ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ 

                                                                                      Υπόθεση αρ.1817/24

 

27 Φεβρουαρίου 2026

 

[Α. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

Α. Τ. D.

                                                                                                                        Αιτητής

Και

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

                                                                                                                        Καθ’ ων η αίτηση

 

Κα Ε. Μυριάνθους, Δικηγόρος για Αιτητή

Κα Ρ. Προδρόμου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους καθ’ ων η αίτηση

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την προσφυγή ο αιτητής αιτείται την ακύρωση της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημ.12/04/24, η οποία κοινοποιήθηκε στις 26/04/24, δια της οποίας απορρίφθηκε η αίτησή διεθνούς προστασίας, ως άκυρης και στερούμενης νομικού αποτελέσματος.

Ως εκτίθεται στην Ένσταση που καταχωρήθηκε από τους καθ' ων η αίτηση και προκύπτει από το περιεχόμενο του σχετικού Διοικητικού Φάκελου που κατατέθηκε στα πλαίσια των διευκρινήσεων, ο αιτητής κατάγεται από το Καμερούν, εισήλθε στις ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές μέσω κατεχομένων στις 04/04/22 και υπέβαλε την επίδικη αίτηση διεθνούς προστασίας στις 05/05/22 (ερ.1-3, 23).

Στις 23/01/24 διεξήχθη συνέντευξη με τον αιτητή από την Υπηρεσία προς εξέταση του αιτήματός ασύλου, όπου του δόθηκε η ευκαιρία, μέσα από σχετικές ερωτήσεις, μεταξύ άλλων, να εκθέσει τους λόγους στους οποίους στηρίζει το αίτημα του (ερ.11-23). Μετά το πέρας της συνέντευξης ετοιμάστηκε σχετική Έκθεση- Εισήγηση και στις 05/02/24 η αίτηση διεθνή προστασία απορρίφθηκε (ερ.48-65).

Ακολούθως, ετοιμάστηκε σχετική επιστολή ενημέρωσης του αιτητή για την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, η οποία του δόθηκε διά χειρός στις 26/04/24 σε γλώσσα την οποία κατανοεί (ερ.66, 3).

Στην επίδικη αίτηση ο αιτητής καταγράφει ότι έφυγε από τη χώρα καταγωγής του εξαιτίας του ότι η ζωή του βρισκόταν σε κίνδυνο από τους μαχητές Ambazonians, καθώς, ως επί τούτου αναφέρει, δεχόταν συνεχώς επιθέσεις απ’ αυτούς γιατί αρνήθηκε να ενταχθεί στην ομάδα τους ως μηχανικός.

Στη συνέντευξη ο αιτητής ανέφερε ότι γεννήθηκε και μεγάλωσε στο χωρίο Small Ekombe, ο πατέρας του απεβίωσε όταν ο αιτητής ήταν 7 ετών, ο ίδιος μετοίκησε με την μητέρα του στην Douala και ακολούθως, από το 2017 μέχρι που έφυγε από το Καμερούν, διέμενε στη Yaounde, όπου και διατηρούσε μηχανουργείο (επιδιόρθωνε αυτοκίνητα / πουλούσε εξαρτήματα) η δε μητέρα του – ως ανέφερε – απεβίωσε το 2019, από το ίδιο πρόβλημα που είχε ο πατέρας του (ακολούθως δε ανέφερε ότι η μητέρα του είχε δηλητηριαστεί από τη γη - ερ.19). Ανέφερε περαιτέρω ότι έχει ένα παιδί, το οποίο γεννήθηκε όταν ο αιτητής βρισκόταν ήδη στη Δημοκρατία (Μάιος του 2022), με την μητέρα του οποίου διατηρούσε δεσμό από το 2021, αμφότεροι οι οποίοι διαμένουν στο χωρίο των γονιών της, μαζί με αυτούς. Σημειώνω ότι, σύμφωνα με τα λεγόμενα του ιδίου, ο αιτητής δεν διέμενε μαζί με την μητέρα του παιδιού του όταν αυτή έμαθε ότι ήταν έγκυος.

Αναφορικά με τους λόγους που τον ώθησαν να εγκαταλείψει την χώρα καταγωγής του ο αιτητής ισχυρίστηκε ότι οι Ambazonians ήθελαν να δουλέψει γι’ αυτούς όμως ο ίδιος τους είχε αρνηθεί, γιατί – ως ανέφερε – δεν ήθελε να τον «πιάσει η αστυνομία και να [πάει] φυλακή». Ερωτώμενος σχετικά ανέφερε ότι ουδέποτε συνεργάστηκε με τους αποσχιστές και ότι αυτοί τον πλησίασαν μια φορά, το 2016, και τίποτε δεν του είχε συμβεί έκτοτε. Σε ερώτηση που του υποβλήθηκε αναφορικά με τα οικογενειακά προβλήματα στα οποία είχε αναφερθεί ο αιτητής ανέφερε ότι οι γονείς του απεβίωσαν από το ίδιο πρόβλημα με τη γη και ο ίδιος δέχθηκε «πνευματική επίθεση» μετά που επέστρεψε στη Yaounde μετά τον θάνατο της μητέρας του και ότι του επιτίθενται το βράδυ και δεν έχει πλέον καλό ύπνο.

Ερωτώμενος περαιτέρω ανέφερε ότι τα αδέλφια του πατέρα του δεν θέλουν η μητέρα του αιτητή να καλλιεργεί τη γη στο χωριό τους και σε επόμενη ερώτηση ανέφερε ότι η μητέρα του πήγε να την καλλιεργήσει το 2017-2018. Ερωτώμενος αν αντιμετώπισε πρόβλημα με τους θείους του ή αν επιθυμεί ο ίδιος να καλλιεργήσει τη γη ο αιτητής απάντησε αρνητικά και – σε ακόλουθη ερώτηση – ανέφερε ότι η μητέρα του έφυγε από το χωρίο τους το 2017 επειδή δεν είχε να φάει και έκτοτε επισκεπτόταν συχνά το σπίτι τους εκεί.

Οι καθ’ ων η αίτηση, εξετάζοντας τα λεγόμενα του αιτητή στην αίτηση και τη συνέντευξη, κατέταξαν αυτούς στους ακόλουθους ουσιώδεις ισχυρισμούς.

1.    Ταυτότητα, χώρα καταγωγής, προφίλ και τόπος διαμονής του αιτητή

2.    Λόγω του ότι δεν επιθυμούσε να ενταχθεί στην ομάδα των Amba

3.    Λόγω κτηματικών διαφορών με συγγενείς

Οι καθ’ ων η αίτηση αποδέχθηκαν τον 1^ον εκ των ως άνω ισχυρισμών, απέρριψαν δε τον 2^ο και 3^ο ισχυρισμό ως αναξιόπιστους.

Αναφορικά με τον 2^ο ως άνω ισχυρισμό κρίθηκε ότι ο αιτητής υπέπεσε σε αντιφάσεις, και τα λεγόμενα του παρουσιάζουν έλλειψη ευλογοφάνειας, επαρκών πληροφοριών και είναι εν μέρει αντιφατικά. Ειδικότερα αξιολογήθηκε αρνητικά το ότι ο αιτητής δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει πως επηρεάστηκε από την άρνηση του να εργαστεί για τους αποσχιστές, δεδομένου ότι – σύμφωνα με τα λεγόμενα του ιδίου – τον πλησίασαν μια φορά το 2016 και έκτοτε ουδέν περαιτέρω συνέβη στον ίδιο. Δεν κρίθηκε σκόπιμο να γίνει έρευνα σε διαθέσιμες πληροφορίες (ΠΧΚ).

Αναφορικά με τον 3^ο ουσιώδη ισχυρισμό, ως κρίθηκε, εκ των λεγομένων του αιτητή, πέραν των γενικών και ασαφών αναφορών περί «πνευματικών επιθέσεων» που δέχθηκε, με αποτέλεσμα, ως ανέφερε, να μην μπορεί να κοιμηθεί καλά, ουδέν συνέβη στον ίδιο ή την μητέρα του σχετικά με τη περιουσία αυτή. Σημειώθηκε περαιτέρω ότι, παρότι αρχικά είχε αναφέρει ότι εμπόδισαν την μητέρα του να καλλιεργεί τη γη (που ανήκε στον παππού του αιτητή), ακολούθως ανέφερε ότι η μητέρα του σταμάτησε την καλλιέργεια το 2016 και πήγε στην Douala, λόγω της αγγλόφωνης κρίσης, εκ του οποίου πλήττεται η αξιοπιστία των ισχυρισμών του περί προβλημάτων με συγγενείς. Ερωτώμενος αν συνέβη κάτι στον ίδιο απάντησε αρνητικά και ανέφερε ότι δεν επιθυμεί να καλλιεργήσει τη γη και, κατά το τέλος της συνέντευξης, όταν ρωτήθηκε ποιες είναι οι συνέπειες τυχόν επιστροφής του, ο αιτητής ανέφερε ότι τα αδέλφια του πατέρα του δεν θέλουν, σε επόμενη δε ερώτηση για τον λόγο που δεν θέλουν να τον δουν απάντησε ότι δεν γνωρίζει, δηλώσεις που ομοίως, ως κρίθηκε, αποδυναμώνουν την αξιοπιστία των ισχυρισμών του.

Ενόψει των ως άνω οι καθ’ ων η αίτηση κατέληξαν ότι επ’ ουδενός των ισχυρισμών του ήταν σε θέση να αναφέρει μια συνεκτική αφήγηση και γι’ αυτό απορρίφθηκαν.

Κατά την αξιολόγηση κινδύνου, και επί τη βάσει του ισχυρισμού που έχει γίνει αποδεκτός, ήτοι του προφίλ του, κατόπιν και ανασκόπησης της γενικής κατάστασης ασφαλείας στον τόπο διαμονής (Yaounde), οι καθ’ ων η αίτηση κατέληξαν ότι, δεδομένου του προφίλ του αιτητή, δεν υφίσταται εύλογη πιθανότητα να εκτεθεί σε κίνδυνο δίωξης ή σοβαρής βλάβης κατά την επιστροφή του στη χώρα καταγωγής.  

Συνεπεία των ως άνω η επίδικη αίτηση απορρίφθηκε ως αβάσιμη και εκδόθηκε απόφαση επιστροφής του αιτητή στη χώρα καταγωγής του.

Κατά τις διευκρινήσεις η συνήγορος της αιτητή απέσυρε ρητά τους νομικούς ισχυρισμούς που αφορούν αναρμοδιότητα του αποφασίζοντος οργάνου (σημείο 5.2 της αγόρευσης) υιοθετώντας τους υπόλοιπους προωθούμενους δια της αγορεύσεως της ισχυρισμούς, οι οποίοι αφορούν την μη δέουσα έρευνα, μη επαρκή αιτιολόγηση και λήψη της επίδικης απόφασης υπό καθεστώς πλάνης.

Οι καθ' ων η αίτηση αντέταξαν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι καθ' όλα νόμιμη, λήφθηκαν υπόψη και αξιολογήθηκαν άπαντες οι ισχυρισμοί του αιτητή, είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη και ορθή επί της ουσίας αυτής, ζητώντας γι’ αυτό απόρριψη της προσφυγής.

Δεδομένου ότι οι ισχυρισμοί του αιτητή συμπλέκονται άρρηκτα με την ουσία και ορθότητα της επίδικης απόφασης, προχωρώ λοιπών με επί της ουσίας εξέταση της, εξ υπαρχής, η οποία τελείται βεβαίως σε κάθε περίπτωση (βλ. και Ε.Δ.Δ.Δ.Π. Αρ.107/2023, Q. B. T. v. Κυπριακής Δημοκρατίας, ημ.11/02/25).

Προχωρώ λοιπόν με αξιολόγηση των ενώπιον μου στοιχείων και ισχυρισμών.

Στο εγχειρίδιο του EASO «Αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων και αξιοπιστίας στο πλαίσιο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου», Δικαστική ανάλυση, 2018, αναφέρεται στην σελ.98, ότι «[...] απαιτείται ισορροπημένη και αντικειμενική αξιολόγηση του αν η αφήγηση του αιτούντος αντικατοπτρίζει την αφήγηση που αναμένεται από ένα πρόσωπο στην κατάσταση του αιτούντος το οποίο αφηγείται μια πραγματική προσωπική εμπειρία.». Στην σελ.102 του ιδίου εγχειριδίου, αναφέρεται ότι «[…] οι δείκτες αξιοπιστίας είναι απλοί δείκτες και δεν συνιστούν αυστηρά κριτήρια ή προϋποθέσεις. Παρότι οι τέσσερις δείκτες που προσδιορίστηκαν ανωτέρω (εσωτερική και εξωτερική συνέπεια, επαρκώς λεπτομερείς πληροφορίες και ευλογοφάνεια) αποτυπώνουν τους δείκτες που εφαρμόζουν στην πράξη τα δικαστήρια, κανένας από αυτούς δεν μπορεί να θεωρηθεί καθοριστικός. Η σημασία τους από υπόθεση σε υπόθεση ποικίλλει σημαντικά. Σε κάθε περίπτωση είναι αναγκαία η εξέταση του σωρευτικού τους αντίκτυπου ⁽³⁰⁵⁾.  […] Από την ανωτέρω ανάλυση προκύπτει ότι δεν υπάρχει απλή απάντηση στο ερώτημα που αφορά τον τρόπο αξιολόγησης της αξιοπιστίας σε υποθέσεις διεθνούς προστασίας. Το μόνο που μπορεί να ειπωθεί είναι ότι η αξιολόγηση πρέπει να διενεργείται με βάση το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων, λαμβανομένων υπόψη των αρχών, των μεθόδων και των δεικτών που αναφέρονται στην παρούσα ανάλυση. Οι αρχές, οι μέθοδοι και οι δείκτες αυτοί θα πρέπει να εφαρμόζονται με προσοχή ⁽³⁰⁷⁾, αντικειμενικότητα και αμεροληψία, ώστε να αποφευχθεί τυχόν εσφαλμένη και απλοϊκή απόρριψη, ή αφελής και ανεπιφύλακτη αποδοχή μιας συγκεκριμένης αφήγησης.»

Ενόψει των ως άνω θα συμφωνήσω με την κατάληξη τους επί της αξιοπιστίας του 2^ου και 3^ου  ουσιώδους ισχυρισμού του αιτητή, καθώς τα όσα ανέφερε στα πλαίσια των ως άνω ισχυρισμών, ως και οι καθ’ ων η αίτηση καταγράφουν στην επίδικη έκθεση (ερ.57-59), στερούνταν επί παντός και σε όλη τους την έκταση του παραμικρού ψήγματος εύλογα αναμενόμενης λεπτομέρειας και βιωματικού στοιχείου και έβριθαν κενών, ασαφειών και εξόφθαλμων αντιφάσεων. Σημειώνω ενδεικτικά ότι ουδέν στοιχείο, λεπτομέρεια ή σαφές χρονικό πλαίσιο ήταν σε θέση να παραθέσει τόσο σχετικά με την κατ’ ισχυρισμό δίωξη του από τους Ambazonians (σημειώνω ότι – σε κάθε περίπτωση – η μοναδική φορά που, σύμφωνα με τα λεγόμενα του ιδίου, ενοχλήθηκε απ’ αυτούς ήταν το 2016, έφυγε δε από τη χώρα το 2022, χωρίς να αντιμετωπίσει κάποιο πρόβλημα στο μεταξύ) όσο και σχετικά με τις κατ’ ισχυρισμό περιουσιακές διαφορές, επί του οποίου ουδέν ανέφερε, πέραν του ότι δέχθηκε πνευματικές επιθέσεις και δεν μπορούσε να κοιμηθεί καλά. Θα πρέπει δε να σημειωθεί ότι, ως και από τις ΠΧΚ που παρατίθενται πιο κάτω προκύπτει, η δράση των Ambazonians δεν εκτείνεται στη Yaounde, η οποία βρίσκεται στις γαλλόφωνες περιοχές.

Ενόψει των ως άνω δεν έχω τίποτε να προσθέσω αναφορικά με την εσωτερική συνοχή των λεγομένων του αιτητή που άπτονται του 2^ου και 3^ου ισχυρισμού, πέραν όσων επί τούτου ενδελεχώς και λεπτομερώς καταγράφονται στην επίδικη έκθεση, τα οποία και υιοθετώ ως παρατίθενται πιο πάνω, στα πλαίσια της παρούσης, και τα οποία δεν θεωρώ σκόπιμο να επαναλάβω εκ νέου στο σημείο αυτό.  Το αφήγημα του αιτητή συνίσταται σε ένα συνονθύλευμα ασαφών, εν πολλοίς ασυνάρτητων ισχυρισμών, που στερούνται κάθε συνοχής, λογικής και χρονικής συνέχειας.

Επί της εξωτερικής αξιοπιστίας των λεγομένων του αιτητή θα πρέπει να σημειωθεί ότι, με δεδομένη εν προκειμένω την παντελή έλλειψη εσωτερικής συνοχής των λεγομένων του αιτητή δεν θεωρώ ότι ήταν απαραίτητη η αναζήτηση πληροφορίων αναφορικά με την εξωτερική αξιοπιστία των ισχυρισμών του, αφού, ως επί τούτου αναφέρεται στο εγχειρίδιο του EASO «Αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων και αξιοπιστίας στο πλαίσιο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου», σελ.132, η αναζήτηση ΠΧΚ «ενδέχεται να μην είναι απαραίτητ[η] σε περίπτωση αρνητικής διαπίστωσης περί της αξιοπιστίας βάσει καταφανούς έλλειψης εσωτερικής συνοχής ή μη ικανοποιητικής επεξήγησης αποκλίσεων ή παραλλαγών σε ό,τι αφορά τα ουσιώδη στοιχεία μιας αίτησης ή, ακόμη περισσότερο, σε περίπτωση απόρριψης προσφυγής ως απαράδεκτης.».

Σε κάθε περίπτωση, για σκοπούς πληρότητας, αξίζει θεωρώ να σημειωθούν οι πιο κάτω πληροφορίες (ΠΧΚ), δεδομένων των αναφορών του αιτητή.

Η Διεθνής Αμνηστία και το Human Rights Watch (HRW) κάνουν λόγο για μη τήρηση και παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε εκτεταμένο βαθμό στα πλαίσια της κρίσης στις Αγγλόφωνες επαρχίες.[1]

Τα Ηνωμένα Έθνη σημειώνουν υπάρχουν « […] αναφορές για βίαιες ενέργειες που καταλήγουν σε καταστροφή νοσοκομείων, σχολείων και ολόκληρων χωριών στις εν λόγω περιοχές τις οποίες έχουν διαπράξει μη κυβερνητικές ένοπλες ομάδες και μέλη των ενόπλων δυνάμεων του κυβερνώντος κόμματος […]»[2],  ενώ το HRW, σε πρόσφατη Έκθεσή του, και η Διεθνής Αμνηστία επίσης αναφέρουν πως στις ενέργειες αυτές προβαίνουν τόσο κυβερνητικοί και μη κυβερνητικοί δρώντες[3].  Η γεωγραφική τους κατανομή αναφέρεται από τα Ηνωμένα Έθνη: «Στις ΝΔ και ΒΔ επαρχίες, υψηλά επίπεδα ανασφάλειας συνεχίζονταν. Η παρουσία κρατικών σωμάτων ασφαλείας – αστυνομία, χωροφυλακή, στρατός – είναι συγκεντρωμένη κατά μήκος των κύριων οδικών αρτηριών και στις πόλεις, ενώ οι μη κρατικές ένοπλες ομάδες εντοπίζονται κυρίως στις αγροτικές περιοχές.»[4].

Εκ των ως άνω ΠΧΚ καθίσταται σαφές ότι η έκρυθμη κατάσταση που επικρατεί συνεπεία των συγκρούσεων κυβερνητικών δυνάμεων και αποσχιστών αφορά της βορειοδυτικές και νοτιοδυτικές περιοχές του Καμερούν και όχι τη Yaounde. 

Απομένει μια αποτίμηση της κατάστασης ασφαλείας στον τόπο διαμονής του αιτητή, ήτοι τη Yaounde, όπου και διέμενε από το 2017 μέχρι που έφυγε από τη χώρα το 2022.

Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων ACLED (ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης 20/02/26), στην πρωτεύουσα Yaound? καταγράφηκαν 20 περιστατικά ασφαλείας, εκ των οποίων προέκυψαν 7 θάνατοι, τα οποία κατατάσσονται ως ακολούθως: 14 διαδηλώσεις, που προκάλεσαν 6 θανάτους, 2 περιστατικά πολιτικής βίας, που είχαν ως αποτέλεσμα 1 θάνατο και 1 περιστατικό τρομοκρατικής δραστηριότητας. [5] Ο πληθυσμός της Yaound? ανέρχεται περί το 1,8 εκατομμύρια κατοίκων. [6] Κατά την ίδια περίοδο, στην Κεντρική περιφέρεια, στην οποία υπάγεται η Yaound?, καταγράφηκαν 21 περιστατικά ασφαλείας, εκ των οποίων προέκυψαν 7 θάνατοι, τα οποία κατατάσσονται ως ακολούθως: 14 διαδηλώσεις, που προκάλεσαν 6 θανάτους, 3 περιστατικά πολιτικής βίας, που οδήγησαν σε 1 θάνατο και 1 περιστατικό τρομοκρατικής δραστηριότητας.[7] Ο δε πληθυσμός της Κεντρικής περιφέρειας ανέρχεται περί τα 5,5 εκατομμύρια κατοίκων.[8]

Είναι κατάληξη μου, αποτιμώντας τις ως άνω πληροφορίες, ότι δεν καταδεικνύεται εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να αντιμετωπίσει κατά την επιστροφή του κίνδυνο σοβαρής βλάβης καθότι η συχνότητα περιστατικών ασφαλείας στην περιοχή όπου διέμενε, και στην οποία εύλογα αναμένεται να επιστρέψει, δεν είναι τέτοιας έντασης ώστε να διατρέχει κίνδυνο εξαιτίας και μόνο της παρουσίας του στην περιοχή. Δεν μπορώ δε να εντοπίσω ιδιαίτερες περιστάσεις που επιτείνουν τον κίνδυνο ειδικώς για τον αιτητή σε σύγκρισή με τον γενικό πληθυσμό της περιοχής, στη βάση της «αναπροσαρμοζόμενης κλίμακας»[9] (βλ. και απόφαση ΔΕΕ, ημ.10/06/21, C-901/19, CF and DN).

Προς τα ως άνω λαμβάνω υπόψη και συνυπολογίζω ότι ο αιτητής είναι υγιής, ενήλικας, 37 ετών σήμερα, έζησε περί τα 5 έτη και εργαζόταν στη Yaounde προτού φύγει από τη χώρα καταγωγής (χωρίς να αντιμετωπίσει, ως ο ίδιος ανέφερε, κάποιο πρόβλημα), τα οποία και επιτρέπουν να θεωρηθεί ότι θα έχει τα κατάλληλα μέσα να βιοποριστεί και να μπορέσει να εξασφαλίσει τα προς το ζην, παρά τις όποιες αντιξοότητες. Θα πρέπει δεν να σημειωθεί και το ότι ο αιτητής, σύμφωνα με τα λεγόμενα του ιδίου, ζούσε χωριστά από την μητέρα του παιδιού του (που – κατ’ ισχυρισμό - γεννήθηκε ενόσω ο ίδιος βρισκόταν στη Δημοκρατία) ήδη από το 2017, όταν μετοίκησε στην Yaounde (μετά από λίγο καιρό με την μητέρα του στην Douala), και – σε κάθε περίπτωση – δεν μπορεί να παραγνωριστεί ότι, ακόμα και επί τούτου, ο αιτητής υπέπεσε σε καταφανείς αντιφάσεις, αναφέροντας ότι έμαθε ότι η κατ’ ισχυρισμό μητέρα του παιδιού του ήταν έγκυος αρχές του 2021 (ερ.18 – 2Χ) και αυτή γέννησε το παιδί στις 12/05/22 (ερ.21, 4Χ), εκ του οποίου και μόνο γεννώνται εύλογες αμφιβολίες για την αξιοπιστία του εν λόγω ισχυρισμού, ο οποίος, δεδομένων των ως άνω, δεν θα μπορούσε να διαφοροποιήσει την κατάληξη μου εν προκειμένω.

Έπεται λοιπόν ότι ο αιτητής δεν κατάφερε να τεκμηριώσει βάσιμο φόβο «καταδίωξης του για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων» αλλά και ότι δεν υφίστανται «ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη», ως οι έννοιες αυτές ορίζονται στα αρ.3 και 19 του περί Προσφύγων Νόμου. Ενόψει δε της κατάληξης μου επί των ως άνω δεν θεωρώ ότι τυχόν επιστροφή του αιτητή συνιστά επαναπροώθηση και συνεπώς δεν τίθεται ζήτημα παράβασης του αρ.3 της ΕΣΔΑ.

Για τους πιο πάνω λόγους η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται με έξοδα €1000 υπέρ των καθ’ ων η αίτηση.

 

Α. Χριστοφόρου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.