ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθ. Αρ.: 1799/24

16 Ιανουαρίου, 2026

[Μ. ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ, ΔΔΔΔΠ.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ

      V. M. S.,

Αιτητής

-και -

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου του

Υπουργείου Εσωτερικών

Καθ' ων η Αίτηση

 

Γ. Ησαΐα (κος) για Ν. Κορομίας (κος), Δικηγόρος για τον Αιτητή

Α. Κίτσιου (κα) για Α. Φιλίππου (κος), Δικηγόρος για τους Καθ' ων η Αίτηση

 

 

ΑΠΟΦΑΣΗ

 

Μ. ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π: Με την παρούσα προσφυγή ο Αιτητής προσβάλλει την απόφαση των Καθ' ων η Αίτηση, ημερομηνίας 20/11/2023, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα του για διεθνή προστασία ως άκυρη, αντισυνταγματική, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος και αιτείται απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να αναγνωρίζεται ο Αιτητής ως πρόσφυγας ή δικαιούχος συμπληρωματικής προστασίας.

 

Τα ουσιώδη γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, ως έχουν τεθεί στην Ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση, έχουν ως ακολούθως:

 

Ο Αιτητής είναι υπήκοος Καμερούν και εισήλθε παράνομα στην Κυπριακή Δημοκρατία. Στις 23/11/2021 υπέβαλε αίτηση για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

 

 

Στις 03/11/2023 πραγματοποιήθηκε συνέντευξη του Αιτητή ενώπιον αρμόδιου λειτουργού της Υπηρεσίας Ασύλου (από τούδε και στο εξής «αρμόδιος λειτουργός»), προς εξέταση του αιτήματος του για διεθνή προστασία. Μετά την συνέντευξη, ο αρμόδιος λειτουργός ετοίμασε Έκθεση-Εισήγηση ημερ. 10/11/2023 προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου. Εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών ως ο Νόμος ορίζει, λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου, ενέκρινε για λογαριασμό του Προϊσταμένου την ανωτέρω εισήγηση στις 20/11/2023 και απέρριψε την αίτηση για διεθνή προστασία.

 

 

Στις 28/12/2023 ετοιμάστηκε επιστολή ενημέρωσης του Αιτητή για την απόφαση του Προϊστάμενου της Υπηρεσίας Ασύλου, η οποία της επιδόθηκε δια χειρός στις 24/04/2024 με την αιτιολόγηση της απόφασης.

 

Στις 21/05/2024 καταχωρήθηκε η υπό κρίση προσφυγή στο Δικαστήριο.

 

 

Ο Αιτητής δια της γραπτής αγόρευσης του ευπαίδευτου συνηγόρου του, προώθησε τους ακόλουθους λόγους ακύρωσης: (α) η προσβαλλόμενη απόφαση έχει ληφθεί χωρίς να διεξαχθεί η δέουσα έρευνα, (β) η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται επαρκούς και νόμιμης αιτιολογίας και βασίζεται σε πεπλανημένη και παράνομη αιτιολογία και (γ) η προσβαλλόμενη πράξη έχει ληφθεί τελώντας υπό πλάνη περί τα πράγματα.

 

Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση αντικρούοντας τους ισχυρισμούς του Αιτητή, υπέβαλε δια της γραπτής αγόρευσής του ότι η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε ορθά και νόμιμα, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του Συντάγματος και των Νόμων, κατόπιν δέουσας έρευνας και σωστής ενάσκησης των εξουσιών που δίνει ο Νόμος στους Καθ' ων η αίτηση, αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα σχετικά γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης, είναι δε επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη, ενώ ο Αιτητής δεν κατάφερε να αποσείσει το βάρος της απόδειξης που του αναλογεί. Ως εκ τούτου εισηγήθηκε όπως απορριφθεί η παρούσα προσφυγή και επικυρωθεί η προσβαλλόμενη απόφαση.

 

Κατά το στάδιο των διευκρινίσεων της παρούσας υπόθεσης στις 25/11/2025, οι συνήγοροι αμφότερων των πλευρών υιοθέτησαν το περιεχόμενο των γραπτών τους αγορεύσεων.

 

Λαμβάνοντας υπόψιν ότι σύμφωνα με τον περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμο του 2018 (Ν. 73(Ι)/2018), το Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας έχει την εξουσία να εξετάσει την παρούσα υπόθεση και επί της ουσίας και όχι μόνο ως ακυρωτικό Δικαστήριο, προχωρώ στην εξέταση της επίδικης απόφασης σε συνάρτηση με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, όπως προκύπτουν από τον διοικητικό φάκελο της υπόθεσης.

 

Περί τούτου, κρίνω σκόπιμη την παράθεση αρχικά των ισχυρισμών του Αιτητή ως αυτοί προβλήθηκαν καθ' όλη τη διαδικασία εξέτασης του αιτήματός της και οι οποίοι συμπεριλαμβάνονται στο περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου. 

 

Κατά το στάδιο υποβολής της αίτησης διεθνούς προστασίας ο Αιτητής κατέγραψε ότι ο λόγος που τον αφίχθηκε στη Κυπριακή Δημοκρατία είναι διότι η πηγή του εισοδήματός του καταστράφηκε από τη φωτιά. Όλα τα εργαλεία της εργασίας του καταστράφηκαν, γεγονός που τον οδήγησε να χάσει κάθε ελπίδα για τη ζωή. Επιπλέον, κατέγραψε ότι η ζωή του  απειλήθηκε από άγνωστα άτομα.

 

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης του για διεθνή προστασία, ο Αιτητής δήλωσε ότι είναι υπήκοος Καμερούν, γεννηθείς στην πόλη Limbe της Νοτιοδυτικής Περιφέρειας του Καμερούν. Το 2013 εγκαταστάθηκε στη πόλη Douala, όπου παρέμεινε μέχρι που εγκατέλειψε την χώρα του, το 2021 και συγκεκριμένα στην περιοχή Bonaberi, περιοχή που συνιστά τον τελευταίο τόπο διαμονής του. Ερωτηθείς για τον λόγο που εγκαταστάθηκε στη πόλη Douala, ο Αιτητής ανέφερε ότι εκεί υπήρχαν περισσότερες ευκαιρίες εργασίας. Είναι χριστιανός προτεστάντης, παντρεμένος με παραδοσιακό γάμο από το 2014 και ανήκει στη φυλή Bali Neonga. Ως προς το μορφωτικό του επίπεδο, ο Αιτητής δήλωσε ότι συμπλήρωσε 5 χρόνια στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση χωρίς όμως να αποφοιτήσει, ομιλεί την αγγλική και την γαλλική. Σχετικά με την πατρική του οικογένεια, ο Αιτητής ανέφερε ότι ο πατέρας του απεβίωσε το 2009 και η μητέρα του εγκατέλειψε αυτόν και τον πατέρα του όταν ο Αιτητής βρισκόταν στην ηλικία των 2 ετών και δεν την είδε ξανά από τότε. Ο πατέρας του Αιτητή παντρεύτηκε ξανά και διαθέτει 4 ετεροθαλή αδέρφια με τους οποίος διατηρεί επικοινωνία. Αναφορικά με την εργασιακή του εμπειρία, ο Αιτητής ανέφερε ότι στη χώρα του ήταν για 4 χρόνια ιδιοκτήτης γκαράζ συγκόλλησης σιδήρου σε φορτηγά στη περιοχή Bonaberi.

 

Ο Αιτητής εγκατέλειψε αεροπορικώς τη χώρα του, με φοιτητική άδεια, χωρίς να αντιμετωπίσει κάποιο πρόβλημα κατά την έξοδο του από τη χώρα και από τις μη ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές εισήλθε παρατύπως στη Δημοκρατία.

 

 

Ερωτηθείς ο Αιτητής για τους λόγους που τον ώθησαν να εγκαταλείψει τη χώρα του ανέφερε ότι ήταν ιδιοκτήτης καταστήματος, το οποίο καταστράφηκε από πυρκαγιά. Συγκεκριμένα, ανέφερε ότι κάποια μέρα όταν πήγε στην  εργασία του διαπίστωσε ότι τα πάντα είχαν καεί. Όλα τα μηχανήματά του καταστράφηκαν εξαιτίας του ηλεκτρικού μετρητή, ο οποίος προκάλεσε τη φωτιά και οδήγησε στην απώλεια της περιουσίας του. Η καταστροφή του καταστήματός του τον άφησε σε σύγχυση, καθώς δεν γνώριζε από πού να ξεκινήσει και πώς να συνεχίσει τη ζωή του. Επιθυμούσε να σταθεί ξανά στα πόδια του, όμως η ψυχολογική του κατάσταση ήταν πολύ επιβαρυμένη. Υπό αυτές τις συνθήκες, αποφάσισε να εγκαταλείψει τη χώρα. Ο Αιτητής αναγκάστηκε να πουλήσει το τεμάχιο γης που ήταν ιδιοκτήτης και να ταξιδέψει στην Κυπριακή Δημοκρατία  καθώς πίστευε ότι αν παρέμενε εκεί, δεν θα μπορούσε να είναι καλά. Τέλος, ο Αιτητής πρόσθεσε ότι ο λόγος που τον ανάγκασε να εγκαταλείψει την χώρα ήταν το τραύμα που του άφησε η καταστροφή της επιχείρησής του. Τοποθέτησε χρονικά το περιστατικό στις 17 Φεβρουάριου 2020.

 

Κατά το στάδιο των διευκρινιστικών ερωτήσεων δόθηκε η ευκαιρία στον Αιτητή μέσω πρόσθετων ερωτήσεων να ενισχύσει τους ισχυρισμούς του και να αποσαφηνίσει τα κρίσιμα βιοτικά γεγονότα της αφήγησής του.

 

Ειδικότερα, ερωτηθείς να αναφερθεί στο τι ακριβώς αντίκρυσε όταν έφτασε στην εργασία του, ο Αιτητής δήλωσε ότι διαπίστωσε την καταστροφή (πυρκαγιά) και προσπαθούσε να εντοπίσει την αιτία. Διευκρίνισε ότι όλα τα μηχανήματα είχαν καεί. Επιπρόσθετα ανέφερε ότι έλαβε τηλεφώνημα την προηγούμενη νύχτα ότι ξέσπασε φωτιά γύρω από το γκαράζ του, όμως επειδή βρισκόταν μακριά δεν πήγε άμεσα. Επιπλέον διευκρίνισε ότι η φωτιά ξεκίνησε εκτός του καταστήματος/γκαράζ του και επεκτάθηκε εντός αυτού και επίσης ανέφερε ότι καταστράφηκε το γειτονικό κατάστημα.

 

Μετά το περιστατικό, ο Αιτητής ζήτησε βοήθεια από τα μέλη της οικογένειάς του όμως κανένας δεν ήταν πρόθυμος να τον βοηθήσει. Έτσι ο Αιτητής αναγκάστηκε να πωλήσει το τεμάχιο γης που κατείχε για να εξασφαλίσει χρήματα και να φροντίσει για το μέλλον του εκτός της χώρας του. Κληθείς να εξηγήσει γιατί δεν προσπάθησε να αγοράσει καινούριο κατάστημα μετά την πώληση του τεμαχίου, ο Αιτητής αποκρίθηκε ότι τα χρήματα που κέρδισε δεν ήταν αρκετά για ένα νέο ξεκίνημα. Ο Αιτητής περαιτέρω δήλωσε ότι αποφάσισε να εγκαταλείψει το Καμερούν για να ασχοληθεί με την βιομηχανική συγκόλληση και για ένα νέο ξεκίνημα. 

 

Κληθείς να εξηγήσει τη προηγούμενη αναφορά του ως προς το νέο ξεκίνημα ο Αιτητής δήλωσε ότι επιθυμούσε να ζήσει μια ζωή διαφορετική από αυτή στο Καμερούν και αυτό ήταν που τον ώθησε και αποφάσισε να εγκαταλείψει τη χώρα, προσθέτοντας ότι επιθυμούσε να εργαστεί.

 

Οι ισχυρισμοί του Αιτητή αξιολογήθηκαν από τον αρμόδιο λειτουργό ο οποίος εντόπισε στην Έκθεση-Εισήγησή του δύο (2) ουσιώδεις πραγματικούς ισχυρισμούς, οι οποίοι προκύπτουν από τις δηλώσεις του Αιτητή:

 

1)   Υπήκοος της χώρας του Καμερούν, περιοχή καταγωγής του η πόλη Limbe και τα τελευταία 7 χρόνια πριν αναχωρήσει διέμενε στη Douala,

2)  Για λόγους οικονομικού περιεχομένου.

 

Ο αρμόδιος λειτουργός έκανε αποδεκτούς και τους δύο ανωτέρω ισχυρισμούς αφού κρίθηκαν ως αξιόπιστοι στο σύνολό τους τόσο από πλευρά εσωτερικής όσο και εξωτερικής αξιοπιστίας.  

 

Υπό το φως των ανωτέρω, στη βάση και των δύο αποδεδειγμένων πραγματικών ισχυρισμών του Αιτητή και λαμβανομένων υπόψιν πληροφοριών από τη χώρα καταγωγής του σχετικά με την κατάσταση ασφαλείας στην Παράκτια Επαρχία (Littoral Region) του Καμερούν, όπου διέμενε ο Αιτητής για 7 χρόνια προτού εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής του και αποτελεί την περιοχή στην οποία θα επιστρέψει, κατά την αξιολόγηση κινδύνου διαπιστώθηκε ότι υπάρχουν εύλογοι λόγοι να πιστεύεται ότι συντρέχει εύλογη πιθανότητα να αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης, σε περίπτωση επιστροφής του στην χώρα καταγωγής του ειδικότερα στην πόλη Douala στην Παράκτια Επαρχία (Littoral Region) του Καμερούν.

 

Ακολούθως, ο αρμόδιος λειτουργός προέβη σε αξιολόγηση του νομοθετικού πλαισίου για το προσφυγικό καθεστώς, καθώς επίσης και αυτό της συμπληρωματικής προστασίας, σε συνάρτηση με τους ισχυρισμούς του Αιτητή, προκειμένου να εξακριβωθεί εάν πληρούνταν οι προϋποθέσεις για την υπαγωγή του Αιτητή σε οιοδήποτε καθεστώς διεθνούς προστασίας. Ως αναφέρεται στην έκθεση εισήγηση, βάσει των ισχυρισμών του Αιτητή, ο λειτουργός κατέληξε ότι πρόκειται για περίπτωση οικονομικού μετανάστη και ως εκ τούτου δεν τεκμηριώθηκε φόβος δίωξης για έναν από τους πέντε λόγους που προβλέπονται στο άρθρο 1Α(2) της Σύμβασης της Γενεύης, του άρθρου 2(δ) της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ (από τούδε και στο εξής, «η Οδηγία») και του άρθρου 3(1) του περί Προσφύγων Νόμου και ως εκ τούτου ο Αιτητής  δεν δικαιούταν να του χορηγηθεί το καθεστώς του πρόσφυγα.

 

 Επιπλέον, κρίθηκε ότι βάσει των αποδεκτών πραγματικών περιστατικών δεν προέκυψε πραγματικός κίνδυνος θανατικής ποινής ή εκτέλεσης σύμφωνα με το άρθρο 15(α) της Οδηγίας, ούτε μπορούσε να θεωρηθεί ως πραγματικός κίνδυνος βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας δυνάμει του άρθρου 15(β) της Οδηγίας. Αναφορικά με το άρθρο 15(γ) της Οδηγίας, το οποίο αντιστοιχεί στο άρθρο 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου, ο αρμόδιος λειτουργός κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, σε περίπτωση επιστροφής του στο Καμερούν και ειδικότερα στην πόλη Douala, ο Αιτητής δεν θα αντιμετώπιζε πραγματικό κίνδυνο να υποστούν σοβαρή βλάβη, υπό την έννοια της σοβαρής και προσωπικής απειλής κατά της ζωής ή της σωματικής του ακεραιότητας ως αμάχων λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης.  Ως εκ τούτου, δεν μπορούσε να εκχωρηθεί στον Αιτητή ούτε το καθεστώς της συμπληρωματικής προστασίας.

 

Υπό το φως των ανωτέρω σημείων που έχω αναλύσει, κρίνω ότι ορθά και εμπεριστατωμένα οι Καθ' ων η Αίτηση αξιολόγησαν το αίτημα του Αιτητή και κατέληξαν στη μη υπαγωγή του σε προσφυγικό καθεστώς και στη συνέχεια στη μη παραχώρηση συμπληρωματικής προστασίας. Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι η επίδικη απόφαση λήφθηκε ορθά και νόμιμα, και η αιτιολόγηση της συμπληρώνεται από τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου (βλ. άρθρο 29 του Ν. 158(Ι)/1999, Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου κ.α. ν. Δημοκρατίας (1990) 3 Α.Α.Δ. 1171 και Διογένους ν. Δημοκρατίας (1999) 4 Α.Α.Δ. 371 και Στέφανος Φράγκου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ. 270). Η έρευνα που είχε προηγηθεί ήταν επαρκής και είχαν συλλεγεί και διερευνηθεί όλα τα ουσιώδη στοιχεία σε συνάρτηση πάντα με τους ισχυρισμούς που είχε προβάλει ο Αιτητής αλλά και των εξωτερικών πηγών πληροφόρησης και των νομικών προϋποθέσεων, όπως αναλύεται ανωτέρω.  Ως εκ τούτου απορρίπτονται οι λόγοι ακυρώσεως που έχουν προβληθεί από τον συνήγορό του.

 

Αναφορικά με την υπαγωγή του Αιτητή σε καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας δυνάμει του άρθρου 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου, το οποίο προϋποθέτει ουσιώδεις λόγους να πιστεύεται ότι ο Αιτητής θα υποστεί σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής του ακεραιότητας, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης, σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του, υπάρχει ευρεία νομολογία τόσο του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου (βλ. Galina Bindioul v. Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων, Υποθ. Αρ. 685/2012, ημερομηνίας 23/04/13 και Mushegh Grigoryan κ.α. v. Κυπριακή Δημοκρατία, Υποθ. Αρ. 851/2012, ημερομηνίας 22/9/2015, ECLI:CY:AD:2015:D619, ECLI:CY:AD:2015:D619) όσο και του ΔΕΕ (βλ. C-285/12, A. Diakit? v. Commissaire general aux r?fugi?s et aux apatrides, 30/01/2014, C-465/07, Meki Elgafaji and Noor Elgafaji v. Staatssecretaris van Justitie, 17/02/2009), καθώς επίσης και του ΕΔΔΑ (βλ. K.A.B. v. Sweden, 886/11, 05/09/2013 (final 17/02/2014), Sufi and Elmi v. The United Kingdom, 8319/07 and 11449/07, 28/11/2011) στις οποίες ερμηνεύεται η έννοια της αδιακρίτως ασκούμενης βίας και της ένοπλης σύρραξης και τίθενται κριτήρια ως προς τη σοβαρότητα του κινδύνου που προϋποτίθεται για την αξιολόγηση των περιπτώσεων στις οποίες εξετάζεται η πιθανότητα παραχώρησης συμπληρωματικής προστασίας δυνάμει του άρθρου 15(γ) της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ, το οποίο αντιστοιχεί στο άρθρο 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου.

 

Εν προκειμένω, αναφορικά με τον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του Αιτητή, ήτοι την Παράκτια Περιφέρεια (Littoral), το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψιν την έρευνα που έχει γίνει από τους Καθ’ων η Αίτηση για την κατάσταση στη χώρα καταγωγής του Αιτητή και προχώρησε σε επικαιροποιημένη έρευνα για την κατάσταση ασφαλείας στη χώρα καταγωγής του Αιτητή και ιδιαίτερα για τον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής. Σύμφωνα με το Portal RULAC (Rule of Law in Armed Conflict) της Ακαδημίας της Γενεύης, το Καμερούν είναι αναμεμειγμένο σε παράλληλες μη διεθνείς ένοπλες συρράξεις εναντίον της Boko Haram στον Άπω Βορρά (Far North) και εναντίον ορισμένων αγγλόφωνων αποσχιστικών ομάδων που μάχονται εναντίον της κυβέρνησης για την ανεξαρτησία των Βορειοδυτικών (Northwest) και Νοτιοδυτικών (Southwest) περιοχών.[1]

 

Για την πληρότητα της έρευνας θα παρατεθούν τα πλέον πρόσφατα ποσοτικά δεδομένα για την ένταση της ένοπλης σύρραξης. Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων ACLED, για το τελευταίο έτος (με τελευταία ενημέρωση στις  28/11/2025) καταγράφηκαν στη Παράκτια Περιφέρεια (Littoral) του Καμερούν 9 περιστατικά πολιτικής βίας ("Political violence", που περιλαμβάνει περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις/απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες), από τα οποία προκλήθηκαν 11 θάνατοι. Στην πόλη Douala, τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του Αιτητή  καταγράφηκαν 5 περιστατικά τα οποία είχαν ως συνέπεια 11 απώλειες ανθρώπινων ζωών.^[2] O πληθυσμός της Παράκτιας Περιφέρειας του Καμερούν ανέρχεται σε 4,498,900 κατοίκους και της πόλης Douala σε 1,906,962 κατοίκους.^[3]

 

Από τις ανωτέρω πληροφορίες καθώς και από τις πληροφορίες που προκύπτουν από την έρευνα των Καθ’ων η Αίτηση διαπιστώνω ότι που σημειώνονται αρκετά περιστατικά βίας/ασφαλείας, ιδιαίτερα στη Βορειοδυτική περιφέρεια του Καμερούν και από την εν λόγω κατάσταση που επικρατεί, προκύπτει ότι υπάρχουν συνθήκες αδιάκριτης βίας λόγω ένοπλης σύρραξης στις αγγλόφωνες περιφέρειες του Καμερούν, εντούτοις, εξεταζόμενα συνδυαστικά με τον συνολικό πληθυσμό στην εν λόγω περιφέρεια και τόπο προηγούμενης διαμονής του Αιτητή, δεν διαπιστώνεται ότι υφίσταται πραγματικός κίνδυνος για τον Αιτητή να αντιμετωπίσει, με την επιστροφή της, σοβαρή και προσωπική απειλή υπό την έννοια του άρθρου 15(γ) της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2011/95/ΕΕ (αντίστοιχο άρθρο 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου), εφόσον η κατάσταση που επικρατεί στην εν λόγω περιοχή επιστροφής της στο Καμερούν δεν ανάγεται σε τέτοιο επίπεδο, ώστε να πληρούνται οι προϋποθέσεις για εφαρμογή του εν λόγω άρθρου.

 

Δέον να αναφερθεί ότι ο Αιτητής είναι ενήλικας υγιής άνδρας, ο οποίος ζούσε και εργαζόταν στη Douala και εκεί συνεχίζει να έχει την οικογένεια του καθώς και εκτεταμένο οικογενειακό δίκτυο.  Ως εκ τούτου καταλήγω ότι δεν συντρέχουν ουσιώδεις λόγοι στο πρόσωπο του Αιτητή, ώστε να πιστεύεται ότι αν επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη.

  

Επομένως, με βάση το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου, καταλήγω ότι ο Αιτητής δεν κατάφερε να αποδείξει ότι πάσχει η ορθότητα και νομιμότητα της προσβαλλόμενης απόφασης και ότι στο πρόσωπό του πληρούνται οι προϋποθέσεις για την υπαγωγή του στο καθεστώς του πρόσφυγα ή την παραχώρηση συμπληρωματικής προστασίας σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Προσφύγων Νόμου.

 

 

Με βάση τα ανωτέρω, η παρούσα προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται με €800 έξοδα υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή. Η επίδικη απόφαση επικυρώνεται.

 

Μ. ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.