ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθ. Αρ.: 1074/2023

10 Νοεμβρίου, 2025

[Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

S. S.

Αιτητής

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

Καθ' ων η Αίτηση

Εμφανίσεις:

Α. Μιχαήλ (κα) για Νικολέττα Χαραλαμπίδου ΔΕΠΕ, Δικηγόρος για τον Αιτητή

Α. Κίτσιου (κα), Δικηγόρος για Γενικό Εισαγγελέα, Δικηγόρος για τους Καθ' ων η Αίτηση.

Ο Αιτητής Παρών.

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την παρούσα προσφυγή ο Αιτητής προσβάλλει την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, επιστολής ημερομηνίας 10/04/23 η οποία του κοινοποιήθηκε αυθημερόν, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας ως άκυρη και/ή παράνομη και/ή στερούμενη κάθε έννομου αποτελέσματος και/ή ζητά απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να του αναγνωρίζεται προσφυγικό καθεστώς ή καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας και/ή ζητά απόφαση με την οποία να ακυρώνεται η απόφαση επιστροφής και/ή ότι σε περίπτωση επιστροφής του παραβιάζεται η αρχή της μη επαναπροώθησης και τα Άρθρα 2 & 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και/ή οποιαδήποτε άλλη θεραπεία κρίνεται εύλογη/κατάλληλη υπό τις περιστάσεις.  

 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Ο Αιτητής, υπήκοος Γουινέας, υπέβαλε αίτηση για διεθνή προστασία στις 04/02/20. Στις 24/03/23 πραγματοποιήθηκε συνέντευξή, στις 30/03/23 συντάχθηκε έκθεση/εισήγηση και στις 31/03/23 εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιος λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου αποφάσισε την απόρριψη της αίτησης του Αιτητή και την επιστροφή του στη χώρα καταγωγής του. Η εν λόγω απόφαση αποτελεί αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

 

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Η συνήγορος για τον Αιτητή υιοθέτησε τους λόγους αιτήματος ασύλου και το συναφές αφήγημα του, καθώς και τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην Γραπτή Αγόρευση και Απαντητική Αγόρευση. Παρέπεμψε στα ουσιαστικά γεγονότα, ιστορικό/προφίλ του Αιτητή, πυρήνα του αιτήματος του και εισηγήθηκε ότι απουσιάζει η δέουσα υπό τις περιστάσεις έρευνα και αιτιολογία της απορριπτικής απόφασης. Δεν έγινε, όπως υποστήριξε, ολοκληρωμένη αξιολόγηση των υπαρχουσών πληροφοριών που αφορούν την χώρα καταγωγής/περιοχή συνήθους διαμονής του Αιτητή, ότι η απόφαση λήφθηκε κατά παράβαση των κατευθυντήριων γραμμών της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Υποστήριξης για το Άσυλο, ότι η έρευνα από την αρμόδια αρχή δεν διενεργήθηκε σύμφωνα με τον Νόμο, τα σχετικά καθοδηγητικά εγχειρίδια, την νομολογία και επίσημες εξωτερικές πηγές πληροφόρησης. Επισήμανε ότι ο Αιτητής δικαιούται προσφυγικό καθεστώς επικαλούμενη πληροφορίες αναφορικά με τη φυλή του και/ή τις προσωπικές του περιστάσεις και/ή ότι έπρεπε να γίνουν αποδεκτοί οι ισχυρισμοί του και/ή ότι σε περίπτωση επιστροφής του στη Γουινέα θα αντιμετωπίσει βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία διότι δεν μπορεί να καλύψει τα έξοδα της θεραπείας του στη χώρα του λόγω της πάθησης του (Ηπατίτιδα Β΄) και/ή λόγω εξωτερικών πηγών πληροφόρησης που δεικνύουν ελλείψεις ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης για την κατάσταση του στη χώρα καταγωγής.

 

Ούτε αξιολογήθηκε επαρκώς κατά πόσο δικαιούται καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας αλλά ούτε ότι με την επιστροφή του θα αντιμετωπίσει σοβαρό κίνδυνο βλάβης στη χώρα καταγωγής παραπέμποντας σε σχετική νομολογία και διάφορες πηγές πληροφόρησης και/ή ότι με την απόφαση επιστροφής παραβιάζονται τα Άρθρα 2 και 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Πεπλανημένα οι Καθ΄ ων η αίτηση αποφάσισαν την επιστροφή του στη βάση των διατάξεων του περί Προσφύγων Νόμου του 2000 έως 2023, (Ν.6(Ι)/2000) και του περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου ΚΕΦ.105 και/ή ότι δεν λήφθηκαν υπόψη οι πρόνοιες της νομοθεσίας προτού ληφθεί απόφαση επιστροφής και/ή ότι η απόφαση επιστροφής εκδόθηκε από αναρμόδιο πρόσωπο και/ή ότι η απόφαση επιστροφής πάσχει λόγω ανεπαρκούς αιτιολόγησης και έλλειψης δέουσας έρευνας και/ή ότι το δικαίωμα παραμονής του διατηρείται και/ή ότι η απόφαση επιστροφής εκδόθηκε με πλάνη περί τον Νόμο καθότι δεν ενημερώθηκε για τα μέσα που έχει στη διάθεση του, την προθεσμία και το αρμόδιο δικαστήριο, ήτοι παραβιάστηκε η πρόσβαση του σε αποτελεσματικό ένδικο μέσο.

 

Οι Καθ' ων η αίτηση απαντούν ότι η προσβαλλόμενη με την παρούσα προσφυγή απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου έχει ληφθεί ορθά και νόμιμα, σύμφωνα με τις διατάξεις του Συντάγματος και των Νόμων, μετά από δέουσα έρευνα και σωστή ενάσκηση των εξουσιών που δίνει ο Νόμος στους Καθ’ ων η αίτηση, και αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα ουσιώδη στοιχεία, γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης, και ότι η επίδικη απόφαση είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη. Υποδεικνύουν ενδελεχώς δηλώσεις του Αιτητή βάση των οποίων κρίθηκε αναξιόπιστος και υποστηρίζουν ότι οι λόγοι που επικαλείται η συνήγορος του δεν αιτιολογούνται επαρκώς κατά παράβαση της νομολογίας και των διαδικαστικών κανονισμών και θα πρέπει να απορριφθούν. Δεν κατάφερε ο Αιτητής να τεκμηριώσει βάσιμο φόβο δίωξης, ούτε απέδειξε ότι μπορεί να υπαχθεί στο καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας.

 

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Θα πρέπει να υποδειχθεί ότι μεγάλο μέρος της Γραπτής Αγόρευσης της συνηγόρου του Αιτητή αναλώνεται σε επανάληψη αρχών του διοικητικού δικαίου και/ή Νόμων και/ή κανόνων δικαίου χωρίς να γίνεται ουσιαστική υπαγωγή των πραγματικών περιστάσεων και νομικών δεδομένων της υπόθεσης με αποτέλεσμα να καθίστανται ανεπαρκούς αιτιολόγησης. Με βάση τον Κανονισμό 7 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962, που εφαρμόζονται κατ’ αναλογία και από το παρόν Δικαστήριο (Βλέπε Κανονισμός 2 των περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας  Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019 έως 2022 (3/2019), επιβάλλεται η υποχρέωση στον αιτητή όχι μόνο να εγείρει με το δικόγραφο του όλα τα σημεία τα οποία υποστηρίζουν την προσφυγή του αλλά ταυτόχρονα να τα αιτιολογεί πλήρως. Η αιτιολόγηση νομικών σημείων είναι απαραίτητη για την εξέταση λόγων ακύρωσης από το Δικαστήριο, οποιαδήποτε αοριστία ή ασάφεια, αναπόφευκτα επηρεάζει τη νομική τους βάση με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να κριθούν αναιτιολόγητοι και ανεπίδεκτοι δικαστικής εκτίμησης. Επομένως, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί ισχυρισμοί που δεν εξειδικεύονται ή δεν αιτιολογούνται διότι με αυτό τον τρόπο το Δικαστήριο, παρόλο που ασκεί και έλεγχο ουσίας, θα οδηγείτο σε συζήτηση σχεδόν οιουδήποτε θέματος κατά παράβαση των δικονομικών διατάξεων και του ρόλου που διαδραματίζουν στον καθορισμό των επίδικων θεμάτων και της διεξαγωγής της διοικητικής δίκης. (Βλέπε Δημοκρατία ν. Κουκκουρή(1993) 3 Α.Α.Δ. 598, Latomia Estate Ltd v. Δημοκρατίας (2001) 3 Α.Α.Δ. 672, Δημοκρατία ν. Σπύρου (2007) 3 Α.Α.Δ. 533, Δημοκρατία ν. Shalaeva (2010) 3 Α.Α.Δ. 598, επίσης - Ιωσηφίδης ν. Γενικού Εισαγγελέα (1990) 3 Α.Α.Δ. 4599, Kadivari ν. Δημοκρατίας (αρ. 2) (1992) 4 Α.Α.Δ. 2924, βλέπε επίσης Υπόθ. Αρ. 107/2017, Χριστόδουλος Μιχαήλ (Συνταγματάρχης) κ.α. ν. Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω Υπουργού Άμυνας, ημερομηνίας 11/12/2017 -όπου γίνεται επανάληψη της πάγιας νομολογίας επί του ζητήματος και ειδικά την Ε.Δ.Δ.Δ.Π. Αρ. 61/2022, LOUISE GARCIA NYEMB v. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΑΣΥΛΟΥ, ημερ.30/10/24 αναφορικά με τους δικονομικά παραδεκτούς λόγους ακύρωσης). Σημειώνεται δε, ότι λόγοι ακύρωσης που καταγράφονται στην προσφυγή, αλλά δεν έχουν αναπτυχθεί μέσω της Γραπτής Αγόρευσης θεωρείται, με βάση την πάγια νομολογία, ότι έχουν εγκαταλειφθεί.

 

Ανεξάρτητα, της πιο πάνω διαπίστωσης αντλώντας τις εξουσίες που ορίζονται στο Άρθρο 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2023 (Ν.73(Ι)/2018), προχωρώ σε αξιολόγηση μόνο των λόγων ακύρωσης που καλύπτονται επαρκώς από τους νομικούς ισχυρισμούς του δικογράφου της προσφυγής και πληρούν τις προϋποθέσεις αιτιολόγησης. Η εξέταση της ουσίας της αίτησης ασύλου του Αιτητή, των στοιχείων του διοικητικού φακέλου (στο εξής «ΔΦ»), των πηγών πληροφόρησης σε σχέση με την χώρα καταγωγής και των ουσιωδών ισχυρισμών του είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τους λόγους ακύρωσης μη δέουσας έρευνας, αιτιολογίας και πλάνης σε συνάρτηση με τους ισχυρισμούς για μη παροχή σε αυτόν του καθεστώτος πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας και/ή της θεραπείας που ζητείται από το Δικαστήριο για παραχώρηση σε αυτόν καθεστώτος διεθνούς προστασίας και/ή άπτονται ζητημάτων ουσίας της αίτησης τα οποία το Δικαστήριο εξετάζει συνδυαστικά και/ή στην ολότητα τους.

 

Ο Αιτητής με την αίτηση του για διεθνή προστασία δήλωσε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του επειδή είναι ορφανός, ότι διέμενε με τη γιαγιά του, ωστόσο μετά το θάνατο των γονέων του απειλείτο συστηματικά από τη μητριά του και τα τέκνα της, οι οποίοι ήθελαν να τον σκοτώσουν προκειμένου να πάρουν την κληρονομιά του. Παράλληλα, δήλωσε ότι η πάθηση του δεν του επιτρέπει να ζήσει στη χώρα καταγωγής του καθώς δεν διαθέτει πλέον πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Τέλος, επικαλέστηκε την πολιτική κατάσταση στη χώρα καταγωγής του και δήλωσε ότι η εθνοτική του ομάδα απειλείται από την κυβέρνηση. Για τους ανωτέρω λόγους δήλωσε ότι διέφυγε από τη Γουινέα προκειμένου να σώσει τη ζωή του  (ερυθρά 8, 2-3 του διοικητικού φακέλου, στο εξής «ΔΦ»).

 

Κατά την συνέντευξη του επιβεβαίωσε ότι γεννήθηκε τον 1^ο/1991 στην περιοχή Kindia, ωστόσο διέμεινε αποκλειστικά στο Conakry μέχρι να εγκαταλείψει τη χώρα του. Αναφορικά με την εθνοτική του καταγωγή/ θρήσκευμά δήλωσε ότι ανήκει στην εθνοτική ομάδα Peul και είναι Μουσουλμάνος. Δήλωσε άγαμος, άτεκνος και ότι αμφότεροι οι γονείς του απεβίωσαν, ενώ κατά το χρόνο που εγκατέλειψε τη χώρα του η μητριά του και τα ετεροθαλή αδέρφια του διέμεναν στην πόλη Conakry. Σε σχέση με το μορφωτικό του επίπεδο, δήλωσε ότι αποφοίτησε το 2014 από το Πανεπιστήμιο Lansana Conte de Sonfonia στην πόλη Conakry, έχοντας ολοκληρώσει τις σπουδές του στον τομέα της Λογοτεχνίας. Ως προς την εργασιακή του εμπειρία, δήλωσε ότι απασχολήθηκε περιστασιακά σε διάφορες εργασίες προκειμένου να εξασφαλίσει κάποιο εισόδημα. Κληθείς να προσδιορίσει την κατάσταση της υγείας του, ο Αιτητής πρόβαλε ότι πάσχει από Ηπατίτιδα Β΄. Επικαλέστηκε ως λόγους εγκατάλειψης της χώρα του  - ότι μετά το θάνατο του πατέρα του δεν τον στήριζε κάποιος και επειδή πάσχει από Ηπατίτιδα Β΄ δεν μπορεί να καλύψει τα έξοδα της περίθαλψής του, ότι απειλείτο και από μέλη της οικογένειάς του εξαιτίας της κληρονομιάς του πατέρα του και την πολιτική και κοινωνική κατάσταση που επικρατεί στη χώρα καταγωγής του (ερυθρό 40-43 ΔΦ). Όταν του ζητήθηκε να περιγράψει τις απειλές που δέχτηκε από τα μέλη της οικογένειάς του, ανέφερε ότι μετά το θάνατο του πατέρα του, το πρόσωπο που διαχειριζόταν την κληρονομιά του τελευταίου ήταν η μητριά του. Ολοκληρώνοντας τις σπουδές του, υπέβαλε αίτηση στο πανεπιστήμιο Libre τον Βρυξελλών προκειμένου να ακολουθήσει μεταπτυχιακό πρόγραμμα, ζήτησε τη βοήθεια της μητριάς του αλλά εκείνη και τα ετεροθαλή του αδέρφια άρχισαν να τον κατηγορούν. Προσέθεσε ότι, όποτε ρωτούσε πληροφορίες αναφορικά με την κληρονομιά του πατέρα του, δημιουργούντο προβλήματα, με αποτέλεσμα ο ετεροθαλής αδερφός του, ο οποίος ήταν στρατιωτικός, να τον χτυπά και να τον απειλεί ότι θα τον σκοτώσει εκφοβίζοντας τον. Κληθείς να περιγράψει τις συνθήκες υπό τις οποίες αντιμετώπιζε την κατάσταση της υγείας του, δήλωσε ότι μετά από ξυλοδαρμό από τον ετεροθαλή αδερφό του μετέβηκε στο Νοσοκομείο και εκεί τον ενημέρωσαν ότι πάσχει από Ηπατίτιδα Β΄. Προσέθεσε ότι οι εξετάσεις του ήταν πολύ ακριβές, καθώς μία απλή εξέταση κόστιζε 1.000.000 φράγκα Γουινέας (99 ευρώ), ποσό που δε διέθετε και παράλληλα πρόσωπα τον ενημέρωσαν ότι θα πεθάνει από την εν λόγω ασθένεια, γεγονός το οποίο ενίσχυσε το φόβο του. Τόνισε ότι εκείνη την περίοδο ήταν άνεργος, αντιμετώπιζε ήδη προβλήματα με την οικογένειά του, δεν τρεφόταν και δεν σιτιζόταν σωστά. Ως προς την κοινωνικοπολιτική κατάσταση στη χώρα του, δήλωσε ότι όποτε λάμβανε χώρα μία διαδήλωση εκεί, σκοτώνονταν μέλη της εθνοτικής ομάδας Peul, αφού τα μέλη των λοιπών εθνοτικών ομάδων που βρίσκονται στην εξουσία μισούν τους Peul. Στη συνέχεια προσέθεσε ότι τα ετεροθαλή αδέρφια του, λόγω της εθνοτικής καταγωγής της μητριάς του, δεν ανήκουν σε αυτή την εθνοτική ομάδα, ενώ οι Peul αποκρύπτουν την εθνοτική τους καταγωγή. Ερωτηθείς τι φοβάται ότι θα του συμβεί σε περίπτωση επιστροφής του, απάντησε ότι θα χάσει τη ζωή του, επικαλούμενος ότι τον απειλούσε ο αδερφός του, ο οποίος είναι στρατιωτικός (ερυθρό 39-37 ΔΦ). Ως προς το επάγγελμα του πατέρα του, δήλωσε ότι ήτο επιχειρηματίας, καθώς διέθετε οχήματα και εισοδήματα. Κληθείς να προσδιορίσει πότε απεβίωσε και ποιος τον κληρονόμησε ανέφερε ότι απεβίωσε το 2010 και ότι τον κληρονόμησαν η μητριά του και τα ετεροθαλή του αδέρφια, οι οποίοι πούλησαν τα πάντα, ενώ ο ίδιος δεν έλαβε τίποτα. Ζητηθείς να προσδιορίσει ποιος χρηματοδότησε τις σπουδές του, δήλωσε ότι φοίτησε σε δημόσιο Πανεπιστήμιο. Ως προς τα πρόσωπα που δικαιούνται την κληρονομιά του αποβιώσαντος γονέα στη Γουινέα σύμφωνα με το νομικό της πλαίσιο της χώρας, πρόβαλε ότι κληρονόμοι καθίστανται κυρίως οι γιοι του. Ερωτηθείς για ποιο λόγο δεν έλαβε το μέρος της κληρονομιάς που του αντιστοιχούσε, απάντησε ότι ήθελαν να τον σκοτώσουν γι’ αυτό το λόγο (ερυθρό 36 ΔΦ).

 

Ως προς το χρόνο κατά τον οποίο άρχισε να ζητάει πληροφορίες αναφορικά με την κληρονομιά από τα ετεροθαλή αδέρφια του, ισχυρίστηκε ότι κάθε φορά που χρειαζόταν χρήματα, υπήρχαν μεν χρήματα αλλά δεν ήταν διαθέσιμα προς τον ίδιο. Ως προς τα προβλήματα που αντιμετώπιζε κάθε φορά που ζητούσε χρήματα, ο Αιτητής δήλωσε ότι ο ετεροθαλής αδερφός του και η μητριά του τον αγνοούσαν, ενώ τον ενημέρωναν πως μετά το θάνατο του πατέρα του η κατάσταση θα αλλάξει. Ως προς το χρόνο κατά τον οποίο η συμπεριφορά της μητριάς του απέναντί του άρχισε να γίνεται άσχημη, επικαλέστηκε ότι ακόμα και πριν το θάνατο του πατέρα του, πλην όμως μετά το θάνατο του πατέρα του η άσχημη συμπεριφορά της κατέστη πιο έντονη. Αναφορικά με τον χρόνο κατά τον οποίο άρχισε να τον χτυπά ο ετεροθαλής αδερφός του, δήλωσε ότι αυτό συνέβη μετά το θάνατο του πατέρα τους. Ζητηθείς να προσδιορίσει τους λόγους γι’ αυτό, δήλωσε ότι ο πρώτος ήθελε να τον σκοτώσει ύστερα από προτροπές της μητέρας του. Κληθείς να περιγράψει περαιτέρω επί της κακομεταχείρισης του ανέφερε ότι χτυπούσε επειδή ήθελε να τον σκοτώσει. Ως προς τη συχνότητα με την οποία γινόταν δέκτης τέτοιας μεταχείρισης, ισχυρίστηκε ότι συνέβη πολλές φορές μετά το θάνατο του πατέρα του, στη δε συνέχεια ο ετεροθαλής αδερφός του ζήτησε από τους συναδέλφους του στρατιωτικούς να τον εκφοβίσουν. Αναφορικά δε με τη στρατιωτική ιδιότητα του αδερφού του, δήλωσε ότι ήταν στρατιωτικός στη μονάδα Red Berrets, επέδειξε όμως άγνοια ως προς το βαθμό του. Ερωτηθείς εάν ο αδερφός του διεύθυνε άλλους στρατιώτες, δήλωσε ότι ο αδερφός του ξόδευε πολλά χρήματα για το στρατό. Ζητηθείς να παραθέσει επιπλέον στοιχεία αναφορικά με τη ιδιότητα του αδερφού του, αποκρίθηκε ότι εάν κάποιος είναι ισχυρός, αυτό καθίσταται οφθαλμοφανές. Υποβληθείς εκ νέου στην ερώτηση σχετικά με την ιδιότητα του αδερφού του, δήλωσε ότι ο αδερφός του δεν ήταν ισχυρός λόγω του βαθμού του στο στράτευμα, αλλά λόγω του πως ήταν εκτός υπηρεσίας, επικαλούμενος ότι τον αποκαλούσαν «μεγάλε». Ζητηθείς να παραθέσει πληροφορίες αναφορικά με το τάγμα Red Berrets, το ρόλο του εν λόγω τάγματος και/ή άλλες λεπτομέρειες επέδειξε άγνοια. Ερωτηθείς εάν ο αδερφός του χρησιμοποίησε ποτέ την ιδιότητά του εναντίον του, επανέλαβε ότι ο πρώτος έβαλε συναδέλφους του στρατιωτικούς να τον εκφοβίσουν και αυτό συνέβη πριν εγκαταλείψει τη χώρα του. Κληθείς να περιγράψει τα περιστατικά επί αυτού, δήλωσε ότι συνέβη περί τα τέλη του 2019, ότι τους άκουσε να λένε «ο μικρός εκεί» και ένιωσε ότι τον δείχνουν με το δάχτυλο και ότι εγκατέλειψε την οικία του επειδή τα παιδιά ενός γείτονα του συνέστησαν να προσέχει. Σε σχέση με το χρόνο που εγκατέλειψε την οικία του, πρόβαλε ότι δεν την εγκατέλειψε εντελώς, καθώς τα βράδια κοιμόταν στο σπίτι του γείτονα. Ως προς το εάν διατήρησε επικοινωνία με την οικογένειά του, δήλωσε ότι μιλούσαν σπάνια επειδή φοβόταν. Ερωτηθείς εάν η οικογένειά του γνώριζε που κοιμόταν τα βράδια, ο Αιτητής απάντησε ότι όταν ανακάλυψαν που διανυκτερεύει, απείλησαν τον άνδρα που τον φιλοξενούσε. Ζητηθείς να προσδιορίσει λεπτομέρειες επί του περιστατικού εγκατάλειψης της οικίας του ανέφερε ότι δεν μετρούσε τις μέρες που κοιμόταν εκτός της οικίας του, ότι ο άντρας που τον φιλοξενούσε ήταν το πρόσωπο που τον μετέφερε στο Νοσοκομείο και ότι σταμάτησε να διανυκτερεύει στον γείτονα του και αναγκάστηκε να επιστρέψει στην οικία του όταν ο τελευταίος απειλήθηκε από τον αδερφό του. Ως προς το εάν αντιμετώπισε προβλήματα κατά την επιστροφή του στην οικία του, απάντησε ότι τον έβριζε η μητριά του (ερυθρό 35-32 ΔΦ).

 

Σε σχέση με την κατάσταση της υγείας του, ο Αιτητής δήλωσε ότι περιήλθε στη γνώση του ότι πάσχει από Ηπατίτιδα Β΄ στο Νοσοκομείο. Ερωτηθείς εάν ποτέ έλαβε θεραπεία στη χώρα του, απάντησε αρνητικά, επικαλούμενος ότι δε διέθετε χρήματα. Ως προς το εάν εξετάστηκε σε δημόσιο ή ιδιωτικό νοσοκομείο, δήλωσε ότι δε γνωρίζει ,καθώς τον μετέφεραν στο νοσοκομείο όσο εκείνος είχε τότε χάσει τις αισθήσεις του. Αναφορικά με τη θεραπεία που του υπέδειξαν κατά την έξοδό του από το νοσηλευτήριο δήλωσε ότι απλά του ανακοίνωσαν ότι πάσχει από μία σοβαρή ασθένεια. Κληθείς να εξηγήσει πως γνωρίζει ότι μία εξέταση στη χώρα καταγωγής του κοστίζει 1.000.000 φράγκα Γουινέας, αποκρίθηκε ότι του το είπε ο φίλος του πατέρα του, ο οποίος παράλληλα του ανακοίνωσε ότι δε μπορεί να καλύψει το κόστος της θεραπείας του. Ακολούθως ο Αιτητής επιβεβαίωσε ότι η ασθένειά του διαγνώστηκε και στην Κύπρο, ότι δεν έλαβε φαρμακευτική αγωγή και ότι σύμφωνα με τα όσα του έχουν μεταφέρει οι γιατροί θα πρέπει να υποβληθεί σε περαιτέρω εξετάσεις προκειμένου να αποφασιστεί εάν θα πρέπει να του χορηγηθούν φάρμακα. Ερωτηθείς εάν υποβλήθηκε σε όλες τις απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις, ο Αιτητής απάντησε ότι πηγαίνει όποτε τον καλούν. Ως προς το εάν παρουσιάζει κάποια συμπτώματα, δήλωσε ότι πονάει το συκώτι του, αισθάνεται αδύναμος και δε μπορεί να ασχοληθεί με τον αθλητισμό επειδή αντιμετωπίζει αναπνευστικά προβλήματα. Κληθείς να εξηγήσει το λόγο για τον οποίο δεν ακολούθησε κάποια θεραπευτική αγωγή στη χώρα του, πρόβαλε ότι φοβήθηκε επειδή του είπαν ότι πάσχει από μία σοβαρή ασθένεια και ότι πίστευε ότι θα πεθάνει. Ερωτηθείς για ποιο λόγο πιστεύει ότι σε περίπτωση επιστροφής του στη Γουινέα, δε θα είναι σε θέση να λάβει την απαραίτητη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, δήλωσε ότι δεν είναι δωρεάν στη χώρα του. Κληθείς να προσδιορίσει πόσο συχνά επισκέπτεται τον γιατρό στην Κύπρο, ο Αιτητής απάντησε ότι πήγε πολλές φορές, ενώ αναφορικά με τη θεραπευτική αγωγή που ενδέχεται να λάβει, δήλωσε ότι θα του ανακοινωθεί μόλις ολοκληρωθούν οι εξετάσεις του (ερυθρό 33-30 ΔΦ).

 

Κατά τη διερεύνηση του ζητήματος εθνοτικής καταγωγής του Αιτητή, ο λειτουργός του υπέβαλε ερωτήσεις αναφορικά με τα προβλήματα που δήλωσε ότι αντιμετώπισε. Κληθείς αρχικά να περιγράψει το είδος των διακρίσεων που αντιμετωπίζουν τα μέλη της εθνοτικής ομάδας Peul, δήλωσε ότι όλοι γνωρίζουν ότι τα μέλη είναι πλούσια και μορφωμένα, ωστόσο η κυβέρνηση της χώρας είναι κακή. Ερωτηθείς αν αντιμετώπισε ο ίδιος προσωπικά κάποιο πρόβλημα εξαιτίας της εθνοτικής του καταγωγής, ο Αιτητής απάντησε καταφατικά και προέβαλε ότι κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης κάποιος τον απείλησε και του είπε «θα σας σκοτώσουμε ένα ένα». Ως προς τη συγκεκριμένη συνάντηση, δήλωσε ότι συνέβη όταν πήγαν να υποστηρίξουν τον ηγέτη τους. Ερωτηθείς πόσες φορές δέχτηκε κάποια επίθεση εξαιτίας της εθνοτικής του καταγωγής, δήλωσε «πολλές φορές, εάν βγάλω το παντελόνι μου, θα δείτε πολλές πληγές». Ζητηθείς να προσδιορίσει χρονικά τις επιθέσεις που δέχτηκε, απάντησε ότι δε είναι σε θέση να το πράξει, ισχυρίστηκε όμως ότι όποτε γινόταν κάτι, λέγανε «το κάνανε οι Peul». Ερωτηθείς ποιοι του επιτέθηκαν, δήλωσε ότι του επιτέθηκαν στρατιώτες και προσέθεσε ότι όταν αυτοί σταματούν μέλη της εθνοτικής ομάδα Peul, τους χτυπούν και τους παίρνουν τα χρήματα. Ζητηθείς να περιγράψει τις συνθήκες υπό τις οποίες δέχτηκε τις εν λόγω επιθέσεις, ο Αιτητής πρόβαλε ότι στη γειτονιά του δεν κατοικούν πολλά μέλη της εθνοτικής ομάδας Peul, ενώ στη συνέχεια δήλωσε ότι πηγαίνανε στις συγκεντρώσεις με μοτοσυκλέτες και τους πετροβολούσαν (ερυθρό 32-30 ΔΦ). Ως προς το χρόνο που έλαβε χώρα το εν λόγω περιστατικό, δήλωσε ότι δεν θυμάται. Στη συνέχεια προσέθεσε ότι τον χτύπησαν, έπεσε στο έδαφος και τότε παρενέβησαν οι στρατιώτες, οι οποίο τον χαστούκισαν και τον απείλησαν ότι θα τον σκοτώσουν. Αναφορικά με την τοποθεσία επί της οποίας έλαβε χώρα το εν λόγω περιστατικό, ανέφερε «συνέβη στα προάστια,  όπου διαμένουν πολλά μέλη της εθνοτικής ομάδας Peul, επειδή εκεί υπάρχουν υποστηρικτές των αντιπάλων». Κληθείς να προσδιορίσει το λόγο για τον οποίο διεξήχθη η εν λόγω συγκέντρωση, πρόβαλε ότι υπήρχαν πολλοί ηγέτες και όταν τους έλεγαν να κάνουν απεργία, εκείνοι ακολουθούσαν τις εντολές τους. Υπό την αιγίδα ποιου κόμματος διεξήχθη η εν λόγω συγκέντρωση, ο Αιτητής επικαλέστηκε το κόμμα UFDG, του οποίου πρόεδρος είναι ο κος Ceilou. Ως προς τα αιτήματα που είχαν κατά τη διάρκεια των συγκεντρώσεων/διαδηλώσεων, ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι η χώρα κατέρρευσε επειδή το κυβερνόν κόμμα ήθελε να διεξάγει εκλογές. Ερωτηθείς εάν είχε κάποια πολιτική ανάμειξη στη χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής απάντησε «μερικές φορές». Αναφορικά με ενδεχόμενη συμμετοχή του σε διαδηλώσεις, δήλωσε ότι συμμετείχε σε πολλές διαδηλώσεις στα τέλη του 2019. Ως προς το συνέβη στη χώρα την εν λόγω περίοδο, ανέφερε ότι  τίποτα δε λειτουργούσε σωστά στη χώρα καταγωγής του, ενώ στις διαδηλώσεις συμμετείχαν και άτομα που ήταν αντίπαλοι. Ως προς το εάν υποστήριζαν τον κο Ceilou άλλες εθνοτικές ομάδες πλην των Peul, o Αιτητής δήλωσε ότι το 95% τον ψηφοφόρων του ήταν μέλη της εθνοτικής ομάδας Peul. Κληθείς να αποσαφηνίσει τις δηλώσεις του κατά την υποβολή του αιτήματός του, σύμφωνα με τις οποίες απειλήθηκε από την κυβέρνηση της χώρας καταγωγής του, απάντησε ότι αντίπαλοι δεν θέλουν να βρίσκονται στην εξουσία οι Peul επειδή είναι ήδη οικονομικά κυρίαρχοι και δε γίνεται να έχουν και την εξουσία στα χέρια τους. Κληθείς να σχολιάσει το γεγονός ότι η εθνοτική ομάδα Peul είναι η επικρατούσα στη Γουινέα, ο Αιτητής απάντησε ότι από το 1960 ο στρατός ελέγχεται από τους Malinke και τους Soussou. Ερωτηθείς αν του αποστερήθηκαν τα δικαιώματα πρόσβασης σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, εκπαίδευσης, εργασίας, καθώς και το δικαίωμα ψήφου στη χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής απάντησε ότι δεν απολάμβανε όλα τα δικαιώματά του. Κληθείς να προσδιορίσει ποιο δικαίωμα αποστερήθηκε, αποκρίθηκε ότι εάν κάποιος ανήκει στην εθνοτική ομάδα Peul, δεν του επιτρέπουν να καταταγεί στο στρατό. Ερωτηθείς εάν αντιμετώπισε αντίστοιχο πρόβλημα, πρόβαλε ότι δε μιλάει εξατομικευμένα αλλά γενικά. Στη συνέχεια ισχυρίστηκε πως ο ίδιος δεν μπορούσε να βρει εργασία επειδή επικαλούμενος την εθνοτική του καταγωγή. Ζητηθείς να σχολιάσει τις προηγούμενες δηλώσεις του περί του ότι η Peul ήταν μία πλούσια εθνοτική ομάδα, ο Αιτητής αποκρίθηκε ότι οι Malinke και οι Soussou ελέγχουν την αγορά εργασίας. Ερωτηθείς εάν θα μπορούσε να ζήσει με ασφάλεια σε κάποια άλλη περιοχή της Γουινέας, απάντησε αρνητικά, επικαλούμενος ότι κινδυνεύει σε ολόκληρη την επικράτεια της χώρας καταγωγής (ερυθρό 28-26 ΔΦ).

 

Ο Αιτητής προσέθεσε ότι στην Κύπρο έπεσε θύμα ατυχήματος και έσπασε το πόδι του, με αποτέλεσμα να έχει περιοριστεί η κινητικότητά του. Αποσαφήνισε ωστόσο ότι εργάζεται σε βενζινάδικο. Στο τέλος της προσωπικής του συνέντευξης, του διαβάστηκε το περιεχόμενο του αντίστοιχου πρακτικού και ο Αιτητής επιβεβαίωσε τον ορθότητά του (ερυθρό 25 ΔΦ). Σημειώνεται ότι κατά τη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας, ο Αιτητής προσκόμισε: (α) τέσσερις (4) φωτογραφίες οι οποίες τον απεικονίζουν τον τραυματισμό του στο γόνατο (ερυθρό 57 ΔΦ), (β) Ιατρικά Έγγραφα, ημερομηνίας 10/08/22 και 09/12/21 που έχουν εκδοθεί από τον Οργανισμό Κρατικών Υπηρεσιών Υγείας και το Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας  που επιβεβαιώνουν ότι πάσχει από Ηπατίτιδα Β΄ (ερυθρό 53 & 48 ΔΦ), (γ) Λοιπά ιατρικά έγγραφα που αναφερόμενα σε τραυματισμό του Αιτητή στο πόδι, τα οποία έχουν εκδοθεί από τον Οργανισμό Κρατικών Υπηρεσιών Υγείας (ερυθρό 49-52 ΔΦ).

 

Ο λειτουργός στο πλαίσιο της έκθεσης-εισήγησής του διέκρινε τέσσερις ουσιώδεις ισχυρισμούς: (α) ταυτότητα, τα στοιχεία του προσωπικού προφίλ, τη χώρα καταγωγής και τον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του Αιτητή, (β) περί του ότι απειλείτο από τα μέλη της οικογένειάς του για κληρονομικούς λόγους, (γ) περί του ότι παρενοχλήθηκε λόγω της εθνοτικής του καταγωγής, και (δ) περί του ότι δεν ήταν σε θέση να καλύψει τα έξοδα της απαιτούμενης ιατρικής περίθαλψης. Ο πρώτος ισχυρισμός έγινε δεκτός από τους Καθ΄ ων η αίτηση, αφού οι δηλώσεις του Αιτητή κρίθηκαν μεν ως συνεκτικές και σαφείς, επιβεβαιώθηκαν δε από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης. Δεκτό έγινε, σημειωτέο, ότι ο Αιτητής ανήκει στην εθνοτική ομάδα Peul και ότι πάσχει από Ηπατίτιδα Β΄. O δεύτερος και ο τρίτος ισχυρισμός ωστόσο δεν έγιναν αποδεκτοί.

 

Ειδικότερα, σε σχέση με τον ισχυρισμό του Αιτητή περί του ότι απειλείτο από μέλη της οικογένειάς του και την εσωτερική αξιοπιστία των δηλώσεων του, ο λειτουργός τις έκρινε ελλιπείς, στερούμενες συνοχής και περιγραφικής λεπτομέρειας. Συγκεκριμένα, ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους δεν συμπεριλήφθηκε στη διανομή της κληρονομιάς του πατέρα του δεδομένου ότι αποτελούσε νόμιμο τέκνο του, αλλά ούτε και σε θέση να περιγράψει λεπτομερώς τα περιουσιακά στοιχεία του πατέρα του. Οι δε δηλώσεις του περί του ότι τα μέλη της οικογένειάς του ήθελαν να τον σκοτώσουν, κρίθηκαν ως αντιφατικές με τις προηγούμενες δηλώσεις του Αιτητή περί του ότι διέμενε μαζί τους κατά τη διάρκεια των σπουδών του και ότι οι απειλές άρχισαν μόνο όταν εκείνος έδειξε ενδιαφέρον, χρόνια αργότερα, για την κληρονομιά του πατέρα του. Ακολούθως, αν και ο Αιτητής επικαλέστηκε τη στρατιωτική ιδιότητα του ετεροθαλούς αδερφού του ισχυριζόμενος ότι δεχόταν απειλές, ο λειτουργός διαπίστωσε ότι ο Αιτητής δεν κατάφερε να στοιχειοθετήσει τις δηλώσεις του γύρω από το επάγγελμα του αδερφού του, επιδεικνύοντας άγνοια ως προς το βαθμό του, τη θέση του και την περιοχή που εδρεύει η υπηρεσία που υπηρετεί. Ομοίως, κατά τον λειτουργό, ο Αιτητής δήλωσε μεν ότι τον απειλούσε ο αδερφός του, ο οποίος χρησιμοποίησε τους συναδέλφους του προκειμένου να εκφοβίσει τον Αιτητή, επικαλούμενος ότι κρυφάκουσε μια συνομιλία τους περί τα τέλη του 2019. Σημειώνει, ωστόσο ο λειτουργός ότι ο Αιτητής παρέμεινε στην οικία του μέχρι το 2^ο/2020, γεγονός που αποδυναμώνει την αξιοπιστία του ισχυρισμού του. Στη βάση των ανωτέρω, ο υπό εξέταση ισχυρισμός κρίθηκε ως μη αξιόπιστος.  Αξιολογώντας την εξωτερική αξιοπιστία του υπό εξέταση ισχυρισμού, ο λειτουργός προχώρησε σε σχετική έρευνα εκ της οποίας διαπίστωσε ότι η κοινωνία της Γουινέας αποτελεί μία πατρογονική κοινωνία, καθώς και ότι το δικαίωμα στην κληρονομία  είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο στη χώρα καταγωγής του Αιτητή. Στη βάση των ανωτέρω, ο εν λόγω ισχυρισμός απορρίφθηκε στο σύνολό του ως μη αξιόπιστος.

 

Ως προς τον ισχυρισμό που αφορά τις δηλώσεις του Αιτητή περί του ότι στη χώρα καταγωγής του παρενοχλήθηκε λόγω της εθνοτικής του καταγωγής και δη την εσωτερική αξιοπιστία των δηλώσεών του, ο λειτουργός έκρινε τις δηλώσεις του ασαφείς, γενικόλογες και στερούμενες συνοχής. Ειδικότερα, ζητηθείς να αποσαφηνίσει τις δηλώσεις του περί του ότι τα μέλη της εθνοτικής ομάδας Peul υφίστανται διακρίσεις στη Γουινέα, ο Αιτητής πρόβαλε χωρίς νοηματική συνοχή ότι τα μέλη της διαθέτουν πλούτο και γι’ αυτό το λόγο του μισεί η κυβέρνηση, η οποία δεν περιέχει μέλη την εθνοτικής ομάδας Peul. Προσέθεσε, επίσης γενικόλογα κατά τον λειτουργό, ότι τα μέλη την εθνοτικής ομάδας Peul στερούνται ευκαιριών στην αγορά εργασίας επειδή ελέγχουν την οικονομία, δηλώσεις οι οποίες κρίθηκαν ως αντιφατικές. Ως προς τις δηλώσεις του περί του ότι δέχθηκε κατ’ επανάληψη επίθεση λόγω της εθνοτικής του καταγωγής, ο λειτουργός διαπίστωσε ότι ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει πόσες φορές δέχθηκε επίθεση, ενώ δεν ήταν και σε θέση να συνδέσει τα επικαλούμενα περιστατικά με τον πυρήνα του αιτήματός του. Κληθείς άλλωστε να παραθέσει ένα χρονοδιάγραμμα των επιθέσεων που δήλωσε ότι δέχτηκε, δήλωσε ότι δε θυμάται. Στη συνέχεια ο λειτουργός αξιολόγησε τις δηλώσεις του Αιτητή περί του ότι περί τα τέλη του 2019 δέχθηκε επίθεση από αστυνομικούς επειδή συμμετείχε σε μία διαδήλωση που οργάνωσε το κόμμα UFDG, το οποίο αποτελείται από μέλη της εθνοτικής ομάδας Peul. O Aιτητής δήλωσε ότι αν και δεν ήταν πολιτικά ενεργός, συμμετείχε ωστόσο σε πλήθος διαδηλώσεων, τις οποίες δεν ήταν σε θέση να απαριθμήσει, κατά τη διάρκεια των οποίων εκείνος και άλλα μέλη της εθνοτικής ομάδας Peul δέχθηκαν επίθεση. Κληθείς να εξηγήσει το λόγο για τον οποίον δέχτηκαν επίθεση, απάντησε ανεπαρκώς ότι δεν ήθελαν την εθνοτική ομάδα Peul στην εξουσία. Παρόλα αυτά επιβεβαίωσε ότι το κόμμα UFDG έλαβε μέρος στις πρόσφατες εκλογές στη Γουινέα. Οι δε δηλώσεις του περί του ότι το κόμμα UFDG υποστηρίζεται και από μέλη άλλων εθνοτικών ομάδων πλην των Peul, κρίθηκαν ως αντιφατικές με τον πυρήνα του υπό εξέταση ισχυρισμού. Ως προς τα δικαιώματα που δήλωσε ότι στερήθηκε λόγω της εθνοτικής του καταγωγής, δήλωσε χωρίς νοηματική συνοχή ότι τα μέλη της εθνοτικής του ομάδας δε γίνονται αποδεκτά στο στρατό. Κληθείς να εξηγήσει το λόγο για τον οποίο έγινε αποδεκτός στο στρατό ο αδερφός του, δεδομένου ότι ο πατέρας τους άνηκε στην εθνοτική ομάδα Peul, δεν ήταν σε θέση να παραθέσει μια ικανοποιητικές εξηγήσεις, επικαλούμενος ότι η μητέρα τους ανήκει στην εθνοτική ομάδα Soussou.  Στη βάση όλων των ανωτέρω, ο λειτουργός έκρινε τον υπό εξέταση ισχυρισμό ως εσωτερικά μη αξιόπιστο. Αξιολογώντας την εξωτερική αξιοπιστία του υπό εξέταση ισχυρισμού, ο λειτουργός προχώρησε σε σχετική έρευνα εκ της οποίας ανέκυψε ότι οι Peul αποτελούν το 40% του πληθυσμού της Γουινέας. Οι πηγές κατέδειξαν επίσης ότι στην εκλογική περίοδο του 2020, μέλη της εθνοτικής ομάδας Peul δέχτηκαν πλήθος επιθέσεων από τις ένοπλες δυνάμεις της Γουινέας, οι οποίες συνεργάστηκαν με υποστηρικτές της κυβέρνησης κατά των Peul, καθώς χαρακτηρίστηκαν ως αντικυβερνητικά στοιχεία. Περαιτέρω πηγές επιβεβαίωσαν ότι τα μέλη της εθνοτικής ομάδας Fula, όπως αλλιώς αναφέρεται στις εξωτερικές πηγές η εθνοτική ομάδα Peul, αν και αποτελεί πλειοψηφία, έχει δεχθεί πλήθος επιθέσεων και ποτέ δεν απέκτησε εξουσία. Καταληκτικά, οι δηλώσεις του Αιτητή κρίθηκαν μεν ως εξωτερικά αξιόπιστες, πλην όμως λόγω της αδυναμίας του να θεμελιώσει την εσωτερική τους αξιοπιστία, ο υπό εξέταση ισχυρισμός απορρίφθηκε από τον αρμόδιο λειτουργό στο σύνολό του ως μη αξιόπιστος.

 

Το Δικαστήριο μετά από συνολική αξιολόγηση της γενικότερης αξιοπιστίας του Αιτητή, των όσων τέθηκαν ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου υπό μορφή δηλώσεων και αποδεικτικών στοιχείων^[1] διαπιστώνει ότι η αξιοπιστία του επί του δεύτερου και τρίτου ουσιώδη ισχυρισμού του, δεν τεκμηριώνεται. Η πλήρης εικόνα που διαμορφώνεται μέσω των στοιχείων του φακέλου του, κατόπιν ορθολογικής ανάλυσης και δίκαιης στάθμισής τους^[2], επιβεβαιώνει τα συμπεράσματα του λειτουργού. Το αφήγημα του Αιτητή ενέχει στοιχεία αντιφάσεων, σοβαρών ελλείψεων, ενώ παρουσιάζονται λεπτομέρειες στις περιγραφές του που δημιουργούν ισχυ­ρούς λόγους αμφισβήτησης της αλήθειας των δηλώσεών του και ο ίδιος δεν έχει παράσχει ικανοποιητικές εξηγήσεις των προβαλλόμενων ανακριβειών του. Οι συνθήκες δίωξής του, οι περιγραφές των πρωταγωνιστών του αφηγήματός του και γενικότερα οι ελλιπείς και αντιφατικές πληροφορίες που παρέθεσε, αποδυναμώνουν σημαντικά τους δείκτες αξιοπιστίας του στο σύνολό τους (Άρθρο 18 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023 (Ν. 6(Ι)/2000)), βλέπε επίσης Πρακτικός Οδηγός της ΕΑΣΟ: Αξιολόγηση των Αποδεικτικών Στοιχείων, Μάρτιος 2015, σελ.11 και Evidence and credibility assessment in the context of the Common European Asylum System της EUAA, February 2023, σελ.57-72, 103-112, 120-131, επίσης, § 205 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Ειδικότερα, παρά την (κατ’ ισχυρισμό του) στοχοποίηση του από μέλη της οικογένειας του, ο ίδιος δεν κατόρθωσε να αποδώσει λεπτομέρειες που να δημιουργούν μία συνολική και βιωματική εικόνα των γεγονότων, η φύση/είδος των απειλών ήταν ελλιπούς πληροφοριών, των περιστατικών που αφορούσαν τις επιθέσεις/απειλές εναντίον του λόγω ισχυριζόμενων ζητημάτων που αφορούσαν περιουσιακή/κληρονομική διαμάχη. Παρουσιάζονται σωρεία πληροφοριών που δημιουργούν ισχυ­ρούς λόγους αμφισβήτησης της αλήθειας των δηλώσεων του όπως λεπτομέρειες διαφιλονικούμενης περιουσίας και/ή κινητής/ακίνητης περιουσίας του πατέρα του και ο ίδιος δεν έχει παράσχει ικανοποιητικές εξηγήσεις των προβαλλόμενων ανακριβειών του^[3]. Σημειώνεται ότι ο Αιτητής θα αναμενόταν να είναι πιο συγκεκριμένος λόγω της ισχυριζόμενης προσωπικής του εμπειρίας, να παράσχει κάθε διαθέσιμη βοήθεια τόσο στο Δικαστήριο όσο και στον εξεταστή για τη διαπίστωση των στοιχείων της υπόθεσής του. Το ίδιο εσωτερικά ασυνεπείς παρατηρούνται και οι δηλώσεις του για προσωπική του εμπλοκή και δίωξη λόγω της εθνοτικής του καταγωγής. Από έρευνα του Δικαστηρίου προκύπτει ότι η φυλή Peul (ή Fula ή Fulani) κατοικεί κυρίως στην περιοχή Fouta Djallon και η γλώσσα τους ονομάζεται Pulaar.^[4]  Όσον αφορά την εθνοτική σύνθεση των κατοίκων της χώρας, από το 2018, το CIA World Factbook εκτιμά ότι οι Fulani (Peuhl) αποτελούν το 33,4 τοις εκατό, οι Malinke 29,4 τοις εκατό, οι Susu 21,2 τοις εκατό, οι Guerze 7,8 τοις εκατό, οι Kissi το 6,2 τοις εκατό και οι Toma 1 τοις εκατό.^[5] Υπάρχουν φυλετικές διαμάχες μεταξύ Peul και Malinke, οι οποίες επεκτείνονται και στην πολιτική καθώς οι περισσότεροι οπαδοί του UFDG είναι Peul ενώ του RPG (κόμμα του Alpha Conte) είναι Malinke. Αν και οι Peul είναι η πληθυσμιακά επικρατούσα φυλή και «εκπροσωπούν την κύρια πνευματική, οικονομική και θρησκευτική δύναμη», «η ομάδα εκλαμβάνεται ως απειλή από άλλες κοινότητες». Από την ανεξαρτησία σε το 1958, ο πρόεδρος ήταν είτε Malinke είτε Soussou. Ήδη κατά την θητεία του πρώτου δημοκρατικά εκλεγμένου προέδρου μετά την ανεξαρτησία της χώρας, Sekou Ahmed Tour?, εφαρμόστηκε διακριτική πολιτική σε βάρος των Peul, που οδήγησε πολλούς να εγκαταλείψουν την χώρα. Αναφορές για διακρίσεις βάσει φυλής γίνονται σε σχέση με την εργασία και τον τόπο διαμονής ενώ διακοινοτικές εντάσεις σημειώνονται κατά τις περιόδους εκλογών, σύμφωνα με πλήθος πηγών.^[6] Ως προς τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα των Peul, η έκθεση της γερμανικής BTI του 2022 αναφέρει ότι υπάρχει ένα βαθύ, ιστορικά ριζωμένο αίσθημα πολιτικής περιθωριοποίησης  στους Peul που έχει αυξηθεί τα τελευταία 10 χρόνια. Ο Alpha Cond? έδωσε συμβολική έμφαση στη συμφιλίωση στην αρχή της προεδρίας του, αλλά ποτέ δεν ενδιαφέρθηκε να συνεργαστεί με τους πολιτικούς του αντιπάλους και ακολούθησε μια πολιτική διαίρει και βασίλευε. Κατά το έτος 2021, οι δυνάμεις ασφαλείας διέπραξαν σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που δεν διερευνήθηκαν. Πολλά χρόνια αυταρχικής διακυβέρνησης, που περιελάμβανε πιέσεις στους πολίτες να καταδίδουν τους γείτονες και τους συγγενείς τους, διάβρωσαν τις σχέσεις εμπιστοσύνης. Η εμπιστοσύνη έχει επίσης μειωθεί ως αποτέλεσμα των αυξανόμενων εθνοτικών εντάσεων, ειδικά μεταξύ Peulh και Malink?. Τα υψηλά επίπεδα φτώχειας σημαίνουν επίσης ότι πολλοί κάτοικοι της Γουινέας πρέπει να ανταγωνίζονται μεταξύ τους για βασικά αγαθά. Η πρόσβαση στην ιθαγένεια και την πολιτογράφηση δεν απαγορεύεται σε συγκεκριμένες ομάδες. Ωστόσο, η πρόσβαση στα απαραίτητα έγγραφα μπορεί να είναι πιο δύσκολη ή να διαρκέσει περισσότερο για τα μέλη της εθνοτικής ομάδας Peulh ή/και την αντιπολίτευση. Αναφορικά με τις σχέσεις  ανάμεσα στις εθνοτικές ομάδες Malinke και Peul, έπειτα από το πραξικόπημα, η έκθεση της γερμανικής ΒΤΙ που δημοσιεύτηκε το 2024 και αφορά το έτος 2023 αναφέρει την υπερεκπροσώπηση των Maninka (Malinke) και την σχεδόν απουσία των Peuhl στην παρούσα κυβέρνηση. Οι Peuhl νιώθουν ότι περιθωριοποιούνται. Σύμφωνα με την ίδια αναφορά η διαμάχη μεταξύ των Maninka και Peuhl είναι αυτή που εντοπίζεται συχνότερα ωστόσο, η διαμάχη μεταξύ των Forestiers και του Koniyanke, μιας υποομάδας των Maninka, έχει προκαλέσει ακόμη περισσότερα θύματα, ειδικά στην περιοχή γύρω από το N'Zerekore. Οι Peuhl στη Γουινέα κάνουν λόγο για περιθωριοποίηση από την κυβέρνηση της χούντας, αν και δεν στοχοποιούνται με τόσο προφανείς τρόπους όπως υπό τις κυβερνήσεις Καμάρα και Κόντε. Οι επικείμενες εκλογές θα μπορούσαν ενδεχομένως να οδηγήσουν σε άνοδο των διεθνών συγκρούσεων.^[7]  Η La Revue Internationale επισημαίνει τον 1^ο/2022 μια «εθνοτική προτίμηση» από το CNRD που θα μπορούσε να ενισχυθεί υπέρ των Malink? εις βάρος των Peuhl ή των Susu (La Revue nternationale, 06/01/22).^[8] Το CGRS-CEDOCA σημειώνει ότι παρά τα πρώτα θετικά βήματα της de facto κυβέρνησης για τη συμφιλίωση των εθνοτικών ομάδων, οι εντάσεις μεταξύ των εθνοτικών ομάδων έχουν επανεμφανιστεί λίγους μήνες μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα. Η κατάσταση δεν έχει αλλάξει πραγματικά και η ηγεσία της χώρας καθώς και σημαντικές θέσεις καταλαμβάνονται από τους Μαλινκέ.^[9] Το BBC News, καταγράφει ότι «ο πρόεδρος της Γουινέας Alpha Cond? κέρδισε μια αμφιλεγόμενη τρίτη θητεία το 2020, εν μέσω βίαιων διαδηλώσεων σε ολόκληρη τη χώρα. Η εκλογική επιτροπή είπε ότι ο 82χρονος είχε λάβει το 59,5% των ψήφων. Η νίκη εξακολουθούσε να απαιτεί επιβεβαίωση από το Συνταγματικό Δικαστήριο [η οποία ήρθε λίγο αργότερα]. Ο αντίπαλός του, ο Cellou Dalein Diallo, αμφισβήτησε το αποτέλεσμα, ισχυριζόμενος μεγάλης κλίμακας νοθεία. Τουλάχιστον 30 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους μετά τη διεξαγωγή των εκλογών, αναφέρουν τα ΜΜΕ της Γουινέας. Ο κ. Cond? υποστηρίζεται σε μεγάλο βαθμό από μέλη της κοινότητάς Malink?, καθώς και από την τρίτη μεγάλη εθνική ομάδα της χώρας, τους Soussous. Ο Cellou Dalein Diallo, πρώην πρωθυπουργός, είναι ο μόνος μεγάλος αντίπαλος. Έχασε από τον Cond? τόσο το 2010 όσο και το 2015, αν και ισχυρίζεται ότι και οι δύο εκλογές στιγματίστηκαν από εκτεταμένη νοθεία. Είναι μέλος της κοινότητας Peul ή Fulani. Αν και αυτή είναι η μεγαλύτερη εθνοτική ομάδα της Γουινέας, η χώρα δεν είχε ποτέ πρόεδρο Peul και πολλοί Peul λένε ότι έχουν αντιμετωπίσει διακρίσεις, που χρονολογούνται από την εποχή του Προέδρου S?kou Tour?, όταν χιλιάδες έφυγαν από τη χώρα. Ο κ. Diallo και άλλα στελέχη της αντιπολίτευσης του National Front for the Defence of the Constitution (FNDC) είχαν δεσμευτεί να μποϊκοτάρουν τις εκλογές επειδή θεωρούσαν ότι δεν θα μπορούσαν ποτέ να είναι δίκαιες».^[10] Σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στις 22/03/20 οι πολίτες της Γουινέας ψήφισαν στις βουλευτικές εκλογές και σε ένα συνταγματικό δημοψήφισμα που άνοιξε το δρόμο στον νυν Πρόεδρο Alpha Cond? να θέσει υποψηφιότητα για τρίτη θητεία. Η εκλογική διαδικασία κατέληξε σε εθνοτική διαμάχη, με αποτέλεσμα οι αρχικές συγκρούσεις μεταξύ υπέρ και αντι-κυβερνητικών υποστηρικτών στο Bellevue να κλιμακωθούν γρήγορα και να πυροδοτηθεί βία σε όλη την πόλη, με ένοπλους άνδρες από εθνοτικές ομάδες Guerz?, Koniank? και Malink? να επιτίθενται ο ένας στον άλλο, προκαλώντας όλεθρο σε πολλές γειτονιές.^[11] Η έκθεση της West Africa Network for Peacebuilding που δημοσιεύτηκε στο ReliefWeb, αναφέρεται σε μια σειρά βίαιων διαδηλώσεων που σημειώθηκαν στη Γουινέα κατά το πρώτο 6^μηνο του 2020 είναι σύμπτωμα παρατεταμένων πολιτικών διαφωνιών και εντάσεων στη χώρα. Η κίνηση του κυβερνώντος κόμματος, Rally of the Guinea People, να υποστηρίξει την υποψηφιότητα για τρίτη θητεία από τον Πρόεδρο Alpha Cond? στις προεδρικές εκλογές της 18/10/20, μετά την τροποποίηση του Συντάγματος του 2010 και ένα εθνικό δημοψήφισμα που πραγματοποιήθηκε στις 22/03/20, έχει επικριθεί από κόμματα της αντιπολίτευσης και οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών. Αυτό κλιμάκωσε τη βία με εθνοτικά κίνητρα και της φυλετικής διαμάχης μεταξύ των μεγάλων αυτόχθονων ομάδων που περιλαμβάνουν τους Malink? και τους Peulh ή Fulanis.^[12] Έκθεση του 2^ου/2022 του γερμανικού BTI αναφέρει ότι η αστυνομία και η χωροφυλακή της Γουινέας έχουν μακρά ιστορία χρήσης υπερβολικής βίας εναντίον διαδηλωτών, ειδικά σε περιόδους εκλογών. Η ικανότητά τους είναι περιορισμένη και συχνά συνδέονται με πρακτικές διαφθοράς. Η δράση εγκληματικών συμμοριών στις μεγάλες πόλεις έχει αυξηθεί. Στην πρωτεύουσα Conakry, οι συμμορίες συνδέονται συχνά με πολιτικούς παράγοντες τόσο από την αντιπολίτευση όσο και από την κυβέρνηση και μπορεί να χρησιμοποιούν βία για λογαριασμό τους. Ενώ οι οργανωμένες από την αντιπολίτευση συγκεντρώσεις και οι συνδικαλιστικές απεργίες έγιναν ήδη επανειλημμένα βίαιες την τελευταία δεκαετία, η κατάσταση επιδεινώθηκε δραματικά κατά το έτος 2021. Οι συγκρούσεις μετά από διαδηλώσεις στο Κόνακρι και σε άλλες μεγάλες πόλεις κατέληξαν τακτικά σε λεηλασίες και την καταστροφή μικρών καταστημάτων. Οι διαδηλώσεις κατά του νέου συντάγματος ξεκίνησαν τον 10^ο/2019, οδηγώντας σε περισσότερους από 30 θανάτους και δεκάδες τραυματισμούς έως τον 2^ο/2020. Η βία αυξήθηκε πριν και κατά τη διάρκεια του συνταγματικού δημοψηφίσματος και των βουλευτικών εκλογών τον 3^ο/2020. Προεκλογική και μετεκλογική βία σημάδεψε επίσης τις προεδρικές εκλογές του 10^ου/2020 με τουλάχιστον 16 νεκρούς από πυροβολισμούς. Δύο φορές, τον 3^ο/10^ο/2020, ξέσπασαν ανταρσίες σε στρατιωτικές βάσεις, με αποτέλεσμα 11 νεκρούς ^[13] . Κάποιες εξωτερικές πηγές επιβεβαιώνουν γενικές αναφορές του Αιτητή περί διάκρισης και/ή απειλών και/ή μεμονωμένων περιστατικών επιθέσεων που συσχετίζονται με την εθνοτική καταγωγή Peul, όπως επίσης, και δηλώσεις του για πολιτοκοινωνικές διαδηλώσεις, η εσωτερική του αξιοπιστία όμως επί του ουσιώδους αυτού ισχυρισμού δεν έγινε αποδεκτή, το ίδιο μη αποδεκτή έγινε και η σύνδεση του με τις κατ΄ ισχυρισμό επιθέσεις μελών της οικογενείας του. Ούτε δε από τους συγκεχυμένους και/ή ελλιπείς ισχυρισμούς του που κρίθηκαν εσωτερικά αναξιόπιστοι οδηγούν στο συμπέρασμα και/ή ικανοποιούνται σωρευτικά και/ή έχει τεκμηριωθεί επαρκώς (σε εξατομικευμένο επίπεδο αξιολόγησης) ότι ο Αιτητής υφίστατο σε πράξεις δίωξης στη χώρα του οι οποίες «[…] κατά την έννοια του άρθρου 1Α της Σύμβασης […] είναι αρκούντως σοβαρές λόγω της φύσης ή της επανάληψης τους ώστε να συνιστούν σοβαρή παραβίαση βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ειδικά των δικαιωμάτων από τα οποία δεν χωρεί παρέκκλιση, βάσει του άρθρου 15 παράγραφος 2, της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, ή (β) να αποτελούν σώρευση διαφόρων μέτρων συμπεριλαμβανομένων παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η οποία να είναι αρκούντως σοβαρή, ούτως ώστε να θίγεται ένα άτομο κατά τρόπο αντίστοιχο με το αναφερόμενο στην παράγραφο (α).»^[14] Δεν θα μπορούσε, συνεπώς, να τύχει του ευεργετήματος της αμφιβολίας, το οποίο δίνεται μόνο όταν έχουν προσκομισθεί όλα τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία και όταν ο εξεταστής είναι γενικά ικανοποιημένος από την αξιοπιστία του Αιτητή (Βλέπε §204 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Από τα γεγονότα της περίπτωσης του σε συνάρτηση με τα στοιχεία του φακέλου και τις αιτιάσεις του, δεν προκύπτει να συντρέχουν στο πρόσωπο του εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά κριτήρια που μπορούν να στοιχειοθετήσουν το γεγονός ότι εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής του και δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτή λόγω δικαιολογημένου φόβου δίωξης (§37-38 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Δεν έχει τεκμηριώσει με τις αιτιάσεις του ότι έχει καταδικασθεί, συλληφθεί, ή καταζητείται είτε από τις αρχές της χώρας του, είτε ότι καταδιώκεται από άλλους φορείς δίωξης (Βλέπε Άρθρα 3Α και 3Β του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023 (Ν. 6(Ι)/2000)). Σε αντίθεση δε με τους ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς της συνηγόρου του Αιτητή, υπάρχει εκτενέστατη αξιολόγηση όλων των συναφών δηλώσεων του αιτήματος του και σε συνάρτηση και με εξωτερικές πηγές πληροφόρησης όπου αυτό ήταν απαραίτητο και εφικτό. Επομένως, η κατάληξη της Υπηρεσίας Ασύλου είναι αιτιολογημένη, λήφθηκε μετά από δέουσα έρευνα και στα πλαίσια του Νόμου καθότι από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον της και από τις παραστάσεις του Αιτητή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023 (Ν. 6(Ι)/2000).

 

Ως προς το εάν η περίπτωση του Αιτητή εμπίπτει στις προϋποθέσεις παροχής καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας, ο λειτουργός εξέτασε κατά πόσο θα υπόκειτο σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής σε οποιαδήποτε τέτοια σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη ως προσδιορίζεται στο Άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023 (Ν. 6(Ι)/2000) και κατέληξε ότι τέτοιος κίνδυνος δεν υφίσταται. Ουδείς εκ των ισχυρισμών που πρόβαλε τεκμηριώνει την ύπαρξη ουσιωδών λόγων ώστε να πιστεύεται ότι ο ίδιος προσωπικά, σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του, θα υποβληθεί σε κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης, ή σε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία, βάσει του Άρθρου 19(2), εδάφια (α) και (β), του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023 (Ν. 6(Ι)/2000). Ειδικά δε, ως προς το σκέλος της διακινδύνευσης λόγω βίας ασκούμενης αδιακρίτως σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξης ο λειτουργός σημειώνει ότι βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης διαπιστώνεται ότι δεν παρατηρούνται ένοπλες συγκρούσεις στον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής και περιοχή όπου αναμένεται να επιστρέψει ο Αιτητής και/ή δεν υφίσταται κατάσταση αδιάκριτης βίας. Σχετικά με την γενικότερη κατάσταση ασφαλείας στη Γουινέα, σύμφωνα με το RULAC (Rule of Law in Armed Conflict), η Γουινέα δεν βρίσκεται υπό καθεστώς εσωτερικής ή διεθνούς ένοπλης σύρραξης^[15], από αναθεωρημένη έρευνα του Δικαστηρίου αναφορικά με την τρέχουσα κατάσταση ασφαλείας, σύμφωνα με στοιχεία από τη βάση δεδομένων ACLED (The Armed Conflict Location & Event Data Project), επιβεβαιώνονται τα στοιχεία της έκθεσης. Σύμφωνα με την έκθεση της Human Rights Watch που δημοσιεύθηκε το 2025 και καλύπτει γεγονότα που έλαβαν χώρα κατά το 2024, οι στρατιωτικές αρχές συνέχισαν την καταστολή των μέσων ενημέρωσης, της αντιπολίτευσης και των διαφωνούντων.^[16] Τον 12^ο/2022, η στρατιωτική χούντα είχε δεσμευθεί να διεξαγάγει προεδρικές και βουλευτικές εκλογές έως τον 12^ο/2024, ως μέρος ενός μεταβατικού χάρτη που είχε συμφωνηθεί με την Οικονομική Κοινότητα των Δυτικοαφρικανικών Κρατών (Economic Community of West African States -ECOWAS).^[17] Τον 7^ο/2024, η χούντα δημοσίευσε ένα προσχέδιο του νέου συντάγματος που αναμενόταν να τεθεί σε δημοψήφισμα πριν από τον 12^ο/2024.^[18] Το προσχέδιο προέβλεπε πενταετή προεδρική θητεία με δυνατότητα ανανέωσης μία φορά.  Ωστόσο, στις 19/02/24, ο συνταγματάρχης Mamady Doumbouya διέλυσε την κυβέρνηση χωρίς να αιτιολογήσει την απόφαση αυτή^[19] και στις 28/02, διόρισε νέο πρωθυπουργό τον Mamadou Oury Bah^[20], ενώ στις 18/09/24, ο υπουργός Εξωτερικών Morissanda Kouyat? ανακοίνωσε ότι οι εκλογές θα διεξαχθούν το 2025.^[21] Τον 7^ο/2024, βγήκε η πολυαναμενόμενη ετυμηγορία για τους κατηγορούμενους για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας κατά τη διάρκεια της γνωστής ως «σφαγή του σταδίου του 2009».^[22] Το δικαστήριο καταδίκασε τον πρώην πραξικοπηματία πρόεδρο της Γουινέας, Moussa Dadis Camara, και επτά ακόμη πρώην ανώτερους αξιωματούχους, σε μια δίκη ορόσημο για ομαδικούς βιασμούς και δολοφονίες διαδηλωτών το 2009.  Ως προς την τρέχουσα κατάσταση ασφαλείας στην πόλη Conakry,  σύμφωνα με τη βάση δεδομένων ACLED, κατά τη διάρκεια του τελευταίου έτους σημειώθηκαν μόλις 5 περιστατικά ασφαλείας, τα οποία ωστόσο δεν επέφεραν κάποια ανθρώπινη απώλεια^[23]. Σημειώνεται ότι ο πληθυσμός της πόλης Conakry ανέρχεται στους 2.300.600 κατοίκους σύμφωνα με εκτίμηση του 2025.^[24] Εξάλλου, ο Αιτητής δεν επικαλέστηκε ειδικά ότι υπάρχει ένοπλη σύρραξη και/ή αδιάκριτη βία στην περιοχή του είτε κατά τη διαδικασία εξέτασης της αίτησης ασύλου είτε στην κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία. Ως εκ τούτου, παρέλκει περαιτέρω διερεύνηση των προσωπικών περιστάσεων του Αιτητή για λόγους εφαρμογής της «αναπροσαρμοσμένης κλίμακας» όπως αυτή απορρέει από τη Νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης^[25] - ζήτημα το οποίο θα έχρηζε αξιολόγησης λόγω της κατάστασης της υγείας του δηλαδή εάν διαπιστωνόταν ότι υπάρχει ένοπλη σύρραξη και/ή αδιάκριτη βία στην περιοχή του.

 

Επανερχόμενοι, τώρα, επί της πάθησης του, ούτε μπορεί σε σχέση με αυτό το γεγονός να του αποδοθεί καθεστώς διεθνούς προστασίας (ειδικότερα συμπληρωματικής προστασίας) λόγω δηλαδή και μόνο της κατάστασης της υγείας του. Αναφορικά με τον τέταρτο ισχυρισμό του Αιτητή που έγινε αποδεκτός κρίθηκε δεν ήταν σε θέση να αποσαφηνίσει σε ποιο στάδιο της ζωής του περιήλθε στη γνώση του ότι πάσχει από Ηπατίτιδα Β΄, εξήγησε ότι κάποια στιγμή πριν το 2020 και αφού είχε μαλώσει με τον αδερφό του, τον μετέφερε στο νοσοκομείο λιπόθυμο ένας γείτονας. Εκεί υποβλήθηκε σε αιματολογικές εξετάσεις και διαπιστώθηκε ότι πάσχει από την ανωτέρω ασθένεια. Κληθείς να προσδιορίσει το χρηματικό ποσό που απαιτείται προκειμένου να υποβληθεί σε εξετάσεις, εκείνος δήλωσε επαρκώς ότι το κόστος των εξετάσεων ανέρχεται στο ποσό των 1.000.000 φράγκων Γουινέας (περί τα 99 ευρώ σήμερα), το οποίο εξήγησε με συνοχή ότι δε διέθετε. Προσέθεσε μάλιστα ότι στην Κύπρο δεν πληρώνει τα κόστη της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, καθώς αυτά καλύπτονται από το κράτος. Στη βάση των ανωτέρω, ο λειτουργός έκρινε τις δηλώσεις του ως εσωτερικά αξιόπιστες. Αξιολογώντας, όμως, την εξωτερική αξιοπιστία του υπό εξέταση ισχυρισμού και προχωρώντας σε σχετική έρευνα εντόπισε πηγές οι οποίες αναφέρουν ότι στη Γουινέα καταγράφονται σημαντικά ποσοστά της ασθένειας, με πολλές περιπτώσεις να είναι ασυμπτωματικές. Αναφέρουν επίσης αντληθείσες του λειτουργού πληροφορίες, ότι υπάρχουν χρόνιοι φορείς της ασθένειας, η οποία μπορεί να προκαλέσει μολύνσεις στο συκώτι, κύρωση ή και καρκίνο. Ως προς την απαιτούμενη θεραπεία, η έρευνα του λειτουργού κατέδειξε ότι η αντιμετώπιση της χρόνιας Ηπατίτιδας είναι ακριβή, καθώς απαιτεί συχνούς προληπτικούς ελέγχους, εμβολιασμό, αποτελεί όμως την πιο ενδεδειγμένη στρατηγική αντιμετώπιση της ασθένειας. Οι πληροφορίες αυτές κατέδειξαν επίσης ότι η πρόσβαση σε διαγνωστικά κέντρα παραμένει μία πρόκληση στη Γουινέα, ενώ σε σχέση με την πρόσβαση σε δημόσια και/ή ιδιωτική ιατρική φροντίδα, οι εξωτερικές πηγές κατέδειξαν ότι οι πολίτες της Γουινέας αρχικά έχουν δικαίωμα στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και το κράτος υποχρέωση να τους της παρέχει. Δεν ερευνήθηκαν πληροφορίες οι οποίες να αναφέρουν εάν μέλη της εθνοτικής ομάδας Peul στερούνται πρόσβασης σε αντίστοιχες υπηρεσίες. Στη συνέχεια πληροφορίες επιβεβαίωσαν ότι το 53.7% των χρηστών υπηρεσιών δημόσιας υγείας στη Γουινέα δεν είναι ικανοποιημένοι με το επίπεδο των παρεχόμενων  υπηρεσιών, καθώς επικρατεί η υπερτιμολόγησή τους, έλλειψη φαρμάκων, καθώς και κακή ποιότητα υπηρεσιών. Αναφορικά δε με την κατάσταση της υγείας του Αιτητή, ο λειτουργός έκρινε ότι ναι μεν ο Αιτητής πάσχει από Ηπατίτιδα Β΄, ωστόσο το γεγονός ότι κατά τη διαμονή του στην Κύπρο δεν λαμβάνει κάποια θεραπεία παρά την προκύπτουσα διάγνωση, αποτελεί σημαντική ένδειξη ότι η κατάσταση της υγείας του δεν είναι ανησυχητική. Το δε γεγονός επίσης ότι ο Αιτητής δεν προσκόμισε στην Υπηρεσία Ασύλου κάποιο σχετικό έγγραφο αναφορικά με την εξέλιξη της ασθένειάς του, σε συνδυασμό με το ότι δεν λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, αποτελεί κατά τον λειτουργό περαιτέρω ένδειξη ότι δε θα χρειαστεί φαρμακευτική περίθαλψη στο μέλλον. Παράλληλα, καταγράφεται ότι κατόπιν έρευνας εντοπίστηκε μονάδα καταγραφής κρουσμάτων Ηπατίτιδας στην πόλη Conakry, με τις έρευνες να λαμβάνουν χώρα στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της πόλης. Στη βάση των ανωτέρω κρίθηκε ότι δεν ανακύπτει κάποιος κίνδυνος για τον Αιτητή που απορρέει από την κατάσταση της υγείας του, σε περίπτωση που εκείνος επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του.

 

Από έρευνα του Δικαστηρίου η πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη στη Γουινέα και/ή το δίκτυο κοινωνικής ασφάλειας είναι αδύναμο. Οι δαπάνες για την υγεία αυξήθηκαν από 0,3% του ΑΕΠ το 2009 σε 0,9% το 2019, αλλά εξακολουθούν να είναι πολύ χαμηλές σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα, ειδικά μεταξύ των χωρών με μέτριο ΑΕΠ.^[26] Έκθεση του 2022 της γερμανικού γραφείου του IOM/ΔΟΜ αναφέρει ότι μόνο το 5% του πληθυσμού της Γουινέας συμμετέχει στα ασφαλιστικά ταμεία. Υπάρχουν τρεις τύποι ασφάλισης στη Γουινέα: το Εθνικό Ταμείο Ασφάλισης Δημόσιων Υπαλλήλων (CNPAE), το Εθνικό Ασφαλιστικό Ταμείο Υπαλλήλων Ιδιωτικού Τομέα (CNSS) και Ατομικών Ασφαλίσεων για εργαζόμενους ατύπως και ελεύθερους επαγγελματίες. Το κόστος ασφάλισης εξαρτάται από τους γενικούς όρους κάθε ασφαλιστικής σύμβασης. Η συμμετοχή στην Εθνική Ασφάλιση Υπαλλήλων Ιδιωτικού Τομέα αποτελείται από 18% εισφορά από τον εργοδότη και 5% από τον εργαζόμενο. Η ίδια έκθεση αναφέρει ότι υπάρχουν ορισμένες ασφαλιστικές εταιρείες όπως η UGAR, η SOGAM, η SONAG, η SUNU, η NSIA με έδρα το Conakry και περιφερειακές πόλεις ή η Health Mutual στην περιοχή Mamou, όπου μπορεί κανείς να κάνει αίτηση για εγγραφή. Η εγγραφή ξεκινά με την προσκόμιση δελτίου ταυτότητας, πιστοποιητικού γέννησης, πιστοποιητικού κατοικίας, τη δέσμευση πληρωμής ασφαλιστικών τελών, την έγκριση γενικών ασφαλιστικών όρων και η διαδικασία μπορεί να ολοκληρωθεί μετά την υπογραφή της συμφωνίας. Οι ασφαλισμένοι ασθενείς παραπέμπονται πρώτα στις συνιστώμενες κλινικές για τις ιατρικές τους εξετάσεις. Η διαδικασία ξεκινά με την παρουσίαση της κάρτας ασφάλισης. Οι απλοί ασθενείς ξεκινούν τις ιατρικές τους εξετάσεις στο πλησιέστερο ιατρικό κέντρο, γενικά, στα κέντρα υγείας, στις κλινικές των περιοχών ή στις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης των μεγάλων νοσοκομείων. Οι ανασφάλιστοι ασθενείς πρέπει να πληρώσουν για την ιατρική εξέταση και τα έξοδα θεραπείας. Σε σχέση με την διαθεσιμότητα ιατρικών εγκαταστάσεων και γιατρών Έκθεση του 2022 της γερμανικού γραφείου του IOM/ΔΟΜ σημειώνει ότι στη Γουινέα, υπάρχουν γενικά μία ή περισσότερες ιατρικές εγκαταστάσεις σε πολλές περιοχές σε όλη τη χώρα. Στις αστικές περιοχές, τα δημόσια νοσοκομεία, τα δημόσια κέντρα υγείας και οι ιδιωτικές κλινικές είναι οι κύριες ιατρικές εγκαταστάσεις. Οι γιατροί και ο καλός εξοπλισμός μπορούν να βρεθούν σε μεγάλα νοσοκομεία και φθηνές κλινικές. Στην πρωτεύουσα, το Conakry, υπάρχουν δύο δημόσια πανεπιστημιακά νοσοκομεία: το Donka και το Ignace Deen. Αναφορικά με την διαθεσιμότητα και κόστος φαρμάκων η ίδια έκθεση σημειώνει ότι η διαθεσιμότητα φαρμάκων εξαρτάται από την ύπαρξη της νόσου στην περιοχή ή στη χώρα και το κόστος της φαρμακευτικής αγωγής από ένα φαρμακείο είναι προσιτό για τα άτομα της μεσαίας τάξης, που αποτελούν μειοψηφία στη χώρα. Οι ασφαλιστικές εταιρείες μπορούν να υποστηρίξουν το 80% του κόστους θεραπείας των ασφαλισμένων ασθενών^[27]. Η ταξιδιωτική οδηγία του Υπουργείο Εσωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου για τη Γουινέα, με τελευταία ενημέρωση στις 10/04/24, αναφέρει ότι υπάρχουν ορισμένα καλά εφοδιασμένα φαρμακεία στο Conakry, αλλά ελάχιστα εκτός της πρωτεύουσας. Επιπροσθέτως, αναφέρει  ότι οι ιατρικές εγκαταστάσεις στη Γουινέα είναι ανεπαρκείς και εξοπλισμός είναι στοιχειώδης και συχνά όχι αποστειρωμένος.^[28] Σε σχέση με την πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για τους επιστραφέντες η ίδια Έκθεση του 2022 σημειώνει ότι οι επιστραφέντες θα πρέπει να διατηρούν προσωπικό αρχείο εξετάσεων υγείας, εάν επιθυμούν να εξεταστούν κατά την επιστροφή. Ο ενδιαφερόμενος πρέπει να απευθυνθεί στο τοπικό κέντρο υγείας για εγγραφή και απόκτηση κάρτας υγείας και θα πρέπει να απευθυνθεί στην τοπική ασφαλιστική εταιρεία για εγγραφή και λήψη κάρτας ασφάλισης. Απαραίτητα δικαιολογητικά της διαδικασίας εγγραφής αποτελούν η ταυτότητα, το πιστοποιητικό γέννησης και το πιστοποιητικό κατοικίας.^[29] Αναφορικά με Ηπατίτιδα Β σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, η ιογενής ηπατίτιδα έχει γίνει μια πρόκληση για τη δημόσια υγεία παγκοσμίως. Αν και υπάρχουν πέντε διαφορετικοί τύποι ιογενούς ηπατίτιδας (A, B, C, D και E), η χρόνια ηπατίτιδα Β και C προκαλούν το 95% των ασθενειών που σχετίζονται με την ηπατίτιδα και των πρόωρων θανάτων. Η πάθηση μπορεί να προκαλέσει χρόνια λοίμωξη και θέτει τα άτομα σε υψηλό κίνδυνο θανάτου από κίρρωση και καρκίνο του ήπατος. Δεν υπάρχει ειδική θεραπεία για την οξεία Ηπατίτιδα Β΄ και η χρόνια μπορεί να αντιμετωπιστεί με φάρμακα, συμπεριλαμβανομένου του tenofovir ή του entecavir. Η θεραπεία μπορεί να επιβραδύνει την πρόοδο της κίρρωσης μειώνει τις περιπτώσεις καρκίνου του ήπατος και βελτιώνει τη μακροπρόθεσμη επιβίωση. Οι περισσότεροι άνθρωποι που ξεκινούν θεραπεία Ηπατίτιδας Β΄ πρέπει να τη συνεχίσουν για μια ζωή. Η κλινική φροντίδα στοχεύει στη διατήρηση της άνεσης και της επαρκούς διατροφικής ισορροπίας, συμπεριλαμβανομένης της αντικατάστασης των υγρών που χάνονται από τον έμετο και τη διάρροια. Το πιο σημαντικό είναι η αποφυγή περιττών φαρμάκων. Δεν πρέπει να χορηγούνται ακεταμινοφαίνη/παρακεταμόλη και φάρμακα κατά του εμέτου. Δεν υπάρχει ειδική θεραπεία για την οξεία ηπατίτιδα Β^[30]. Ως προς το κόστος ανά συσκευασία, καθώς και τον αριθμό των χαπιών ανά συσκευασία, το κόστος που πρέπει να αναλάβει ο ασθενή και το κόστος του φαρμάκου που τυχόν καλύπτεται από ασφάλιση υγείας, οι τιμές των φαρμάκων δόθηκαν από συμβεβλημένο εμπειρογνώμονα του MedCOI EUAA-17- η γενική ονομασία του προτινόμενου φαρμάκου είναι tenofovir disoproxil και η εμπορική ονομασία του φαρμάκου στη χώρα Tenofovir disoproxil 300. Το κόστος είναι 300.000 Φράγκα Γουινέας (GNF), υπάρχει σε διαθεσιμότητα σε φαρμακείο Manquepas, στο Conakry και το κόστος καλύπτεται εξολοκλήρου από τον ασθενή. Ακολούθως, εναλλακτικά προτείνονται τα εξής: Η γενική ονομασία του φαρμάκου είναι entecavir και η εμπορική ονομασία του φαρμάκου στη χώρα Entecavir. Το κόστος είναι 800 000 Φράγκα Γουινέας (GNF), υπάρχει σε διαθεσιμότητα σε φαρμακείο Manquepas, στο Conakry, αν και κατά την περίοδο έρευνας δεν υπήρχε σε απόθεμα. Υπάρχει η δυνατότητα να παραγγελθεί από το φαρμακείο με αναμονή δύο εβδομάδων. Το κόστος καλύπτεται εξολοκλήρου από τον ασθενή. Η γενική ονομασία του φαρμάκου είναι tenofovir Alafenamide και η εμπορική ονομασία του φαρμάκου στη χώρα Tenofovir alafenamide 300. Το κόστος είναι 300.000 Φράγκα Γουινέας (GNF), υπάρχει σε διαθεσιμότητα σε φαρμακείο Manquepas, στο Conakry και το κόστος καλύπτεται εξολοκλήρου από τον ασθενή. Ως προς το κόστος της θεραπείας, καθώς και το κόστος που επιβαρύνει τον ασθενή και την ενδεχομένως κάλυψη κάποιων θεραπευτικών επιλογών από την ασφάλιση υγείας ή την καταβολή του συνόλου ή εν μέρει του κόστους από τον ίδιο τον ασθενή οι πληροφορίες που δόθηκαν από συμβεβλημένο εμπειρογνώμονα του MedCOI ΕUAA-17 αναφέρουν ότι σε δημόσιους φορείς το κόστος της θεραπείας χωρίς νοσηλεία ανέρχεται σε 100.000 Φράγκα Γουινέας (GNF) και σε θεραπεία με νοσοκομειακή νοσηλεία το κόστος ανέρχεται σε 500.000 Φράγκα Γουινέας (GNF). Αντίστοιχα, σε ιδιωτικούς φορείς το κόστος  της θεραπείας χωρίς νοσηλεία ανέρχεται σε 150.000 Φράγκα Γουινέας (GNF) και σε θεραπεία με νοσοκομειακή νοσηλεία το κόστος ανέρχεται σε 1.300.000 Φράγκα Γουινέας (GNF). Το κόστος θεραπείας καλύπτεται εξολοκλήρου από τον ασθενή και στους δημόσιους και στους ιδιωτικούς φορείς. Σύμφωνα με επικαιροποιημένα στοιχεία του CIA  World Factbook στις 15 Μαΐου 2024, το ετήσιο κατά κεφαλήν εισόδημα ανερχόταν στα 2,700 δολάρια το 2022. Οι συναλλαγματικές ισοτιμίες δολαρίου και GNF είναι 9,565.082 (εκτίμηση 2020).^[31]

 

Καταρχάς, επί της αξιολόγησης του μέρους που αφορά την πάθηση του Αιτητή δεν εντοπίζεται οποιαδήποτε παράλειψη δέουσας έρευνας ή πλάνης του λειτουργού που να καθιστά άκυρη την προσβαλλόμενη πράξη. Πέραν τούτου, όπως έχει λεχθεί στην απόφαση του ΔΕΕ C-542/13, Mohamed M’Bodj v Βελγικού Δημοσίου, ημερομηνίας 18/12/14:

«35. Συγκεκριμένα, το άρθρο 6 της οδηγίας αυτής απαριθμεί τους φορείς σοβαρής βλάβης, γεγονός που επιβεβαιώνει την άποψη ότι οι βλάβες αυτές πρέπει να απορρέουν από συμπεριφορά τρίτου και δεν μπορούν, κατά συνέπεια, να αποτελούν απλώς και μόνο συνέπεια των γενικών ανεπαρκειών του συστήματος υγείας της χώρας καταγωγής.

36. Ομοίως, η αιτιολογική σκέψη 26 της εν λόγω οδηγίας διευκρινίζει ότι οι κίνδυνοι στους οποίους εκτίθεται εν γένει ο πληθυσμός ή τμήμα του πληθυσμού μιας χώρας δεν συνιστούν συνήθως, αυτοί καθαυτοί, προσωπική απειλή που θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως σοβαρή βλάβη. Επομένως, ο κίνδυνος επιδεινώσεως της καταστάσεως του πάσχοντος από σοβαρή ασθένεια υπηκόου τρίτης χώρας, ο οποίος απορρέει από την ανυπαρξία κατάλληλης θεραπευτικής αγωγής στη χώρα καταγωγής του, δεν αρκεί προκειμένου να χορηγηθεί η επικουρική προστασία, εκτός αν απορρέει από την εκ προθέσεως άρνηση χορηγήσεως ιατρικής περιθάλψεως στον εν λόγω υπήκοο τρίτης χώρας.

[…]

40. Εντούτοις, το γεγονός ότι, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, δεν είναι δυνατή, δυνάμει του άρθρου 3 της ΕΣΔΑ, όπως έχει ερμηνευτεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, η απομάκρυνση πάσχοντος από σοβαρή ασθένεια υπηκόου τρίτης χώρας προς χώρα στην οποία δεν υπάρχει κατάλληλη θεραπευτική αγωγή δεν σημαίνει ότι είναι υποχρεωτικό να του χορηγηθεί άδεια διαμονής σε κράτος μέλος, δυνάμει του καθεστώτος επικουρικής προστασίας που προβλέπει η οδηγία 2004/83.

41. Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, το άρθρο 15, στοιχείο β΄, της οδηγίας 2004/83 έχει την έννοια ότι η σοβαρή προσβολή που αυτό διαλαμβάνει δεν καλύπτει περίπτωση κατά την οποία τυχόν απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση, κατά τα προβλεπόμενα από την εφαρμοστέα στην υπόθεση της κύριας δίκης εθνική νομοθεσία, την οποία ενδέχεται να υποστεί αιτών διεθνή προστασία σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του είναι απόρροια της ελλείψεως κατάλληλης θεραπευτικής αγωγής στη συγκεκριμένη χώρα, εκτός αν συντρέχει περίπτωση εκ προθέσεως αρνήσεως χορηγήσεως ιατρικής περιθάλψεως στον εν λόγω αιτούντα.

[…]

43. Εντούτοις, η επιφύλαξη του άρθρου 3 της οδηγίας 2004/83 απαγορεύει στα κράτη μέλη να θεσπίζουν ή να διατηρούν σε ισχύ διατάξεις που χορηγούν το προβλεπόμενο από την οδηγία καθεστώς της επικουρικής προστασίας σε υπήκοο τρίτης χώρας πάσχοντα από σοβαρή ασθένεια λόγω του κινδύνου επιδεινώσεως της καταστάσεως της υγείας του συνεπεία της ελλείψεως κατάλληλης θεραπευτικής αγωγής στη χώρα καταγωγής, καθόσον τέτοιου είδους διατάξεις δεν συνάδουν με τη συγκεκριμένη οδηγία.»

 

Σε αντίθεση με το τί γίνεται επίκληση από την συνήγορο του Αιτητή η δίωξη ή η σοβαρή βλάβη θα πρέπει αυτή να πηγάζει από συμπεριφορά τρίτου, κάτι που δεν υφίσταται στην παρούσα περίπτωση. Οι δε παραπομπές της συνηγόρου του Αιτητή σε δυσχερείς/ελλείψεις και/ή κοινωνικοοικονομικές ή υγειονομικές και/ή επαρκών συνθηκών πρόνοιας/υγείας στη Γουινέα, όπως καταγράφεται ανωτέρω επιβεβαιώνονται. Χωρίς την ύπαρξη άλλων όμως παραγόντων ως ανωτέρω φορέα δίωξης/πράξεων αρκούντων σοβαρών που να συνιστούν δίωξη δεν μπορούν, από μόνες τους (αυτές οι ανεπάρκειες) να οδηγήσουν σε επιτυχία της αίτησης διεθνούς προστασίας και/ή προστασίας που παρέχεται από την Σύμβαση της Γενεύης. Επίσης, ζητήματα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και/ή πρόνοιας λόγω της υγείας του Αιτητή, ούτε αυτό επηρεάζει με θετικό πρόσημο το αίτημα ασύλου του. Όπως καταγράφεται στην M' Bodj ανωτέρω σκέψη 31:

«Οι κίνδυνοι υπηκόου τρίτης χώρας που δεν απορρέουν από εκ προθέσεως άρνηση χορηγήσεως ιατρικής περιθάλψεως στον συγκεκριμένο υπήκοο τρίτης χώρας, ως προς τους οποίους η εφαρμοστέα στην υπόθεση της κύριας δίκης εθνική νομοθεσία παρέχει προστασία, δεν καλύπτονται από το άρθρο 15, στοιχεία α΄ και γ΄, της εν λόγω οδηγίας, καθόσον οι προσβολές που ορίζει η διάταξη αυτή συνίστανται, αντιστοίχως, σε ποινή θανάτου ή εκτελέσεως και σε σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου λόγω αδιάκριτης ασκήσεως βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης.

32. Το άρθρο 15, στοιχείο β΄, της οδηγίας 2004/83 ορίζει ως σοβαρή βλάβη την επιβολή σε υπήκοο τρίτης χώρας βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχειρίσεως στη χώρα καταγωγής του. [.]

35. Συγκεκριμένα, το άρθρο 6 της οδηγίας αυτής απαριθμεί τους φορείς σοβαρής βλάβης, γεγονός που επιβεβαιώνει την άποψη ότι οι βλάβες αυτές πρέπει να απορρέουν από συμπεριφορά τρίτου και δεν μπορούν, κατά συνέπεια, να αποτελούν απλώς και μόνο συνέπεια των γενικών ανεπαρκειών του συστήματος υγείας της χώρας καταγωγής.

36. Ομοίως, η αιτιολογική σκέψη 26 της εν λόγω οδηγίας διευκρινίζει ότι οι κίνδυνοι στους οποίους εκτίθεται εν γένει ο πληθυσμός ή τμήμα του πληθυσμού μιας χώρας δεν συνιστούν συνήθως, αυτοί καθαυτοί, προσωπική απειλή που θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως σοβαρή βλάβη. Επομένως, ο κίνδυνος επιδεινώσεως της καταστάσεως του πάσχοντος από σοβαρή ασθένεια υπηκόου τρίτης χώρας, ο οποίος απορρέει από την ανυπαρξία κατάλληλης θεραπευτικής αγωγής στη χώρα καταγωγής του, δεν αρκεί προκειμένου να χορηγηθεί η επικουρική προστασία, εκτός αν απορρέει από την εκ προθέσεως άρνηση χορηγήσεως ιατρικής περιθάλψεως στον εν λόγω υπήκοο τρίτης χώρα».

 

Η ίδια προσέγγιση ακολουθήθηκε και/ή επαναβεβαιώνεται και στην ΔΕΕ C-353/16, MP ν. Secretary of State for the Home Department, ημερ.24/04/18:

«57. Εναπόκειται κατά συνέπεια στο αιτούν δικαστήριο να διαπιστώσει, υπό το πρίσμα όλων των πρόσφατων και κρίσιμων στοιχείων, ιδίως δε των εκθέσεων διεθνών οργανισμών και μη κυβερνητικών οργανώσεων προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου, εάν, εν προκειμένω, ο MP ενδέχεται να εκτεθεί, σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του, σε κίνδυνο να μην του παρασχεθεί εκ προθέσεως η κατάλληλη περίθαλψη για την αντιμετώπιση των σωματικών ή ψυχολογικών συνεπειών από τα βασανιστήρια που υπέστη από τις αρχές της εν λόγω χώρας. Τούτο θα συμβαίνει αν [.] είναι προφανές ότι οι ίδιες αυτές αρχές, παρά την υποχρέωση που απορρέει από το άρθρο 14 της Συμβάσεως κατά των βασανιστηρίων, δεν θα ήσαν διατεθειμένες να διασφαλίσουν την επαναπροσαρμογή του. Ένας τέτοιος κίνδυνος θα μπορούσε επίσης να ανακύψει εάν διαφαινόταν ότι οι εν λόγω αρχές επιδεικνύουν συμπεριφορά που εισάγει διάκριση, όσον αφορά την πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη, με αποτέλεσμα να καθίσταται δυσχερέστερη, για ορισμένες εθνοτικές ομάδες ή ορισμένες κατηγορίες προσώπων, στις οποίες ανήκει ο MP, η πρόσβαση στην κατάλληλη περίθαλψη για την αντιμετώπιση των σωματικών ή ψυχολογικών συνεπειών από τα βασανιστήρια που διέπραξαν οι αρχές αυτές.».

 

Χωρίς βέβαια να αμφισβητείται το σοβαρότατο πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει ο Αιτητής, δεν έχει προσκομιστεί οποιοδήποτε μαρτυρία η οποία να τεκμηριώνει επαρκώς κάποια εξειδικευμένη θεραπεία ή φαρμακευτική αγωγή η οποία δεν θα είναι διαθέσιμη ή προσβάσιμη στη χώρα καταγωγής του, ο γενικός ισχυρισμός για μη κάλυψη του οικονομικού σκέλους των φαρμάκων του δεν είναι αρκετός. Ολιστικά από τα στοιχεία που προσκομίστηκαν από τον Αιτητή προκύπτουν τα εξής ευρήματα: (α) δεν διαπιστώνεται κάποια σκοπιμότητα/πρόθεση ηθελημένης παρεμπόδισης πρόσβασης του από συγκεκριμένο φορέα δίωξης ή σοβαρής βλάβης σε κατάλληλη θεραπεία επί της κατάστασης της υγείας του στη χώρα του - ούτε προκύπτει οποιαδήποτε υπαίτια αποστέρηση από αυτόν της πρόσβασής της σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, (β) δεν προκύπτει από τις πιο πάνω εξωτερικές πηγές ότι υπάρχει σε τέτοιο βαθμό έλλειψη κατάλληλης θεραπευτικής αγωγής στη χώρα καταγωγής του που να καθιστά αδύνατη και/ή επικίνδυνη για την ζωή του την επάνοδο στην χώρα του, (γ) δεν έχει τεκμηριώσει με αποδεικτικά στοιχεία και/ή μέσω μαρτυρίας και/ή εμπεριστατωμένης ιατρικής έκθεσης ότι η κατάσταση της υγείας του σε περίπτωση απομάκρυνσης του ελλείψει κατάλληλης αγωγής στη χώρα προορισμού, διατρέχει κίνδυνο να εκτεθεί σε ταχεία, σημαντική και μη αναστρέψιμη επιδείνωση της υγείας του, (δ) όπως προκύπτει από τα στοιχεία της αίτησης του κατά τη διαμονή του στην Κύπρο δεν λαμβάνει κάποια θεραπεία παρά την προκύπτουσα διάγνωση και αποτελεί σημαντική ένδειξη ότι η κατάσταση της υγείας του δεν είναι ανησυχητική, (ε) εξάλλου δεν αποτελεί αυτοτελή λόγο παραχώρησης διεθνούς προστασίας λόγω μόνο του εν λόγω προβλήματος υγείας που αντιμετωπίζει (βλέπε σχετικά ΔΕΕ C-542/13, Mohamed M’Bodj v Βελγικού Δημοσίου, ημερ.18/12/2014).

 

Απορρίπτονται και οι ισχυρισμοί επί της διαδικασίας εξέτασης της αίτησης ασύλου του Αιτητή, αφού αυτή διενεργήθηκε σε πλήρη σύμπνοια με τις διατάξεις του Άρθρου 13, 13^Α και 18 περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023 (Ν.6(Ι)/2000), αλλά και με βάση τα κριτήρια και/ή προϋποθέσεις που τηρούνται κατά την εξέταση αίτησης ασύλου. Ο Αιτητής ενημερώθηκε πλήρως από την λειτουργό για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του και κατά τη συνέντευξη του έγιναν επαρκείς ερωτήσεις για να περιγράψει τους λόγους που υπέβαλε αίτημα ασύλου όπως επίσης και άλλα ζητήματα που αφορούν τις προσωπικές του περιστάσεις. Δεν εντοπίζω οτιδήποτε παράτυπο, παράνομο και μεμπτό στην διαδικασία που ακολουθήθηκε που μπορεί να οδηγήσει σε ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης καθότι διενεργήθηκαν εκτενείς ερωτήσεις, τόσο κλειστού όσο και ανοικτού τύπου όπως επίσης και διευκρινιστικές για να μπορεί ο ενδιαφερόμενος να τοποθετηθεί στα βιώματα και τις εμπειρίες του, ωστόσο, δεν κατάφερε να τεκμηριώσει είτε με τις απαντήσεις είτε με άλλα αποδεικτικά μέσα επαρκώς το αίτημα του. Ούτε γίνονται αποδεκτοί οι γενικοί ισχυρισμοί ότι η απόφαση επιστροφής παραβιάζει την αρχή της μη επαναπροώθησης και/ή των διατάξεων των Άρθρων 2 και 3 της ΕΣΔΑ. Από τα πιο πάνω στοιχεία της υπόθεσης του Αιτητή εκτιμήθηκε και μετά από αναθεωρημένο έλεγχο του Δικαστηρίου ότι σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής, δεν θα αντιμετωπίσει οιαδήποτε μορφής δίωξη, θανατική ποινή, βασανιστήρια ή  άλλη απάνθρωπη ή  εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία. Οι αιτιάσεις του Αιτητή που αφορούσαν σε κατ' ισχυρισμό δίωξη ή σοβαρή βλάβη/κίνδυνο που κατ΄ ισχυρισμό διατρέχει με την επιστροφή του αξιολογήθηκαν και απορρίφθηκαν στα πλαίσια αιτήματος διεθνούς προστασίας (ως η ανωτέρω ανάλυση). Δεν υποδεικνύονται άλλοι ισχυρισμοί που να συναρτώνται με την αρχή της μη επαναπροώθησης που να χρήζουν περαιτέρω εξέτασης εκτός των πλαισίων που αφορούν το αίτημα χορήγησης καθεστώτος πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας. 

 

Τα υπόλοιπα ζητήματα που εγείρονται από τον Αιτητή αφορούν την απόφαση επιστροφής. Η ατεκμηρίωτη θέση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση επιστροφής δεν λήφθηκε από αρμόδιο κατά τον Νόμο πρόσωπο απορρίπτεται. Η δοθείσα έγκυρη εξουσιοδότηση του Υπουργού Εσωτερικών ημερομηνίας 09/06/22 (ερυθρό 95 ΔΦ) προς τον κ. Α. Αγρότη προνοεί ότι ενεργεί και/ή ασκεί συγκεκριμένες εξουσίες ή καθήκοντα του «Προϊστάμενου» της Υπηρεσίας Ασύλου. Βάσει αυτής:

«Με βάση το άρθρο 2(1) του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6(Ι)00, ως εκάστοτε τροποποιείται και τον ορισμό του όρου «Προϊστάμενος», όπου σημαίνει «αρμόδιο λειτουργό ο οποίος προΐσταται της Υπηρεσίας Ασύλου και περιλαμβάνει οποιοδήποτε άλλο αρμόδιο Λειτουργό της εν λόγω Υπηρεσίας που εξουσιοδοτείται από τον Υπουργό, για να ασκεί όλες ή οποιεσδήποτε από τις εξουσίες ή να εκτελεί όλα ή οποιαδήποτε από τα καθήκοντα του Προϊστάμενου», δια της παρούσας, εξουσιοδοτώ:

 

α) τον κο Ανδρέα Αγρότη, Διοικητικό Λειτουργό αορίστου χρόνου της Υπηρεσίας Ασύλου και

β) τον κο Παντελή Καζαντζή. Διοικητικό Λειτουργό αορίστου χρόνου της Υπηρεσίας Ασύλου

 

για να ασκούν μέρος των εξουσιών ή να εκτελούν μέρος των καθηκόντων του Προϊστάμενου, που αφορούν στην έκδοση αποφάσεων επί αιτημάτων διεθνούς προστασίας περιλαμβανομένων αποφάσεων αποκλεισμού (άρθρο 5), ανάκλησης (άρθρο 64), παραίτησης (άρθρο 6Β) και παύσης (άρθρο 6) καθεστώτος διεθνούς προστασίας, αποφάσεων επί μεταγενέστερων αιτήσεων (άρθρο 16Δ), επανανοίγματος φακέλου (άρθρο 16Ε), τερματισμού δικαιώματος παραμονής (άρθρο 8) και εκδοση αποφάσεων επιστροφής (άρθρα 12Α, 13, 18), αποφάσεων σχετικά με ασυνόδευτους ανήλικους και παραπομπή αυτών στους αρμόδιους φορείς (άρθρο 10), αποφάσεων σχετικά με απαράδεκτες αιτήσεις (άρθρο 12Βτετράκις), αποφάσεων σχετικά με εσωτερική μετεγκατάσταση (άρθρο 12Γ), αποφάσεων σχετικά με σιωπηρή απόσυρση αίτησης ή υπαναχώρηση από αυτή

(άρθρο 16Β), αποφάσεων σχετικά με ρητή απόσυρση αίτησης (άρθρο 16Γ), αποφάσεων σχετικά με προσωρινή προστασία (άρθρα 20 – 20ΙΒ) και αποφάσεων σχετικά με την οικογενειακή ενότητα (άρθρο 25).

 

Η παρούσα εξουσιοδότηση αφορά αποφάσεις επί εκθέσεων εισηγήσεων που υποβάλλονται από λειτουργούς ορισμένου χρόνου.

 

Η εξουσιοδότηση ημερομηνίας 24 Φεβρουαρίου 2021 καταργείται.

[υπογραφή]

 

Νίκος Νουρής

 

Υπουργός Εσωτερικών»

 

Η πιο πάνω εξουσιοδότηση παρέχει άσκηση εξουσιών και/ή καθήκοντα Προϊστάμενου Υπηρεσίας Ασύλου συμπεριλαμβανομένων και του «τερματισμού δικαιώματος παραμονής (άρθρο 8) και έκδοση αποφάσεων επιστροφής (άρθρα 12Α, 13, 18)». Ως δε προνοείται στις σχετικές διατάξεις της νομοθεσίας, στην έκταση που ενδιαφέρει, συγκεκριμένα το Άρθρο 8 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023, (Ν.6(Ι)/2000):

«Δικαίωμα παραμονής και βεβαίωση υποβολής αίτησης

8.-[…] ο αιτητής έχει, αποκλειστικά για το σκοπό της διαδικασίας, δικαίωμα παραμονής στις ελεγχόμενες από την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας περιοχές, το οποίο δικαίωμα ισχύει από την ημερομηνία υποβολής της αίτησής του μέχρι-

(i) την ημερομηνία κατά την οποία λήγει άπρακτη η προθεσμία που ορίζεται στο άρθρο 12Α του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου για άσκηση προσφυγής κατά απόφασης του Προϊσταμένου επί της εν λόγω αίτησης ή κατά απόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής επί διοικητικής προσφυγής την οποία ο αιτητής τυχόν καταχώρησε ενώπιόν της, ή

(ii) σε περίπτωση που ασκήθηκε η προαναφερόμενη προσφυγή εμπρόθεσμα, την ημερομηνία έκδοσης πρωτόδικης απόφασης του Διοικητικού Δικαστηρίου επ’ αυτής.

[…] (α) δικαίωμα παραμονής δεν θεμελιώνει δικαίωμα για χορήγηση άδειας διαμονής.»

 

[ο τονισμός δικός μου]

 

Ως, επίσης, προνοείται στις σχετικές διατάξεις της νομοθεσίας, στην έκταση που ενδιαφέρει, συγκεκριμένα το Άρθρο 13 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023, (Ν.6(Ι)/2000):

«13.-(1) Κατά την κανονική διαδικασία εξέτασης αιτήσεων, ο αρμόδιος λειτουργός εξετάζει την αίτηση και προβαίνει σε προσωπική συνέντευξη του αιτητή, εκτός στις περιπτώσεις όπου τέτοια συνέντευξη δυνατό να έχει ήδη πραγματοποιηθεί δυνάμει του εδαφίου (2) του άρθρου 12Δ.

(2) Ο Προϊστάμενος, μετά την εξέταση της έκθεσης του αρμόδιου λειτουργού, δύναται, με απόφασή του:

(α)  Να αναγνωρίσει τον αιτητή ως πρόσφυγα·

(β) να αναγνωρίσει στον αιτητή το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας·

(γ) [Διαγράφηκε]·

(δ) να απορρίψει την αίτηση και εκδώσει απόφαση επιστροφής και/ή απομάκρυνσης και/ή διάταγμα απέλασης, η οποία αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα αυτής, δυνάμει του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου:

Νοείται ότι, η εκτέλεση της απόφασης επιστροφής και/ή απομάκρυνσης και/ή του διατάγματος απέλασης τελεί υπό την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 4 και 8.»

[ο τονισμός δικός μου]

 

Τώρα, με βάση το Άρθρο 2 του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου (ΚΕΦ.105), «Ανώτερος Λειτουργός Μετανάστευσης» ορίζεται στην νομοθεσία ως ο Υπουργός Εσωτερικών ο οποίος έχει την εξουσία για έκδοση απόφασης επιστροφής ως οι πρόνοιες των Άρθρων 18ΟΗ και 18ΟΘ του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου (ΚΕΦ.105). Λαμβάνοντας υπόψη ολιστικά τις πρόνοιες και των δύο νομοθετημάτων, του περιεχομένου της δοθείσας εξουσιοδότησης και του γεγονός ότι αρμόδιο κατά την νομοθεσία πρόσωπο για έκδοση αποφάσεων επιστροφής είναι ο Υπουργός Εσωτερικών ως «Ανώτερος Λειτουργός Μετανάστευσης», η εξουσιοδότηση ημερομηνίας 09/06/22 κρίνεται ότι καλύπτει τον κ. Α. Αγρότη να ασκεί και τις συγκεκριμένες εξουσίες. Η μόνη δε επιφύλαξη που θέτει το Άρθρο 4 του περί Προσφύγων Νόμου του 2000 έως 2023, (Ν.6(Ι)/2000) είναι στις περιπτώσεις όπου πρόσφυγας ή αιτητής δεν απελαύνεται σε χώρα ή δεν αποστέλλεται στα σύνορα χώρας όπου, λόγω φύλου, φυλής, θρησκείας, ιθαγένειας, ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων, η ζωή ή η ελευθερία του θα τεθεί σε κίνδυνο ή θα υποβληθεί σε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή καταδίωξη. Τα εν λόγω δεδομένα, τα οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την αρχή της μη επαναπροώθησης, δεν υφίστανται όπως αναλύθηκε ανωτέρω στην περίπτωση του Αιτητή, ούτε υποδείχθηκαν ή τεκμηριώθηκαν. Ούτε οι πρόνοιες του Άρθρου 18ΟΖ του Περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου ΚΕΦ.105, εφαρμόζονται στα περιστατικά της περίπτωσης του Αιτητή. Ο Αιτητής δεν πρόσθεσε και/ή δεν υπάρχουν μέλη οικογενείας του που βρίσκονται στη Δημοκρατία, ενώ τα προβλήματα υγείας του έτυχαν αξιολόγησης από το αρμόδιο όργανο. Πέραν των πιο πάνω, ούτε εφαρμογή έχουν και οι διατάξεις 18ΟΗ του Περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου ΚΕΦ.105, το δικαίωμα παραμονής του Αιτητή απορρέει από τις πρόνοιες του περί Προσφύγων Νόμου του 2000 έως 2023, (Ν.6(Ι)/2000), το οποίο χάνει πλέον με την έκδοση της παρούσας απόφασης και έχει συγκεκριμένο χρονικό περιθώριο ως ο Νόμος ορίζει για οικειοθελή αναχώρηση. Εξάλλου, το προβλεπόμενο δικαίωμα παραμονής, που παρέχεται σε αιτούντες άσυλο, δεν θεμελιώνει δικαίωμα για χορήγηση άδειας διαμονής^[32] και/ή κατά τον επίδικο χρόνο ο Αιτητής δεν κατείχε έγκυρο τίτλο διαμονής ή άλλη άδεια που παρέχει δικαίωμα παραμονής και έχει εκδοθεί από άλλο κράτος μέλος, ούτε οποιοδήποτε τύπο τίτλου διαμονής που την εντάσσει στις επιφυλάξεις των εξαιρέσεων της εν λόγω πρόνοιας του Νόμου. Ο δε ισχυρισμός της ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση απέτυχαν να τον ενημερώσουν για το ένδικό μέσο που έχει στην διάθεση του για να προσβάλει την απόφαση επιστροφής επίσης απορρίπτεται. Με την επιστολή απορριπτικής απόφασης, η Υπηρεσία Ασύλου ενημέρωσε τον Αιτητή για το δικαίωμα της προσφυγής του στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας, το οποίο και άσκησε μέσω της παρούσας προσφυγής. Όπως αναλύθηκε ανωτέρω η απόφαση επιστροφής αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της απορριπτικής απόφασης ασύλου, επομένως, δεδομένης και της εμπρόθεσμης άσκησης προσφυγής εκ μέρους του Αιτητή, ο λόγος αυτός δεν μπορεί να οδηγήσει σε ακύρωση της πράξης. Όπως έχει νομολογηθεί, όχι μόνο η αίτηση ακύρωσης θα πρέπει να εγείρεται μετ' εννόμου συμφέροντος, αλλά και κάθε λόγος ακυρώσεως πρέπει να προβάλλεται με  έννομο συμφέρον (Βλέπε Α.Ε. 132/2009, Σωτήρης Χατζηγεωργίου v. Δημοκρατίας; Αναστασίου v. Δήμου Παραλιμνίου (2000) 3 Α.Α.Δ. 389, επίσης Υποθ. Αρ.562/2020 Reza v. Κυπριακής Δημοκρατίας, ημερ.30/07/2020).

 

Βάσει των στοιχείων του φακέλου και της έκθεσης/εισήγησης του λειτουργού (ως αναλύονται ανωτέρω) διαπιστώνω επαρκή έρευνα υπό τις περιστάσεις από την Υπηρεσία Ασύλου κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης. Η έκταση της έρευνας, ο τρόπος και η διαδικασία που ακολουθήθηκε από την αρμόδια αρχή (Βλέπε Δημοκρατία ν. Κοινότητας Πυργών κ.ά. (1996) 3 Α.Α.Δ. 503, Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας ν. Ζάμπογλου (1997) 3 Α.Α.Δ. 270, Αντώνης Ράφτης ν. Δημοκρατίας (2002) 3 Α.Α.Δ. 345) ήταν σύμφωνα με την νομοθεσία και υπό την καθοδήγηση σχετικών επί του θέματος εγχειριδίων. Η απόφαση είναι επαρκώς αιτιολογημένη και είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα πραγματικά και νομικά περιστατικά της υπόθεσης, ενώ η αιτιολογία της προσβαλλόμενης πράξης συμπληρώνεται και/ή αναπληρώνεται μέσα από τα στοιχεία του φακέλου του Αιτητή ήτοι της έκθεσης/εισήγησης του λειτουργού η οποία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της απόφασης του εξουσιοδοτημένου από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιου λειτουργού, όπως επίσης και από το σύνολο της όλης διοικητικής ενέργειας με αποτέλεσμα να καθίσταται εφικτός ο δικαστικός έλεγχος (Βλέπε Φράγκου ν. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ.270). Μετά δε από έλεγχο νομιμότητας/ορθότητας και πραγματικό έλεγχο των περιστάσεων του Αιτητή, όπως αναλύεται ανωτέρω, το Δικαστήριο στα πλαίσια των εξουσιών του, καταλήγει στο ίδιο εύρημα ότι δηλαδή δεν μπορεί να του αναγνωριστεί το καθεστώς του πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας.

 

Ως εκ τούτου, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται με €1300 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

                         

 

Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.