ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθ. Αρ.: 5004/2024

 

06 Νοεμβρίου, 2025

[Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

1.    I.L.M., (ARCXXXXXXXXX) από το Κονγκό και τώρα στη Πάφο

2.    K.M.B (ARC XXXXXXXXX) από το Κονγκό και τώρα στη Πάφο

Αιτήτριες

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υφυπουργείου Μετανάστευσης και Διεθνούς Προστασίας, Υπηρεσία Ασύλου

Καθ’ ων η Αίτηση

Εμφανίσεις:

Χ. Παφίτη (κα) για Α. Λαζάρου (κα), Δικηγόροι για Αιτήτριες.

Α. Κίτσιου (κα) για Ρ. Προδρόμου (κα), Δικηγόρος για Γενικό Εισαγγελέα, Δικηγόρος για τους Καθ' ων η Αίτηση.

Η Αιτήτρια 1 παρούσα.

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την παρούσα προσφυγή οι Αιτήτριες προσβάλλουν την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, επιστολής ημερομηνίας 18/12/24 (κοινοποιήθηκε αυθημερόν) με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά τους για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας ως άκυρη, παράνομη και στερούμενη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος και/ή ζητούν απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να τους αναγνωρίζεται προσφυγικό καθεστώς ή καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας.

 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Η Αιτήτρια 1, υπήκοος Λαϊκής Δημοκρατίας του Κογκό (στο εξής «ΛΔΚ»), υπέβαλε αίτηση για διεθνή προστασία στις 22/02/22, πραγματοποιήθηκε συνέντευξη στις 19/03/24 και την 31/10/24 συντάχθηκε η έκθεση/εισήγηση και ο εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιος λειτουργός αποφάσισε την απόρριψη της αίτησης στις 26/11/24, απόφαση που αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

 

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Η Αιτήτρια 1 μέσω της συνηγόρου της, υποστηρίζει ότι η απόφαση ελήφθη χωρίς τη διεξαγωγή δέουσας έρευνας και ορθής αξιολόγησης των γεγονότων της υπόθεσης, που οδήγησε σε πλάνη περί τα πράγματα  και αναιτιολόγητα παραπέμποντας σε σχετική νομολογία και νομοθεσία. Επιπλέον, υποστήριξε ότι δεν λήφθηκε υπόψη το βέλτιστο συμφέρον του ανήλικού τέκνου της Αιτήτριας 1 – Αιτήτριας 2. 

 

Οι Καθ' ων η Αίτηση απαντούν ότι η προσβαλλόμενη με την παρούσα προσφυγή απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου έχει ληφθεί ορθά και νόμιμα, μετά από δέουσα έρευνα και αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα σχετικά γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης και ότι η επίδικη απόφαση είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη.

 

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Προτού το Δικαστήριο προβεί σε εξέταση λόγων ακύρωσης θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι ισχυρισμοί/ λόγοι ακύρωσης όπως αυτοί προβάλλονται μέσω της συνηγόρου των Αιτητριών στο δικόγραφο της προσφυγής, δεν αναπτύσσονται επαρκώς στην Γραπτή Αγόρευση. Απλή επίκληση παραβίασης Νόμων και γενικών αρχών διοικητικού δικαίου, χωρίς οποιαδήποτε συγκεκριμενοποίηση δεν είναι αρκετή. Η αιτιολόγηση νομικών σημείων είναι απαραίτητη για την εξέταση λόγων ακύρωσης από το Δικαστήριο, οποιαδήποτε αοριστία ή ασάφεια, αναπόφευκτα επηρεάζει τη νομική τους βάση με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να κριθούν αναιτιολόγητοι και ανεπίδεκτοι δικαστικής εκτίμησης. Ούτε μπορούν να γίνουν αποδεκτοί ισχυρισμοί που δεν εξειδικεύονται ή δεν αιτιολογούνται, διότι με αυτό τον τρόπο το Δικαστήριο, παρόλο που ασκεί και έλεγχο ουσίας, θα οδηγείτο σε συζήτηση σχεδόν οιουδήποτε θέματος κατά παράβαση των δικονομικών διατάξεων και του ρόλου που διαδραματίζουν στον καθορισμό των επίδικων θεμάτων και της διεξαγωγής της διοικητικής δίκης. (Βλέπε Κανονισμό 7 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962, που εφαρμόζεται κατ΄ αναλογία και από το παρόν Δικαστήριο - Κανονισμός 2 των περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας  Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019 έως 2022 (3/2019), και των λεχθέντων στη  Δημοκρατία ν. Κουκκουρή(1993) 3 Α.Α.Δ. 598, Latomia Estate Ltd v. Δημοκρατίας (2001) 3 Α.Α.Δ. 672, Δημοκρατία ν. Σπύρου (2007) 3 Α.Α.Δ. 533, Δημοκρατία ν. Shalaeva (2010) 3 Α.Α.Δ. 598, επίσης - Ιωσηφίδης ν. Γενικού Εισαγγελέα (1990) 3 Α.Α.Δ. 4599, Kadivari ν. Δημοκρατίας (αρ. 2) (1992) 4 Α.Α.Δ. 2924). Σημειώνεται δε, ότι λόγοι ακύρωσης που καταγράφονται στην προσφυγή, αλλά δεν έχουν αναπτυχθεί μέσω της Γραπτής Αγόρευσης θεωρείται, με βάση την πάγια νομολογία, ότι έχουν εγκαταλειφθεί.

 

Ανεξάρτητα, όμως, της πιο πάνω διαπίστωσης αντλώντας τις εξουσίες που ορίζονται στο Άρθρο 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2023 (Ν.73(Ι)/2018), προχωρώ σε αξιολόγηση της ουσίας του αιτήματος των Αιτητριών σε συνάρτηση με τους ισχυρισμούς έλλειψης δέουσας έρευνας, πλάνης περί τα πράγματα και ανεπαρκούς αιτιολόγησης της προσβαλλόμενης πράξης στη βάση του περιεχομένου του διοικητικού φακέλου (στο εξής «ΔΦ»). 

 

Από το πρακτικό της συνέντευξης, προκύπτει, ότι ο εξεταστής-λειτουργός διενήργησε ενδελεχείς ερωτήσεις στην Αιτήτρια 1 για να διαπιστώσει την αξιοπιστία των ισχυρισμών της σε συνάρτηση με τους λόγους που εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής της. Στην έκθεση/εισήγηση καταγράφεται ότι οι δηλώσεις της όσον αφορά την ταυτότητα, το προφίλ, τη χώρα καταγωγής και τον τόπο συνήθους διαμονής της, ήτοι τo Matadi της ΛΔΚ, ήταν συγκεκριμένες, λεπτομερείς και παρουσίαζαν συνοχή με τις διαθέσιμες πληροφορίες για την χώρα καταγωγής της (ερυθρά 107-106 ΔΦ). Ωστόσο, οι ισχυρισμοί της ότι απειλήθηκε από τη πατρική της οικογένεια, μετά τον θάνατο του πατέρα της το έτος 2020, λόγω περιουσιακών διαφορών μεταξύ των οικογενειών, ότι από τον Αύγουστο του 2021 διέμενε σε φιλικό της σπίτι και μια μέρα, τον Οκτώβριο του 2021, μια συμμορία εισέβαλε στην οικία για ληστεία και ότι ήταν θύμα σεξουαλικής κακοποίησης από τον σύζυγο της φίλης της μητέρας της, κατά την παραμονή της στη Kinshasa τον Οκτώβριο του 2021, απορρίφθηκαν λόγω έλλειψης εσωτερικής αξιοπιστίας. Ο λειτουργός κατέληξε ότι οι απαντήσεις της αναφορικά με τα συγκεκριμένα περιστατικά ήταν ασυνεπείς, ελλιπείς, χωρίς συνοχή και μη ευλογοφανείς. Κρίθηκε ότι δεν ήταν σε θέση να δώσει ακριβείς και επαρκείς πληροφορίες για τα περιστατικά που επικαλέστηκε κατά τη διάρκεια της συνέντευξης (ερυθρά 57 – 37 ΔΦ). Πιο συγκεκριμένα:

-       δεν ήταν σε θέση να παράσχει συγκεκριμένες πληροφορίες αναφορικά με τις απειλές που δέχθηκε η ίδια, η μητέρα της και ο αδελφός της από την οικογένεια του πατέρα της για την ακίνητη περιουσία του αποθανόντος, ούτε ήταν σε θέση να προσδιορίσει χρονικά πότε ξεκίνησαν, τον τρόπο με τον οποίο ο θείος και η θεία της κατάφεραν να τους διώξουν από την οικία τους και τη διαδικασία που ακολούθησε η αστυνομία.

-       έλλειψη λεπτομερειών παρατηρήθηκε στις αναφορές της ως προς το περιστατικό που πραγματοποιήθηκε σε φιλικό σπίτι όπου διέμενε από τον Αύγουστο του 2021, με αποτέλεσμα να αποβιώσει ο πατέρας οικογένειας.

-       δεν ήταν σε θέση να παράσχει λεπτομέρειες σχετικά με τον νεαρό άνδρα που επιτέθηκε, ο οποίος πήγε αρχικά στη οικία προκειμένου να διαπιστώσει ότι ο πατέρας της οικογένειας βρισκόταν εκεί και ακολούθως μετέβη με άλλα άτομα, οπλισμένοι και απειλούσαν για χρήματα.  

-       κληθείσα να περιγράψει την έρευνα που ακολούθησε η αστυνομία για το περιστατικό, ισχυρίστηκε ότι κλήθηκε για κατάθεση, χωρίς ωστόσο να είναι σε θέση να περιγράψει τι συνέβη όταν πήγε στην αστυνομία και όταν της ζητήθηκε να περιγράψει τη διαδικασία που ακολούθησε για την αναγνώριση του νεαρού άνδρα δεν παρείχε επαρκείς πληροφορίες.

-       δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει τον λόγο που κινδυνεύει από τον νεαρό άνδρα που συνελήφθη και τα μέλη της συμμορίας, αναφέροντας γενικά ότι εξαιτίας της κατάθεσης της επιβεβαιώθηκε ότι ο νεαρός άνδρας είναι εγκληματίας, ενώ δήλωσε ρητά ότι δεν έλαβε απειλές ούτε και συνάντησε ξανά τα συγκεκριμένα άτομα .

-       παρατηρείται αδυναμία της Αιτήτριας να περιγράψει την σεξουαλική κακοποίηση που υπέστη από τον άνδρα, ονόματι “papa Jack”, στην οικία του οποίου διέμενε περί τον Οκτώβριο του 2021 στη Κινσάσα, ενώ δεν παρείχε λεπτομέρειες σχετικά με την αντίδραση της ούτε ήταν σε θέση να εξηγήσει τις απειλές που ελάμβανε από τον συγκεκριμένο άνδρα, δηλώνοντας γενικά ότι την απειλούσε θα την έδιωχνε από την οικία σε περίπτωση που μιλούσε στη σύζυγό του. 

-       κληθείσα να περιγράψει το περιστατικό επίθεσης που δέχθηκε από τη σύζυγο του άνδρα, ανέφερε ότι την χτύπησε και τη μαχαίρωσε, στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο και με τη βοήθεια του άνδρα εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής της, καθώς ο ίδιος δεν ήθελε να αποκαλυφθεί η αλήθεια και να μάθει ο κόσμος την πράξη της συζύγου του.

-       κληθείσα να διευκρινίσει τον λόγο που δεν αναφέρθηκε στα ανωτέρω περιστατικά στην αίτηση καταγραφής της, η Αιτήτρια δήλωσε χωρίς να παρέχει λεπτομέρειες, ότι της ζητήθηκε να τα καταγράψει με συντομία και δεν την ρώτησαν (ερυθρό 39 ΔΦ). 

-       αντίφαση εντοπίζεται στις δηλώσεις της μεταξύ των καταγραφών της στην αίτησή της για διεθνή προστασία και στους ισχυρισμούς της κατά τη συνέντευξη της. Στην αίτηση της, ανέφερε πως μετά τον θάνατο των γονιών της, η ίδια και ο αδελφός της κατηγορήθηκαν για μαγεία από την οικογένεια του πατέρας τους και τους θεωρούσαν υπεύθυνους για τον θάνατο τους. Κληθείσα να διευκρινίσει την άνω αντίφαση δήλωσε ότι όσα ανέφερε στη συνέντευξη συνέβησαν (ερυθρό 39-1χ ΔΦ). Η άνω δήλωση κρίνεται ως μη ικανοποιητική, εφόσον το αφήγημα της βασίζεται σε διαφορετικά γεγονότα (ερυθρό 49-2χ ΔΦ)

Το Δικαστήριο αφού διεξήλθε των λεπτομερειών της συνέντευξης διαπιστώνει, όπως και η εισήγηση του λειτουργού, ότι δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτό αυτό το μέρος της ιστορίας της. Οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί της δεν παρουσιάζουν συνέπεια, επαρκείς πληροφορίες και λεπτομέρειες που να παραπέμπουν σε βιωματικά περιστατικά. Υποχρεούτο δε να παρέχει κάθε διαθέσιμη βοήθεια στον εξεταστή για τη διαπίστωση των στοιχείων της υπόθεσής της και να τεκμηριώσει τους ισχυρισμούς της με επαρκή λεπτομέρεια (Βλέπε Άρθρο 18 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023, (Ν.6(Ι)/2000), βλέπε επίσης Πρακτικός Οδηγός της ΕΑΣΟ: Αξιολόγηση των Αποδεικτικών Στοιχείων, Μάρτιος 2015, βλέπε επίσης Evidence and credibility assessment in the context of the Common European Asylum System της EUAA, February 2023 σελ.57-72, 103-112, 120-131). Σύμφωνα και με την §205 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών, θα πρέπει, μεταξύ άλλων, ο αιτών να βοηθά τον εξεταστή με κάθε δυνατό τρόπο με την τεκμηρίωση των ισχυρισμών του, να κάνει προσπάθεια να υποστηρίξει τα λεγόμενά του με κάθε διαθέσιμο μέσο, να δώσει ικανοποιητική επεξήγηση για κάθε απουσία τεκμηρίων και να παρέχει όλες τις σχετικές πληροφορίες που αφορούν τον εαυτό του και τις προγενέστερες εμπειρίες του με όσο το δυνατόν περισσότερες λεπτομέρειες για να καταστήσει ικανό τον εξεταστή να αποδείξει τους σχετικούς ισχυρισμούς. Ούτε θα μπορούσε να τύχει του ευεργετήματος της αμφιβολίας, το οποίο δίνεται μόνο όταν έχουν προσκομισθεί όλα τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία και όταν ο εξεταστής είναι γενικά ικανοποιημένος από την αξιοπιστία της Αιτήτριας 1. (Βλέπε §204 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Τα γεγονότα της περίπτωσης της σε συνάρτηση με τα στοιχεία του φακέλου και τις αιτιάσεις της δεν προκύπτει να συντρέχουν στο πρόσωπο της εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά κριτήρια που μπορούν να στοιχειοθετήσουν το γεγονός ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής της και δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτή λόγω δικαιολογημένου φόβου δίωξης (§37-38 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Δεν έχει τεκμηριώσει ότι σε περίπτωση επιστροφής της θα αντιμετωπίσει οποιοδήποτε πρόβλημα από τις αρχές της χώρας της και δεν έχει ούτε καταδικασθεί, συλληφθεί, ή καταζητείται και δεν έχει κακοποιηθεί ή διωχθεί. Σημειώνεται ότι ούτε κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία υπέδειξε σημεία επί της συνέντευξης ή της έκθεσης/εισήγησης που να τεκμηριώνουν ελλιπή υπό τις περιστάσεις έρευνα της αρμόδιας αρχής κατά την αξιολόγηση των ισχυρισμών της, ούτε προσκομίστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία για αξιολόγηση και/ή για να ενισχυθεί το αίτημά της. Αποτελεί καθήκον της αρμόδιας αρχής να αξιολογεί σε συνεργασία με τον αιτούντα τα συναφή στοιχεία της αίτησής του και/ή ότι αυτή η ευθύνη μοιράζεται μεταξύ του λειτουργού και του αιτούντα, αυτό όμως δεν αναιρεί την υποχρέωση του ιδίου να υποβάλει το συντομότερο δυνατό όλα τα στοιχεία που απαιτούνται για την τεκμηρίωση της αίτησης του, ήτοι δηλώσεις/έγγραφα που έχει στη διάθεσή του σχετικά με την ηλικία του, το προσωπικό του ιστορικό, καθώς και το ιστορικό των οικείων συγγενών του, την ταυτότητα, την ιθαγένεια, τη χώρα και το μέρος προηγούμενης διαμονής του, τις προηγούμενες αιτήσεις ασύλου, το δρομολόγιο που ακολούθησε, το δελτίο ταυτότητας και τα ταξιδιωτικά του έγγραφα και τους λόγους για τους οποίους ζητεί διεθνή προστασία και/ή ότι εναπόκειται πρώτα στον ίδιο τον αιτούντα να έχει καταβάλει πραγματική προσπάθεια να τεκμηριώσει την αίτησή του^[1]. Επομένως, η κατάληξη της Υπηρεσίας Ασύλου είναι ορθή, καθότι από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον της και από τις παραστάσεις της Αιτήτριας 1 δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023, (Ν.6(Ι)/2000).

Ως προς το εάν η περίπτωση της Αιτήτριας 1 εμπίπτει στις προϋποθέσεις παροχής καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας, ο λειτουργός εξέτασε κατά πόσο θα υπόκειτο σε περίπτωση επιστροφής της στην χώρα καταγωγής σε οποιαδήποτε τέτοια σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη ως προσδιορίζεται στο Άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023, (Ν.6(Ι)/2000) και κατέληξε ότι τέτοιος κίνδυνος δεν υφίσταται (ερυθρά 98-95, 89-81 ΔΦ). Ουδείς εκ των ισχυρισμών που πρόβαλε τεκμηριώνει την ύπαρξη ουσιωδών λόγων ώστε να πιστεύεται ότι η ίδια προσωπικά, σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής της, θα υποβληθεί σε κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή σε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία, βάσει του Άρθρου 15, εδάφια (α) και (β), της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2011/95/ΕΕ^[2] που αντιστοιχεί στο Άρθρο 19(2), εδάφια (α) και (β), του περί Προσφύγων Νόμου2000 έως 2023, (Ν. 6(Ι)/2000). Ειδικά δε ως προς το σκέλος της διακινδύνευσης λόγω βίας ασκούμενης αδιακρίτως σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξης, ο λειτουργός σημειώνει ότι βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης (ερυθρά 83-81 ΔΦ) επιβεβαιώνεται ότι στην περιοχή της Αιτήτριας 1 δεν παρατηρούνται συνθήκες ένοπλων συγκρούσεων. Σημειώνεται ότι, η ίδια σε κανένα στάδιο της διαδικασίας αξιολόγησης της αίτησής της ανέφερε ότι κινδυνεύει λόγω ένοπλης σύρραξης στη χώρα της, ενώ από αναθεωρημένη έρευνα του Δικαστηρίου σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης ανευρέθηκε ότι μόνον στις ανατολικές περιοχές της ΛΔΚ ^[3],  δραστηριοποιούνται μη κρατικοί ένοπλοι φορείς, αλλά ενώ από τη βάση δεδομένων ACLED (The Armed Conflict Location & Event Data Project) προκύπτει ότι τα περιστατικά  ασφαλείας που αφορούν συνολικά την επαρχία της Kongo Central παραμένουν σε χαμηλά επίπεδα^[4] (ως και τα συμπεράσματα του λειτουργού), έτσι ώστε η κατάσταση στην εν λόγω περιοχή να μην μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένοπλη σύρραξη επιφέρουσα συνθήκες αδιακρίτως ασκούμενης βίας. Ως εκ τούτου, παρέλκει περαιτέρω διερεύνηση των προσωπικών της περιστάσεων για λόγους εφαρμογής της «αναπροσαρμοσμένης κλίμακας» όπως αυτή απορρέει από τη Νομολογία του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκής Ένωσης^[5].

Επί τούτου απορρίπτεται και ο συναφής ισχυρισμός της συνηγόρου της Αιτήτριας ότι η μη αξιολόγηση των περιστάσεων που αφορούν το ανήλικο τέκνο της θα πρέπει να οδηγήσει σε ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης. Η παράλειψη του λειτουργού – εξεταστή να καταγράψει/αξιολογήσει το ανήλικο τέκνο της Αιτήτριας κατά την αξιολόγηση κινδύνου επιστροφής δεν μπορεί να οδηγήσει σε ακύρωση της πράξης λόγω της ευρύτητας των εξουσιών του παρόντος Δικαστηρίου για εξέταση τόσο της νομιμότητας όσο και της ουσίας της υπόθεσης, εξάλλου δεν προσκομίστηκαν στοιχεία είτε στην αίτηση διεθνούς προστασίας είτε μέσω της προσφυγής που να υποδεικνύουν ειδικά πως επηρεάζονται δυσμενώς και/ή προσωπικά το βέλτιστο συμφέρον του παιδιού της Αιτήτριας 1 κατά την επιστροφή τους. Πέραν των πιο πάνω, σημειώνεται ότι ο λειτουργός κατά την εκτίμηση επιστροφής της Αιτήτριας 1 αποφάσισε ότι δεν υπάρχουν εύλογοι λόγοι να γίνει αποδεκτό ότι σε περίπτωση επιστροφής τους θα αντιμετωπίσουν δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης, λαμβάνοντας υπόψη το ότι η Αιτήτρια 1 είναι ανύπαντρη μητέρα (ερυθρά 97-96 ΔΦ). Μετά από σχετική έρευνα του Δικαστηρίου επί αυτού του σημείου πηγές αναφέρουν ότι η ΛΔΚ είναι μια πατρογονική κοινωνία, που σημαίνει ότι οι γενιές συνδέονται μέσω του πατέρα μιας οικογένειας,^[6] αυτό σημαίνει περαιτέρω ότι μια γυναίκα στη ΛΔΚ ορίζεται πάντα μόνο σε σχέση με έναν άνδρα συγγενή. Ως εκ τούτου, λοιπόν, γυναίκες που απομακρύνονται από αυτόν τον παραδοσιακό τρόπο θεώρησης της οικογένειας εκλαμβάνονται αρνητικά από την κοινωνία και ενίοτε από τη δική τους οικογένεια.^[7] Έτερη πηγή αναφέρει ότι οι ανύπαντρες γυναίκες χωρίς το υποστηρικτικό δίκτυο που προσφέρει ένας άνδρας συχνά αντιμετωπίζονται αρνητικά από την κοινωνία, βρίσκονται σε πιο ευάλωτη θέση και πολλές αποφασίζουν να κάνουν συναλλακτικό σεξ για να αποκτήσουν πρόσβαση σε καταφύγιο και εργασία.^[8] Ωστόσο, διαφαίνεται να είναι ευκολότερες οι συνθήκες για μία γυναίκα η οποία είναι ανύπαντρη και μορφωμένη και μάλιστα καλύτερες -ενδεχομένως- από μία μη μορφωμένη και παντρεμένη γυναίκα.^[9] Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο αναφορικά με την κατάσταση των γυναικών χωρίς υποστηρικτικό δίκτυο στην Κινσάσα κατά το διάστημα 07^ο/2021 – 23/08/23, επιβεβαιώνει όλα τα ανωτέρω για τις γυναίκες χωρίς υποστηρικτικό δίκτυο και περαιτέρω αναφέρεται σε δυσκολίες που αντιμετωπίζουν αναφορικά με τη διαμονή, την εργοδότηση, την πρόσβαση στην υγεία. Υφίστανται, ωστόσο, οργανώσεις κοινωνικής προστασίας, όπως οι National Social Security Fund (CNSS), National Social Security Fund for Public Servants (CNSSAP), γίνονται συλλογικές συμβάσεις εργασίας ώστε να παρέχεται υγειονομική περίθαλψη, παροχές ασθενείας, οικογενειακά επιδόματα και επιδόματα μητρότητας, υπάρχουν κοινωνικοί ασφαλιστικοί οργανισμοί που καλύπτουν οικονομικά επιδόματα όπως τα ανωτέρω και προσφέρεται κοινωνική βοήθεια σε «ευάλωτα άτομα από διάφορους φορείς όπως εκκλησίες και Μ.Κ.Ο.^[10] Σημειώνεται ότι η Αιτήτρια 1 είναι νεαρή, υγιής, άγαμη μητέρα, απόφοιτος δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης η οποία μιλάει γαλλικά και λιγκάλα και με εργασιακή πείρα, και λαμβάνοντας υπόψη ότι διατηρεί φιλικές διασυνδέσεις στη χώρα καταγωγής της (ερυθρό 53-4χ ΔΦ) και στη περιοχή διαμονής της διαμένει και η μεγαλύτερη σε ηλικία θυγατέρα της (ερυθρό 52-3χ ΔΦ), και λαμβάνοντας υπόψη τις πληροφορίες αναφορικά με τις συνθήκες διαβίωσης των γυναικών και το βέλτιστο συμφέρον του ανήλικου τέκνου της Αιτήτριας 1, διαπιστώνω πως θα έχουν την ευκαιρία να φτιάξουν τη ζωή τους.

 

Ούτε διαπιστώνω από τα ενώπιον μου στοιχεία ελλιπή έρευνα αλλά ούτε πλάνη περί το νόμο και των πραγματικών δεδομένων που λήφθηκαν από την Υπηρεσία Ασύλου κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης. Ούτε η Αιτήτρια 1 υποδεικνύει τότε (αλλά ούτε τώρα μέσω της προσφυγής της) τί δεν λήφθηκε υπόψη από την Υπηρεσία Ασύλου το οποίο έπρεπε να ληφθεί υπόψη ή όχι κατά την έκδοση της απόφασης (Βλέπε Δημοκρατία ν. Κοινότητας Πυργών κ.ά. (1996) 3 Α.Α.Δ. 503, Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας ν. Ζάμπογλου (1997) 3 Α.Α.Δ. 270, Α.Ε.Aρ.3017, Αντώνης Ράφτης ν. Δημοκρατίας, ημερ. 05/06/2002, (2002) 3 Α.Α.Δ. 345 ). Η δε επάρκεια της αιτιολογίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα πραγματικά και νομικά περιστατικά της υπόθεσης, ενώ η αιτιολογία της προσβαλλόμενης πράξης συμπληρώνεται και/ή αναπληρώνεται μέσα από τα στοιχεία του φακέλου της Αιτήτριας 1 ήτοι της έκθεσης/εισήγησης του λειτουργού η οποία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της απόφασης του εξουσιοδοτημένου από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιου λειτουργού, όπως επίσης και από το σύνολο της όλης διοικητικής ενέργειας με αποτέλεσμα να καθίσταται εφικτός ο δικαστικός έλεγχος (Βλέπε Φράγκου ν. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ.270). Το Δικαστήριο μετά από έλεγχο νομιμότητας/ορθότητας και πραγματικό έλεγχο των περιστάσεων της Αιτήτριας 1 και 2, όπως αναλύεται ανωτέρω, καταλήγει στο ίδιο εύρημα ότι δηλαδή δεν μπορεί να τους αναγνωριστεί το καθεστώς του πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας.

 

Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται με €1300 έξοδα εναντίον της Αιτήτριας 1 και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

                          

 

Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.