ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθ. Αρ.: 819/2024

27 Ιανουαρίου, 2026

[Μ. ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ, ΔΔΔΔΠ.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ

  T. T. T. 

Αιτητής

-και-

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπουργείου Εσωτερικών, Υπηρεσίας Ασύλου

Καθ’ ων η Αίτηση

 

Χρ. Παφίτη (κα) για Ε. Μυριάνθους (κα), Δικηγόρος για Αιτητή

Ε. Χατζηγιάννη (κα), Δικηγόρος για τους Καθ’ ων η Αίτηση

[Ο Αιτητής είναι παρών]

[Παρούσα η κα Ζωή Αγαπίου, για πιστή μετάφραση από Ελληνικά σε Αγγλικά και αντίστροφα]

 

ΑΠΟΦΑΣΗ

Μ. ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π:  Με την παρούσα προσφυγή ο Αιτητής προσβάλλει την απόφαση των Καθ’ ων η Αίτηση, ημερομηνίας 19/01/2024, η οποία του κοινοποιήθηκε στις 16/02/2024 και με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για διεθνή προστασία ως άκυρη, αντισυνταγματική, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος.

 

Τα ουσιώδη γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, ως έχουν τεθεί στην Ένσταση των Καθ’ ων η Αίτηση και υποστηρίζονται από τον διοικητικό φάκελο (στο εξής αναφερόμενος ως «δ.φ.») ο οποίος κατατέθηκε ως Τεκμήριο Α κατά τις διευκρινίσεις, έχουν ως ακολούθως:

 

Ο Αιτητής είναι υπήκοος Καμερούν και εισήλθε παράνομα στην Κυπριακή Δημοκρατία. Στις 30/03/2022 υπέβαλε αίτηση διεθνούς προστασίας. Στις 16/01/2024 πραγματοποιήθηκε συνέντευξη του Αιτητή από αρμόδιο λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου προς εξέταση του αιτήματός του για διεθνή προστασία. Μετά τη συνέντευξη, ο αρμόδιος λειτουργός ετοίμασε Έκθεση-Εισήγηση ημερομηνίας 19/01/2024 προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου. Αυθημερόν εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών λειτουργός να ασκεί καθήκοντα Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου,  ενέκρινε την ανωτέρω εισήγηση και απέρριψε την αίτηση του Αιτητή για διεθνή προστασία. Στις 16/02/2024 ετοιμάστηκε απορριπτική επιστολή συνοδευόμενη με την αιτιολόγηση αυτής, η οποία επιδόθηκε στον Αιτητή δια χειρός αυθημερόν.

 

Στις 07/03/2024 καταχωρήθηκε η υπό κρίση προσφυγή στο Δικαστήριο.

 

Ο Αιτητής δια της γραπτής αγόρευσης της ευπαίδευτης συνηγόρου του, προώθησε τους ακόλουθους λόγους ακύρωσης: (α) η προσβαλλόμενη πράξη έχει ληφθεί χωρίς να διεξαχθεί η δέουσα έρευνα και/ή χωρίς να ληφθούν υπόψη όλα τα στοιχεία του φακέλου της υπόθεσης, (β) η προσβαλλόμενη πράξη ελήφθη και/ή υπογράφεται από αναρμόδιο πρόσωπο και/ή από πρόσωπο το οποίο δεν έλαβε την απαιτούμενη εξουσιοδότηση και (γ) η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται αιτιολογίας και/ή επαρκούς αιτιολογίας.

 

Η ευπαίδευτη συνήγορος των Καθ’ ων η Αίτηση αντικρούοντας τους ισχυρισμούς, υπέβαλε δια της γραπτής αγόρευσής της ότι η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε ορθά και νόμιμα, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του Συντάγματος και των Νόμων, κατόπιν δέουσας έρευνας και σωστής ενάσκησης των εξουσιών που δίνει ο Νόμος στους Καθ’ ων η Αίτηση, αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα σχετικά γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης, είναι δε επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη. Ως εκ τούτου εισηγήθηκε όπως απορριφθεί η παρούσα προσφυγή και επικυρωθεί η προσβαλλόμενη απόφαση.  

 

Κατά το στάδιο των διευκρινίσεων της παρούσας υπόθεσης στις 25/09/2025, η συνήγορος του Αιτητή δήλωσε ότι θα προωθήσει μόνο τους λόγους ακύρωσης που αφορούν την έλλειψη δέουσας έρευνας και έλλειψης αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης εστιάζοντας στην κατάσταση ασφαλείας στη χώρα καταγωγής του Αιτητή.

 

Δεδομένου του περιορισμού της υπό εξέταση προσφυγής στην έλλειψη δέουσας έρευνας και αιτιολογίας και λαμβάνοντας υπόψιν ότι σύμφωνα με τον περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμο του 2018 (Ν. 73(Ι)/2018), το Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας έχει την εξουσία να εξετάσει την παρούσα υπόθεση και επί της ουσίας και όχι μόνο ως ακυρωτικό Δικαστήριο, προχωρώ στην εξέταση της επίδικης απόφασης σε συνάρτηση με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, όπως προκύπτουν από τον διοικητικό φάκελο της υπόθεσης.

 

Περί τούτου, κρίνω σκόπιμη την παράθεση αρχικά των ισχυρισμών του Αιτητή, ως αυτοί προβλήθηκαν καθ’ όλη τη διαδικασία εξέτασης του αιτήματός του και οι οποίοι συμπεριλαμβάνονται στο περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου.

 

Κατά το στάδιο υποβολής της αίτησης διεθνούς προστασίας ο Αιτητής κλήθηκε να καταγράψει τους λόγους για τους οποίους εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του και τους λόγους για τους οποίους δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτήν. Ο Αιτητής κατέγραψε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του λόγω του πολέμου στο Καμερούν, ισχυριζόμενος ότι δέχτηκε πυροβολισμό. Πρόσθεσε ότι δεν αντιμετωπίζει οποιοδήποτε πρόβλημα υγείας (βλ. ερυθρό 1 του δ.φ.).

 

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξής του για διεθνή προστασία, ο Αιτητής δήλωσε ότι είναι αγγλόφωνος υπήκοος του Καμερούν, γεννηθείς στην Kumba της Νοτιοδυτικής περιφέρειας. Το 1994 μετέβη στο χωριό Ngowkag στη Βορειοδυτική περιφέρεια όπου διέμεινε μέχρι το 2003. Ακολούθως μετέβη στην πόλη Mbengwi, επίσης στη Βορειοδυτική περιφέρεια όπου ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Παρέμεινε εκεί μέχρι τις 23 Δεκεμβρίου του 2021 περίοδο κατά την οποία μετέβη στην Douala από όπου και αναχώρησε για τη Δημοκρατία. Σε σχετική ερώτηση ο Αιτητής δήλωσε ότι σε περίπτωση επιστροφής του θα διέμενε στην πόλη Mbengwi την οποία θεωρεί τόπο συνήθους διαμονής του. Δήλωσε Χριστιανός-Πρεσβυτεριανός ως προς το θρήσκευμα και σχετικά με την οικογενειακή του κατάσταση δήλωσε ότι είναι νυμφευμένος από το 2015 και έχει δύο παιδιά.

 

Ως προς την πατρική του οικογένεια ο Αιτητής δήλωσε ότι ο πατέρας του απεβίωσε το 2010 και έχει συνολικά έξι αδερφούς και πέντε αδερφές. Πρόσθεσε ότι επειδή απεβίωσε η μητριά του, η μητέρα του φροντίζει όλα τα παιδιά του πατέρα του. Η μητέρα του διαμένει στην Kumba και από τα αδέρφια του κάποια διαμένουν στην Douala, άλλα στη Limbe και μία αδερφή διαμένει στο βόρειο Καμερούν. Η σύζυγος και τα παιδιά του διαμένουν σε καταυλισμό εκτοπισμένων στη Yaounde. Δήλωσε ότι διατηρεί επικοινωνία με όλα τα μέλη της οικογένειάς του. Ως προς την εργασιακή του εμπειρία δήλωσε ότι παρείχε υπηρεσίες μεταφοράς/ταξί με μοτοποδήλατο από το 2010 μέχρι τη μέρα που αναχώρησε από τη χώρα του.

 

Ερωτηθείς σχετικά με τους λόγους για τους οποίους αποφάσισε να εγκαταλείψει τη χώρα του, ο Αιτητής κατά την ελεύθερη αφήγησή του ανέφερε ότι αναχώρησε από το Καμερούν λόγω του πολέμου και επειδή τον πυροβόλησαν (ο Αιτητής έδειξε ένα τραύμα στο θώρακα). Κληθείς να περιγράψει τι συνέβη, ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι στις 3 Δεκεμβρίου του 2021, βρισκόταν σε μια από τις τοπικές αγορές στο χωριό Acha-Tugi στην περιφέρεια Momo κοντά στην πόλη Mbengwi, όπου πωλούνται ζώα. Όταν έκλεισε η αγορά κατά τη μεταφορά ατόμων πίσω στην πόλη, δέχτηκαν επίθεση από τον στρατό, επειδή νόμιζαν ότι μετέφεραν μαχητές των αυτονομιστών. Διευκρίνισε ότι υπήρχαν πολλοί οδηγοί μοτοποδηλάτων-ταξί εκεί εκείνη την ημέρα για να μεταφέρουν τους ανθρώπους πίσω στις πόλεις.

 

Συνεχίζοντας την αφήγησή του, ο Αιτητής ανέφερε ότι ο στρατός άρχισε να τους πυροβολεί, τέσσερα άτομα σκοτώθηκαν και άλλα τραυματίστηκαν. Ο ίδιος έτρεξε και οι άνθρωποι εκεί άρχισαν  να φωνάζουν ότι αυτά είναι μοτοποδήλατα μεταφοράς και όχι αυτονομιστές μαχητές με αποτέλεσμα να σταματήσουν οι πυροβολισμοί.

 

Ο Αιτητής επιβεβαίωσε ότι το τραύμα που φέρει προέρχεται από λάθος του στρατού, επειδή θεώρησαν ότι μεταφέρει αυτονομιστές. Μετά τη διακοπή των πυροβολισμών δήλωσε ότι ο στρατός αναχώρησε και ο ίδιος μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, όπου έλαβε ιατρική περίθαλψη και παρέμεινε για δεκαπέντε ημέρες. Ισχυρίστηκε ότι επειδή ήταν επικίνδυνο να παραμείνει στο νοσοκομείο, ο αδελφός του τον μετέφερε στην Douala, όπου διευθέτησε τα έγγραφά του για να ταξιδέψει στη Δημοκρατία. Ερωτηθείς κατά πόσο συνέβη οτιδήποτε ενόσω βρισκόταν στο νοσοκομείο, ο Αιτητής απάντησε αρνητικά. Κληθείς να εξηγήσει για ποιο λόγο θεώρησε επικίνδυνο να παραμείνει στο νοσοκομείο, ο Αιτητής ανέφερε ότι ο στρατός προέβαινε σε καθημερινούς ελέγχους στα νοσοκομεία και ήταν επικίνδυνο για τους τραυματίες από πυροβολισμούς να τους μπερδέψουν με μαχητές των αυτονομιστών.

 

Σε περαιτέρω διευκρινιστικές ερωτήσεις, ο Αιτητής δήλωσε ότι μερικές φορές στρατιώτες από άλλες πόλεις, όπως για παράδειγμα την Bamenda, έρχονταν για να περιπολούν την περιοχή και τα νοσοκομεία. Ως δήλωσε, ήταν επικίνδυνο ακόμη και να πάει στο σπίτι του, γιατί μερικές φορές στο δρόμο οι στρατιωτικοί έλεγχαν τους ανθρώπους και εάν εντόπιζαν τραυματία από πυροβολισμό, υπέθεταν ότι ανήκε στους αυτονομιστές. Από τον Δεκέμβριο του 2021 που συνέβη το περιστατικό, μέχρι τον Φεβρουάριο του 2022 και την αναχώρησή του από τη χώρα ο Αιτητής δήλωσε ότι δεν του συνέβη οτιδήποτε. Σε ερώτηση κατά πόσο θα μπορούσε να επιστρέψει σε περιοχή του Καμερούν όπου θα είναι ασφαλής, ο Αιτητής απάντησε ότι δεν θα μπορούσε να είναι ασφαλής λόγω του πολέμου.

 

Οι ισχυρισμοί του Αιτητή αξιολογήθηκαν από τον αρμόδιο λειτουργό ο οποίος εντόπισε στην Έκθεση - Εισήγησή του δύο (2) ουσιώδεις πραγματικούς ισχυρισμούς, οι οποίοι προκύπτουν από τις δηλώσεις του Αιτητή:

1) Ταυτότητα, χώρα καταγωγής και προφίλ του Αιτητή.

2) Ο Αιτητής εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του λόγω της γενικής κατάστασης ασφαλείας και τραυματισμού του από τον στρατό.

 

Ως προς τον πρώτο ισχυρισμό του Αιτητή, ο αρμόδιος λειτουργός αξιολόγησε αυτόν ως εσωτερικά και εξωτερικά αξιόπιστο και τον έκανε δεκτό, αποδεχόμενος τα στοιχεία του προφίλ του Αιτητή, καθώς απάντησε με συνέπεια και με επαρκείς λεπτομέρειες σε όλα τα ερωτήματα που του τέθηκαν σε ό,τι αφορά αυτό το ουσιώδες θέμα και οι δηλώσεις του επιβεβαιώθηκαν από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης.

 

Αποδεκτός έγινε και ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός. Ο Αιτητής δήλωσε ότι ο λόγος εγκατάλειψης της χώρας του είναι ο πόλεμος, καθώς και ο πυροβολισμός που δέχθηκε ως συνέπεια αυτού. Ισχυρίστηκε ότι το συμβάν συνέβη στις 3 Δεκεμβρίου του 2021 στην αγορά του χωριού Acha-Tugi όπου ο ίδιος παρείχε υπηρεσίες μεταφοράς ατόμων με το μοτοποδήλατό του μαζί με άλλους. Όταν έκλεισε η αγορά, κατά την επιστροφή τους, ο στρατός ήταν κρυμμένος και επιτέθηκε στη σειρά των μοτοποδηλάτων-ταξί, περίπου 15 στον αριθμό, που μετέφερε κόσμο πίσω στην πόλη. Ισχυρίστηκε ότι τέσσερα άτομα σκοτώθηκαν στη σκηνή και άλλα πολλά τραυματίστηκαν, ανάμεσα σε αυτά και ο ίδιος. Ακολούθως, οι μη τραυματισμένοι οδηγοί και επιβάτες μετέφεραν τους τραυματίες στο Πρεσβυτεριανό Νοσοκομείο του Acha-Tugi για περίθαλψη. Ο Αιτητής δήλωσε ότι παρέμεινε εκεί για δεκαπέντε μέρες και από εκεί μετέβη με τη βοήθεια του αδερφού του στην Douala όπου διέμεινε για δύο περίπου μήνες μέχρι την αναχώρησή του από τη χώρα. Κατά την παραμονή του στο νοσοκομείο ισχυρίστηκε ότι δεν του συνέβη κάτι, παρόλο που ο στρατός περνούσε τακτικά για ελέγχους, ούτε αντιμετώπισε οποιοδήποτε άλλο πρόβλημα μέχρι την αναχώρησή του από τη χώρα και επιβεβαίωσε ότι το περιστατικό που βίωσε ήταν τυχαίο.

 

Προχωρώντας στην αξιολόγηση της εξωτερικής αξιοπιστίας του ισχυρισμού, ο αρμόδιος λειτουργός επεσήμανε ότι ο Αιτητής προσκόμισε δύο αντίγραφα φωτογραφιών που απεικονίζουν τον ίδιο στο νοσοκομείο και μία φωτογραφία στην οποία φαίνεται το τραύμα του κατά την επέμβαση. Εν συνεχεία, ως ο αρμόδιος λειτουργός κατέγραψε, δεν ήταν εφικτή η άντληση πληροφοριών σχετικά με το περιστατικό που περιέγραψε ο Αιτητής. Επιβεβαιώθηκε ωστόσο η ύπαρξη του Πρεσβυτεριανού νοσοκομείου του Acha-Tugi στο οποίο ισχυρίστηκε ότι νοσηλεύτηκε ο Αιτητής και ότι υπήρξαν περιστατικά βίας κατά αμάχων κατά τη χρονική περίοδο 12/01/2023-12/01/2024 στο Καμερούν. Βάσει της ανωτέρω ανάλυσης, ο αρμόδιος λειτουργός κατέληξε ότι στοιχειοθετείται τόσο η εσωτερική, όσο και η εξωτερική αξιοπιστία των δηλώσεων του Αιτητή και ως εκ τούτου έκανε αποδεκτό τον εν λόγω ισχυρισμό.

 

Ακολούθως, κατά την αξιολόγηση κινδύνου λαμβάνοντας υπόψη  τη χώρα καταγωγής και το προφίλ του Αιτητή, σε συνδυασμό με πληροφορίες για την κατάσταση ασφαλείας στο Καμερούν και συγκεκριμένα για τη Βορειοδυτική περιφέρεια και την πόλη Mbengwi όπου αναμένεται να επιστρέψει ο Αιτητής, διαπιστώθηκε ότι υπάρχουν εύλογοι λόγοι να πιστεύεται ότι συντρέχει εύλογη πιθανότητα να αντιμετωπίσει δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης ως απόρροια της έκρυθμης κατάστασης ασφαλείας. Εν συνεχεία, αναφορικά με το δεύτερο ουσιώδες περιστατικό το οποίο έγινε δεκτό, ο αρμόδιος λειτουργός επεσήμανε ότι το περιστατικό το οποίο αφηγήθηκε ο Αιτητής δεν δύναται να συνδεθεί με την οποιαδήποτε μορφή πράξης δίωξης εναντίον του ως αυτή ορίζεται από το άρθρο 3Γ του περί Προσφύγων Νόμου, ούτε με κίνδυνο σοβαρής βλάβης ως αυτή ορίζεται στο άρθρο 19 του προαναφερθέντος νόμου. Περαιτέρω, ο αρμόδιος λειτουργός σημείωσε ότι εκπεφρασμένος φόβος του Αιτητή δεν θεωρείται δικαιολογημένος, εφόσον δεν κατάφερε να θεμελιώσει κατά έναν εύλογο βαθμό, ότι η εξακολούθηση της παραμονής του στη χώρα και καταγωγής του είχε γίνει αφόρητη για αυτόν για τους λόγους που αναφέρονται στον ορισμό του πρόσφυγα ή θα μπορούσε να γίνει αφόρητη για τους ίδιους λόγους, εάν επέστρεφε σε αυτή, αφού όπως ο ίδιος ανέφερε το περιστατικό που βίωσε ήταν τυχαίο και όχι προσωπική στοχοποίηση του.

 

Εν συνεχεία, ο αρμόδιος λειτουργός προέβη σε νομική ανάλυση κατά την οποία διαπιστώθηκε ότι βάσει των ισχυρισμών του Αιτητή, δεν τεκμηριώθηκε φόβος δίωξης για έναν από τους πέντε λόγους που προβλέπονται στο άρθρο 3(1) του περί Προσφύγων Νόμου και ως εκ τούτου ο Αιτητής δεν δικαιούταν να του χορηγηθεί το καθεστώς του πρόσφυγα.

 

Επιπλέον, κρίθηκε ότι βάσει των αποδεκτών πραγματικών περιστατικών δεν προέκυψε πραγματικός κίνδυνος θανατικής ποινής ή εκτέλεσης σύμφωνα με το άρθρο 19(2)(α) του περί Προσφύγων Νόμου, ούτε μπορούσε να θεωρηθεί ως πραγματικός κίνδυνος βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας δυνάμει του άρθρου 19(2)(β) του ιδίου Νόμου. Αναφορικά με το άρθρο 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου, ο αρμόδιος λειτουργός κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, λαμβάνοντας υπόψη τις πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση ασφαλείας στις αγγλόφωνες περιοχές του Καμερούν, καταδεικνύεται ότι δεν υφίσταται κίνδυνος σοβαρής και ατομικής απειλής για τη ζωή ή την ασφάλεια του Αιτητή, λόγω αδιάκριτης βίας απλώς και μόνο λόγω της παρουσίας του εκεί, δεδομένου ότι ο Αιτητής δεν απέδειξε ότι οι προσωπικές του περιστάσεις  αυξάνουν τις πιθανότητες να διατρέξει πραγματικό κίνδυνο σοβαρής και ατομικής απειλής για τη ζωή ή την ασφάλειά του σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα του και συγκεκριμένα στην πόλη Mbengwi της Βορειοδυτικής περιφέρειας του Καμερούν, λόγω αδιάκριτης βίας στο πλαίσιο εσωτερικής σύγκρουσης. Συγκεκριμένα, όπως σημείωσε ο αρμόδιος λειτουργός, πρόκειται για άτομο ενήλικο, υγιές, με εργασιακή εμπειρία ως οδηγός ταξί-μοτοποδηλάτου, ενώ ομιλεί την Αγγλική γλώσσα και την διάλεκτο Meta. Ως εκ τούτου κρίθηκε ότι ο Αιτητής δεν πληροί τις προϋποθέσεις για καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας.

 

Υπό το φως των ανωτέρω σημείων που έχω αναλύσει, κρίνω ότι ορθά και εμπεριστατωμένα οι Καθ’ ων η Αίτηση αξιολόγησαν το αίτημα του Αιτητή και κατέληξαν στη μη υπαγωγή του σε προσφυγικό καθεστώς και στη συνέχεια στη μη παραχώρηση συμπληρωματικής προστασίας.  Ο δε Αιτητής, ούτε ενώπιον του Δικαστηρίου προσκόμισε οποιαδήποτε πληροφορία ή ισχυρισμό ώστε να στηρίξει το αίτημά του για να του δοθεί καθεστώς διεθνούς προστασίας. Τονίζω στο σημείο αυτό, ότι ο ίδιος επιβεβαίωσε κατά τη διάρκεια της συνέντευξής του ότι ενεπλάκη μαζί με άλλα άτομα σε ένα μεμονωμένο και τυχαίο περιστατικό εν ώρα εργασίας του, κατά το οποίο ο στρατός θεώρησε εσφαλμένα ότι η σειρά με τα ταξί μοτοποδηλάτων μετέφερε αυτονομιστές και μόλις το αντιλήφθηκαν σταμάτησαν να πυροβολούν. Επιπρόσθετα, ο Αιτητής δήλωσε ότι ουδέποτε συνελήφθη ή κρατήθηκε στη χώρα του, δεν του συνέβη οτιδήποτε στην περίοδο των δεκαπέντε ημερών που νοσηλευόταν σε νοσοκομείο και στο οποίο ως ισχυρίστηκε έρχονταν τακτικά στρατιώτες για ελέγχους, ούτε στο ακόλουθο διάστημα των δύο μηνών μέχρι την αναχώρησή του από τη χώρα. Συνεπώς, δεν αναμένεται εύλογα ο Αιτητής να εκτεθεί σε κίνδυνο δίωξης λόγω του μεμονωμένου περιστατικού που βίωσε.

 

Ως εκ τούτου, από τα ανωτέρω προκύπτει ότι η επίδικη απόφαση λήφθηκε ορθά και νόμιμα, και η αιτιολόγηση της συμπληρώνεται από τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου (βλ. άρθρο 29 του Ν. 158(Ι)/1999, Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου κ.α. ν. Δημοκρατίας (1990) 3 Α.Α.Δ. 1171 και Διογένους ν. Δημοκρατίας (1999) 4 Α.Α.Δ. 371 και Στέφανος Φράγκου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ. 270). Η έρευνα που είχε προηγηθεί ήταν επαρκής και είχαν συλλεγεί και διερευνηθεί όλα τα ουσιώδη στοιχεία σε συνάρτηση πάντα με τους ισχυρισμούς που είχε προβάλει ο Αιτητής, όπως αναλύεται ανωτέρω. 

 

Κατά τα παραπάνω, δεν μπορεί να παραχωρηθεί στον Αιτητή ούτε καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας επί τη βάσει των άρθρων 19 (2) (α) και (β) του Περί Προσφύγων Νόμου, καθώς δεν έχει στοιχειοθετηθεί πραγματικός κίνδυνος σοβαρής βλάβης υπό τις εκεί προβλεπόμενες μορφές.

 

Αναφορικά με την υπαγωγή του Αιτητή σε καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας δυνάμει του άρθρου 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου, το οποίο προϋποθέτει ουσιώδεις λόγους να πιστεύεται ότι ο Αιτητής θα υποστεί σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής του ακεραιότητας, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης, σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του, υπάρχει ευρεία νομολογία τόσο του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου (βλ. Galina Bindioul v. Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων, Υποθ. Αρ. 685/2012, ημερομηνίας 23/04/13 και Mushegh Grigoryan κ.α. v. Κυπριακή Δημοκρατία, Υποθ. Αρ. 851/2012, ημερομηνίας 22/9/2015, ECLI:CY:AD:2015:D619) όσο και του ΔΕΕ (βλ. C-285/12, A. Diakit? v. Commissaire g?n?ral aux r?fugi?s et aux apatrides, 30/01/2014, C-465/07, Meki Elgafaji and Noor Elgafaji v. Staatssecretaris van Justitie, 17/02/2009), καθώς επίσης και του ΕΔΔΑ (βλ. K.A.B. v. Sweden, 886/11, 05/09/2013 (final 17/02/2014), Sufi and Elmi v. the United Kingdom, 8319/07 and 11449/07, 28/11/2011) στις οποίες ερμηνεύεται η έννοια της αδιακρίτως ασκούμενης βίας και της ένοπλης σύρραξης και τίθενται κριτήρια ως προς τη σοβαρότητα του κινδύνου που προϋποτίθεται για την αξιολόγηση των περιπτώσεων στις οποίες εξετάζεται η πιθανότητα παραχώρησης συμπληρωματικής προστασίας δυνάμει του άρθρου 15(γ) της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ, το οποίο αντιστοιχεί στο άρθρο 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου.

 

Από επικαιροποιημένη έρευνα σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης στην οποία προέβη το Δικαστήριο, σχετικά με την κατάσταση ασφαλείας στο Καμερούν προκύπτουν τα ακόλουθα:

 

Ως προς τη γενικότερη κατάσταση ασφαλείας στο Καμερούν, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ σε έκθεση αναφορικά με τις εξελίξεις στην κατάσταση ασφαλείας στην Κεντρική Αφρική, η οποία δημοσιεύτηκε στις 31 Μαΐου 2023 σημειώνει ότι στις Βορειοδυτικές και Νοτιοδυτικές Περιφέρειες του Καμερούν, συνέχισαν οι αναφορές και καταγγελίες για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διαπράχθηκαν από δυνάμεις ασφαλείας και άμυνας και ένοπλες αυτονομιστικές ομάδες εναντίον αμάχων, συμπεριλαμβανομένων των δολοφονιών και της καταστροφής περιουσίας. Επιπλέον, η αναγκαστική απαγόρευση κυκλοφορίας, η χρήση αυτοσχέδιων εκρηκτικών μηχανισμών και η απαγωγή αμάχων από ένοπλες ομάδες περιόρισαν την διανομή της απαραίτητης ανθρωπιστικής βοήθειας.^[1] 

 

Σύμφωνα με το Human Rights Watch σε έκθεση για την χώρα η οποία καλύπτει το έτος 2023, αναφέρεται πως το 2023, ένοπλες ομάδες και κυβερνητικές δυνάμεις συνέχισαν τη διάπραξη παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων παράνομων δολοφονιών, στις αγγλόφωνες περιοχές του Καμερούν και στην περιοχή του Άπω Βορρά. Η βία στις δύο αγγλόφωνες βορειοδυτικές και νοτιοδυτικές περιοχές συνεχίστηκε για έκτη χρονιά, παρά το γεγονός ότι ο Πρόεδρος Paul Biya  δήλωσε τον Ιανουάριο ότι πολλές ένοπλες αυτονομιστικές ομάδες είχαν παραδοθεί και ότι η απειλή που αποτελούσαν είχε μειωθεί σημαντικά. Μέχρι τα μέσα του έτους, υπήρχαν πάνω από 638.000 εσωτερικά εκτοπισμένοι στις αγγλόφωνες περιοχές και τουλάχιστον 1,7 εκατομμύρια άνθρωποι χρειάστηκαν ανθρωπιστική βοήθεια. Άμαχοι αντιμετώπισαν δολοφονίες και απαγωγές από ένοπλες ισλαμιστικές ομάδες στην περιοχή του Άπω Βορρά, συμπεριλαμβανομένης της Μπόκο Χαράμ και του Ισλαμικού Κράτους στην επαρχία της Δυτικής Αφρικής (ISWAP). Οι αυτονομιστές μαχητές συνέχισαν να στοχεύουν αμάχους, αναγκάζοντας τους να μένουν κλεισμένοι στα σπίτια τους και εξαπολύοντας επιθέσεις γύρω από μεγάλα γεγονότα, όπως των εκλογών καθώς και του ανοίγματος των σχολείων την περίοδο του Σεπτεμβρίου. Οι δυνάμεις ασφαλείας απάντησαν στις αυτονομιστικές επιθέσεις, αποτυχαίνοντας συχνά να προστατεύσουν τους αμάχους σε όλες τις αγγλόφωνες περιοχές»^[2].

 

Σύμφωνα με πρόσφατη ανάλυση για τη χώρα στην ιστοσελίδα του ACAPS της χώρας αναφέρεται πως το Καμερούν βιώνει διάφορες κρίσεις. Οι μακροχρόνιες δυσαρέσκειες της αγγλόφωνης κοινότητας στις βορειοδυτικές και νοτιοδυτικές περιοχές, μετά από δεκαετίες περιθωριοποίησης των μειονοτικών αγγλόφωνων περιοχών από τη γαλλόφωνη κυβέρνηση, κλιμακώθηκαν σε εκτεταμένες διαμαρτυρίες και απεργίες στα τέλη του 2016. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την εμφάνιση διαφορετικών αυτονομιστικών ομάδων να διαδηλώνουν υπέρ της αυτοαποκαλούμενης Δημοκρατίας της Ambazonia στα βορειοδυτικά και νοτιοδυτικά. Οι συγκρούσεις μεταξύ του στρατού και των αυτονομιστικών δυνάμεων έχουν εντείνει την ανασφάλεια στις ανωτέρω περιοχές, οδηγώντας 334.000 ανθρώπους σε εκτοπισμό  στο εσωτερικό της χώρας και 76.000 σε αναζήτηση καταφυγίου στη γειτονική Νιγηρία μέχρι τον Φεβρουάριο του 2025. Επίσης, η εξέγερση της Boko Haram  στα βορειοανατολικά της Νιγηρίας έχει επίσης εξαπλωθεί στην περιοχή του Άπω Βορρά (extreme Nord), όπου 126.000 Νιγηριανοί πρόσφυγες έχουν καταφύγει στον Άπω Βορρά του Καμερούν, ενώ η βία από την Boko Haram και το Ισλαμικό Κράτος έχει εκτοπίσει εσωτερικά περισσότερους από 476.000 ανθρώπους^[3].

 

Εν προκειμένω, αναφορικά με τον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του Αιτητή, ήτοι τη Βορειοδυτική περιφέρεια του Καμερούν, στην οποία βρίσκεται η πόλη Mbengwi, το Δικαστήριο προχώρησε σε επικαιροποιημένη έρευνα αναφορικά με τις επικρατούσες εκεί συνθήκες.

 

Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων RULAC (Rule of Law in Armed Conflict) της Ακαδημίας της Γενεύης παρατηρείται ότι το Καμερούν εμπλέκεται σε μη διεθνή ένοπλη σύρραξη με την Boko Haram στο Βορρά (περιοχή Far North)^[4] ενώ στις βορειοδυτικές και νοτιοδυτικές περιοχές (Northwest και Southwest) αναφέρεται ότι αριθμός αγγλόφωνων αποσχιστικών ομάδων μάχεται έναντι της κυβέρνησης για την ανεξαρτησία των περιοχών. Ωστόσο, η βία δεν ισοδυναμεί με μη διεθνή ένοπλή σύρραξη.^[5]  

 

Στις περιοχές Βορειοδυτικού και Νοτιοδυτικού Καμερούν, γνωστές και ως Αγγλόφωνες περιοχές^[6], οι συγκρούσεις μεταξύ των κυβερνητικών δυνάμεων και των αποσχιστών συνεχίζονται από το 2017, όταν οι αποσχιστές επιχείρησαν να ιδρύσουν ένα ανεξάρτητο κράτος^[7]. Το Armed Conflict Location & Event Data Project (ACLED) ανέφερε ότι το 2023, οι εσωτερικές διαφωνίες μεταξύ των ηγετών των αποσχιστών χώρισαν τις αυτοανακηρυχθείσες αγγλόφωνες κυβερνήσεις σε περισσότερες από 50 αποσχιστικές ομάδες, αποδυναμώνοντας τις πολιτικές τους απαιτήσεις και την ικανότητά τους να αντισταθούν στις κυβερνητικές επιθέσεις^[8]. Το ACLED περαιτέρω έδειξε ότι η συνεχιζόμενη σύγκρουση και οι ανταγωνιστικές εδαφικές διεκδικήσεις μεταξύ αυτονομιστικών ομάδων και της κεντρικής κυβέρνησης έχουν μετατρέψει τις αγγλόφωνες περιοχές σε ένα κατακερματισμένο σύστημα φορολογίας, ασφάλειας και δημόσιων υπηρεσιών, τις οποίες διαχειρίζονται διάφοροι ασυντόνιστοι παράγοντες, μεταξύ των οποίων αυτονομιστές, η κυβέρνηση, ιδιωτικές εταιρείες και ανθρωπιστικές οργανώσεις^[9].

 

Τον Ιανουάριο του 2024, το UNOCHA ανέφερε ότι οι πληθυσμοί στις περιοχές Βορειοδυτικού και Νοτιοδυτικού Καμερούν «συνεχίζουν να υφίστανται κακομεταχείριση, συμπεριλαμβανομένων των δολοφονιών, της καταστροφής περιουσιών, των απαγωγών για λύτρα, της παράνομης φορολόγησης, των αυθαίρετων συλλήψεων και των εκβιασμών»^[10]. Η κατάσταση ασφάλειας παρέμεινε «εξαιρετικά ασταθής» καθ' όλη τη διάρκεια του 2024^[11], με αύξηση της εγκληματικότητας, επιδρομές από NSAGs (Μη Κρατικές Ένοπλες Ομάδες) σε αστικά κέντρα, επιθέσεις στις δυνάμεις ασφαλείας του κράτους, απειλές κατά των πολιτών και χρήση αυτοσχέδιων εκρηκτικών συσκευών (IEDs) από τις NSAGs^[12]. Σύμφωνα με το ACLED, «η σύγκρουση στην Αγγλόφωνη περιοχή αυξάνεται κάθε χρόνο, με τα βίαια περιστατικά να αυξάνονται κατά μέσο όρο 49% ετησίως από το 2020 έως το 2023»^[13]. Η ίδια πηγή ανέφερε ότι οι αποσχιστές επέβαλαν κλεισίματα και απεργίες στις σχολικές δραστηριότητες και ήταν υπεύθυνοι για το 89% των σχεδόν 50 βίαιων περιστατικών που στόχευαν δασκάλους το 2023^[14].

 

Για την πληρότητα της έρευνας θα παρατεθούν τα πλέον πρόσφατα ποσοτικά δεδομένα για την ένταση της ένοπλης σύρραξης. Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων ACLED, για το τελευταίο έτος (με τελευταία πρόσβαση την 03/10/2025) καταγράφηκαν στη Βορειοδυτική περιφέρεια (Nord-Ouest) του Καμερούν 742 περιστατικά πολιτικής βίας (“Political violence”, που περιλαμβάνει περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις/απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες), από τα οποία προκλήθηκαν 271 θάνατοι. Στην πόλη  Mbengwi, τόπο συνήθους διαμονής του Αιτητή καταγράφηκαν 31 περιστατικά από τα οποία προκλήθηκαν 5 θάνατοι.^[15]

 

Από τις ανωτέρω πληροφορίες προκύπτει ότι στη Βορειοδυτική περιφέρεια του Καμερούν, λαμβάνει χώρα εσωτερική ένοπλη σύρραξη μεταξύ των κρατικών δυνάμεων και των αυτονομιστών, που συμπαρασύρει τον άμαχο πληθυσμό, σημειώνοντας αρκετές απώλειες. Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη τα περιστατικά ασφαλείας, ως αναλύθηκαν ανωτέρω, συνάγεται ότι η ένοπλη σύρραξη που συντελείται, δεν επηρεάζει την πόλη Mbengwi σε τέτοιο βαθμό ώστε μόνη η παρουσία κάποιου εκεί να τον εκθέτει σε κίνδυνο.

 

Επικουρικά, λαμβάνοντας υπόψιν και τις ιδιαίτερες περιστάσεις του Αιτητή για την αξιολόγηση του προσωπικού κινδύνου που θα αντιμετωπίσει ως άμαχος αν επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του, ήτοι ότι είναι υγιής ενήλικας άνδρας, νεαρής ηλικίας, ικανοποιητικού μορφωτικού επιπέδου και ο οποίος διαβίωσε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στον τόπο συνήθους διαμονής του, έχει εργαστεί στο παρελθόν και είναι ακόμη και σήμερα ικανός προς εργασία. Επίσης, δεν εντοπίζονται στοιχεία ευαλωτότητας ή θέματα υγείας που να αυξάνουν το ρίσκο να υποστεί σοβαρή βλάβη σε περίπτωση επιστροφής του. Τέλος, ο Αιτητής δεν διαθέτει προφίλ πολιτικά ενεργού ανθρώπου ή ανθρώπου συνδεδεμένου με κάποια αντιμαχόμενη οργάνωση στην χώρα καταγωγής του, στοιχεία  που θα ενίσχυαν τον κίνδυνο στοχοποίησής του σε καθεστώς ένοπλης βίας.

 

Ως εκ τούτου, με βάση το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου, καταλήγω ότι ο Αιτητής δεν κατάφερε να αποδείξει ότι πάσχει η ορθότητα και νομιμότητα της προσβαλλόμενης απόφασης και ότι στο πρόσωπό του πληρούνται οι προϋποθέσεις για την υπαγωγή του στο καθεστώς του πρόσφυγα ή την παραχώρηση συμπληρωματικής προστασίας σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Προσφύγων Νόμου.

 

Ως εκ τούτου, η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται.  Επιδικάζονται €800 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ’ ων η Αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται. 

 

  Μ. ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.