ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθ. Αρ.: 694/2025

 

03 Νοεμβρίου, 2025

[Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

J.B.S.B., από το Καμερούν και τώρα στη Λεμεσό

Αιτητής

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω ΥΦΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ, ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΑΣΥΛΟΥ

Καθ' ων η Αίτηση

Εμφανίσεις:

Ο. Ηλιάδης (κος) για Ε. Μυριάνθους (κα), Δικηγόρος για τον Αιτητή.

Ρ. Προδρόμου (κα) για Α. Παπαδοπουλου (κα), Δικηγόρος για Γενικό Εισαγγελέα, Δικηγόρος για τους Καθ' ων η Αίτηση.

ΑΠΟΦΑΣΗ

Με την παρούσα προσφυγή ο Αιτητής προσβάλλει την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου επιστολής ημερομηνίας 18/03/2025 με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας ως άκυρη, παράνομη, αντισυνταγματική και στερημένη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος και/ή ζητά απόφαση του Δικαστηρίου για παραχώρηση στον Αιτητή καθεστώτος διεθνούς προστασίας και/ή οποιαδήποτε άλλη θεραπεία υπό τις περιστάσεις.

 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Ο Αιτητής υπέβαλε αίτηση για διεθνή προστασία στις 24/01/25, στις 11/02/25 διεξήχθη συνέντευξη, ακολούθως ετοιμάστηκε σχετική εισηγητική έκθεση ημερομηνίας 25/02/25 και εκδόθηκε απόφαση απόρριψης στις 26/02/25, που αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

 

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Η συνήγορος για τον Αιτητή ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη διοικητική πράξη παραβιάζει τις πρόνοιες του περί Προσφύγων Νόμου και της σχετικής νομοθεσίας. Διατείνεται ότι η έρευνα της Υπηρεσίας Ασύλου ήτο ελλιπής, πεπλανημένη ως προς τα πραγματικά γεγονότα και νομικά σημεία της υπόθεσης και στερείται επαρκούς αιτιολογίας. Υιοθετεί τα όσα προβλήθηκαν από τον Αιτητή κατά την συνέντευξη και υποβάλει ότι ο Αιτητής βιώνει φόβο δίωξης επειδή είναι ομοφυλόφιλος, σεξουαλικός προσανατολισμός ο οποίος είναι ποινικοποιημένος στη χώρα καταγωγής του, καθώς επίσης και λόγω της πολιτικής, οικονομικής και στρατιωτικής κρίσης που επικρατεί στο Καμερούν.

 

Οι Καθ' ων η αίτηση απορρίπτουν τους ισχυρισμούς του Αιτητή και υιοθετούν το περιεχόμενο της Ένστασης, της Έκθεσης/Εισήγησης. Υποστηρίζουν ότι η επίδικη απόφαση είναι αποτέλεσμα δέουσας έρευνας, είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη και λήφθηκαν υπόψη όλα τα ουσιώδη στοιχεία, γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης.

 

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Αρχικά παρατηρείται πως μεγάλο μέρος της Γραπτής Αγόρευσης του Αιτητή μέσω του δικηγόρου του σε αρκετά σημεία αναλώνεται μόνο στην επανάληψη διατάξεων Νόμου, Οδηγίας ΕΕ, κανόνων δικαίου και παραπομπές σε κατευθυντήριες γραμμές και/ή εγχειρίδια χωρίς να γίνεται επακριβής υπαγωγή τους σε πραγματικά γεγονότα και νομικά δεδομένα της υπόθεσης με αποτέλεσμα να καθίστανται ανεπαρκούς αιτιολόγησης. Με βάση τους σχετικούς διαδικαστικούς κανονισμούς και πάγια νομολογία επιβάλλεται η υποχρέωση στον αιτούντα όχι μόνο να εγείρει με το δικόγραφο του όλα τα σημεία τα οποία υποστηρίζουν την προσφυγή του αλλά ταυτόχρονα να τα αιτιολογεί πλήρως. Επομένως, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί ισχυρισμοί που δεν εξειδικεύονται ή δεν αιτιολογούνται διότι με αυτό τον τρόπο το Δικαστήριο, παρόλο που ασκεί και έλεγχο ουσίας, θα οδηγείτο σε συζήτηση σχεδόν οιουδήποτε θέματος κατά παράβαση των δικονομικών διατάξεων και του ρόλου που διαδραματίζουν στον καθορισμό των επίδικων θεμάτων και της διεξαγωγής της διοικητικής δίκης. Ούτε επιτρέπεται η εισαγωγή εντελώς νέων λόγων ακύρωσης μέσω Αγορεύσεων πέραν εκείνων που έχουν καταγραφεί στην αίτηση. Αντικείμενο της διαδικασίας καθορίζεται στη δικογραφία η οποία αποτελεί το δικονομικό μέσο για την έκθεση και προσδιορισμό των επιδίκων θεμάτων. Σημειώνεται δε, ότι λόγοι ακύρωσης που καταγράφονται στην προσφυγή, αλλά δεν έχουν αναπτυχθεί μέσω της Γραπτής Αγόρευσης θεωρείται ότι έχουν εγκαταλειφθεί (Βλέπε Κανονισμό 7 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962, που εφαρμόζεται κατ΄ αναλογία και από το παρόν Δικαστήριο - Κανονισμός 2 των περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας  Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019 (3/2019), και των λεχθέντων στις Δημοκρατία ν. Κουκκουρή(1993) 3 Α.Α.Δ. 598, Latomia Estate Ltd v. Δημοκρατίας (2001) 3 Α.Α.Δ. 672, Δημοκρατία ν. Σπύρου (2007) 3 Α.Α.Δ. 533, Δημοκρατία ν. Shalaeva (2010) 3 Α.Α.Δ. 598, επίσης - Ιωσηφίδης ν. Γενικού Εισαγγελέα (1990) 3 Α.Α.Δ. 4599, Kadivari ν. Δημοκρατίας (αρ. 2) (1992) 4 Α.Α.Δ. 2924, βλέπε επίσης Υπόθ. Αρ. 107/2017, Χριστόδουλος Μιχαήλ (Συνταγματάρχης) κ.α. ν. Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω Υπουργού Άμυνας, ημερομηνίας 11/12/2017 -όπου γίνεται επανάληψη της πάγιας νομολογίας επί του ζητήματος και ειδικά την Ε.Δ.Δ.Δ.Π. Αρ. 61/2022, LOUISE GARCIA NYEMB v. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΑΣΥΛΟΥ, ημερ.30/10/24 αναφορικά με τους δικονομικά παραδεκτούς λόγους ακύρωσης). Σημειώνεται δε, ότι λόγοι ακύρωσης που καταγράφονται στην προσφυγή, αλλά δεν έχουν αναπτυχθεί μέσω της Γραπτής Αγόρευσης θεωρείται, με βάση την πάγια νομολογία, ότι έχουν εγκαταλειφθεί.

 

Ανεξάρτητα, της πιο πάνω διαπίστωσης αντλώντας τις εξουσίες που ορίζονται στο Άρθρο 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2023 (Ν.73(Ι)/2018), προχωρώ σε αξιολόγηση μόνο των λόγων ακύρωσης που καλύπτονται επαρκώς από τους νομικούς ισχυρισμούς του δικογράφου της προσφυγής και πληρούν τις προϋποθέσεις αιτιολόγησης. Η εξέταση της ουσίας της αίτησης ασύλου του Αιτητή, των στοιχείων του διοικητικού φακέλου και των πηγών πληροφόρησης σε σχέση με την χώρα καταγωγής είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τους λόγους ακύρωσης μη δέουσας έρευνας, αιτιολογίας και πλάνης σε συνάρτηση με τους ισχυρισμούς για μη παροχή σε αυτόν του καθεστώτος πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας και/ή της θεραπείας που ζητείται από το Δικαστήριο για παραχώρηση σε αυτόν καθεστώτος διεθνούς προστασίας και/ή άπτονται ζητημάτων ουσίας της αίτησης τα οποία το Δικαστήριο εξετάζει συνδυαστικά και/ή στην ολότητα τους.

 

Με βάση τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου (στο εξής «ΔΦ») ο Αιτητής στην αίτησή του κατέγραψε ότι διέφυγε του Καμερούν με τη βοήθεια της μητέρας του, η οποία είναι αστυνομικός, μετά από ένα περιστατικό επίθεσης λόγω της σεξουαλικής του ταυτότητας από κάποιους αγνώστους κατά τη διάρκεια του εορτασμού γενεθλίων του συντρόφου του εναντίον του ίδιου και των λοιπών παρευρισκόμενων (ερυθρό 1 ΔΦ). Στη συνέντευξή του, ο Αιτητής δήλωσε ως τόπο γέννησής του την πόλη Kumba στην περιφέρεια Bui του βορειοδυτικού τμήματος του Καμερούν και ως τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του την πόλη Douala στην περιοχή Littoral, όπου διέμενε από την ηλικία των τριών έως την αναχώρησή του από τη χώρα καταγωγής του (ερυθρό 47 – 1Χ-2Χ ΔΦ). Είναι άγαμος και άτεκνος, η μητέρα του διαμένει στην Douala του Καμερούν και επικοινωνούν συνεχώς, έχει μία ετεροθαλή αδελφή νεότερη από τον ίδιο, ενώ τον πατέρα του δεν τον έχει γνωρίσει (ερυθρό 50 – 1Χ και 49 – 2Χ-7Χ κ.ε. ΔΦ). Κατά την ελεύθερη αφήγησή του, ανέφερε ότι εγκατέλειψε τη χώρα του επειδή είναι ομοφυλόφιλος και εκεί άτομα όπως ο ίδιος δολοφονούνται επαναλαμβάνοντας το περιστατικό επίθεσης κατά τη διάρκεια του εορτασμού των γενεθλίων του τότε συντρόφου του (ερυθρό 45 – 1Χ ΔΦ). Σε διευκρινιστικές ερωτήσεις, ο Αιτητής δήλωσε ότι λόγω της σεξουαλικής του ταυτότητας, καθώς είναι ομοφυλόφιλος, αντιμετώπιζε διακρίσεις και βία. Ανέφερε ότι συνειδητοποίησε τη σεξουαλική του ταυτότητα σε νεαρή ηλικία (15 ετών), όταν φοιτούσε σε οικοτροφείο, όπου ανέπτυξε ερωτικές σχέσεις με συνομήλικο συμμαθητή του. Με την πάροδο του χρόνου αποδέχθηκε τη σεξουαλικότητά του, έχοντας, όπως είπε, τη στήριξη της μητέρας του. Επισήμανε ότι στην κοινωνία του Καμερούν η ομοφυλοφιλία θεωρείται «απαράδεκτη», ενώ ο νόμος προβλέπει ποινή φυλάκισης για τα άτομα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας. Ισχυρίστηκε ότι υπέστη επανειλημμένα σωματικές επιθέσεις λόγω της σεξουαλικής του ταυτότητας σε τρεις διαφορετικές χρονικές στιγμές, το 2018, το 2019 και το 2020, με πλέον σοβαρό περιστατικό εκείνο του Δεκεμβρίου του 2020 στην Douala οπότε έλαβε χώρα το προαναφερθέν περιστατικό κατά τη διάρκεια των γενεθλίων του τότε συντρόφου του όπου και τον ξυλοκόπησαν, με αποτέλεσμα να νοσηλευθεί. Ανέφερε, περαιτέρω, ότι συμμετείχε σε λέσχες και οργανώσεις της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας στο Καμερούν, όπως το Alternative Cameroon και το Humanity First, και ότι μετά την επίθεση φοβόταν για τη ζωή του. Δήλωσε ότι αναχώρησε από τη χώρα τον Μάρτιο 2021 και έφθασε στην Κύπρο, όπου διαμένει σήμερα και διατηρεί σχέση με άνδρα από τη Νιγηρία. Ο αιτητής ανέφερε ότι αισθάνεται ανασφαλής και φοβισμένος με την προοπτική επιστροφής στο Καμερούν, λόγω της κοινωνικής απόρριψης και των νομικών κυρώσεων που αντιμετωπίζουν τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα (ερυθρά 39 – 45 ΔΦ).

 

Ο λειτουργός έκανε δεκτό τον ισχυρισμό του Αιτητή ως προς τα προσωπικά στοιχεία, ήτοι τόπο καταγωγής την Douala και περιοχή τελευταίας διαμονής του την Littoral (ερυθρά 143 – 145 ΔΦ). Αναφορικά με τον ισχυρισμό του Αιτητή περί της σεξουαλικής του ταυτότητας ως ομοφυλόφιλο άτομο, ο λειτουργός εφάρμοσε το μοντέλο DSSH^[1] (Difference, Stigma, Shame, Harm - Διαφορετικότητα, Στίγμα, Ντροπή, Βλάβη) και έκρινε τον ισχυρισμό του εσωτερικά αναξιόπιστο, καθώς οι δηλώσεις του χαρακτηρίζονται από ασάφειες, αοριστίες, έλλειψη συνοχής και επαρκούς λεπτομέρειας. Ειδικότερα:

- Ως προς τη διαφορετικότητα (difference),  στο πρόσωπο του δεν διαφαίνεται ότι υπάρχει αίσθηση και η αντίληψη της διαφορετικότητάς του, καθώς με γενικότητα και χωρίς συνοχή ανέφερε ότι αφενός πως έκαναν χρήση μαριχουάνας και δεν σκεφτόταν πολύ το τι έκανε και αφετέρου δήλωσε ότι ένιωθε πως δεν ήταν σωστό να είναι ομοφυλόφιλος αλλά εμπιστευόταν τον πρώτο του σύντροφο – συμμαθητή του και συνέχιζε τη σχέση τους, ενώ κληθείς να περιγράψει πως ένιωθε διαφορετικός δημιουργώντας σχέσεις με άλλους άνδρες ο Αιτητής με έλλειψη ευλογοφάνειας αναφέρθηκε στο ότι το σύνηθες ήταν να είναι με άτομα του αντίθετου φύλου (ερυθρά 45 – 3Χ, 44 – 1Χ-9Χ και 43 – 6Χ-9Χ ΔΦ). Επομένως, δεν περιέγραψε την οποιαδήποτε διαδικασία συνειδητοποίησης ή και αντίληψης της διαφορετικότητάς του. Περιέγραψε χωρίς επαρκείς λεπτομέρειες το πως αντιλαμβάνεται την ταυτότητα του αναφέροντας απλώς ότι είναι λόγω της ομοφυλοφιλίας του έρχεται πιο κοντά με την γυναικεία του φύση και πως παθητικός σεξουαλικά δήλωση που αντιφάσκει με τις αναφορές του ότι ο ενεργητικός σεξουαλικά άνδρας θεωρείται γυναίκα με αποτέλεσμα να μην είναι ξεκάθαρη μέσα από τις δηλώσεις του η πραγματική του αντίληψη για την σεξουαλική του ταυτότητα (ερυθρά 44 – 10Χ-12Χ και 43 – 3Χ-5Χ ΔΦ). Οι δηλώσεις του Αιτητή πως είχε αποδεχθεί την σεξουαλική του ταυτότητα δεν είναι επαρκείς αφού δεν ήταν σε θέση να περιγράψει πως έφτασε στην αποδοχή αναφέροντας ότι απλώς συνέβη (ερυθρό 42 – 1Χ-5Χ ΔΦ). Αναφέρθηκε στις σχέσεις του με τους συντρόφους του με γενικότητα παρέχοντας ελλιπείς και ανεπαρκείς πληροφορίες για τον τρόπο με τον οποίο εξελίσσονταν οι σχέσεις του (ερυθρά 45 – 1Χ, 42 – 6Χ-16Χ και 41 – 1Χ-4Χ ΔΦ). Ο Αιτητής θεωρεί την ομοφυλοφιλία ως επίκτητο χαρακτηριστικό της προσωπικότητας κάποιου και όχι έμφυτο (ερυθρό 41 – 5Χ ΔΦ).

- Ως προς το στίγμα και την ντροπή (stigma and shame),  ο Αιτητής δεν έδειξε αισθήματα ντροπής, απομόνωσης ή δυσκολίας λόγω της διαφορετικότητάς του από το κοινωνικώς αποδεκτό. Ανέφερε πως αισθανόταν ανασφαλής και φοβισμένος με γενικότητα, ενώ θα ήταν ευλόγως αναμενόμενο να είναι σε θέση να παράσχει περισσότερες πληροφορίες για το πως αντιμετωπίζονται τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα στο Καμερούν, αφού αποτελεί ταμπού. Δεν έδειξε να αντιλαμβάνεται τον στιγματισμό και τη ντροπή τα οποία ενδέχεται να βιώσει ένα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομο στη χώρα καταγωγής του, τόσο θρησκευτικά όσο και κοινωνικά αγνοώντας το γεγονός ότι η ομοφυλοφιλία θεωρείται ταμπού και τα ΛΟΤΑΚΙ+ άτομα στιγματίζονται βαθιά, γεγονός που, μπορεί να προκαλέσει θλίψη και ψυχική ταλαιπωρία. Συγκεκριμένα, ο Αιτητής ανέφερε πως η θρησκεία το θεωρεί «κακό πράγμα» και ταυτόχρονα ισχυρίζεται πως ο Πάπας έχει ευλογήσει τους γάμους μεταξύ των ανδρών (ερυθρό 40 – 1Χ-2Χ ΔΦ). Με γενικότητα, επίσης, ανέφερε ότι η κυβέρνηση φυλακίζει τους ομοφυλόφιλους για 2 έως 5 έτη χωρίς περαιτέρω αναφορές στην αντιμετώπιση και τις διακρίσεις, κάτι που αναμενόταν να πράξει όντας ομοφυλόφιλος στη χώρα καταγωγής του (ερυθρό 40 – 1Χ-7Χ ΔΦ).  Παρατηρείται, επομένως, ότι ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να περιγράψει το πως ο ίδιος βίωνε συναισθηματικά την σεξουαλική του ταυτότητα και έτσι δεν διαφαίνεται το προσωπικό του βίωμα.

- Σχετικά με το θέμα της βλάβης (harm), ο Αιτητής δεν είχε πλήρη αντίληψη της επικρατούσας κατάστασης στη χώρα του ως προς την αντιμετώπιση της θρησκείας και της κοινωνίας έναντι των ομοφυλόφιλων ατόμων, και οι δηλώσεις του όσον αφορά τον τομέα αυτό είναι γενικευμένες ως καταγράφονται και ανωτέρω οι δηλώσεις του. Οι αναφορές του στο προσωπικό του βίωμα βλάβης χαρακτηρίζονται από ελλιπείς και ανεπαρκείς δηλώσεις, καθώς αναφερόμενος στο προαναφερθέν περιστατικό επίθεσης ο Αιτητής δήλωσε πως προσήλθε η αστυνομία με σκοπό να τους συλλάβει επειδή ήταν ομοφυλόφιλοι, ωστόσο δεν αποσαφήνισε πως γνώριζαν για τη σεξουαλική τους ταυτότητα ούτε γνώριζε ποιος τους κατήγγειλε στην αστυνομία (ερυθρό 40 – 9Χ-13Χ ΔΦ). Παράλληλα, δεν γνώριζε ούτε τον τρόπο που οι αστυνομία εισήλθε στο χώρο, αλλά ούτε και τον αριθμό των ατόμων που εισήλθαν (ερυθρό 40 – 9Χ-13Χ ΔΦ). Αναφερθείς σε έτερα προηγηθέντα περιστατικά το 2018 και το 2019 ο Αιτητής παρέμεινε γενικός χωρίς λεπτομέρειες στις δηλώσεις του καθώς δήλωσε ότι ήταν στο δρόμο και άγνωστοι τους επιτέθηκαν λόγω της σεξουαλικής τους ταυτότητας χωρίς να επεξηγεί οτιδήποτε περαιτέρω  για το πως πληροφορήθηκαν την σεξουαλική τους ταυτότητα ή τι ακριβώς συνέβη (ερυθρό 39 – 1Χ-3Χ ΔΦ). Καταλήγοντας, δεν θεμελιώνεται ότι αισθάνθηκε κίνδυνο, φόβο ή καταπίεση λόγω της διαφορετικότητάς του, η οποία διώκεται στην χώρα του.

 

Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία του πιο πάνω ισχυρισμού, ο Αιτητής κατέθεσε τα εξής έγγραφα: α) κλήση από τις Αστυνομικές Αρχές (ερυθρό 32 και 53 – 54 ΔΦ), β) κλήση από τις Αστυνομικές Αρχές (ερυθρό 33 και 55 – 56 ΔΦ), γ) ένταλμα σύλληψης (ερυθρά 34 και 57 – 58 ΔΦ) και δ) ιατρικό πιστοποιητικό (ερυθρό 35 και 59 ΔΦ), για τα οποία ο λειτουργός προέβη σε αξιολόγηση και έρευνα. Συγκεκριμένα, αναφορικά με το υπό «α» έγγραφο κληθείς να δηλώσει πώς το εξασφάλισε, δήλωσε ότι του το παρέδωσε η μητέρα του πριν από την αναχώρησή του, ο Αιτητής ωστόσο δεν γνωρίζει πως το εξασφάλισε η ίδια  (ερυθρό 39 – 4Χ-6Χ ΔΦ). Απάντησε με ασάφεια για το χρόνο έκδοσής του αναφέροντας ότι εκδόθηκε μεταξύ Δεκεμβρίου και Ιανουαρίου του 2021 (ερυθρό 39 – 4Χ-6Χ ΔΦ). Στο έγγραφο εντοπίστηκαν, επίσης, ορθογραφικά λάθη, μεταξύ των οποίων και η λανθασμένη αναγραφή της λέξης “thousand”. Σχετικά με το υπό «β» έγγραφο ο λειτουργός διαπιστώνει τις ίδιες παρατηρήσεις ως ανωτέρω προσθέτοντας ότι ο Αιτητής ανέφερε ότι εάν κάποιος δεν παρουσιαστεί μετά την επίδοση κλήσης εκδίδεται νέα κλήση (ερυθρά 39 – 7Χ και 38 – 1Χ-2Χ ΔΦ). Επίσης, αντίφαση διαπιστώνεται και ως προς τη χρονολογία του εγγράφου, καθώς σε διαφορετικά σημεία καταγράφεται τόσο το έτος 2022 όσο και το 2021. Προχωρώντας, στο έγγραφο υπό «γ» διαπιστώνεται πως ο Αιτητής δήλωσε ότι το έγγραφο του παραδόθηκε από τη μητέρα του, χωρίς όμως να δύναται να εξηγήσει τον τρόπο με τον οποίο αυτή το απέκτησε, γεγονός που καταδεικνύει έλλειψη ευλογοφάνειας στους ισχυρισμούς του (ερυθρό 38 – 3Χ-5Χ ΔΦ). Επιπλέον, παρά το ότι προσκόμισε το έγγραφο προς υποστήριξη του αιτήματός του, ανέφερε ότι ουδέποτε το διάβασε (ερυθρό 38 – 3Χ-5Χ ΔΦ). Κατά την εξέταση του εν λόγω εντύπου εντοπίστηκαν εμφανή ορθογραφικά και γλωσσικά σφάλματα, όπως η λανθασμένη αναγραφή της λέξης “thousand” και η εσφαλμένη απόδοση της λέξης “Republic” τόσο στα αγγλικά όσο και στα γαλλικά. Επίσης, η λέξη “command” επαναλαμβάνεται διαδοχικά εντός της ίδιας πρότασης, ενώ η φράση «Δημόσιος Κατήγορος» αποδίδεται εσφαλμένα στα αγγλικά ως “State Counsel” αντί του ορθού όρου “Republic Prosecutor”. Τα ανωτέρω στοιχεία ενισχύουν την αμφιβολία ως προς τη γνησιότητα και αξιοπιστία του εγγράφου. Τέλος, αναφορικά με το υπό «δ» έγγραφο αυτό δεν δύναται να αξιολογηθεί καθώς κατέστη αδύνατο από το μεταφραστή να προβεί στη μετάφρασή του καθώς ήταν δυσανάγνωστο. Ακολούθως, ο λειτουργός παραπέμποντας σε πηγές πληροφόρησης, βάσει των οποίων διαπιστώθηκε ότι ο ποινικός κώδικας του Καμερούν ποινικοποιεί τις σχέσεις μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου με φυλάκιση έως πέντε χρόνια. Διαπιστώθηκε επίσης ότι άτομα της κοινότητας ΛΟΑΤΚΙ συλλαμβάνονται, τυγχάνουν παρενόχλησης, καθώς και σωματικής και ψυχολογικής βίας τόσο από κρατικούς φορείς, όσο και από μη κρατικούς φορείς (ερυθρά 134 και 95 – 97 ΔΦ). Ο λειτουργός σημείωσε στην εισηγητική του έκθεση ότι παρόλο που τα ευρήματα της έρευνας επιβεβαιώνουν την κατάσταση που επικρατεί στο Καμερούν σχετικά με τη μεταχείριση των ομοφυλοφίλων, λόγω μη στοιχειοθέτησης της εσωτερικής αξιοπιστίας του Αιτητή, ο ισχυρισμός του δεν έγινε αποδεκτός. Κρίθηκε ότι δεν ήταν σε θέση να περιγράψει με ικανοποιητική λεπτομέρεια τη διαδικασία συνειδητοποίησης της σεξουαλικής του ταυτότητας, ούτε να δώσει λεπτομέρειες για τη σχέση που είχε με άτομο του ιδίου φύλου, ενώ δεν τεκμηρίωσε ότι βίωσε περιστατικά δίωξης με τρόπο συγκεκριμένο και επαρκώς λεπτομερή.

 

Το Δικαστήριο αφού διεξήλθε των λεπτομερειών της συνέντευξης διαπιστώνει, όπως και η εισήγηση του λειτουργού, ότι δεν θα μπορούσαν να γίνουν αποδεκτοί οι ισχυρισμοί του Αιτητή σε σχέση με την σεξουαλική του ταυτότητα ως ομοφυλόφιλο άτομο. Ο Αιτητής δεν παρείχε κάθε διαθέσιμη βοήθεια στον εξεταστή για τη διαπίστωση των στοιχείων της υπόθεσής του, ούτε τεκμηρίωσε τους ισχυρισμούς του με επαρκή λεπτομέρεια (Βλέπε Άρθρο 18 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023, (Ν.6(Ι)/2000), βλέπε επίσης Πρακτικός Οδηγός της ΕΑΣΟ: Αξιολόγηση των Αποδεικτικών Στοιχείων, Μάρτιος 2015, σελ.11 και Evidence and credibility assessment in the context of the Common European Asylum System της EUAA, February 2023, σελ.57-72, 103-112, 120-131, βλέπε επίσης, § 205 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Ούτε θα μπορούσε να τύχει του ευεργετήματος της αμφιβολίας το οποίο δίνεται μόνο όταν έχουν προσκομισθεί όλα τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία και όταν ο εξεταστής είναι γενικά ικανοποιημένος από την αξιοπιστία του αιτούντα (Βλέπε §204 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Αναφορικά με το μέρος που αφορά την σεξουαλική του ταυτότητα ο Αιτητής απέτυχε να εξηγήσει με λεπτομέρειες την διαφορετικότητα του όσον αφορά την σεξουαλική του ταυτότητα, αλλά ούτε και ήταν σε θέση να τεκμηριώσει επαρκώς οποιαδήποτε εμπειρία που παραπέμπει σε βιωματικό γεγονός κατά το οποίο ένιωθε στιγματισμένος. Οι απαντήσεις του αναφορικά με τις σκέψεις, τα συναισθήματά του, τη σχέση που είχε με άτομο του ιδίου φύλου και εν γένει τον εσωτερικό του κόσμο σχετικά με την σεξουαλική του ταυτότητα ήταν αόριστες και ελλιπείς. Οι ισχυρισμοί του δεν ενείχαν το προσωπικό και βιωματικό στοιχείο, προέβη σε ασαφείς δηλώσεις ως προς την συνειδητοποίηση της σεξουαλικής του ταυτότητας και ως προς το πώς αισθάνεται ο ίδιος την διαφορετικότητά του. Ως προς τα στοιχεία του στίγματος και της ντροπής, αναφέρθηκε με γενικότητα στην επικινδυνότητα της κατάστασης που επικρατεί στο Καμερούν ως προς την ομοφυλοφιλία. Ούτε προκύπτει από τα λεγόμενά του το αίσθημα θλίψης και ψυχικής ταλαιπωρίας που ευλόγως αναμένεται να νιώθουν άτομα που στιγματίζονται ζώντας σε ένα κοινωνικό πλαίσιο όπου η σεξουαλική τους ταυτότητα θεωρείται ταμπού. Ως προς το στοιχείο της βλάβης, ασαφείς και χωρίς επαρκή λεπτομέρεια υπήρξαν οι δηλώσεις περί των προσωπικών βιωμάτων, στις οποίες δεν κατόρθωσε να στοιχειοθετήσει βιωματικό χαρακτήρα. Δεν έχει τεκμηριώσει με τις αιτιάσεις του ότι έχει καταδικασθεί, συλληφθεί, ή καταζητείται είτε από τις αρχές της χώρας του είτε από άλλους φορείς δίωξης (Βλέπε Άρθρα 3Α και 3Β του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023, (Ν.6(Ι)/2000). Επομένως, η κατάληξη της Υπηρεσίας Ασύλου είναι αιτιολογημένη, λήφθηκε μετά από δέουσα έρευνα και στα πλαίσια του Νόμου καθότι από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον της και από τις παραστάσεις του Αιτητή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023, (Ν.6(Ι)/2000).

 

Ούτε η περίπτωση του Αιτητή εμπίπτει στις προϋποθέσεις παροχής σε αυτόν καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας. Ο λειτουργός εξέτασε κατά πόσο ο Αιτητής θα υπόκειτο σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του σε οποιαδήποτε τέτοια σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη ως προσδιορίζεται στο Άρθρου 19 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023, (Ν.6(Ι)/2000), καταλήγοντας ότι τέτοιος κίνδυνος δεν υφίσταται. Ουδείς εκ των ισχυρισμών που πρόβαλε τεκμηριώνει την ύπαρξη ουσιωδών λόγων ώστε να πιστεύεται ότι ο ίδιος προσωπικά, σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του, θα υποβληθεί σε κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή σε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία, βάσει του Άρθρου 15, εδάφια (α) και (β), της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2011/95/ΕΕ  που αντιστοιχεί στο Άρθρο 19(2), εδάφια (α) και (β), του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2023, (Ν. 6(Ι)/2000). Ο λειτουργός αξιολόγησε, επίσης, την κατάσταση ασφαλείας στον τόπο συνήθους διαμονής του Αιτητή (ως προς το σκέλος της διακινδύνευσης λόγω βίας ασκούμενης αδιακρίτως σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξης) μέσω διαθέσιμων πληροφοριών από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης και κατέληξε ότι παρά την έκρυθμη κατάσταση που επικρατεί στον τόπο συνήθους διαμονής του Αιτητή (Douala, Littoral Region), δεν προκύπτει σε συνδυασμό με τις προσωπικές του περιστάσεις ότι θα εκτεθεί σε κίνδυνο σοβαρής βλάβης λόγω μόνο της παρουσίας του σε περίπτωση επιστροφής του. Εξετάζοντας λοιπόν αυτούς τους δείκτες, συνάγεται το συμπέρασμα ότι στον τόπο διαμονής του Αιτητή δεν υπάρχει, γενικά, πραγματικός κίνδυνος να επηρεαστεί προσωπικά ένας άμαχος κατά την έννοια του Άρθρο 15 (γ) της Οδηγίας 95/11/ΕΕ δηλαδή ύπαρξης σοβαρής και προσωπικής απειλής κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου λόγω αδιάκριτης ασκήσεως βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης. Για λόγους πληρότητας της έρευνας πρόσφατα στοιχεία για την κατάσταση ασφαλείας από τη βάση δεδομένων του ACLED (Armed Conflict Location and Event Data) για το διάστημα του τελευταίου έτους εντοπίζονται στην περιοχή Littoral, όπου ευρίσκεται ο τόπος τελευταίας συνήθους διαμονής του Αιτητή (πόλη Douala), μόνο 5 περιστατικά ασφαλείας τα οποία οδήγησαν σε 1 απώλεια ανθρώπινης ζωής. Επιβεβαιώνεται, συνεπώς, η τότε εισήγηση του λειτουργού - ότι στην περιοχή του Αιτητή δεν υπάρχει, γενικά, πραγματικός κίνδυνος να επηρεαστεί προσωπικά ένας άμαχος λόγω εσωτερικής ένοπλης σύρραξης^[2].  Ούτε τo προφίλ του Αιτητή παρουσιάζει χαρακτηριστικά ευαλωτότητας ή σημεία ευπάθειας καθώς πρόκειται για υγιή ενήλικα, με ικανότητα να εργαστεί και να έχει πρόσβαση σε μέσα αυτοσυντήρησης. Ούτε τεκμηρίωσε η συνήγορος του Αιτητή επαρκώς ότι με την επιστροφή του θα υποστεί βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση.

 

Επομένως, με βάση όλα τα ανωτέρω δεν διαπιστώνω ελλιπή έρευνα, αλλά ούτε πλάνη περί το νόμο και των πραγματικών δεδομένων που λήφθηκαν υπόψη από την Υπηρεσία Ασύλου κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης (Βλέπε Αντώνης Ράφτης ν. Δημοκρατίας, (2002) 3 Α.Α.Δ. 345). Η επάρκεια της αιτιολογίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα πραγματικά και νομικά περιστατικά της υπόθεσης, ενώ η αιτιολογία της προσβαλλόμενης πράξης συμπληρώνεται και/ή αναπληρώνεται μέσα από τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου του Αιτητή ήτοι της έκθεσης/εισήγησης του λειτουργού η οποία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της απόφασης του εξουσιοδοτημένου από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιου λειτουργού, όπως επίσης και από το σύνολο της όλης διοικητικής ενέργειας με αποτέλεσμα να καθίσταται εφικτός ο δικαστικός έλεγχος (Βλέπε Φράγκου ν. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ.270).

 

Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται με €1300 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

 

 

 

Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.