ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθεση Αρ.: 756/24

26 Φεβρουαρίου, 2026

[Κ. Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

J.A.E.

Αιτητού,

και

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου

Καθ' ων η αίτηση

K. Kουπαρή (κα), Δικηγόρος για τον Αιτητή

Α. Παπαδοπούλου (κα), Δικηγόρος,  για τους Καθ' ων η αίτηση

 

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Κ. Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.: Ο Αιτητής με την παρούσα προσφυγή αιτείται την έκδοση απόφασης από το παρόν Δικαστήριο με την οποία να κηρύσσεται παράνομη, άκυρη, και στερούμενη οποιουδήποτε νομικού αποτελέσματος, η απόφαση των Καθ’ ων η αίτηση ημερομηνίας 31.12024, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για διεθνή προστασία, καθότι κρίθηκε ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις των άρθρων 3 και 19 των περί Προσφύγων Νόμων του 2000 έως 2023.

Γεγονότα

1.             Τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν ως ακολούθως: Ο Αιτητής κατάγεται από την Δημοκρατία του Καμερούν (εφεξής: «Καμερούν») και  περί τις 21.3.2022 υπέβαλε αίτηση διεθνούς προστασίας. Στις 17.1.2024, πραγματοποιήθηκε συνέντευξη του Αιτητή από λειτουργό, ο οποίος υπέβαλε σχετική Έκθεση/ Εισήγηση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου (στο εξής: Προϊστάμενος) για απόρριψη της αίτησης ασύλου του Αιτητή και για επιστροφή στη χώρα καταγωγής του. Στις 9.2.2024, ο Προϊστάμενος εξέδωσε απόφαση για απόρριψη της αίτησης ασύλου του Αιτητή και επιστροφή του στο Καμερούν. Η εν λόγω απορριπτική απόφαση, η οποία κοινοποιήθηκε στον Αιτητή στις 9.2.2024 αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

Νομικοί Ισχυρισμοί

2.             Ο Αιτητής, δια της συνηγόρου του, κατά το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας, προωθεί ως μοναδικό λόγο προσφυγής την έλλειψη δέουσας έρευνας. Ειδικότερα, υποστηρίζεται ότι δεν εξετάστηκαν επαρκώς οι προσωπικές του περιστάσεις και, συγκεκριμένα, ότι, λόγω της σχέσης του με τον πατέρα του, ο οποίος ως δάσκαλος κατείχε κυβερνητική θέση, καθώς και λόγω της ιδιότητας του αδελφού του, στοχοποιήθηκε από τους αποσχιστές. Συνεπώς, προβάλλεται ότι δικαιολογείται η υπαγωγή του σε καθεστώς διεθνούς προστασίας.

3.             Από την πλευρά τους, οι Καθ’ ων η αίτηση υπεραμύνονται της νομιμότητας και της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης, επισημαίνοντας ότι δεν προκύπτει πραγματικός και μελλοντικός κίνδυνος σε περίπτωση επιστροφής του Αιτητή στη χώρα καταγωγής του, παραπέμποντας στα ευρήματά τους κατά τη διοικητική εξέταση της αίτησής του. Τούτο δε, σε συνάρτηση με τον τόπο συνήθους διαμονής του, δεν δικαιολογεί, κατά τους ίδιους, την υπαγωγή του σε καθεστώς διεθνούς προστασίας.

Το νομικό πλαίσιο

4.             Η Σύμβαση περί του καθεστώτος των προσφύγων, η οποία υπογράφηκε στη Γενεύη στις 28 Ιουλίου 1951 και τέθηκε σε ισχύ στις 22 Απριλίου 1954 [Recueil des trait?s des Nations unies, τόμος 189, σ. 150, αριθ. 2545 (1954)], όπως συμπληρώθηκε με το Πρωτόκολλο περί του καθεστώτος των προσφύγων, το οποίο συνήφθη στη Νέα Υόρκη στις 31 Ιανουαρίου 1967 και τέθηκε σε ισχύ στις 4 Οκτωβρίου 1967 (στο εξής: Σύμβαση της Γενεύης), ορίζει, στο άρθρο 1, τμήμα Α, σημείο 2, πρώτο εδάφιο, ότι ο όρος «πρόσφυγας» εφαρμόζεται επί παντός προσώπου το οποίο, «συνεπεία δικαιολογημένου φόβου διώξεως λόγω φυλής, θρησκείας, εθνικότητος, κοινωνικής τάξεως ή πολιτικών πεποιθήσεων, ευρίσκεται εκτός της χώρας της οποίας έχει την ιθαγένεια και δεν δύναται ή, λόγω του φόβου τούτου, δεν επιθυμεί να απολαύη της προστασίας της χώρας ταύτης».

5.             Ο Κανονισμός 2 των περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019 έως 2023 έχει ως ακολούθως:

«Ο Διαδικαστικός Κανονισμός του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου 1962, και οι περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διαδικαστικοί Κανονισμοί (Αρ.1) Διαδικαστικοί Κανονισμοί του 2015, τυγχάνουν εφαρμογής σε όλες τις προσφυγές που καταχωρούνται στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας από 18.6.2019, με τις αναγκαίες τροποποιήσεις που αναφέρονται στη συνέχεια και κατ’ ανάλογη εφαρμογή των δικονομικών κανόνων και πρακτικής που ακολουθούνται και εφαρμόζονται στις ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου προσφυγές εκτός αν ήθελε άλλως ορίσει το Δικαστήριο.».

6.             Το άρθρο 11 των περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2025 (στο εξής: o περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμος) καθορίζει τη δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου.

 

7.             Το άρθρο 3 των περί Προσφύγων Νόμων του 2000 έως 2025 (στο εξής: ο περί Προσφύγων Νόμος)καθορίζει τις προϋποθέσεις αναγνώρισης προσώπου ως πρόσφυγα.

 

8.             Το άρθρο 16 του περί Προσφύγων Νόμου ορίζει τα εξής:

«Υποχρεώσεις Αιτητή κατά την εξέταση της αίτησης και συναφής υποχρέωση αρμόδιων αρχών

16.-(1) Κατά την εξέταση της αίτησής του, ο Αιτητής οφείλει να συνεργάζεται με την Υπηρεσία Ασύλου με σκοπό την εξακρίβωση της ταυτότητάς του και των υπόλοιπων στοιχείων που αναφέρονται στην παράγραφο (α) του εδαφίου (2).

(2) Ιδίως, ο Αιτητής οφείλει-

(α) να υποβάλει το συντομότερο δυνατό όλα τα στοιχεία που απαιτούνται για την τεκμηρίωση της αίτησης, τα οποία στοιχεία συνίστανται σε δηλώσεις του Αιτητή και σε όλα τα έγγραφα που έχει ο Αιτητής στη διάθεσή του σχετικά με την ηλικία του, το προσωπικό του ιστορικό, καθώς και το ιστορικό των οικείων συγγενών του, την ταυτότητα, την ιθαγένεια, τη χώρα και το μέρος προηγούμενης διαμονής του, τις προηγούμενες αιτήσεις ασύλου, το δρομολόγιο που ακολούθησε, το δελτίο ταυτότητας και τα ταξιδιωτικά του έγγραφα και τους λόγους για τους οποίους ζητεί διεθνή προστασία∙ [...]».

9.             Το άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου καθορίζει τις προϋποθέσεις αναγνώρισης καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας.

 

Κατάληξη

10.          Ως προς τον εγειρόμενο λόγο προσφυγής, επισημαίνεται εκ προοιμίου, ότι το παρόν Δικαστήριο ως δικαστήριο ουσίας δικάζει την υπόθεση που άγεται ενώπιον του εξ υπαρχής, κατά το νόμο και κατά την ουσία, δεν περιορίζεται μόνο στην εξέταση της διαδικασίας και των στοιχείων κρίσης της διοικητικής αρχής που εξέδωσε την προσβαλλόμενη πράξη, αλλά εξετάζει την ουσιαστική ορθότητά της de novo και ex nunc (Βλ. Aπόφαση του ΔΕΕ της 3ης Απριλίου 2025, C‑283/24 [Barouk], B. F. κατά Κυπριακής Δημοκρατίας, ECLI:EU:C:2025:236, απόφαση του ΔΕΕ ημερομηνίας 29 Ιουλίου 2019, Torubarov, C-556/17, EU:C:2019:626, σκέψεις 50 έως 53 (σύμφωνα με την οποία το δικαστήριο πραγματοποιεί «πλήρη και ex nunc εξέταση τόσο των πραγματικών όσο και των νομικών ζητημάτων, ιδίως, κατά περίπτωση, εξέταση των αναγκών διεθνούς προστασίας) Έφεση κατά Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Aρ. 107/2023, Δημοκρατία ν. Q.B.T., απόφαση ημερ. 11.2.2025, Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Αρ. 17/2021 Janelidze ν. Δημοκρατίας, απόφαση ημερ. 21.9.2021· Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Αρ. 35/2023 Lubangamu ν. Δημοκρατίας, απόφαση ημερ. 5.12.2024). Ο Αιτητής αναμένεται να προβάλει, στο πλαίσιο της διοικητικής ή και της παρούσας δικαστικής διαδικασίας, τέτοιους συγκεκριμένους και ειδικούς ισχυρισμούς, οι οποίοι εν δυνάμει θα δικαιολογούσαν την υπαγωγή του στο καθεστώς διεθνούς προστασίας. Εν προκειμένω, ο Αιτητής εκπροσωπούμενος και δια συνηγόρου, έχει την ευκαιρία να εκθέσει τους ισχυρισμούς του και να λάβει όλα τα δέοντα δικονομικά μέσα προς τεκμηρίωσή τους [Βλ. «Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου», Επαμεινώνδας Π. Σπηλιωτόπουλος, 14^ης Έκδοση, Νομική Βιβλιοθήκη, σ. 260, υποσημ. 72, «Εισηγήσεις Διοικητικού Δικονομικού Δικαίου, Χαράλαμπος Χρυσανθάκης, 2^η Έκδοση, Νομική Βιβλιοθήκη, σελ. 247 και Π.Δ. Δαγτόγλου, (Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο), σελ. 552].

11.          Συναφές εν προκειμένω είναι και το άρθρο 16 του περί Προσφύγων Νόμου και ειδικότερα τα εδάφια (2) και (3) αυτών. Από τις εν λόγω διατάξεις απορρέει καταρχάς η υποχρέωση του Αιτητή να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια προς τεκμηρίωση της αίτησης ασύλου του. Σύμφωνα με πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Βλ. ενδεικτικώς, Υπόθ. Αρ. 1721/2011, Ηοοman & Mahiab Khanbabaie v. Aναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων, ημερ. 30.6.2016, ECLI:CY:AD:2016:D320) αποτελεί υποχρέωση του Αιτητή ασύλου να επικαλεστεί έστω και χωρίς να προσκομίσει τυπικά αποδεικτικά στοιχεία, συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά που του προκαλούν κατά τρόπο αντικειμενικώς αιτιολογημένο, φόβο δίωξης στη χώρα του για κάποιον από τους λόγους που αναφέρει το άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου (Βλ. επίσης νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, αποφάσεις αρ. 1093/2008, 817/2009 και 459/2010). Εν συνεχεία ωστόσο, λόγω ακριβώς της δυσχέρειας του Αιτητή ασύλου να τεκμηριώσει με συγκεκριμένα στοιχεία την αίτησή του, γεννάται υποχρέωση της διοίκησης να συνδράμει τον Αιτητή σε αυτήν την προσπάθεια προβολής και τεκμηρίωσης των ισχυρισμών του (Βλ. Εγχειρίδιο για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων της Υπάτης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών παρ. 195 επ., Βλ. επίσης αναφορικά με την ενεργό συνεργασία Απόφαση του ΔΕΕ της 22ας Νοεμβρίου 2012, Υπόθεση C‑277/11, M. M., ECLI: EU:C:2012:744, σκέψεις 63 έως 68).

12.          Προχωρώντας στην εξέταση της ουσίας των ισχυρισμών του Αιτητή, σημειώνεται ότι, κατά την καταγραφή της αίτησής του για διεθνή προστασία, ο Αιτητής ανέφερε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του εξαιτίας της υφιστάμενης πολιτικής κρίσης, καθόσον κατάγεται από το νοτιοδυτικό Καμερούν. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, αποσχιστές τον προσέγγισαν προκειμένου να συνταχθεί μαζί τους, απειλώντας ότι θα τον βλάψουν σε περίπτωση άρνησής του. Ο ίδιος δεν έλαβε την απειλή σοβαρά υπόψη και, ακολούθως, στις 28 Δεκεμβρίου (υπονοεί του 2021), πρόσωπα που ταύτισε με τους αποσχιστές μετέβησαν στην οικία του, τον κτύπησαν και οδήγησαν τον πατέρα του σε θαμνώδη περιοχή, διότι εκείνος δεν τους υποστήριζε. Κατά δήλωσή του, το περιστατικό αυτό αποτέλεσε τον λόγο για τον οποίο εγκατέλειψε τη χώρα του.

13.          Kατά το κρίσιμο στάδιο της συνέντευξης, ο Αιτητής δήλωσε ότι γεννήθηκε το 1998 στην περιοχή Eyangatemako, της περιφέρειας Manyu, στο Νοτιοδυτικό Καμερούν. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στην Kumba για σκοπούς εκπαίδευσης, όπου παρέμεινε επί δώδεκα έτη, από το 2010. Περί το 2015 επέστρεψε στο χωριό του, όπου και παρέμεινε για λίγους μήνες προτού εγκαταλείψει τη χώρα του. Κατά το τελευταίο διάστημα πριν από την αναχώρησή του, ασχολείτο με τη γεωργία και με διάφορες μικροεργασίες.

14.          Ως προς την οικογενειακή του κατάσταση, δήλωσε ότι αμφότεροι οι γονείς του έχουν αποβιώσει· η μητέρα του απεβίωσε κατά τη γέννηση της αδελφής του. Είχε μία αδελφή και έναν αδελφό, οι οποίοι επίσης έχουν αποβιώσει. Ο πατέρας του απεβίωσε στις 28.12.2021, την ίδια ημέρα που απεβίωσε και ο αδελφός του. Η αδελφή του απεβίωσε σε πολύ μικρή ηλικία, λόγω ασθένειας. Δήλωσε, περαιτέρω, ότι κανένας από τους συγγενείς του δεν διαμένει στη χώρα καταγωγής του, εξαιτίας της συνεχιζόμενης κρίσης.

15.          Ερωτηθείς αναφορικά με τον θάνατο του πατέρα και του αδελφού του, ο Αιτητής ανέφερε ότι αυτοί απεβίωσαν εξαιτίας της πολιτικής κρίσης. Ως προς το εκπαιδευτικό του υπόβαθρο, δήλωσε ότι ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Στη χώρα καταγωγής του ασχολήθηκε με τη γεωργία, καθώς και με την αγοραπωλησία καυσίμων. Ως προς το θρήσκευμά του, δήλωσε ότι είναι Χριστιανός Πρεσβυτεριανός. Ουδέποτε συνελήφθη ή κρατήθηκε στη χώρα του.

16.          Αναφορικά με την κατάσταση της υγείας του, δήλωσε ότι προσφάτως υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση για κήλη, πλην όμως κατά το στάδιο της συνέντευξης ήταν καλά. Ανέφερε, επίσης, ότι έχει διαγνωστεί με ηπατίτιδα, στοιχείο το οποίο έγινε αποδεκτό από τους Καθ’ ων η Αίτηση, για την οποία δεν λαμβάνει συμβατική φαρμακευτική αγωγή, αλλά παραδοσιακά φάρμακα που προμηθεύτηκε από αφρικανικό κατάστημα.

17.          Όσον αφορά στους λόγους για τους οποίους εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής, κατά την ελεύθερη αφήγησή του, ανέφερε ότι, στις 28 Δεκεμβρίου, λίγο πριν την αναχώρησή του, αποσχιστές επιτέθηκαν στην οικία του, σκοτώνοντας τον αδελφό του και συλλαμβάνοντας τον πατέρα του, τον οποίο οδήγησαν στους θάμνους. Σημείωσε ότι εξαιτίας της εργασίας του πατέρα του, ο οποίος ήταν κυβερνητικός δάσκαλος, θεωρούνταν από τους αποσχιστές ως προδότης. Προηγουμένως, είχε δηλώσει ότι από το 2016, έτος κατά το οποίο ξεκίνησε η αγγλόφωνη κρίση, δεχόταν επανειλημμένες πιέσεις από αποσχιστές να ενταχθεί στις τάξεις τους, τις οποίες αρνείτο σταθερά. Αναφορικά με το κρίσιμο περιστατικό της 28ης Δεκεμβρίου, ο Αιτητής ανέφερε ότι ένοπλοι εισήλθαν στην οικία τους και πυροβόλησαν τον αδελφό του, ενώ ο ίδιος κατόρθωσε να διαφύγει από την πίσω πόρτα. Ταυτόχρονα, ο πατέρας του συνελήφθη. Περαιτέρω, ως προς τους λόγους εγκατάλειψης της χώρας καταγωγής του, ο Αιτητής δήλωσε ότι καταζητείτο και από τον στρατό, κατόπιν καταγγελίας τρίτου προσώπου ότι, στο πλαίσιο της εμπορίας καυσίμων, διακινούσε παράλληλα ναρκωτικές ουσίες προμηθεύοντας τους αποσχιστές.

18.          Ερωτηθείς σχετικά με την αναζήτησή του από τις αρχές, ο Αιτητής ανέφερε ότι αυτή έλαβε χώρα περί το 2020, χωρίς ωστόσο να εξηγεί επακριβώς για ποιο λόγο παρέμεινε στην ίδια τοποθεσία μέχρι και το 2022. Σε διευκρινιστική ερώτηση, ανέφερε ότι εγκατέλειψε την επιχείρηση και μετέβη στην οικογενειακή φάρμα, όπου, επειδή δεν ήταν προσωπικά γνωστός, θεωρούσε ότι δεν ήταν εύκολο να εντοπιστεί.

19.          Υποβλήθηκαν περαιτέρω διευκρινιστικές ερωτήσεις στον Αιτητή αναφορικά με τις προσπάθειες στρατολόγησής του από τους αποσχιστές, τα κρίσιμα γεγονότα της 28ης Δεκεμβρίου που οδήγησαν στον θάνατο του αδελφού του και στη σύλληψη του πατέρα του, καθώς και τη φερόμενη δίωξή του από τις αρχές της χώρας καταγωγής του.

20.          Αξιολογώντας τις δηλώσεις του Αιτητή, οι Καθ’ ων η αίτηση διέκριναν τρεις ουσιώδεις ισχυρισμούς: πρώτον την ταυτότητα, το προφίλ και τη χώρα καταγωγής του,  δεύτερον, ισχυριζόμενο περιστατικό επίθεσης  προς τον Αιτητή από τους αποσχιστές, λόγω των πολλαπλών αρνήσεων του στην προσπάθεια τους για καταναγκαστική στρατολόγηση του λόγω του ότι ο πατέρας του ήταν κυβερνητικός δάσκαλος  και υποστηρικτής του κυβερνώντος κόμματος, τρίτον, Ισχυριζόμενο περιστατικό επίθεσης προς τον Αιτητή από τις κυβερνητικές δυνάμεις  λόγω του ότι θεωρήθηκε προμηθευτής ναρκωτικών ουσιών των ένοπλων αποσχιστών.

21.          Ο πρώτος ουσιώδης ισχυρισμός του έγινε αποδεκτός  καθώς κρίθηκε ότι ο Αιτητής απάντησε σε όλα τα ερωτήματα που του τέθηκαν με ακρίβεια και κατέβαλε πραγματική προσπάθεια να παράσχει όσο το δυνατόν περισσότερες λεπτομέρειες, ενώ επίσης οι πληροφορίες που παρείχε επιβεβαιώνονται από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, καθώς και από το προσκομισθέν από αυτόν διαβατήριο.

22.          Αντίθετα, ο δεύτερος και τρίτος ουσιώδης ισχυρισμός του έτυχαν απόρριψης καθώς εντοπίστηκαν γενικολογίες και αντιφάσεις στις συναφείς δηλώσεις του.

23.          Στη βάση του μόνου αποδεκτού ισχυρισμού του Αιτητή και κατόπιν αξιολόγησης του μελλοντοστραφούς κινδύνου που ενδέχεται να διατρέχει σε περίπτωση επιστροφής του στη νοτιοδυτική περιφέρειας της χώρας καταγωγής του, κρίθηκε ότι δεν προκύπτει πραγματικός και εξατομικευμένος κίνδυνος σε βάρος του. Ειδικότερα, η επικρατούσα κατάσταση ασφαλείας στην εν λόγω περιοχή, σε συνάρτηση με τις προσωπικές του περιστάσεις, δεν καταδεικνύει ότι θα εκτεθεί σε δίωξη ή σε σοβαρή βλάβη κατά την έννοια του εφαρμοστέου νομικού πλαισίου. Ως εκ τούτου, δεν στοιχειοθετείται βάσιμος φόβος δίωξης ούτε συντρέχουν οι προϋποθέσεις υπαγωγής του σε καθεστώς διεθνούς προστασίας.

24.          Κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου ακροαματική διαδικασία, ο Αιτητής δια της συνηγόρου του δεν προσθέτει οτιδήποτε στο αφήγημά του.  Ο Αιτητής δια της συνηγόρου του προέβαλε ότι στοχοποιήθηκε λόγω της σύνδεσής του με τον πατέρα και τον αδελφό του. Ο πατέρας του, δάσκαλος σε δημόσιο σχολείο, θεωρήθηκε από αποσχιστές ως πρόσωπο συνδεόμενο με την κυβέρνηση και, ως εκ τούτου, προδότης. Υποστηρίχθηκε ότι στις 28.12.2021 ομάδα άνω των δέκα ένοπλων αποσχιστών εισέβαλε στην οικία της οικογένειας με σκοπό τη στρατολόγηση του Αιτητή και του αδελφού του. Κατά το περιστατικό αυτό, ο Αιτητής τραυματίστηκε στο δεξί χέρι, ο αδελφός του πυροβολήθηκε στο στομάχι και απεβίωσε, ενώ ο πατέρας του επίσης πυροβολήθηκε και απεβίωσε την ίδια ημέρα. Ο Αιτητής δήλωσε ότι ήταν παρών κατά το συμβάν και διέφυγε από την πίσω πόρτα, καθότι οι ένοπλοι ήταν συγκεντρωμένοι στον πατέρα του. Δεν παρέστη στις ταφές, αναφέροντας ότι λόγω της κατάστασης ασφάλειας οι σοροί ενταφιάστηκαν χωρίς επίσημη τελετή.

25.          Περαιτέρω, προωθήθηκε ότι προγενέστερα, το 2020 ή/και αρχές 2021, στρατιωτικές δυνάμεις μετέβησαν στον επαγγελματικό του χώρο, τον ανέκριναν και τον κακοποίησαν, κατηγορώντας τον ότι τροφοδοτούσε με καύσιμα τους αποσχιστές. Κατά δήλωσή του, οι στρατιώτες υποσχέθηκαν ότι θα επέστρεφαν. Ο ίδιος κρύφτηκε επί περίπου δύο εβδομάδες στους θάμνους και, κατά την επιστροφή του, έλαβε χώρα το περιστατικό της 28.12.2021. Ανέφερε ότι μετά το αρχικό περιστατικό με τον στρατό δεν υπήρξε νέα ενόχληση, καθότι είχε διαφύγει.

26.          Μετά τα γεγονότα του Δεκεμβρίου 2021, ο Αιτητής δήλωσε ότι μετέβη αρχικά στην Kumba, όπου παρέμεινε για κάποιους μήνες, διαμένοντας ακόμη και σε σταθμό λεωφορείων, παρά το ότι διέθετε οικονομικούς πόρους, επικαλούμενος λόγους ασφάλειας. Ακολούθως μετέβη στην Buea, όπου επίσης παρέμεινε για μερικούς μήνες, και στη συνέχεια στη Douala, όπου διέμεινε για έναν έως δύο μήνες περίπου, βρίσκοντας καταφύγιο σε εκκλησία. Δήλωσε ότι στη Douala δεν αντιμετώπισε άμεση επίθεση, πλην όμως ένιωθε ανασφάλεια και διάκριση ως αγγλόφωνος. Αναχώρησε από τη χώρα τον Φεβρουάριο 2022, χωρίς, κατά δήλωσή του, να αντιμετωπίσει πρόβλημα κατά την έξοδό του ή κατά την έκδοση διαβατηρίου. Αναφορικά με την υγεία του, προβάλλεται ότι πάσχει από ηπατίτιδα Β, Ο ίδιος δήλωσε ότι δεν λαμβάνει συμβατική φαρμακευτική αγωγή, ότι είχε επισκεφθεί νοσοκομείο όπου ενημερώθηκε ότι ο ειδικός ιατρός απουσίαζε, και ότι έκτοτε λαμβάνει παραδοσιακά φάρμακα που προμηθεύτηκε από αφρικανικό κατάστημα, αναφέροντας ότι προτίθεται να επανεξεταστεί.

27.          Προχωρώντας το Δικαστήριο σε de novo και ex nunc εξέταση των ενώπιόν του δεδομένων, όπως υπαγορεύουν τα εδάφια (3) και (4) του άρθρου 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου, το Δικαστήριο συντάσσεται με τη διάκριση των επιμέρους ουσιωδών ισχυρισμών του Αιτητή. Το παρόν Δικαστήριο αξιολογεί τους προβληθέντες ισχυρισμούς στην βάση των κοινώς αποδεκτών δεικτών αξιοπιστίας.[1]

28.          Ο πρώτος ουσιώδης ισχυρισμός του Αιτητή γίνεται αποδεκτός, καθώς αυτός παρέθεσε με συνοχή και συνέπεια τα προσωπικά του στοιχεία, καθώς και τον τόπο καταγωγής και διαμονής του, με τα στοιχεία που ανέφερε ως προς τα μέρη διαμονής και καταγωγής του να επιβεβαιώνονται και από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, οι οποίες εντοπίζονται εντός του διοικητικού φακέλου και μερικώς από το προσκομισθέν από αυτόν διαβατήριο.

29.          Ως προς τον δεύτερο ισχυρισμό του Αιτητή, αναφορικά με τη φερόμενη δίωξή του από αποσχιστές και τις συναφείς περιστάσεις, παρατηρούνται ουσιώδεις ασάφειες, διαφοροποιήσεις και χρονικές ανακολουθίες στις δηλώσεις του.

30.          Κατ’ αρχάς, ως προς την τύχη του πατέρα του μετά τη φερόμενη σύλληψή του, οι δηλώσεις του Αιτητή εμφανίζονται αντιφατικές. Σε ορισμένα σημεία της διοικητικής διαδικασίας ανέφερε ότι ο πατέρας του έχει αποβιώσει, ενώ σε άλλα δήλωσε ότι δεν ήταν βέβαιος εάν τελικώς απεβίωσε, καθότι μεταφέρθηκε στους θάμνους από τους αποσχιστές και, λόγω έλλειψης επικοινωνίας με πρόσωπα της περιοχής μετά τη φυγή του, αγνοούσε τι ακριβώς του συνέβη. Αντιθέτως, ενώπιον του Δικαστηρίου, κατά την ακροαματική διαδικασία (βλ. πρακτικά ημερ. 6.2.2026), ανέφερε ρητώς ότι τόσο ο πατέρας του όσο και ο αδελφός του απεβίωσαν συνεπεία πυροβολισμών. Περαιτέρω, διαπιστώνεται σημαντική χρονική ανακολουθία και διαφοροποίηση ως προς τις μετακινήσεις και τους τόπους διαμονής του μετά το φερόμενο περιστατικό της 28ης Δεκεμβρίου 2021 και μέχρι την αναχώρησή του από τη χώρα τον Φεβρουάριο 2022. Ενώ κατά τη διοικητική διαδικασία ανέφερε ότι μετέβη αρχικά σε γειτονικό χωριό, εν συνεχεία στη Buea, ακολούθως για δύο εβδομάδες στη Douala και κατόπιν επέστρεψε στη Buea, όπου παρέμεινε μέχρι την αναχώρησή του, ενώπιον του Δικαστηρίου δήλωσε ότι παρέμεινε «κάποιους μήνες» στην Kumba, «κάποιους μήνες» στη Buea και «κάποιους μήνες» στη Douala, όπου φιλοξενήθηκε σε εκκλησία. Οι εν λόγω αναφορές δεν συνάδουν χρονικά με το φερόμενο περιστατικό του Δεκεμβρίου 2021 και την αναχώρησή του τον Φεβρουάριο 2022, ούτε μεταξύ τους ως προς τη διαδοχή και τη διάρκεια παραμονής στους επιμέρους τόπους. Αξιοσημείωτη είναι, επίσης, η διαφοροποίηση στις δηλώσεις του κατά την αρχική καταγραφή της αίτησής του, όπου δεν γίνεται μνεία στη δολοφονία του αδελφού του, στοιχείο καίριο και ουσιώδες, το οποίο δεν παραλείπεται ευλόγως εφόσον συνιστά τον πυρήνα του προβαλλόμενου ισχυρισμού. Περαιτέρω, ο Αιτητής δεν παρείχε σαφείς και συγκεκριμένες πληροφορίες αναφορικά με τις φερόμενες απόπειρες στρατολόγησής του από αποσχιστές, μολονότι, κατά τους ισχυρισμούς του, αυτές εκτείνονταν σε σημαντικό χρονικό διάστημα. Ομοίως, δεν εξήγησε επαρκώς πώς, παρά τις απειλές και την υποτιθέμενη στοχοποίησή του επί σειρά ετών, κατόρθωσε να αποφύγει την καταναγκαστική στρατολόγηση για περίπου τέσσερα έτη. Οι συναφείς δηλώσεις του χαρακτηρίζονται από έλλειψη συνοχής, εσωτερικής συνέπειας και βιωματικής λεπτομέρειας, στοιχεία τα οποία πλήττουν την αξιοπιστία του υπό εξέταση ισχυρισμού. Ως εκ τούτου, δε θεμελιώνεται η εσωτερική του αξιοπιστία.

31.          Ως προς την εξωτερική πτυχή του ισχυρισμού, από τις παρατιθέμενες κατωτέρω εξωτερικές πηγές πληροφόρησης επιβεβαιώνεται η ύπαρξη ένοπλης σύγκρουσης μεταξύ των κυβερνητικών δυνάμεων και αποσχιστικών ομάδων στην οικεία περιφέρεια. Πλην όμως, ο Αιτητής δεν προσκόμισε οποιαδήποτε εξατομικευμένη μαρτυρία ικανή να τεκμηριώσει ότι ο ίδιος υπήρξε προσωπικός στόχος των εν λόγω ομάδων, ενώ, εκ της φύσεως των προβαλλόμενων περιστάσεων, δεν είναι ευλόγως αναμενόμενος ο εντοπισμός εξωτερικών πηγών που να επιβεβαιώνουν αμιγώς προσωπικά γεγονότα. Ενόψει της μη θεμελίωσης της εσωτερικής αξιοπιστίας του αφηγήματός του, ο υπό κρίση ισχυρισμός απορρίπτεται.

32.          Ωστόσο επιμέρους σημεία του αφηγήματός του διερευνήθηκαν μέσω εξωτερικών πηγών όπου εντοπίστηκαν οι ακόλουθες πληροφορίες.

33.          Σύμφωνα με τις πηγές, οι αντάρτες του Αγγλόφωνου Καμερούν, οι Ambazonians, αγωνίζονται από το 2017 για να δημιουργήσουν ένα ανεξάρτητο, αγγλόφωνο κράτος με το όνομα Ambazonia, στις δυτικές περιοχές της εν γένει γαλλόφωνης χώρας.[2] Μερικές από αυτές τις ομάδες περιλαμβάνουν τους Ambazonia Defense Forces, Tigers, Red Dragons, Seven Karta, Ambazonia Restoration Forces (ARF). Μια πηγή αρίθμησε αυτές τις αυτονομιστικές ομάδες σε περίπου 20 και ονόμασε μια ομάδα ως AMF (Στρατιωτικές Δυνάμεις Ambazonia).[3] Σύμφωνα με έκθεση της 1ης Μαρτίου του 2023 της R2P Monitor «Οι ένοπλοι αυτονομιστές γίνονται επίσης ολοένα και πιο βίαιοι, σκοτώνοντας, απαγάγοντας και τρομοκρατώντας πληθυσμούς ενώ διεκδικούν σταθερά τον έλεγχο σε μεγάλα τμήματα των αγγλόφωνων περιοχών. Από τις αρχές του 2022 η κυβέρνηση αύξησε τις επιχειρήσεις της κατά των ένοπλων αυτονομιστικών προπύργιων. Οι αγγλόφωνοι αυτονομιστές απάντησαν εντείνοντας τις επιθέσεις εναντίον των κυβερνητικών δυνάμεων ασφαλείας, χρησιμοποιώντας περισσότερα φονικά όπλα και αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς IED. Οι αυτονομιστές έχουν απαγορεύσει την κυβερνητική εκπαίδευση και συχνά επιτίθενται, απειλούν και απαγάγουν μαθητές και καθηγητές, και επιπλέον καίνε, καταστρέφουν και λεηλατούν σχολεία. Αυτές οι επιθέσεις, καθώς και τα αυστηρά lockdown που επιβλήθηκαν από ένοπλους αυτονομιστές, έχουν στερήσει την εκπαίδευσή τους από τα παιδιά. Σύμφωνα με τον OCHA, μόνο το 46 τοις εκατό των σχολείων λειτουργούν και το 54 τοις εκατό των μαθητών πραγματοποίησαν εγγραφή για το ακαδημαϊκό έτος 2022-2023. Περισσότεροι από 2 εκατομμύρια άνθρωποι πλήττονται στις βορειοδυτικές και νοτιοδυτικές περιοχές και χρειάζονται ανθρωπιστική βοήθεια».

34.           Περαιτέρω, σύμφωνα με έκθεση του Human Rights Watch, οι Αμπαζόνιοι στοχοποιούν άμαχους που θεωρούνται εχθρικοί ή μη υποστηρικτικοί προς την αυτονομιστική τους προσπάθεια. Αυτό περιλαμβάνει δολοφονίες, απαγωγές και εκβιασμούς. Επιπλέον, πολιτικοί που συμμετέχουν σε εκλογές ή είναι μέλη κομμάτων που δεν ευνοούν την αυτονομία των αγγλόφωνων περιοχών, έχουν επίσης στοχοποιηθεί​.[4] Σύμφωνα με έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας οι Αμπαζόνιοι έχουν ενισχύσει το οπλοστάσιό τους και συνεχίζουν να στοχοποιούν κρατικές δομές, συμπεριλαμβανομένων και εκτός των αγγλόφωνων περιοχών.[5] Οι ένοπλοι αυτονομιστές στοχοποιούν επίσης οποιονδήποτε υποπτεύονται ότι υποστηρίζει την κυβέρνηση ή δεν συμμορφώνεται με την δράση τους.[6]

35.           Οι ανωτέρω πηγές περί στοχοποίηση αμάχων, οι οποίοι υποστηρίζουν την αποσχιστική δράση καίτοι συντέμνεται εν μέρει με τις αναφορές του Αιτητή, εντούτοις δεδομένης της μη θεμελίωσης της εσωτερικής αξιοπιστίας του οδηγεί σε απόρριψη του ισχυρισμού του περί παρελθούσας δίωξής του από τους αποσχιστές.

36.          Ως προς τον τρίτο ουσιώδη ισχυρισμό του Αιτητή περί δίωξής του από τις κρατικές αρχές, το Δικαστήριο συντάσσεται με το σύνολο των επιμέρους ευρημάτων των Καθ’ ων η αίτηση, καθόσον αναδεικνύονται ουσιώδεις χρονικές αντιφάσεις, ασάφειες και γενικολογίες στο αφήγημά του. Ειδικότερα, ο Αιτητής δήλωσε ότι ξεκίνησε την επίμαχη επιχείρησή του το 2021, πλην όμως το φερόμενο περιστατικό δίωξης λόγω της εν λόγω δραστηριότητας το τοποθετεί, τόσο ενώπιον της Διοίκησης όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου, περί το 2020–2021. Η εν λόγω χρονική ασυνέπεια πλήττει τη συνοχή του ισχυρισμού του, ιδίως ως προς τη σύνδεση της επιχειρηματικής του δραστηριότητας με τη φερόμενη στοχοποίησή του. Περαιτέρω, ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να εξηγήσει επαρκώς πώς, παρά το υποτιθέμενο σοβαρό περιστατικό, παρέμεινε επί περίπου δύο έτη στη χώρα χωρίς να του συμβεί οτιδήποτε περαιτέρω. Η επίκληση εκ μέρους του ότι κατέφυγε στη φάρμα του ή κρυβόταν δεν συνιστά, υπό τις περιστάσεις, ικανοποιητική και πειστική εξήγηση ως προς το μη εντοπισμό του του από τις αρχές, ιδίως εφόσον ο ίδιος ισχυρίζεται ότι είχε ήδη στοχοποιηθεί και κατηγορηθεί για προμήθεια των αποσχιστών. Επιπλέον, ο Αιτητής δεν κατόρθωσε να εξηγήσει πώς προέβη στην έκδοση διαβατηρίου λίγους μόλις μήνες πριν την αναχώρησή του από τη χώρα, χωρίς να αντιμετωπίσει οποιοδήποτε πρόβλημα με τις αρχές, τις οποίες, κατά τους ισχυρισμούς του, τον αναζητούσαν. Το στοιχείο αυτό αποδυναμώνει περαιτέρω τον ισχυρισμό περί ενεργούς και συστηματικής αναζήτησής του από κρατικά όργανα. Γενικότερα, οι περιστάσεις της φερόμενης αναζήτησής του από τις αρχές παρουσιάζονται με γενικούς και αόριστους όρους, χωρίς συγκεκριμένα περιστατικά, ημερομηνίες ή ενέργειες που να καταδεικνύουν στοχευμένη και εξατομικευμένη δίωξη. Το αφήγημά του στερείται βιωματικής λεπτομέρειας και εσωτερικής συνοχής. Σε κάθε περίπτωση, ακόμη και υπό την εκδοχή των ιδίων των ισχυρισμών του, η ένταση και η φύση των φερόμενων περιστατικών δεν παραπέμπουν σε επίπεδο δίωξης. Υπό το φως των ανωτέρω, δεν θεμελιώνεται η εσωτερική αξιοπιστία του εν λόγω ισχυρισμού. Περαιτέρω, λόγω της κατεξοχήν προσωπικής φύσεως των επικαλούμενων γεγονότων, η αξιολόγησή τους εξαρτάται πρωτίστως από τη συνοχή και την πειστικότητα των δηλώσεών του, χωρίς να καθίσταται δυνατή η επαρκής επιβεβαίωσή τους από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης. Σημειώνεται, τέλος, ότι ο Αιτητής δεν προσκόμισε οποιαδήποτε συναφή μαρτυρία προς ενίσχυση των ισχυρισμών του.

37.          Προχωρώντας στην αξιολόγηση του κινδύνου που ενδέχεται να διατρέχει ο Αιτητής, πέραν των όσων ο ίδιος δήλωσε και τα οποία απορρίφθηκαν ανωτέρω, σημειώνεται ότι ο Αιτητής δεν επικαλέστηκε αρχικώς οποιονδήποτε πρόσθετο ή ανεξάρτητο κίνδυνο απορρέοντα από το προσωπικό του προφίλ ή τις ιδιαίτερες περιστάσεις του.

 

38.          Το Δικαστήριο ανέτρεξε σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα καταγωγής του και αναφορικά με την θρησκεία του.

 

39.          Οι πηγές ανέφεραν ότι το Καμερούν συνεχίζει να επηρεάζεται από δύο μεγάλες συγκρούσεις: τη σύγκρουση του λεκανοπεδίου της Λίμνης Τσαντ στην περιοχή του Άπω Βορά και την εσωτερική κρίση στις περιοχές Βορειοδυτικού και Νοτιοδυτικού Καμερούν (NWSW)^[7].

 

40.          Στις περιοχές Βορειοδυτικού και Νοτιοδυτικού Καμερούν, γνωστές και ως Αγγλόφωνες περιοχές^[8], οι συγκρούσεις μεταξύ των κυβερνητικών δυνάμεων και των αποσχιστών συνεχίζονται από το 2017, όταν οι αποσχιστές επιχείρησαν να ιδρύσουν ένα ανεξάρτητο κράτος^[9]. Το Armed Conflict Location & Event Data Project (ACLED) ανέφερε ότι το 2023, οι εσωτερικές διαφωνίες μεταξύ των ηγετών των αποσχιστών χώρισαν τις αυτοανακηρυχθείσες αγγλόφωνες κυβερνήσεις σε περισσότερες από 50 αποσχιστικές ομάδες, αποδυναμώνοντας τις πολιτικές τους απαιτήσεις και την ικανότητά τους να αντισταθούν στις κυβερνητικές επιθέσεις^[10]. Το ACLED περαιτέρω έδειξε ότι η συνεχιζόμενη σύγκρουση και οι ανταγωνιστικές εδαφικές διεκδικήσεις μεταξύ αυτονομιστικών ομάδων και της κεντρικής κυβέρνησης έχουν μετατρέψει τις αγγλόφωνες περιοχές σε ένα κατακερματισμένο σύστημα φορολογίας, ασφάλειας και δημόσιων υπηρεσιών, τις οποίες διαχειρίζονται διάφοροι ασυντόνιστοι παράγοντες, μεταξύ των οποίων αυτονομιστές, η κυβέρνηση, ιδιωτικές εταιρείες και ανθρωπιστικές οργανώσεις^[11].

 

41.          Τον Ιούνιο του 2025, το Agence France Presse αναφέρει ότι: «Από το 2016, οι Βορειοδυτικές και Νοτιοδυτικές περιοχές του Καμερούν έχουν σπαραχθεί από σύγκρουση μεταξύ αγγλόφωνων αυτονομιστών και της κυβέρνησης. Πολλοί αγγλόφωνοι Καμερουνέζοι δηλώνουν ότι αντιμετωπίζουν συστημικές διακρίσεις στη χώρα όπου κυριαρχεί η γαλλόφωνη πλειοψηφία. Ωστόσο, αυτό που ξεκίνησε ως διαμαρτυρία για τα πολιτικά δικαιώματα εξελίχθηκε γρήγορα σε ένοπλη εξέγερση. Σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες εκτιμήσεις της Human Rights Watch, οι συγκρούσεις έχουν προκαλέσει μέχρι σήμερα τον θάνατο τουλάχιστον 6.000 αμάχων. Αυτονομιστικές ομάδες έχουν προχωρήσει σε απαγωγές και επιθέσεις κατά αμάχων και κρατικών αξιωματούχων, ενώ ο στρατός και η αστυνομία κατηγορούνται ότι εξαπολύουν επιχειρήσεις με στόχο την τιμωρία φερόμενων υποστηρικτών των αυτονομιστών. Παράλληλα, τζιχαντιστές της Boko Haram σπέρνουν τον τρόμο στο άλλο άκρο της χώρας, στην Περιφέρεια του Άπω Βορρά, όπου η οργάνωση δρα από το 2009. Οι πολλαπλές κρίσεις ασφάλειας έχουν εκτοπίσει μεγάλο αριθμό Καμερουνέζων από τις εστίες τους και συνιστούν πρόκληση για την ειρηνική διεξαγωγή των εκλογών».[12]

 

42.          Τον Ιούνιο του 2025, το Γραφείο του Γενικού Επιτρόπου για τους Πρόσφυγες και τους Ανιθαγενείς σημειώνει ότι: «Η βία περιορίζεται σε μεγάλο βαθμό στις αγγλόφωνες περιοχές της χώρας και είναι εντονότερη στη Βορειοδυτική σε σύγκριση με τη Νοτιοδυτική. Οι αυτονομιστές είναι πιο δραστήριοι σε αγροτικές, απομακρυσμένες και υποανάπτυκτες περιοχές. Παρότι η στρατιωτική παρουσία έχει ενισχυθεί στις πόλεις, δεν είναι επαρκής για την αποτροπή περιστατικών ανασφάλειας».[13]

 

43.          Τον Ιούνιο του 2025, το Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών για τον Συντονισμό Ανθρωπιστικών Υποθέσεων (UNOCHA) επισημαίνει ότι: «Η κατάσταση στις Βορειοδυτικές και Νοτιοδυτικές περιοχές (NWSW) παρέμεινε εύθραυστη και ασταθής, με συνεχιζόμενες επιθέσεις και συγκρούσεις μεταξύ των κρατικών δυνάμεων ασφαλείας (SSFs) και μη κρατικών ένοπλων ομάδων (NSAGs). Εξακολούθησαν να αναφέρονται απαγωγές με σκοπό την καταβολή λύτρων, στοχευμένες δολοφονίες, αυθαίρετες συλλήψεις και απώλειες αμάχων».[14]

 

44.          Τον Μάρτιο του 2025, το Global Centre for the Responsibility to Protect αναφέρει ότι: «Οι ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ κυβερνητικών δυνάμεων και αυτονομιστικών ομάδων, καθώς και οι εσωτερικές συγκρούσεις μεταξύ διαφορετικών αυτονομιστικών ομάδων, συνεχίζονται αμείωτα στις αγγλόφωνες Βορειοδυτικές και Νοτιοδυτικές περιοχές».[15]

 

45.          Με βάση τις ανωτέρω πηγές, προκύπτει ότι η ένοπλη κρίση στο Καμερούν εκδηλώνεται κατά κύριο λόγο και σχεδόν αποκλειστικά στις αγγλόφωνες Βορειοδυτικές και νοτιοδυτικές περιοχές, όπου καταγράφονται συγκρούσεις μεταξύ κρατικών δυνάμεων και αυτονομιστικών ομάδων, απαγωγές, στοχευμένες επιθέσεις και απώλειες αμάχων.

 

46.           Αντιστοίχως, ως προς τον φερόμενο κίνδυνο από τους αποσχιστές, το Δικαστήριο κρίνει ότι, δεδομένου ότι ο Αιτητής δηλώνει ως τόπου τελευταίας συνήθους διαμονής του την πόλη Douala, όπου παρέμεινε φιλοξενούμενος από μέλη της τοπικής εκκλησίας και περιοχή στην οποία η δράση των αποσχιστών είναι περιορισμένη και σποραδική, δεν προκύπτει ότι θα διέτρεχε οποιονδήποτε κίνδυνο εκ μέρους τους, καθώς  η παρουσία τους είναι περιορισμένη και αφορά σε στρατιωτικούς στόχους. Σημειώνεται συναφώς ως προς την παρουσία των αποσχιστών στην εν λόγω περιοχή ότι σε σχέση με την επαρχία Littoral ωστόσο, πρωτεύουσα της οποίας αποτελεί η πόλη Douala, επικαιροποιημένες πληροφορίες αναφέρουν ότι η βία που σχετίζεται με τους αυτονομιστές δεν είναι συχνή στη συγκεκριμένη περιοχή.[16] Ειδικότερα, σε σχέση με την πόλη Douala, πρόσφατες πληροφορίες επιβεβαιώνουν την καταγραφή περιστατικών ασφαλείας, καθώς το Μάιο του 2023 οι αρχές στο Καμερούν ανακοίνωσαν ότι αγγλόφωνοι αντάρτες επιτέθηκαν σε στρατιωτικές θέσεις κοντά στο λιμάνι της πόλης Douala σκοτώνοντας αρκετούς ανθρώπους. Ωστόσο, επισημαίνεται ότι η συγκεκριμένη επίθεση είναι η πλησιέστερη που έχει σημειωθεί στην πόλη Douala λόγω της σύγκρουσης των αυτονομιστών από τότε που ξέσπασαν οι μάχες το 2017.[17] Η ίδια πηγή επιβεβαιώνει ότι αυτή είναι η πρώτη φορά που οι αντάρτες επιτίθενται τόσο κοντά στη πόλη Douala, ένα λιμάνι περίπου τεσσάρων εκατομμυρίων ανθρώπων που προμηθεύει το 80% των εισαγόμενων αγαθών για την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία και το Τσαντ που δεν έχουν πρόσβαση στη θάλασσα.[18] Σύμφωνα με επικαιροποιημένα δεδομένα από την βάση ACLED, το τελευταίο έτος (με τελευταία ενημέρωση την 6/2/2026) καταγράφηκαν στην πόλη Douala του Καμερούν 6 περιστατικά πολιτικής βίας ("Political violence", που περιλαμβάνει περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις/απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες), από τα οποία προκλήθηκαν 11 θάνατοι[19].

 

47.          Η υπό εξέταση σύγκρουση έχει ήδη διάρκεια περίπου εννέα ετών και επηρεάζει τόσο τη Βορειοδυτική όσο και τη Νοτιοδυτική περιφέρεια του Καμερούν. Τα δεδομένα υποδηλώνουν ότι πρόκειται για μια μακροχρόνια και σταθερά εγκατεστημένη κρίση. Επιπλέον, δεν φαίνεται να υπάρχει καμία πρόθεση επίλυσής της στο άμεσο μέλλον, καθώς η σύγκρουση δεν συζητήθηκε ούτε στην πρόσφατη συνεδρίαση της Ομάδας Υπουργικής Δράσης της Κοινοπολιτείας του Καμερούν τον Μάρτιο του 2025.[20].

 

48.          Ως προς τον αριθμό των περιστατικών ασφαλείας γενικότερα στη περιφέρεια Littoral, ευρύτερη περιοχή στην οποία εντάσσεται η πόλη Douala, βάσει στοιχείων από το ACLED, κατά το τελευταίο έτος καταγράφηκαν 12 περιστατικά ασφαλείας τα οποία επέφεραν 4 θανάτους. Ειδικότερα στη πόλη Douala, για την ίδια χρονική περίοδο καταγράφηκαν 8 περιστατικά ασφαλείας, τα οποία επέφεραν 3 θανάτους.[21] Σημειώνεται ότι ο πληθυσμός της πόλης Douala ανέρχεται σε σήμερα στους 4.346.000 κατοίκους.[22]

49.          Ως προς τις αποδεκτές προσωπικές περιστάσεις του Αιτητή επισημαίνονται τα εξής.

50.          Ειδικώς ως προς το θρησκευτικό του προφίλ ως χριστιανού δεν προκύπτει κάποιος κίνδυνος. Πηγές αναφέρουν πως στο Καμερούν, οι Χριστιανοί αποτελούν την πλειοψηφία του πληθυσμού, με περίπου 70% να ανήκουν σε διάφορα χριστιανικά δόγματα. Ωστόσο, υπάρχουν περιοχές όπου οι Χριστιανοί αντιμετωπίζουν προκλήσεις. Στις βόρειες περιοχές, όπου κυριαρχεί το Ισλάμ, έχουν αναφερθεί περιστατικά  κοινωνικών εντάσεων μεταξύ χριστιανικών και μουσουλμανικών κοινοτήτων. Επιπλέον, η παρουσία εξτρεμιστικών ομάδων, όπως η Boko Haram, έχει οδηγήσει σε επιθέσεις κατά χριστιανικών κοινοτήτων στα βόρεια σύνορα με τη Νιγηρία και όχι στον τόπο συνήθους διαμονής του Αιτητή. Παρά τις προκλήσεις αυτές, οι Χριστιανοί στο Καμερούν γενικά ασκούν τη θρησκεία τους ελεύθερα.[23]

51.          Ως προς την κατάσταση υγείας του Αιτητή επισημαίνεται, παρότι έγινε αποδεκτό ότι ο Αιτητής πάσχει από ηπατίτιδα Β (ερ. 2 του δ.φ.), ο ίδιος δήλωσε ότι δεν λαμβάνει κάποια συγκεκριμένη αγωγή καθώς δεν μετέβει εκ νέου στο γιατρό.  Ο Αιτητής ανέφερε ότι δεν λαμβάνει συμβατική ιατρική θεραπεία κατά τα τελευταία δύο έτη, δηλώνοντας ότι περιορίζεται στη λήψη παραδοσιακών φαρμάκων από αφρικανικό κατάστημα ή παραδοσιακό θεραπευτή.

 

52.           Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, η ιογενής ηπατίτιδα έχει γίνει μια πρόκληση για τη δημόσια υγεία παγκοσμίως. Αν και υπάρχουν πέντε διαφορετικοί τύποι ιογενούς ηπατίτιδας (A, B, C, D και E), η χρόνια ηπατίτιδα Β και C προκαλούν το 95% των ασθενειών που σχετίζονται με την ηπατίτιδα και των πρόωρων θανάτων.^[24]

 

53.          Η ηπατίτιδα Β μπορεί να προκαλέσει χρόνια λοίμωξη και θέτει τα άτομα σε υψηλό κίνδυνο θανάτου από κίρρωση και καρκίνο του ήπατος. Δεν υπάρχει ειδική θεραπεία για την οξεία ηπατίτιδα Β. Η χρόνια ηπατίτιδα Β μπορεί να αντιμετωπιστεί με φάρμακα. Η χρόνια λοίμωξη από ηπατίτιδα Β μπορεί να αντιμετωπιστεί με από φάρμακα, συμπεριλαμβανομένου του tenofovir ή του entecavir. Η θεραπεία μπορεί να επιβραδύνει την πρόοδο της κίρρωσης μειώνει τις περιπτώσεις καρκίνου του ήπατος και βελτιώνει τη μακροπρόθεσμη επιβίωση. Οι περισσότεροι άνθρωποι που ξεκινούν θεραπεία ηπατίτιδας Β πρέπει να τη συνεχίσουν για μια ζωή. Με τις επικαιροποιημένες κατευθυντήριες γραμμές για την ηπατίτιδα Β, εκτιμάται ότι περισσότερο από το 50% των ατόμων με χρόνια λοίμωξη από ηπατίτιδα Β θα χρειαστούν θεραπεία, ανάλογα με το πλαίσιο και τα κριτήρια επιλεξιμότητας.^[25] Η κλινική φροντίδα στοχεύει στη διατήρηση της άνεσης και της επαρκούς διατροφικής ισορροπίας, συμπεριλαμβανομένης της αντικατάστασης των υγρών που χάνονται από τον έμετο και τη διάρροια. Το πιο σημαντικό είναι η αποφυγή περιττών φαρμάκων. Δεν πρέπει να χορηγούνται ακεταμινοφαίνη/Παρακεταμόλη και φάρμακα κατά του εμέτου. Δεν υπάρχει ειδική θεραπεία για την οξεία ηπατίτιδα Β.^[26]

 

54.          Σύμφωνα με απάντηση σε ερώτημα COI αναφορικά με την αντιμετώπιση των ατόμων με Ηπατίτιδα Β από το κράτος και από την κοινωνία, την πρόσβαση σε υπηρεσίες υποστήριξης καθώς και την πρόσβαση στην απασχόληση και στην υγειονομική περίθαλψη  που ετοίμασε η EUAA για την περίοδο Ιανουαρίου 2019-Ιανουαρίου 2024, «πηγές που χρονολογούνται από το 2019 έως το 2023 ανέφεραν ότι ο επιπολασμός του πληθυσμού με ηπατίτιδα Β στο Καμερούν κυμαινόταν μεταξύ 8,3 % και 13%.^[27] Σύμφωνα με μια μελέτη στο νοσοκομείο του 2020 στην περιφέρεια Bamenda στη βορειοδυτική περιοχή, που δημοσιεύτηκε από μια διαδικτυακή ιατρική έρευνα σε περιοδικό που ονομάζεται BMJ Open σχετικά με τις γνώσεις γύρω  από και τον επιπολασμό του ιού της ηπατίτιδας Β (HBV) μεταξύ των εργαζομένων στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης, το ποσοστό των εργαζομένων στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης που είχαν «κακή στάση» έναντι των ασθενών με μόλυνση από HBV ανερχόταν σε 32,2%.^[28] Το ποσοστό για τους γιατρούς ήταν 23,5 %. Η μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι στην υγειονομική περίθαλψη το «επίπεδο στιγματισμού» των ασθενών με λοίμωξη από HBV ήταν «υψηλό».»^[29]

 

55.          Ύστερα από ενδελεχή έρευνα στην πλατφόρμα του MedCOI σημειώνεται ότι δεν υπάρχουν πληροφορίες αναφορικά με την προσβασιμότητα (accessibility και το κόστος των φαρμάκων) για την Ηπατίτιδα Β στο Καμερούν.

 

56.          Πιο γενικές πληροφορίες περιλαμβάνονται ωστόσο, στην απάντηση σε ερώτημα COI αναφορικά με την αντιμετώπιση των ατόμων με Ηπατίτιδα Β από το κράτος και από την κοινωνία, την πρόσβαση σε υπηρεσίες υποστήριξης καθώς και την πρόσβαση στην απασχόληση και στην υγειονομική περίθαλψη  που ετοίμασε η EUAA για την περίοδο Ιανουαρίου 2019-Ιανουαρίου 2024, η οποία σημειώνει: «Σχετικά με την πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη, ένα άρθρο ειδήσεων του 2020 από την Voice of America (VOA) News περιέγραψε ότι η κυβέρνηση του Καμερούν «μείωσε το κόστος θεραπείας από 250 $ το μήνα σε λιγότερο από 50 $» για να «ενθαρρύνει» τους ασθενείς να επισκεφτούν τα νοσοκομεία,^[30] ενώ σύμφωνα με άρθρο του 2023 του Gavi, ενός διεθνούς οργανισμού για τον εμβολιασμό^[31], το κόστος των φαρμάκων για την ηπατίτιδα Β έχει μειωθεί κατά 60%.^[32] Ένα άρθρο τοπικών ειδήσεων του 2019 επιβεβαίωσε ότι ως αποτέλεσμα μιας συνεργασίας μεταξύ του Υπουργείου Δημόσιας Υγείας και φαρμακευτικών εταιρειών, η τιμή για τη θεραπεία της ηπατίτιδας Β έχει μειωθεί.^[33] Ωστόσο, ένα τοπικό άρθρο ειδήσεων του 2022, ανέφερε ότι η τιμή για τη θεραπεία της ηπατίτιδας Β, C και D, έχει σχεδόν τετραπλασιαστεί επειδή οι επιδοτήσεις από το κράτος έχουν σταματήσει».^[34]

 

57.          Επιπλέον, ως προς την ενημέρωση του πληθυσμού για την ανάγκη αντιμετώπισης και θεραπείας οι ειδήσεις της VOA περιέγραψαν ότι στάλθηκαν υγειονομικοί υπάλληλοι από 360 κρατικά νοσοκομεία «για να παρακολουθούν τους ασθενείς και να διασφαλίζουν ότι λαμβάνουν τις θεραπείες και τα εμβόλιά τους». Για παράδειγμα, η πηγή σημείωσε ότι μια 52χρονη αγρότης, που είχε διαγνωστεί με ηπατίτιδα, ήταν «απρόθυμη» να επισκεφτεί γιατρό επειδή της συμβούλεψε ο θείος της αντ’ αυτού να επισκεφτεί έναν παραδοσιακό θεραπευτή. Στο ίδιο άρθρο, αναφέρεται ότι «παρά το υψηλό ποσοστό μόλυνσης, το υπουργείο ανακοινώνει ότι λιγότεροι από 1.500 Καμερουνέζοι λαμβάνουν θεραπεία».^[35]

 

58.          Σύμφωνα με ένα ερευνητικό άρθρο του 2020 με τίτλο «Δοκιμές για ηπατίτιδα Β, θεραπεία και ιολογική καταστολή σε ασθενείς με HIV στο Καμερούν» που δημοσιεύτηκε από το «BMC Infectious Diseases», ένα διαδικτυακό περιοδικό που εστιάζει σε μολυσματικές και σεξουαλικά μεταδιδόμενες ασθένειες, σχεδόν το 40% των ασθενών με επι-μόλυνση HIV/HBV δεν έλαβαν τη συνιστώμενη θεραπεία επειδή «οι έλεγχοι HBV στο πλαίσιο της ρουτίνας υγειονομικής περίθαλψης ήταν σπάνιοι». Η ίδια πηγή σημείωσε ότι με βάση τα στοιχεία της μελέτης «οι γυναίκες είναι σε πολύ πιο μειονεκτική θέση όσον αφορά τη δυνατότητα να υποβληθούν σε τεστ HBV σε σύγκριση με τους άνδρες».^[36]

 

59.          Επιπρόσθετα, η VOA News περιέγραψε ότι οι υγειονομικοί υπάλληλοι από 360 κυβερνητικά νοσοκομεία στάλθηκαν «για να παρακολουθήσουν τους ασθενείς και να εξασφαλίσουν ότι λαμβάνουν τις θεραπείες και τα εμβόλια τους».[37] Επίσης, τα άτομα που διαγιγνώσκονται με ηπατίτιδα «προτιμούν τις παραδοσιακές θεραπείες» αντί για τη θεραπεία σε νοσοκομείο. Για παράδειγμα, η πηγή ανέφερε ότι μία 52χρονη αγρότισσα, που διαγνώστηκε με ηπατίτιδα, ήταν «απρόθυμη» να επισκεφτεί γιατρό, επειδή της είχε συμβουλεύσει ο θείος της να επισκεφτεί έναν παραδοσιακό θεραπευτή για θεραπεία.[38] Στο ίδιο άρθρο, η VOA news ανέφερε επίσης ότι «παρά τον υψηλό ρυθμό μόλυνσης, το υπουργείο λέει ότι λιγότεροι από 1.500 Καμερουνέζοι λαμβάνουν θεραπεία».[39] Σύμφωνα με ένα άρθρο έρευνας του 2020 με τίτλο «Hepatitis B testing, treatment, and virologic suppression in HIV infected patients in Cameroon», το οποίο δημοσιεύτηκε από το «BMC Infectious Diseases», ένα διαδικτυακό περιοδικό που εστιάζει στις μολυσματικές και σεξουαλικά μεταδιδόμενες ασθένειες, σχεδόν το 40% των ασθενών που συνυποφέρουν από HIV/HBV δεν έλαβαν τη συνιστώμενη θεραπεία, επειδή «η εξέταση για ΗΒV στις ρουτίνες υγειονομικές υπηρεσίες ήταν σπάνια».[40] Η ίδια πηγή σημείωσε ότι, βάσει των στοιχείων της μελέτης, «οι γυναίκες είναι πολύ πιο αδικημένες όσον αφορά την πιθανότητα να υποβληθούν σε εξέταση ΗΒV σε σύγκριση με τους άνδρες».[41]

 

60.               Εξάλλου, σε σχέση με την πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη,  έκθεση του Bertelsmann Stiftung για το Καμερούν δημοσιευθείσας το 2024 αναφέρει πως το Καμερούν ξοδεύει λιγότερο από το 5% του ΑΕΠ του στο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης και απαιτεί την πληρωμή τελών από τους χρήστες αυτών των υπηρεσιών. Προσθέτει πως η πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας, ιδιαίτερα χωρίς ασφάλιση, δημιουργεί εμπόδια για τους περισσότερους. Οι περισσότεροι Καμερουνέζοι βασίζονται σε άτυπους μηχανισμούς κοινωνικής ασφάλισης, όπως στις οικογενειακές δομές, στα δίκτυα αλληλεγγύης και σε θρησκευτικά ιδρύματα[42].

 

61.          Σύμφωνα με έκθεση της USAID για το Καμερούν επιβεβαιώνεται πως ένα σημαντικό μέρος των υπηρεσιών υγείας -περίπου το 70% - χρηματοδοτείται από τους ίδιους τους ασθενείς, το οποίο δημιουργεί εμπόδια στην πρόσβαση, ειδικά για τις περιθωριοποιημένες κοινότητες. Για να αντιμετωπιστεί αυτό, έχουν ξεκινήσει πρωτοβουλίες όπως το πρόγραμμα Καθολικής Κάλυψης Υγείας (UHC) το οποίο υποστηρίζεται από την USAID. Από τον Αύγουστο του 2024, πάνω από 2,5 εκατομμύρια άτομα έχουν εγγραφεί στο πρόγραμμα, επωφελούμενοι από υπηρεσίες όπως δωρεάν συμβουλευτική για παιδιά (642,090 παιδιά έχουν λάβει δωρεάν συμβουλευτική από τον Απρίλιο του 2023)και οικονομικά προσιτή προγεννητική φροντίδα για γυναίκες[43].  Σύμφωνα με fact sheet της UNHCR του Ιουλίου 2024 για το Καμερούν καταγράφεται πως 52,000 πρόσφυγες έχουν πλέον πρόσβαση σε ιατρική περίθαλψη μέσω του προγράμματος Καθολική Κάλυψη Υγείας, παρέχοντας δωρεάν ή επιδοτούμενη πρόσβαση σε θεραπεία για την ελονοσία, τον HIV, τη φυματίωση, τη νεφρική ανεπάρκεια και επιδοτούμενη περίθαλψη για τις γυναίκες σε κύηση[44].

 

62.          Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω δεδομένα, σε συνάρτηση με το προφίλ του Αιτητή και ιδίως την προηγούμενη εργασιακή του πείρα στη χώρα καταγωγής του, κρίνεται ότι σε περίπτωση επιστροφής του είναι δυνατή η πρόσβαση σε κατάλληλη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι στο παρόν στάδιο ο Αιτητής δεν δήλωσε τη λήψη συγκεκριμένης αγωγής.

 

63.          Από τις ανωτέρω δε πληροφορίες δεν προκύπτει ότι υπάρχει οποιαδήποτε υπαίτια αποστέρηση προς τον Αιτητή ιατρικής περίθαλψης.

 

64.          Ειδικότερα, σχετικά με εξέταση λόγων υγείας σε συνάρτηση με το πλαίσιο διεθνούς προστασίας, στο εγχειρίδιο «Προϋποθέσεις χορήγησης διεθνούς προστασίας (οδηγία 2011/95/ΕΕ) - Δικαστική Ανάλυση», της EASO, σελ.120, αναφέρονται τα εξής:

 

65.          «Στην απόφαση που εξέδωσε στην υπόθεση M'Bodj, το ΔΕΕ διέκρινε την ερμηνεία του από την ερμηνεία του άρθρου 3 της ΕΣΔΑ από το ΕΔΔΑ βάσει της ελαφρώς διαφορετικής διατύπωσης του άρθρου 15 στοιχείο β) της ΟΕΑΑ (αναδιατύπωση) και του πλαισίου στο οποίο τυγχάνει να εφαρμόζεται το άρθρο 15 στοιχείο β). Σε όλως εξαιρετικές περιπτώσεις, το ΕΔΔΑ εφάρμοσε το άρθρο 3 της ΕΣΔΑ για να απαγορεύσει την απομάκρυνση υπηκόου τρίτης χώρας που έπασχε από σοβαρή ασθένεια σε χώρα στην οποία δεν υπήρχε διαθέσιμη κατάλληλη ιατρική περίθαλψη. Το ΔΕΕ αρνήθηκε να ερμηνεύσει το άρθρο 15 στοιχείο β) με τον ίδιο τρόπο. Το ΔΕΕ επι­σήμανε ότι το γράμμα του άρθρου 15 στοιχείο β) της ΟΕΑΑ (αναδιατύπωση) διαφέρει από εκείνο του άρθρου 3 της ΕΣΔΑ στο μέτρο που εφαρμόζεται σε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία του αιτούντος «στη χώρα καταγωγής». Επιπλέον, το ΔΕΕ επισήμανε ότι ορισμένα στοιχεία του πλαισίου στο οποίο εντάσσεται το άρθρο 15 στοιχείο β) της ΟΕΑΑ (αναδι­ατύπωση), καθώς και η ratio της συγκεκριμένης οδηγίας πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την ερμηνεία της συγκεκριμένης διάταξης. Συγκεκριμένα, το άρθρο 6 της ΟΕΑΑ (αναδιατύπωση) απαριθμεί τους φορείς σοβαρής βλάβης, γεγονός που επιβεβαιώνει την άποψη ότι οι βλάβες αυτές πρέπει να απορρέουν από συμπεριφορά τρίτου και δεν μπορούν, κατά συνέπεια, να αποτελούν απλώς και μόνο συνέπεια των γενικών ανεπαρκειών του συστήματος υγείας της χώρας καταγωγής. Ομοίως, κατά την αιτιολογική σκέψη 26 της ΟΕΑΑ (αναδιατύπωση), οι κίνδυνοι στους οποίους εκτίθεται εν γένει ο πληθυσμός ή τμήμα του πληθυσμού μιας χώρας δεν συνιστούν συνήθως, αυτοί καθαυτοί, προσωπική απειλή που θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως σοβαρή βλάβη.»

 

66.          Περαιτέρω, στην σελ.123 του ιδίου εγχειριδίου αναφέρονται τα εξής:

 

67.          «Η εφαρμογή του άρθρου 15 στοιχείο β) προϋποθέτει ένα στοιχείο ηθελημένης κακομεταχείρισης. Παρά την παραπομπή του ΔΕΕ στη νομολογία του ΕΔΔΑ σχετικά με την ερμηνεία του άρθρου 3 της ΕΣΔΑ και στην υπο­χρέωση εφαρμογής της ΟΕΑΑ (αναδιατύπωση) κατά τρόπο που συνάδει με το άρθρο 19 παράγραφος 2 του Χάρτη της ΕΕ (μη επαναπροώθηση, σε περίπτωση σοβαρού κινδύνου απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρι­σης ή τιμωρίας), το ΔΕΕ αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στη διαφορετική διατύπωση του άρθρου 15 στοιχείο β) και διακρίνει μεταξύ του πεδίου εφαρμογής του άρθρου 3, ως απαγόρευσης επιστροφής προσώπου, και της θεμελίωσης αίτησης επικουρικής προστασίας [.]»

 

68.          Εκ των ως άνω αναφερθέντων προκύπτει ότι, χωρίς να συνυπάρχει το απαραίτητο στοιχείο της ηθελημένης κακομεταχείρισης δεν δύναται, χωρίς να καταδειχθεί σχετικός φορέας δίωξης ή σοβαρής βλάβης εκ του οποίου ο Αιτητής κινδυνεύει, να αποδοθεί καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας στη βάση και μόνο της ανεπάρκειας του συστήματος υγείας της χώρας καταγωγής (βλ. απόφαση ΔΕΕ, C-542/13, M'Bodj, EU:C:2014:2452,).

 

69.          Περαιτέρω, από τα στοιχεία που τέθηκαν υπόψη δεν προκύπτει ότι οι αρχές στην περιοχή καταγωγής του Αιτητή έχουν υπαιτίως ή συστηματικά αποστερήσει την πρόσβαση σε ιατρική περίθαλψη ή δεν παρέχουν δυνατότητα πρόσβασης σε κατάλληλη θεραπεία.

 

70.          Αξιολογώντας το προσωπικό προφίλ του Αιτητή στο πλαίσιο της εκτίμησης του μελλοντοστραφούς κινδύνου, προκύπτει ότι πρόκειται για νεαρό άνδρα, με ολοκληρωμένη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ο οποίος διαθέτει προηγούμενη επαγγελματική εμπειρία σε γεωργία και εμπορία καυσίμων και έχει αναπτύξει επιχειρηματική δραστηριότητα. Ο Αιτητής είναι ικανός προς εργασία, εξοικειωμένος με την περιοχή καταγωγής του και διαθέτει περιορισμένο αλλά υπαρκτό υποστηρικτικό δίκτυο. Δεν προκύπτει ότι υπήρξε προσωπική στοχοποίηση ή δίωξη από τις αρχές, ούτε ότι οι κρατικές αρχές τον αναζητούν ενεργά. Επιπλέον, η πάθησή του, η ηπατίτιδα Β, δεν συνοδεύεται από αποδεδειγμένη αδυναμία πρόσβασης σε κατάλληλη θεραπεία, ενώ δεν διαπιστώνεται ότι ανήκει σε ευάλωτη κοινωνική ομάδα. Συνεπώς, από τη συνδυαστική αξιολόγηση του προσωπικού προφίλ και της κατάστασης ασφαλείας στον τόπο συνήθους διαμονής του, δεν στοιχειοθετείται εξατομικευμένος κίνδυνος δίωξης, ούτε πραγματικός κίνδυνος σοβαρής βλάβης.

 

71.          Ως εκ τούτου, λαμβάνοντας υπόψη και την κατάσταση ασφαλείας του τόπου καταγωγής, δεν πιθανολογείται ότι σε περίπτωση επιστροφής ο Αιτητής θα εκτεθεί σε σοβαρό κίνδυνο, ούτε δικαιολογείται η υπαγωγή του στο καθεστώς του πρόσφυγα ή στη συμπληρωματική προστασία, καθώς δεν συντρέχει βάσιμος φόβος δίωξης ή κίνδυνος σοβαρής βλάβης κατά τα οριζόμενα στα άρθρα 3 και 19 του περί Προσφύγων Νόμου.

 

 

72.          Ως εκ τούτου, στην προκειμένη περίπτωση λαμβάνοντας υπόψη και το προσωπικό προφίλ του Αιτητή, ως αυτό έγινε αποδεκτό και ειδικότερα ότι ο Αιτητής είναι νεαρός, υγιής, με εργασιακή πείρα στη χώρα καταγωγής του  και χωρίς οποιοδήποτε σημείο ευαλωτότητας ή αποδεδειγμένο περιστατικό παρελθούσας δίωξης, ιδίως στην εν λόγω περιοχή, διαθέτοντας εκεί οικογενειακό και γενικότερα κοινωνικό υποστηρικτικό δίκτυο, κρίνεται πως σε συνάρτηση με τις παρατεθείσες πληροφορίες από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης σχετικά με την τρέχουσα κατάσταση ασφαλείας στον τελευταίο τόπο συνήθους διαμονής του στη χώρα καταγωγής του, δεν πιθανολογείται ότι σε περίπτωση επιστροφής του εκεί, θα εκτεθεί ευλόγως σε σοβαρό κίνδυνο.

 

73.          Επικουρικώς, ακόμη και ήθελε γίνει δεκτό ότι τόπος συνήθους διαμονής του Αιτητή ήταν το νοτιοδυτικό Καμερούν, ως προς την κατάσταση ασφαλείας στην εν λόγω περιοχή, από τις διαθέσιμες πληροφορίες χώρας καταγωγής προκύπτει ότι υφίσταται μεν κατάσταση βίας, η οποία, ωστόσο, δεν ανέρχεται σε επίπεδο τέτοιας έντασης ώστε να στοιχειοθετείται, άνευ ετέρου, πραγματικός κίνδυνος σοβαρής βλάβης για κάθε άμαχο επιστρέφοντα. Σύμφωνα με δεδομένα της βάσης δεδομένων ACLED για το τελευταίο έτος (με τελευταία ενημέρωση την 6/2/2026) καταγράφηκαν στην Νοτιοδυτική Περιφέρεια (Sud-Ouest) του Καμερούν 948 περιστατικά πολιτικής βίας ("Political violence", που περιλαμβάνει περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις/απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες), από τα οποία προκλήθηκαν 637 θάνατοι. Εξ αυτών, καταγράφηκε μόνο 1 περιστατικό στην πόλη Tiko, τo οποίo είχε 2 απώλειες ανθρώπινων ζωών[45]. Επισημαίνεται πως ο πληθυσμός της Νοτιοδυτικής Περιφέρειας εκτιμάται στους 2,098,500 κατοίκους σύμφωνα με εκτίμηση του 2025. Διαπιστώνεται, συνεπώς, κατάσταση μεσαίας έντασης βίας. Λαμβάνοντας υπόψη το ανωτέρω, σε συνάρτηση με τις προσωπικές περιστάσεις του Αιτητή, όπως αυτές καταγράφονται και αξιολογούνται ανωτέρω, κρίνεται ότι δεν προκύπτει ότι αυτός διατρέχει πραγματικό και εξατομικευμένο κίνδυνο σε περίπτωση επιστροφής του.

 

74.          Περαιτέρω και επικουρικώς, η Douala πληροί τα κριτήρια ασφαλούς εσωτερικής μετεγκατάστασης. Ακόμη και εάν ήθελε θεωρηθεί ότι ο Αιτητής διατρέχει κίνδυνο στο χωριό του η ως άνω πόλη συνιστά εύλογη και ασφαλή εναλλακτική περιοχή εγκατάστασης και επιστροφής, υπό το πρίσμα των κριτηρίων που έχουν διαμορφωθεί στη σχετική νομολογία (βλ. συναφώς Δ.Δ.Δ.Π., Υπόθεση Αρ. 2736/23, Υ.Α. ν. Δημοκρατίας, ημερ. 5.2.2026, παρ. 108 επ.). Πέραν της εξοικείωσης του Αιτητή ένεκα της  παραμονής του εκεί διαθέτει προφίλ ικανό να του διασφαλίσει ικανοποιητικό επίπεδο διαβίωσης, μακριά από τους φερόμενους φορείς δίωξής του.

 

75.          Προχωρώντας στη νομική ανάλυση, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν προκύπτουν  οι προϋποθέσεις υπαγωγής του Αιτητή στην προστατευτική διάταξη του άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου, καθώς δεν τεκμηριώθηκε η συνδρομή βάσιμου φόβου δίωξής του για τους λόγους που εξαντλητικά αναφέρονται στο άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου. Τέτοιος φόβος δίωξης δεν προκύπτει καθαυτός ούτε από τα προσωπικά στοιχεία του Αιτητή, τα οποία έχουν γίνει αποδεκτά.

 

76.          Ούτε επίσης τεκμηριώνεται η υπαγωγή του στο καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας κατά τα άρθρα 19(2)(α) και (β) του περί Προσφύγων Νόμου, καθώς δεν ανακύπτει ότι σε περίπτωση επιστροφής του στον τόπο τελευταίας διαμονής του θα εκτεθεί σε κίνδυνο βλάβης συγκεκριμένης μορφής [βλ. απόφαση της 17.2.2009, C-465/07, ECLI:EU:C:2009:94, Elgafaji, σκέψη 32] λόγω επαπειλούμενης θανατικής καταδίκης ή εκτέλεσης, βασανιστηρίων, απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας.

 

77.          Επιπροσθέτως, δεδομένης της κατάστασης που επικρατεί στη Περιφέρεια Littoral περιφέρεια όπου βρίσκεται ο συνήθης τόπος διαμονής του Αιτητή \ δέον να εξεταστούν τα επιμέρους συστατικά στοιχεία του άρθρου 19(2)(γ) και ειδικότερα, κατά πόσον συντρέχει αδιακρίτως ασκούμενη βία στον τελευταίο τόπο διαμονής του Αιτητή, ο βαθμός της οποίας δεν είναι υψηλός, ώστε να υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να εκτιμηθεί ότι ο Αιτητής, ακόμα κι αν ήθελε υποτεθεί ότι θα επιστρέψει στη συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή, θα αντιμετωπίσει, λόγω της παρουσίας της και μόνον στο έδαφος αυτής της περιοχής, πραγματικό κίνδυνο να εκτεθεί στην εν λόγω απειλή [βλ. απόφαση της 17.2.2009, C-465/07, ECLI:EU:C:2009:94  Elgafaji, σκέψη 43].

 

78.          Σημειώνεται συναφώς ότι «το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας, αναγνωρίζεται σε οποιοδήποτε αιτητή, ο οποίος δεν αναγνωρίζεται ως πρόσφυγας ή σε οποιοδήποτε Αιτητή του οποίου η αίτηση σαφώς δε βασίζεται σε οποιουσδήποτε από τους λόγους του εδαφίου (1) του άρθρου 3, αλλά σε σχέση με τον οποίο υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη και δεν είναι σε θέση ή, λόγω του κινδύνου αυτού, δεν είναι πρόθυμος, να θέσει τον εαυτό του υπό την προστασία της χώρας αυτής». Ως  «σοβαρή» ή «σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη» ορίζεται δυνάμει του άρθρου 19(2)(γ) ως «σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης».

 

79.          Ως προς τον όρο διεθνής ή εσωτερική ένοπλη σύρραξη, το ΔΕΕ, διευκρίνισε ότι της έννοιας της εσωτερικής ένοπλης συρράξεως, η σημασία και το περιεχόμενο των όρων αυτών πρέπει να καθορίζονται, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, σύμφωνα με το σύνηθες νόημά τους στην καθημερινή γλώσσα, λαμβανομένου υπόψη του πλαισίου εντός του οποίου αυτοί χρησιμοποιούνται και των σκοπών που επιδιώκει η ρύθμιση στην οποία εντάσσονται (αποφάσεις της 22ας Δεκεμβρίου 2008, C-549/07, Wallentin-Hermann, Συλλογή 2008, σ. I 11061, σκέψη 17, και της 22ας Νοεμβρίου 2012, C 119/12, Probst, σκέψη 20). Υπό το σύνηθες νόημά της στην καθημερινή γλώσσα, η έννοια της εσωτερικής ένοπλης συρράξεως αφορά κατάσταση στην οποία οι τακτικές δυνάμεις ενός κράτους συγκρούονται με μία ή περισσότερες ένοπλες ομάδες ή στην οποία δύο ή περισσότερες ένοπλες ομάδες συγκρούονται μεταξύ τους. (Βλ.  απόφαση της 30ής Ιανουαρίου 2014, Diakit?, C-285/12, EU:C:2014:39, σκέψεις 27 και 28).

 

80.          Εν προκειμένω, με βάση τις ανωτέρω πηγές, παρά την ύπαρξη πολιτικοκοινωνικών αναταραχών συνεπεία των πρόσφατων εκλογών στη χώρα, δεν συντρέχουν περιστάσεις ένοπλης σύρραξης στην περιοχή της Douala. Συνεπώς, παρέλκει η εξέταση των περαιτέρω σωρευτικών στοιχείων της εν λόγω διάταξης. Επικουρικώς σημειώνεται ότι τα περιστατικά ασφάλειας που προβάλλονται σε συνάρτηση με τις προσωπικές περιστάσεις του Αιτητή, όπως αυτές καταγράφονται ανωτέρω, δεν επαρκούν ώστε να τον εκθέτουν ευλόγως σε κίνδυνο εκ της παρουσίας του και μόνον στην εν λόγω περιοχή.

 

81.          Επαναλαμβάνεται ότι οι προσωπικές περιστάσεις του Αιτητή, έχουν ως ακολούθως: πρόκειται για ενήλικο άντρα, υγιή, χωρίς σημεία ευαλωτότητας, με οικογενειακό υποστηρικτικό δίκτυο στη χώρα του, ικανό προς εργασία, με εργασιακή πείρα και με ικανοποιητικό μορφωτικό επίπεδο, ενώ ομιλεί τόσο την αγγλική όσο. Ο Αιτητής είναι εξοικειωμένος με την περιοχή, και κατά συνέπεια είναι σε θέση να γνωρίζει και να αξιολογεί επαρκώς τους κινδύνους. Ως εκ τούτου, το προσωπικό του προφίλ σε συνάρτηση με την κατάσταση ασφαλείας που επικρατεί στον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι δεν αναμένεται ευλόγως ο Αιτητής να εκτεθεί σε σοβαρό κίνδυνο ένεκα της κατάστασης ασφαλείας. Ως εκ τούτου, δεν δικαιολογείται η υπαγωγή του στο άρθρο 19(2)(γ).

 

82.          Περαιτέρω, ως προς τις διατυπωθείσες ανησυχίες του ότι στο γαλλόφωνο τμήμα ενδέχεται να υποστεί διακρίσεις, επισημαίνεται ότι κατά τις δηλώσεις του ο Αιτητής διέμεινε για σημαντικό χρονικό διάστημα περί τους δύο μήνες στην Douala προτού εγκαταλείψει τη χώρα του φιλοξενούμενος από εκκλησιαστικούς φορείς χωρίς να δήλωσε οποιοδήποτε περιστατικό εις βάρους του. Γενικότερα, από τις εξωτερικές πηγές που ακολουθούν μολονότι δεν αποκλείονται οι διακρίσεις, γενικότερα, υφίσταται μια ομαλή κατάσταση συμβίωσης των αγγλοφώνων στις γαλλόφωνες περιοχές.

 

83.          Ειδικότερα, επισημαίνεται ότι από έρευνα σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, σχετικά με την στοχοποίηση των αγγλόφωνων στις γαλλόφωνες περιοχές του Καμερούν και σχετικά με ενδεχόμενες διακρίσεις εναντίον τους, προκύπτουν τα εξής. Σύμφωνα με έκθεση του 2025 της Βελγικής Υπηρεσίας CEDOCA – Country of Origin Information, πολλοί αγγλόφωνοι αναζητούν καταφύγιο στις γαλλόφωνες περιοχές του Καμερούν. [46] Σε γενικές γραμμές, η ανθρωπιστική κατάσταση των εκτοπισμένων ατόμων είναι επισφαλής. Οι εντάσεις μεταξύ των εκτοπισμένων και των κοινοτήτων υποδοχής αυξάνονται όσο συνεχίζεται η κρίση, καθώς οι τελευταίες δυσκολεύονται όλο και περισσότερο να καλύψουν τις δικές τους ανάγκες. Οι αρχές δεν κάνουν σκόπιμα διακρίσεις εις βάρος των εκτοπισμένων στις γαλλόφωνες περιοχές. Ωστόσο, οι αγγλόφωνοι μπορεί να βιώσουν διακρίσεις, είτε εκ προθέσεως είτε ακούσια, ιδιαίτερα με βάση τη γλώσσα. Συγκεκριμένα, άτομα χωρίς έγγραφα ταυτοποίησης διατρέχουν κίνδυνο σύλληψης ή εκβιασμού κατά τη διάρκεια ελέγχων από την αστυνομία.[47]

 

84.          Σύμφωνα με προηγούμενη έκθεση της ίδιας Υπηρεσίας, η οποία δημοσιεύτηκε το 2020, πολλοί εκτοπισμένοι μετακινούνται στη γαλλόφωνη περιοχή, ιδιαίτερα στην πόλη Douala, αλλά ο αριθμός τους δεν είναι γνωστός επειδή δεν έχουν εγγραφεί εκεί. Δεν υπάρχει γνωστό και αξιόπιστο κρατικό σύστημα για τον εντοπισμό και την καταμέτρηση των εκτοπισμένων. Άλλωστε οι τελευταίοι πηγαίνουν σε οικογένειες και σε γνωστούς. Το πρόβλημα της ασφάλειας παραμένει το μειονέκτημα που εμποδίζει αυτούς τους εκτοπισμένους πληθυσμούς να επιστρέψουν στα σπίτια τους.^[48]

 

85.          Η International Crisis Group σε έκθεση του Μαρτίου του 2023 αναφέρει ότι μέσω της νομοθεσίας του 2019, για πρώτη φορά, η εθνική κυβέρνηση αναγνώρισε ότι οι δύο αγγλόφωνες περιοχές διαφέρουν από τις οκτώ γαλλόφωνες λόγω της μοναδικής πολιτικής ιστορίας τους, και με αυτόν τον τρόπο αναγνώρισε την ύπαρξη μιας αγγλόφωνης ταυτότητας διαφορετικής από αυτήν που αγκαλιάζει η Γαλλόφωνη πλειοψηφία. Πολλοί Αγγλόφωνοι για άλλη μια φορά θεώρησαν το μέτρο το ελάχιστο δυνατό.^[49] Η πλειοψηφία των πηγών υποδεικνύει ότι υπάρχει μια ήπια συνύπαρξη μεταξύ αγγλόφωνων και γαλλόφωνων πολιτών και πως ο εσωτερικά εκτοπισμένος αγγλόφωνος πληθυσμός στο γαλλόφωνο τμήμα δεν υφίσταται συστηματικά διάκριση από τις αρχές, πλην μαζικών συλλήψεων προς εξακρίβωση ταυτότητας.^[50] Η Africa Report δημοσίευσε στις 20 Απριλίου 2020 ένα άρθρο αφιερωμένο στην κατάσταση των αγγλόφωνων εκτοπισμένων στην πόλη της Douala, όπου η πλειοψηφία των αγγλόφωνων εκτοπισμένων δήλωσε ότι αισθανόταν ασφαλής στην Douala.^[51]

 

86.          Αναλυτικότερα, η πόλη Douala είναι το οικονομικό κέντρο της χώρας. Οι κάτοικοί του προέρχονται, όχι μόνο από τις αγγλόφωνες περιοχές, αλλά και από όλες τις δέκα περιοχές του Καμερούν. Ο εκπρόσωπος της International Crisis Group είπε ότι ο πληθυσμός της Αγγλόφωνης περιοχής είναι «κυρίαρχος σε πολλές γειτονιές» στη Douala. Πολλοί άνθρωποι είναι δίγλωσσοι, μιλώντας εξίσου αγγλικά και γαλλικά, μερικές φορές λόγω γάμων μεταξύ Αγγλόφωνων και Γαλλόφωνων. Η διγλωσσία ενισχύεται επίσης από την εκπαίδευση.^[52] Τα παιδιά των γαλλόφωνων νοικοκυριών αποτελούν την πλειοψηφία σε πολλά σχολεία αγγλόφωνων. Αν και η Douala έχει τα μειονεκτήματά της, παραμένει σημείο αναφοράς για την ειρηνική συνύπαρξη στο Καμερούν. Καθώς η κρίση των αγγλόφωνων βαθαίνει και οι εντάσεις μεταξύ άλλων φυλών επιδεινώνονται, η Douala δείχνει μια διέξοδο από τη σύγκρουση. Σύμφωνα με επιτόπια έρευνα του επιστημονικού συνεργάτη της International Crisis Group του Ιουλίου του 2018, πολλοί εσωτερικά εκτοπισμένοι από τις περιοχές Northwest και Southwest ζουν με συγγενείς τους στην πόλη Douala.^[53] Ωστόσο, η έκθεση του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ ανέφερε ότι το 2020, εγκληματίες εκμεταλλεύονταν ανθρώπους για «καταναγκαστική εργασία και σεξουαλική εμπορία στη γειτονιά Bonaberi στη Douala – η οποία φιλοξενεί εκατοντάδες εκτοπισμένους».^[54]

 

87.          Η συμβίωση μεταξύ Αγγλόφωνων και Γαλλόφωνων παραμένει φιλική και αδερφική, με τις αλληλεπιδράσεις να είναι κυρίως ειρηνικές, εκτός από εξαιρετικές περιπτώσεις. Οι Αγγλόφωνοι που ζουν στη Yaounde ή στη Douala δεν αντιμετωπίζουν προς το παρόν μεγάλες απειλές για την ασφάλεια από τους Γαλλόφωνους. Ωστόσο, οι άνθρωποι φοβούνται να συζητήσουν ανοιχτά την αγγλόφωνη κρίση για να αποφύγουν πιθανά αντίποινα από τον στρατό. Για τους περισσότερους Γαλλόφωνους, το πρόβλημα των Αγγλόφωνων θεωρείται ως αντανάκλαση ευρύτερων εθνικών ζητημάτων όπως ο συγκεντρωτισμός, η κακή διακυβέρνηση και το χάσμα των γενεών, όπου η ταύτιση των φυλών παίζει σημαντικότερο ρόλο από τη γλώσσα.^[55]

 

88.          Αλλά και στην περίπτωση που ήθελε θεωρηθεί ότι η νοτιοδυτική περιφέρεια συνιστά τον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του Αιτητή, καθώς η εγκατάσταση του στην Douala υπήρξε για τον ίδιο παροδική, βάσει της ανωτέρω ανάλυσης κινδύνου δεν προκύπτει ότι αυτός διατρέχει πραγματικό, παρόντα και εξατομικευμένο κίνδυνο δίωξης ή σοβαρής βλάβης σε περίπτωση επιστροφής του στην εν λόγω περιοχή, δυνάμει της ίδιας διάταξης. Καίτοι στην ευρύτερη περιοχή υφίσταται ένοπλη σύρραξη, η ένταση της εκδηλούμενης αδιάκριτης βίας δεν είναι τέτοια ώστε να εκθέτει τον Αιτητή, ως άμαχο, σε κίνδυνο εκ μόνης της παρουσίας του εκεί. Σε συνάρτηση δε με τις προσωπικές περιστάσεις του Αιτητή, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι αυτός δεν διατρέχει ευλόγως κίνδυνο σε περίπτωση επιστροφής του εκεί, λαμβάνοντας υπόψη το προφίλ του και την μακρά εξοικείωσή του με την περιοχή.

 

89.          Επαναλαμβάνεται ότι εκ της κατάστασης της υγείας του και εν απουσία φορέα δίωξη, το γεγονός ότι πάσχει από Ηπατίτιδα Β δεν δικαιολογεί την υπαγωγή του σε καθεστώς διεθνούς προστασίας (βλ απόφαση C-542/13, Mohamed M'Bodj, ανωτέρω).

90.          Περαιτέρω, από τα ενώπιόν του Δικαστηρίου δεδομένα δεν προκύπτει οποιοδήποτε άλλο ζήτημα συναφές με την αρχή της μη επαναπροώθησης και των προϋποθέσεων έκδοσης της απόφασης επιστροφής, πέραν των όσων ήδη εξετάστηκαν και αναλύθηκαν ανωτέρω (Βλ. απόφαση της της 17ης Οκτωβρίου 2024, υπόθεση C- 156/23 [Ararat] K, L, M, N κατά Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, ECLI:EU:C:2024:892, ιδίως σκέψεις 50 έως 51).

91.          Επισημαίνεται συναφώς ότι ως προς το πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει ο Αιτητής διαπιστώθηκε ότι δεδομένου του προφίλ του και της καταρχήν δυνατότητάς του να έχει πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για το ζήτημα της υγείας του και εν απουσία οποιασδήποτε μαρτυρία περί συγκεκριμένης φαρμακευτικής αγωγής, κρίνεται ότι δεν εγείρεται κώλυμα στη επιστροφή του. Είναι δε αξιοσημείωτο ότι ο Αιτητής όντας στη Δημοκρατία δεν έλαβε οποιεσδήποτε σημαντικές ενέργειες για εξασφάλιση φαρμακευτικής αγωγής καίτοι είχε τη δυνατότητα να το πράξει.

92.          Με βάση τα ενώπιον του Δικαστηρίου έγγραφα και τις δηλώσεις του Αιτητή, δεν προκύπτει ότι αυτός πάσχει από ασθένεια τέτοιας φύσεως και σοβαρότητας, ώστε να αδυνατεί να επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του. Περαιτέρω, ενόψει και της εκδοθείσας απόφασης επιστροφής, δεν διαπιστώνεται ότι η κατάσταση της υγείας του είναι τέτοια που να καθιστά την εκτέλεση αυτής νομικώς ή πραγματικώς ανέφικτη.

93.          Ως προς το βαθμό της σοβαρότητας σε περιπτώσεις προσώπων που πάσχουν από κάποια ασθένεια, για να αποκλειστεί η επιστροφή του Αιτητή, θα πρέπει να είναι τέτοιος, που να συνεπάγεται, πραγματικό κίνδυνο έκθεσης σε σοβαρή, ταχεία και μη αναστρέψιμη επιδείνωση της κατάστασης της υγείας του, συνεπαγόμενη έντονους πόνους ή σημαντική μείωση του προσδόκιμου ζωής του [Βλ. X κατά Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, σκέψη 76, απόφαση του ΕΔΑΔ, της 13ης Δεκεμβρίου 2016, Paposhvili κατά Βελγίου (CE:ECHR:2016:1213JUD004173810), § 178 και 183, και απόφαση του ΔΕΕ της 24ης Απριλίου 2018, C-353/16, EU:C:2018:276, σκέψη 40]. Εξάλλου, με πρόσφατη απόφασή του το ΕΔΔΑ προέβη σε σύνοψη της νομολογίας του σχετικά με ζητήματα υγείας. Στην υπόθεση Savran κατά Δανίας της 7ης Δεκεμβρίου 2021 (προσφυγή αριθ. 57467/15), το ΕΔΔΑ θύμισε την αρχική του νομολογία επί της απόφασης D. κατά Ηνωμένου Βασιλείου της 2ας Μαΐου 1997, προσφυγή αριθ. 30240/96, η οποία χαρακτηριζόταν από «εξαιρετικές περιστάσεις» εξαιτίας του γεγονότος ότι ο Αιτητής υπέφερε από ασθένεια η οποία δεν είναι δυνατό να θεραπευθεί, του τελευταίου σταδίου στο οποίο βρισκόταν, την έλλειψη εγγύησης η οποία θα ήταν δυνατή η απόκτηση νοσηλευτικής ή ιατρικής περίθαλψης ή η ύπαρξη οποιασδήποτε οικογένειας πρόθυμης ή ικανής να τον συνδράμει ή οποιασδήποτε άλλης μορφής κοινωνικής ή ηθικής υποστήριξη (παρ. 126). Το γεγονός ότι ο Αιτητής είναι φορέας Ηπατίτιδας Β, δεν εξικνείται, με βάση των ενώπιον του Δικαστηρίου δεδομένa, σε αυτό το υψηλό επίπεδο που απαιτεί η νομολογία του ΔΕΕ και του ΕΔΑΔ ώστε να αποτελέσει έρεισμα για τη μη επιστροφή του στη χώρα καταγωγής του.

Ως εκ τούτου, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση τροποποιείται ως ανωτέρω, με €1000 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση.

Κ. Κ. ΚΛΕΑΝΘΟΥΣ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.