ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθεση Αρ.:  1850/2025

 

30 Ιανουαρίου  2026

[Β.ΚΟΥΡΟΥΖΙΔΟΥ ΚΑΡΛΕΤΤΙΔΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρα 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

H.Α.

Αιτητής

-και-

     Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

                                                                                             Καθ' ων η Αίτηση

 

Ο Αιτητής εμφανίζεται αυτοπροσώπως

Χρ. Δημητρίου, Δικηγόρος για τους Καθ' ων η Αίτηση.

(Παρούσα η διερμηνέας κα Sara Habib για πιστή μετάφραση από τα ελληνικά στα αραβικά και αντίστροφα)

 

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Με την παρούσα προσφυγή ο Αιτητής προσβάλλει την απόφαση των Καθ' ων η Αίτηση ημερ. 09/07/2025, η οποία του κοινοποιήθηκε στις 16/07/2025 και με την οποία τον πληροφορούν ότι το αίτημα του για διεθνή προστασία ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου απορρίπτεται και ότι  αποφασίστηκε η επιστροφή του στην χώρα καταγωγής του. Η αίτηση τους απορρίφθηκε καθότι δεν πληρούνται, οι απαιτούμενες προϋποθέσεις του άρθρου 3 και 19 του περί Προσφύγων Νόμο.

 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

O Αιτητής είναι υπήκοος Συρίας. Στις 04/03/2022 υπέβαλε αίτηση για παροχή Διεθνούς Προστασίας, αφού αφίχθηκε παράνομα στη Κυπριακή Δημοκρατία περί τις 29/01/2022, μετά την αναχώρηση του από τη χώρα καταγωγής του περί τις 22/01/2022. Στις 19/06/2025 πραγματοποιήθηκε συνέντευξη του Αιτητή στην Υπηρεσία Ασύλου. Στις 03/07/2025 αρμόδιος λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου ετοίμασε έκθεση/εισήγηση με την οποία εισηγείτο την απόρριψη του αιτήματος του Αιτητή και στις 09/07/2025, ο εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιος λειτουργός ενέκρινε την εν λόγω έκθεση/εισήγηση και αποφάσισε την απόρριψη της αίτησης. Στις 16/07/2025, η Υπηρεσία Ασύλου εξέδωσε απορριπτική επιστολή μαζί με την αιτιολόγηση της απόφασης της σχετικά με το αίτημα του Αιτητή, η οποία παραλήφθηκε και υπογράφηκε ιδιοχείρως από τον Αιτητή αυθημερον .

 

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

 

Εκ προοιμίου, παρατηρώ ότι ο Αιτητής αναφέρει στο πλαίσιο του εισαγωγικού δικογράφου της παρούσας διαδικασίας την επιθυμία του να υποβάλει ένσταση κατά της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου. Περαιτέρω προβάλλει ότι στη Συρία υπάρχει πόλεμος, η κατάσταση δεν είναι σταθερή και εάν επιστρέψει υπάρχει κίνδυνος για τη ζωή του.

 

Δεδομένου του γεγονότος ότι ο Αιτητής εμφανίζεται ενώπιον του Δικαστηρίου άνευ συνηγόρου, ο Κανονισμός 7 του Διαδικαστικού Κανονισμούς του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου 1962 δεν τυγχάνει εφαρμογής στην περίπτωσή τους. Αυτό συνεπάγεται ότι ο Αιτητής δεν είναι υποχρεωμένος να θέσει με την προσφυγή του τα νομικά σημεία επί των οποίων αυτή στηρίζεται και να τα αιτιολογήσουν πλήρως.

 

Οι Καθ' ων η αίτηση υιοθέτησαν τα ευρήματα της Υπηρεσίας Ασύλου και παρέπεμψαν το Δικαστήριο στην έκθεση εισήγηση του αρμόδιου λειτουργού.

 

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

 

Ο Αιτητής  κατά την υποβολή της αίτησης του για διεθνή προστασία, δήλωσε πως εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής λόγω του πολέμου, της τρομοκρατίας και της έλλειψης κατάλληλων συνθηκών διαβίωσης καθώς και λόγω της πολιτικής και στρατιωτικής πίεσης και λόγω φόβου βομβαρδισμών και καταστροφών.

Κατά τη συνέντευξη του ημερομηνίας 19/06/2025, δήλωσε ότι τόπος καταγωγής του είναι το χωριό Mas-raan, της πόλης Maarat Al Nouman, του κυβερνείου Idlib και ως τόπος τελευταίας συνήθους διαμονή του δήλωσε τη πόλη Sarmada, του κυβερνείου Idlib, όπου διέμενε από το έτος 2019. Είναι απόφοιτος δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και  δήλωσε πως εργαζόταν στο κατασκευαστικό τομέα. Οι γονείς του διαμένουν στην επαρχία της Maarat Al Nouman, μαζί με τα 4 από τα 5 αδέλφια του. Ο ένας εκ των αδελφών του βρίσκεται στη Κυπριακή Δημοκρατία και είναι αιτητής ασύλου.  Ο Αιτητής δήλωσε πως είναι αρραβωνιασμένος και η σύντροφος του διαμένει στην επαρχία Maarat Al Nouman (ερυθρά 39-χ2-χ4, 38-χ2, χ3,χ5, 37-χ5,χ1,χ2,36-χ4,χ5,χ1, 35-χ2 του Δ.Φ).

 

Ως προς τους λόγους που τον οδήγησαν να εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής ισχυρίστηκε, κατά την ελεύθερη αφήγηση του πως το 2019 μετοίκησε στη πόλη Bab, του κυβερνείου Aleppo προκειμένου να ολοκληρώσει τις σπουδές του και αφότου ολοκλήρωσε επέστρεψε στη οικογένεια του στη πόλη Sarmada, για να εργαστεί και να φοιτήσει σε πανεπιστήμιο. Ο Αιτητής δήλωσε ότι έπρεπε να εργαστεί για να στηρίξει την οικογένεια του και πως συνθήκες διαβίωσης δεν ήταν καλές και διέμεναν σε σκηνές. Πρόσθεσε πως διέφυγε από τη χώρα του λόγω έλλειψης χρημάτων, έλλειψης ασφάλειας και λόγω του πολέμου (ερυθρό 34-χ1-χ3 του Δ.Φ.).

 

Όσον αφορά τον ισχυρισμό περί εγκατάλειψης της Συρίας λόγω του πολέμου, ο Αιτητής αναφέρθηκε στο τυχαίο βομβαρδισμό της περιοχής του, όπου αναγκάστηκαν να φύγουν και να πάνε σε στρατόπεδο, τις διάφορες στρατιωτικές ομάδες που πολεμούν για να αποκτήσουν τον έλεγχο της περιοχής καθώς και τον συνεχή φόβο απαγωγής και επίθεσης από οποιαδήποτε ένοπλη ομάδα. Ερωτηθείς εάν συνέβη οτιδήποτε στον ίδιο προσωπικά ή στην οικογένεια του, απάντησε πως καταστράφηκε η οικία τους από πύραυλο και τραυματίστηκαν δυο αδέλφια του και πως ο ίδιος τραυματίστηκε στο γόνατο. Όσον αφορά την καταστροφή της πατρικής του οικίας δήλωσε πως το περιστατικό συνέβη περί το έτος 2018 και πρόσθεσε πως πέραν αυτού του περιστατικού δεν συνέβη οτιδήποτε άλλο (ερυθρά 33-χ7,χ8, 32- χ3 του Δ.Φ.)

Κληθείς να σχολιάσει το νέο καθεστώς της Συρίας, ο Αιτητής δήλωσε πως γενικά η κατάσταση είναι ασφαλέστερη, ωστόσο, το προηγούμενο καθεστώς εξακολουθεί να επιτίθεται στο νέο καθεστώς, η ζωή είναι ασφαλής αλλά ακριβή και δεν υπάρχουν ευκαιρίες εργασίας. Κλήθηκε περαιτέρω να σχολιάσει το γεγονός πως η οικογένεια του εξακολουθεί να διαμένει στη πόλη Sarmada, χωρίς να τους συνέβη οτιδήποτε, απαντώντας πως αντιμετώπιζαν δυο κινδύνους, το πόλεμο και την οικονομική κατάσταση και πως ο ίδιος δεν είναι σε θέση οικονομικά να στηρίξει όλη την οικογένεια, και αναγκαστικά πρέπει να διαμένουν όλοι μαζί (ερυθρό 32-χ1,χ2 του Δ.Φ).

 

Επισημάνθηκε στον Αιτητή πως Σύροι επιστρέφουν στη Συρία, σχολιάζοντας πως ίσως επιστρέφουν διότι έχουν τις οικίες τους, ωστόσο για τον ίδιο έγινε το πρώτο στάδιο, δηλαδή η επιστροφή στη πόλη τους και χρειάζεται η ανοικοδόμηση. Πρόσθεσε πως, τα άτομα που επιστρέφουν, ενδεχομένως εγκατέλειψαν τη χώρα τους διότι κλήθηκαν να υπηρετήσουν στο στρατό και τώρα δεν θα ζητηθεί η υπηρεσία.

 

Ερωτηθείς τι θα του συμβεί σε περίπτωση επιστροφής του στη Συρία, απάντησε ότι θα επηρεαστεί η ζωή του διότι δεν θα εξεύρει εργασία και δεν θα μπορεί να στηρίξει οικονομικά την οικογένεια του (ερυθρά 32-31 του Δ.Φ.).

 

Ερωτηθείς εάν οι αρχές της χώρας του θα του επιτρέψουν την είσοδο σε περίπτωση επιστροφής, απάντησε ότι δεν γνωρίζει και επειδή δεν υπηρέτησε στο στρατό ενδεχομένως να φυλακιστεί ή να πληρώσει πρόστιμο. Ο Αιτητής ισχυρίστηκε πως περί τον Ιούνιο του 2021 κρατήθηκε για περίοδο 5 ημερών διότι προσπάθησε να περάσει τα σύνορα παράνομα, αλλά πέραν από αυτό το περιστατικό δεν είχε άλλα προβλήματα με τις αρχές της χώρας του (ερυθρό 31-χ3,χ4 του Δ.Φ.). 

 

Υπό το φως των ως άνω πληροφοριών, ως αυτές προκύπτουν από τα πρακτικά των συνεντεύξεων και τα λοιπά στοιχεία του διοικητικού φακέλου, ο αρμόδιος λειτουργός της Υπηρεσίας σχημάτισε την εισήγησή του επί τη βάση των εξής τριών (3) ουσιωδών ισχυρισμών: α) Ταυτότητα, χώρα καταγωγής και προσωπικά στοιχεία/προφίλ Αιτητή, β) Γενική κατάσταση ανασφάλειας στη χώρα καταγωγής του, γ) Λόγοι οικονομικού περιεχομένου. Όλοι οι ισχυρισμοί του Αιτητή έγιναν δεκτοί ως εσωτερικά και εξωτερικά αξιόπιστοι.

 

Εν συνεχεία,  στη βάση του συνόλου των ισχυρισμών που κρίθηκαν αποδεκτοί, δεν διαπιστώθηκε ότι υπάρχουν εύλογοι λόγοι να πιστεύεται ότι συντρέχει εύλογη πιθανότητα να αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης, σε περίπτωση επιστροφής του στην πόλη Sarmada, του κυβερνείου Idlib. Ο αρμόδιος λειτουργός, παρέπεμψε σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης αναφορικά με τη γενική κατάσταση ασφαλείας στη Συρία, και συγκεκριμένα στο κυβερνείο Idlib, για την εθελοντική επιστροφή Σύρων στη περιοχή διαμονής τους, σχετικά με τις ενέργειες συνεργασίας και ανοικοδόμησης της χώρας, την υποστήριξη στους επιστρέφοντες καθώς και για την ανθρωπιστική κατάσταση στη Συρία και πληροφορίες για την τρέχουσα κατάσταση ασφαλείας στο κυβερνείο Idlib. Κατέληξε πως στο κυβερνείο Idlib, τα περιστατικά που εντοπίζονται δεν μπορούν να θεωρηθούν ως περιστατικά υψηλής έντασης και συχνότητας, σε τέτοιο βαθμό που να τεκμαίρεται ότι επικρατούν συνθήκες αδιάκριτης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερική ένοπλης σύρραξης, εφόσον αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά. Εξέτασε περαιτέρω, τις προσωπικές περιστάσεις του Αιτητή, καταλήγοντας πως πρόκειται για άμαχο πολίτη, ενήλικα νεαρό άνδρα, χωρίς προβλήματα υγείας, ικανοποιητικό μορφωτικό επίπεδο, ομιλεί την αραβική, μουσουλμάνο, ικανό για εργασία και με οικογενειακό υποστηρικτικό δίκτυο. Ακολούθως, ο αρμόδιος λειτουργός, ως προς τον τρίτο ουσιώδη ισχυρισμό, ήτοι ότι εγκατέλειψε τη χώρα του για λόγους οικονομικού περιεχομένου,  τόνισε πως δεν δύναται να συνδεθεί με οποιαδήποτε μορφή πράξης δίωξης κατά του Αιτητή και πρόκειται για οικονομικό μετανάστη.

 

 Κατά τη νομική ανάλυση κρίθηκε πως δεν προκύπτει βάσιμος φόβος δίωξης βάσει του άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου, εφόσον διαπιστώθηκε πως δεν πληρούνται τα αναγκαία υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία του φόβου δίωξης. Αναφορικά δε με τις προϋποθέσεις υπαγωγής σε καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας, με βάση τους ισχυρισμούς του Αιτητή, το προσωπικό του προφίλ και την αξιολόγηση κινδύνου διαπιστώθηκε ότι δεν θεωρείται ότι σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής κινδυνεύει να αντιμετωπίσει θανατική ποινή ή εκτέλεση κατά την έννοια του άρθρου 19 (2) (α), ή άλλως βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία κατά την έννοια του άρθρου 19 (2) (β).  Ειδικότερα, κατά την αξιολόγηση των προϋποθέσεων του άρθρου 19 (2) (γ) του Περί Προσφύγων Νόμου, κρίθηκε πως η πόλη Sarmada, του κυβερνείου Idlib δεν βρίσκεται, τη παρούσα χρονική στιγμή, υπό συνθήκες διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης και λαμβάνοντας υπόψη τις προσωπικές περιστάσεις του Αιτητή, έκρινε ότι δεν δημιουργούνται οι προϋποθέσεις ώστε να προκύπτουν βάσιμοι λόγοι να πιστεύεται ότι ο Αιτητής θα υποστεί σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής του ή της σωματικής του ακεραιότητας λόγω άσκησης αδιάκριτης βίας εκ της παρουσίας του και μόνον στην εν λόγω περιοχή στην οποία αναμένεται να επιστρέψει.

 

Έπειτα από ενδελεχή εξέταση του διοικητικού φακέλου και όπως προκύπτει από τα στοιχεία που βρίσκονται σε αυτόν, κρίνω ως ορθή από τους Καθ' ων η αίτηση την αποδοχή του συνόλου των ουσιωδών ισχυρισμών του Αιτητή,  ήτοι των προσωπικών στοιχείων, της γενικής κατάστασης ανασφάλειας στη χώρα καταγωγής του και τους λόγους οικονομικού περιεχομένου και ως εκ τούτου το Δικαστήριο δεν βρίσκει λόγο διαφοροποίησης επί των ανωτέρω ευρημάτων των Καθ'ων η αίτηση. Η γενική αξιοπιστία του Αιτητή κατά τη διάρκεια της συνέντευξής του υπήρξε ικανοποιητική, υπήρξε συνεκτικός στις απαντήσεις του και δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις ως προς τους ισχυρισμούς του αναφορικά με τους λόγους που τον οδήγησαν να εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής του. Περαιτέρω κρίνω ότι η έρευνα της διοίκησης σε επίσημες πήγες πληροφόρησης είναι επαρκής, πλήρης και επίκαιρες, ώστε να οδηγήσει σε ασφαλή συμπεράσματα και ο αρμόδιος λειτουργός ορθά κατέληξε ότι δεν στοιχειοθετείται εύλογος βαθμός ύπαρξης μελλοντικού κινδύνου. 

 

Κατά την διάρκεια της συνέντευξης δεν γίνεται επίκληση κατά τρόπο ειδικό και συγκεκριμένο οιωνδήποτε κρίσιμων στοιχείων και περιστατικών από τα οποία να μπορεί να τεκμηριωθεί κατά τρόπο αρκούντως σαφή και συγκεκριμένο η συνδρομή πραγματικού, προσωπικού και ενεστώτος κινδύνου.

Αναφορικά με την αποδοχή του πρώτου ουσιώδους ισχυρισμού, ο οποίος και αφορά την ταυτότητα και τα προσωπικά στοιχεία τoυ Αιτητή, κρίνω ως ορθή την αποδοχή από τους Καθ' ων η αίτηση.

 

Αναφορικά με τον τρίτο ουσιώδη ισχυρισμό, περί οικονομικών λόγων, διαπιστώνω ότι, ορθά ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε, ότι δεν αντιμετώπιζε οποιουδήποτε είδους δίωξη στη χώρα του και ότι η περίπτωσή του δεν πληρούσε τις υπό του Νόμου προβλεπόμενες προϋποθέσεις για αναγνώριση του καθεστώτος του πρόσφυγα, αλλά συνιστούσε περίπτωση οικονομικού μετανάστη.

 

Όπως αναφέρεται στην παράγραφο 62 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, «μετανάστης είναι το πρόσωπο που για λόγους διαφορετικούς από εκείνους που αναφέρονται στον ορισμό εγκαταλείπει οικειοθελώς τη χώρα του με σκοπό να εγκατασταθεί αλλού. Μπορεί δε να ωθείται από την επιθυμία για αλλαγή ή για περιπέτεια ή από οικογενειακούς ή άλλους προσωπικούς λόγους. Εάν ωθείται αποκλειστικά από οικονομικά κίνητρα, είναι οικονομικός μετανάστης και όχι πρόσφυγας». Οι διαπιστώσεις της Διοίκησης ότι πρόκειται  περί οικονομικού μετανάστη είναι εύλογα επιτρεπτές στη βάση των πραγματικών στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου.

 

Υπό το φως των απαντήσεων του Αιτητή  και των στοιχείων που ο ίδιος παρείχε κατά τη συνέντευξή του, διαπιστώνεται ότι αυτός στην ουσία ήταν και είναι οικονομικός μετανάστης και δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως πρόσφυγας. (βλ. IRENE FESENKO v. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 1051/2010, ημερ. 21.12.2011, Md Jakir Hossain v. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 2319/06, ημερ. 16.7.2008, Barakan Petrosyan κ.α. v. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 883/08, ημερ. 10.2.2010 και Khaled Al Issa v. Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων, Υποθ. Αρ. 993/08, ημερ. 29.12.2009).

 

Περαιτέρω, συμφωνώ με την αξιολόγηση κινδύνου στην οποία προέβη ο λειτουργός στη βάση των αποδεκτών ουσιωδών ισχυρισμών, καθώς και με το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε αναφορικά με την μη πλήρωση των προϋποθέσεων αναγνώρισης προσφυγικού καθεστώτος καθώς ο Αιτητής δεν κατάφερε να στοιχειοθετήσει βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης για ένα από τους πέντε λόγους που εξαντλητικά αναφέρονται στο  Άρθρο  3(1) του περί Προσφύγων Νόμου και του Άρθρου 1Α(2) της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων και πως δεν πληρούνται και οι προϋποθέσεις υπαγωγής του Αιτητή στα άρθρα 19 (2) (α) και (β) περί συμπληρωματικής προστασίας, καθώς δεν προέκυψαν στοιχεία εκ των οποίων μπορεί να συναχθεί ότι σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του, κινδυνεύει να αντιμετωπίσει θανατική ποινή ή εκτέλεση κατά την έννοια του άρθρου 19 (2) (α), ή άλλως βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία κατά την έννοια του άρθρου 19 (2) (β).

 

Αναφορικά δε, με την μη πλήρωση των προϋποθέσεων παροχής συμπληρωματικής προστασίας προς το πρόσωπο του Αιτητή υπό την έννοια του άρθρου 19 (2) (γ) του Περί Προσφύγων Νόμου ή άλλως του άρθρου 15 (γ) της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ, κρίνω σκόπιμο να παρατεθούν αρχικά τα κάτωθι:

 

Το άρθρο 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου προϋποθέτει ουσιώδεις λόγους να πιστεύεται ότι ο Αιτητής θα υποστεί σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής του ακεραιότητας, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης, σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του, υπάρχει ευρεία νομολογία τόσο του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου (βλ. Galina Bindioul v. Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων, Υποθ. Αρ. 685/2012, ημερομηνίας 23/04/13 και Mushegh Grigoryan κ.α. v. Κυπριακή Δημοκρατία, Υποθ. Αρ. 851/2012, ECLI:CY:AD:2015:D619, ημερομηνίας 22/9/2015) όσο και του ΔΕΕ (βλ. C-285/12, A. Diakit? v. Commissaire g?n?ral aux r?fugi?s et aux apatrides, 30/01/2014, C-465/07, Meki Elgafaji and Noor Elgafaji v. Staatssecretaris van Justitie, 17/02/2009), καθώς επίσης και του ΕΔΔΑ (βλ. K.A.B. v. Sweden, 886/11, 05/09/2013 (final 17/02/2014), Sufi and Elmi v. the United Kingdom, 8319/07 and 11449/07, 28/11/2011) στις οποίες ερμηνεύεται η έννοια της «αδιακρίτως ασκούμενης βίας» και της «ένοπλης σύρραξης» και τίθενται κριτήρια ως προς τη σοβαρότητα του κινδύνου που προϋποτίθεται για την αξιολόγηση των περιπτώσεων στις οποίες εξετάζεται η πιθανότητα παραχώρησης συμπληρωματικής προστασίας δυνάμει του Άρθρου 15(γ) της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2011/95/ΕΕ, το οποίο αντιστοιχεί στο άρθρο 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου.

 

Στην υπόθεση Meki Elgafaji and Noor Elgafaji v. Staatssecretarisvan Justitie παρ. 35, το ΔΕΕ αναφέρει ότι «ο όρος «προσωπική» πρέπει να νοείται ως χαρακτηρίζων βλάβη προξενούμενη σε αμάχους, ανεξαρτήτως της ταυτότητάς τους, όταν ο βαθμός της αδιακρίτως ασκούμενης βίας που χαρακτηρίζει την υπό εξέλιξη ένοπλη σύρραξη και λαμβάνεται υπόψη από τις αρμόδιες εθνικές αρχές οι οποίες επιλαμβάνονται των αιτήσεων περί επικουρικής προστασίας ή από τα δικαστήρια κράτους μέλους ενώπιον των οποίων προσβάλλεται απόφαση περί απορρίψεως τέτοιας αιτήσεως είναι τόσο υψηλός, ώστε υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να εκτιμάται ότι ο άμαχος ο οποίος θα επιστρέψει στην οικεία χώρα ή, ενδεχομένως, περιοχή θα αντιμετωπίσει, λόγω της παρουσίας του και μόνον στο έδαφος αυτής της χώρας ή της περιοχής, πραγματικό κίνδυνο να εκτεθεί σε σοβαρή απειλή κατά το άρθρο 15, στοιχείο γ΄, της οδηγίας[1]» ενώ στην παρ. 37 αναφέρει ότι «η απλή αντικειμενική διαπίστωση κινδύνου απορρέοντος από τη γενική κατάσταση μιας χώρας δεν αρκεί, καταρχήν, για να γίνει δεκτό ότι οι προϋποθέσεις του άρθρου 15, στοιχείο γ΄, της οδηγίας, συντρέχουν ως προς συγκεκριμένο πρόσωπο, εντούτοις, καθόσον η αιτιολογική αυτή σκέψη χρησιμοποιεί τον όρο «συνήθως», αναγνωρίζει το ενδεχόμενο υπάρξεως μιας εξαιρετικής καταστάσεως, χαρακτηριζομένης από έναν τόσο υψηλό βαθμό κινδύνου, ώστε να υπάρχουν σοβαροί λόγοι να εκτιμάται ότι το πρόσωπο αυτό θα εκτεθεί ατομικώς στον επίμαχο κίνδυνο.» (υπογράμμιση του παρόντος Δικαστηρίου). Περαιτέρω το ΔΕΕ στην εν λόγω υπόθεση αποφάσισε ότι «όσο περισσότερο ο αιτών είναι σε θέση να αποδείξει ότι θίγεται ειδικώς λόγω των χαρακτηριστικών την καταστάσεώς του, τόσο μικρότερος θα είναι ο βαθμός της αδιακρίτως ασκούμενης βίας που απαιτείται προκειμένου ο αιτών να τύχει της επικουρικής προστασίας» (παρ. 39).

 

Εν προκειμένω, αναφορικά με τον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του Αιτητή, ήτοι τη πόλη Sarmada, του κυβερνείου Idlib, το Δικαστήριο προχώρησε σε επικαιροποιημένη έρευνα αναφορικά με τις επικρατούσες εκεί συνθήκες.

 

Όσον αφορά στην τρέχουσα κατάσταση ασφαλείας στη Συρία, η χώρα εξακολουθεί να βρίσκεται σε διεθνείς και μη διεθνείς ένοπλες συγκρούσεις. Οι ένοπλες συγκρούσεις στη Συρία συνέχισαν να προκαλούν σημαντικές ζημίες σε άμαχους μέσω άμεσων και αδιάκριτων επιθέσεων, περιλαμβανομένων μαζικών δολοφονιών σε κοινότητες Αλαουιτών και Δρούζων, τις οποίες η νέα κυβέρνηση δεν κατάφερε να αποτρέψει. Άμαχοι έγιναν στόχος σε κατοικημένες και αγροτικές περιοχές, ενώ νάρκες και αυτοσχέδια εκρηκτικά μηχανισμούς προκαλούσαν καθημερινά θύματα, μεταξύ των οποίων και παιδιά. Αεροπορικές επιδρομές και πυροβολισμοί από πυροβόλα όπλα έπλητταν τακτικά σπίτια, αγορές, σχολεία, νοσοκομεία, φράγματα, αεροδρόμια και πολιτιστικούς και θρησκευτικούς χώρους. Οι επιπτώσεις ήταν η διακοπή βασικών υπηρεσιών και η μαζική εκτόπιση πληθυσμών. Άτομα που βρισκόταν υπό την εξουσία των εμπλεκόμενων μερών στις συγκρούσεις δολοφονήθηκαν, βασανίστηκαν και υπέστησαν σεξουαλική βία, αυθαίρετη κράτηση και αναγκαστική εξαφάνιση, εν μέσω αργών και αμφισβητούμενων προσπαθειών μεταβατικής δικαιοσύνης.^[2]

 

Σύμφωνα με τη πλατφόρμα ACLED, το 2025 ήταν μια χρονιά-σταθμός για τη Συρία. Μετά το τέλος της διακυβέρνησης Άσαντ, ο Ahmed al-Sharaa, ηγέτης της Hayat Tahrir al-Sham (HTS), ανακήρυξε τον εαυτό του μεταβατικό πρόεδρο της Συρίας, ο οποίος ηγήθηκε των προσπαθειών για την ενίσχυση της διεθνούς θέσης της Συρίας και την κατάργηση του καθεστώτος κυρώσεων. Η συνολική βία μειώθηκε κατά 44% σε σύγκριση με το 2024, ωστόσο, αυτή η μείωση δεν ήταν ομοιόμορφη και ο συνδυασμός πολιτικού ανταγωνισμού, θρησκευτικής βίας και ξένης παρέμβασης μαρτυρά τη εύθραυστη μετάβαση της Συρίας. Σε μεγάλο μέρος της χώρας, η καθημερινή βία μειώθηκε σε μεγάλο βαθμό επειδή η μεταβατική κυβέρνηση κατάφερε να εδραιώσει την εξουσία της στις περιοχές που ελέγχει. Η  μεταβατική κυβέρνηση αναδιοργάνωσε τον μηχανισμό ασφάλειας, ενοποιώντας τις δυνάμεις των ανταρτών και τις πρώην μονάδες του HTS σε μια επίσημη ιεραρχία διοίκησης, που αναπτύχθηκε σε όλη τη βόρεια και κεντρική Συρία. Σε επαρχίες όπως το  Aleppo, Idlib, Hama, και Raqqa, οι ένοπλες ομάδες που έχουν πλέον ενσωματωθεί στη δομή ασφάλειας της μεταβατικής κυβέρνησης έχουν αναλάβει την υπεράσπιση του εδάφους, εστιάζοντας στην τοπική αστυνόμευση.  Ωστόσο, αυτή η σταθεροποίηση δεν επεκτάθηκε στις περιοχές όπου κυριαρχούν μειονότητες, όπου το κράτος δυσκολεύτηκε να επιβάλει την εξουσία του. Πέντε επαρχίες όπου σημειώθηκαν βίαιες συγκρούσεις και δολοφονίες των κοινοτήτων των Δρούζων και των Αλαουιτών είναι η Lattakia, al-Suwayda, Tartous, Hama, και Homs. ^[3]

 

Τα νεότερα ποσοτικά δεδομένα της πλατφόρμας ACLED, σε ολόκληρη τη χώρα, κατά την περίοδο του τελευταίου έτους (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης την 23/01/2026)καταγράφηκαν 6313 περιστατικά πολιτικής βίας ("Political violence", που περιλαμβάνει περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις/απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες), από τα οποία προκλήθηκαν 7540 θάνατοι.^[4]

 

Ωστόσο, το κυβερνείο Idlib, βρίσκεται σχεδόν εξ ολοκλήρου υπό τον έλεγχο της μεταβατικής Κυβέρνησης, αν και οι δυνάμεις της παραμένουν κατακερματισμένες. Μεταξύ των κυρίαρχων παραγόντων συγκαταλέγονται η Hay’at Tahrir al-Sham (HTS) και ένοπλες ομάδες εντός του Συριακού Εθνικού Στρατού (SNA). Μερικές μικρές περιοχές στα νότια και δυτικά σύνορα χαρακτηρίζονται από «παρουσία ανταρτών υπέρ του καθεστώτος». Αναφορές υποδεικνύουν επίσης την παρουσία ξένων τζιχαντιστών. Στις αρχές Μαρτίου 2025, οι δυνάμεις της μεταβατικής κυβέρνησης ξεκίνησαν στοχευμένες επιχειρήσεις ασφαλείας και δημιούργησαν σημεία ελέγχου σε ολόκληρη την επαρχία για να ενισχύσουν την ασφάλεια στην περιοχή. Τον Μάρτιο του 2025, οι δυνάμεις της μεταβατικής Κυβέρνησης ξεκίνησαν επιχειρήσεις ασφαλείας και εγκατέστησαν σημεία ελέγχου για να ενισχύσουν τον έλεγχο. Το Κέντρο Harmoon χαρακτήρισε το Idlib ως «σχετικά σταθερό» σε σύγκριση με άλλες επαρχίες, με τις νέες δυνάμεις ασφαλείας να διατηρούν σταθερό έλεγχο παρά τις περιστασιακές εξωτερικές απειλές. Οι αντάρτες που υποστηρίζουν τον Άσαντ πραγματοποίησαν επιθέσεις εναντίον των κυβερνητικών δυνάμεων, προκαλώντας αντίποινα εναντίον των υποστηρικτών του καθεστώτος και των συνεργατών του. Μέχρι τα μέσα Απριλίου, οι αρχές φέρεται να βελτίωσαν τις σχέσεις τους με τον τοπικό πληθυσμό και να ξεκίνησαν τοπικές προσλήψεις.^[5]

 

Σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα του ACLED, στο κυβερνείο Idlib, κατά την περίοδο του τελευταίου έτους (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης την 23/01/2026) καταγράφηκαν 199 περιστατικά πολιτικής βίας ("Political violence", που περιλαμβάνει περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις/απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες), από τα οποία προκλήθηκαν 192 θάνατοι.^[6]

 

Τέλος, σύμφωνα με προβλέψεις ο πληθυσμός του κυβερνείου Idlib τον Μάρτιο του 2025, ήταν 2.848.168, συμπεριλαμβανομένων των κατοίκων, των εσωτερικά εκτοπισμένων ατόμων και των επαναπατριζόμενων από το εξωτερικό, σύμφωνα με εκτιμήσεις του ΔΟΜ.^[7]

 

Σύμφωνα με τον Οδηγό της EUAA, Δεκεμβρίου 2025, συμπεραίνεται πως  στο κυβερνείο Idlib λαμβάνει χώρα αδιάκριτη βία, χωρίς ωστόσο να φθάνει σε υψηλό επίπεδο.^[8]

Εκ των ανωτέρω πληροφοριών που παρατέθηκαν, διαπιστώνεται ότι στη χώρα υπάρχουν περιστατικά ασφαλείας και αδιάκριτη βία, ωστόσο η περιοχή τελευταίας συνήθους διαμονής του Αιτητή, η πόλη Sarmada, του κυβερνείου Idlib, ο αριθμός των επεισοδίων αυτών και ο βαθμός αδιάκριτης βίας κατά των αμάχων δεν φτάνει το βαθμό κατά τον οποίο να τεκμηριώνεται ότι και μόνη η παρουσία του Αιτητή στην εκεί περιοχή, τον εκθέτει σε πραγματικό κίνδυνο βλάβης, κατά την έννοια της διάταξης του Άρθρου 15(γ) της Οδηγίας, με συνέπεια να απαιτούνται ορισμένα προσωπικά χαρακτηριστικά που θα αύξαναν το ρίσκο του αμάχου συγκριτικά με τον μέσο πληθυσμό της περιοχής.

 

Εξετάζοντας περαιτέρω τις προσωπικές περιστάσεις του Αιτητή, παρατηρώ ότι είναι ενήλικας νεαρός άνδρας, αρραβωνιασμένος,  χωρίς προβλήματα υγείας, ομιλεί την αραβική, ικανοποιητικό μορφωτικό επίπεδο, μουσουλμάνος, με εργασιακό υπόβαθρο και με οικογενειακό υποστηρικτικό δίκτυο. Επομένως, λαμβάνοντας υπόψιν επίσης και τις ιδιαίτερες περιστάσεις του Αιτητή, οι οποίες δεν παρουσιάζουν δείκτες ευαλωτότητας, θεωρώ ότι δεν εγείρονται ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι αυτή θα διατρέξει κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του.

 

Με βάση το σύνολο των στοιχείων που τέθηκε ενώπιον μου, τόσο όσο αφορά την διαδικασία που ακολουθήθηκε από την Υπηρεσία Ασύλου όσο και  η επί της ουσίας εξέταση των ισχυρισμών του Αιτητή,  καταλήγω ότι το αίτημα του Αιτητή εξετάστηκε επιμελώς σε κάθε στάδιο της διοικητικής διαδικασίας και εύλογα η Υπηρεσία Ασύλου απέρριψε την αίτηση για παροχή διεθνούς προστασίας του Αιτητή. Η απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, αποτελεί  προϊόν δέουσας και/ή επαρκούς έρευνας και ορθής αξιολόγησης όλων των δεδομένων και στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον του αρμόδιου διοικητικού οργάνου, σύμφωνα και με το Νόμο.

 

Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω  ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι νόμιμη και  εύλογη και λήφθηκε κατ' ορθή ενάσκηση της νόμιμης διακριτικής ευχέρειας των Καθ' ων η Αίτηση, οι οποίοι ενήργησαν σύννομα και συνεκτίμησαν όλα τα ενώπιον τους στοιχεία. Δεν έχει καταδειχθεί οτιδήποτε ούτως ώστε να δικαιολογείται επέμβαση του παρόντος Δικαστηρίου. Αντιθέτως, κρίνω ότι με σαφήνεια καταδεικνύεται στην υπό εξέταση περίπτωση και για τους λόγους που έχουν ήδη εκτεθεί, ότι τα πραγματικά περιστατικά δεν στοιχειοθετούν και δεν στηρίζουν τις υπό του Περί Προσφύγων Νόμου (άρθρα 3-3Δ) και της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων, αναγκαίες προϋποθέσεις για την υπαγωγή του εν λόγω Αιτητή στο προστατευτικό καθεστώς του πρόσφυγα. Ο Αιτητής δεν κατάφερε να αποδείξει βάσιμο φόβο δίωξης για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων, όπως αυτοί οι λόγοι εξαντλητικά προνοούνται στο άρθρο 3(1) του περί Προσφύγων Νόμου. Επίσης, δεν απέδειξε ότι μπορεί να του αναγνωριστεί το καθεστώς  συμπληρωματικής προστασίας δυνάμει του άρθρου άρθρο 19(1) του προαναφερθέντος  πάνω Νόμου, καθότι ο Αιτητής δεν κατάφερε να αποδείξει ότι υπάρχει πραγματικός κίνδυνος να υποστεί σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη με την επιστροφή του στη χώρα καταγωγής του, ως καθορίζεται στο άρθρο 19(2) του ιδίου Νόμου.

 

Η προσφυγή απορρίπτεται με €800 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση.

 

 

 

                                            

 

                                            Βούλα Κουρουζίδου - Καρλεττίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.