ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ 

                                                                                      Υπόθεση αρ.4487/24

 

24 Μαρτίου 2026

 

[Α. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

S. E. E.

                                                                                                                        Αιτητής

Και

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

                                                                                                                        Καθ’ ων η αίτηση

 

Κα Κ. Κουπαρή, δικηγόρος για Αιτητή

Κα Α. Χατζηιωσήφ, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους καθ’ ων η αίτηση

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την προσφυγή ο αιτητής αιτείται την ακύρωση της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημ.05/11/24, η οποία κοινοποιήθηκε αυθημερόν, δια της οποίας απορρίφθηκε η αίτησή διεθνούς προστασίας, ως άκυρης και/ή στερούμενης νομικού αποτελέσματος και επίσης, ως αναφέρεται στο ίδιο αιτητικό, η προσβαλλόμενη απόφαση «υπόκειται σε τροποποίηση ώστε να δοθεί στον αιτητή καθεστώς διεθνούς προστασίας».

Ως εκτίθεται στην Ένσταση που καταχωρήθηκε από τους καθ' ων η αίτηση και προκύπτει από το περιεχόμενο του σχετικού Διοικητικού Φάκελου που κατατέθηκε στα πλαίσια των διευκρινήσεων, ο αιτητής κατάγεται από το Καμερούν, εισήλθε στις ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές μέσω κατεχομένων στις 04/05/21 και υπέβαλε την επίδικη αίτηση διεθνούς προστασίας στις 13/06/21 (ερ.1-3, 34).

Στις 08/10/24 διεξήχθη συνέντευξη με τον αιτητή από την Υπηρεσία προς εξέταση του αιτήματός ασύλου, όπου του δόθηκε η ευκαιρία, μέσα από σχετικές ερωτήσεις, μεταξύ άλλων, να εκθέσει τους λόγους στους οποίους στηρίζει το αίτημα του (ερ.20-34). Μετά το πέρας της συνέντευξης ετοιμάστηκε σχετική Έκθεση- Εισήγηση και στις 18/10/24 η αίτηση διεθνή προστασία απορρίφθηκε (ερ.82-97).

Ακολούθως, ετοιμάστηκε σχετική επιστολή ενημέρωσης του αιτητή για την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, η οποία του δόθηκε διά χειρός στις 05/11/24 σε γλώσσα την οποία κατανοεί (ερ.98, 3).

Στην επίδικη αίτηση ο αιτητής καταγράφει ότι οι αποσχιστές αντάρτες (seperatists rebels) ήθελαν να τον σκοτώσουν γιατί, ως αναφέρει, αυτός είχε εκλογική κάρτα και οι αποσχιστές θεωρούν ότι οι εκλογές «δεν είναι για τους αγγλόφωνους» και απαγορεύουν στον κόσμο να ψηφίσει και όποιος «τολμήσει να ψηφίσει θα σκοτωθεί και θεωρείται black leg (σ.σ. ότι είναι ενάντια στον σκοπό τον αποσχιστών, υπέρ της κυβέρνησης)». Έτσι, ως αναφέρει, όταν ψήφισε στις εκλογές του Οκτωβρίου 2018, οι αποσχιστές τον εντόπισαν και τότε τον θεώρησαν black leg και απείλησαν να τον αποκεφαλίσουν. Τότε ο αιτητής κατάγγειλε το συμβάν στις Αρχές, οι οποίες σκότωσαν τον ένα αποσχιστή και αυτοί θεωρούν ότι αυτός τον σκότωσε. Τότε ο αιτητής διέφυγε στην Douala και διέμενε σε ένα φίλο του, όμως ο ίδιος δεν γνωρίζει «τίποτε για την Douala». Σε αντικυβερνητική διαδήλωση στις 22/09/20 συνελήφθη από την αστυνομία (gendarmerie), τον κακομεταχειρίστηκαν (brutalized) και μια γυναίκα αστυνομικός τον βοήθησε να αποδράσει και τον συμβούλευσε να φύγει για να σωθεί.

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης που διενεργήθηκε ο αιτητής ανέφερε ότι γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Kumba, διέμενε για λίγο καιρό στο χωριό της μητέρας του (Ekok), μετά επέστρεψε στην Kumba και ακολούθως διέμενε στην Douala περί τους 10 μήνες, μέχρι που έφυγε από τη χώρα καταγωγής, μαζί με ένα φίλο του. Σε ακόλουθη ερώτηση ανέφερε ότι μετακόμισε στην Douala από τον Αύγουστο 2019, εκ του οποίου προκύπτει ότι τελικά διέμενε εκεί περί τα 2 έτη, δεδομένου ότι, σύμφωνα με τα λεγόμενα του, έφυγε από το Καμερούν τον Απρίλιο 2021. Ερωτώμενος σχετικά δεν έδωσε περαιτέρω εξηγήσεις. Είναι απόφοιτος λυκείου και πανεπιστημίου (Bsc Sociology and Anthropology), εργάστηκε λίγο σε αρτοποιείο, ενόσω ήταν φοιτητής, ακολούθως ως ελεύθερος επαγγελματίας μέχρι το 2018 (εισήγαγε διάφορα αγαθά από τη Νιγηρία και τα μεταπωλούσε) και μετά συνέχισε την επιχείρηση του αλλά όχι επιτυχώς (“I didn’t really stop but I wasn’t effective”).  Έχει 3 αδελφούς και μια αδελφή, ο πατέρας του απεβίωσε τον Φεβρουάριο 2020 από πρόβλημα υγείας, ενόσω οι αδελφοί του πήγαιναν σχολείο, η αδελφή του είναι παντρεμένη και ζει στην Yaounde και η μητέρα του είναι στην Kumba, μαζί με τα ξαδέλφια του αιτητή και έχει τακτική επικοινωνία μαζί της.

Ερωτώμενος για τους λόγους που έφυγε από το Καμερούν ο αιτητής επανέλαβε κατά την ελεύθερη αφήγηση του τα όσα είχε καταγράψει στην επίδικη αίτηση (βλ. πιο πάνω) και ανέφερε ότι συμμετείχε σε διαδήλωση στην Douala τον Απρίλιο 2019 και εκεί συνελήφθη και κρατήθηκε για 5 μήνες σε φυλακή στην Kumba, όπου μια φίλη ενός ξαδέλφου του τον αναγνώρισε και τον βοήθησε να δραπετεύσει, χωρίς εντούτοις να αναφέρει τον τρόπο με τον οποίο διέφυγε, και του είπε να πάει στη Νιγηρία. Τότε, χωρίς να εξηγεί τη συνέβη στο μεσοδιάστημα, σε διαδήλωση τον Σεπτέμβριο του 2020, όπου συνελήφθησαν και άλλα άτομα, η κοπέλα που τον βοήθησε να δραπετεύσει του είπε να πάει στην Ευρώπη.

Ερωτώμενος πως οι Ambazonians τον αναγνώρισαν στις εκλογές, ως είχε αναφέρει, ο αιτητής ανέφερε ότι ήταν στον αστυνομικό σταθμό και έχουν κατάσκοπους. Ερωτώμενος για το περιστατικό της επίθεσης που δέχθηκε ο αιτητής ανέφερε ότι ήταν βράδυ σε κύριο δρόμο και τότε 4 αποσχιστές άρχισαν να τον χτυπούν αλλά διέφυγε και πήγε σε κοντινό αστυνομικό σταθμό, περί τον Νοέμβριο 2018. Καλούμενος να περιγράψει τα άτομα που του είχαν επιτεθεί ανέφερε ότι ένας εξ αυτών είναι μοτοσικλετιστής, χωρίς να είναι σε θέση να αναφέρει κάτι περαιτέρω. Ερωτώμενος για τις απειλές που λάμβανε ο αιτητής ανέφερε ότι όταν έβρισκαν τον αδελφό του τον έψαχναν και άρχισαν λίγες μέρες μετά τις 07/10/18, όταν ήταν οι εκλογές, και η τελευταία φορά που δέχθηκε απειλές ήταν τον Μάρτιο 2019.

Ερωτώμενος για τη σύλληψη και φυλάκιση του ανέφερε ότι έβγαζε βίντεο σε διαδήλωση τον Απρίλιο 2019 στην Douala, χωρίς να συμμετέχει σ’ αυτή, χωρίς να θυμάται την ακριβή μέρα, και τότε του άρπαξαν το κινητό του τηλέφωνο και τον συνέλαβαν και ακολούθως τον πήραν σε φυλακή στην Kumba. Ερωτώμενος για τα βιώματα του στη φυλακή ανέφερε ότι ήταν «κανονική ζωή στη φυλακή». Ερωτώμενος για τον τρόπο με τον οποίο απέδρασε ο αιτητής ανέφερε ότι δεν κατάλαβε πως και δεν ήταν σε θέση να αναφέρει πληροφορίες για την κοπέλα που κατ’ ισχυρισμό τον βοήθησε. Ερωτώμενος πως δεν είχε προβλήματα από τον Αύγουστο 2019 μέχρι τον Απρίλιο 2021 (που έφυγε από το Καμερούν), ο αιτητής ανέφερε ότι ήταν πολύ προσεκτικός και ότι «μπορεί να [τον] ψάχνουν». Επί τούτου έδωσε ένα αντίγραφο φερόμενου εντάλματος σύλληψης/έρευνας, το οποίο, ως ανέφερε, του το έστειλε ο δικηγόρος του πατέρα του (ερ.37-39), το οποίο, ως ισχυρίστηκε, εκδόθηκε μετά που ο ίδιος έφυγε από το Καμερούν. Όταν του υποδείχθηκε ότι στην επίδικη αίτηση είχε καταγράψει ότι συνελήφθη σε διαδήλωση τον Σεπτέμβριο 2020 ενώ κατά τη συνέντευξη είχε αναφέρει ότι αυτό έγινε στον Απρίλιο 2019, ο αιτητής ανέφερε ότι αυτό ήταν λάθος, καθώς, ως ανέφερε, σύγχυσε τους μήνες.

Οι καθ’ ων η αίτηση, εξετάζοντας τα λεγόμενα του αιτητή στην αίτηση και τη συνέντευξη, κατέταξαν αυτούς στους ακόλουθους ουσιώδεις ισχυρισμούς.

1.    Ταυτότητα, χώρα καταγωγής, προφίλ και τόπος διαμονής του αιτητή

2.    Ισχυρισμός ότι δεχόταν απειλές από τους Ambazonians

3.    Ισχυρισμός ότι ο στρατός τον ψάχνει

Οι καθ’ ων η αίτηση αποδέχθηκαν τον 1^ο εκ των ως άνω ισχυρισμών, απέρριψαν δε τον 2^ο και 3^ο ουσιώδεις ισχυρισμούς, καθώς, ως κρίθηκε, στερούνταν εσωτερικής συνοχής.

Επί του 2^ου ουσιώδους ισχυρισμού, ως κρίθηκε, όταν ο αιτητής κλήθηκε να παρέχει περαιτέρω λεπτομέρειες περί του ότι – σύμφωνα με τα λεγόμενα του - οι αυτονομιστές μαχητές τον απειλούσαν, περιορίστηκε να αναφέρει ότι όταν έβρισκαν συγγενείς του τους ρωτούσαν που είναι, χωρίς να είναι σε θέση να παρέχει την παραμικρή λεπτομέρεια ή στοιχείο σχετικά με τις κατ’ ισχυρισμό απειλές που λάμβανε και, σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του ιδίου, οι απειλές έπαυσαν από τον Μάρτιο 2019 και ουδέν έγινε μέχρι που έφυγε από τη χώρα.

Δεδομένης της προσωπικής φύσεως των ισχυρισμών του δεν κρίθηκε σκόπιμο να γίνει έρευνα σε διαθέσιμες πληροφορίες και ο εν λόγω ισχυρισμός απορρίφθηκε συνεπεία του ότι, ως κρίθηκε, τα λεγόμενα του αιτητή στερούνταν εσωτερικής συνοχής.

Σχετικά με τον 3^ο ουσιώδη ισχυρισμό, ως κρίθηκε, ο αιτητής υπήρξε γενικόλογος και εν πολλοίς ασαφής επί όλων των συμβάντων που εξιστόρησε. Συγκεκριμένα, ως αναφέρεται στην επίδικη έκθεση, ο αιτητής δεν ήταν σε θέση να αναφέρει την παραμικρή λεπτομέρεια για τη σύλληψη του, τη φυλάκιση του, τη ζωή και την καθημερινότητα του στη φυλακή, το πως κατέληξε σε φυλακή στην Kumba, ενώ συνελήφθη στην Douala, ποια ήταν η κοπέλα που τον βοήθησε να αποδράσει, πως απέδρασε, γιατί δεν του συνέβη τίποτε άλλο κατά τα περίπου 2 έτη που διέρρευσαν έκτοτε και μέχρι τελικά να φύγει από το Καμερούν και τα λεγόμενα του δεν διατηρούσαν καμία χρονική συνοχή. Σε ερωτήσεις δε που του είχαν υποβληθεί σχετικά με τις αντιφάσεις που εντοπίστηκαν στα λεγόμενα του, αναφορικά με τον χρόνο που συνελήφθη και το πότε τελικά διέμενε στην Douala ο αιτητής δεν ήταν σε θέση να δώσει ικανοποιητική εξήγηση. Επί του ερ.37 (search warrant) ο αιτητής έδειξε πλήρη άγνοια για το περιεχόμενο του εν λόγω εγγράφου, πράγμα που κρίθηκε μη εύλογο υπό τις περιστάσεις, καθότι συνδέεται με τον πυρήνα της επίδικης αίτησης.

Δεδομένης της προσωπικής φύσεως των ισχυρισμών του δεν κρίθηκε σκόπιμο να γίνει έρευνα σε διαθέσιμες πληροφορίες και ο εν λόγω ισχυρισμός απορρίφθηκε συνεπεία του ότι, ως κρίθηκε, ομοίως με τον 2^ο ουσιώδη ισχυρισμό, τα λεγόμενα του αιτητή στερούνταν εσωτερικής συνοχής.

Κατά την αξιολόγηση κινδύνου, και επί τη βάσει του ισχυρισμού που έχει γίνει αποδεκτός, ήτοι ότι του προφίλ του, κατόπιν ανασκόπησης της γενικής κατάστασης ασφαλείας στον τόπο διαμονής (Douala/Littoral Region), εκ της οποίας έγινε, παρότι κατέστη αποδεκτό ότι σημειώνεται αδιάκριτη βία, όμως, δεδομένου των περιστάσεων του αιτητή, ο οποίος είναι ενήλικος, υγιής, μορφωμένος, ικανός προς εργασία, χωρίς στοιχεία ευαλωτότητας, ομιλεί γαλλικά και αγγλικά και διατηρεί οικογενειακό δίκτυο, οι καθ’ ων η αίτηση κατέληξαν ότι, δεν υφίσταται εύλογη πιθανότητα να εκτεθεί σε κίνδυνο δίωξης ή σοβαρής βλάβης κατά την επιστροφή του στη χώρα καταγωγής.

Συνεπεία των ως άνω η επίδικη αίτηση απορρίφθηκε ως αβάσιμη και εκδόθηκε απόφαση επιστροφής του αιτητή στη χώρα καταγωγής του.

Στην επίδικη αίτηση καταγράφονται ελάχιστα νομικά σημεία, το σύνολο των οποίων δεν εξειδικεύεται επαρκώς, καθώς αναλώνεται σε γενικές αναφορές σε παραλείψεις των καθ’ ων η αίτηση και πλημμέλειες και άρθρα της οικείας νομοθεσίας.

Στις γραπτές αγορεύσεις που ακολούθησαν γίνεται αναφορά σε μη δέουσα έρευνα, μη παροχή του δικαιώματος ακρόασης και, με αναφορές και παραπομπές στα λεγόμενα του αιτητή, ως αυτά καταγράφηκαν στον επίδικο πρακτικό της συνέντευξης, η ευπαίδευτη συνήγορος του αιτητή εισηγείται ότι εν προκειμένω πρέπει να γίνει δεκτό ότι οι ισχυρισμοί του ήταν αξιόπιστοι, υποστηρίζονται από πληροφορίες για τη χώρα καταγωγής και δεικνύουν πράξεις δίωξης ή και σοβαρής βλάβης και δια τούτο, ως υποστηρίζει, θα πρέπει να γίνει δεκτό ότι χρήζει διεθνούς προστασίας. Στις διευκρινήσεις η συνήγορος του αιτητή απέσυρε ρητά τους ισχυρισμούς περί αναρμοδιότητας του λαμβάνοντος την επίδικη απόφαση λειτουργού. Σημειώνω επίσης ότι αίτηση προσαγωγής μαρτυρίας που είχε καταχωριστεί αποσύρθηκε ακολούθως από τη συνήγορο του αιτητή.

Οι καθ' ων η αίτηση αντέταξαν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι καθ' όλα νόμιμη, λήφθηκαν υπόψη και αξιολογήθηκαν άπαντες οι ισχυρισμοί του αιτητή, είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη και ορθή επί της ουσίας αυτής, τόσο η απόρριψη των ισχυρισμών του αιτητή όσο και η τελική τους κατάληξη πότι δεν υφίστανται εν προκειμένω ανάγκες για παροχή διεθνούς προστασίας, ζητώντας γι’ αυτό απόρριψη της προσφυγής.

Δεδομένου ότι οι πλείστοι εκ των προωθούμενων από τον αιτητή ισχυρισμοί, παρότι δεν δικογραφούνται δεόντως, συμπλέκονται άρρηκτα με την επί της ουσίας ορθότητα της επίδικης απόφασης, προχωρώ λοιπών με επί της ουσίας εξέταση της, εξ υπαρχής, η οποία τελείται σε κάθε περίπτωση (βλ. αρ.11 (3) του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου και Ε.Δ.Δ.Δ.Π. Αρ.107/2023, Q. B. T. v. Κυπριακής Δημοκρατίας, ημ.11/02/25).  Δεν μπορούν βεβαίως να εξεταστούν όσα ο αιτητής αναφέρει περί στερήσεως απ’ αυτόν του δικαιώματος ακρόασης, ενόψει της μη δέουσας δικογράφησης και εξειδίκευσης του εν λόγω νομικού σημείου, παρότι αξίζει να σημειωθεί ότι δεν εντοπίζω να υφίσταται τέτοιο ζήτημα, καθώς ο αιτητής φαίνεται να είχε  δεόντως την ευκαιρία να παραθέσει το σύνολο των ισχυρισμών του και ουδεμία αμφιβολία γεννάται ως προς την ποιότητα επικοινωνίας που είχε με τον λειτουργό που διεξήγαγε τη συνέντευξη, ο ίδιος δε – αφότου του διαβάστηκε το επίδικο πρακτικό της συνέντευξης – είχε επιβεβαιώσει άπαντα τα καταγραφέντα ως ορθά και ακριβή (βλ. ερ.34, 35, 20).

Προχωρώ λοιπόν σε αξιολόγηση των ενώπιον μου στοιχείων.

Διερχόμενος με προσοχή των ενώπιον μου στοιχείων είναι κατάληξη μου ότι συμφωνώ με όλα τα επί αξιοπιστίας των ισχυρισμών του αιτητή ευρήματα των καθ’ ων η αίτηση, καθώς, ως και στην επίδικη αίτηση λεπτομερώς καταγράφεται, ουδείς εκ των ισχυρισμών του αιτητή, τόσο επί του ζητήματος των κατ’ ισχυρισμό απειλών που δέχθηκε από τους Ambazonians (οι οποίες, σε κάθε περίπτωση, έπαυσαν ήδη από τον Μάρτιο 2019, ήτοι περί τα δύο έτη προτού αυτός φύγει από τη χώρα καταγωγής), όσο και τα όσα ανέφερε περί σύλληψης, φυλάκισης του και απόδρασης του με τη βοήθεια ατόμου για το οποίο ουδέν στοιχείο μπόρεσε να αναφέρει τελικά, δεν έχουν – σε κανένα σημείο αυτών - το απαραίτητο επίπεδο λεπτομέρειας, συνοχής, συνέπειας, βιωματικών στοιχείων ή και συγκεκριμένων πληροφοριών που θα τους στοιχειοθετούσε. Εν προκειμένω σημειώνω ενδεικτικά ότι ο αιτητής δεν ήταν σε θέση να περιγράψει με εύλογη λεπτομέρεια το πως, που, πότε και πόσες φορές δέχθηκε απειλές από τους αποσχιστές, πως εντοπίστηκε απ’ αυτούς ότι αυτός ψήφισε, γιατί τελικά αυτές έπαυσαν από τον Μάρτιο 2019, και – ομοίως – δεν ήταν σε θέση να περιγράψει τον λόγο που συνελήφθη, γιατί κατέληξε σε φυλακή σε άλλη πόλη, πως ήταν η καθημερινότητα του κατά τους 5 μήνες που κατ’ ισχυρισμό του ιδίου κρατήθηκε στη φυλακή, ποιος, γιατί και με ποιο τρόπο τον βοήθησε να δραπετεύσει και τι έκανε μετά απ’ αυτό, δεδομένου ότι εκ της απόδρασης του, την οποία τοποθέτησε τον Αύγουστο 2019, μέχρι που έφυγε από το Καμερούν (Απρίλιος 2021), διέρρευσαν περί τα δύο έτη, κατά τα οποία – και πάλι σύμφωνα με τα λεγόμενα του ιδίου – ουδέν ζήτημα αντιμετώπισε, παρότι – ως ανέφερε – ζούσε στην πόλη όπου συνελήφθη (Douala).

Σχετικά με την εξωτερική αξιοπιστία των ισχυρισμών του αιτητή, παρότι – δεδομένης της παντελούς ελλείψεως εσωτερικής συνοχής που παρατηρείται στα λεγόμενα του αιτητή -ενδεχομένως καθίσταται αχρείαστη η αναζήτηση πληροφοριών για τη χώρα καταγωγής του αιτητή (ΠΧΚ), για σκοπούς πληρότητας, σημειώνω τα εξής.

Η Διεθνής Αμνηστία και το Human Rights Watch (HRW) κάνουν λόγο για μη τήρηση και παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε εκτεταμένο βαθμό στα πλαίσια της κρίσης στις Αγγλόφωνες επαρχίες.[1]

Αναφορά της οργάνωσης Human Rights Watch εκδοθείσα το 2018, ήτοι το χρόνο που κατ’ ισχυρισμό έλαβαν χώρα τα περιστατικά, αναφέρει την ύπαρξη ισχυρών ενδείξεων ότι οι άμαχοι οι οποίοι εκλαμβάνονται ως συνεργαζόμενοι με την κυβέρνηση στοχοποιούνται από τους αποσχιστές για εκβιασμούς, βασανισμούς και δολοφονίες.[2] Βάσει αναφοράς του ανεξάρτητου ιδρύματος Bertelsmann Stiftung[3], οι αποσχιστές στοχοποιούν αμάχους μεταξύ άλλων ως αντίποινα για αποδιδόμενη συνεργασία με την κυβέρνηση.[4] Άρθρο της εφημερίδας The African Observer αναφέρει ότι οι ένοπλες ομάδες συχνά κατηγορούνται για δολοφονίες, απαγωγές ή και τραυματισμούς αμάχων, τους οποίους κατηγορούν ότι συνεργάζονται με τις αρχές του Καμερούν.[5]

Τα Ηνωμένα Έθνη σημειώνουν υπάρχουν « […] αναφορές για βίαιες ενέργειες που καταλήγουν σε καταστροφή νοσοκομείων, σχολείων και ολόκληρων χωριών στις εν λόγω περιοχές τις οποίες έχουν διαπράξει μη κυβερνητικές ένοπλες ομάδες και μέλη των ενόπλων δυνάμεων του κυβερνώντος κόμματος […]»[6],  ενώ το HRW, σε πρόσφατη Έκθεσή του, και η Διεθνής Αμνηστία επίσης αναφέρουν πως στις ενέργειες αυτές προβαίνουν τόσο κυβερνητικοί και μη κυβερνητικοί δρώντες[7].  Η γεωγραφική τους κατανομή αναφέρεται από τα Ηνωμένα Έθνη: «Στις ΝΔ και ΒΔ επαρχίες, υψηλά επίπεδα ανασφάλειας συνεχίζονταν. Η παρουσία κρατικών σωμάτων ασφαλείας – αστυνομία, χωροφυλακή, στρατός – είναι συγκεντρωμένη κατά μήκος των κύριων οδικών αρτηριών και στις πόλεις, ενώ οι μη κρατικές ένοπλες ομάδες εντοπίζονται κυρίως στις αγροτικές περιοχές.»[8].

Σε COI QUERY του EASO, ημ.14/06/21, αναφέρεται ότι ο εκτοπισμός πληθυσμού από τα σπίτια του είναι συχνό φαινόμενο λόγω της γενικευμένης βίας, οι οποίοι εκτοπισθέντες βρίσκουν συχνά καταφύγιο σε αγροτικές ή δασώδεις εκτάσεις κοντά στον τόπο διαμονής τους:

«According to OCHA 712 180 IDPs were within or displaced in the North-West and South-West regions as of March 2021. Violence in the aforementioned regions resulted in multiple population displacements and over 1 427 people were forced to flee their homes only in March 2021, seeking shelter and safety in nearby bushes, villages and towns. ⁷¹ More than 10 000 people, mainly in Menchum division in the North-West region, were forced to flee their villages in April 2021 and IDPs reached the number of 712 800.⁷² For the same reference period , a UNHCR map depicting the locations of UNHCR persons of concern mentions that as of April 2021 there were 1 032 942 internally displaced persons, the majority of whom seem to be situated in the Far North, North-West and South-West regions.⁷³ »[9]

Πηγές των Ηνωμένων Εθνών αναφέρουν τα εξής:

«Με την κλιμακούμενη βία ανάμεσα στις κυβερνητικές δυνάμεις και τις μη-κρατικές ένοπλες ομάδες στις Νοτιοδυτικές και Βορειοδυτικές περιοχές τού Καμερούν κατά το 2019, ο άμαχος πληθυσμός είναι αντιμέτωπος με σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων […] μαζικό εκτοπισμό, επιθέσεις κατά περιουσιών, κάψιμο σπιτιών και χωριών, διαχωρισμός οικογενειών, απώλεια εγγράφων ταυτοποίησης, αυθαίρετη σύλληψη και κράτηση […] έλλειψη πρόσβασης σε βασικές υπηρεσίες που έχουν επηρεασθεί από την κρίση και σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων (δολοφονίες, στρατολόγηση παιδιών, απαγωγές, έμφυλη βία, κ.ά. […] Επιθέσεις κατά χωριών, κάψιμο σπιτιών και δολοφονίες έχουν καταγραφεί.».[10]

Εκ των ως άνω δεν θα πρέπει να αμφισβητείται ότι – ως ήταν και εύρημα των καθ’ ων η αίτηση - διαθέσιμες πληροφορίες (ΠΧΚ) δεικνύουν μια έκρυθμη κατάσταση, με συχνές ένοπλες συγκρούσεις, στα πλαίσια των οποίων καταγράφονται υψηλές απώλειες αμάχων και διώξεις αγγλόφωνων χωρίς κάποια νόμιμη αιτία, αυθαίρετες συλλήψεις, κρατήσεις, δολοφονίες, καθώς και πλήθος παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων από αμφότερες τις μαχόμενες πλευρές.

Παρά τα ως άνω δεν μπορεί όμως εν προκειμένω να παραγνωρισθεί η παντελής έλλειψη εσωτερικής συνοχής των ισχυρισμών του αιτητή, ως ανωτέρω εξηγώ, η οποία είναι τέτοια που, στα πλαίσια συνολικής αξιολόγησης και αποτίμησης των στοιχείων που απαρτίζουν την υπόθεση, δεν μπορεί παρά να αποβεί μοιραία για τη γενική και συνολική αξιοπιστία των ισχυρισμών του, καθώς η συμφωνία των ισχυρισμών του με διαθέσιμες ΠΧΚ, ως γενικές πληροφορίες που αναφέρουν ότι τέτοια φαινόμενα, ως αυτά που περιγράφει ο αιτητής, υφίστανται στη χώρα καταγωγής δεν αρκεί άνευ ετέρου, τη στιγμή που αυτοί στερούνται συνοχής, ενόψει της συνολικής θεώρησης των δεικτών αξιοπιστίας. Τούτο γιατί αν η αξιολόγηση γινόταν στη βάση μόνο της εξωτερικής συνοχής, θα οδηγούσε σε αποδοχή ισχυρισμών για τούτο και μόνο τον λόγο, οι οποίοι θα στερούνται εσωτερικής συνοχής και θα οδηγούσε σε ανεπιφύλακτη αποδοχή, ενάντια σε κάθε εύλογη κριτική θεώρηση των λεγομένων του. Στα πλαίσια συνολικής θεώρησης και αποτίμησης ενός αφηγήματος, οι ισχυρισμοί ενός αιτητή και η εσωτερική συνοχή τους, δεν μπορεί παρά να παραμένει το πρωταρχικό σημείο αναφοράς. Άλλωστε, ως και στο εγχειρίδιο του EASO «Αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων και αξιοπιστίας στο πλαίσιο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου», σελ.97, αναφέρεται, «[…] είναι αναγκαία η επαγρύπνηση για καταστάσεις στις οποίες ορισμένοι αιτούντες μπορεί να προσαρμόσουν τους ισχυρισμούς τους ώστε να είναι συνεπείς με συναφείς ΠΧΚ, οι οποίες κατά την άποψή τους θα στηρίξουν την αίτησή τους.»

Σημειώνω εδώ και τα εξής αναφορικά με τα ερ.37-39 (φερόμενο ένταλμα έρευνας που προσκόμισε ο αιτητής στη συνέντευξη).

Σύμφωνα με το εγχειρίδιο «Αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων και αξιοπιστίας στο πλαίσιο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου», EASO, Δικαστική ανάλυση, 2018, σελ.107-108, κατά την αξιολόγηση εγγράφων εξετάζονται τα εξής:

«Το περιεχόμενο, η φύση και ο συντάκτης αφορούν το αν το έγγραφο είναι αξιόπιστο. Ένα έγγραφο μπορεί να είναι γνήσιο, υπό την έννοια ότι πρόκειται όντως για το έγγραφο ως το οποίο υποβάλλεται, αλλά το περιεχόμενό του ενδέχεται να είναι αναξιόπιστο και να μην τεκμηριώνει τις δηλώσεις του αιτούντος. Από την άλλη πλευρά, το γεγονός ότι δεν μπορεί να αποδειχθεί ότι ένα έγγραφο είναι πλαστογραφημένο δεν σημαίνει ότι μπορεί να θεωρηθεί αξιόπιστο μόνο γι’ αυτόν τον λόγο. Το βάρος της απόδειξης της γνησιότητας και της αξιοπιστίας του εγγράφου το φέρει ο αιτών.

Ενδεχομένως να πρέπει να εξεταστούν παράγοντες όπως η εσωτερική συνέπεια, το επίπεδο λεπτομέρειας, η συνέπεια με άλλα αποδεικτικά στοιχεία, και ιδιαίτερα με τις ΠΧΚ, και το αν οι πληροφορίες προέρχονται από άμεση πηγή. Το ίδιο ισχύει και για πτυχές που αφορούν τον συντάκτη, τα προσόντα του, την αξιοπιστία των πληροφοριών στις οποίες βασίζεται το έγγραφο και τον σκοπό για τον οποίο συντάχθηκε.

[…]

Τα έγγραφα πρέπει να υποβάλλονται στον ίδιο βαθμό ελέγχου που υποβάλλονται και οι δηλώσεις του αιτούντος: οι αρχές που εφαρμόζονται στην αξιολόγηση των αποδεικτικών στοιχείων και αναφέρονται στην ενότητα 4.3 ανωτέρω δεν ισχύουν μόνο για τις δηλώσεις, γραπτές ή προφορικές, αλλά και για όλα τα έγγραφα που υποβάλλονται προς στήριξη της αίτησης ⁽³²⁴⁾. Τα έγγραφα δεν πρέπει να αξιολογούνται χωριστά, αλλά με βάση το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων. Σε κάθε περίπτωση, πριν από οποιαδήποτε αρνητική διαπίστωση, θα πρέπει να έχει παρασχεθεί στον αιτούντα η κατάλληλη ευκαιρία ώστε να δώσει εξηγήσεις ή να σχολιάσει τις σχετικές ανησυχίες.»

Ενόψει και κατ’ εφαρμογή των ως άνω κατευθυντήριων γραμμών παρατηρώ ότι το ερ.37 δεν φέρει ημερομηνία σύνταξης, ο δε αιτητής, ερωτώμενος σχετικά ανέφερε ότι αυτό είχε εκδοθεί μετά που αυτός έφυγε από το Καμερούν και του είχε σταλεί από τον δικηγόρο του πατέρα του, χωρίς τελικά – ως αποκαλύφθηκε κατόπιν σχετικών ερωτήσεων – να είναι σε θέση να αναφέρει ούτε στοιχειώδεις πληροφορίες για το περιεχόμενο του εγγράφου αυτού και γιατί αυτό, δεδομένου ότι, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του ιδίου, αυτός είχε αποδράσει από τη φυλακή ήδη από τον Αύγουστο του 2019, εκδόθηκε κατά τον χρόνο που αυτός ισχυρίστηκε ότι εκδόθηκε. Το περιεχόμενο δε του εγγράφου δεν αναφέρεται στα αδικήματα για τα οποία ο αιτητής καταζητείται, ούτε το πότε αυτά διαπράχθηκαν. Με δεδομένα τα ως άνω, στα πλαίσια συνολικής αποτίμησης του εν λόγω εγγράφου, σ’ αυτό δεν μπορεί να αποδοθεί παρά αμελητέα βαρύτητα, καθώς, πέραν προφανών τυπικών ελλείψεων που παρατηρούνται επί του κειμένου του, τα λεγόμενα του αιτητή σχετικά ήταν πολύ φτωχά. Δεν μπορεί λοιπόν το έγγραφο αυτό να ισχυροποιήσει τους κατά τ’ άλλα παντελώς στερούμενους εσωτερικής συνοχής ισχυρισμούς του αιτητή, καθώς δεν μπορεί να υπερκεράσει τις πολλές και καίριες ελλείψεις στη συνοχή του αφηγήματος του.

Είναι εκ των ως άνω κατάληξη μου ότι ουδείς εκ των ισχυρισμών του αιτητή μπορεί να γίνει αποδεκτός, καθώς οι σημαντικές εν προκειμένω ελλείψεις εσωτερικής συνοχής δεν αφήνουν περιθώριο αποδοχής τους και στην απουσία μαρτυρίας που θα συμπλήρωνε τα κενά και τις ελλείψεις, ως αυτά ανωτέρω καταγράφονται, αυτά παραμένουν και πλήττουν αναπόφευκτα και τη συνολική αξιοπιστία του αιτητή.

Ενόψει των ως άνω διαπιστώσεων μου απομένει αποτίμηση της κατάστασης ασφαλείας στον τόπο διαμονής του αιτητή (Douala / Littoral Region).

Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων ACLED, κατά τους τελευταίους δώδεκα μήνες (τελευταία επικαιροποίηση στις 13/02/26), σημειώθηκαν 17 περιστατικά ασφαλείας στην Douala, περιφέρεια Littoral του Καμερούν, τα οποία οδήγησαν σε 30 θανάτους και τα οποία κατατάσσονται ως εξής: 8 περιστατικά διαδηλώσεων (demonstrations) που προκάλεσαν 26 θανάτους, 6 περιστατικά πολιτικής βίας (political violence) που οδήγησαν σε 11 θανάτους και 4 περιστατικά καταστολής (repression), με 10 θανάτους. [11] Για την ίδια με την ως άνω περίοδο, σε ολόκληρη την περιφέρεια Littoral σημειώθηκαν 28 περιστατικά ασφαλείας, τα οποία οδήγησαν σε 31 θανάτους.[12] Ο πληθυσμός της πόλης Douala εκτιμάται κατά το έτος 2026 σε 4,5 εκατομμύρια κατοίκων [13], ενώ της περιφέρειας Littoral, σύμφωνα με εκτιμήσεις που αφορούν στο έτος 2025, ανερχόταν περί τα 4,6 εκατομμύρια κατοίκων [14].

Είναι κατάληξη μου εκ των ως άνω ότι δεν καταδεικνύεται εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να αντιμετωπίσει κατά την επιστροφή του κίνδυνο σοβαρής βλάβης καθότι η συχνότητα περιστατικών ασφαλείας και η ένταση τους στην περιοχή όπου διέμενε, και στην οποία εύλογα αναμένεται να επιστρέψει, δεν είναι του επιπέδου που απαιτείται προκειμένου να αποδοθεί συμπληρωματική ή άλλη προστασία, δεδομένου ότι δεν θεωρώ πως υφίστανται εν προκειμένω ιδιαίτερες περιστάσεις, λαμβανομένης υπόψη του ότι το αφήγημα του δεν γίνεται αποδεκτό, που θα μπορούσαν να επιτείνουν τον κίνδυνο γι’ αυτόν, σε σύγκρισή με τον γενικό πληθυσμό της περιοχής, στη βάση της «αναπροσαρμοζόμενης κλίμακας»[15] (C-901/19, CF and DN, ημ.10/06/21, ΔΕΕ).

Έπεται λοιπόν ότι δεν τεκμηριώθηκε εδώ βάσιμος φόβος «καταδίωξης του [αιτητή] για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων» και δεν υφίστανται «ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη», ως αμφότερες οι έννοιες ορίζονται στα αρ.3 και 19 του περί Προσφύγων Νόμου.

Ουδέν ετέθη ενώπιον μου στα πλαίσια της παρούσης που να ανατρέπει τα ως άνω.

Η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται με έξοδα €1000 υπέρ των καθ' ων η αίτηση και εναντίον του αιτητή.

 

 

Α. Χριστοφόρου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.