ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

                                                                                  Υποθ. Αρ.: 4710/24

 

15 Δεκεμβρίου 2025

[Β. ΚΟΥΡΟΥΖΙΔΟΥ-KΑΡΛΕΤΤΙΔΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

 Μεταξύ:

Μ. S. Μ. εκ Λιβερίας -F21-0575xx

                                                                                             Αιτητής

-και-

Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω  της Υπηρεσίας Ασύλου

 

Καθ' ων η Αίτηση

 

Κ.Κουππαρή  (κα), Δικηγόρος για τον Αιτητή.

Α. Χατζιωσήφ  (κα)  για Βασιλική Θωμά (κα), Δικηγόρος για τους Καθ’ ων η Αίτηση. 

Ο Αιτητής είναι παρών. (Παρoύσα η διερμηνέας κα Ζωή Αγαπίου για πιστή μετάφραση από τα ελληνικά στα αγγλικά και αντίστροφα)

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Με την υπό εξέταση προσφυγή, ο  Αιτητής προσβάλει την απόφαση  των Καθ' ων η Αίτηση ημερ. 25/10/2024 με την οποία το αίτημα του για διεθνή προστασία ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου απορρίφθηκε καθότι είναι άκυρη και/ή παράνομή και/ή αντισυνταγματική και στερείται οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος. Περαιτέρω αιτείται αναγνώρισης διεθνούς προστασίας.

 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Ο Αιτητής έχει την ιθαγένεια της Λιβερίας και είναι κάτοχος διαβατηρίου της χώρας καταγωγής του με αριθμό PP0184ΧΧΧ. O Αιτητής συμπλήρωσε αίτηση για παροχή διεθνούς προστασίας στις 6/07/2021, αφού εισήλθε παράνομα στις Ελεγχόμενες από την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας Περιοχές, μέσω των Μη Ελεγχόμενων από τη Δημοκρατία Περιοχών. Στις 3/07/2024 και 16/7/2024 πραγματοποιήθηκε συνέντευξη στον Αιτητή από αρμόδιο λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου. Στις 16/7/2024, αρμόδιος λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου ετοίμασε Έκθεση και Εισήγηση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου σε σχέση με τις συνεντεύξεις  του Αιτητή. Στις 25/10/2024 ο δεόντως εξουσιοδοτημένος αρμόδιος Λειτουργός να εκτελεί τα καθήκοντα Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου, αποφάσισε την απόρριψη του αιτήματος του Αιτητή και την επιστροφή του στη Γκάνα δυνάμει των σχετικών άρθρων του περί Προσφύγων Νόμου του 2000. Στις 19/11/2024 η Υπηρεσία Ασύλου εξέδωσε απορριπτική επιστολή σχετικά με το αίτημα του Αιτητή, η οποία παραλήφθηκε και υπογράφηκε ιδιοχείρως από τον Αιτητή στις 20/11/2024.Ακολούθως στις 23/11/2024, καταχωρήθηκε η υπό κρίση προσφυγή ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας (ΔΔΔΠ).

 

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Ο Αιτητής δια της δικηγόρου του, προβάλει  διάφορους νομικούς ισχυρισμούς προς υποστήριξη του αιτήματος για ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης, οι οποίοι τίθενται με γενικότητα και χωρίς να συναρτώνται με τα επίδικα γεγονότα. Με την γραπτή αγόρευσή της προώθησε στους ακόλουθους τρεις λόγους:

1.   Αναρμοδιότητα του οργάνου που εξέδωσε την διοικητική πράξη κατά παράβαση των άρθρων 2 και 13 του Περί Προσφύγων Νόμου,

2.   Παράβαση ουσιώδους τύπου της διαδικασίας σύμφωνα με το άρθρο 13 του Περί Προσφύγων Νόμου και

3.   Στη μη διεξαγωγή δέουσας έρευνας και παράβαση των άρθρων 9 και 15 του Περί Προσφύγων Νόμου.

Οι Καθ' ων η αίτηση υποβάλλουν ότι η επίδικη απόφαση έχει ληφθεί ορθά και νόμιμα, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του Συντάγματος, των Νόμων και Κανονισμών, μετά από δέουσα έρευνα και ορθή ενάσκηση των εξουσιών που δίνει ο Νόμος στους Καθ' ων η αίτηση και αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα σχετικά στοιχεία, γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης, σύμφωνα με τις γενικές αρχές διοικητικού δικαίου και είναι δε επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη. Επισήμαναν επίσης, ότι οι λόγοι ακυρώσεως που προβάλλει ο Αιτητής διά της προσφυγής του, δεν εγείρονται σύμφωνα με τον Κανονισμό 7 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962 και ότι από την γραπτή αγόρευση των Αιτητριών εκλείπει παντελώς ο δικανικός συλλογισμός και η ανάλυση των λόγων ακύρωσης. Προσθέτουν ότι οι αρχές δικαίου και της νομολογίας παρατίθενται γενικώς και αορίστως χωρίς υπαγωγή σε συγκεκριμένα γεγονότα. Συμπληρώνουν δε ότι η προσφυγή είναι κατά νόμω και ουσία αβάσιμη, λόγω αδυναμίας ανατροπής του τεκμηρίου της κανονικότητας και της νομιμότητας από τον Αιτητή, ο οποίος φέρει το βάρος ανατροπής αλλά και απόδειξης της βασιμότητας των ισχυρισμών του περί βασιμότητας και υπόστασης της αίτησής του.

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Καταρχάς πρέπει να λεχθεί ότι οι λόγοι ακύρωσης είναι με γενικότητα και αοριστία που εγείρονται στην παρούσα αίτηση.  Η απλή καταγραφή κατά ιδιαίτερο συνοπτικό τρόπο στους λόγους ακύρωσης της νομικής βάσης της προσφυγής δεν ικανοποιεί την επιτακτική ανάγκη του Καν. 7 του Ανωτάτου Συνταγματικού Διαδικαστικού Κανονισμού του 1962, όπως οι νομικοί λόγοι αναφέρονται πλήρως.  

Οι ισχυρισμοί για την ακύρωση μιας διοικητικής απόφασης πρέπει να είναι συγκεκριμένοι και να εξειδικεύουν ποια νομοθετική πρόνοια ή αρχή διοικητικού δικαίου παραβιάζεται. Όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Latomia Estate Ltd. v. Δημοκρατίας (2001) 3 Α.Α.Δ. 672: «Η αιτιολόγηση των νομικών σημείων πάνω στα οποία βασίζεται μια προσφυγή είναι απαραίτητη για την εξέταση από ένα Διοικητικό Δικαστήριο των λόγων που προσβάλλουν τη νομιμότητα μιας διοικητικής πράξης».

Περαιτέρω δεν αρκεί η παράθεση των συγκεκριμένων διατάξεων της νομοθεσίας που κατ' ισχυρισμόν παραβιάζει η προσβαλλόμενη πράξη, αλλά θα πρέπει επίσης τα επικαλούμενα νομικά σημεία να αιτιολογούνται πλήρως.  Οποιαδήποτε αοριστία ή ασάφεια σε σχέση με αυτά μπορεί να έχει ως συνέπεια την απόρριψη της προσφυγής. (βλ. Δημοκρατία ν. Shalaeva (2010) 3 AΑΔ 598).

Επίσης είναι πλειστάκις νομολογημένο ότι, λόγοι ακύρωσης που δεν εγεί­ρονται στο δικόγραφο της προσφυγής δεν μπορούν να εξεταστούν με το να εγείρονται για πρώτη φορά στις γραπτές αγορεύσεις. Σχετικό είναι η  απόφαση της Ολομέλειας στη Φλωρεντία Πετρίδου ν. Επιτρο­πής Δημόσιας Υπηρεσίας, (2004) 3 Α.Α.Δ. 636 . Σχετική είναι και  η υπόθεση Σπύρου και Άλλων ν. Δημοκρατίας, Προσφ. 571/94 κ.α., ημερ. 22.11.1995, στη σελ. 4

Οι αγορεύσεις αποτελούν τη μόνη μέθοδο ανάπτυξης των λόγων ακύρωσης ή ισχυρισμών που ήδη προσβλήθηκαν με το δικόγραφο της προσφυγής.

Σύμφωνα με την  Μαραγκός ν. Δημοκρατίας (2006) 3 Α.Α.Δ. 671 : «Για να καταστεί το θέμα επίδικο, πρέπει αυτό να εγείρεται σύμφωνα με τις δικονομικές διατάξεις και να αποφασίζεται ύστερα από εξαντλητική επιχειρηματολογία.»

«Η αγόρευση αποτελεί το μέσο για την έκθεση της επιχειρηματολογίας υπέρ της αποδοχής των λόγων ακύρωσης και όχι υποκατάστατο της στοιχειοθέτησής τους. Βλ. Παπαδοπούλας ν. Ιωσηφίδη κ.ά. (2002) 3 Α.Α.Δ. 601 και Λεωφορεία Λευκωσίας Λτδ ν. Δημοκρατίας (1999) 3 Α.Α.Δ. 56.»

Η συνήγορος του Αιτητή γενικά και αόριστα παραθέτει τα νομικά σημεία στην αγόρευσή της και επικαλείται παραβιάσεις του  περί Προσφύγων Νόμου και των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου ωστόσο ελλείπει οποιαδήποτε επιχειρηματολογία υπέρ της αποδοχής των λόγων ακύρωσης. Εκλείπει δε και η υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων στους λόγους ακύρωσης που κατ' ισχυρισμό παραβιάζονται. Ωστόσο η συνήγορος απέσυρε όλους του νομικούς ισχυρισμού πλήν τον ισχυρισμό περί ελλιπούς δέουσας έρευνας .

Τα όσα επομένως πιο κάτω εξετάζονται και  αποφασίζονται τελούν υπό την πιο πάνω τοποθέτηση.

Αναφορικά δε με τον ισχυρισμό της περί αναρμοδιότητας του οργάνου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, αυτός αποσύρθηκε από τον  Αιτητή  κατά το στάδιο των διευκρινίσεων

Ο αιτητής κατά την καταγραφή του Αιτήματός του, δήλωσε υπήκοος της Λιβερίας, γεννηθείς στις 10/06/2000 στη πόλη Monrovia της Λιβερίας και δήλωσε Χριστιανός. Ως προς τους λόγους που εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του ο Αιτητής ανέφερε ότι έλαβε απειλές κατά της ζωής του εξαιτίας κτηματικής διαφοράς.

Συγκεκριμένα ανέφερε ότι ανήκει σε πενταμελή οικογένεια με τον ίδιο να είναι ο νεότερος της οικογένειας. Μετά την έξαρση του ιού Έμπολα στη χώρα καταγωγής του ο αδελφός του και η αδελφή του εξαφανίσθηκαν χωρίς ωστόσο να γνωρίζουν εάν είχαν αποβιώσει.  Ο  πατέρας του Αιτητή, πιστεύοντας ότι ο Αιτητής, ήταν ο μόνος εν ζωή εναπομείνασας, μεταβίβασε όλη του τη περιουσία στον Αιτητή. Το 2018 ο πατέρας του Αιτητή ασθένησε, γεγονός που εκμεταλλεύθηκαν τα αδέλφια του πατέρα του (θείοι του Αιτητή) για να στραφούν εναντίον τόσο του Αιτητή όσο και της μητέρας του.  Οι θείοι του Αιτητή, υποστήριξαν ότι όλη η περιουσία του πατέρα του (και αδελφού τους) ανήκε στον παππού του Αιτητή (και πατέρα τους) και αποφάσισαν να προχωρήσουν στη πώληση της εν λόγω περιουσίας, ενώ απαγόρευσαν ρητά στον Αιτητή να εισέρχεται στην εν λόγω περιουσία και τον απείλησαν ότι θα τον σκοτώσουν εάν δεν υπακούσει. Ο Αιτητής αναφέρει ότι δεν ήταν δυνατή η πρόσβαση σε οποιαδήποτε νομική οδό καθώς τα ελάχιστα οικονομικά μέσα που διέθετε η μητέρα του τα χρησιμοποίησε για τη περίθαλψη του άρρωστου πατέρα του. Το 2020 ο Αιτητής ισχυρίσθηκε ότι οι απειλές κατά της ζωής του ήταν εντονότερες ενώ στη πόρτα του σπιτιού τους τοποθετήθηκε ένα «juju». Εκ τότε η ζωή του κινδυνεύει ενώ η μητέρα του ενημερώθηκε από μία γυναίκα ότι οι θείοι του Αιτητή είχαν καταστρώσει σχέδιο για να σκοτώσουν τον Αιτητή  το οποίο θα υλοποιείτο κατά τη 1^η Μαρτίου του 2021.

Κατά τη συνέντευξή του ημερομηνίας 03/07/2024 ο Αιτητής δήλωσε υπήκοος της Λιβερίας γεννηθείς στις 10/06/2000 στη  Monrovia  όπου και διέμενε μέχρι τη μέρα που εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του. δήλωσε ότι ανήκει στην εθνοτική ομάδα Kpelleh και ως προς το θρήσκευμά του δήλωσε Χριστιανός.

Ως προς το οικογενειακό του πλαίσιο ανέφερε ότι έχει έναν αδελφό και μία αδελφή. Η αδελφή του δεν γνωρίζει που βρίσκεται, ενώ πλέον γνωρίζει ότι ο αδελφός του βρίσκεται στη Σιέρα Λεόνε με τον οποίο διατηρεί επικοινωνία. Οι γονείς του ανέφερε ζουν στη κοινότητα Caldwell, εκτός της Monrovia. Όπως ανέφερε, διατηρεί επικοινωνία με την μητέρα του, ωστόσο λόγω ασθενείας του πατέρα του δεν είναι δυνατή η επικοινωνία μαζί του.

O Αιτητής δήλωσε άγαμος και άτεκνος και ως προς το μορφωτικό του επίπεδο ανέφερε ότι ολοκλήρωσε τη φοίτησή του σε δευτεροβάθμιο σχολείο ενώ φοίτησε για μικρό χρονικό διάστημα στο τμήμα Γεωλογίας του Πανεπιστημίου της Λιβερίας. Ανέφερε ότι ομιλεί Αγγλικά ενώ ομιλεί επίσης και την τοπική διάλεκτο  Kolokua.

Εισήλθε στις ελεγχόμενες περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας παράνομα 2021 μέσω των κατεχομένων περιοχών στις οποίες εισήλθε περί τις 22 Φεβρουαρίου -χωρίς να θυμάται ωστόσο ακριβή ημερομηνία- με το διαβατήριο του και φοιτητική θεώρηση. Σύμφωνα με τον Αιτητή, το ταξίδι του για τη Κύπρο χρηματοδότησε η μητέρα του αφού πρώτα πώλησε ένα τεμάχιο γης.

Στις κατεχόμενες περιοχές διέμεινε για περίπου 3-4 μήνες σε έναν φίλο του σε περιοχή της κατεχόμενης Λευκωσίας- χωρίς ωστόσο να γνωρίζει ονομασία- και παρόλο που επιθυμούσε να εισέλθει στις ελεγχόμενες από τη Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές ενώ οι φίλοι του τον ενημέρωναν ότι εάν εισέλθει στη Κυπριακή Δημοκρατία θα φυλακισθεί για περίπου 10 χρόνια.  Ανέφερε ότι εν τέλει εισήλθε παράτυπα στις ελεγχόμενες περιοχές κατά τις 17/06/2021 με αυτοκίνητο.

Ακολούθως, και ως προς τους λόγους που εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής ανέφερε ότι αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα του λόγω σοβαρών οικογενειακών διαφορών, οι οποίες σχετίζονται με κληρονομικά ζητήματα και πνευματικές/παραδοσιακές πρακτικές (μαγεία).

Συγκεκριμένα, ανέφερε, ότι όλα ξεκίνησαν από τον πατέρα του. Ο παππούς του παντρεύτηκε τη γιαγιά του, η οποία είχε ήδη τρία παιδιά από προηγούμενη σχέση. Μαζί απέκτησαν ένα παιδί (τον πατέρα του Αιτητή) και αργότερα εκείνη απέκτησε δύο ακόμα παιδιά με άλλον άνδρα. Αυτή η σύνθετη οικογενειακή κατάσταση δημιούργησε ένταση, ζήλια και έχθρα μεταξύ των ετεροθαλών αδελφών, με αποτέλεσμα η οικογένεια να μην έχει ποτέ κανονικές σχέσεις.

Ο παππούς του Αιτητή έδειχνε ανοιχτά την προτίμησή του προς το βιολογικό του παιδί (τον πατέρα του Αιτητή), γεγονός που προκάλεσε ακόμα περισσότερη αντιπάθεια από τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας. Ο πατέρας του Αιτητή τότε βρισκόταν στην επαρχία Bong County, αλλά μετακόμισε στη Monrovia για να σπουδάσει. Εκεί γνώρισε τη μητέρα του Αιτητή. Ο Αιτητής επιπλέον ανέφερε ότι ο μεγαλύτερος αδελφός του πατέρα του, ήταν ερωτευμένος με τη μητέρα του από παλιά, αλλά εκείνη τον απέρριψε. Όταν τελικά παντρεύτηκε τον πατέρα του Αιτητή, ο αδελφός του πατέρα του αντέδρασε έντονα και προσπάθησε να αποτρέψει αυτή τη σχέση, υποστηρίζοντας ότι η μητέρα του δεν ήταν κατάλληλη για τον πατέρα του. Μαζί του συμφώνησε και η θεία του με αποτέλεσμα ο πατέρας του Αιτητή  να έρθει σε ρήξη με τα αδέλφια του.

Παρόλα αυτά, οι γονείς του Αιτητή συνέχισαν τη ζωή τους στη Monrovia και απέκτησαν τρία παιδιά: την μεγαλύτερη αδελφή του, τον μεγαλύτερο αδελφό του και στη συνέχεια τον ίδιο. Το 2006, όταν ο Αιτητής ήταν έξι ετών, η οικογένεια μετακόμισε στην κοινότητα Jacob Town Rehab στην πόλη Paynesville, όπου ο πατέρας του αγόρασε ένα οικόπεδο και έκτισε το σπίτι τους, ακριβώς δίπλα στο σπίτι της θείας του (αδελφής του πατέρα του).

Κατά τη διάρκεια της οικοδόμησης του σπιτιού, η θεία του έθαψε στον θεμέλιο λίθο αντικείμενα μαύρης μαγείας (juju), με στόχο  σύμφωνα με τον Αιτητή  να προκαλέσει επτά χρόνια δυστυχίας στην οικογένεια, τον θάνατο των παιδιών και ταλαιπωρία στη μητέρα του. Η οικογένεια αγνοούσε την ύπαρξη αυτών των αντικειμένων. Μετά την εγκατάστασή τους στο σπίτι, όλα τα μέλη της οικογένειας άρχισαν να αρρωσταίνουν συχνά, και παρότι επισκέπτονταν γιατρούς και νοσοκομεία, δεν μπορούσαν να βρουν ιατρική αιτία. Τους ενημέρωναν μόνο ότι είχαν "χαμηλό αίμα".

Το 2008, ο Αιτητής και ο μεγαλύτερος αδελφός του αρρώστησαν την ίδια ημέρα. Ενώ νοσηλεύονταν σε κλινική, στην εκκλησία της μητέρας τους δόθηκε προφητεία από ένα πρόσωπο κατά τη διάρκεια λειτουργίας, όπου ειπώθηκε ότι η πηγή της ασθένειάς τους ήταν πνευματική και σχετιζόταν με κακόβουλες ενέργειες στον χώρο της οικίας τους.

Οι άνθρωποι της εκκλησίας διαβεβαίωσαν τη μητέρα του Αιτητή ότι η πηγή των προβλημάτων προερχόταν από την οικογένεια του συζύγου της και ειδικά από την αδελφή του. Η μητέρα του, αν και αρχικά δεν πίστευε σε προφητείες, αποδέχτηκε τελικά να γίνει τριήμερη νηστεία και προσευχή. Την τελευταία ημέρα, οι πιστοί αφαίρεσαν από τον θεμέλιο λίθο της οικίας ένα αντικείμενο μαύρης μαγείας: ένα κέρατο προβάτου με παράξενα φασόλια, επτά διαφορετικά φύλλα δεμένα με κόκκινο ύφασμα. Σύμφωνα με αυτούς, κάθε στοιχείο είχε συγκεκριμένο συμβολισμό (7 χρόνια ταλαιπωρίας, θάνατος παιδιών, καταστροφή της μητέρας). Μετά την αφαίρεσή του εν λόγω αντικειμένου η κατάσταση της οικογένειας βελτιώθηκε.

Ωστόσο, αργότερα, η μητέρα του Αιτητή παρουσίασε πρήξιμο στα πόδια και ενώ αναζητούσε ιατρική βοήθεια, δεν έβρισκε θεραπεία. Κατέφυγε πάλι στην εκκλησία, όπου της είπαν ότι είχε μαγικά αντικείμενα στα πόδια της, τοποθετημένα από τη θεία του Αιτητή. Η οικογένεια, κατέληξαν ότι οι θείοι του Αιτητή, εξακολουθούσαν να χρησιμοποιούν αντικείμενα μαγείας στο σπίτι του Αιτητή και  αποφάσισε τότε να εγκαταλείψει το σπίτι και να μετακομίσει αλλού, βάζοντας το εν λόγω σπίτι προς ενοικίαση.

Μετακόμισαν στην κοινότητα St. Francis στην πόλη Paynesville (πολιτεία Jacob,επαρχία Montserrado), ενώ ο μεγαλύτερος αδελφός του πήγε να ζήσει με την αδελφή τους στο West Point. Ο Αιτητής συνέχισε να ζει με τους γονείς του. Εκείνη την περίοδο, η μαγεία απομακρύνθηκε και από τη μητέρα του και για ένα διάστημα όλα κυλούσαν ήρεμα.

Το 2014, ξέσπασε ο ιός Έμπολα και η περιοχή West Point – από τις πιο πυκνοκατοικημένες – μετατράπηκε σε κέντρο καραντίνας. Άτομα που είχαν προσβληθεί από τον ιό κλείνονταν σε απομόνωση, αλλά υπήρχαν αναφορές για έλλειψη τροφίμων και νερού. Πολλοί, ανάμεσά τους και τα αδέλφια του Αιτητή, κατάφεραν να διαφύγουν από την καραντίνα. Έκτοτε, για έναν ολόκληρο χρόνο, δεν είχε καμία επαφή μαζί τους.

Ο πατέρας του Αιτητή αποφάσισε να μεταβιβάσει στον ίδιο την ιδιοκτησία του, καθιστώντας τον ιδιοκτήτη του σπιτιού που είχαν βάλει για ενοικίαση. Ωστόσο, η θεία του Αιτητή επιχείρησε να διεκδικήσει την κυριότητα του σπιτιού, υποστηρίζοντας ότι δεν ανήκει στον πατέρα του. Τα αδέλφια του πατέρα του υποστήριξαν ότι η γη ανήκε στον παππού του Αιτητή και επομένως δεν άνηκε στον Αιτητή αλλά σε όλα τα παιδιά του παππού του. Κάθε φορά που ο Αιτητής μετέβαινε στο ακίνητο, τον απειλούσαν λέγοντάς του ότι θα τον σκοτώσουν.

Ο Αιτητής επιπλέον, ανέφερε ότι το έτος 2018 ο πατέρας του αρρώστησε σοβαρά. Η μητέρα του, χρησιμοποιώντας όλα τα χρήματα που διέθετε για τη νοσηλεία και τη φροντίδα του πατέρα και της οικογένειας, δεν είχε πλέον τη δυνατότητα να κινήσει νομικές διαδικασίες σχετικά με τη περιουσιακή διαφορά που είχε προκύψει.

Κάθε φορά που ο Αιτητής προσπαθούσε να μεταβεί στο εν λόγω ακίνητο  δεχόταν απειλές και εκφοβισμούς από τα συγγενικά του πρόσωπα. Το 2020, όπως αναφέρει, η κατάσταση έγινε ιδιαίτερα δύσκολη. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι στις 2 Φεβρουαρίου 2020, διαπίστωσε ότι είχαν τοποθετήσει στην είσοδο του σπιτιού του αντικείμενα μαύρης μαγείας (“juju”), τα οποία προορίζονταν ειδικά για τον ίδιο με σκοπό να εμποδίζει κάθε μορφή προόδου στη ζωή του να προκαλεί οικονομική αδυναμία και να τον εμποδίζει να μπορέσει ποτέ να προσφύγει δικαστικά για την περιουσία.

Ο πατέρας του, ανέφερε, περαιτέρω, του είχε επίσης στην κατοχή του ένα δεύτερο τεμάχιο γης στην περιοχή Boys Town, στην επαρχία Margibi County, το οποίο επίσης είχε μεταβιβάσει στο όνομα του Αιτητή. Πριν τη μεταβίβαση αυτή, του είχαν αναφέρει ότι εάν θα διεκδικήσει την εν λόγω περιουσία θα «βάλουν τέλος στη ζωή του». Μία φίλη της μητέρας του, ενημέρωσε τη μητέρα του ότι την 1η Μαρτίου 2020 η οικογένεια των θείων του είχε καταστρώσει «τελικό σχέδιο» για να τον σκοτώσει.

Ο Αιτητής δήλωσε ότι τον ίδιο μήνα, μετέβη με σκοπό να ελέγξει το οικόπεδο στη Margibi County, καθώς είναι μία πρακτική που συνηθίζεται στη χώρα καταγωγής του. Κατά την επιστροφή του αισθάνθηκε έντονη αδιαθεσία. Στις 3 Μαΐου 2020, σύμφωνα με τα λεγόμενά του, από τα πόδια του αφαιρέθηκε ένα αντικείμενο μαύρης μαγείας, το οποίο του είχαν τοποθετήσει με σκοπό να τον βλάψουν (ο Αιτητής παρουσίασε σχετική φωτογραφία όπου φαίνεται αντικείμενο δίπλα στο πόδι του).

Το πρόσωπο που αφαίρεσε το αντικείμενο αυτό τον προειδοποίησε ότι οι απειλές και οι μαγικές επιθέσεις εις βάρος του δεν θα σταματήσουν ποτέ και ότι ο μόνος τρόπος να σωθεί είναι να εγκαταλείψει τη χώρα.

Ο Αιτητής περαιτέρω δήλωσε ότι  το 2020 ολοκλήρωσε τη φοίτησή του στο λύκειο, και εκείνη την περίοδο συζήτησε την κατάστασή του με έναν στενό του φίλο, ο οποίος βρισκόταν τότε στην Τουρκία ο οποίος τον συμβούλευσε να εγκαταλείψει τη Λιβερία και να ζητήσει διεθνή προστασία. Του εξήγησε ότι η Κύπρος βρισκόταν κοντά και ότι μπορούσε να τον βοηθήσει να εξασφαλίσει θεωρήσεις εισόδου (visa) προκειμένου να ταξιδέψει και να υποβάλει αίτηση ασύλου.

Ο Αιτητής δήλωσε ότι ενημέρωσε τη μητέρα του για το σχέδιό του και εκείνη συμφώνησε, θεωρώντας ότι ήταν η καλύτερη λύση για τη διάσωσή του. Για να εξασφαλίσουν τα απαραίτητα έξοδα, η μητέρα του πούλησε ένα από τα ακίνητα του πατέρα του. Με τα χρήματα αυτά ο Αιτητής μπόρεσε να οργανώσει το ταξίδι του.

Ανέφερε ότι θα συναντούσε τον φίλο του στη Κύπρο, ωστόσο κατά τη προσπάθεια τους να εισέλθουν στις ελεγχόμενες από τη Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές αντιμετώπιζαν δυσκολίες και οι δύο χωρίστηκαν. Ο φίλος του παρέμεινε στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου, ενώ ο Αιτητής εισήλθε στο ελεγχόμενο από την Κυπριακή Δημοκρατία έδαφος, όπου και υπέβαλε αίτημα διεθνούς προστασίας.

Ερωτηθείς τι πιστεύει ότι θα του συμβεί εάν επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής ανέφερε ότι ενδέχεται η όλη κατάσταση να συνεχισθεί, ενώ ο πατέρας του εξακολουθεί να είναι άρρωστος και να μην μπορεί να μιλήσει. Ερωτηθείς για τον φόβο που ο ίδιος αισθάνεται, ο Αιτητής ανέφερε ότι αφού είναι ο μόνος δικαιούχος της ακίνητης περιουσίας, θα θεωρηθεί ότι έχει επιστρέψει για να πάρει την περιουσία. Αυτό θα προκαλέσει εκ νέου ξεσπάσματα μίσους το οποίο, όπως ανέφερε, δεν έχει τέλος (Ερ. 36 του Δ.Φ.).

Ερωτηθείς ποιος θα έπρεπε να ήταν ο δικαιούχος της περιουσίας του παππού του ο Αιτητής ανέφερε ότι η εν λόγω περιουσία άνηκε στον πατέρα του (Ερ. 36, 2χ του Δ.Φ.).

Ερωτηθείς για ποιο λόγο οι θείοι του θεωρούσαν ότι οι ίδιοι ήταν δικαιούχοι της επίδικης περιουσίας, ο Αιτητής ανέφερε ότι δεν γνωρίζει. Ωστόσο, όπως σημείωσε, κάποιοι από αυτούς κατέχουν τίτλους ιδιοκτησίας, με τους οποίους θεωρούν ότι διασφαλίζουν την κυριότητα των περιουσιών. Ο πατέρας του, όπως ανέφερε, του είχε παραδώσει τον αυθεντικό τίτλο ιδιοκτησίας των εν λόγω ακινήτων.

Ερωτηθείς αν ο αρχικός ιδιοκτήτης των περιουσιών ήταν ο πατέρας του ή αν τις είχε αποκτήσει από κάποιον άλλον, ο Αιτητής απάντησε ότι ο πατέρας του είχε αγοράσει τα εν λόγω ακίνητα.

Κληθείς να αναφέρει ποια πρόσωπα πιστεύει ότι έχουν στραφεί εναντίον του, ο Αιτητής ανέφερε τα αδέλφια του πατέρα του.

Κληθείς να εξηγήσει πώς συνδέει τα περιστατικά που συνέβησαν με τους θείους του, ο Αιτητής αναφέρθηκε σε ένα πρώτο αντικείμενο, το οποίο –όπως ισχυρίστηκε– τοποθετήθηκε στο σπίτι τους με σκοπό να υποφέρει ο πατέρας του επί επτά έτη. Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, άνθρωποι της εκκλησίας τούς ενημέρωσαν ότι το αντικείμενο αυτό είχε τοποθετηθεί από ηλικιωμένη γυναίκα, η οποία είχε την ίδια μητέρα με τον πατέρα του Αιτητή (μία γυναίκα που θήλαζε από το ίδιο στήθος με τον πατέρα του Αιτητή).

Ανέφερε περαιτέρω ότι τους τίτλους ιδιοκτησίας της περιουσίας είναι στη κατοχή της μητέρας του. Ερωτηθείς εάν έχει συμβεί κάτι στη μητέρα του αφού πλέον η ίδια διαχειρίζεται την περιουσία ο Αιτητής ανέφερε ότι κάποιες φορές η μητέρα του αρρωσταίνει και κάποιες φορές είναι καλύτερα.

Κατά τη συνέντευξή του ημερομηνίας 16/07/2024 και ερωτηθείς για την αναφορά του κατά τη προηγούμενη ημερομηνία ότι μετοίκησαν οικογενειακώς στη περιοχή St.Francis Community ο Αιτητής ανέφερε ότι η μετοίκησή του συνέβη το 2015 ενώ γεννήθηκε στην  Monrovia.

Αναφορικά με την οικογένεια του και ειδικότερα τα αδέλφια του, των οποίων τα ίχνη είχε χάσει κατά την πανδημία του ιού της Εμπόλα, ανέφερε ότι πλέον γνωρίζει που βρίσκεται ο αδελφός του, ήτοι στη Σιέρρα Λεόνε, ενώ για την αδελφή του δεν γνωρίζει που βρίσκεται, έχοντας δε επικοινωνήσει μαζί της για τελευταία φορά του 2014.

Ερωτηθείς να αναφερθεί στο διάστημα που όπως είχε αναφέρει κατά τη πρώτη του συνέντευξη, είχε εγγραφεί και φοιτήσει για μικρό χρονικό διάστημα στο Πανεπιστήμιο της Λιβερίας, ο Αιτητής ανέφερε ότι εάν θυμάται καλά ήταν κατά το τέλος του 2020 ή αρχές το 2021, ενώ τη φοίτηση του από το σχολείο την ολοκλήρωσε το 2020 (Ερ. 58, 1χ του Δ.Φ.).

Ερωτηθείς να αναφερθεί στη περιουσία του πατέρα του, ο Αιτητής ανέφερθηκε σε δύο περιουσιακά στοιχεία  στο μεν ένα  υπάρχει κτισμένη οικία, και το δεύτερο το οποίο είναι  έκταση γης (Ερ. 57, 1χ του Δ.Φ.). Ανέφερε ότι τις περιουσίες αυτές κληρονόμησε περί το 2014 αφότου εξαφανίσθηκαν τα αδέλφια του. Ερωτηθείς ποιος εκμεταλλεύεται τα εν λόγω ακίνητα μετά που έφυγε ο Αιτητής τη χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής ανέφερε ότι όπως έχει δηλώσει στη προηγούμενη συνέντευξη του τα εν λόγω ακίνητα δεν τα απολαμβάνει κανείς, ενώ η μητέρα του κατέχει απλώς τους τίτλους ιδιοκτησίας για να τα προσέχει. Ο Αιτητής ανέφερε ότι τη περιουσία αυτή την αγόρασε ο πατέρας του ενώ τις διεκδικούν τα αδέλφια του πατέρα του ισχυριζόμενα ότι τα ακίνητα ανήκαν στον πατέρα τους (παππού του Αιτητή). Κληθείς να αναφέρει τους ισχυρισμούς των θείων του, ο Αιτητής επανέλαβε ότι ισχυρίζονται ότι η εν λόγω περιουσίες ανήκαν στον παππού του Αιτητή ο οποίος είχε στη κατοχή του αρκετή περιουσία που άνηκε στα παιδιά του. Ο παππούς του Αιτητή είχε αναφέρει ότι την περιουσία του θα την μοιράσει στα παιδιά του και για αυτό τον λόγο οι θείοι του ισχυρίζονται ότι την περιουσία που έχει ο πατέρας του δεν την αγόρασε αλλά την έλαβε από τον πατέρα του. Ο Αιτητής συμπλήρωσε ότι όταν ο παππούς του αρρώστησε, ζήτησε να συναντηθεί με τον πατέρα του και τα αδέλφια του πιστεύουν ότι ο λόγος της συνάντηση αυτής ήταν για να του εκχωρήσει την περιουσία του (Ερ. 57, 2χ του Δ.Φ.). Ανέφερε επίσης ότι ο παππούς του δεν μεταβίβασε καμία περιουσία του σε κανένα από τα παιδιά του. Ερωτηθείς πως διαχειρίστηκε ο πατέρας του αυτή την κτηματική διαφορά με τα αδέλφια του, ο Αιτητής ανέφερε δεν υπήρχε οποιαδήποτε διαφορά αρχικά, ωστόσο οι εντάσεις ξεκίνησαν το 2018 όταν ο πατέρας του αρρώστησε. Ερωτηθείς εάν ο πατέρας του εξήγησε στα αδέλφια του ότι η εν λόγω περιουσία είχε αγοραστεί, ο Αιτητής ανέφερε ότι δεν χρειαζόταν να εξηγήσει πως έλαβε την περιουσία  ο πατέρας του, ενώ τα αδέλφια του πατέρα του (θείοι του Αιτητή) άρχισαν να διεκδικούν την περιουσία αφότου αρρώστησε ο πατέρας του. Πριν την ασθένεια του πατέρα του συμπληρώνει δεν υπήρξε οποιαδήποτε συζήτηση γύρω από την επίμαχη περιουσία (Ερ. 57, 2χ του Δ.Φ.).

Ερωτηθείς εάν συζήτησε με τους θείους του το γεγονός ότι ο ίδιος ο Αιτητής έχει κληρονομήσει πλέον τη περιουσία από τον πατέρα του και ανήκει σε αυτόν ο Αιτητής ανέφερε ότι όταν αναγκάσθηκαν να εγκαταλείψουν το πρώτο σπίτι και να τον ενοικιάσουν, η θεία του με τα παιδιά της αντέδρασαν βίαια προς τους νέους ενοικιαστές οι οποίοι ενημέρωσαν σχετικά τη μητέρα του Αιτητή και αυτή ήταν και η αρχική αιτία της πρώτης σύγκρουσης και ο λόγος που ο Αιτητής μετέβη στη θεία του για να της επισημάνει ότι η περιουσία ανήκει στον ίδιο (Ερ. 56, 1χ του Δ.Φ.). Ερωτηθείς πότε συνέβη αυτό το περιστατικό ο Αιτητής ανέφερε ότι δεν θυμάται ακριβώς, συνέβη ωστόσο πριν το 2014. Κληθείς να αποσαφηνίσει την προηγούμενη του δήλωση, ότι οι οικογενειακές εντάσεις μεταξύ της οικογένειας του ξεκίνησαν όταν αρρώστησε ο πατέρας του, ήτοι το 2018, ενώ τώρα δηλώνει ότι η πρώτη διαφωνία συνέβη το 2014, ο Αιτητής ανέφερε ότι ο πατέρας του πράγματι αρρώστησε το 2018 ωστόσο δεν θυμάται τη χρονολογία της οικογενειακής διαμάχης.

Ερωτηθείς εάν ο πατέρας του αφού αρρώστησε παρακολουθείτο από γιατρό ο Αιτητής αφού απάντησε καταφατικά ανέφερε ότι ο πατέρας του διαγνώστηκε με υψηλή αρτηριακή πίεση για την οποία λάμβανε σχετική φαρμακευτική αγωγή, χωρίς ωστόσο όπως ισχυρίζεται ο Αιτητής, η υγεία του πατέρα του να βελτιώνεται. Ερωτηθείς πως συνδέει η ασθένεια το πατέρα του με τη μαγεία ο Αιτητής ανέφερε ότι πιστεύει ότι είναι εξαιτίας της μαγείας καθότι εάν ήταν μία απλή ασθένεια ο πατέρας του θα μπορούσε να μιλήσει. Ερωτηθείς με ποιόν τρόπο διαγνώσθηκε ο πατέρας του με υψηλή αρτηριακή πίεση ο Αιτητής ανέφερε ότι οι γιατροί προέβησαν σε ιατρικές εξετάσεις το αποτέλεσμα των οποίων ανέγραφε ότι ο πατέρας του πάσχει από αρτηριακή πίεση. Ανέφερε επιπλέον, ότι οι γιατροί του είχαν δώσει σχετικές οδηγίες και σχετική φαρμακευτική αγωγή για την θεραπεία του. Ερωτηθείς για πιο λόγο συνδέει την κατάσταση του πατέρα του με τη χρήση μαγείας ο Αιτητής ανέφερε ότι ενώ έχουν προβεί σε όλα τα διαβήματα για τη θεραπεία του πατέρα του όπως συμβούλευσαν οι γιατροί, ο πατέρας του δεν βελτιώνεται και η εκκλησία τους ανέφερε ότι είναι εξαιτίας μαγείας.  Ερωτηθείς ποιος νομίζει ο ίδιος ότι ευθύνεται για την χρήση της μαγείας εις βάρος του πατέρα του ο Αιτητής ανέφερε ότι δεν γνωρίζει, μπορεί ωστόσο να είναι συνάδελφοι του ή η οικογένεια του. Ερωτηθείς για την σημερινή κατάσταση του πατέρα του ο Αιτητής ανέφερε ότι έχει χειροτερεύσει ενώ δεν μπορεί να μιλήσει καθόλου (Ερ. 54, 1χ,2χ του Δ.Φ.).

Ακολούθως ο Αιτητής κλήθηκε να περιγράψει το περιστατικό όπου στα σκαλιά του σπιτιού του ανευρέθηκε ένα «juju», όπου ανέφερε ότι περί τις 02/02/2020 όταν προέκυψε το θέμα υγείας του πατέρα του, η εκκλησία τους ανέφερε ότι έχει τοποθετηθεί πνευματικά ένα «juju». Η εκκλησία το αφαίρεσε ενώ ενημέρωσε τον Αιτητή και την μητέρα του ότι το εν λόγω αντικείμενο τοποθετήθηκε εκεί από την οικογένεια του πατέρα του Αιτητή. Ερωτηθείς ποιος τους ενημέρωσε ότι πίσω από την χρήση μαγείας βρίσκεται η οικογένεια του πατέρα του, ο Αιτητής ανέφερε ότι δεν γνωρίζει αλλά ήταν ο πάστορας της εκκλησίας. Ερωτηθείς εάν το ανέφερε ο πάστορας προσωπικά στον ίδιο, ο Αιτητής ανέφερε ότι ουδέποτε ενημερώθηκε προσωπικά από τον πάστορα για τη χρήση μαγείας, ωστόσο όταν η μητέρα του μετέφερε τον πατέρα του στην εκκλησία ο πάστορας της είπες για την τοποθέτηση του «juju» στο σπίτι τους.

Ερωτηθείς για ποιο λόγο πιστεύει ο ίδιος ότι τοποθετήθηκε από την οικογένεια του πατέρα του το εν λόγω αντικείμενο στο σπίτι τους ο Αιτητής ανέφερε ότι εάν δεν ήταν αυτοί δεν θα διεκδικούσαν ούτε την περιουσία όταν αρρώστησε ο πατέρας του. ερωτηθείς ποιος πιστεύει ο ίδιος ότι τοποθέτησε το «juju» στο σπίτι τους ο Αιτητής αναφέρει ότι πιστεύει την εκκλησία η οποία θεωρεί ότι η μαγεία οφείλεται στην οικογένεια του πατέρα του (Ερ. 54, 3χ, 4χ του Δ.Φ.).

Ακολούθως, ο Αιτητής κλήθηκε να περιγράψει το περιστατικό που περιέγραψε κατά την πρώτη του συνέντευξη όπου αντικείμενο αφαιρέθηκε από το πόδι του, ο Αιτητής ανέφερε ότι μετά την κτηματική παρεξήγηση που προέκυψε η φίλη της μητέρας του, που ήταν συνδεδεμένη με την οικογένεια του πατέρα του Αιτητή, ανέφερε στη μητέρα του ότι η οικογένεια του πατέρα του έχει καταστρώσει σχέδιο για να σκοτώσει τον Αιτητή γιατί ήταν εμπόδιο στη ζωή τους. Ο Αιτητής ανέφερε ότι ο ίδιος άρχισε να αισθάνεται πόνο στα πόδια και είχε δυσκολία να περπατήσεις. Σύμφωνα με τον Αιτητή η Εκκλησία τους ενημέρωσε ότι τοποθετήθηκε κάτι στα πόδια του– ήτοι  «juju»- από την οικογένεια του πατέρα του με απώτερο σκοπό να παραλύσει όπως και ο πατέρας του. περαιτέρω αναφέρει ότι η εκκλησία προέβη σε μία διαδικασία αφαίρεσης του  «juju» περί τις 03/05/2020. Ερωτηθείς εάν επισκέφθηκε γιατρό όταν αισθανόταν άρρωστος και δυσκολία στο περπάτημα ο Αιτητής απάντησε καταφατικά ενώ συμπλήρωσε ότι ο γιατρός τον συμβούλευσε να πίνει περισσότερο νερό ή νερό καρύδας. Ο Αιτητής ανέφερε ότι επισκέφθηκε και το Γενικό Νοσοκομείο Πάφου, ωστόσο οι γιατροί δεν διαπίστωσαν κάποιο ιατρικό πρόβλημα υγείας.

Επιπρόσθετα, ερωτηθείς να αναφερθεί στο περιστατικό όπου η εκκλησία αφαίρεσε το «juju» ο Αιτητής ανέφερε ότι προσεύχονταν ενώ νήστευαν για τρεις μέρες και με φυσικά μέσα ζέσταναν το πόδια του (Ερ. 51, 1χ του Δ.Φ.).

Ερωτηθείς να περιγράψει τις φωτογραφίες που είχε προσκομίσει στη προηγούμενη του συνέντευξη ο Αιτητής περιέγραψε ότι οι δύο φωτογραφίες απεικονίζουν το «juju» που βρισκόταν στα πόδια του όπου διαφαίνεται να είναι κάποιο είδος αυγών εντόμου. Η άλλη φωτογραφία απεικονίζει σύμφωνα με τον Αιτητή το «juju» που ανευρέθηκε στο σπίτι τους (Ερ.51 του Δ.Φ.).

Στη συνέχεια ο Αιτητής κλήθηκε να εξηγήσει τους δύο τίτλους μεταβίβασης ιδιοκτησίας που προσκόμισε κατά τη πρώτη του συνέντευξη όπου ανέφερε ότι αναγράφονται τα στοιχεία των δύο περιουσιών, η μία εκ των οποίων πωλήθηκε για την οικονομική ενίσχυση του ταξιδιού του Αιτητή. (Ερ. 51, 2χ του Δ.Φ.). Ερωτηθείς για το τρίτο τίτλο μεταβίβασης ανέφερε ότι αναγράφεται ότι η περιουσία ανήκει στον Αιτητή. Ερωτηθείς ποιο είναι το πρόσωπο που αναγράφεται στον σχετικό τίτλο αφού δεν είναι το όνομα του Αιτητή, ανέφερε ότι πρόκειται για τον αρχικό ιδιοκτήτη από όπου ο πατέρας του αγόρασε την περιουσία. Όσον αφορά τα δύο έγγραφα που παρουσίασε ο Αιτητής ως πράξεις εγγυήσεως (warranty deeds) ανέφερε ότι πρόκειται για έγγραφα που καταδεικνύουν ότι είναι ο νόμιμος ιδιοκτήτης των περιουσιών.

Κληθείς να αποσαφηνίσει το γεγονός ότι ισχυρίστηκε ότι την περιουσία του πατέρα του την έλαβε το 2014 ενώ η πράξη εγγυήσεως αναγράφεται ως ημερομηνία το 2010, ο Αιτητής ανέφερε ότι δεν γνωρίζει την ακριβή ημερομηνία που ο πατέρας του μεταβίβασε τις εν λόγω περιουσίες. Ο πατέρας του το παραχώρησε ωστόσο τα εν λόγω έγγραφα αφού τα αδέλφια του εξαφανίσθηκαν κατά την πανδημία του ιού της Εμπόλα. Ερωτηθείς ποια είναι τα πρόσωπα που αναγράφονται στα εν λόγω έγγραφα ο Αιτητής ανέφερε ότι ενδεχομένως είναι τα ονόματα των αρχικών ιδιοκτητών.

Ερωτηθείς εάν του συνέβη οποιοδήποτε άλλο περιστατικό εκτός από τα δύο περιστατικά με την τοποθέτηση των «juju» στο σπίτι του και στα πόδια του ο Αιτηής ανέφερε ότι κατά διαστήματα αισθανόταν άρρωστος. Ερωτηθείς για το λόγο που δεν ζήτησε προστασία από την αστυνομία, ο Αιτητής ανέφερε ότι τα περιστατικά αυτά είναι πνευματικά και ακόμα και αν υπάρξει καταγγελία και η οποιαδήποτε σύλληψη προσώπου δεν θα υπάρξει κάποια μεταβολή στις πράξεις αυτές που σε κάθε περίπτωση γίνονται με πνευματικά μέσα και όχι με φυσικά μέσα.

Ερωτηθείς εάν μπορεί να επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του χωρίς ωστόσο να αναμειχθεί ξανά με τις εν λόγο περιουσίες, ο Αιτητής ανέφερε ότι δεν μπορεί να επιστρέψει, καθώς οι θείοι του θα νομίσουν ότι έχει επιστρέψει για την περιουσία και είναι και ο ίδιος λόγος που ο αδελφός του δεν επιστρέφει στη Λιβερία, καθώς οι θείοι του θα νομίσουν ότι και ο αδελφός του την διεκδικεί.

Προς επίρρωση των ισχυρισμών του ο Αιτητής προσκόμισε τα εξής έγγταφα:

-      Πρωτότυπο Διαβατήριο της χώρας καταγωγής του (Ερ. 10 του Δ.Φ.).

-      Φωτογραφικό υλικό που, όπως ισχυρίστηκε, απεικονίζουν το πόδι του Αιτητή τραυματισμένο, και ένα αντικείμενο που τοποθετήθηκε πνευματικά  στα σκαλιά του σπιτιού του (Ερ. 25-23 του Δ.Φ.).

-      Αντίγραφο πράξης εγγυήσεως με ημερομηνία έκδοσης την 23/06/2010 (Ερ. 26 του Δ.Φ.).

-      Αντίγραφο τίτλου μεταβίβασης  με ημερομηνία έκδοσης 15/02/2010 (Ερ. 27 του Δ.Φ.)

-      Αντίγραφο πράξης εγγυήσεως με ημερομηνία έκδοσης την 29/01/2018 (Ερ. 28 του Δ.Φ.).

-      Αντίγραφο τίτλου μεταβίβασης (Ερ. 29 του Δ.Φ.)

 

Συμπέρασμα της απόφασης Ασύλου:

Υπό το φως των ως άνω πληροφοριών, ως αυτές προκύπτουν από το πρακτικό της συνέντευξης και τα λοιπά στοιχεία του διοικητικού φακέλου, ο αρμόδιος λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου σχημάτισε την έκθεση - εισήγησή του επί τη βάση των εξής ουσιωδών ισχυρισμών:

1.     Ουσιώδης ισχυρισμός 1: Ταυτότητα, προφίλ, χώρα καταγωγής και τόπος συνήθους διαμονής

2.     Πνευματικές/Μαγικές επιθέσεις κατά το 2006 και 2008 από την πατρική οικογένεια λόγω οικογενειακής διαμάχης αφού ο Αιτητής κληρονόμησε την περιουσία του πατέρα του

Σύμφωνα με τον λειτουργό  ο πρώτος ουσιώδης ισχυρισμός  αναφορικά με την ταυτότητά του Αιτητή και τη χώρα καταγωγής του έγινε αποδεκτός, καθώς στοιχειοθετήθηκε  τόσο η εσωτερική όσο και η εξωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού.

Όσον αφορά τον δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό, ήτοι οι Πνευματικές/Μαγικές επιθέσεις κατά το 2006 και 2008 από την πατρική οικογένεια λόγω οικογενειακής διαμάχης αφού ο Αιτητής κληρονόμησε την περιουσία του πατέρα του ο Λειτουργός της EUAA προχώρησε στην  αξιολόγηση της εσωτερικής αξιοπιστίας των ισχυρισμών του Αιτητή. Συγκεκριμένα, σημειώνει ότι το 2006 και το 2008, η οικογένειά του υπέστη «πνευματικές επιθέσεις» (juju/witchcraft) από την πατρική του οικογένεια, λόγω διαφωνιών για περιουσιακά ζητήματα. Ειδικότερα, ανέφερε ότι η θεία του, τοποθέτησε «φάρμακο» (juju) στα θεμέλια του σπιτιού τους, με σκοπό να προκαλέσει ασθένεια και θάνατο στα μέλη της οικογένειας.

Από το 2006, ο αιτητής άρχισε να αισθάνεται συχνά αδιαθεσία, χωρίς ιατρική διάγνωση. Το 2008, σύμφωνα με προφητεία που δόθηκε σε εκκλησία όπου προσευχόταν η μητέρα του, θεωρήθηκε ότι «κακό πνεύμα» προκάλεσε την ασθένεια, και πραγματοποιήθηκε τελετή απομάκρυνσης του «φαρμάκου».

Ωστόσο, ο Λειτουργός έκρινε ότι  κατά τη διάρκεια των συνεντεύξεων του, ο αιτητής δεν παρείχε επαρκείς και συγκεκριμένες λεπτομέρειες για τον λόγο που θεώρησε τη θεία του υπεύθυνη και την ταυτότητα του «προφήτη» ή του ατόμου που έδωσε τη σχετική προφητεία. Ο Λειτουργός επιπλέον έκρινε ασαφείς και χωρίς λεπτομέρειες τις αναφορές του Αιτητή σχετικά με τα πρόσωπα που διεκδικούσαν την επίμαχη περιουσία και για τις σχετικές διενέξεις με τα αδέλφια του πατέρα του που προέκυψαν.

Ο Αιτητής δήλωσε ότι ο πατέρας του του μεταβίβασε τη περιουσία του με αποτέλεσμα η πατρική οικογένεια να τον στοχοποιήσει πνευματικά, διεκδικώντας την πατρική περιουσία, η οποία του είχε μεταβιβαστεί. Σύμφωνα με τον ίδιο, η περιουσία αποτελείτο από δύο τεμάχια γης με σπίτια και ένα τεμάχιο γης.

Ο αιτητής δήλωσε ότι τα ακίνητα αγοράστηκαν από τον πατέρα του, ο οποίος του τα μεταβίβασε ως διάδοχο, αφού τα αδέλφια του είχαν εγκαταλείψει τη χώρα λόγω του ιού Έμπολα, ενώ τα πρωτότυπα έγγραφα ιδιοκτησίας φυλάσσονται από τη μητέρα του.

Ο Αιτητής κρίθηκε ότι δεν μπόρεσε να παράσχει σε επαρκείς και συγκεκριμένες πληροφορίες για τα μέλη της οικογένειας που διεκδικούν την περιουσία, αναφέροντας απλώς ότι το κάνουν «όλα τα αδέλφια του πατέρα του», με κύρια πρόσωπα τη θεία και τον θείο του. Οι εξηγήσεις του για τα επιχειρήματα της πατρικής οικογένειας κρίθηκαν γενικόλογες καθώς ανέφερε μόνο ότι οι συγγενείς υποστήριζαν πως η περιουσία έπρεπε να μοιραστεί σε όλα τα παιδιά του πατέρα του.

Επιπλέον ο Λειτουργός παρατήρησε ασυνέπειες ως προς το χρονικό της διαμάχης καθώς αρχικά δήλωσε ότι ξεκίνησε το 2018 όταν ο πατέρας του αρρώστησε, ενώ αργότερα ανέφερε ότι η θεία του είχε διεκδικήσει ήδη πριν το 2014 το σπίτι τους ενώ σε μεταγενέστερη του δήλωση, ανέφερε ότι δεν είναι σίγουρος πότε άρχισε η διαμάχη.

Ο αιτητής δήλωσε ότι ο πατέρας του αρρώστησε το 2018 και ότι η ασθένεια οφειλόταν σε «πνευματικές ενέργειες», όπως του είπαν μέλη της εκκλησίας, επειδή η ιατρική θεραπεία δεν είχε αποτέλεσμα. Ωστόσο ο Λειτουργός, έκρινε ότι ο Αιτητής δεν μπόρεσε όμως να δώσει συγκεκριμένες πληροφορίες για τα άτομα που θεωρεί υπεύθυνα, λέγοντας μόνο ότι θα μπορούσαν να είναι είτε συνάδελφοι του πατέρα του είτε μέλη της πατρικής οικογένειας.

Ανέφερε επίσης ότι στις 02/02/2020 εντοπίστηκε και αφαιρέθηκε «juju» (μαγικό αντικείμενο) στα σκαλιά του σπιτιού τους, κατόπιν αποκαλύψεως από πάστορα. Δεν μπόρεσε να εξηγήσει επαρκώς γιατί θεωρεί ότι τοποθετήθηκε από την πατρική οικογένεια, ούτε έδωσε το όνομα του πάστορα. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο πάστορας είδε «όραμα» που έδειχνε μια γυναίκα η οποία είχε την ίδια μητέρα με τον πατέρα του, ταυτίζοντάς την με τη θεία του.

Επιπλέον, ανέφερε ότι φίλη της μητέρας του, ενημέρωσε την οικογένεια πως η πατρική πλευρά σχεδίαζε να τον σκοτώσει, θεωρώντας τον εμπόδιο στα σχέδιά τους. Μετά από αυτό, ο Αιτητής άρχισε να πονάει στα πόδια και να δυσκολεύεται στο περπάτημα, το οποίο απέδωσε σε πνευματική επίθεση μέσω «juju».

Η τελετή «αφαίρεσης» του «juju» από τα πόδια του έγινε στις 03/05/2020, με νηστεία και προσευχές για τρεις ημέρες· στη συνέχεια, σύμφωνα με την περιγραφή του, μέλη της εκκλησίας άλειψαν τα πόδια του με ελαιόλαδο, ζεστό νερό και αλάτι. Ωστόσο, ο Λειτουργός έκρινε ότι  λεπτομέρειες για το πώς εντοπίστηκε ή αφαιρέθηκε το αντικείμενο που παραχώρησε ο Αιτητής δεν ήταν επαρκείς.

Συνολικά ο Λειτουργός έκρινε ότι  παρόλο που ο αιτητής παρουσίασε με ακρίβεια τα περιουσιακά στοιχεία, τις τοποθεσίες και τις τελετουργίες που περιέγραψε, οι δηλώσεις του για τις πνευματικές επιθέσεις και τις ενέργειες της πατρικής οικογένειας χαρακτηρίζονται από ασάφεια, αντιφάσεις και έλλειψη συγκεκριμένων λεπτομερειών. Συνεπώς, η εσωτερική αξιοπιστία του δεύτερου ουσιώδους ισχυρισμού δεν στοιχειοθετείται.

Κατά την αξιολόγηση της εξωτερικής αξιοπιστίας των ισχυρισμών του Αιτητή, ο Λειτουργός σημειώνει ότι οι δηλώσεις του Αιτητή αφορούν προσωπικές εμπειρίες και δεν κατέστη δυνατό να επιβεβαιωθούν μέσω διαθέσιμων πληροφοριών από τη χώρα καταγωγής του.

Ωστόσο, ο Λειτουργός μέσω εξωτερικών πηγών επιβεβαιώνει ότι οι διαμάχες για ιδιοκτησία γης στη Λιβερία αποτελούν συχνό φαινόμενο, με ρίζες στους εμφύλιους πολέμους και τα μεταγενέστερα προγράμματα επανεγκατάστασης. Επιπλέον, ο Λειτουργός επιβεβαίωσε μέσω εξωτερικών πηγών πληροφόρησης την ύπαρξη και χρήση του juju, το οποίο ορίζεται ως αντικείμενο με «μαγική δύναμη» ή ως σύστημα πίστης διαδεδομένο στη Δυτική Αφρική, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε για καλό είτε για κακό σκοπό, βασισμένο στην αρχή της «πνευματικής επαφής μέσω φυσικής επαφής».

Προχωρώντας στην αξιολόγηση των εγγράφων που προσκόμισε ο Αιτητής, ο Λειτουργός διέκρινε ότι οι φωτογραφίες  που προσκόμισε ο Αιτητής, δεν απεικονίζουν το πρόσωπο του Αιτητή, επομένως δεν μπορούν να θεωρηθούν αποδεικτικά στοιχεία σε σχέση με τις πράξεις που, όπως ισχυρίζεται, τελέστηκαν εις βάρος του.

Αναφορικά με τους Τίτλους μεταβίβασης  ιδιοκτησίας (Transfer Deeds) ο Λειτουργός έκρινε ότι δεν είναι δυνατή η  ταυτοποίηση της αρμόδιας αρχή που τα εξέδωσε, καθώς δεν αναφέρεται σαφώς στο έγγραφο. Επιπλέον, ο λειτουργός διακρίνει ότι η γραμματοσειρά που χρησιμοποιείται στο όνομα του Αιτητή διαφέρει από την υπόλοιπη γραφή, γεγονός που εγείρει αμφιβολίες ως προς τη γνησιότητά τους.

Αναφορικά με τις Πράξεις Εγγύηεωςς (Warranty Deeds) που προσκόμισε ο Αιτητής ο Λειτουργός έκρινε ότι αν και τα εν λόγω έγγραφα συμβαδίζουν με τους ισχυρισμούς του Αιτητή περί κυριότητας, η ανάλυση τους δείχνει ότι δεν μπορούν να θεωρηθούν αυθεντικά ή αξιόπιστα. Μόνο ένα από αυτά (Red 26) αναφέρει καθαρά εκδούσα αρχή, ενώ στα υπόλοιπα λείπουν βασικά στοιχεία (αρχή έκδοσης, ημερομηνία, ομοιομορφία γραμματοσειράς). Αναφερόμενος σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, ο Λειτουργός διαπιστώνει ότι οι τίτλοι Warranty Deed εκδίδονται επισήμως από την Liberia Land Authority, η οποία είναι αρμόδια για τις πράξεις μεταβίβασης γης. Εφόσον τα περισσότερα έγγραφα που προσκομίστηκαν δεν φέρουν τέτοια αναφορά και η γνησιότητά τους δεν μπορεί να εξακριβωθεί, δεν αποτελούν αποδεικτικά στοιχεία υπέρ των ισχυρισμών του Αιτητή περί ιδιοκτησίας.

Ο λειτουργός λαμβάνοντας υπόψη την έλλειψη τεκμηρίωσης και αδυναμία επιβεβαίωσης των εγγράφων, καθώς και την έλλειψη σαφήνειας και επάρκειας στις δηλώσεις του Αιτητή κατά την εσωτερική αξιοπιστία, καταληκτικά σημειώνει ότι η συνολική αξιοπιστία δεύτερου ουσιώδους ισχυρισμού δεν έχει στοιχειοθετηθεί και επομένως τον απέρριψε.

Στη συνέχεια ο Λειτουργός της EUAA προχώρησε στης αξιολόγηση κινδύνου, κατά την οποία έκρινε ότι με  βάση τις πληροφορίες/δεδομένα που αφορούν τα αποδεκτά πραγματικά περιστατικά 1 που προέκυψαν στο αίτημα του Αιτητή και λαμβάνοντας υπόψη, μετά από εξατομικευμένη εξέταση του αιτήματος, το προσωπικό προφίλ του Αιτητή καθώς και το γεγονός ότι δεν διαπιστώθηκε ότι ο Αιτητής είχε υποστεί στη χώρα καταγωγής του οποιασδήποτε μορφή δίωξης ή σοβαρής βλάβης, κρίνεται ότι δεν υπάρχουν εύλογοι βάσιμοι λόγοι σε περίπτωση που επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του, ήτοι τη Λιβερία, να αντιμετωπίσει δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης.

Υπό το σκέλος της νομικής ανάλυσης, ο λειτουργός έκρινε ότι ο Αιτητής δεν δικαιούται προσφυγικού καθεστώτος, καθώς λαμβανομένων υπόψη των ισχυρισμών του, διαφαίνεται ότι στο πρόσωπό του δεν συντρέχουν εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία που θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του για έναν από τους λόγους που προβλέπονται στο εδάφιο (1) του άρθρου 3 του Περί Προσφύγων Νόμου του 2000 και του άρθρου 1 Α (2) της Σύμβασης της Γενεύης του 1951.

Αντιστοίχως, ο λειτουργός κατέληξε ότι βάσει των αποδεκτών πραγματικών περιστατικών, του προφίλ του Αιτητή και της εκτίμησης κινδύνου δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 19 (2) (α), (β) και (γ) του Περί Προσφύγων Νόμου του 2000 και των άρθρων 15 (α) (β) και (γ) της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2011/95/EU  για τη χορήγηση συμπληρωματικής προστασίας.

Ειδικά ως προς το άρθρο 19 (2) (γ) του Περί Προσφύγων Νόμου και του άρθρου 15 (γ) της Ευρωπαϊκής Οδηγίας  2011/95/EU,  ο Λειτουργός σχολίασε ότι ο Αιτητής δεν θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης, ως το άρθρο 19 (2) (γ) προνοεί, αφού η χώρα καταγωγής του δεν βρίσκεται σε συνθήκες διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης.

Στο σημείο αυτό κρίνω σκόπιμο να αναφέρω ότι σε κάθε περίπτωση και σύμφωνα με το άρθρο 18(5) του περί Προσφύγων Νόμου, εναπόκειται στον εκάστοτε Αιτητή/Αιτήτρια να τεκμηριώσει την αίτησή του για διεθνή προστασία. Στην υπό κρίση περίπτωση, για τους λόγους που αναλύθηκαν ανωτέρω, ο Αιτητής  δεν κατάφερε τεκμηριώσει κάποια παρελθούσα πράξη δίωξης σε βάρος του ούτε κατά τη διάρκεια της προφορικής του συνέντευξης, αλλά  ούτε  κατά την ενώπιόν μου διαδικασία.

Έχει, πολλάκις, νομολογηθεί ότι κρίση επί της αξιοπιστίας του Αιτητή και έγκριση κωλύματος έγκρισης αίτησης για το λόγο αναξιοπιστίας ως προς τα προβαλλόμενα από τον αιτητή είναι επιτρεπτή (AMIRI  ΚΑΙ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ Κ.Α. (2009 3 Α.Α.Δ. 358).

Στην παράγραφο 204 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, "Το ευεργέτημα της αμφιβολίας πρέπει  να δίνεται μόνο όταν έχουν προσκομισθεί και εξετασθεί όλα τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία και όταν ο εξεταστής είναι γενικά ικανοποιημένος από την αξιοπιστία του αιτούντος. Οι ισχυρισμοί του αιτούντος πρέπει να παρουσιάζουν συνοχή και αληθοφάνεια και να μην έρχονται σε αντίφαση με γεγονότα που είναι γενικά γνωστά σε όλους".

.

Όταν ο Αιτητής κρίνεται αναξιόπιστος, δεν υπάρχουν περιθώρια περαιτέρω διερεύνησης (δέστε  υπόθ. αρ. 1964/06, ημερ. 11.3.08  Obaidul Haque v. Δημοκρατίας).

Εν πάση περιπτώσει  κρίνω ότι ο λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου, στην έκθεση-εισήγηση,  αξιολόγησε κάθε έκαστο ισχυρισμό του  Αιτητή και ορθά αξιολογήθηκε ως αναξιόπιστος .

Περαιτέρω ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε στη βάση των πληροφορίων  σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στη περιοχή της Monrovia της Λιβερίας, όπου αναμένεται να επιστρέψει ο Αιτητής, πως δεν παρατηρούνται συνθήκες ένοπλων συγκρούσεων, στοιχείο που αποτελεί βασικό όρο προκειμένου να εξεταστεί η υπαγωγή στις πρόνοιες του άρθρου 19 (2) (γ) του Περί Προσφύγων Νόμου. Και του άρθρου 15(γ) της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2011/95/EU .

Εν κατακλείδι για  τους λόγους που εκτενώς καταγράφηκαν στην εισήγησή του αρμόδιου λειτουργού  συντάσσομαι με την αξιολόγηση κινδύνου στην οποία προέβη ο λειτουργός στη βάση του αποδεκτού ουσιώδους ισχυρισμού, καθώς και με το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε αναφορικά με την μη πλήρωση των προϋποθέσεων αναγνώρισης προσφυγικού καθεστώτος καθώς ο  Αιτητής  δεν κατάφερε να στοιχειοθετήσει βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης για ένα από τους πέντε λόγους που εξαντλητικά αναφέρονται στο  Άρθρο  3(1) του περί Προσφύγων Νόμου και του Άρθρου 1Α(2) της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων.

Περαιτέρω ορθά  κρίθηκε πως δεν πληρούνται  οι προϋποθέσεις υπαγωγής της Αιτήτριας στα άρθρα 19 (2) (α) και (β) περί συμπληρωματικής προστασίας, καθώς δεν προέκυψαν στοιχεία εκ των οποίων μπορεί να συναχθεί ότι σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του, ο  Αιτητής  κινδυνεύει να αντιμετωπίσει θανατική ποινή ή εκτέλεση κατά την έννοια του άρθρου 19 (2) (α), ή άλλως βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία κατά την έννοια του άρθρου 19 (2) (β) .

Εν προκειμένω, αναφορικά με τον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του Αιτητή, ήτοι στην Monrovia της Λιβερίας, το Δικαστήριο προχώρησε σε επικαιροποιημένη έρευνα αναφορικά με τις επικρατούσες εκεί συνθήκες.

Σύμφωνα με τα πρόσφατα δεδομένα της βάσης δεδομένων ACLED (The Armed Conflict Location & Event Data Project), ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού με έργο τη συλλογή, ανάλυση και χαρτογράφηση δεδομένων σχετικά με τις ημερομηνίες, τους δρώντες, τις τοποθεσίες, τους θανάτους και τους τύπους όλων των καταγεγραμμένων  γεγονότων πολιτικής βίας και διαμαρτυρίας σε παγκόσμια κλίμακα,  και συγκεκριμένα με ημερομηνία καταγραφής κατά το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης την 17/10/2025) έχουν καταγραφεί στη χώρα καταγωγής του Αιτητή, ήτοι η Λιβερία,  27 περιστατικά πολιτικής βίας (“Political violence”, που περιλαμβάνει περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις/απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες), από τα οποία προκλήθηκαν 18 θάνατοι^[1].

Όσον αφορά τη Monrovia, τόπος τελευταίας συνήθους διαμονής του Αιτητή, έχουν καταγραφεί 4 περιστατικά πολιτικής βίας (“Political violence”, που περιλαμβάνει περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις/απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες)^[2].

Να σημειωθεί επίσης, ότι ο πληθυσμός της Λιβερίας καταγράφεται στους 5,700,00 ενώ στη πόλη Monrovia ο πληθυσμός καταγράφεται στους 1,794, 650 κατοίκους σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση που έλαβε χώρα το έτος 2025^[3].

Δεδομένων  των πιο πάνω, καθίσταται κατανοητό ότι ο ανωτέρω αναφερόμενος αριθμός θανάτων στην εν λόγω περιοχή δεν ανέρχεται σε τόσο υψηλά επίπεδα σε σχέση με τον συνολικό πληθυσμό της περιοχής, έτσι ώστε να μπορεί να συναχθεί ότι ο Αιτητής  θα εκτεθεί σε κίνδυνο σοβαρής βλάβης λόγω αδιάκριτης βίας εάν επιστρέψει στον τόπο προηγούμενης συνήθους διαμονής του.

Τα εν λόγω στοιχεία καταδεικνύουν ότι δεν υπάρχουν συνθήκες αδιάκριτης βίας και γενικά δεν υφίσταται πραγματικός κίνδυνος για έναν πολίτη να επηρεαστεί προσωπικά μόνο από την παρουσία του στην εν λόγω πολιτεία, υπό την έννοια του άρθρου 15 (γ) της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ.

Εξετάζοντας περαιτέρω τις προσωπικές περιστάσεις του Αιτητή, παρατηρώ ότι αυτός είναι άντρας νεαρής ηλικίας, υγιής και ικανός προς εργασία με υποστηρικτικό δίκτυο για την ίδιο. Επομένως, λαμβάνοντας υπόψιν επίσης και τις ιδιαίτερες περιστάσεις του Αιτητή, οι οποίες δεν παρουσιάζουν δείκτες ευαλωτότητας, θεωρώ ότι δεν εγείρονται ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι αυτός θα διατρέξει κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής της.

Στη βάση των παραπάνω δεν προκύπτει ότι με την επιστροφή του στη Monrovia ο Αιτήτρια θα έλθει αντιμέτωπος με σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας της, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης βάσει του άρθρου 19 (2) (γ).

Επί τη βάσει όλων όσων παρατέθηκαν στην παρούσα απόφαση, το Δικαστήριο κρίνει ότι το αίτημα του Αιτητή για διεθνή προστασία εξετάστηκε επιμελώς σε κάθε στάδιο της διαδικασίας και η απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου ήταν το αποτέλεσμα δέουσας έρευνας και ορθής αξιολόγησης όλων των στοιχείων και δεδομένων, είναι επαρκώς αιτιολογημένη και λήφθηκε σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Προσφύγων Νόμου, το Σύνταγμα και τις Γενικές Αρχές του Διοικητικού Δικαίου.

Υπό το φως των πιο πάνω η  προσφυγή απορρίπτεται με €1500 έξοδα εναντίον του Αιτητή  και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση.

 

 

 

                                          Βούλα Κουρουζίδου - Καρλεττίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.