ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Υπόθεση αρ. 807/2026(K))
17 Σεπτεμβρίου 2026
[ΓΑΒΡΙΗΛ, Πρόεδρος]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ AΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
JEAN LAMAH,
Αιτητής,
v.
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ
1. ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
2. ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑΣ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ
Καθ’ ων η αίτηση.
……………………………
Ραφαέλλα Καλογήρου, για τον αιτητή.
Νικόλας Κουρσάρης, μαζί με κα Πολυδώρου (ασκ. δικηγόρος), για Ν. Κουρσάρης Δ.Ε.Π.Ε., για τους καθ’ ων η αίτηση.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
ΓΑΒΡΙΗΛ, Π.Δ.Δ.: Με την προσφυγή του, ο αιτητής αξιώνει ακύρωση των διαταγμάτων κράτησης και απέλασης ημερομηνίας 8.7.2026 τα οποία εκδόθηκαν εναντίον του, συνεπεία της κήρυξης του ως απαγορευμένου μετανάστη, στη βάση του άρθρου 6(1)(κ) του Κεφ. 105.
Ο αιτητής είναι υπήκοος Γουινέας. Στις 10.8.2023 υπέβαλε αίτηση για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας, μέσω λειτουργών των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας, καθότι, κατόπιν αξιολόγησης της ηλικίας του, θεωρήθηκε ως ασυνόδευτος ανήλικος. Ενόψει τούτου, η Διευθύντρια Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας, ορίστηκε ως κηδεμόνας, ως επίσης και εκπρόσωπος του ανηλίκου, κατά την διαδικασία εξέτασης της αιτήσεώς του.
Στις 10.10.2023, κλήθηκε στην Υπηρεσία Ασύλου για προσωπική συνέντευξη. Με απόφαση ημερομηνίας 12.1.2024, η Υπηρεσία Ασύλου, απέρριψε την υποβληθείσα αίτηση (ερυθρά 62 -53 Τεκμηρίου 2).
Λόγω του ότι ο αιτητής διαφωνούσε με την απορριπτική απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου και, δεδομένου ότι, κατ΄εκείνη τη δεδομένη χρονική στιγμή, εξακολουθούσε να είναι ανήλικος, η Επίτροπος Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού, ενεργώντας ως αντιπρόσωπός του, εξουσιοδότησε δικηγόρο προκειμένου να αναλάβει την εκπροσώπησή του, σε προσφυγή ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας (ΔΔΔΠ).
Στις 9.4.2024, ο δικηγόρος που διορίστηκε για να εκπροσωπεί τον αιτητή, άσκησε την προσφυγή με αρ. 1223/2024 ενώπιον του ΔΔΔΠ. Σημειώνεται πως, εντός του διοικητικού φακέλου της Υπηρεσίας Ασύλου (ερυθρό 100, Τεκμηρίου 2), περιλαμβάνεται επιστολή ημερομηνίας 21.8.2024, από το Επαρχιακό Γραφείο Ευημερίας Λευκωσίας, σύμφωνα με την οποία παρέχεται πληροφόρηση προς την Υπηρεσία Ασύλου για την ενηλικίωση του αιτητή, καθώς επίσης και για τη διεύθυνση στην οποία πλέον διαμένει, ως ενήλικας. Ομοίως, στο ερυθρό 102 του Τεκμηρίου 2, περιλαμβάνεται δήλωση του κινητού τηλεφώνου του αιτητή, δήλωση ημερομηνίας 25.2.2025.
Στις 6.3.2026, ο δικηγόρος που εκπροσωπούσε τον αιτητή, απέσυρε την εν λόγω προσφυγή ενώπιον του ΔΔΔΠ, η οποία και απερρίφθη.
Η σύλληψη του αιτητή, έλαβε χώρα στις 7.7.2026, μετά από εξέταση των στοιχείων του και διαπίστωση πως ο τελευταίος διέμενε παράνομα στη Δημοκρατία. Στις 8.7.2026, εκδόθηκαν εναντίον του τα επίδικα διατάγματα κράτησης και απέλασης, λόγω της κήρυξής του ως απαγορευμένου μετανάστη από 6.3.2026, ημερομηνία που η προσφυγή που άσκησε ενώπιον του ΔΔΔΠ απερρίφθη.
Η ευπαίδευτη συνήγορος του αιτητή, στη μακροσκελή γραπτή της αγόρευση, αναφέρθηκε σε σειρά γεγονότων που σχετίζονται με την ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου διαδικασία. Τονίζοντας το γεγονός πως, κατά τον χρόνο υποβολής της αίτησης για παραχώρηση διεθνούς προστασίας, ο αιτητής ήταν ανήλικος, ισχυρίστηκε πως δεν αντιλήφθηκε ότι η συνέντευξη στην οποία υπεβλήθη, αφορούσε την ουσία του αιτήματός του και τους λόγους για τους οποίους ζητούσε άσυλο, πως δεν ήταν ενήμερος για την απόρριψη της αίτησης ασύλου και ότι δεν είχε υπογράψει διοριστήριο δικηγόρου για την άσκηση της προσφυγής ενώπιον του ΔΔΔΠ. Κάνει λόγο για τις συνθήκες υπό τις οποίες ο δικηγόρος που τον εκπροσωπούσε απέσυρε την προσφυγή που εκκρεμούσε ενώπιον του ΔΔΔΠ, υποδεικνύοντας πως με επιστολή του ημερομηνίας 2.7.2025, ζητούσε από τη Διευθύντρια του Τμήματος Μετανάστευσης, την ΥΑΜ Λευκωσίας, Αστυνομία, Οργανισμό Hope for Children, στοιχεία επικοινωνίας με τον πελάτη του αιτητή, δηλώνοντας πως σε περίπτωση που αυτός δεν εντοπιστεί, θα αποσύρει την προσφυγή που εκκρεμούσε.
Υποβάλλει, η ευπαίδευτη δικηγόρος του, πως λόγω του ότι δεν υπήρξε καμία ανταπόκριση εκ μέρους της διοίκησης, ο δικηγόρος του αιτητή απέσυρε την προσφυγή, χωρίς να λάβει προς τούτο ενημέρωση ο ίδιος, με αποτέλεσμα να συλληφθεί στο Κέντρο Υποδοχής Πουρνάρα, όταν το επισκέφθηκε για να ρωτήσει για την αίτηση ασύλου που είχε υποβάλει.
Σημειώνεται πως κατόπιν έκδοσης εκ συμφώνου διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 4.9.2026, έχει προσαχθεί ως μαρτυρία επιστολή ημερομηνίας 2.7.2025 εκ μέρους του δικηγόρου που εκπροσωπούσε τον αιτητή ενώπιον του ΔΔΔΠ στα πλαίσια της προσφυγής 1223/24, προς διάφορα τμήματα της διοίκησης, με την οποία ζητούσε στοιχεία επικοινωνίας με τον πελάτη του, αιτητή.
Αποτελεί βασική θέση του αιτητή πως ο ίδιος ουδέποτε ενημερώθηκε ότι η αίτηση ασύλου είχε απορριφθεί και πως δεν γνώριζε την καταχώριση της προσφυγής ενώπιον του ΔΔΔΠ, η οποία απεσύρθη, λόγω παραλείψεων της διοίκησης να δώσει στοιχεία επικοινωνίας στον δικηγόρο του. Αφού αναλώνονται 13 σελίδες (σελίδες 4-17) της γραπτής της αγόρευσης στην παράθεση ολόκληρων άρθρων νομοθεσίας, υποβάλλεται η θέση πως δεν μπορεί να θεωρηθεί ο αιτητής ως απαγορευμένος μετανάστης, λόγω του ότι δεν γνώριζε την απόσυρση της προσφυγής στο ΔΔΔΠ και δεν γνώριζε την έκδοση απόφασης επιστροφής εναντίον του. Υποβάλλεται η θέση πως η διοίκηση κωλύεται να επικαλείται την απόσυρση της προσφυγής ενώπιον του ΔΔΔΠ, λόγω του ότι αυτή απεσύρθη εξαιτίας δικών της παραλείψεων.
Στη συνέχεια, κάνει λόγο για την μεταγενέστερη αίτηση που έχει υποβάλει στις 20.7.2026, με εισήγηση πως ενόσω εκκρεμεί ακόμα η κρίση του παραδεκτού της, ο αιτητής έχει δικαίωμα παραμονής στη Δημοκρατία και έχει αποκτήσει νόμιμο καθεστώς παραμονής, με αναφορά σε πρωτόδικες αποφάσεις του 2022 και 2023, που καταλαμβάνουν, επίσης, μεγάλο μέρος της γραπτής της αγόρευσης (σελίδες 22-32).
Τέλος υπεβλήθη ζήτημα αναιτιολόγητου των επίδικων αποφάσεων, ελλιπούς έρευνας και παραβίασης της αρχής της μη επαναπροώθησης.
Ο ευπαίδευτος συνήγορος των καθ’ ων η αίτηση, υπεραμύνθηκε της νομιμότητας των επίδικων διαταγμάτων, υποβάλλοντας πως ενόψει της απόσυρσης της προσφυγής που άσκησε ενώπιον του ΔΔΔΠ και μη διευθέτησης της παραμονής του με άλλο τρόπο στη Δημοκρατία, αυτός νομίμως κρίθηκε ως απαγορευμένος μετανάστης.
Αυτό που εν πρώτοις πρέπει να επισημανθεί, είναι πως προκύπτει από το ερυθρό 63 του Τεκμηρίου 2, η γνωστοποίηση της απορριπτικής απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου στον ίδιο τον αιτητή, την οποία και ενυπογράφως παραλαμβάνει στις 12.3.2024, τόσο ο ίδιος, όσο και ο κηδεμόνας του.
Επομένως, ο ισχυρισμός πως δεν έλαβε γνώση της απορριπτικής απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου, απορρίπτεται.
Εξάλλου, ο ίδιος δήλωσε τη διαφωνία του με την εν λόγω απόφαση, όπως, ομοίως, προκύπτει από τα ερυθρά 67-66 του Τεκμηρίου 2, εξ ου και η Επίτροπος Προστασίας του Παιδιού, εξουσιοδότησε την εκπροσώπηση του αιτητή από δικηγόρο εγγεγραμμένο στον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο (ερυθρό 64 Τεκμηρίου 2).
Σε κάθε περίπτωση, υπενθυμίζεται πως, σύμφωνα με τη νομολογία, ο πληρεξούσιος δικηγόρος, ενεργεί για λογαριασμό του αντιπροσωπευόμενου του (Papasavva v. Republic (1979) 3 C.L.R. 563), ενώ αναμένεται και ο κάθε αιτητής που λαμβάνει τις υπηρεσίες του δικηγόρου του, να επιδεικνύει την ανάλογη επιμέλεια, ως προς τις οδηγίες που θα του δώσει ή και να αναζητήσει την ανάλογη ενημέρωση.
Ο δικηγόρος του αιτητή, προκύπτει από το Τεκμήριο 2, να εξουσιοδοτήθηκε δεόντως να τον εκπροσωπήσει. Συνεπώς, κάθε πράξη του δικηγόρου του, δεσμεύει και τον πελάτη του, τον αιτητή. Σε κάθε περίπτωση, σε σχέση με τα όσα αναφέρονται για την αναζήτηση των στοιχείων επικοινωνίας του αιτητή από τον δικηγόρο του, ουδόλως μπορούν ανατρέψουν το γεγονός της απόσυρσης της προσφυγής με αρ. 1223/24 ενώπιον του ΔΔΔΠ, στις 6.3.2026. Ενώ για τα όσα αναφέρονται περί παράλειψης της διοίκησης να ενημερώσει τον δικηγόρο του για την διεύθυνση και τα στοιχεία επικοινωνίας του πελάτη του, αφ’ ης στιγμής τα δεδομένα αυτά αποτελούσαν μέρος του φακέλου της Υπηρεσίας Ασύλου, θα μπορούσαν πολύ απλά να αναζητηθούν από τον δικηγόρο του, με επιθεώρηση των εγγράφων του φακέλου, κάτι που δεν έλαβε χώρα και/ή παραλήφθηκε να γίνει, πριν την απόσυρση της προσφυγής.
Αποτελεί γεγονός πως η προσφυγή που ασκήθηκε ενώπιον του ΔΔΔΠ απεσύρθη στις 6.3.2026. Η απόσυρση της προσφυγής, δεσμεύει τον αιτητή και επηρεάζει το καθεστώς του. Οι ισχυρισμοί που προβάλλονται από την δικηγόρο του, δεν μπορούν να ανατρέψουν το γεγονός αυτό, δεδομένου μάλιστα του γεγονότος πως δεν έχουν ληφθεί οποιαδήποτε μέτρα για επαναφορά της προσφυγής του, προ της σύλληψης του αιτητή, κάτι που επιβεβαιώθηκε στο στάδιο των διευκρινίσεων, κατόπιν ερώτησης του Δικαστηρίου.
Με δεδομένη, λοιπόν, την απόσυρση της προσφυγής ενώπιον του ΔΔΔΠ κατά της απορριπτικής απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου, με την οποία απόσυρση, επικυρώθηκε ουσιαστικά η νομιμότητα της απορριπτικής αυτής αποφάσεως, και λαμβανομένου υπόψη πως δεν ελήφθη οποιοδήποτε διάβημα εκ μέρους του να νομιμοποιήσει την παραμονή του στη Δημοκρατία, ορθά η Διευθύντρια του Τμήματος Μετανάστευσης, κήρυξε τον αιτητή ως απαγορευμένο μετανάστη, λόγω παράνομης παραμονής από 6.3.2026, δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 6(1)(κ) του Κεφ. 105.
Η υποβολή μεταγενέστερης αίτησης ασύλου ημερομηνίας 20.7.2026, πέραν του ότι είναι εκτός του ουσιώδους χρόνου έκδοσης των επίδικων διοικητικών αποφάσεων, δεν νομιμοποιεί το καθεστώς παραμονής του.
Θα αναμένετο από την δικηγόρο του αιτητή, η παρακολούθηση της σύγχρονης νομολογίας σε ό,τι αφορά τα ζητήματα υποβολής μεταγενέστερης αίτησης ασύλου, σύμφωνα με την οποία, το γεγονός της υποβολής μεταγενέστερης αίτησης ασύλου, μετά την κήρυξή του, ως απαγορευμένου μετανάστη, δεν συνιστά στοιχείο που άλλαζε το καθεστώς του, αφού δεν του προσέδιδε δικαίωμα παραμονής στη Δημοκρατία (Ε.Δ.Δ. 8/2022 Madber ν. Δημοκρατίας, ημερομηνίας 17.11.2022 και Ε.Δ.Δ. 20/2024 Nsah ν. Δημοκρατίας, ημερομηνίας 22.10.2024).
Στην προσβαλλόμενη απόφαση ημερομηνίας 8.7.2026, εμφαίνονται οι λόγοι για τους οποίους ο αιτητής κηρύχθηκε ως απαγορευμένος μετανάστης, λόγοι που προκύπτουν και από την έκθεση της ΥΑΜ Λευκωσίας ημερομηνίας 7.7.2026. Εξάλλου το κατά πόσον τίθεται ζήτημα παράβασης της αρχής της μη επαναπροώθησης, εξετάστηκε, τόσο από την Υπηρεσία Ασύλου στις 12.1.2024, όσο και στις 13.8.2026, που εκδόθηκε η απορριπτική απόφαση επί της μεταγενέστερης αίτησης ασύλου, εξέταση που συντελέστηκε σε χρονική εγγύτητα με την έκδοση των επίδικων διοικητικών αποφάσεων.
Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η προσφυγή απορρίπτεται με €1.900 έξοδα εναντίον του αιτητή. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, δυνάμει του Άρθρου 146.4(α) του Συντάγματος.
Γαβριήλ, Π.Δ.Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο