ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

                                                                              Υπόθεση Αρ.: 4053/2023

27 Φεβρουαρίου, 2026

[Ε. ΡΗΓΑ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

 Μεταξύ:

C.N.

από Νιγηρία

Αιτητής

-και-

Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω

Υπουργείου Εσωτερικών, Υπηρεσίας Ασύλου

 

Δικηγόροι για Αιτητή: Ορ. Ηλιάδης (κος) για Χρ. Λαζάρου Αρτέμη

Δικηγόρος για Καθ' ων η αίτηση: Μ. Βασιλείου (κα), για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας

ΑΠΟΦΑΣΗ

 

Ε. ΡΗΓΑ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.: Με την υπό κρίση προσφυγή, ο Αιτητής προσβάλλει την απόφαση των Καθ' ων η αίτηση ημερ. 31.08.2023 με την οποίαν απορρίφθηκε το αίτημα του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας, καθότι κρίθηκε ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις των άρθρων 3 και 19 του περί Προσφύγων Νόμου του 2000, Ν. 6(Ι)/2000, ως έχει τροποποιηθεί (στο εξής αναφερόμενος ως «ο περί Προσφύγων Νόμος»).

 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

 

Προτού εξεταστούν οι εκατέρωθεν ισχυρισμοί, επιβάλλεται η σκιαγράφηση των γεγονότων που περιβάλλουν την υπό κρίση υπόθεση, όπως αυτά προκύπτουν από την αίτηση του Αιτητή, την ένσταση των Καθ' ων η αίτηση αλλά και από το περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου που κατατέθηκε στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας και σημειώθηκε ως Τ1 (στο εξής αναφερόμενος ως «ο δ.φ.» ή «ο διοικητικός φάκελος»).

 

Ο Αιτητής κατάγεται από τη Δημοκρατία της Νιγηρίας την οποία εγκατέλειψε στις 21.02.2020 και στις 08.08.2022 εισήλθε στις ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές χωρίς νομιμοποιητικά έγγραφα, μέσω των μη ελεγχόμενων περιοχών. Στις 17.08.2022 υπέβαλε αίτηση για παροχή καθεστώτος διεθνούς προστασίας και στις 18.07.2023 πραγματοποιήθηκε συνέντευξη στον Αιτητή από λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου (στο εξής αναφερόμενος ως «ο Λειτουργός»), ο οποίος υπέβαλε στις 25.08.2023 Έκθεση-Εισήγηση προς  τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου εισηγούμενος την απόρριψη της υποβληθείσας αίτησης. Ακολούθως, ο ασκών καθήκοντα Προϊσταμένου υπάλληλος της Υπηρεσίας Ασύλου ενέκρινε στις 31.08.2023 την εισήγηση, αποφασίζοντας την απόρριψη της αίτησης ασύλου του Αιτητή, απόφαση η οποία κοινοποιήθηκε σε αυτόν στις 02.10.2023 μέσω σχετικής επιστολής της Υπηρεσίας Ασύλου ίδιας ημερομηνίας. Με την υπό κρίση προσφυγή ο Αιτητής αμφισβητεί την εν λόγω απόφαση.

 

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

 

Ο Αιτητής, μέσω της συνηγόρου του προέβαλε στα πλαίσια τόσο του εισαγωγικού δικογράφου της διαδικασίας όσο και της γραπτής του αγόρευσης πλείονες λόγους ακυρώσεως, τους οποίους ωστόσο απέσυρε κατά το στάδιο των Διευκρινίσεων και περιορίστηκε μόνο στην προώθηση των λόγων ακυρώσεως περί έλλειψης δέουσας έρευνας και πλάνης περί τα πράγματα.

 

Από την πλευρά τους οι Καθ' ων η αίτηση υπεραμύνονται της νομιμότητας της επίδικης πράξης, εξετάζοντας και αντικρούοντας έναν έκαστο ισχυρισμό του Αιτητή υποβάλλοντας ότι αυτή λήφθηκε ορθά και νόμιμα, κατόπιν δέουσας έρευνας και σωστής ενάσκησης των εξουσιών που δίδει ο Νόμος, αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα σχετικά γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης καθώς και ότι η επίδικη απόφαση είναι επαρκώς αιτιολογημένη. Ισχυρίζονται περαιτέρω, ότι οι ισχυρισμοί του Αιτητή δεν αποσείουν το βάρος απόδειξης, το οποίο ο ίδιος φέρει , τόσο ως προς τους λόγους ακυρώσεως που προωθεί με την προσφυγή, όσο και προς την ύπαρξη βάσιμου φόβου δίωξης βάσει του άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου ή πραγματικού κινδύνου σοβαρής βλάβης δυνάμει του άρθρου 19 του ίδιου Νόμου. 

 

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΕΚΑΤΕΡΩΘΕΝ ΙΣΧΥΡΙΣΜΩΝ

 

Αναφορικά με τους εναπομείναντες λόγους ακυρώσεως, παρατηρώ ότι αυτοί προωθούνται με γενικότητα και αοριστία χωρίς οποιαδήποτε εξειδίκευση σε συνάρτηση με τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης του Αιτητή[1]. Τούτο δε τούτο, αντίθετα με τα όσα επιτάσσει ο Κανονισμός 7 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου 1962[2]. Έχει πλειστάκις λεχθεί και από το παρόν Δικαστήριο, με παραπομπή στη σχετική επί του θέματος νομολογία ότι τα επίδικα θέματα στοιχειοθετούνται και προσδιορίζονται από τη δικογραφία[3], ενώ ξεκάθαρη είναι η απαίτηση για αιτιολόγηση των νομικών σημείων της αίτησης ακυρώσεως, ούτως ώστε αυτά να μπορούν να τύχουν εξέτασης από το Δικαστήριο[4]. Δεν αρκεί συνεπώς η γενικόλογη και αόριστη επιχειρηματολογία περί έλλειψης δέουσας έρευνας και πλάνης περί τα πράγματα, χωρίς ταυτόχρονα την εξειδίκευση και αναφορά στα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης και στη βάση ποιας συγκεκριμένης επιχειρηματολογίας προωθούνται οι συγκεκριμένοι λόγοι ακυρώσεως. Η έννοια του Κανονισμού 7 είναι  η οριοθέτηση με λεπτομέρεια, (αυτή είναι η έννοια της λέξης «πλήρως»), ούτως ώστε τα επίδικα θέματα να περιορίζονται στα απολύτως αναγκαία, με τους διαδίκους να γνωρίζουν με ακρίβεια το λόγο που προωθείται η νομική εισήγηση, αλλά και το Δικαστήριο να ασχολείται μόνο με συγκεκριμένα ζητήματα και όχι με γενικότητες και αοριστολογίες.

 

Ο ισχυρισμός λοιπόν περί πλάνης περί τα πράγματα απορρίπτεται ως γενικός, αόριστος αλλά και αλυσιτελής.

 

Αναφορικά με τον λόγο ακυρώσεως περί έλλειψης δέουσας έρευνας, ενόψει και της υποχρέωσης που έχει το παρόν Δικαστήριο να προβαίνει σε έλεγχο τόσο της νομιμότητας, όσο και της ορθότητας κάθε προσβαλλόμενης απόφασης, εξετάζοντας πλήρως και από τούδε και στο εξής (ex nunc) τα γεγονότα και τα νομικά ζητήματα που τη διέπουν[5], θα προχωρήσω να εξετάσω αυτόν -παρά την γενικότητα με την οποία προωθείται- σε συνάρτηση και με την ουσία της υπόθεσης αυτής.

 

Επί της ουσίας της υπόθεσης σε συνάρτηση και με τον ισχυρισμό περί έλλειψης δέουσας έρευνας

 

Επισημαίνεται ότι, το Δικαστήριο στα πλαίσια ελέγχου της προσβαλλόμενης απόφασης εξετάζει κατά πόσον το αρμόδιο όργανο ερεύνησε όλα εκείνα τα στοιχεία που όφειλε να ερευνήσει και να συνεκτιμήσει για να καταλήξει στην απόφασή του σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου. Η έρευνα θεωρείται πλήρης όταν το διοικητικό όργανο συλλέξει και εξετάσει όλα τα ουσιώδη στοιχεία μιας υπόθεσης, ώστε να καταλήξει σε ασφαλή συμπεράσματα. Το είδος και η έκταση της έρευνας εναπόκειται στην διακριτική ευχέρεια του αποφασίζοντος οργάνου και διαφέρει κατά περίπτωση[6].

 

Ως εκ τούτου, προσέγγισα το θέμα με βάση τα ενώπιόν μου στοιχεία και το περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου.

 

Ειδικότερα, παρατηρώ ότι ο Αιτητής κατά την υποβολή της αίτησής του για διεθνή προστασία, δήλωσε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του διότι, ως ομοφυλόφιλο άτομο, δεν μπορούσε πλέον να παραμείνει εκεί. Ανέφερε ότι αντιμετώπιζε έντονες διακρίσεις και διώξεις λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού. Δήλωσε επίσης ότι η οικογένειά του απείλησε τη ζωή του, καθώς δεν αποδεχόταν τον σεξουαλικό του προσανατολισμό. Πρόσθεσε ότι o σύντροφός του, ο οποίος πλέον έχει αποβιώσει, τον βοήθησε να διαφύγει από τη χώρα προκειμένου να σώσει τη ζωή του. Δήλωσε ότι πλέον είναι μόνος και δεν έχει κανέναν να τον στηρίζει. Τέλος, ανέφερε ότι διέσχισε τα σύνορα αναζητώντας προστασία και ασφάλεια, καθώς και την ευκαιρία να ζήσει μια φυσιολογική ζωή χωρίς τον φόβο διώξεων και διακρίσεων. (Ερ.1 του δ.φ.).

 

Κατά το κρίσιμο στάδιο της συνέντευξης, ο Αιτητής επιβεβαίωσε ότι είναι υπήκοος Νιγηρίας, γεννημένος στην περιοχή Ebenebe της Πολιτείας Anambra. Σε ηλικία 13 ετών μετοίκησε στην περιοχή Agbor, της Πολιτείας Δέλτα, στην οποία διέμεινε μέχρι να εγκαταλείψει την Νιγηρία. Είναι Χριστιανός Καθολικός στο θρήσκευμα και ανήκει στην φυλή igbo. Ως ο ίδιος ανέφερε, δεν είναι παντρεμένος και δεν έχει τέκνα. Οι γονείς του διαμένουν στην περιοχή Ebenebe. Πρόσθεσε ότι έχει δύο αδελφούς και πέντε αδελφές, ο οποίοι βρίσκονται στην Νιγηρία. Ως προς το εκπαιδευτικό του υπόβαθρο δήλωσε πως είναι απόφοιτος δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και ομιλεί igbo και αγγλικά, καθώς και ότι στην χώρα καταγωγής του διατηρούσε βιβλιοπωλείο από το έτος 2018 έως τα μέσα του έτους 2019.

 

Αναφορικά με τους λόγους για τους οποίους εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής δήλωσε ότι εγκατέλειψε την Νιγηρία λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού. Ειδικότερα,  δήλωσε ότι μετά την ολοκλήρωση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσής του πήγε να διαμείνει με τον αδελφό του, αναφέροντας ότι, ως μέλος της φυλής Igbo, υφίσταται η υποχρέωση αλληλοϋποστήριξης μεταξύ των μελών της οικογένειας. Ανέφερε ότι εργαζόταν για τον αδελφό του επί σειρά ετών χωρίς να λαμβάνει αμοιβή και ότι, στις 16.02.2018, ο αδελφός του άνοιξε για λογαριασμό του επιχείρηση πώλησης βιβλίων και γραφικής ύλης στην περιοχή Agbor.

 

Ακολούθως ανέφερε ότι διατηρούσε σχέση με τον σύντροφό του, ονόματι Steve. Όταν όμως η οικογένειά του πληροφορήθηκε τον σεξουαλικό του προσανατολισμό, ο μεγαλύτερος αδελφός του συγκάλεσε οικογενειακή συνάντηση, κατά τη διάρκεια της οποίας του ζητήθηκε να αλλάξει τον σεξουαλικό του προσανατολισμό, αίτημα το οποίο ο ίδιος αρνήθηκε να αποδεχθεί. Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, η άρνησή του αυτή προκάλεσε σοβαρή ένταση στο οικογενειακό περιβάλλον, με αποτέλεσμα να τον κλειδώσουν και να τον ξυλοκοπήσουν, επιχειρώντας να τον εξαναγκάσουν να αλλάξει. Δήλωσε επίσης ότι εξέφρασαν την επιθυμία για τον θάνατό του και τον αποκήρυξαν, προσθέτοντας ότι εξακολουθούσαν να επιδιώκουν να του προκαλέσουν βλάβη.

 

Περαιτέρω, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, ο σύντροφός του Steve τού πρότεινε να εγκαταλείψει τη χώρα. Ανέφερε ότι, όταν ο ίδιος μετέβη στις κατεχόμενες περιοχές, ο σύντροφός του τον επισκεπτόταν. Επιπλέον, δήλωσε ότι περί τα μέσα του 2021, και συγκεκριμένα τον Σεπτέμβριο ή Οκτώβριο, ο σύντροφός του δηλητηριάστηκε στη Νιγηρία και απεβίωσε. Στη συνέχεια, ανέφερε ότι εργάστηκε προκειμένου να εξασφαλίζει τα προς το ζην και να συνεχίσει τις σπουδές του.

 

Τέλος, δήλωσε ότι στα τέλη του 2021 ή στις αρχές του 2022 άρχισε να δέχεται απειλές από άτομα που τον προειδοποιούσαν ότι θα τον σκοτώσουν. Για τον λόγο αυτό, αποφάσισε να μεταβεί στην Κυπριακή Δημοκρατία και να υποβάλει αίτημα διεθνούς προστασίας. Σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του, δήλωσε ότι φοβάται η οικογένειά του θα τον σκοτώσει. Ερωτηθείς εάν υπάρχει οτιδήποτε άλλο, που φοβάται ότι θα του συμβεί σε περίπτωση επιστροφής του στη Νιγηρία, ο Αιτητής απάντησε αρνητικά.

 

Ακολούθως της ελεύθερης αφήγησής του, ο Λειτουργός προχώρησε σε σειρά διευκρινιστικών ερωτήσεων αναφορικά με τα όσα ο ίδιος δήλωσε. Ως προς τον σεξουαλικό προσανατολισμό και την συνειδητοποίηση, όταν του ζητήθηκε να περιγράψει πώς βλέπει τον εαυτό του και ποια χαρακτηριστικά θεωρεί ότι τον ορίζουν ως πρόσωπο, δήλωσε ότι είναι ομοφυλόφιλος. Κληθείς να προσδιορίσει περισσότερο τον σεξουαλικό του προσανατολισμό, αναφέρε ότι ενδιαφέρεται για άνδρες και όχι για γυναίκες. Όταν του ζητήθηκε εκ νέου να διευκρινίσει πώς συνειδητοποίησε ότι ενδιαφέρεται για άνδρες, ανέφερε ότι τα κορίτσια και οι γυναίκες δεν του προκαλούν ενδιαφέρον και ότι έχει συναισθήματα μόνο για άνδρες.

 

Ακολούθως, ερωτηθείς ως προς τον χρόνο κατά τον οποίο συνειδητοποίησε ότι έλκεται από άνδρες, απάντησε ότι αυτό συνέβη κατά την περίοδο που εργαζόταν για τον αδελφό του. Διευκρίνισε ότι η περίοδος αυτή εκτείνεται από το 2012 έως το 2016 και ότι τότε ο αδελφός του είχε πλήρη έλεγχο επάνω του, του υπεδείκνυε τι να κάνει, δεν του επέτρεπε ελευθερία επιλογών, τον συντηρούσε οικονομικά και κάλυπτε τις βασικές του ανάγκες. Ανέφερε ότι κατά τα έτη 2017 και 2018 άρχισε να συναναστρέφεται με άλλα άτομα και να εκφράζει τον εαυτό του και τις επιθυμίες του, κάτι που δεν ήταν εφικτό όσο διέμενε με τον αδελφό του.

 

Περαιτέρω, ανέφερε ότι ήταν περίπου 22–23 ετών όταν άρχισε να συνειδητοποιεί τον σεξουαλικό του προσανατολισμό. Ερωτηθείς εάν υπήρξε κάποιο συγκεκριμένο γεγονός που οδήγησε στη συνειδητοποίηση αυτή, απάντησε καταφατικά και ανέφερε ότι ο Steve ήταν αρχικά πελάτης του, προτού αναπτύξουν ερωτική σχέση. Δήλωσε ότι συναντήθηκαν, ανέπτυξαν φιλική σχέση, ότι ο Steve του έδειχνε ενδιαφέρον και προσοχή και ότι ο τρόπος με τον οποίο τον άγγιζε τον προσέλκυσε. Στη συνέχεια, ο Steve του πρότεινε να βγουν ραντεβού και έτσι ξεκίνησε η σχέση τους.

 

Ερωτηθείς πώς ένιωσε για τον εαυτό του όταν συνειδητοποίησε ότι είναι ομοφυλόφιλος, δήλωσε ότι αισθανόταν καλά, άνετα και συμφιλιωμένος με τον εαυτό του. Κληθείς να περιγράψει την εμπειρία του ως προς το αίσθημα της διαφορετικότητας, ανέφερε ότι δεν είχε ιδιαίτερη σχετική εμπειρία, δεδομένου ότι ο Steve ήταν ο πρώτος και μοναδικός του σύντροφος και ότι εκείνος τον έστειλε μακριά. Σε ερώτηση με ποιους τρόπους ένιωθε διαφορετικός, δήλωσε ότι οι άλλοι τον αντιμετώπιζαν ως άτομο που δεν έπρεπε να βρίσκεται ανάμεσά τους και ότι τον απέρριπταν. Όσον αφορά το τι σήμαινε για τον ίδιο αυτή η διαφορετικότητα, ανέφερε ότι δεν είχε ανάγκη να βρίσκεται με ανθρώπους που δεν τον αποδέχονταν, ότι επιθυμούσε να είναι με όσους τον ήθελαν και ότι προτιμούσε να παραμένει ο εαυτός του.

Σε ερώτηση σχετικά με το πώς η συνειδητοποίηση αυτή επηρέασε την καθημερινότητά του, απάντησε ότι η ζωή του ήταν περιορισμένη, ότι δεν μπορούσε να κυκλοφορεί ελεύθερα και ότι αναγκαζόταν να κρύβεται. Ως προς το αν η ζωή του άλλαξε μετά τη συνειδητοποίηση του σεξουαλικού του προσανατολισμού, απάντησε καταφατικά, δηλώνοντας ότι εσωτερικά αισθανόταν ήρεμος, άνετος και καλά με τον εαυτό του. Ερωτηθείς πώς ένιωθε ως παιδί, ανέφερε ότι μεγάλωσε ως ένα φυσιολογικό παιδί.

 

Αναφορικά με τις σχέσεις του, δήλωσε ότι δεν είχε διατηρήσει σχέσεις με γυναίκες στη Νιγηρία και ότι ο Steve ήταν η μοναδική του σχέση. Σε σχέση με τη στάση της κοινωνίας στη Νιγηρία απέναντι σε άτομα με τον ίδιο σεξουαλικό προσανατολισμό, δήλωσε ότι η συμπεριφορά ήταν «πολύ κακή», ότι τέτοια άτομα ενδέχεται να ξυλοκοπηθούν, ότι στιγματίζονται ως «γκέι» και ότι υφίστανται κακομεταχείριση.

 

Αναφορικά με την αντίδραση της οικογένειάς του, ανέφερε ότι τον Ιούλιο του 2018 ο αδελφός του ανακάλυψε τις δραστηριότητές του και τη σχέση του με τον Steve, για τον οποίο γνώριζε ότι είναι ομοφυλόφιλος. Κατόπιν, ο Αιτητής του αποκάλυψε ότι είχαν συνάψει δεσμό, γεγονός που οδήγησε τον αδελφό του να συγκαλέσει οικογενειακή συνάντηση, κατά την οποία ο Αιτητής αποκάλυψε τη σχέση του. Δήλωσε ότι κατά τη συνάντηση αυτή δέχθηκε σωματική βία με τους γονείς του να του επισημαίνουν πως «ο Θεός το απαγορεύει». Όταν κλήθηκε να προσδιορίσει ποιοι τον χτύπησαν, ανέφερε αρχικά ότι επρόκειτο για όλους τους παρευρισκόμενους, ενώ στη συνέχεια διευκρίνισε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει με βεβαιότητα, καθώς προσπαθούσε να προστατευθεί και να διαφύγει.

 

Σε παρατήρηση του Λειτουργού ότι προηγουμένως είχε αναφέρει πως τον κλείδωσαν, ενώ στη συνέχεια δήλωσε ότι δραπέτευσε μετά τον ξυλοδαρμό, ο Αιτητής απάντησε ότι τον κάλεσαν σε οικογενειακή συνάντηση και ότι μπορούσαν να τον εντοπίσουν στο κατάστημά του, χωρίς να έχει δυνατότητα να κρυφτεί.

 

Ερωτηθείς εάν είχε εκφράσει δημοσίως τον σεξουαλικό του προσανατολισμό στη Νιγηρία, απάντησε ότι δεν ήταν γνωστός σε όλους, ότι είχε ενημερώσει την οικογένειά του και ότι η πληροφορία αυτή διαδόθηκε ως «νέο».

 

Σε ερώτηση πώς κατάφερε να αποκρύπτει τον σεξουαλικό του προσανατολισμό για μεγάλο χρονικό διάστημα, απάντησε ότι αντιμετώπιζε πολλές δυσκολίες, όπως φημολογία και απόρριψη, και ανέφερε ότι δεν μπορούσε ακόμη και να χρησιμοποιήσει δημόσια μέσα μεταφοράς.

 

Ερωτηθείς εάν γνώριζε άλλα άτομα σεξουαλικών μειονοτήτων στη Νιγηρία, απάντησε ότι γνώριζε μόνο μέσω φημών και ότι τα άτομα αυτά αποτελούν αντικείμενο σχολιασμού από την κοινωνία. Σε ερώτηση κατά πόσο γνωρίζει σχετικά με ιστοσελίδες ή εφαρμογές γνωριμιών για άτομα με τον ίδιο σεξουαλικό προσανατολισμό, απάντησε αρνητικά.

 

Αναφορικά με τη στάση του κράτους και των αρχών στη Νιγηρία, δήλωσε ότι δεν υπάρχει δικαιοσύνη, ότι γίνονται συλλήψεις και ότι η ομοφυλοφιλία είναι παράνομη. Όταν του ζητήθηκε να διευκρινίσει τις συνέπειες, ανέφερε ότι δεν γνωρίζει την προβλεπόμενη ποινή και παρέπεμψε στη βία που υπέστη από την οικογένειά του, δηλώνοντας ότι η οικογενειακή τιμωρία ήταν από μόνη της επαρκώς αποτρεπτική.

 

Ερωτηθείς πώς αισθανόταν ως ομοφυλόφιλος σε μια κοινωνία που δεν αποδέχεται την ομοφυλοφιλία, δήλωσε ότι η εμπειρία ήταν «κόλαση» και ότι η ζωή σε τέτοιο περιβάλλον ισοδυναμεί με εγκλεισμό σε σκοτεινό δωμάτιο.

 

Σε ερώτηση εάν υπάρχουν οργανώσεις ή χώροι υποστήριξης για ομοφυλόφιλους στη Νιγηρία, απάντησε αρνητικά, δηλώνοντας ότι τέτοιες συναντήσεις δεν πραγματοποιούνται λόγω φόβου και παρανομίας.

 

Αναφορικά με τη σχέση του με τον Steve, δήλωσε ότι ήταν ο έρωτας της ζωής του και η μοναδική σχέση που είχε, ότι ο χρόνος που πέρασαν μαζί ήταν σύντομος αλλά ιδιαίτερα όμορφος και ότι η σχέση τους εμβάθυνε όταν άνοιξε το κατάστημά του. Ως χρόνο έναρξης της σχέσης ανέφερε τον Ιούλιο του 2018. Περιέγραψε ότι συναντιούνταν κυρίως στο κατάστημά του ή στις οικίες τους, ότι ο Steve τον βοηθούσε οικονομικά και ότι συναντιούνταν περίπου δύο φορές την εβδομάδα.

 

Δήλωσε ότι η σχέση τους διήρκεσε έως τα τέλη του 2021, περί τον Οκτώβριο ή Νοέμβριο, όταν ο Steve δηλητηριάστηκε και απεβίωσε, συγκεκριμένα στα τέλη Νοεμβρίου 2021, χωρίς να θυμάται την ακριβή ημερομηνία. Ανέφερε ότι θεωρεί πως ο θάνατος προκλήθηκε από φίλους ή ενδεχομένως από μέλη της οικογένειάς του, χωρίς να γνωρίζει με βεβαιότητα.

 

Αναφορικά με τον τρόπο ενημέρωσής του για τον θάνατο, δήλωσε ότι πληροφορήθηκε μέσω γραπτού μηνύματος, το οποίο απεστάλη από φίλο του Steve, με περιεχόμενο περιορισμένο στη φράση «τον χάσαμε».

 

Σε σχέση με την προσωπικότητα του Steve, ανέφερε ότι ήταν ευγενικός, λιγομίλητος και ότι περνούσαν καλά μαζί, συζητώντας για τους εαυτούς τους. Ερωτηθείς εάν ο θάνατός του ανακοινώθηκε στα μέσα ενημέρωσης, απάντησε αρνητικά ενώ ερωτηθείς πώς διατηρούσαν τη σχέση τους μυστική, απάντησε ότι αφορούσε μόνο τους δύο τους και ότι παρέμεινε κρυφή μέχρι τον θάνατο του Steve.

 

Σε ερώτηση σχετικά με προβλήματα που αντιμετώπισε μετά την αποκάλυψη της σχέσης του στην οικογένειά του, απάντησε καταφατικά, διευκρινίζοντας ότι επρόκειτο για απειλές, συμπεριλαμβανομένων απειλών θανάτου από την οικογένειά του.

 

Αναφορικά με απειλές που δέχθηκε κατά την παραμονή του στις μη ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές, δήλωσε ότι προέρχονταν από την οικογένειά του και περιέγραψε περιστατικό στις αρχές του 2022 σε χωριό της Λευκωσίας, όπου άγνωστα άτομα τον απείλησαν λέγοντάς του ότι σύντομα θα συναντήσει τον σύντροφό του, αποδίδοντας την ενέργεια αυτή σε εντολή της οικογένειάς του.

Σε σχέση με περιστατικά βίας στη χώρα καταγωγής του, πέραν του ξυλοδαρμού κατά την οικογενειακή συνάντηση, ανέφερε επίθεση στο κατάστημά του στις 20 Δεκεμβρίου 2019 από τον αδελφό του και άλλα άγνωστα άτομα, καθώς και προηγούμενη οικογενειακή συνάντηση τον Οκτώβριο 2018 που κατέληξε σε σύγκρουση. Δήλωσε ότι δεν κατήγγειλε το περιστατικό στις αρχές, καθώς δεν ανέμενε να λάβει δικαιοσύνη, και ότι ο Steve τον βοήθησε να διαφύγει.

 

Σε παρατήρηση του Λειτουργού περί αντίφασης μεταξύ του ότι αισθανόταν άνετα με τον εαυτό του και της μη αποδοχής από την κοινωνία, ο Αιτητής διευκρίνισε ότι ο ίδιος ήταν συμφιλιωμένος με τον εαυτό του, αλλά όχι αποδεκτός από το περιβάλλον του.

 

Τέλος, ερωτηθείς πότε υπέστη για τελευταία φορά βία στη χώρα του λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού, απάντησε ότι αυτό συνέβη τον Δεκέμβριο του 2019, ενώ εξήγησε ότι πριν την αναχώρησή του η οικογένειά του τοποθέτησε ειδοποίηση στο κατάστημά του απαγορεύοντας τη λειτουργία του. Σε ερώτηση γιατί θεωρεί ότι κινδυνεύει με θάνατο σε περίπτωση επιστροφής του, απάντησε ότι η οικογένειά του, του είπε ότι «ο Θεός το απαγορεύει» και ότι τον εντόπισαν το 2022 στις μη ελεγχόμενες από την Δημοκρατία περιοχές.

 

Η αξιολόγηση των ισχυρισμών του Αιτητή από τους Καθ' ων η αίτηση

 

Προχωρώντας στην αξιολόγηση που διενεργήθηκε, επί των όσων ο Αιτητής παρέθεσε κατά τη διάρκεια της συνέντευξής του από τους Καθ' ων η αίτηση, διαφαίνεται ότι ο Λειτουργός εντόπισε και εξέτασε δύο ισχυρισμούς:

 

Ο πρώτος ισχυρισμός αφορούσε την ταυτότητα, το προφίλ και τη χώρα καταγωγής του Αιτητή, ο οποίος έγινε αποδεκτός.

 

Ο δεύτερος ισχυρισμός αφορούσε ότι ο Αιτητής είναι ομοφυλόφιλος, ισχυρισμός ο οποίος απορρίφθηκε, καθότι κρίθηκε ότι, οι δηλώσεις του Αιτητή, ήταν αόριστες, μη συγκεκριμένες, αντιφατικές και ασυνάρτητες.

Πιο συγκεκριμένα, ο Λειτουργός αξιολόγησε τον Αιτητή με βάση το μοντέλο DSSH (Difference, Shame, Stigma, Harm - Διαφορετικότητα, Ντροπή, Στίγμα, Βλάβη), και επικεντρώθηκε στους άξονες που εξετάζει το συγκεκριμένο εργαλείο για αιτήματα ασύλου λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού:

 

1. Difference (Διαφορετικότητα): Ειδικότερα, ο Λειτουργός διαπίστωσε ότι ο Αιτητής, όταν κλήθηκε να αυτοπροσδιορίσει τον σεξουαλικό του προσανατολισμό, περιορίστηκε να δηλώσει ότι έλκεται αποκλειστικά από άνδρες, χωρίς να μπορεί να παράσχει περαιτέρω στοιχεία ή επεξηγήσεις ως προς τον αυτοπροσδιορισμό του. Παρά τις επανειλημμένες ερωτήσεις που του τέθηκαν προκειμένου να του δοθεί η δυνατότητα να απαντήσει με μεγαλύτερη σαφήνεια και ακρίβεια, δεν κατέστη δυνατό να προσκομίσει επιπρόσθετες πληροφορίες ή λεπτομέρειες.

 

Ομοίως, κρίθηκε ότι ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να αναπτύξει με συγκεκριμένο τρόπο τη διαδικασία μέσω της οποίας συνειδητοποίησε ότι έλκεται από άνδρες. Περιορίστηκε σε μια γενική αναφορά ότι η συνειδητοποίηση αυτή έλαβε χώρα κατά την περίοδο 2017–2018, μετά το πέρας της εργασίας του για τον αδελφό του. Ερωτηθείς εάν υπήρξε κάποιο συγκεκριμένο γεγονός που οδήγησε στη συνειδητοποίηση αυτή, αναφέρθηκε απλώς στη σχέση του με άνδρα ονόματι Steve, χωρίς ωστόσο να μπορεί να εξηγήσει πώς η συγκεκριμένη σχέση συνέβαλε στη διαμόρφωση της επίγνωσής του ως προς τον σεξουαλικό του προσανατολισμό. Περαιτέρω, δεν κατόρθωσε να περιγράψει τις σκέψεις ή τα συναισθήματα που βίωσε κατά τη σχετική συνειδητοποίηση, περιοριζόμενος σε γενικές διατυπώσεις, όπως ότι τα συναισθήματά του ήταν αντίστοιχα με εκείνα που έχουν οι άνδρες προς τις γυναίκες, ενώ σε επαναληπτική ερώτηση πρόσθεσε μόνο ότι αισθανόταν άνετα.

 

Αναφορικά με τη μοναδική του σχέση στη Νιγηρία, την οποία προσδιόρισε χρονικά από τον Ιούλιο του 2018 έως τον Νοέμβριο του 2021, οπότε και ο σύντροφός του απεβίωσε, ο Λειτουργός έκρινε πως ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να παράσχει επαρκείς λεπτομέρειες σχετικά με την εμφάνιση, την προσωπικότητα του συντρόφου του, τον τρόπο γνωριμίας τους, την εξέλιξη της σχέσης ή τον χρόνο που περνούσαν μαζί. Επιπλέον, διατύπωσε εικασίες ως προς τα αίτια του θανάτου του συντρόφου του, αποδίδοντάς τον σε ενδεχόμενη δηλητηρίαση από φίλους ή μέλη της οικογένειάς του λόγω της σχέσης τους, χωρίς να μπορεί να τεκμηριώσει τον ισχυρισμό αυτό ή να εξηγήσει πώς κατέληξε στο σχετικό συμπέρασμα. Τέλος, σε ερώτηση σχετικά με τον τρόπο ενημέρωσής του για τον θάνατο, ανέφερε αόριστα ότι πληροφορήθηκε μέσω γραπτού μηνύματος από φίλο του συντρόφου του, χωρίς να είναι σε θέση να παραθέσει συγκεκριμένες πληροφορίες για το περιεχόμενο του μηνύματος.

Top of Form

 

Bottom of Form

2. Shame, Stigma (Ντροπή και στίγμα): Ο Λειτουργός έκρινε ότι η αφήγηση του Αιτητή στερείτο συγκεκριμένων και εξατομικευμένων στοιχείων αναφορικά με το στίγμα και τη ντροπή που φέρεται να αντιμετώπισε λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού. Ειδικότερα, ο Αιτητής περιορίστηκε σε γενικές και αφηρημένες αναφορές σχετικά με τη μεταχείριση ομοφυλόφιλων ατόμων στη νιγηριανή κοινωνία, δηλώνοντας ότι ενδέχεται να υφίστανται ξυλοδαρμούς, να στιγματίζονται ως «γκέι» και να αντιμετωπίζονται άσχημα, χωρίς ωστόσο να μπορεί να αναπτύξει περαιτέρω τις απαντήσεις του ή να παραθέσει συγκεκριμένα περιστατικά, παρά τις επανειλημμένες σχετικές ερωτήσεις. Ομοίως, κρίθηκε πως δεν κατέστη δυνατό να παράσχει επαρκείς λεπτομέρειες σχετικά με την αντίδραση της οικογένειάς του μετά την αποκάλυψη του σεξουαλικού του προσανατολισμού. Περιορίστηκε σε γενική αναφορά ότι τον Ιούλιο του 2018 συγκλήθηκε οικογενειακή συνάντηση κατά την οποία εκφράστηκε η θέση ότι «ο Θεός το απαγορεύει», χωρίς να είναι σε θέση να περιγράψει με σαφήνεια και λεπτομέρεια τη στάση, τις αντιδράσεις ή τη συμπεριφορά των μελών της οικογένειάς του.

 

3. Harm (Βλάβη):  Ο Λειτουργός έκρινε ότι ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να περιγράψει με επάρκεια και σαφήνεια τα γεγονότα που έλαβαν χώρα κατά την οικογενειακή συνάντηση. Περιορίστηκε στη γενική αναφορά ότι η οικογένειά του τον ξυλοκόπησε, χωρίς να μπορεί να παραθέσει περαιτέρω συγκεκριμένες πληροφορίες ή λεπτομέρειες. Επιπλέον, διαπιστώθηκε αντίφαση στις δηλώσεις του, καθώς σε ένα σημείο ανέφερε ότι κατά τη συνάντηση τον κλείδωσαν στο σπίτι και τον ξυλοκόπησαν, ενώ σε άλλο στάδιο της συνέντευξης δήλωσε ότι, μετά τον ξυλοδαρμό, κατάφερε να διαφύγει και να μεταβεί στην οικία του. Η αντίφαση αυτή τέθηκε υπόψη του και του ζητήθηκε να τη διευκρινίσει, πλην όμως δεν κατέστη δυνατό να δώσει σαφή και πειστική απάντηση.

 

Περαιτέρω, ως επισημάνθηκε από τον Λειτουργό, ο Αιτητής ανέφερε με γενικό και αόριστο τρόπο ότι η οικογένειά του απέστειλε άτομα στις μη ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές προκειμένου να τον εντοπίσουν και ότι τα άτομα αυτά τον απείλησαν με θάνατο. Ωστόσο, δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει ποιοι ήταν οι εν λόγω άνθρωποι, τι ακριβώς του είπαν ή πώς κατάφεραν να τον εντοπίσουν, ιδίως δεδομένου ότι δεν διατηρούσε επικοινωνία με την οικογένειά του ώστε να γνωρίζει την τοποθεσία του. Αναφορικά με το περιστατικό του Δεκεμβρίου 2019, κατά το οποίο ο αδελφός του και συνεργάτες του φέρονται να του επιτέθηκαν στο κατάστημά του, ο Αιτητής περιορίστηκε να δηλώσει ότι δέχθηκε ξυλοδαρμό και ότι υπέστη τραυματισμό στην πλάτη, χωρίς να μπορεί να παράσχει περαιτέρω λεπτομέρειες ή συγκεκριμένες πληροφορίες σχετικά με το περιστατικό.

 

Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία των ισχυρισμών του, κρίθηκε ότι αυτή δεν δύναται να αξιολογηθεί, λόγω της κατ’ εξοχήν προσωπικής και ατομικής φύσης των δηλώσεων. Ο Λειτουργός, ωστόσο, έλαβε υπόψη πληροφορίες από εξωτερικές πηγές αναφορικά με την κατάσταση των ομοφυλόφιλων ατόμων στη Νιγηρία, οι οποίες καταδεικνύουν ότι η ομοφυλοφιλία ποινικοποιείται. Παρά ταύτα, διαπιστώθηκε ότι οι δηλώσεις του Αιτητή σε σχέση με τους δείκτες του DSSH παρέμειναν αόριστες, μη συγκεκριμένες, αντιφατικές και ασυνάρτητες. Ως εκ τούτου, κρίθηκε ότι ο Αιτητής δεν περιέγραψε επαρκώς συναισθήματα διαφορετικότητας, στίγματος, ντροπής ή βλάβης.

Top of Form

Bottom of Form

 

Εν συνεχεία, στο πλαίσιο της αξιολόγησης κινδύνου, ενόψει του ισχυρισμού, ο οποίος έγινε αποδεκτός, ήτοι των προσωπικών στοιχείων του Αιτητή, ο Λειτουργός έκρινε, αφού έλαβε υπόψη τις προσωπικές περιστάσεις του Αιτητή (άνδρας, ενήλικος, 32 ετών, χωρίς στοιχεία ευαλωτότητας, ο οποίος γεννήθηκε στην περιοχή Ebenebe, Anambra State, και έζησε όλη του την ζωή στην περιοχή Agbor, Delta State) και την κατάσταση ασφαλείας στην Νιγηρία, ότι δεν συντρέχει εύλογη πιθανότητα να αντιμετωπίσει δίωξη ή κίνδυνο σοβαρής βλάβης, σε περίπτωση επιστροφής του στην χώρα καταγωγής του και στον τόπο συνήθους διαμονής του την πολιτεία Δέλτα.

 

Ακολούθως, κατά τη νομική ανάλυση κρίθηκε πως δεν προκύπτει βάσιμος φόβος δίωξης βάσει του άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου, αλλά ούτε και πραγματικός κίνδυνος σοβαρής βλάβης στο πλαίσιο του άρθρου 19 του Περί Προσφύγων Νόμου. Ειδικότερα, κατά την αξιολόγηση των προϋποθέσεων του άρθρου 19 (2) (α) και (β) του Περί Προσφύγων Νόμου, κρίθηκε πως ο Αιτητής κατά την επιστροφή του στην Νιγηρία, δεν θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης, ούτε μπορεί να θεωρηθεί ότι θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας. Κατά την αξιολόγηση των προϋποθέσεων του άρθρου 19 (2) (γ) του Περί Προσφύγων Νόμου, ο λειτουργός κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο Αιτητής δεν θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης, εφόσον η περιοχή Agbor, Delta State δεν βρίσκεται σε διεθνή ή εσωτερική ένοπλη σύρραξη.

 

Η εκτίμηση του Δικαστηρίου

 

Αξιολογώντας λοιπόν τα όσα έχουν ανωτέρω αναφερθεί υπό το φως και των νομοθετημένων προνοιών και μελετώντας επισταμένως τόσο την Εισηγητική Έκθεση του Λειτουργού όσο και τους λοιπούς ισχυρισμούς του Αιτητή ως αυτοί παρουσιάστηκαν τόσο κατά την διοικητική διαδικασία όσο και κατά την ενώπιόν μου δικαστική διαδικασία, καταλήγω στα εξής:

 

Καταρχάς, συμφωνώ και συντάσσομαι με την κρίση των Καθ’ ων η αίτηση ως προς την αξιοπιστία του πρώτου ουσιώδους ισχυρισμού, ο οποίος και γίνεται αποδεκτός. Ειδικότερα, δεν ανακύπτει ουσιαστική αμφισβήτηση ως προς την υπηκοότητα του Αιτητή, την καταγωγή του από την πόλη Agbor της πολιτείας Δέλτα (Delta State), καθώς και τα βασικά στοιχεία του προσωπικού και κοινωνικού του προφίλ, όπως αυτά επιβεβαιώθηκαν κατά τη συνέντευξη.

 

Αναφορικά με το δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό, ήτοι ότι ο Αιτητής είναι ομοφυλόφιλος και ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού, αρχικώς επισημαίνω ότι ο Λειτουργός εφαρμόζοντας το μοντέλο αξιολόγησης DSSH (Difference – Shame – Stigma – Harm) έθεσε διάφορα ερωτήματα προκειμένου να διακρίνει εκείνα τα στοιχεία (key elements) που θα καταδείκνυαν την αξιοπιστία του ισχυρισμού του Αιτητή. Επισημαίνω ότι διατηρώ τις επιφυλάξεις μου ως προς το μοντέλο DSSH το οποίο χρησιμοποιήθηκε και το οποίο τα τελευταία έτη φαίνεται να επικρίνεται ως προς τον τρόπο που αυτό χρησιμοποιείται από τους υπεύθυνους λήψης αποφάσεων, ήτοι με τρόπο που κανονικοποιεί και ομογενοποιεί τη σεξουαλικότητα και την ταυτότητα των αιτούντων και τον τρόπο με τον οποίο τα άτομα αυτά θα πρέπει να εκφράζονται. Ιδιαίτερα, επικρίνεται πως, όπως κάθε κανονιστικό μοντέλο, έτσι και το DSSH δύναται να και έχει αποδειχθεί ότι χρησιμοποιείται καταχρηστικά, για παράδειγμα με την προσέγγιση του «κουτιού επιλογής», η οποία μπορεί να ενισχύσει τα στερεότυπα, ιδίως στην περίπτωση της αξιολόγησης της «ντροπής» «shame» ^[7]. Επισημαίνεται ότι η ανταπόκριση κάθε ατόμου στον σεξουαλικό του προσανατολισμό είναι ατομική και αντιπαραβάλλεται προς την προσωπική του ιστορία, τον πολιτισμό και την κοινωνικοοικονομική του κατάσταση.

 

Πιο συγκεκριμένα, το μοντέλο αυτό φαίνεται να ακολουθεί μια γραμμική αφήγηση γύρω από τη σεξουαλικότητα, κάτι που δεν ταιριάζει πάντα με τις εμπειρίες από διαφορετικές κουλτούρες. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε απόρριψη αιτήσεων, όταν οι αιτητές δεν ακολουθούν συγκεκριμένες δυτικές αντιλήψεις για τη σεξουαλική ταυτότητα ή τις προσωπικές τους εμπειρίες. Για παράδειγμα, οι αποφάσεις βασίζονται συχνά σε στερεότυπα, όπως η υπόθεση ότι κάποιος πρέπει να έχει βιώσει ντροπή (Shame) για τη σεξουαλική του ταυτότητα, κάτι που δεν ισχύει πάντα για όλους τους αιτητές^[8]​. Συνεπώς στις περιπτώσεις απουσίας συγκεκριμένων στοιχείων ή συναισθημάτων που σχετίζονται με την ντροπή ή το στίγμα, η διαδικασία αξιολόγησης ακολουθώντας τις κατευθύνσεις του DSSH μπορεί να υπονομεύσει την αξιοπιστία των αιτητών. Και τούτο, καθώς παραβλέπει ότι πολλές σύγχρονες κοινωνίες, ακόμα και σε χώρες καταγωγής των αιτητών, μπορεί να μην επιβάλλουν απαραίτητα τέτοια συναισθήματα, ή οι αιτητές μπορεί να έχουν εσωτερικεύσει την ταυτότητά τους διαφορετικά^[9]​. Περαιτέρω, το μοντέλο λαμβάνει υπόψη ότι θεωρείται πως οι αιτητές θα πρέπει να έχουν βιώσει μια εσωτερική πάλη με τη σεξουαλικότητά τους προτού την εξωτερικεύσουν. Μια τέτοια όμως αντιμετώπιση, αγνοεί το γεγονός ότι ορισμένοι αιτητές, λόγω πολιτισμικών διαφορών, μπορεί να μην έχουν την ίδια εμπειρία αυτοαποδοχής που προϋποθέτει το μοντέλο^[10]. ​

 

Φρονώ καταληκτικά πως, το μοντέλο DSSH, αν και προσφέρει μια δομημένη προσέγγιση, μπορεί να περιορίσει την κατανόηση της πολυπλοκότητας των εμπειριών των αιτητών, αν δεν εφαρμόζεται με ευαισθησία προς τις πολιτισμικές διαφοροποιήσεις και τις μοναδικές εμπειρίες κάθε ατόμου. Τούτο, καθώς επιβάλλει απροκάλυπτα ένα σταθερό μοτίβο που όλοι, ανεξάρτητα από την κουλτούρα ή τη γνώση των εννοιών του σεξουαλικού προσανατολισμού, θα βιώσουν κατά την ανάπτυξη της σεξουαλικής τους ταυτότητας.

 

Υπό το πρίσμα αυτό, κρίνεται σκόπιμο να μην ακολουθηθεί μηχανιστικά το μοντέλο DSSH ως αποκλειστικό κριτήριο, αλλά να αξιολογηθούν οι ισχυρισμοί του Αιτητή βάσει των κοινώς αποδεκτών δεικτών αξιοπιστίας, με την παραδοχή ότι δεν υφίστανται καθολικά χαρακτηριστικά ή στερεοτυπικά πρότυπα που να ορίζουν την ταυτότητα των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων.

 

Προχωρώντας στην ουσιαστική εξέταση του δεύτερου ισχυρισμού και λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των δηλώσεων του Αιτητή όπως καταγράφηκαν κατά τη συνέντευξη, συμφωνώ κατ’ αρχάς με τα ευρήματα του Λειτουργού, όπως αυτά αποτυπώνονται στην προσβαλλόμενη απόφαση, αναφορικά με τις ασάφειες, τις αντιφάσεις και την έλλειψη συγκεκριμενοποίησης που χαρακτηρίζουν τον δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό του Αιτητή. Οι διαπιστώσεις της Διοίκησης ως προς τα προβλήματα εσωτερικής αξιοπιστίας του αφηγήματος του Αιτητή κρίνονται τεκμηριωμένες και εύλογες, ιδίως υπό το πρίσμα της συνολικής αξιολόγησης των δηλώσεών του.

 

Περαιτέρω, από τη συνολική και ενδελεχή εξέταση των πραγματικών περιστατικών της υπόθεσης προκύπτει ότι, πέραν όσων εντόπισε ο Λειτουργός, αναδεικνύονται και πρόσθετες ασυνέπειες και εσωτερικές αντιφάσεις, οι οποίες ενισχύουν περαιτέρω το συμπέρασμα περί αναξιοπιστίας του ισχυρισμού περί σεξουαλικού προσανατολισμού. Ειδικότερα, διαπιστώνεται ασάφεια ως προς τη χρονική τοποθέτηση και τη διαδικασία συνειδητοποίησης του σεξουαλικού του προσανατολισμού, καθώς ο Αιτητής άλλοτε τοποθετεί τη σχετική συνειδητοποίηση στην περίοδο κατά την οποία εργαζόταν για τον αδελφό του και άλλοτε στα έτη 2017–2018, χωρίς να παρέχει σαφή και συνεκτική εξήγηση για τη μετάβαση αυτή.

 

Επιπλέον, ενώ ο ίδιος δηλώνει ότι ήταν εσωτερικά συμφιλιωμένος και άνετος με τον εαυτό του, ταυτόχρονα περιγράφει μια καθημερινότητα αυστηρού περιορισμού, φόβου και ανάγκης απόκρυψης, χωρίς να καθίσταται σαφές πώς συνδυάζονται τα δύο αυτά στοιχεία. Η αντίφαση αυτή παραμένει ουσιαστικά αδιευκρίνιστη. Περαιτέρω ασυνέπεια προκύπτει σε σχέση με τον ισχυρισμό ότι η οικογένειά του επιθυμούσε τον θάνατό του, καθόσον, παρά τη γνώση του σεξουαλικού του προσανατολισμού ήδη από το 2018, ο Αιτητής εξακολούθησε να διαμένει και να δραστηριοποιείται στην ίδια περιοχή μέχρι και το τέλος του 2019, χωρίς να επικαλείται συνεχή ή κλιμακούμενα περιστατικά σοβαρής βίας κατά το εν λόγω χρονικό διάστημα.

 

Ακόμη, ο ισχυρισμός περί εντοπισμού του Αιτητή στις μη ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές εμφανίζει ουσιώδες λογικό κενό, δεδομένου ότι ο ίδιος δηλώνει πως δεν είχε καμία επικοινωνία με την οικογένειά του. Δεν εξηγείται επαρκώς ο τρόπος με τον οποίο η οικογένεια φέρεται να γνώριζε την τοποθεσία του, ούτε πώς τρίτα, άγνωστα σε αυτόν άτομα κατόρθωσαν να τον αναγνωρίσουν και να τον απειλήσουν. Τέλος, παρατηρείται αναντιστοιχία μεταξύ του βαρύνουσας σημασίας που αποδίδει ο Αιτητής στη σχέση του με τον Steve, την οποία χαρακτηρίζει ως τον έρωτα της ζωής του και ως καθοριστικό παράγοντα φυγής από τη χώρα καταγωγής του, και της περιορισμένης, αόριστης και μη βιωματικής περιγραφής της σχέσης αυτής.

 

Υπό το σύνολο των ανωτέρω, οι πρόσθετες αυτές ασυνέπειες, σε συνδυασμό με εκείνες που ήδη εντόπισε και ανέλυσε ο Λειτουργός, ενισχύουν σωρευτικά το συμπέρασμα ότι ο ισχυρισμός του Αιτητή περί σεξουαλικού προσανατολισμού δεν εδράζεται σε επαρκή εσωτερική συνοχή και αξιοπιστία.

 

Προχωρώντας σε εξέταση της εξωτερικής αξιοπιστίας του ισχυρισμού του Αιτητή το Δικαστήριο προσέτρεξε σε έρευνα σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης αναφορικά με την κατάσταση των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων στη Νιγηρία, από την οποία προέκυψαν τα ακόλουθα:

 

·           Το άρθρο 42 του Συντάγματος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Νιγηρίας (1999) προβλέπει την ισότητα και την αρχή της μη διάκρισης, αλλά δεν κάνει αναφορά στον σεξουαλικό προσανατολισμό ή την ταυτότητα φύλου.^[11] Οι ομοφυλοφιλικές σχέσεις απαγορεύονται στη Νιγηρία από νόμους σε ομοσπονδιακό και πολιτειακό επίπεδο.^[12] Σύμφωνα με το Άρθρο 241 του Ποινικού Κώδικα (2004), οι συναινετικές σεξουαλικές πράξεις μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου (διατυπωμένες ως “σαρκική γνώση οποιουδήποτε ατόμου αντίθετα με τη φύση”) επιβάλλουν ποινή φυλάκισης 14 ετών.^[13] Αμφότεροι οι άνδρες και οι γυναίκες ποινικοποιούνται βάσει του νόμου.^[14] Η σεξουαλική δραστηριότητα μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου σε πολιτειακό επίπεδο ποινικοποιείται μέσω της Σαρία, σύμφωνα με την οποία η μέγιστη ποινή είναι ο θάνατος.^[15] Οι νόμοι της Σαρία εφαρμόζονται ως επί το πλείστον σε πολιτείες στη βόρεια Νιγηρία.^[16] Το Human Dignity Trust, μία οργάνωση που χρησιμοποιεί δικαστική δράση για να αμφισβητήσει και να ανατρέψει νόμους που ποινικοποιούν τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα, αναφέρει ότι η Σαρία εφαρμόζεται σε 12 βόρειες πολιτείες.^[17] Ο γάμος μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου καθώς και η υιοθέτηση συμφώνων συμβίωσης επίσης απαγορεύονται.^[18] Οι νόμοι που αποσκοπούν στην αποτροπή διακρίσεων δεν αναγνωρίζουν τον σεξουαλικό προσανατολισμό ως ειδική κατηγορία που χρήζει προστασίας.^[19] Η Νιγηρία, πέρα από την ποινικοποίηση της ομοφυλοφιλίας, έχει θεσπίσει νόμο που τιμωρεί με έως 10 χρόνια φυλάκιση ακόμη και ετεροφυλόφιλους συγγενείς ή φίλους που υποστηρίζουν ΛΟΑΤΚΙ άτομα.^[20]

 

·           Στην πιο πρόσφατη έκθεση της EUAA, δημοσιευθείσα τον Νοέμβριο του 2025, η οποία αφορά την Νιγηρία, οι διακρίσεις εις βάρος ατόμων ΛΟΑΤΚΙ από τις αρχές και την κοινωνία περιγράφονται ως εκτεταμένες.^[21] Καταγράφονται περιστατικά συλλήψεων, εκβιασμών, παρενόχλησης και παράνομων κρατήσεων από αστυνομικούς, ενώ πολλά θύματα αποφεύγουν να καταγγείλουν τα περιστατικά λόγω στίγματος και φόβου στοχοποίησης ή ποινικής δίωξης.^[22] Τον Ιανουάριο του 2025, η Αστυνομία της Νιγηρίας διέταξε τη σύλληψη ατόμων που είχαν αυτοπροσδιοριστεί ως ΛΟΑΤΚΙ σε βίντεο, θεωρώντας τον αυτοπροσδιορισμό τους παραβίαση της νομοθεσίας.^[23]

 

·           Σύμφωνα με την έκθεση του Υπουργείου Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών που καλύπτει το 2023, ενώ οι αρχές εφάρμοσαν τον νόμο της Σαρία, η θανατική ποινή δεν εκτελέστηκε ποτέ.^[24] Ως αναφέρει η Διεθνής Ένωση Λεσβιών, Ομοφυλόφιλων, Αμφιφυλόφιλων, Τρανς και Διεμφυλικών (ILGA), οι θανατικές ποινές στις πολιτείες της Σαρία, έχουν εκτελεστεί «μόνο σπάνια».^[25]

 

·           Ως αναφέρει το Freedom House στην 2025 έκθεση του που κάλυπτε τα γεγονότα του 2024, τα άτομα ΛΟΑΤΚΙ αντιμετωπίζουν εκτεταμένες διακρίσεις.^[26] Τα άτομα ΛΟΑΤΚΙ υπόκεινται επίσης σε επιθέσεις από αστυνομικούς κατά τη σύλληψη, σε απόπειρες εκβιασμού και σε διακρίσεις κατά την πρόσβαση σε δημόσιες και ιδιωτικές υπηρεσίες.^[27] ΛΟΑΤΚΙ άτομα υψηλού προφίλ δέχθηκαν επιθέσεις και το 2024.^[28] Τον Απρίλιο, ένα πλήθος επιτέθηκε στο σπίτι ενός φερόμενου ηγέτη μιας ομάδας ΛΟΑΤΚΙ στην Abuja, και ένας δημοφιλής χρήστης των κοινωνικών δικτύων που ντύνεται με ρούχα του αντίθετου φύλου σκοτώθηκε τον Αύγουστο, επίσης στην πρωτεύουσα.^[29] Τον Οκτώβριο, ένα ζευγάρι του ίδιου φύλου παρενοχλήθηκε και δέχτηκε δημόσια ξυλοδαρμό στη πολιτεία River.^[30] Πλείστα άρθρα χρονολογηθέντα το 2025 κάνουν μνεία σε συλλήψεις και επιθέσεις ατόμων της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας.^[31]

 

·           Ως αναφέρεται στην προηγούμενη έκθεση του Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Άσυλο (EUAA) για τη Νιγηρία, δημοσιευθείσα τον Ιούλιο του 2024, η οποία κάνει αναφορά στην Equaldex, οι ομοφοβικές αντιλήψεις στην κοινωνία της Νιγηρίας είναι «βαθιά ριζωμένες».^[32] Οι συντηρητικές θρησκευτικές κοινωνικές νόρμες έχουν περιγραφεί ως ο κύριος λόγος πίσω από την ομοφοβία στη Νιγηρία, και έχει αναφερθεί ότι θρησκευτικοί θεσμοί και προσωπικότητες διαδίδουν ομοφοβικά μηνύματα.^[33]

 

·           Ως αναφέρει το Initiative for Equal Rights (TIER), οι κρατικοί αξιωματούχοι, συμπεριλαμβανομένων εκείνων στη δικαστική αστυνομία, «συχνά έδειχναν έλλειψη βούλησης ή ικανότητας» να χειριστούν υποθέσεις που αφορούν άτομα ΛΟΑΤΚΙ.^[34] Ο φόβος για στιγματισμό, επιπλέον βία και διακρίσεις απέτρεπε τα άτομα ΛΟΑΤΚΙ από το να ζητήσουν δικαίωση, οι κυβερνητικοί φορείς, συμπεριλαμβανομένης της αστυνομίας, συχνά δεν είχαν ούτε την πρόθεση ούτε την ικανότητα να χειριστούν τέτοιες παραβιάσεις, καθιστώντας την κατάσταση της κοινότητας ακόμη πιο δύσκολη ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις, η αστυνομία προχώρησε σε αυθαίρετες συλλήψεις, εκβιασμούς, παράνομη κράτηση και σωματική κακοποίηση, παραβαίνοντας ευθέως την εθνική νομοθεσία.^[35] Άρθρο του AP News επιβεβαιώνει την αδράνεια των αστυνομικών αρχών στην αντιμετώπιση υποθέσεων κακοποίησης κατά της κοινότητας ΛΟΑΤΚΙ στη Νιγηρία.^[36] Έτερο άρθρο δημοσιευθέν τον Μάρτιο του 2025 αναφέρει ότι αστυνομικές αρχές σταμάτησαν έναν άντρα στον δρόμο, τον ξυλοκόπησαν και απαίτησαν δωροδοκία για να μην τον συλλάβουν επειδή «έμοιαζε ομοφυλόφιλος».^[37] Η κακοποίηση και παρενόχληση των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων από δυνάμεις ασφαλείας και ομάδες αυτοδικίας επιβεβαιώνεται και από την 2024 έκθεση του ινστιτούτου Bertelsmann Stiftung που αναφέρει ότι είναι επικρατούσες και ότι «δίωξη είναι πραγματική, ιδιαίτερα στις πολιτείες όπου εφαρμόζεται η Σαρία.»^[38]

 

·           Η Human Rights Watch, έκθεσή της για το 2025, σημειώνει ότι η κοινότητα

ΛΟΑΤΚΙ αντιμετώπισε έντονες αντιδράσεις μετά από ένα άρθρο εφημερίδας που υποστήριζε ψευδώς ότι η χώρα είχε νομιμοποιήσει τις σχέσεις μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου μέσω συμφωνίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ), γεγονός το οποίο ενέτεινε τις εχθρικές διαθέσεις προς την κοινότητα.^[39]

 

·           Αναφορικά με την πρόσβαση στις δημόσιες υπηρεσίες και ειδικότερα στην υγεία, τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα υφίστανται διακρίσεις.^[40] Πολλοί πάροχοι αρνούνται να τα θεραπεύσουν ή τους προσφέρουν περιορισμένη φροντίδα, με αποτέλεσμα να βασίζονται σε κρυφά δίκτυα για ιατρική περίθαλψη.^[41] Περαιτέρω, τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα βιώνουν σοβαρά ψυχικά προβλήματα καθώς πολλοί αντιμετωπίζουν κατάθλιψη, χρόνιο στρες, τραύματα, και άγχος από νεαρή ηλικία τα οποία επιδεινώνονται από την απειλή έκθεσης ή δίωξης από την κοινωνία, ενώ η περιορισμένη υποστήριξη ψυχικής υγείας και το στίγμα γύρω από τις ταυτότητές τους οδηγούν σε υψηλότερα ποσοστά αυτοκτονιών, αυτοτραυματισμών και μακροχρόνιων ψυχολογικών δυσκολιών.^[42]

 

·           Πέραν αυτών, τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα αντιμετωπίζουν προβλήματα στην εργασία και στέγαση καθώς έχουν παρατηρηθεί περιστατικά όπου ενοικιαστές εκδιώκονται βίαια από τα σπίτια τους και υπάλληλοι απολύονται λόγω της υποτιθέμενης σεξουαλικότητάς τους.^[43]

 

·           Οι οργανώσεις που υποστηρίζουν τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ είναι ουσιαστικά απαγορευμένες στη Νιγηρία, με εξαίρεση αυτές που παρέχουν νομικές συμβουλές ή ενημέρωση για τον ιό HIV και το AIDS.^[44] Η πρωτοβουλία «Women’s Health and Equal Rights Initiative» (WHER) προσφέρει ψυχοκοινωνική υποστήριξη σε λεσβίες, αμφιφυλόφιλες και queer γυναίκες, ενώ η οργάνωση « Where Love is a Crime» παρέχει επίσης νομική και ψυχολογική υποστήριξη σε άτομα ΛΟΑΤΚΙ που είναι θύματα παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων.^[45]

 

Υπό το πρίσμα αυτό, οι εξωτερικές πηγές επιβεβαιώνουν ότι σε γενικό και αντικειμενικό επίπεδο, ένας ομοφυλόφιλος άνδρας στη Νιγηρία δύναται να εκτεθεί σε διακρίσεις, κακομεταχείριση και σοβαρούς κινδύνους, τόσο από κρατικούς φορείς όσο και από μη κρατικούς δρώντες. Συνεπώς, το γενικό πλαίσιο της χώρας καταγωγής είναι τέτοιο που καθιστά κατ’ αρχήν εύλογο έναν ισχυρισμό φόβου βασισμένο στον σεξουαλικό προσανατολισμό.

 

Ωστόσο, η διαπίστωση αυτή δεν αρκεί από μόνη της για τη θεμελίωση της εξωτερικής αξιοπιστίας του συγκεκριμένου ισχυρισμού του Αιτητή. Η εξωτερική αξιοπιστία προϋποθέτει όχι μόνο την ύπαρξη ενός αντικειμενικά δυσμενούς περιβάλλοντος στη χώρα καταγωγής, αλλά και τη συνεκτική σύνδεση του γενικού αυτού πλαισίου με την προσωπική ιστορία και τα εξατομικευμένα βιώματα του αιτητή. Στην προκειμένη περίπτωση, ενώ οι εξωτερικές πηγές καταδεικνύουν ότι τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα στη Νιγηρία αντιμετωπίζουν πράγματι σοβαρά προβλήματα, οι προσωπικοί ισχυρισμοί του Αιτητή, όπως αυτοί εξετάστηκαν ανωτέρω, δεν κρίθηκαν επαρκώς αξιόπιστοι σε επίπεδο εσωτερικής συνοχής, συγκεκριμενοποίησης και βιωματικής απόδοσης.

 

Κατά συνέπεια, η εξωτερική πληροφόρηση λειτουργεί υποστηρικτικά μόνο σε αφηρημένο και γενικό επίπεδο, χωρίς να δύναται να καλύψει ή να θεραπεύσει τις διαπιστωθείσες αδυναμίες της προσωπικής αφήγησης του Αιτητή. Η ύπαρξη αντικειμενικού κινδύνου για τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα στη Νιγηρία δεν συνεπάγεται αυτομάτως ότι ο συγκεκριμένος Αιτητής απέδειξε, με επαρκή βαθμό αξιοπιστίας, ότι ο ίδιος ανήκει στην εν λόγω ομάδα ή ότι υπέστη ή θα υποστεί προσωπικά δίωξη ή σοβαρή βλάβη για τον λόγο αυτό.

 

Υπό τα ανωτέρω δεδομένα, κρίνεται ότι, παρότι το γενικό πλαίσιο της χώρας καταγωγής είναι δυσμενές για τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα, η εξωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού του Αιτητή δεν δύναται να θεωρηθεί επαρκώς θεμελιωμένη, καθόσον δεν συνδέεται πειστικά με μια εσωτερικά αξιόπιστη και εξατομικευμένη αφήγηση.

 

Ενόψει των πιο πάνω, ο ισχυρισμός αυτός του Αιτητή απορρίπτεται ως αναξιόπιστος.

 

Υπό το φως των προλεχθέντων και των ισχυρισμών του Αιτητή που έχουν γίνει αποδεκτοί από το παρόν Δικαστήριο, κρίνω ότι δεν δικαιολογείται η υπαγωγή του Αιτητή στο καθεστώς του πρόσφυγα, καθώς δεν διαπιστώνονται δείκτες κινδύνου έναντι της ζωής του, σε περίπτωση επιστροφής του στη Νιγηρία, ιδιαιτέρως υπό τον ορισμό και προϋποθέσεις του προφίλ του πρόσφυγα, άρθρο 1Α της Συνθήκης της Γενεύης και άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου.

 

Ως εκ τούτου, απομένει να εξεταστεί το κατά πόσο υπάρχει δυνατότητα να υπαχθεί ο Αιτητής στο καθεστώς της επικουρικής προστασίας, ή αλλιώς συμπληρωματικής προστασίας, σύμφωνα με το άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου. Το άρθρο 19(1) προβλέπει ότι επικουρική προστασία αναγνωρίζεται σε αιτητή, ο οποίος, μολονότι δεν πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 3, αντιμετωπίζει πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του.

 

Η έννοια της «σοβαρής βλάβης» περιορίζεται εξαντλητικά στις περιπτώσεις του άρθρου 19(2), ήτοι στη θανατική ποινή ή εκτέλεση, στα βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία, και στη σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου λόγω αδιάκριτης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης.

 

Λαμβάνοντας υπόψη τα πραγματικά περιστατικά της υπό κρίση υπόθεσης, δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις των περιπτώσεων (α) και (β) του άρθρου 19(2). Συνεπώς, εξετάζεται αποκλειστικά η εφαρμογή της περίπτωσης (γ).

 

Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για την εκτίμηση της ύπαρξης αδιάκριτης βίας λαμβάνονται υπόψη, μεταξύ άλλων, η ένταση και η διάρκεια της ένοπλης σύρραξης, ο βαθμός οργάνωσης των εμπλεκομένων δυνάμεων, η γεωγραφική έκταση της βίας, καθώς και η ύπαρξη επιθέσεων κατά αμάχων (βλ. απόφαση ΔΕΕ, CF, DN κατά Bundesrepublic Deutschland^[46]). Περαιτέρω, όπως έχει κριθεί στην υπόθεση Meki Elgafaji, Noor Elgafaji v. Staatssecretaris van Justitie^[47] η σοβαρή και προσωπική απειλή κατά την έννοια του άρθρου 15(γ) της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ προϋποθέτει εξαιρετική κατάσταση, στην οποία το επίπεδο της αδιάκριτης βίας είναι τόσο υψηλό ώστε η απλή παρουσία του αμάχου στην οικεία περιοχή να συνεπάγεται πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης.

 

Στη βάση της νομολογίας αυτής, προς τον σκοπό εξέτασης των προϋποθέσεων που διαλαμβάνει το άρθρο 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου, ως αυτός ενσωματώνει το άρθρο 15(γ) της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ^[48] και λαμβάνοντας υπόψη ότι έχει παρέλθει μεγάλο χρονικό διάστημα από την πρωτοβάθμια εξέταση της αίτησης του Αιτητή, προχώρησα σε έρευνα σε διεθνείς πηγές πληροφόρησης αναφορικά με την τρέχουσα κατάσταση ασφαλείας στον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του Αιτητή, ήτοι την πολιτεία Delta της Νιγηρίας.  Από την έρευνα αυτή, προέκυψαν τα ακόλουθα:

 

·           Σύμφωνα με την πρόσφατη έκθεση της EUAA^[49], η οποία αφορά την κατάσταση ασφαλείας στην Νιγηρία για το διάστημα 1 Ιανουαρίου 2024 – 31 Αυγούστου 2025, οι κοινοτικές εντάσεις, η εγκληματική βία και η βία που σχετίζεται με συμμορίες/ομάδες λατρείας αποτέλεσαν τους κύριους παράγοντες ανασφάλειας στην πολιτεία Delta κατά την υπό εξέταση περίοδο.^[50] Οι εγκληματικές δραστηριότητες περιλάμβαναν απαγωγές, ανθρωποκτονίες, ληστείες και συγκρούσεις μεταξύ των δυνάμεων ασφαλείας και «ληστών». Η βία που σχετίζεται με ομάδες λατρείας/συμμορίες περιλάμβανε ομάδες όπως οι Eiye, οι Black Axe/Aye, οι Vikings/Bagger και οι Maphite.^[51]

 

·           Η  Πολιτεία Delta συγκαταλεγόταν μεταξύ των πολιτειών της περιοχής του Δέλτα του Νίγηρα με τα υψηλότερα ποσοστά θανάτων που σχετίζονται με συγκρούσεις το 2024, καθώς και κατά το πρώτο τρίμηνο του 2025, σύμφωνα με την PIND.^[52] Κατά το δεύτερο τρίμηνο του 2025, η περιοχή του Δέλτα του Νίγηρα στη Νιγηρία βίωσε σχετική ειρήνη και σταθερότητα σε σύγκριση με το πρώτο τρίμηνο.^[53]

 

·           Η έρευνα της αυστριακής ACCORD (Austrian Centre for Country of Origin and Asylum Research and Documentation) που δημοσιεύτηκε στις 7 Αυγούστου 2025 για την Νιγηρία και αφορά το πρώτο τρίμηνο του 2025, κάνει αναφορά στα περιστατικά ασφαλείας που έλαβαν χώρα στην Πολιτεία Delta, από την οποία προκύπτουν 36 περιστατικά ασφαλείας, τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα 21 ανθρώπινες απώλειες.^[54]

 

·           Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων ACLED κατά το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης την  24.02.2026) καταγράφηκαν 128 περιστατικά ασφαλείας (που περιλαμβάνουν περιστατικά Political violence, repression, terrorist activity) τα οποία είχαν ως συνέπεια 92 απώλειες.^[55] Σημειώνεται ότι σύμφωνα με εκτιμήσεις που έλαβαν χώρα το έτος 2022, ο συνολικός πληθυσμός της πολιτείας Delta ανέρχετο σε 5,636,100 κατοίκους.^[56]

 

Λαμβάνοντας υπόψιν τα παραπάνω δεδομένα δεν διακρίνω την ύπαρξη κατάστασης αδιάκριτης βίας λόγω ένοπλης σύρραξης στην πολιτεία Delta, ή έστω αδιάκριτης βίας λόγω ένοπλης σύρραξης η οποία να εξικνείται σε τέτοιο βαθμό ώστε ο Αιτητής λόγω της παρουσίας του και μόνο στο έδαφος της περιοχής αυτής να έρχεται αντιμέτωπος με πραγματικό κίνδυνο σοβαρής απειλής κατά το άρθρο 19 στοιχείο (2)(γ).  Εξετάζοντας περαιτέρω τις προσωπικές περιστάσεις του Αιτητή, παρατηρώ ότι αυτός είναι άνδρας, ενήλικας, με βασική μόρφωση, ο οποίος γεννήθηκε στην περιοχή Ebenebe, Anambra State, και έζησε όλη του την ζωή στην περιοχή Agbor, Delta State.

Επισημαίνω τέλος, ότι δεν έχουν εγερθεί ή/και αναδειχθεί ατομικά χαρακτηριστικά ή στοιχεία του Αιτητή που να υποδηλώνουν και να δείχνουν ειδικώς ότι θα τεθεί σε κατάσταση που αυξάνει τον κίνδυνο σοβαρής βλάβης και δυνατόν να μπορούσε να αντισταθμίσει το επίπεδο αδιάκριτης βίας βάσει της αναπροσαρμοζόμενης κλίμακας. 

 

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

 

Λαμβάνοντας υπόψη τα όσα ανωτέρω αναπτύχθηκαν, είναι η κατάληξή μου ότι ορθώς κρίθηκε και επί της ουσίας ότι ο Αιτητής δεν κατάφερε να αποδείξει βάσιμο φόβο δίωξης για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων και, περαιτέρω, ορθώς θεωρήθηκε ότι δεν κατάφερε να τεκμηριώσει ότι υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη, ως αμφότερες αυτές οι έννοιες ορίζονται από την οικεία νομοθεσία (άρθρα 3 και 19 του περί Προσφύγων Νόμου).

 

Καταληκτικά, λαμβάνω υπόψη μου, πρόσθετα και συμπληρωματικά των ανωτέρω, ότι η χώρα καταγωγής του Αιτητή (Νιγηρία), συμπεριλαμβάνεται στις χώρες που έχουν ορισθεί ως ασφαλείς χώρες ιθαγένειας σύμφωνα με το Διάταγμα του Υπουργού Εσωτερικών, ημερομηνίας 30.05.2025 (Κ.Δ.Π. 145/2025), χωρίς εν προκειμένω ο Αιτητής να προβάλει οποιουσδήποτε ισχυρισμούς ή στοιχεία που αφορούν προσωπικά στον ίδιο και οι οποίοι να ανατρέπουν το τεκμήριο περί ασφαλούς χώρας καταγωγής. Ο κατάλογος των ασφαλών χωρών ιθαγένειας καθορίζεται από τον Υπουργό Εσωτερικών όταν ικανοποιηθεί βάσει της νομικής κατάστασης, της εφαρμογής του δικαίου στο πλαίσιο δημοκρατικού συστήματος και των γενικών πολιτικών συνθηκών ότι στις οριζόμενες χώρες, γενικά και μόνιμα, δεν υφίστανται πράξεις δίωξης σύμφωνα με το άρθρο 3Γ του περί Προσφύγων Νόμου, ούτε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή ταπεινωτική μεταχείριση ή τιμωρία, ούτε απειλή η οποία προκύπτει από την χρήση αδιάκριτης βίας σε κατάσταση διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύγκρουσης.

 

Με βάση το σύνολο των ενώπιον μου δεδομένων, όπως έχω αναλύσει ανωτέρω, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, με €1000 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση.

 

 

 

Ε. Ρήγα, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.