 1566/18).
Προς ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης, οι αιτητές με την πολυσέλιδη κοινή τους αγόρευση εγείρουν αριθμό λόγων ακύρωσης δια των οποίων ισχυρίζονται ότι η επίδικη απόφαση είναι προϊόν πραγματικής και νομικής πλάνης και εσφαλμένης ερμηνείας, ελλιπούς έρευνας, μη επαρκούς αιτιολογίας και κατάχρησης και ότι δια αυτής παραβιάζονται οι γενικές αρχές του διοικητικού δικαίου και δη της χρηστής διοίκησης, της ισότητας της νομιμότητας και της αμεροληψίας καθώς και ότι η απόφαση επί της ιεραρχικής προσφυγής εκδόθηκε μετά πάροδο εύλογου χρόνου. Αποτελεί κύρια θέση των αιτητών ότι δεν υφίσταται επί της ουσίας κανένα πραγματικό στοιχείο που να διασυνδέει τους αιτητές με την εν λόγω αυθαίρετη επέμβαση επί του συγκεκριμένου κρατικού τεμαχίου με αποτέλεσμα η επίδικη απόφαση να είναι αποτέλεσμα ελλιπούς έρευνας, πλάνης και ελλιπούς αιτιολογίας. Ειδικότερα διατείνονται οι αιτητές ότι το επίμαχο συμπέρασμα του καθ’ ου η αίτηση ότι οι αιτητές είχαν «ουσιωδώς επηρεαζόμενο συμφέρον» στις επεμβάσεις επειδή το ακίνητο τους βρισκόταν ακριβώς πίσω από αυτές και ότι κατά τον χρόνο που υλοποιήθηκαν οι επεμβάσεις υπήρχε ενεργή ανάπτυξη του ακινήτου τους καθώς και ότι διαφήμιζαν τις κατ’ ισχυρισμό επεμβάσεις, δεν συνιστούν τίποτα άλλο παρά εικασίες, οι οποίες δεν μπορούσαν να θεμελιώσουν υπαιτιότητα των αιτητών, με αποτέλεσμα οι προσβαλλόμενες Ειδοποιήσεις να βασίστηκαν σε μη ασφαλή και υποθετικά συμπεράσματα. Υποβάλουν μεταξύ άλλων οι αιτητές ότι οι αρχικές ειδοποιήσεις επιβολής συνοδεύονταν από μία μόνο αιτιολογία, η οποία αποκλειστικά έγκειτο στην ανάρτηση διαφημίσεων εκ μέρους των αιτητών, για την οποία οι αιτητές υπέβαλαν παραστάσεις ενώ με την απόφαση επί της ιεραρχικής προσφυγής δόθηκαν και άλλες ανυπόστατες αιτιολογίες. Συνιστά δε παράπονο των αιτητών ότι δεν αξιολογήθηκαν από τους καθ΄ων η αίτηση τα όσα αναφέρθηκαν στην ιεραρχική τους προσφυγή μεταξύ και των οποίων ότι οι εν λόγω διαφημίσεις δεν αντικατόπτριζαν -και για τους λόγους που επεξηγήθηκαν στην ιεραρχική τους προσφυγή-την πραγματική εικόνα του υπό ανάπτυξη έργου των αιτητών και τα εγκεκριμένα αρχιτεκτονικά σχέδια αλλά συνιστούσαν προϊόν εργασίας των διαφημιστών κάτι που σύμφωνα με τους αιτητές επιβεβαιώνετο και από τα αγοραπωλητήρια έγγραφα των κατοικιών που ανεγείροντο, στα οποία δεν αναφέρετo οτιδήποτε περί παραλίας και/ή λιμενίσκου. Τονίζεται δε επανειλημμένως από τους αιτητές ότι αφ’ ης στιγμής το ακίνητο των αιτητών δεν ήταν το μοναδικό στην περιοχή αλλά υπήρχαν και άλλα ακίνητα που γειτνίαζαν με το χώρο που έγινε η επέμβαση και τα οποία ανήκαν σε τρίτους απέχοντας μάλιστα μόλις 100-200 μέτρα από το σημείο της επέμβασης, κάτι που προέβαλαν, ως σημειώνουν και με τις γραπτές τους παραστάσεις «ξεκάθαρα οι Καθ’ ων η αίτηση όφειλαν να διερευνήσουν κάθε τέτοια περίπτωση προτού καταλήξουν στα συμπεράσματα τους» δεδομένου ότι και οι ιδιοκτήτες αυτών των ακινήτων είχαν συμφέρον καθότι θα επωφελούνταν από μια τέτοια επέμβαση ήτοι από τη δημιουργία παραλίας και/ή λιμενίσκου αφού κάτι τέτοιο θα συνέβαλε τόσο στην κατακόρυφη αύξηση της αγοραστικής αξίας των ακινήτων τους όσο και της ζήτηση αυτών. Είναι δε εκ του γεγονότος τούτου που οι αιτητές εισηγούνται περαιτέρω ότι έχει παραβιαστεί η αρχή της ισότητας και της αμεροληψίας. Αντί, λοιπόν οι καθ΄ων η αίτηση, συνεχίζουν οι αιτητές, να διερευνήσουν ποια ήταν συνολικά τα ακίνητα που αναπτύχθηκαν καθ’ όλη τη διάρκεια που υλοποιείτο η επέμβαση «στράφηκαν εσφαλμένα μόνο έναντι των αιτητών, καθιστώντας ως ύψιστης σημασίας κριτήριο το γεγονός ότι κατά τον χρόνο που επιδόθηκαν οι Ειδοποιήσεις Επιβολής, μόνο οι Αιτητές είχαν σε εκκρεμότητα σχετικές αναπτύξεις. Διαφεύγει όμως των Καθ’ ων η αίτηση ότι υπαίτιος για την εν λόγω επέμβαση θα μπορούσε να ήταν και οποιοσδήποτε ιδιοκτήτης ακινήτου που ανέπτυσσε το ακίνητο του εντός της περιόδου που διεκπεραιωνόταν η επέμβαση» κάτι όμως που ως αναφέρουν οι αιτητές απαιτούσε επαρκή και δέουσα έρευνα. Τονίζουν δε οι αιτητές ότι παντελώς πεπλανημένα κατέληξαν οι καθ’ ων η αίτηση ότι οι αιτητές είχαν «ουσιωδώς επηρεαζόμενο συμφέρον» αρκούμενοι σε εικασίες και ενδείξεις όταν μάλιστα, ως συνεχώς τονίζουν, ο ίδιος ο Δήμος Αγίας Νάπας ο οποίος ήταν και το μοναδικό όργανο που θα μπορούσε να πληροφορήσει τους καθ’ ων η αίτηση για το ποιος πραγματικά υλοποίησε την επέμβαση δήλωσε ξεκάθαρα ότι δεν ήταν και ούτε είναι σε θέση να γνωρίζει τους υπευθύνους που προέβησαν στις ενέργειες αυτές. Ούτε και όμως συνεχίζουν οι αιτητές αναφέρθηκε από οποιοδήποτε άλλο τμήμα ή υπηρεσία ότι ήταν υπεύθυνοι οι αιτητές.
Οι αιτητές αναφέρονται εκτενώς και στην αθωωτική απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου ημερομηνίας 17.1.2020 στην ποινική υπόθεση αρ. 3738/2016 Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου v 1. SATINWOOD LTD, 2. RAPTURE LTD, 3. Χαρτούμπαλλος στα πλαίσια της οποίας οι εδώ αιτητές αντιμετώπισαν κατηγορίες για αδικήματα, τα οποία ως υποβάλλουν συνδέονται άμεσα την υπό κρίση υπόθεση, ήτοι επέμβαση επί της παραλίας χωρίς άδεια του Έπαρχου στην περιοχή «Άμμος του Καμπούρη» και κλοπή. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της πρώτης κατηγορίας οι εδώ αιτητές, μεταξύ των ημερομηνιών 1.6.2012–6.4.2015 συμπεριλαμβανομένων σε ημερομηνία άγνωστη για την κατηγορούσα αρχή στην περιοχή «Άμμος του Καμπούρη» στην Αγία Νάπα της επαρχίας Αμμοχώστου, με τη χρήση εκσκαφέων προέβηκαν σε επέμβαση συνολικού εμβαδού 2,625 τετραγωνικών μέτρων και αφαιρέθηκε όγκος χώματος 4,970 κυβικά μέτρα συνολικής αξίας 25,000 ευρώ, χωρίς άδεια. Σύμφωνα δε με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 2ης κατηγορίας οι κατηγορούμενοι στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία έκλεψαν ποσότητα χαλίκων άμμου ή άλλης ύλης περιουσία της Δημοκρατίας, άγνωστης αξίας. Οι αιτητές παραθέτοντας εκτενή αποσπάσματα από την τελική αξιολόγηση και ευρήματα του Δικαστηρίου υποβάλουν ότι αυτό που διαπιστώθηκε από την προσκομισθείσα μαρτυρία ήταν ότι δεν υπήρχε οιοδήποτε στοιχείο ή μαρτυρία που να διασυνδέει τους αιτητές με την επέμβαση και τον εκβραχισμό και δια τούτο το Δικαστήριο προχώρησε σε αθώωση των αιτητών αφού, ως κατέγραψε, «είναι σαφές πως τα γεγονότα καθόλου δεν οδηγούν στο ότι το μοναδικό λογικό συμπέρασμα είναι πως οι κατηγορούμενοι διέπραξαν τα αδικήματα.»
Το Δικαστήριο, υποβάλουν οι αιτητές, διαπίστωσε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο που αφορά το κατηγορητήριο διενεργήθηκε παράνομη επέμβαση και εκβραχισμός στην επίδικη παραλία στην περιοχή «Άμμος του Καμπούρη» περιοχή στην οποία, ως το Δικαστήριο διαπίστωσε, οι κατηγορούμενοι προέβαιναν σε ανάπτυξη των τεμαχίων 240 και 241 και στην οποία υπήρχε ανάπτυξη και άλλων τεμαχίων από τρίτους και κυρίως από την Αρχιεπισκοπή Κύπρου, οι οποίοι πλην των κατηγορουμένων είχαν οικονομικά συμφέροντα στην περιοχή, ότι η αστυνομία δεν έστρεψε τη προσοχή της στην εργοληπτική εταιρεία που εκτελούσε τις εργασίες στα τεμάχια 240 και 241 καθώς και ότι το μικρό λιμανάκι, το οποίο εμφαίνετο στη φωτογραφία, δεν ήταν ποτέ μέρος των αρχιτεκτονικών σχεδίων και δεν συμπεριλήφθηκε σε κανένα εκ των πωλητήριων εγγράφων οτιδήποτε που να αφορά την παραλία. Προβάλουν δε οι αιτητές ότι αποτέλεσε εύρημα του Δικαστηρίου ότι η επέμβαση ήταν συνεχιζόμενη και ότι αυτή διεκπεραιωνόταν σταδιακά, γεγονός που καταδεικνύει κατά τους αιτητές την ελλιπή έρευνα κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης καθότι, ως το θέτουν, «το γεγονός ότι οι αιτητές κατά τον χρόνο που διαπιστώθηκε η επέμβαση είχαν αρχίσει την ανάπτυξη του ακινήτου τους δεν ήταν στοιχείο που θα έπρεπε να τους «ενοχοποιεί» ενώ, συνεχίζουν, καθιστά ευθέως πεπλανημένη και τη θέση της Πολεοδομικής Αρχής στη σχετική της έκθεση ότι δεν υπήρχαν αναπτύξεις για τα υπόλοιπα ακίνητα κατά τη χρονική περίοδο που διεξήχθη η αυθαιρεσία.
Επί τούτου ισχυρίζονται οι αιτητές ότι αν και δια των Ειδοποιήσεων Επιβολής διαπιστώθηκε «ουσιωδώς επηρεαζόμενο συμφέρον» των αιτητών, εντούτοις από τη μελέτη του διοικητικού φακέλου αυτό που προκύπτει είναι ότι «οι καθ’ ων η αίτηση βασίστηκαν, αν όχι ευθέως, τότε εμμέσως σε εύρημα και/ή στην ξεκάθαρη υπόνοια ότι οι αιτητές ευθύνονται για τις επεμβάσεις στο κρατικό τεμάχιο». Συναφώς και με εκτενή παραπομπή σε ευρωπαϊκή νομολογία οι αιτητές διατείνονται ότι η διοίκηση παραβίασε το τεκμήριο αθωότητας των αιτητών αφού προχώρησε σε ένα τέτοιο εύρημα, τεκμήριο το οποίο κατά την εισήγηση οφείλει πλέον το Δικαστήριο ένεκα και της έκδοσης της πιο πάνω αμετάκλητης απόφασης του ποινικού δικαστηρίου να προστατέψει και να αποστεί από οποιανδήποτε δικαστική απόφαση η οποία έστω να περιλαμβάνει την άποψη ή ακόμη και υπόνοια ότι οι αιτητές εμπλέκονται στην παράνομη επέμβαση.
Στο σημείο αυτό σημειώνεται ότι η πλευρά των αιτητών κατά το στάδιο των διευκρινήσεων απέσυρε τους ισχυρισμούς της, ως αυτοί προωθούνταν δια της γραπτής της αγόρευσης, περί έκδοσης της προσβαλλόμενης πράξης από αναρμόδιο όργανο και περί απεμπόλησης της αρμοδιότητας του Υπουργού.
Η πλευρά των καθ’ ων η αίτηση αντικρούοντας τις θέσεις των αιτητών υποστήριξε τη νομιμότητα της επίδικης απόφασης για απόρριψη των ιεραρχικών τους προσφυγών, υποβάλλοντας ότι αυτή συνιστά προϊόν δέουσας έρευνας, επαρκούς αιτιολογίας και ότι ουδεμία πλάνη εμφιλοχώρησε κατά την έκδοση της, ήταν δε εύλογα επιτρεπτή και εντός των ορίων της διακριτικής ευχέρειας του Υπουργού ο οποίος αξιολόγησε πλήρως όλα τα ενώπιον του δεδομένα ήτοι την απόφαση και τα επιχειρήματα της Πολεοδομικής Αρχής, τις απόψεις της Διευθύντριας του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως και του Δήμου Αγίας Νάπας καθώς και τους λόγους που εγέρθηκαν με έκαστη Ιεραρχική Προσφυγή. Ειδικότερα η πλευρά των καθ΄ων η αίτηση και για να καταδείξει ότι ο Υπουργός έλαβε υπόψη ότι υπήρχαν και άλλα γειτνιάζοντα και/ή όμορα ακίνητα με το κρατικό τεμάχιο που ανήκαν σε άλλους ιδιοκτήτες παραπέμπει στο σημείωμα του λειτουργού στο οποίο αποτυπώνονταν οι απόψεις της Πολεοδομικής Αρχής και συγκεκριμένα στην καταγραφή ότι «Παρά το γεγονός ότι με την κρατική γη γειτνιάζει μεγάλος αριθμός ιδιωτικών τεμαχίων, εντούτοις κατά το χρόνο επίδοσης της Ειδοποίησης Επιβολής σε κανένα άλλο τεμάχιο δεν βρισκόταν σε ενεργό εκτέλεση οποιαδήποτε οικοδομική εργασία.» Υποβάλλεται δε ότι ο Υπουργός κατόπιν μελέτης επικύρωσε ουσιαστικά τις αποφάσεις της Πολεοδομικής Αρχής αφού έκρινε ότι οι Ειδοποιήσεις Επιβολής είναι ορθές καθώς η ανάπτυξη υλοποιήθηκε αυθαίρετα εντός κρατικής γης. Κατά τους καθ’ ων η αίτηση αιτιολογείται το επίδικο συμπέρασμα ότι οι προσφεύγοντες είχαν ουσιωδώς επηρεαζόμενο συμφέρον στις επεμβάσεις, καθώς, ως αναφέρεται, η ιδιοκτησία τους βρίσκεται ακριβώς πίσω από αυτές, οι αναπτύξεις βρίσκονταν σε ενεργό εκτέλεση όταν υλοποιήθηκαν οι επεμβάσεις, ενώ οι επεμβάσεις διαφημίζονταν τόσο στο διαδίκτυο όσο και επιτόπου με τη χρήση διαφημιστικής πινακίδας. Η δε αιτιολογία, συνεχίζει η ευπαίδευτη συνήγορος, συμπληρώνεται από το περιεχόμενο των διοικητικών φακέλων ενώ οι ισχυρισμοί των αιτητών περί κατάχρησης και μεροληψίας παρέμειναν ατεκμηρίωτοι. Αναφορικά δε με τα όσα λέχθηκαν από το Δήμο Αγίας Νάπα οι καθ΄ων η αίτηση αντιτείνουν ότι λήφθηκαν μεν υπόψη ωστόσο «η εκτίμηση του Υπουργού δύναται να είναι διάφορη, από τις όποιες απόψεις διαφόρων αρχών, υπηρεσιών, φορέων, οι οποίες δεν είναι δεσμευτικές» καθώς και ότι η Πολεοδομική Αρχή επέλεξε να επιδώσει Ειδοποιήσεις Επιβολής, μόνο στους αιτητές, καθότι έκρινε ευλόγως ότι αυτοί είχαν «ουσιωδώς επηρεαζόμενο συμφέρον» εν αντιθέσει με τους λοιπούς ιδιοκτήτες ακινήτων της περιοχής. Κατά την πλευρά των καθ΄ ων η αίτηση «η δε κρίση ότι οι αιτητές είχαν ουσιωδώς επηρεαζόμενο συμφέρον, ακριβώς υποδηλοί την υπαίτια συμπεριφορά των Αιτητών στις επεμβάσεις στην κρατική γη, το δε συμπέρασμα τους αυτό ήταν καθόλα εύλογο υπό τις περιστάσεις και δικαιολογείτο απόλυτα από το ενώπιον του αρμόδιου οργάνου, υλικού». Περαιτέρω και σε ότι αφορά τους ισχυρισμούς των αιτητών που ερείδονται επί της αθωωτικής απόφασης στην ποινική υπόθεση, οι καθ’ ων η αίτηση υποβάλλουν ότι η εν λόγω αθωωτική απόφαση, η οποία εκδόθηκε σε μεταγενέστερο χρόνο, ουδόλως επηρεάζει το κύρος της επίδικης απόφασης, ότι η φύση των ποινικών υποθέσεων είναι διάφορη και το βάρος απόδειξης υψηλότερο και ότι τα αδικήματα τα οποία αντιμετώπισαν οι κατηγορούμενοι δεν έχουν σχέση με τις ειδοποιήσεις επιβολής οι οποίες εκδίδονται δυνάμει άλλου νομοθετήματος.
Έχω εξετάσει με προσοχή τις εκατέρωθεν θέσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων σε συνάρτηση με το περιεχόμενο των διοικητικών φακέλων της υπόθεσης.
Η προσφυγή θα πρέπει να έχει επιτυχή κατάληξη. Τούτο διότι κρίνω ότι έχουν δίκαιο οι αιτητές να παραπονούνται ότι δεν αιτιολογήθηκε επαρκώς το επίμαχο συμπέρασμα και η τελική διαπίστωση του Υπουργού ότι ήταν αυτοί ήτοι οι αιτητές που είχαν «ουσιωδώς επηρεαζόμενο συμφέρον στις επεμβάσεις» καθώς και ότι τα όσα καταγράφηκαν προς υποστήριξη του πιο πάνω συμπεράσματος δεν διαφαίνεται να διερευνήθηκαν δεόντως και επαρκώς.
Αποτελεί γεγονός ότι οι αιτητές αντέδρασαν στην ειδοποίηση επιβολής ημερομηνίας 22.7.2015 που τους επιδόθηκε αναφορικά με αυθαίρετες επεμβάσεις ήτοι εκβραχισμό, δημιουργία τεχνητού ορμίσκου και εισχώρηση των θαλάσσιων υδάτων στο κρατικό τεμάχιο με αρ.559, Φ/Σχ. 2-294-372 στην περιοχή «Άμμος του Καμπούρη» στην Αγία Νάπα και υπέβαλαν αντιστοίχως ιεραρχική προσφυγή. Αναφορικά δε με τη μοναδική αιτιολογία που έφερε έκαστη Ειδοποίηση Επιβολής ήτοι ότι οι αιτητές έχουν «ουσιωδώς επηρεαζόμενο συμφέρον στην εν λόγω αυθαιρεσία» καθότι είχαν αναρτήσει διαφημίσεις τόσο στην περιοχή Αγίας Νάπας όσο και στο διαδίκτυο (www.vivomare.com) στις οποίες απεικονίζονταν οι κατοικίες στο τεμάχιο τους να έχουν άμεση σύνδεση με το χώρο των αυθαίρετων επεμβάσεων εντός της Ζώνης Προστασίας της Παραλίας, οι αιτητές υπέβαλαν ότι τούτο το στοιχείο δεν συνιστά καν ένδειξη πόσο δε μάλλον απόδειξη ότι οι αιτητές έχουν ουσιωδώς επηρεαζόμενο συμφέρον. Ως προς τούτο τόνισαν ότι οι εν λόγω διαφημίσεις ετοιμάστηκαν από τρίτους διαφημιστές στους οποίους οι αιτήτριες εταιρείες έδωσαν τα εγκεκριμένα αρχιτεκτονικά σχέδια από το 2012, με σκοπό να ετοιμάσουν τα δικά τους διαφημιστικά έντυπα για να προωθήσουν την πώληση των κατοικιών τους στη Κύπρο και στο εξωτερικό. Σημείωσαν δε ότι οι εν λόγω διαφημίσεις ετοιμάστηκαν στη βάση δικών τους κριτηρίων και ουδόλως αποτελούσαν την πραγματική εικόνα του έργου όπως έχει κατασκευαστεί και αναμένετο να ολοκληρωθεί. Περαιτέρω αποσαφήνισαν ότι σε κανένα από τους αγοραστές στους οποίους οι αιτητές έχουν πωλήσει κατοικίες δεν έχει τεθεί οποιοδήποτε όρος ή σχέδιο ή αναφορά που να αφορά είτε σε τεχνητό ορμίσκο είτε λιμενοβραχίονα είτε σε διαμορφωμένη παραλία. Παρέπεμψαν δε και σε σχετική σημείωση στην υπό αναφορά ιστοσελίδα δια της οποίας επεξηγείτο ότι τα σχέδια, πλάνα, γραφικά και τεχνικοί όροι θα πρέπει να θεωρούνται μόνο ως κατευθυντήριες γραμμές για προκαταρκτικούς σκοπούς διαφήμισης και ότι οι τελικές λεπτομέρειες θα συμφωνηθούν μεταξύ των αγοραστών και του πωλητή κάθε κατοικίας. Επί της ουσίας ήταν η θέση των αιτητών ότι τα διαφημιστικά έχουν γίνει για σκοπούς προώθησης και μόνο της πώλησης των κατοίκιων από τρίτους διαφημιστές και ότι αυτά δεν έχουν σχέση ούτε με τα τελικά εγκεκριμένα σχέδια ούτε με την επιτόπου κατάσταση από την οποία προκύπτει ότι δεν υπάρχει οποιοσδήποτε λιμενοβραχίονας ή δεν έχει κατασκευαστεί οτιδήποτε πέραν των ορίων των τεμαχίων τους το οποίο περιέχεται στα διαφημιστικά φυλλάδια καθώς και ότι δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι οι αιτητριες εταιρείες έχουν ουσιωδώς επηρεαζόμενο συμφέρον αφού έχουν ήδη πωλήσει τις κατοικίες χωρίς οποιαδήποτε αναφορά και/ή ένδειξη για κατασκευή λιμενοβραχίονα. Επεσήμαναν δε ότι η απλή και μόνο γειτονία των τεμαχίων τους με το χώρο όπου έχουν εντοπιστεί οι αυθαίρετες επεμβάσεις δεν μπορεί να συνιστά λόγο και να οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι αιτητές έχουν ουσιωδώς επηρεαζόμενο συμφέρον.
Οι αιτητές ρητώς υπέβαλαν ότι ουδέποτε προέβηκαν σε οποιοδήποτε επέμβαση ούτε και υπήρχε οποιαδήποτε τέτοια πρόθεση και ότι ουδέποτε διανοήθηκαν οποιαδήποτε επέμβαση στο φυσικό περιβάλλον και ότι κατασκευάζουν τις κατοικίες με απόλυτη συμμόρφωση προς τα εγκεκριμένα σχέδια και εκδοθείσες άδειες.
Πέραν όμως των ανωτέρω οι αιτητές συγκεκριμένα έθεσαν ότι υπό πλάνη δεν λήφθηκε υπόψη από την Πολεοδομική Αρχή ένας ουσιώδης παράγοντας και δη το γεγονός ότι στη συγκεκριμένη περιοχή δεν είναι μόνο τα ακίνητα των αιτητών που γειτνιάζουν με την κρατική γη όπου έχουν γίνει αυθαίρετες επεμβάσεις «αλλά και το ακίνητο ή ακίνητα άλλης εταιρείας που έχει αναπτυχθεί δια της ανέγερσης κατοικιών τις οποίες η εν λόγω εταιρεία διαφημίζει προς ενοικίαση προβάλλοντας πραγματικές φωτογραφίες του χώρου όπου έχει γίνει η επέμβαση όπως είναι σήμερα, όπως επίσης και ακίνητα που ανήκουν στη Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου περίπου 100,000 m2, αλλά και άλλα ιδιόκτητα ακίνητα που απέχουν 100-200m από την κρατική γη όπου έχουν γίνει οι αυθαίρετες επεμβάσεις.» Οι αιτητές καταλήγοντας υπέβαλαν και το ερώτημα με ποιο τρόπο κρίθηκε από την Πολεοδομική Αρχή ότι μόνο οι ιδιοκτήτριες εταιρείες των τεμαχίων 240 και 241 έχουν ουσιωδώς επηρεαζόμενο συμφέρον και όχι οι ιδιοκτήτες των άλλων γειτνιάζουσων ακινήτων.
Τα όσα όμως εν τέλει καταγράφηκαν προς υποστήριξη της απορριπτικής απόφασης των καθ΄ων η αίτηση δεν φαίνεται να συνιστούν επαρκές έρεισμα προς αιτιολόγηση του τελικού συμπεράσματος αλλά ούτε και αποτελούν επαρκή βάση για ασφαλή συμπεράσματα δεδομένων και των όσων οι αιτητές υπέβαλαν με την ιεραρχική τους προσφυγή.
Έχω διεξέλθει με προσοχή όλα τα ενώπιον μου έγγραφα περιλαμβανομένων και αυτών που είχε ενώπιον του ο Υπουργός. Αυτό που προκύπτει από το περιεχόμενο των διοικητικών φακέλων είναι ότι δεν υφίσταται οποιαδήποτε μαρτυρία ή άλλα στοιχεία ως προς το ποιο ήταν το πρόσωπο που προέβηκε στην αυθαίρετη επέμβαση, ως αυτή καθορίστηκε στην ειδοποίηση επιβολής. Τουναντίον αυτό που εντοπίζεται είναι ότι ο Δήμος Αγίας Νάπας, οι απόψεις του οποίου ζητήθηκαν κατά την εξέταση της ιεραρχικής της προσφυγής, είχε ρητώς αναφέρει ότι είχε λάβει γνώση για τις αυθαίρετες επεμβάσεις που διεξάγονταν τότε στην περιοχή αλλά δεν ήταν ούτε και είναι, ως δήλωσε, σε θέση να γνωρίζει τους υπεύθυνους που προέβηκαν στις ενέργειες αυτές. Επομένως καθίσταται σαφές, κάτι που εξάγεται ευθέως και από τα όσα αναφέρονται το ίδιο το σημείωμα που τέθηκε ενώπιον του Υπουργού, ότι η επίδικη απόφαση αποτέλεσε συμπέρασμα το οποίο εξήχθη από διάφορους συσχετισμούς στους οποίους ο αρμόδιος λειτουργός παρέπεμψε στο σημείωμα του, το περιεχόμενο του οποίου υιοθετήθηκε από τον Υπουργό.
Τούτο που ευθέως προκύπτει είναι ότι η απόφαση στηρίχθηκε στο ότι οι επεμβάσεις διαφημίζονταν τόσο στο διαδίκτυο όσο και επί τόπου με τη χρήση διαφημιστικής πινακίδας, στη γειτνίαση της ιδιοκτησίας των αιτητών με τις αυθαίρετες επεμβάσεις και δη ότι αυτές βρίσκονταν ακριβώς πίσω από αυτές καθώς και στο ότι οι αναπτύξεις των αιτητών βρίσκονταν σε ενεργό ανάπτυξη κατά το χρόνο υλοποίησης της αυθαιρεσίας.
Εν πρώτοις και ως προς τη θέση των αιτητών ότι οι διαφημίσεις είχαν προωθεί μόνο με σκοπό την πώληση των ανεγειρόμενων κατοικιών, ότι ετοιμάστηκαν από τρίτους διαφημιστές και ότι αυτές δεν αντανακλούσαν στην πραγματική εικόνα και στην επιτόπου κατάσταση, παρατηρώ ότι δεν απαντάται οτιδήποτε ως προς τούτο στη σχετική έκθεση της Πολεοδομικής αρχής που ετοιμάστηκε στα πλαίσια εξέτασης της ιεραρχικής προσφυγής αλλά ούτε και καταγράφηκε οτιδήποτε στην προσβαλλόμενη απόφαση ώστε να προκύπτει ότι τα όσα οι αιτητές προέβαλαν με την ιεραρχική τους προσφυγή πράγματι απασχόλησαν τους καθ΄ων η αίτηση. Μάλιστα ενώ η αρχική ειδοποίηση επιβολής αναφερόταν σε ανάρτηση διαφημίσεων στις οποίες απεικονίζονταν οι κατοικίες στα τεμάχια των αιτητών να ήταν σε άμεση σύνδεση με το χώρο των αυθαίρετων επεμβάσεων εντός της Ζώνης Προστασίας της Παραλίας, η τελική απόφαση αναφέρεται σε διαφήμιση των επεμβάσεων χωρίς μάλιστα να καταγράφεται ή να προκύπτει οτιδήποτε περαιτέρω σε σχέση με την εν λόγω διαφοροποίηση ενόψει και των όσων αναλυτικά υπέδειξαν οι αιτητές σε σχέση με τα όσα τους καταλογίζοντο ως προς τις διαφημίσεις και την επιτόπου κατάσταση.
Ως προς το ζήτημα της γειτνίασης, αναφορικά με το οποίο οι αιτητές υπέδειξαν ότι το ακίνητο των αιτητών δεν ήταν το μοναδικό στην περιοχή αλλά υπήρχαν και άλλες ιδιοκτησίες που γειτνιάζουν και μάλιστα σε πλησιέστερη απόσταση από το σημείο της επέμβασης και τα οποία ανήκαν σε τρίτους-οι οποίοι ως πολλάκις αναφέρουν οι αιτητές είχαν αντίστοιχο συμφέρον αφού θα επωφελούνταν από μια τέτοια επέμβαση ήτοι από τη δημιουργία παραλίας και/ή λιμενίσκου καθότι αυτό θα συνέβαλε τόσο στην κατακόρυφη αύξηση της αγοραστικής αξίας των ακινήτων τους όσο και της ζήτησης τους- παρατηρώ ότι δεν καταγράφεται τίποτα άλλο πλην της αναφοράς ότι υπήρχε ενεργός ανάπτυξη μόνο από μέρους των αιτήτριων εταιρειών και όχι από άλλους ιδιοκτήτες γειτνιάζουσων ακίνητων.
Ακόμα όμως και αυτή η αναφορά περί ενεργούς εκτέλεσης της ανάπτυξης των αιτητών παρέμεινε μετέωρη αφού δεν φαίνεται να εξειδικεύεται επαρκώς ως προς τον ακριβή χρόνο στον οποίο αυτή παραπέμπει.
Τούτο αφού αφενός στην έκθεση της η Πολεοδομικής αρχή αρχικά παραπέμπει στο χρόνο στον οποίο «παρατηρήθηκε η αυθαιρεσία» αναφέροντας ότι δεν υπήρχε κατ΄ εκείνο το χρόνο σε άλλα παρακείμενα προς το κρατικό τεμάχιο οποιαδήποτε οικοδομική εργασία σε ενεργό εκτέλεση ενώ αφετέρου, αμέσως κατωτέρω, γίνεται αναφορά στο χρόνο «που διεξήχθηκε η αυθαιρεσία» αναφέροντας ότι τα παρακείμενα τεμάχια δεν είχαν αξιοποιηθεί με αναπτύξεις κατά τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Η διάσταση αυτή ως προς το χρόνο αποτυπώθηκε με ευκρίνεια και στο σημείωμα του λειτουργού στο οποίο παρατέθηκαν οι απόψεις της πολεοδομικής αρχής, ως ακολούθως:
«Απόψεις/εισηγήσεις Πολεοδομικής Αρχής
(α) Η Πολεοδομική Αρχή ενεργοποίησε τη διαδικασία Ειδοποίησης Επιβολής καθώς έκρινε ότι η Εταιρεία Rapture Ltd, ιδιοκτήτες του τεμαχίου με αρ.240, καθώς και η Εταιρεία Satinwood Ltd, ιδιοκτήτες του τεμαχίου με αρ.241, έχουν ουσιωδώς επηρεαζόμενο συμφέρον στις επεμβάσεις, καθώς τα τεμάχια τους βρίσκονται ακριβώς πίσω από αυτές, οι αναπτύξεις τους βρίσκονταν σε ενεργό εκτέλεση όταν υλοποιήθηκαν οι επεμβάσεις. Επίσης οι επεμβάσεις διαφημίζονταν τόσο στο διαδίκτυο, όσο και επιτόπου με τη χρήση διαφημιστικής πινακίδας.
β) Παρά το γεγονός ότι με την κρατική γη γειτνιάζει μεγάλος αριθμός ιδιωτικών τεμαχίων, εντούτοις κατά το χρόνο επίδοσης της Ειδοποίησης Επιβολής σε κανένα άλλο τεμάχιο δεν βρισκόταν σε ενεργό εκτέλεση οποιαδήποτε οικοδομική εργασία
(γ) Με βάση τα πιο πάνω, η Πολεοδομική Αρχή θεωρεί ότι ορθά προχώρησε στην επίδοση Ειδοποίησης Επιβολής και εισηγείται την απόρριψη της Ιεραρχικής Προσφυγής».
( η έμφαση προστέθηκε)
Ευθέως λοιπόν αναδύεται το ζήτημα που έθεσαν οι αιτητές με τη γραπτή τους αγόρευση ενόψει και των όσων καταγράφηκαν ότι δεν διενεργήθηκε έρευνα που να καταδεικνύει πότε πραγματοποιήθηκε ή και πόσο διήρκησε πράγματι η υλοποίηση της αυθαίρετης επέμβασης ή και ποια ήταν συνολικά τα ακίνητα που αναπτύχθηκαν καθ’ όλη τη διάρκεια που υλοποιείτο η επέμβαση μέχρι αυτή να διαπιστωθεί. Τούτο μάλιστα φαίνεται να αποκτά ιδιαίτερη σημασία δεδομένου και του γεγονότος ότι οι αιτητές είχαν ευθέως παραπέμψει με την ιεραρχική τους προσφυγή σε περίπτωση άλλης συγκεκριμένης γειτνιάζουσας ιδιοκτησίας η οποία -και κατά το χρόνο που είχε ήδη επιδοθεί η Ειδοποίηση Επιβολής στους αιτητές- είχε αναπτυχθεί με ανέγερση κατοικιών, τις οποίες μάλιστα ως οι αιτητές υπέβαλαν «η εν λόγω εταιρεία διαφημίζει προς ενοικίαση προβάλλοντας πραγματικές φωτογραφίες του χώρου όπου έχει γίνει η επέμβαση όπως είναι σήμερα». Η δε απάντηση που περιλαμβάνεται στην έκθεση της Πολεοδομικής αρχής ήτοι ότι δεν μπορεί να αποδοθεί ουσιώδες επηρεαζόμενο συμφέρον στους ιδιοκτήτες του συγκεκριμένου τεμαχίου (αρ.555) διότι η αίτηση του για αξιοποίηση υποβλήθηκε μετά από τη διενέργεια της αυθαίρετης επέμβασης η οποία άρχισε το 2012 όχι μόνο δεν διαφωτίζει το ζήτημα αλλά τουναντίον, θα σημείωνα, επιτείνει την ανάγκη προσδιορισμού του ακριβούς χρονικού πλαισίου που λήφθηκε υπόψη.
Σημειώνεται δε ότι ως προκύπτει από τα ενώπιον μου έγγραφα οι αιτητές είχαν εξασφαλίσει με σκοπό την ανέγερση κατοικιών εντός των τεμαχίων τους πολεοδομική άδεια το 2012(συγκεκριμένα στις 22.5.2012) και άδεια οικοδομής το 2014 ενώ ως δεικνύεται από το ερυθρό 413 του Τεκμηρίου 1Β στις 22.5.2012 παραχωρήθηκε και στην Ιερά Αρχιεπισκοπή με άλλους αιτητές πολεοδομική άδεια για διάνοιξη δρόμου στην περιοχή. Περαιτέρω οφείλει να υπομνησθεί ότι παρά την αναφορά ότι η αυθαίρετη επέμβαση «άρχισε το 2012» η επίδοση Ειδοποίησης Επιβολής, στην οποία ρητώς αναφέρεται ότι η Πολεοδομική αρχή έχει διαπιστώσει τις αυθαίρετες επεμβάσεις, επιδόθηκε το 2015 χωρίς όμως να προκύπτει οποιαδήποτε άλλη πληροφόρηση ως προς το διαρρεύσαν διάστημα και χωρίς οι καταγραφές αυτές να συμπληρώνονται από το περιεχόμενο των διοικητικών φακέλων. Ως εκ τούτου και υπό τις περιστάσεις που συναπαρτίζουν την παρούσα υπόθεση, δεν θα μπορούσε να γίνει δεκτή η θέση των καθ΄ων η αίτηση ότι το περιεχόμενο των διοικητικών φακέλων δύναται να συμπληρώσει την ελλείπουσα αιτιολογία (GUO SHUYING v Δημοκρατίας (Έφεση κατά απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Αρ. 64/2017, ημερομηνίας 7/11/23) (Ιωάννης Σανταφιανός v Δημοκρατίας (Αναθεωρητική Έφεση αρ, 108/15, ημερομηνίας 3/6/22).
Με δεδομένες τις θέσεις των αιτητών οι οποίοι κατηγορηματικά έθεσαν ότι ουδέποτε προέβηκαν σε οποιαδήποτε τέτοια ενέργεια και τη θέση του Δήμου Αγίας Νάπας προς τον Υπουργό ότι δεν ήταν και ούτε είναι σε θέση να γνωρίζει τους υπευθύνους που προέβησαν στις ενέργειες αυτές αλλά και εν τη απουσία οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας ή καταγραφής που να συναρτά έστω την ύπαρξη ενεργούς ανάπτυξης των ακινήτων των αιτητών με την υλοποίηση της διαπιστωθείσας αυθαιρεσίας υπό την έννοια της πραγματικής διαπίστωσης διεξαγωγής τέτοιων οικοδομικών εργασιών από μέρους των αιτητών οι οποίες να συναρτώντο με τον εκβραχισμό, ό,τι τελικώς διαπιστώνεται είναι ότι η δοθείσα αιτιολογία και τα στοιχεία που εν τέλει συλλέχθηκαν δεν παρείχαν βάση για εξαγωγή ασφαλούς συμπεράσματος και δη ότι οι αιτητές είχαν «ουσιωδώς επηρεαζόμενο συμφέρον στις αυθαίρετες επεμβάσεις» (Ράφτης ν. Δημοκρατίας (2002) 3 Α.Α.Δ. 345, 366) Λ. Σκυλλουριώτη v. Δήμου Λευκωσίας (Έφεση κατά απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου, αρ. 38/2016, ημερομηνίας 1/7/2022). Συμπέρασμα το οποίο δεν υποδηλεί τίποτα άλλο, ως και οι ίδιοι οι καθ΄ων η αίτηση αναγνωρίζουν με τη γραπτή τους αγόρευση, παρά «την υπαίτια συμπεριφορά των Αιτητών στις επεμβάσεις στην κρατική γη».
Ως έχει παγίως νομολογηθεί, δια της παρεχόμενης αιτιολογίας πρέπει να δίνονται σαφείς και ικανοποιητικοί λόγοι έτσι ώστε να καθίσταται δυνατό για το Δικαστήριο να διακριβώσει κατά πόσο η προσβαλλόμενη απόφαση εδράζεται επί του ορθού, πραγματικού και νομικού υπόβαθρου. Η αιτιολογία θα πρέπει να είναι τέτοια, ώστε να επιτρέπει στο Δικαστήριο να εξάξει ασφαλή συμπεράσματα ως προς τη διεξαγωγή της δέουσας έρευνας και την μη ύπαρξη πλάνης περί τα πράγματα ιδίως μάλιστα σε περιπτώσεις όπου λαμβάνονται δυσμενείς για το διοικούμενο αποφάσεις, όπως και η παρούσα(Ηροδότου ν. Δημοκρατίας (2010) 3 Α.Α.Δ. 220) Motorways Ltd. v. Υπουργού Οικονομικών κ.ά. (1999) 3 Α.Α.Δ. 447).
Εν προκειμένω, από τη δοθείσα αιτιολογία, προκύπτουν εύλογα ερωτήματα, τα οποία το Δικαστήριο, δεν είναι σε θέση να απαντήσει, αλλά ούτε και εναπόκειται στο Δικαστήριο σύμφωνα με τη νομολογία να προβεί πρωτογενώς σε μια τέτοια διεργασία και να υποκαταστήσει με τη δίκη του εκτίμηση την ελλείπουσα έρευνα και κρίση του αρμοδίου οργάνου. Τουναντίον τούτο αποτελεί αποκλειστικό έργο της διοίκησης προς άσκηση καθολικής κρίσης υπό το φως του συνόλου των στοιχείων και παραμέτρων (Μελή v Δημοκρατίας( 2013) 3 Α.Α.Δ 703) (SKETSIOS & LARCOS DEVELOPPERS LTD και Δημοκρατίας( Αναθεωρητική Έφεση αρ. 22/16, ημερομηνίας 6/6/23), ECLI:CY:AD:2023:C193 (Ηλιόπουλος ν. ΑΗΚ (2000)3 ΑΑΔ 438).
Συνεπακόλουθα και στη βάση των ανωτέρω διαπιστώσεων δεν μπορεί να αποκλειστεί ούτε το ενδεχόμενο εμφιλοχώρησης πλάνης στο συλλογισμό του Υπουργού (Χαριλάου v Δημοκρατίας (Ε.Δ.Δ .αρ. 10/21, ημερομηνίας 29/6/26) Κωνσταντίνου ν. Συμβουλίου Αμπελουργικών Προϊόντων (1992) 3 ΑΑΔ 228) Μιλτιάδους v Δημητρίου vΔημοκρατίας (Ε.Δ.Δ. αρ. 155/21, ημερομηνίας 7/10/26).
Και κάτι τελευταίο. Εισηγήθηκε η πλευρά των καθ΄ων η αίτηση ότι η υποκειμενική εκτίμηση των γεγονότων και η κρίση της διοίκησης σε ζητήματα τεχνικής φύσεως είναι γενικά ανέλεγκτη. Η θέση των καθ΄ων η αίτηση είναι βεβαίως ορθή. Πλην όμως η νομολογιακή αρχή που προτάσσεται εφαρμόζεται εφόσον, ως έχει παγίως νομολογηθεί, δεν συντρέχει πλάνη περί τα πράγματα, μη δέουσα έρευνα, κακή χρήση διακριτικής εξουσίας ή δεν προκύπτει έλλειψη αιτιολογίας (Αν. Οικονομίδης κ.α. ν. Α.Η.Κ. (Α.Ε. 140/2013, ημερομηνίας 8.5.2020), ECLI:CY:AD:2020:C147 Δημοκρατία ν. Παπαξενόπουλου κ.α. (Α.Ε. αρ.114/13, ημερομηνίας 6.10.2016) Lellla Kentonis Investment Co Ltd v Δημοκρατίας (2016) 3 ΑΑΔ 630). Είναι δε εξ αυτού του λόγου και δεδομένων των σφαλμάτων που εντοπίζονται, που δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής στην παρούσα υπόθεση.
Με δεδομένες τις πιο πάνω διαπιστώσεις, παρέλκει η ενασχόληση του Δικαστηρίου με τους υπόλοιπους λόγους ακυρώσεως τους οποίους προώθησαν οι αιτητές περιλαμβανομένου και των όσων ανέφεραν περί της επενέργειας της αθωωτικής απόφασης του ποινικού δικαστηρίου στην παρούσα διοικητική δική.
Κατά συνέπεια και στη βάση των όσων επεξηγήθηκαν οι Προσφυγές επιτυγχάνουν και η επίδικη απόφαση ακυρώνεται. Επιδικάζονται έξοδα ύψους €1500 πλέον Φ.Π.Α υπέρ των αιτητών και εναντίον των καθ’ ων η αίτηση σε έκαστη Προσφυγή.
Κελεπέσιη, Δ.Δ.Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο