ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθ. Αρ.: 1364/25

 

           12 Ιανουαρίου, 2026

[Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

     V.B.Z. από τη Λιβερία και τώρα Πάφο

Αιτήτρια

   -και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω ΥΦΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ, ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΑΣΥΛΟΥ

 

Καθ' ων η Αίτηση

Εμφανίσεις:

Χ. Χαραλάμπους (κα) για Χ. Λαζάρου-Αρτέμη (κα) Δικηγόροι για την Αιτήτρια.

Ν. Νικολάου (κος) για Λ. Νικολάου (κος), Δικηγόρος για Γενικό Εισαγγελέα, Δικηγόρος για τους Καθ' ων η Αίτηση.

Η Αιτήτρια παρούσα.

 

ΑΠΟΦΑΣΗ

Με την παρούσα προσφυγή η Αιτήτρια προσβάλλει την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, επιστολής ημερομηνίας 07/05/25, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα της για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας ως άκυρη, παράνομη και στερούμενη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος και/ή ζητά απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να της αναγνωρίζεται προσφυγικό καθεστώς ή καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας.

 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Η Αιτήτρια υπέβαλε αίτηση για διεθνή προστασία στις 14/04/25, ακολούθησε η συνέντευξη της 23/04/25 και έκθεση/εισήγηση στις 30/04/25. Ο εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών λειτουργός αποφάσισε την απόρριψη της αίτησης αυθημερόν, απόφαση που αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

 

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία η συνήγορος για την Αιτήτρια περιόρισε τους νομικούς λόγους για ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης στην έλλειψη δέουσας έρευνας/αιτιολογίας από την αρμόδια αρχή κατά την εξέταση της αίτησης διεθνούς προστασίας. Απέσυρε δε ρητώς τους υπόλοιπους νομικούς λόγους ακύρωσης.

 

Οι Καθ' ων η Αίτηση υιοθέτησαν το περιεχόμενο της Ένστασης και Έκθεσης/Εισήγησης του λειτουργού, απάντησαν δε ότι η προσβαλλόμενη πράξη είναι αιτιολογημένη και αποτέλεσμα δέουσας έρευνας.

 

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Το Δικαστήριο αντλώντας τις εξουσίες που ορίζονται στο Άρθρο 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2025 (Ν.73(Ι)/2018), προχωρεί σε αξιολόγηση της ουσίας του αιτήματος ασύλου της Αιτήτριας σε συνάρτηση με τους ισχυρισμούς της δικηγόρου της, των θέσεων των Καθ΄ ων η αίτηση και του περιεχομένου του διοικητικού φακέλου (στο εξής «ΔΦ»).

 

Όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της έκθεσης/εισήγησης του λειτουργού έγιναν αποδεκτά τα προσωπικά της στοιχεία και προφίλ της Αιτήτριας όμως απορρίφθηκε ο ισχυριζόμενος φόβος για επιθυμία της οικογενείας της να την υποβάλει σε ΑΓΓΟ (Ακρωτηριασμό Γυναικείων Γεννητικών Οργάνων) και την άρνηση της να υποβληθεί στην εν λόγω πρακτική (ερυθρά 82-78 ΔΦ). Ο λειτουργός προέβη σε αριθμό διευκρινιστικών ερωτήσεων επί του αφηγήματος της όπου κατέγραψε αντιφάσεις και ελλείψεις επαρκών πληροφοριών στο αφήγημα της που οδήγησαν σε απόρριψη αυτού του μέρους του αιτήματος της, ήτοι:

• Η Αιτήτρια υπέπεσε σε αντίφαση όσον αφορά τους τόπους διαμονής της στη χώρα καταγωγής της, καθότι ερωτηθείσα εάν διέμενε σε κάποιο άλλο μέρος της χώρας καταγωγής της, εκτός από τη γεννηθείσα πόλη της Monrovia, απάντησε ότι πάντοτε διέμενε στην πόλη Monrovia και ότι ποτέ δεν έζησε σε άλλο μέρος (ερυθρό 36/χ1 ΔΦ). Σε μεταγενέστερο σημείο της προσωπικής συνέντευξης, όμως, ισχυρίστηκε ότι όταν η γιαγιά της, της είπε να υποβληθεί σε ΑΓΓΟ έφυγε μακριά από το σπίτι της και μετέβη σε φιλικό της σπίτι, στην περιφέρεια Margibi όπου διέμενε για ένα περίπου έτος (ερυθρό 34/χ1,3 ΔΦ). Κληθείσα δε να διευκρινίσει την αντίφαση, απάντησε ότι τα δύο μέρη δεν είναι μακριά (ερυθρό 34/χ5 ΔΦ). Ούτε ήταν σε θέση να εξηγήσει ικανοποιητικά την αντίφαση στους ισχυρισμούς της σχετικά με τους τόπου διαμονής της.

• Υπέπεσε σε επιπλέον αντίφαση σχετικά με το τελευταίο μέρος διαμονής της και τα άτομα με τα οποία διέμενε, πριν την αναχώρηση της από τη χώρα καταγωγής της καθότι αρχικά ανέφερε ότι πριν να εγκαταλείψει τη χώρα της, διέμενε με την μητέρα της και τα αδέρφια της (ερυθρό 37-36 ΔΦ), ωστόσο σε άλλο σημείο υποστήριξε ότι αφού επέστρεψε στο σπίτι της από την περιφέρεια Margibi, όταν την αναζήτησε η γιαγιά της, εγκατέλειψε εκ νέου το σπίτι της και διέμενε στο σπίτι της φίλης της μητέρας της στην πόλη Monrovia, περίπου για έξι μήνες, έως την αναχώρηση της από τη χώρα (ερυθρό 33/χ1-2 ΔΦ). Κληθείσα να διευκρινίσει τους αντιφατικούς ισχυρισμούς της, απάντησε ότι ήταν ακόμη με την μητέρα της, αλλά όταν η γιαγιά της την αναζητούσε, πήγε στο σπίτι της φίλης της μητέρας της (ερυθρό 34/χ4 ΔΦ).

• Ισχυρίστηκε ότι έχει πατρικούς θείους, θείες, ξαδέρφια και γιαγιά στην πόλη Monrovia, ωστόσο δεν είχε επαφή μαζί τους (ερυθρό 37/χ2 ΔΦ). Ισχυρίστηκε επίσης ότι η πατρική της γιαγιά ήταν εκείνη, η οποία της είπε να υποβληθεί σε ΑΓΓΟ και η οποία την αναζητούσε (ερυθρό 34/χ6, 33χ1 ΔΦ). Ωστόσο παρατηρήθηκε ουσιαστική αντίφαση στις δηλώσεις της αφού ενώ ο βασικός «διώκτης» της ήταν η γιαγιά της, από τις απαντήσεις της προέκυψε ότι δεν είχε καμία επαφή με την οικογένεια του πατέρα της και/ή  η ίδια ανέφερε ότι έκοψαν όλους τους δεσμούς μαζί της όταν αυτή αρνήθηκε (ερυθρό 33/χ5 ΔΦ). Παρατηρήθηκε δε και έλλειψη ευλογοφάνειας στους ισχυρισμούς της, καθώς ενώ υποστήριξε ότι δεν είχε επαφή με τα εν λόγω μέλη της οικογενείας της, παράλληλα, ανέφερε ότι την παραμέλησαν και έκοψαν όλους τους δεσμούς μαζί της. Αδυνατούσε δε σε διευκρινιστικές ερωτήσεις να εξηγήσει ικανοποιητικά τη μη ευλογοφάνεια που παρουσιάζεται στις δηλώσεις της.

• Επίσης, κατά τη συνέντευξη ανέφερε ότι οι γονείς της είναι διαζευγμένοι από τότε που η μητέρα της ήταν έγκυος στον αδερφό, ότι η ίδια δεν έχει επαφή με τον πατέρα της και ότι τον είδε μόνο μία φορά από τότε που χώρισε με την μητέρα της, εδώ και χρόνια και ότι ο αδερφός της είναι 16, 17 ετών σήμερα (ερυθρό 37/χ2 ΔΦ), στη συνέντευξη αξιολόγησης ευαλωτότητας, όμως, ισχυρίστηκε ότι όταν αρνήθηκε να υποβληθεί σε ΑΓΓΟ, η οικογένεια της την παραμέλησε και έκοψαν όλους τους δεσμούς μαζί της ακόμα και ο πατέρας της, αντιφατικές αναφορές που διέπονται από έλλειψη ευλογοφάνειας.

• Ούτε ήταν σε θέση να παραθέσει ικανοποιητικές πληροφορίες όσον αφορά την πρακτική ΑΓΓΟ αλλά ούτε ήταν σε θέση να εξηγήσει ικανοποιητικά τον λόγο που οι ισχυρισμοί της δε συνάδουν με το προφίλ των κοριτσιών που υποβάλλονται σε ΑΓΓΟ στη χώρα καταγωγής της, όπως αυτό περιγράφεται στις πηγές πληροφόρησης (ερυθρό 36-35 ΔΦ). Ερωτηθείσα αν στη χώρα καταγωγής της υπάρχουν ΜΚΟ ή φιλανθρωπικά ιδρύματα στα οποία μπορεί να αποταθεί κανείς για προστασία έναντι του ΑΓΓΟ, απάντησε καταφατικά και ερωτηθείσα εάν αποτάθηκε για βοήθεια, απάντησε αρνητικά. Όταν της ζητήθηκε να εξηγήσει τον λόγο που δεν αποτάθηκε για βοήθεια, δήλωσε ότι ο πρώην πρόεδρος προσπάθησε να σταματήσει την εν λόγω πρακτική, αλλά τώρα το κάνουν στα σπίτια τους (ερυθρό 31/χ2 ΔΦ). Η δήλωση της αυτή κρίθηκε ότι διέπεται από έλλειψη συνοχής και συνέπειας, καθώς αδυνατούσε να εξηγήσει τον λόγο που δεν ζήτησε προστασία από οργανισμούς στη χωρά της.

• Ερωτηθείσα τι θα μπορούσε να της συμβεί σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα της, απάντησε ότι η οικογένεια της θα συνεχίσει να θέλει να την υποβάλει σε ΑΓΓΟ και όταν ρωτήθηκε πώς θα γνωρίζουν ότι επέστρεψε, ανέφερε ότι δεν γνωρίζει. Κληθείσα να εξηγήσει τον λόγο που δεν θα μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό της και να αρνηθεί ξανά να υποβληθεί σε ΑΓΓΟ, όντας ενήλικη, ετών 28, με καλό μορφωτικό επίπεδο ή να ζήσει σε άλλο σημείο της χώρας, ισχυρίστηκε ότι η οικογένεια της θα θέλει να υποβληθεί στη πρακτική και ότι θα την αναζητούν (ερυθρό 31-30 ΔΦ).

• Σημειώνεται ότι ο εξεταστής-λειτουργός κατέγραψε εκτενείς εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, στην Λιβερία, με το ποσοστό των γυναικών υποβάλλονται στη πρακτική του ΑΓΓΟ να ανέρχεται στο 38,2%, σε εθνικό επίπεδο. Συγκεκριμένα, 38,2% των γυναικών, μεταξύ ων ηλικιών 15 με 49 ετών, έχει υποβληθεί στην εν λόγω πρακτική, με το 25% να ήταν κάτω από την ηλικία των 5 ετών όταν υποβλήθηκε στη διαδικασία, το 17% στις ηλικίες 5 έως 9 ετών, το 33% ήταν ηλικίας 10 με 14 ετών και το 22% ήταν ηλικίας 15 ετών και άνω. Η πρακτική είναι πολύ πιο διαδεδομένη ανάμεσα στις γυναίκες, οι οποίες διαμένουν σε αγροτικές περιοχές, σε σύγκριση με τις γυναίκες σε αστικές περιοχές και πιο συγκεκριμένα το 88,3% στην περιφέρεια North Western και το 54.2% στην περιφέρεια North Central. Η πρακτική ΑΓΓΟ αποτελεί μέρος της μυστικής γυναικείας κοινωνίας Sande, ως τελετουργικό μύησης σε αυτήν, κοριτσιών είτε πριν ή μετά την εφηβεία και πραγματοποιείται από τις παραδοσιακές κόφτριες, γνωστές ως Zoe, οι οποίες είναι οι αρχηγοί της φυλής που διευθύνουν τα σχολεία στα δάση, όπου φοιτούν έφηβα κορίτσια. Ωστόσο, κρίθηκε η Αιτήτρια ως εσωτερικά αναξιόπιστη στους ισχυρισμούς της. Πέραν τούτου, κάποιες εκ των δηλώσεων της βρίσκονται και σε αντίφαση με τις εξωτερικές πηγές πληροφόρησης λόγω του ηλικιακού, οικογενειακού, μορφωτικού της υπόβαθρου σε συνάρτηση με το προφίλ των νεαρών γυναικών που συνήθως εξαναγκάζεται σε αυτή την πρακτική[1]. 

 

Πέραν των αντιφάσεων και ελλείψεων που εντοπίστηκαν από την αρμόδια αρχή κατά την εξέταση του αιτήματος της, από την έκθεση/εισήγηση προκύπτει ότι η έρευνα του λειτουργού ήτο ενδελεχής και επεκτάθηκε σε όλα τα στοιχεία που προβλήθηκαν από την Αιτήτρια (Βλέπε Nicolaou v. Minister of Interior a.ο. (1974) 3 C.L.R. 189, Δημοκρατία ν. Κοινότητας Πυργών κ.ά. (1996) 3 Α.Α.Δ. 503, Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας ν. Ζάμπογλου (1997) 3 Α.Α.Δ. 270, Motorways Ltd ν. Δημοκρατίας (1999) 3 Α.Α.Δ. 447, Χαράλαμπος Κύπρου Χωματένος ν. Δημοκρατίας, Α.Ε. Αρ. 102/09, 14/03/13 και Logicom Public Ltd v. Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών κ.α.,  Α.Ε. Αρ. 153/2009, ημερ.14/01/14). Σε αντίθεση με τους ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς της συνηγόρου της Αιτήτριας, υπάρχει εκτενέστατη αξιολόγηση όλων των συναφών δηλώσεων του αιτήματος και σε συνάρτηση και με εξωτερικές πηγές πληροφόρησης[2] όπου αυτό ήταν απαραίτητο και εφικτό – τα οποία ουδόλως αμφισβητήθηκαν κατά την δικαστική διαδικασία από την συνήγορο της. Μετά δε από συνολική αξιολόγηση της γενικότερης αξιοπιστίας της Αιτήτριας, των όσων ελλιπώς τέθηκαν ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου υπό μορφή δηλώσεων και αποδεικτικών στοιχείων διαπιστώνω ότι η αξιοπιστία της επί αυτού του σημείου του αιτήματος της, δεν τεκμηριώνεται. Η πλήρης εικόνα που διαμορφώνεται μέσω των στοιχείων του φακέλου της, κατόπιν ορθολογικής ανάλυσης και δίκαιης στάθμισής τους^[3], επιβεβαιώνει τα συμπεράσματα του λειτουργού. Το αφήγημα της εμπεριέχει δηλώσεις που ελλείπουν βιωματικά στοιχεία, ευλογοφάνεια, συνοχή και λεπτομέρεια που να τεκμηριώνουν προσωπική εμπλοκή και δίωξη. Δεν παρείχε κάθε διαθέσιμη βοήθεια στον εξεταστή για τη διαπίστωση των στοιχείων της υπόθεσής της, ούτε τεκμηρίωσε τους ισχυρισμούς της με επαρκή λεπτομέρεια (Πρακτικός Οδηγός της ΕΑΣΟ: Αξιολόγηση των Αποδεικτικών Στοιχείων, Μάρτιος 2015, σελ.11 και Evidence and credibility assessment in the context of the Common European Asylum System της EUAA, February 2023, σελ.57-72, 103-112, 120-131, επίσης, § 205 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Ούτε σε διευκρινιστικές ερωτήσεις του λειτουργού για αριθμό ζητημάτων ήταν ικανή να παράσχει ικανοποιητικές απαντήσεις^[4] αλλά ούτε θα μπορούσε να τύχει του ευεργετήματος της αμφιβολίας το οποίο δίνεται μόνο όταν έχουν προσκομισθεί όλα τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία και όταν ο εξεταστής είναι γενικά ικανοποιημένος από την αξιοπιστία του αιτούντα. (Βλέπε §204 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Από τα γεγονότα της περίπτωσης της σε συνάρτηση με τα στοιχεία του φακέλου και τις αιτιάσεις της δεν προκύπτει να συντρέχουν στο πρόσωπο της εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά κριτήρια που μπορούν να στοιχειοθετήσουν το γεγονός ότι εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής της και δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτή λόγω δικαιολογημένου φόβου δίωξης (§37-38 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Δεν έπεισε για το υπαρκτό των απειλών ή οιανδήποτε μορφής δίωξη, ούτε απέδειξε ότι ανήκει σε οποιαδήποτε πολιτική, θρησκευτική, εθνική, στρατιωτική ή κοινωνική οργάνωση ή ομάδα στη χώρα καταγωγής της που να αντιμετωπίζει δίωξη, ενώ σε περίπτωση επιστροφής δεν θα αντιμετωπίσει οποιοδήποτε πρόβλημα από τις αρχές της χώρας της. Δεν έχει τεκμηριώσει με τις αιτιάσεις της ότι έχει καταδικασθεί, συλληφθεί, ή καταζητείται είτε από τις αρχές της χώρας της είτε από άλλους φορείς δίωξης (Βλέπε Άρθρα 3Α και 3Β του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000). Μπορεί να αποτελεί καθήκον της αρμόδιας αρχής να αξιολογεί σε συνεργασία με τον αιτούντα τα συναφή στοιχεία της αίτησής του και/ή ότι αυτή η ευθύνη μοιράζεται μεταξύ του λειτουργού και του αιτούντα, αυτό όμως δεν αναιρεί την υποχρέωση του ιδίου να υποβάλει το συντομότερο δυνατό όλα τα στοιχεία που απαιτούνται για την τεκμηρίωση της αίτησης του, ήτοι δηλώσεις/έγγραφα που έχει στη διάθεσή του σχετικά με την ηλικία του, το προσωπικό του ιστορικό, καθώς και το ιστορικό των οικείων συγγενών του, την ταυτότητα, την ιθαγένεια, τη χώρα και το μέρος προηγούμενης διαμονής του, τις προηγούμενες αιτήσεις ασύλου, το δρομολόγιο που ακολούθησε, το δελτίο ταυτότητας και τα ταξιδιωτικά του έγγραφα και τους λόγους για τους οποίους ζητεί διεθνή προστασία και/ή ότι εναπόκειται πρώτα στον ίδιο τον αιτούντα να έχει καταβάλει πραγματική προσπάθεια να τεκμηριώσει την αίτησή του. Συνεπώς δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000) καθώς o σχετικός της ισχυρισμός για δίωξη λόγω ΑΓΓΟ απορρίφθηκε ως μη αξιόπιστος στο σύνολό του.

 

Ούτε η περίπτωση της Αιτήτριας εμπίπτει στις προϋποθέσεις παροχής σε αυτήν καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας. Ο λειτουργός εξέτασε κατά πόσο θα υπόκειτο σε περίπτωση επιστροφής της στην χώρα καταγωγής σε οποιαδήποτε τέτοια σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη ως προσδιορίζεται στο Άρθρου 19 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000), καταλήγοντας ότι τέτοιος κίνδυνος δεν υφίσταται. Ουδείς εκ των ισχυρισμών που πρόβαλε τεκμηριώνει την ύπαρξη ουσιωδών λόγων ώστε να πιστεύεται ότι η ίδια προσωπικά, σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής της, θα υποβληθεί σε κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή σε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία, βάσει του Άρθρου 19(2), εδάφια (α) και (β), του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν. 6(Ι)/2000). Ειδικά δε ως προς το σκέλος της διακινδύνευσης λόγω βίας ασκούμενης αδιακρίτως σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξης, ο λειτουργός σημειώνει ότι βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης επιβεβαιώνεται ότι στην περιοχή της Αιτήτριας δεν παρατηρούνται συνθήκες ένοπλων συγκρούσεων. Σημειώνεται επί τούτου ότι η ίδια σε κανένα στάδιο της διαδικασίας αξιολόγησης της αίτησης της ανέφερε ότι κινδυνεύει λόγω ένοπλης σύρραξης στη χώρα της. Μετά δε από επικαιροποιημένη έρευνα του Δικαστηρίου αναφορικά με την τρέχουσα κατάσταση ασφαλείας στην εν λόγω πολιτεία όπως προσδιορίζονται στη βάση δεδομένων του ACLED[5] επιβεβαιώνονται τα ευρήματα του λειτουργού καθότι με βάση τις παρατεθείσες πληροφορίες δεν υπάρχει ένοπλη σύρραξη.

 

Με βάση όλα τα ανωτέρω δεν διαπιστώνω ελλιπή έρευνα αλλά ούτε πλάνη περί το νόμο κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης (Βλέπε  Αντώνης Ράφτης ν. Δημοκρατίας, (2002) 3 Α.Α.Δ. 345 ). Η επάρκεια της αιτιολογίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα πραγματικά και νομικά περιστατικά της υπόθεσης, ενώ η αιτιολογία της προσβαλλόμενης πράξης συμπληρώνεται και/ή αναπληρώνεται μέσα από τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου της Αιτήτριας όπως επίσης και από το σύνολο της όλης διοικητικής ενέργειας με αποτέλεσμα να καθίσταται εφικτός ο δικαστικός έλεγχος (Βλέπε Φράγκου ν. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ.270). Το Δικαστήριο μετά από έλεγχο νομιμότητας/ορθότητας και πραγματικό έλεγχο των περιστάσεων της Αιτήτριας, όπως αναλύεται ανωτέρω, καταλήγει στο ίδιο εύρημα ότι δηλαδή δεν μπορεί να της αναγνωριστεί το καθεστώς του πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας.

 

Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται με €1200 έξοδα εναντίον της Αιτήτριας και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

                             

 

                          Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.