DIEU MERCI NDOSI IKOLO ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υφυπουργείου Μετανάστευσης και Διεθνούς Προστασίας κ.α., Υπόθεση Αρ. 824/2026, 9/9/2026
print
Τίτλος:
DIEU MERCI NDOSI IKOLO ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υφυπουργείου Μετανάστευσης και Διεθνούς Προστασίας κ.α., Υπόθεση Αρ. 824/2026, 9/9/2026

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ 

                                                                Υπόθεση Αρ. 824/2026 (Κ)

 

                                                  9 Σεπτεμβρίου, 2026

 

                                             [ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ.]

 

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

 

 

DIEU MERCI NDOSI IKOLO

                                                                                                                      Αιτητής,

                             και

 

Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω,

1. Υφυπουργείου Μετανάστευσης και Διεθνούς Προστασίας

2. Διευθύντρια Τμήματος Μετανάστευσης

                                                                                  Καθ' ων η Αίτηση

 

 

Μ. Μαυρονικόλας για LANΑ ALTACHER & ASSOCIATES LLC δικηγόροι για τον Αιτητή.

Α. Αναστασιάδου (κα), Δικηγόρος, για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, δικηγόρο για τους Καθ' ων η αίτηση.

 

 ___________________

 

                                                

ΑΠΟΦΑΣΗ

 

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ : Ο αιτητής με την παρούσα προσφυγή στρέφεται κατά της απόφαση των Καθ’ ων η Αίτηση ημερομηνίας 23/07/2026, με την οποία αυτός κηρύχθηκε ως απαγορευμένος μετανάστης δυνάμει του άρθρου 6(κ)(1) των περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου (Κεφ. 105), καθώς και των διαταγμάτων κράτησης και απέλασης του με ημερομηνία 23/07/2026 βάσει του άρθρου 14 του ίδιου νόμου, ενέργειες της διοίκησης οι οποίες του κοινοποιήθηκαν ταυτόχρονα.  

 

Ως καταγράφεται στην Ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση και προκύπτει από τα έγγραφα του διοικητικού φακέλου του Τμήματος Μετανάστευσης, τα σχετικά με την παρούσα υπόθεση γεγονότα έχουν ως ακολούθως:

 

Ο αιτητής, υπήκοος της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό με ημερομηνία γέννησης 17/09/1997, αφίχθηκε στη Κυπριακή Δημοκρατία παράνομα από άγνωστο σημείο της γραμμής αντιπαράταξης και σε άγνωστη ημερομηνία. Στις 20/05/2022, υπέβαλε αίτημα διεθνούς προστασίας το οποίο απορρίφθηκε στις 28/02/2024 από την Υπηρεσία Ασύλου. Στη συνέχεια, ο Αιτητής καταχώρησε προσφυγή εναντίον της απορριπτικής απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου, η οποία, απορρίφθηκε από Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας στις 15/11/2024. Έκτοτε παραμένει παράνομα στη Δημοκρατία. Στις 23/07/2026 ο Αιτητής συνελήφθη για το αδίκημα της παράνομης παραμονής. Εισήγηση της Αστυνομίας ήταν να εκδοθούν διατάγματα κράτησης και απέλασης εναντίον του. Στις 23/07/2026, ο αιτητής κηρύχθηκε απαγορευμένος μετανάστης και εναντίον του εκδόθηκαν διατάγματα κράτησης και απέλασης δυνάμει του άρθρου 14 του Περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου (Κεφ. 105) στις 23/07/2026, καθότι παρέμενε παράνομα στη Δημοκρατία από τις 14/11/2024, όταν απορρίφθηκε η προσφυγή του, κατά της πρώτης απορριπτικής απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου, από την Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων.

 

Ακολούθησε η καταχώρηση της υπόθεσης ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου.

 

Μετά τη σύλληψη του ο αιτητής, ως ο ισχυρισμός του και όπως επιβεβαιώνεται από τον διοικητικό φάκελο ο οποίος έχει κατατεθεί ως τεκμήριο ενώπιον του Δικαστηρίου (Ερυθρά 46 – 42), υπέβαλε στις 19/08/2026 πρώτη μεταγενέστερη αίτηση ασύλου και/ή επανανοίγματος του φακέλου του, η οποία ακόμη εκκρεμεί.  

 

Με την εδώ υπό κρίση υπόθεση, ο αιτητής στρέφεται εναντίον της απόφασης κήρυξης του ως απαγορευμένου μετανάστη και, ως συνέπεια αυτής της απόφασης, εναντίον των προαναφερθέντων διαταγμάτων κράτησης και απέλασης του, τονίζοντας την μεταγενέστερη, της αρχικής απόρριψης της αίτησης του, νέα αίτηση για εξασφάλιση καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

 

Ακόμα, προβάλει ισχυρισμό περί πλάνης της διοίκησης, επειδή όπως ισχυριίζεται, οι αναγραφόμενοι αριθμοί ταυτοποίησης του αιτητή, ήτοι το ARC αλλά και ο αριθμός φακέλου του αιτητή αναγράφονται λανθασμένα στην διοικητική απόφαση κράτησης του αιτητή, πλημμέλεια την οποία θεωρεί ουσιώδη και/ή παράβαση ουσιώδη τύπου, εφόσον πρόκειται για την ταυτότητα του αιτητή ο οποίος τελεί υπό διοικητική κράτηση.

 

Εξετάζοντας τους συγκεκριμένους ισχυρισμούς του αιτητή, αυτοί δεν φαίνονται να επιβεβαιώνονται από τα έγγραφα του φακέλου του Τμήματος Πληθυσμού και Μετανάστευσης, ο οποίος έχει κατατεθεί ως τεκμήριο ενώπιον του Δικαστηρίου. Σε όλα τα έγγραφα του εν λόγω φακέλου διαπιστώνω ότι ο Αρ. Φακ. Υπηρεσίας Ασύλου του αιτητή είναι ο F22-08445R και ο Αρ. Φακ. Τμήματος Πληθυσμού και Μετανάστευσης του αιτητή είναι ο F22-12969, αμφότεροι αφορούν τον ίδιο. Το δε όνομα του αιτητή παραμένει σε όλα τα έγγραφα το ίδιο ήτοι DIEU MERCI NDOSI IKOLO, όπως και ο μοναδικός αριθμό εγγραφής του (ARC 58185177). Ακόμα στην επιστολή του Υπεύθυνου Κλιμακίου ΥΑΜ Λευκωσίας προς την Διευθύντρια Τμήματος Πληθυσμού και Μετανάστευσης, ενώ όλα τα προσωπικά στοιχεία του αιτητή αναγράφονται ορθά, φαίνεται μια αναντιστοιχία στον αριθμό ARC 58185177, η οποία όμως διορθώνεται χειρόγραφα.

 

Τα «σφάλματα» τα οποία επικαλείται ο αιτητής, ουδόλως επιβεβαιώνονται και σε καμία περίπτωση εντοπίζονται ουσιαστικές παρατυπίες της διοίκησης οι οποίες μπορούν να συγχύσουν τον αιτητή με κάποιο άλλο πρόσωπο. Εν προκειμένω, από τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου και των προσβαλλόμενων πράξεων προκύπτει ότι, υπάρχουν τα ορθά στοιχεία ταυτοποίησης του συγκεκριμένου διοικουμένου και σύνδεσης της επίδικης διοικητικής διαδικασίας με τον οικείο ατομικό διοικητικό του φάκελο. Ο ισχυρισμός του αιτητή απορρίπτεται ως πεπλανημένος κα αβάσιμος.

 

Εξετάζω στη συνέχεια και τον έτερο ισχυρισμό ο οποίος αφορά ότι οι Καθ’ ων η Αίτηση προέβησαν στη λήψη των προσβαλλόμενων με την παρούσα προσφυγή αποφάσεων χωρίς να διεξάγουν την δέουσα έρευνα και χωρίς αυτές να είναι επαρκώς αιτιολογημένες αφού το εν λόγω πρόσωπο έχει υποβάλλει πρώτη μεταγενέστερη αίτηση / αίτηση για επανάνοιγμα του φακέλου προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου στις 19/08/2026. Είναι η θέση του αιτητή ότι, τα εν λόγω διατάγματα αποτελούν προϊόν πλάνης περί το νόμο και λήφθηκαν κατά παράβαση της αρχής της καλής πίστης και με κακή άσκηση της διακριτικής ευχέρειας της διοίκησης, αγνοώντας ότι αυτός, κατά τους δικηγόρους του, παραμένει αιτητής ασύλου, αφού μεσολάβησε μεταγενέστερη αίτηση του στην Υπηρεσία Ασύλου για χορήγηση σ’ αυτόν καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

 

Το ζήτημα έχει απασχολήσει κατ’ επανάληψη το Δικαστήριο σε σειρά αποφάσεων. Παραθέτω απόσπασμα από την Υπόθεση Αρ. 1145/2023(Κ), ημερ. 18/08/2023, M.S.R. v. Κ.Δ. μέσω 1.ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, 2.ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑΣ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΑΡΧΕΙΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ, όπου έχω αναφέρει τα ακόλουθα:

 

«Με σχετική, δεσμευτική για το παρόν Δικαστήριο, απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει κριθεί ότι, το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εξετάσει κατά πόσο όφειλαν να διατηρηθούν ή μη ήδη εκδοθέντα διατάγματα κράτησης και απέλασης, μετά από καταχώρηση μεταγενέστερης αίτησης του αιτητή για χορήγηση ασύλου (βλ. απόφαση ημερομηνίας 20.4.2022 στην Αναθεωρητική Έφεση κατά απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Αρ. 126/2021 M S A LIMON v. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, μέσω ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΑΡΧΕΙΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ). Εν πάση περιπτώσει, ακόμη και αν το Δικαστήριο εδικαιούτο να ασκήσει τέτοιο έλεγχο, η νομιμότητα των επίδικων αποφάσεων και/ή διαταγμάτων δεν αναιρείται απλά και μόνο λόγω της καταχώρησης νέου μεταγενέστερου αιτήματος επανανοίγματος του φακέλου του αιτητή για παραχώρηση διεθνούς προστασίας, αφού αυτός δεν καθίσταται, με αυτό τον τρόπο, αιτητής ασύλου.

 

Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Αίτηση Νομικής Αρωγής Αρ. 59/2021, ημερομηνίας 5/7/2021 λέχθηκαν, χαρακτηριστικά και τα εξής:

«Δυνάμει του άρθρου 6Β(1)(β), ο όρος «αιτητής διεθνούς προστασίας» έχει την έννοια που αποδίδεται στον όρο «αιτητής», σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Προσφύγων Νόμου. Το άρθρο 2 του εν λόγω Νόμου ορίζει ότι «αιτητής» σημαίνει υπήκοο τρίτης χώρας ή ανιθαγενή, ο οποίος έχει υποβάλει αίτηση διεθνούς προστασίας και η ιδιότητα αυτή ισχύει για την περίοδο από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης μέχρι τη λήψη τελικής απόφασης σε σχέση με την αίτηση αυτή. Στο ίδιο άρθρο δίδεται και η ερμηνεία της «τελικής απόφασης.

 

Στην παρούσα περίπτωση ο αιτητής με βάση τα γεγονότα που έχουν αναφερθεί πιο πάνω, δεν εμπίπτει στην κατηγορία αιτητή διεθνούς προστασίας, εφόσον η αίτησή του απορρίφθηκε από την Υπηρεσία Ασύλου, όπως επίσης απορρίφθηκε και η προσφυγή που καταχώρησε εναντίον της εν λόγω απόφασης στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας. Το γεγονός ότι εξετάζεται το αίτημα του για επανάνοιγμα του φακέλου του, δεν τον καθιστά αιτητή διεθνούς προστασίας, δυνάμει των προνοιών του πιο πάνω Νόμου».

 

Περαιτέρω, παραπέμπω στο περιεχόμενο της γνωστής απόφασης της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου Sohel Madber v. Δημοκρατίας, Έφεση Κατά Απόφασης του Διοικητικού Δικαστηρίου Αρ. 8/2022, ημερ. 17.11.2022. Στην εν λόγω περίπτωση, το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε τη προσφυγή κατά των διαταγμάτων κράτησης και απέλασης του αιτητή, ο οποίος είχε υποβάλει μεταγενέστερη αίτηση, η οποία είχε απορριφθεί ως απαράδεκτη πριν από την έκδοση των διαταγμάτων. Έκρινε ότι, αυτά ήσαν έγκυρα και νόμιμα, εφόσον ο αιτητής, με την απόρριψη της αίτησής του ως απαράδεκτης, έστω και αν είχε ακολούθως καταχωρήσει κατ' αυτής της απόφασης προσφυγή στο ΔΔΔΠ, δεν διατηρούσε πλέον το καθεστώς αιτητή διεθνούς προστασίας και συνακόλουθα, η εν λόγω προσφυγή απορρίφθηκε.»

 

 

Με αναφορά πάντα στα γεγονότα που φαίνονται στην Ένσταση και περιλαμβάνονται στον διοικητικό φάκελο διαπιστώνω ότι, οι ισχυρισμοί του δικηγόρου του αιτητή ως ανωτέρω, ουδόλως επηρεάζουν τη νομιμότητα των επίδικων διαταγμάτων. Ως εκ της προαναφερθείσας νομολογίας, δεν γίνονται αποδεκτοί οι ισχυρισμοί του αιτητή και δεδομένου του ότι απορρίφθηκε η πρώτη αίτηση ασύλου του όσο και η προσφυγή του ενώπιον του Δ.Δ.Δ.Π., τα παρόντα διατάγματα κρίνεται καθόλα ορθά και νόμιμα, ενώ δεν εντοπίζεται κενό αιτιολογίας στην έκδοση των προσβαλλόμενων πράξεων. Συνεπώς, συμφωνώ με τη θέση των Καθ’ ων η Αίτηση ότι η συμπεριφορά της διοίκησης είναι καθόλα νόμιμη και ορθή και τεκμηριώνεται πλήρως από τον διοικητικό φάκελο.

 

Ο αιτητής, μετά την πρώτη απόρριψη της προσφυγής του από το Δ.Δ.Δ.Π. στις 24/11/2024, συνεπεία της οποίας αυτός κατέστη παράνομος μετανάστης, δεν προέβη σε οποιαδήποτε ενέργεια μέχρι και την σύλληψη του, ενώ ακολούθως και αφού βρισκόταν υπό κράτηση προχώρησε στη μεταγενέστερη αίτηση, η οποία δεν θεωρώ ότι διαφοροποιεί το καθεστώς του ως παράνομου μετανάστη και επηρεάζει το υπόβαθρο έκδοσης των σχετικών διαταγμάτων.

 

Τέλος, θα υιοθετήσω και τη θέση των Καθ’ ων η Αίτηση ότι, η έρευνα επί της περίπτωσης του αιτητή, υπήρξε πλήρης και/ή κάλυψε όλα τα σχετικά με την περίπτωση γεγονότα.

 

Υπό το φως των ανωτέρω, καταλήγω ότι δεν στοιχειοθετείται οποιοσδήποτε λόγος ακύρωσης και οι προσβαλλόμενες αποφάσεις επιβεβαιώνονται.

 

Κατά συνέπεια, η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται με έξοδα ύψους 1500 ευρώ υπέρ των Καθ’ ων η Αίτηση και εναντίον του αιτητή.

 

 

Λ. Ν. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ.


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο