ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθ. Αρ.: 34/2025

19 Νοεμβρίου, 2025

[Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

J.O.O., εκ Νιγηρίας

Αιτητή

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

Καθ' ων η Αίτηση

Εμφανίσεις:

Κ. Κουπαρή (κα), Δικηγόρος για τον Αιτητή.

Β. Θωμά (κα), Δικηγόροι για Γενικό Εισαγγελέα, Δικηγόρος για τους Καθ' ων η Αίτηση.

Αιτητής Παρών.

 

ΑΠΟΦΑΣΗ

Με την παρούσα προσφυγή ο Αιτητής προσβάλλει την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου επιστολής ημερομηνίας 03/01/25, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας ως άκυρη και στερημένη οποιουδήποτε νόμιμου αποτελέσματος και/ή ζητά την έκδοση νέας απόφασης για παραχώρηση σε αυτήν καθεστώτος διεθνούς προστασίας καθώς και οποιαδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο κρίνει δίκαια υπό τις περιστάσεις.

 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Ο Αιτητής υπέβαλε αίτηση για διεθνή προστασία στις 17/08/22, στις 07/08/24 διεξήχθη συνέντευξη και στις 11/12/24 ετοιμάστηκε σχετική εισηγητική έκθεση. Ο εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών λειτουργός αποφάσισε την απόρριψη της αίτησης αυθημερόν, απόφαση που αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

 

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Ο Αιτητής  υποστηρίζει μέσω Γραπτής Αγόρευσης της δικηγόρου του ότι δεν υπήρξε δέουσα έρευνα κατά την εξέταση του ισχυρισμού που αφορά δίωξη του λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού. Διατείνεται ότι η χρήση του μοντέλου DSSΗ (Difference, Stigma, Shame, Harm - Διαφορετικότητα, Στίγμα, Ντροπή, Βλάβη) από τον λειτουργό όπου στηρίχθηκαν τα συμπεράσματα του για μη αποδοχή του ισχυρισμού του Αιτητή είναι επισφαλής και/ή ότι υπήρξε πλημμελής αξιολόγηση του αιτήματος του. Θεωρεί ότι έχει τεκμηριώσει τους ισχυρισμούς του που αφορούν βάσιμο λόγο δίωξης λόγω σεξουαλικού του προσανατολισμού και λαμβάνοντας υπόψη ότι η ομοφυλοφιλία είναι ποινικό αδίκημα στην χώρα του. Προβάλλεται ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις πρόσφυγα λόγω των ισχυρισμών του, οι προϋποθέσεις μορφών δίωξης και του φορέα δίωξης και/ή τουλάχιστον δικαιούται καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας. Περαιτέρω, υποστηρίζει ότι παραβιάστηκαν τα Άρθρα 9 και 15 του περί Προσφύγων Νόμου του 2000 έως 2023 (Ν. 6(Ι)/2000), διότι δεν παραπέμφθηκε σε ψυχολόγο από την Υπηρεσία Ασύλου.

 

Οι Καθ' ων η αίτηση απορρίπτουν τους ισχυρισμούς του Αιτητή και υποστηρίζουν ότι όλοι οι λόγοι ακύρωσης δεν αναπτύσσονται επαρκώς και/ή δεν συγκεκριμενοποιούνται στη Γραπτή Αγόρευση του Αιτητή και/ή δεν θα πρέπει να τύχουν εξέτασης από το Δικαστήριο. Αναφέρουν με εκτενείς παραπομπές σε σημεία συνέντευξης του Αιτητή και συνέντευξης του ότι ορθά κρίθηκε ως αναξιόπιστος, ότι δεν τεκμηρίωσε ισχυριζόμενο φόβο δίωξης και δεν πληροί τις προϋποθέσεις πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας. Υποδεικνύουν ότι η επίδικη απόφαση είναι αποτέλεσμα δέουσας έρευνας, είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη και λήφθηκαν υπόψη όλα τα ουσιώδη στοιχεία, γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης.

 

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Στην υπό εξέταση υπόθεση εμφανώς η διατύπωση των λόγων ακύρωσης στην προσφυγή του Αιτητή, είναι εξαιρετικά λακωνική και είναι κατά παράβαση των σχετικών διαδικαστικών κανονισμών - απλή επίκληση παραβίασης του Συντάγματος, Νόμων και γενικών αρχών διοικητικού δικαίου χωρίς οποιαδήποτε συγκεκριμενοποίηση δεν είναι αρκετή. Η δε αιτιολόγηση νομικών σημείων είναι απαραίτητη για την εξέταση λόγων ακύρωσης από το Δικαστήριο, οποιαδήποτε αοριστία ή ασάφεια, αναπόφευκτα επηρεάζει τη νομική βάση των λόγων, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να κριθούν αναιτιολόγητοι και ανεπίδεκτοι δικαστικής εκτίμησης. Ούτε μπορούν να γίνουν αποδεκτοί ισχυρισμοί που δεν εξειδικεύονται ή δεν αιτιολογούνται διότι με αυτό τον τρόπο το Δικαστήριο, παρόλο που ασκεί και έλεγχο ουσίας, θα οδηγείτο σε συζήτηση σχεδόν οιουδήποτε θέματος κατά  παράβαση των δικονομικών διατάξεων και του ρόλου που διαδραματίζουν στον καθορισμό των επίδικων θεμάτων και της διεξαγωγής της διοικητικής δίκης. (Βλέπε Κανονισμό 7 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962, που εφαρμόζεται κατ΄ αναλογία και από το παρόν Δικαστήριο - Κανονισμός 2 των περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας  Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019 έως 2022 (3/2019), και των λεχθέντων στη  Δημοκρατία ν. Κουκκουρή(1993) 3 Α.Α.Δ. 598, Latomia Estate Ltd v. Δημοκρατίας (2001) 3 Α.Α.Δ. 672, Δημοκρατία ν. Σπύρου (2007) 3 Α.Α.Δ. 533, Ιωσηφίδης ν. Γενικού Εισαγγελέα (1990) 3 Α.Α.Δ. 4599 (Απόφαση Πογιατζή, Δ.), Kadivari ν. Δημοκρατίας (αρ. 2) (1992) 4 Α.Α.Δ. 2924 (Απόφαση Πική, Δ. - όπως ήταν τότε). Σημειώνεται δε, ότι λόγοι ακύρωσης που καταγράφονται στην προσφυγή, αλλά δεν έχουν αναπτυχθεί μέσω της Γραπτής Αγόρευσης θεωρείται, με βάση την πάγια νομολογία, ότι έχουν εγκαταλειφθεί.

Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω που εφαρμόζονται και στην παρούσα υπόθεση, προχωρώ να εξετάσω μόνο τους λόγους ακύρωσης που καλύπτονται επαρκώς από τους νομικούς ισχυρισμούς του δικογράφου της προσφυγής και πληρούν τις προϋποθέσεις αιτιολόγησης.

Ο γενικός ισχυρισμός για χρήση μεθοδολογίας μοντέλου DSSH που είναι επισφαλής για καταληκτικά συμπεράσματα του λειτουργού απορρίπτεται. Η μέθοδος DSSH αφορά εγκεκριμένη μέθοδο από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο^[1] και δεν αφορά ερωτήσεις που επικεντρώνονται σε σεξουαλικές πρακτικές που παραβιάζουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, δεν αποτελεί ψυχολογική πραγματογνωμοσύνη και/ή προβολικά τέστ προσωπικότητας και η χρήση του γίνεται πάντα (όπως προκύπτει και από τα πρακτικά της συνέντευξης) σε συνάρτηση με τις απαντήσεις και τους δείκτες αξιοπιστίας του αιτούντος. Αποτελεί δε βοήθημα του εξεταστή-λειτουργού να αξιολογήσει ζητήματα που αφορούν στις αντιλήψεις, στα συναισθήματα και στα διαφορετικά βιώματα του αιτούντα άσυλο, συμπεριλαμβανομένων συναισθημάτων ντροπής και του στιγματισμού του - το οποίο βασίζεται στην αντίληψη ότι υπάρχουν ορισμένα βασικά χαρακτηριστικά ή στοιχεία τα οποία είναι πιθανό να είναι κοινά σε άτομα που αναγνωρίζουν ένα φύλο ή μια σεξουαλική ταυτότητα που δεν συνάδει με τις ετεροκανονικές κοινωνίες στις οποίες ζουν. Αποτελεί κατά κανόνα ένα επιπλέον εργαλείο που διευκολύνει το χειριστή της υπόθεσης σε συνάρτηση με τις ερωτήσεις που υποβάλλονται στο να διερευνήσει σφαιρικά το αίτημα του αιτούντα που βασίζεται στο σεξουαλικό προσανατολισμό ή την ταυτότητα του φύλου του.

Αναφορικά με τον νομικό ισχυρισμό του Αιτητή, περί παράβασης των Άρθρων 9 και 15 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023 (Ν. 6(Ι)/2000) αυτός δεν γίνεται αποδεκτός. Το σχετικό Άρθρο 15 του περί Προσφύγων Νόμου για ιατρική και ψυχολογική εξέταση αιτητή αφορά στις περιπτώσεις όπου υπάρχουν: «(α) Ενδείξεις που ενδεχομένως υποδηλώνουν διώξεις ή σοβαρή βλάβη που υπέστη κατά το παρελθόν∙ και (β) συμπτώματα και ενδείξεις βασανιστηρίων ή άλλων σοβαρών πράξεων σωματικής ή ψυχολογικής βίας, περιλαμβανομένων των πράξεων σεξουαλικής βίας.». Στην παρούσα περίπτωση, ο λειτουργός δεν έκρινε σκόπιμο ο Αιτητής να παραπεμφθεί σε ειδική εξέταση σε ιατρό ή ψυχολόγο ούτε αυτό εμπόδισε τον Προϊστάμενο να λάβει απόφαση επί της αίτησης. Άλλωστε έγινε σχετική αξιολόγηση στη βάση του Άρθρου 9ΚΔ(3)(α) του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023 (Ν. 6(Ι)/2000), όπου καταγράφηκε ότι ο Αιτητής αναφέρθηκε σε προβλήματα με τα μάτια του και θα ήθελε να επισκεφθεί ιατρό, χωρίς ωστόσο να υποδείξει οιεσδήποτε ειδικές ανάγκες υποδοχής ή/και διαδικαστικές ανάγκες, ήτοι ευάλωτο πρόσωπο και/ή πρόσωπο που αντιμετωπίζει σοβαρά σωματικά προβλήματα και/ή ζητήματα ψυχικής υγείας (ερυθρά 7-6 του διοικητικού φακέλου στο εξής «ΔΦ»). Επίσης, έγινε εξατομικευμένος έλεγχος και αξιολόγηση ευαλωτότητας για την περίπτωση του Αιτητή, όπου το μόνο  υποδείχθηκε αφορά τις υλικές ανάγκες υποδοχής (Material Reception Conditions) και τη εξασφάλιση στέγης, χωρίς να καταδεικνύεται ότι αποτελεί πρόσωπο που έχει υποστεί βασανιστήρια ή άλλης μορφής ψυχολογικής ή φυσικής βίας (ερυθρά 30-14 ΔΦ). Εξάλλου, κατά το στάδιο της συνέντευξής του, ο Αιτητής δήλωσε ότι δεν αντιμετωπίζει οποιοδήποτε ιατρικό ζήτημα ή πρόβλημα με την υγεία του (ερυθρό 48 ΔΦ).

Σε κάθε περίπτωση το ίδιο το Δικαστήριο αντλώντας τις εξουσίες που ορίζονται στο Άρθρο 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2020, (Ν. 73(I)/2018), προχωρεί σε εξέταση της ουσίας της αίτησης του Αιτητή και των στοιχείων του διοικητικού φακέλου (στο εξής «Δ.Φ.») σε συνδυασμό με τους εγειρόμενους λόγους ακύρωσης που αφορούν έλλειψη δέουσας έρευνας.

Κατά την υποβολή της αίτησής του, ο Αιτητής δήλωσε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του λόγω των διακρίσεων που υπέστη εξαιτίας του σεξουαλικού του προσανατολισμού, ως ομοφυλόφιλο άτομο. Κατέγραψε ότι αντιμετώπισε πολλές απειλές, απομόνωση και ταπείνωση και ότι μια μέρα η αδελφή του αποκάλυψε προσωπικές φωτογραφίες του Αιτητή στον πατέρα τους, ο οποίος θύμωσε και τον απείλησε ότι θα τον καταγγείλει στην αστυνομία, η μητέρα του ζήτησε βοήθεια από ένα ιερέα, ο οποίος τον βοήθησε να εγκαταλείψει τη χώρα.

Κατά τη συνέντευξη ο Αιτητής δήλωσε ότι τόπος καταγωγής και συνήθους διαμονής του ήταν το κρατίδιο Abia, όπου διαμένουν και οι γονείς και τα αδέλφια του (ερυθρά 47-46Δ.Φ.) Ως προς το εκπαιδευτικό του υπόβαθρο, δήλωσε ότι είναι απόφοιτος δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ενώ ως προς το επαγγελματικό του υπόβαθρο, δήλωσε ότι βοηθούσε τους γονείς του σε γεωργικές εργασίες (ερυθρό 46 Δ.Φ.). Αναφορικά για το λόγο για τον οποίο εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του, δήλωσε εξαιτίας του σεξουαλικού του προσανατολισμού ως ομοφυλόφιλος. Ειδικότερα, ανέφερε ότι περί το έτος 2017 είχε σχέση με ένα άνδρα και κατά τη διάρκεια των ετών 2017-2018, ο πατέρας του αναρωτιόταν για τον σεξουαλικό του προσανατολισμό και μια Κυριακή το 2019, η αδελφή του πήρε το τηλέφωνο του Αιτητή στον πατέρα τους, ο οποίος βρήκε φωτογραφίες και βίντεο του Αιτητή με τον σύντροφο του. Πρόσθεσε ότι έκτοτε η ζωή του ήταν σε κίνδυνο και ο πατέρας του τον απειλούσε ότι θα τον έβαζε στη φυλακή. Η μητέρα του ζήτησε βοήθεια από ένα ιερέα, προκειμένου να μιλήσει με τον σύζυγο της, ώστε να αφήσει τον Αιτητή να κάνει τις επιλογές του, χωρίς ωστόσο αποτέλεσμα. Ο Αιτητής εγκατέλειψε την πατρογονική του εστία και εγκαταστάθηκε σε κοντινό χωριό και ισχυρίστηκε ότι ο κόσμος τον έψαχνε εξαιτίας του πατέρα του. Επίσης, ανέφερε ότι όταν ο πατέρας του συνειδητοποίησε ότι ο ιερέας τον υποστήριζε, ήταν πολύ θυμωμένος και έλεγε στη μητέρα του ότι αντί για φυλακή θα ήταν καλύτερα να τον σκοτώσει (ερυθρό 45 Δ.Φ.). Ερωτηθείς τί πιστεύει ότι θα συμβεί σε περίπτωση επιστροφής του στην Νιγηρία δήλωσε ότι θα είναι δύσκολο διότι ο πατέρας του είναι εν ζωή και δεν νοιώθει άνετα να μείνει εκεί. Ερωτηθείς αν μπορεί να ζήσει σε άλλη περιοχή της Νιγηρίας, δήλωσε ότι ενδεχομένως να πήγαινε σε άλλη πολιτεία (ερυθρό 40 Δ.Φ.). Ακολούθως, τέθηκαν στον Αιτητή ερωτήσεις στη βάση του μοντέλου DSSH. Στα πλαίσια των ερωτήσεων που του τέθηκαν, δήλωσε ότι επέλεξε να είναι ομοφυλόφιλος διότι συναναστρεφόταν με άνδρες και τοποθέτησε τη συνειδητοποίηση περί του σεξουαλικού του προσανατολισμού στην ηλικία των 18 ετών, ενώ η πρώτη του σεξουαλική επαφή με άνδρα συνέβη σε ηλικία 33 ετών (ερυθρό 44 Δ.Φ.). Ερωτηθείς τον λόγο που η πρώτη σεξουαλική επαφή ήταν σε ηλικία 33 ετών, δήλωσε ότι ήταν εξαιτίας του τρόπου που μεγάλωσε και του φόβου που τους μετέδωσε ο πατέρας του, ότι δεν έπρεπε να κάνουν οτιδήποτε μέχρι την ηλικία γάμου. Περαιτέρω, περιέγραψε την πρώτη του σχέση, τον οποίο γνώρισε σε ένα ποδοσφαιρικό αγώνα, του ζήτησε να γίνουν φίλοι και μέσω επικοινωνίας έγιναν ζευγάρι. Ισχυρίστηκε ότι διατηρούσε σχέση για 6 έτη με το σύντροφο του (ερυθρό 43 Δ.Φ.). Ερωτηθείς πώς νοιώθει για την ομοφυλοφιλία του, ανέφερε ότι νοιώθει καλά και είναι χαρούμενος. Επίσης, ανέφερε ότι το έτος 2017 αποκάλυψε στην αδελφή του ότι διατηρεί σχέση με άνδρα και ερωτηθείς πως αποφάσισε να αποκαλύψει τον σεξουαλικά του προσανατολισμό στην οικογένεια του, ισχυρίστηκε ότι ο πατέρας του επιθυμούσε να τον παντρέψει και του δήλωσε ότι δεν ενδιαφέρεται για τις γυναίκες (ερυθρό 43 Δ.Φ.). Ως προς την αντίδραση της οικογένειας του δήλωσε ότι τα αδέλφια του και ο πατέρας του ήταν πολύ θυμωμένοι μαζί του και ένοιωθαν αποστροφή, αλλά η μητέρα του δεν είχε πρόβλημα. Ερωτηθείς πως ζούσε ως ομοφυλόφιλος στη Νιγηρία, ανέφερε πως δεν ένοιωθε άνετα και ήταν χαρούμενος μόνο όταν ήταν με τον σύντροφο του. Πρόσθεσε ότι κανείς δεν ήθελε να συναναστρέφεται μαζί του και πως τον απέρριπταν λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού (ερυθρό 42 Δ.Φ.). Δήλωσε πως η κοινότητα γνώριζε ότι ήταν ομοφυλόφιλος εξαιτίας του πατέρα του, ο οποίος ζήτησε από τους νεαρούς να τον συλλάβουν. Ερωτηθείς πώς αντιμετωπίζεται η ομοφυλοφιλία στο χριστιανισμό, ο Αιτητής απάντησε ότι άκουσε πως υπάρχουν σχέσεις ομοφυλόφιλων, ενώ για την αντιμετώπιση από τη κοινωνία δήλωσε πως ένα ομοφυλόφιλο άτομο θεωρείται μη υπεύθυνο άτομο και δεν εκτιμάται, και ως προς την αντιμετώπιση του κράτους ότι υπάρχει ποινή φυλάκισης 14 ετών (ερυθρό 42 Δ.Φ.). Ο Αιτητής δήλωσε ότι για να προστατεύσει τον εαυτό του, ως ομοφυλόφιλο άτομο, δεν συναναστρεφόταν με κανένα για να αποφύγει προσβολές και να συλληφθεί. Ως προς το περιστατικό, όπου ο πατέρας του ανακάλυψε φωτογραφίες και βίντεο στο τηλέφωνο του, δήλωσε ότι συνέβη το 2019 και ακολούθως διέφυγε σε κοντινό χωριό με το σύντροφο του, όπου παρέμεινε μέχρι να αναχωρήσει από τη χώρα καταγωγής του. Τέλος, ισχυρίστηκε ότι δεν του συνέβη οτιδήποτε, μόνο ότι δεχόταν απειλές από τον πατέρα του ότι θα τον σκοτώσει (ερυθρό 41 Δ.Φ.).

Αφού ο λειτουργός αξιολόγησε τα όσα καταγράφηκαν κατά την συνέντευξη αποδέχθηκε τους ισχυρισμούς του Αιτητή ως προς τα προσωπικά στοιχεία και το εν γένει προφίλ του. Απορρίφθηκε, όμως, ως εσωτερικά αναξιόπιστος, ο ισχυρισμός του για τον σεξουαλικό του προσανατολισμό ως ομοφυλόφιλου.

Ως προς το δεύτερο ισχυρισμό, ο λειτουργός αφού παρουσίασε το μοντέλο DSSH, προέβη σε αξιολόγηση της εσωτερικής αξιοπιστίας του Αιτητή στη βάση του εν λόγω μοντέλου.

(α) Διαφορετικότητα: Αξιολογώντας τις απαντήσεις του Αιτητή που του τέθηκαν υπό το σκέλος της διαφορετικότητας, ο λειτουργός κατέγραψε ότι δεν ήταν σε θέση να περιγράψει με επαρκείς λεπτομέρειες το πώς έγινε η συνειδητοποίηση του σεξουαλικού του προσανατολισμού και της διαφορετικότητάς του. Περαιτέρω, κατέγραψε ότι ο Αιτητής επέλεξε να γίνει ομοφυλόφιλος, χωρίς να είναι σε θέση να παρέχει πληροφορίες, αναφέροντας ότι καθώς μεγάλωνε ήταν με αγόρια και έβλεπε πολλούς να έχουν ομοφυλοφιλικές σχέσεις. Ακολούθως, έκρινε ότι στα λεγόμενα του απουσιάζει η συνοχή, αναφορικά με τη πρώτη του σεξουαλική επαφή με άτομο του ιδίου φύλου σε ηλικία 33 ετών και δεν ήταν σε θέση να περιγράψει τι τον ώθησε σε αυτή την ηλικία να έχει σεξουαλική επαφή. Δεν ήταν σε θέση να αποσαφηνίσει πως αισθάνεται ως ομοφυλόφιλος άνδρας και τα λεγόμενα του φέρουν έντονες, επιπόλαιες περιγραφές και ανεπαρκείς δηλώσεις. Αναφορικά με τον άνδρα που διατηρούσε σχέση επί 6 έτη, δεν παρείχε επαρκείς πληροφορίες σχετικά με τη γνωριμία τους και πως εξελίχθηκε σε ερωτική σχέση και ως γνώριζε ότι το εν λόγω πρόσωπο ήταν ομοφυλόφιλος.

(β) Στίγμα/Ντροπή: Αξιολογώντας τις απαντήσεις του Αιτητή που του τέθηκαν υπό το σκέλος του στίγματος και της ντροπής, καταγράφηκε ότι απαντήσεις του δεν χαρακτηρίζονται από συνοχή, καθώς από τις δηλώσεις του λείπει η έκφραση συναισθημάτων ντροπής ή απομόνωσης. Περαιτέρω, κατέγραψε ότι ο τρόπος που αποκάλυψε στην οικογένεια του για τον σεξουαλικό του προσανατολισμό καθώς και η γνωριμία με τον σύντροφο του και πως εξελίχθηκε σε ερωτικό δεσμό, παρουσιάζονται με επιπολαιότητα. Δεν παρείχε πληροφορίες για την απόφαση του να μιλήσει στην οικογένεια του για τον σεξουαλικό του προσανατολισμό και από τα λεγόμενα του απουσιάζει το αίσθημα του κινδύνου και του φόβου, ενώ ασαφείς και αόριστες χαρακτηρίστηκαν οι αναφορές του ως προς την αντίδραση της οικογένειας του. Δεν παρείχε επαρκείς πληροφορίες σχετικά με το πως ήταν η σχέση με την οικογένεια του από το 2017 και έπειτα, όταν μίλησε για τον σεξουαλικό του προσανατολισμό, και αναμενόταν να παρέχει επαρκείς πληροφορίες σχετικά με τις αλληλεπιδράσεις τους και τη φύση της σχέσης του εφόσον διέμενε μαζί τους. Δεν έδειξε να γνωρίζει τον κίνδυνο του στίγματος και της ντροπής που ένα ΛΟΑΤΚΙ άτομο (συντομογραφία για Λεσβίες, Ομοφυλόφιλους, Αμφιφυλόφιλους, Τρανς και Ίντερσεξ άτομα - LGBTI = lesbian, gay, bisexual, transgender, intersex) ενδέχεται να αντιμετωπίζει στη Νιγηρία τόσο θρησκευτικά όσο και κοινωνικά και δεν προέβη σε καμία αναφορά σε στίγμα που είτε ο ίδιος είτε ένα ΛΟΑΤΚΙ άτομο μπορεί να βιώσει στη Νιγηρία. Τέλος, δεν περιέγραψε προσωπικά βιώματα, σκέψεις, προβληματισμούς ή φόβους τους οποίους ενδέχεται να βίωνε ως ομοφυλόφιλο άτομο στη Νιγηρία.

(γ) Βλάβη: Αξιολογώντας τις απαντήσεις του ως προς το στοιχείο της βλάβης, καταγράφηκε ότι ο Αιτητής δεν έχει πλήρη αντίληψη της επικρατούσας κατάστασης στη χώρα του, ως προς την αντιμετώπιση της κοινωνίας απέναντι στα ομοφυλόφιλα άτομα, αλλά και την αντιμετώπιση της θρησκείας. Κληθείς να περιγράψει πως προστάτευε τον εαυτό του δεν παρείχε πληροφορίες ενώ έλλειψη συνοχής φέρουν τα λεγόμενα του, εφόσον δήλωσε ότι όλοι γνώριζαν για τον σεξουαλικό του προσανατολισμό. Περαιτέρω, μετά το περιστατικό που συνέβη το 2019, με την αποκάλυψη των φωτογραφιών, δεν παρείχε επαρκείς πληροφορίες για την αντίδραση της οικογένειας του και ανέφερε ότι στη συνέχεια μετέβη στο διπλανό χωριό και τα βράδια επέστρεφε στην οικία του για φαγητό, γεγονός που χαρακτηρίζεται από έλλειψη ευλογοφάνειας, εφόσον δεν διακρίνεται οποιαδήποτε αίσθηση φόβου ή κινδύνου. Τέλος, αντιφατικές δηλώσεις εντοπίστηκαν σε σχέση με τα όσα ανέφερε κατά τη συνέντευξη ευαλωτότητας του (ερυθρά 30-19 Δ.Φ.)

Στο σκέλος της εξωτερικής αξιοπιστίας, ο λειτουργός προέβη σε έρευνα σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, οι οποίες επιβεβαιώνουν ότι στη Νιγηρία παρατηρούνται φαινόμενα ομοφοβικής βίας, καθώς επίσης ότι τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα βιώνουν εκτεταμένες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους. Περαιτέρω, παρέθεσε το νομοθετικό πλαίσιο της Νιγηρίας το οποίο πράγματι ποινικοποιεί την ομοφυλοφιλία και επιφυλάσσει ποινή 14 χρόνων κάθειρξης σε άτομα που επιδίδονται σε σεξουαλικές πράξεις με άτομα του ίδιου φύλου καθώς και πληροφορίες για την αντιμετώπιση της θρησκείας στην ομοφυλοφιλία. Ως προς τις φωτογραφίες και το βίντεο που παρέδωσε ο Αιτητής κατά τη διάρκεια της συνέντευξης του, ο λειτουργός επεσήμανε ότι αποτελούν υποστηρικτικό χαρακτήρα ως προς το αίτημα του και δεν μπορούν από μόνα τους να στοιχειοθετήσουν αυτό το μέρος του αιτήματος του. Ο λειτουργός, αφού έλαβε υπόψη τα ανωτέρω, κατέληξε ότι ο ισχυρισμός που αφορά τον σεξουαλικό του προσανατολισμό δεν γίνεται αποδεκτός.

Το Δικαστήριο αφού διεξήλθε των λεπτομερειών της συνέντευξης διαπιστώνει, όπως και η εισήγηση του λειτουργού, ότι δεν θα μπορούσαν να γίνουν αποδεκτοί οι ισχυρισμοί του Αιτητή σε σχέση με την σεξουαλική του ταυτότητα ως ομοφυλόφιλο άτομο. Ο Αιτητής δεν παρείχε κάθε διαθέσιμη βοήθεια στον εξεταστή για τη διαπίστωση των στοιχείων της υπόθεσής του, ούτε τεκμηρίωσε τους ισχυρισμούς του με επαρκή λεπτομέρεια (Βλέπε Άρθρο 18 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023, (Ν.6(Ι)/2000), βλέπε επίσης Πρακτικός Οδηγός της ΕΑΣΟ: Αξιολόγηση των Αποδεικτικών Στοιχείων, Μάρτιος 2015, σελ.11 και Evidence and credibility assessment in the context of the Common European Asylum System της EUAA, February 2023, σελ.57-72, 103-112, 120-131, βλέπε επίσης, § 205 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Ούτε θα μπορούσε να τύχει του ευεργετήματος της αμφιβολίας το οποίο δίνεται μόνο όταν έχουν προσκομισθεί όλα τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία και όταν ο εξεταστής είναι γενικά ικανοποιημένος από την αξιοπιστία του αιτούντα (Βλέπε §204 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Αναφορικά με το μέρος που αφορά την σεξουαλική του ταυτότητα ο Αιτητής απέτυχε να εξηγήσει με λεπτομέρειες την διαφορετικότητα του όσον αφορά την σεξουαλική του ταυτότητα, αλλά ούτε και ήταν σε θέση να τεκμηριώσει επαρκώς οποιαδήποτε εμπειρία που παραπέμπει σε βιωματικό γεγονός κατά το οποίο ένιωθε στιγματισμένος. Οι απαντήσεις του αναφορικά με τις σκέψεις, τα συναισθήματά του, τη σχέση που είχε με άτομο του ιδίου φύλου και εν γένει τον εσωτερικό του κόσμο σχετικά με την σεξουαλική του ταυτότητα ήταν αόριστες και ελλιπείς. Οι ισχυρισμοί του δεν ενείχαν το προσωπικό και βιωματικό στοιχείο, προέβη σε ασαφείς δηλώσεις ως προς την συνειδητοποίηση της σεξουαλικής του ταυτότητας και ως προς το πώς αισθάνεται ο ίδιος την διαφορετικότητά του. Ούτε προκύπτει από τα λεγόμενά του το αίσθημα θλίψης και ψυχικής ταλαιπωρίας που ευλόγως αναμένεται να νιώθουν άτομα που στιγματίζονται ζώντας σε ένα κοινωνικό πλαίσιο όπου η σεξουαλική τους ταυτότητα θεωρείται ταμπού. Ως προς το στοιχείο της βλάβης, ασαφείς και χωρίς επαρκή λεπτομέρεια υπήρξαν οι δηλώσεις περί των προσωπικών βιωμάτων, στις οποίες δεν κατόρθωσε να στοιχειοθετήσει βιωματικό χαρακτήρα. Το δε αφήγημα του για τις απειλές που ελάμβανε από τον πατέρα του θεωρώ ότι στερείται αληθοφάνειας και λεπτομερειών, ενδεικτικών μιας γνήσιας προσωπικής εμπειρίας. Καμία πληροφόρηση έδωσε σε σχέση με την κοινότητα των ομοφυλόφιλων της χώρας του και δεν ήτο σε θέση να περιγράψει συναισθήματα διαφορετικότητας, στιγματισμού, ντροπής ή βλάβης. Ούτε τα τεκμήρια που παρουσίασε ο Αιτητής σχετικά με το αίτημα του (φωτογραφίες & βίντεο) μπορούν να στοιχειοθετήσουν ισχυρισμό για σεξουαλικό προσανατολισμό καθότι να εν λόγω στοιχεία που παρουσιάζει ο αιτών έχουν μόνο υποστηρικτικό χαρακτήρα, η εκτίμηση βασίζεται κυρίως στην αξιοπιστία των δηλώσεων του αιτούντα άσυλο σχετικά με τον γενετήσιο προσανατολισμό του και δεν διαφέρει από την πραγματοποιούμενη στο πλαίσιο εξέτασης, όπως άλλες περιπτώσεων, λόγων δίωξης. Ούτε αποδίδεται σημασία σε εικόνες σεξουαλικών πράξεων τις οποίες προσκομίζουν οι αιτούντες άσυλο ως αποδεικτικά στοιχεία, δεδομένου ότι αυτές αποδεικνύουν απλώς και μόνον την τέλεση τέτοιων πράξεων και όχι τον προβαλλόμενο γενετήσιο προσανατολισμό^[2]. Ούτε έχει τεκμηριώσει με τις αιτιάσεις του και τα όσα παρουσίασε, ότι έχει συλληφθεί/καταδικασθεί, ή καταζητείται/διώκεται είτε από τις αρχές της χώρας της είτε από άλλους φορείς δίωξης (Βλέπε Άρθρο 3Α του περί Προσφύγων Νόμου του 2000 έως 2023 (Ν. 6(I)/2000). Επομένως, η κατάληξη της Υπηρεσίας Ασύλου είναι αιτιολογημένη, λήφθηκε μετά από δέουσα έρευνα και στα πλαίσια του Νόμου καθότι από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον της και από τις παραστάσεις του Αιτητή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023, (Ν.6(Ι)/2000).

Ούτε η περίπτωση του Αιτητή εμπίπτει στις προϋποθέσεις παροχής σε αυτόν καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας. Ο λειτουργός εξέτασε κατά πόσο ο Αιτητής θα υπόκειτο σε περίπτωση επιστροφής του στην χώρα καταγωγής σε οποιαδήποτε τέτοια σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη ως προσδιορίζεται στο Άρθρου 19 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023, (Ν.6(Ι)/2000), καταλήγοντας ότι τέτοιος κίνδυνος δεν υφίσταται. Ουδείς εκ των ισχυρισμών που πρόβαλε τεκμηριώνει την ύπαρξη ουσιωδών λόγων ώστε να πιστεύεται ότι ο ίδιος προσωπικά, σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του, θα υποβληθεί σε κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή σε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία, βάσει του Άρθρου 15, εδάφια (α) και (β), της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2011/95/ΕΕ  που αντιστοιχεί στο Άρθρο 19(2), εδάφια (α) και (β), του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023, (Ν. 6(Ι)/2000). Ειδικά δε ως προς το σκέλος της διακινδύνευσης λόγω βίας ασκούμενης αδιακρίτως σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξης, ο λειτουργός σημειώνει ότι βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης επιβεβαιώνεται ότι στο κρατίδιο του Αιτητή (Abia) δεν παρατηρούνται συνθήκες ένοπλων συγκρούσεων. Σημειώνεται ότι ο ίδιος σε κανένα στάδιο της διαδικασίας αξιολόγησης της αίτησης του ανέφερε ότι κινδυνεύει λόγω ένοπλης σύρραξης στη χώρα του, ενώ από αναθεωρημένη έρευνα του Δικαστηρίου επιβεβαιώνεται ότι παρόλο που στην περιοχή του Αιτητή λαμβάνουν χώρα κάποια περιστατικά ασφαλείας, ο αριθμός των επεισοδίων αυτών είναι χαμηλός – επομένως ο βαθμός αδιάκριτης βίας δεν φτάνει το βαθμό κατά τον οποίο να τεκμηριώνεται ότι και μόνη η παρουσία του Αιτητή στο έδαφος της περιοχής τον εκθέτει σε πραγματικό κίνδυνο βλάβης. Συγκεκριμένα, από τα στοιχεία της ιστοσελίδας ACLED αναφορικά με ολόκληρη την πολιτεία Abia, κατά το τελευταίο έτος εντοπίστηκαν στο σύνολο 36 περιστατικά ασφαλείας και 52 θάνατοι.[3]

Επομένως, με βάση όλα τα ανωτέρω δεν διαπιστώνω ελλιπή έρευνα αλλά ούτε πλάνη περί το νόμο και των πραγματικών δεδομένων που λήφθηκαν υπόψη από την Υπηρεσία Ασύλου κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης (Βλέπε Αντώνης Ράφτης ν. Δημοκρατίας, (2002) 3 Α.Α.Δ. 345). Η επάρκεια της αιτιολογίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα πραγματικά και νομικά περιστατικά της υπόθεσης, ενώ η αιτιολογία της προσβαλλόμενης πράξης συμπληρώνεται και/ή αναπληρώνεται μέσα από τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου του Αιτητή ήτοι της έκθεσης/εισήγησης του λειτουργού η οποία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της απόφασης του εξουσιοδοτημένου από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιου λειτουργού, όπως επίσης και από το σύνολο της όλης διοικητικής ενέργειας με αποτέλεσμα να καθίσταται εφικτός ο δικαστικός έλεγχος (Βλέπε Φράγκου ν. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ.270). Το Δικαστήριο μετά από έλεγχο νομιμότητας/ορθότητας και πραγματικό έλεγχο των περιστάσεων του Αιτητή, όπως αναλύεται ανωτέρω, καταλήγει στο ίδιο εύρημα ότι δηλαδή δεν μπορεί να του αναγνωριστεί το καθεστώς του πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας. Λαμβάνεται δε υπόψη ότι με την Κ.Δ.Π.145/2025 ημερ. 30/05/25 καθορίστηκε η χώρα καταγωγής του Αιτητή ως ασφαλής χώρα ιθαγένειας και δεν κατάφερε να τεκμηριώσει με οποιοδήποτε τρόπο ότι η χώρα του δεν είναι ασφαλής ειδικά για την περίπτωση του.

Για όλους του πιο πάνω λόγους, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται με €1300 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

 

 

 

Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.