ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθ. Αρ.: 1174/2025

22 Απριλίου, 2026

[Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

D.Z.D. από την Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό

Αιτητή

- και -

 

Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

 

Καθ' ων η Αίτηση

Εμφανίσεις:

Γ. Καρατσιόλη (κα) για Χρύσα Ματθαίου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ, Δικηγόρος για τον Αιτητή.

Α. Αναστασιάδη (κα) για Βρυωνίδου, Αναστασιάδη & Φιλίππου Δ.Ε.Π.Ε., Δικηγόρος για τους Καθ' ων η Αίτηση.

 

ΑΠΟΦΑΣΗ

Με την παρούσα προσφυγή ο Αιτητής προσβάλλει την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου επιστολής ημερομηνίας 05/05/25 (του κοινοποιήθηκε αυθημερόν) με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας ως άκυρη, παράνομη, αντισυνταγματική και στερημένη οποιουδήποτε νόμιμου αποτελέσματος και/ή ζητείται απόφαση του Δικαστηρίου για αναγνώριση του Αιτητή ως δικαιούχου διεθνούς προστασίας και/ή οποιαδήποτε άλλη θεραπεία υπό τις περιστάσεις. 

 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Ο Αιτητής υπέβαλε αίτηση για διεθνή προστασία στις 17/12/21, στις 22/05/24 και 06/06/24 διεξήχθησαν συνεντεύξεις και στις 18/02/25 ετοιμάστηκε εισήγηση/έκθεση. Ο εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών λειτουργός αποφάσισε την απόρριψη της αίτησης στις 28/02/25, απόφαση που αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

 

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Η δικηγόρος για τον Αιτητή μέσω της Γραπτής της Αγόρευσης ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι πεπλανημένη, λήφθηκε καθ’ υπέρβαση και/ή κατάχρηση εξουσίας, αντιβαίνει τις γενικές αρχές του διοικητικού  δικαίου, και είναι αναιτιολόγητη. Επιπρόσθετα, σημειώνεται ότι μέσω της Γραπτής Αγόρευσης ήγειρε ισχυρισμό για αναρμοδιότητα προσώπου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση χωρίς ωστόσο να προβεί σε οιαδήποτε αιτιολόγηση του.  

 

Οι Καθ' ων η αίτηση υιοθέτησαν την ένσταση τους και έκθεση/εισήγηση, υπεραμύνονται της προσβαλλόμενης απόφασης και ισχυρίζονται ότι η απορριπτική απόφαση επί της αίτησης ασύλου του Αιτητή έχει ληφθεί ορθά και νόμιμα, μετά από δέουσα έρευνα και αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα ουσιώδη στοιχεία, γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης και ότι η επίδικη απόφαση είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη.

 

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Αρχικά θα πρέπει να υποδειχθεί ότι ένα μεγάλο μέρος της Γραπτής Αγόρευσης του Αιτητή μέσω της δικηγόρου του αναλώνεται μόνο στην επανάληψη διατάξεων νόμων και κανόνων δικαίου χωρίς να γίνεται υπαγωγή τους σε πραγματικά γεγονότα και νομικά δεδομένα της υπόθεσης με αποτέλεσμα να καθίστανται ανεπαρκούς αιτιολόγησης. Με βάση τον Κανονισμό 7 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962, που εφαρμόζονται κατ' αναλογία και από το παρόν Δικαστήριο (Βλέπε Κανονισμός 2 των περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας  Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019 έως 2022 (3/2019), επιβάλλεται η υποχρέωση στον αιτητή όχι μόνο να εγείρει με το δικόγραφο του όλα τα σημεία τα οποία υποστηρίζουν την προσφυγή του αλλά ταυτόχρονα να τα αιτιολογεί πλήρως.  Η αιτιολόγηση νομικών σημείων είναι απαραίτητη για την εξέταση λόγων ακύρωσης από το Δικαστήριο, οποιαδήποτε αοριστία ή ασάφεια, αναπόφευκτα επηρεάζει τη νομική τους βάση με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να κριθούν αναιτιολόγητοι και ανεπίδεκτοι δικαστικής εκτίμησης. Επομένως, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί ισχυρισμοί που δεν εξειδικεύονται ή δεν αιτιολογούνται διότι με αυτό τον τρόπο το Δικαστήριο, παρόλο που ασκεί και έλεγχο ουσίας, θα οδηγείτο σε συζήτηση σχεδόν οιουδήποτε θέματος κατά παράβαση των δικονομικών διατάξεων και του ρόλου που διαδραματίζουν στον καθορισμό των επίδικων θεμάτων και της διεξαγωγής της διοικητικής δίκης (Βλέπε σχετικά, Δημοκρατία ν. Κουκκουρή (1993) 3 Α.Α.Δ. 598, Latomia Estate Ltd v. Δημοκρατίας (2001) 3 Α.Α.Δ. 672, Δημοκρατία ν. Σπύρου (2007) 3 Α.Α.Δ. 533, Δημοκρατία ν. Shalaeva (2010) 3 Α.Α.Δ. 598, επίσης - Ιωσηφίδης ν. Γενικού Εισαγγελέα (1990) 3 Α.Α.Δ. 4599, Kadivari ν. Δημοκρατίας (αρ. 2) (1992) 4 Α.Α.Δ. 2924, βλέπε επίσης Υπόθ. Αρ. 107/2017, Χριστόδουλος Μιχαήλ (Συνταγματάρχης) κ.α. ν. Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω Υπουργού Άμυνας, ημερομηνίας 11/12/2017 -όπου γίνεται επανάληψη της πάγιας νομολογίας επί του ζητήματος).

 

Αντλώντας τις εξουσίες που ορίζονται στο Άρθρο 11 των περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2026 (Ν. 73(Ι)/2018), προχωρώ να εξετάσω μόνο τους λόγους ακύρωσης που καλύπτονται επαρκώς από τους νομικούς ισχυρισμούς του δικογράφου της προσφυγής και πληρούν τις προϋποθέσεις αιτιολόγησης. Οι λόγοι αυτοί συναρτώνται άμεσα με ζητήματα ουσίας του αιτήματος του Αιτητή και με ισχυρισμούς που αφορούν έλλειψη δέουσας έρευνας, καθώς και λόγων που αφορούν αιτιολογία και πλάνη κατά τη λήψη της προσβαλλόμενης πράξης στη βάση του περιεχομένου του διοικητικού φακέλου (στο εξής «ΔΦ»). 

 

Ως προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου του Αιτητή κατά την υποβολή της αίτησής του, δήλωσε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του με την συνδρομή του παππού του για να αναζητήσει βοήθεια, επειδή δεν έχει κανένα να τον βοηθήσει (ερυθρό 1 και μετάφραση αυτού ερυθρό 11 ΔΦ). Κατά τη συνέντευξη ημερομηνίας 22/05/24 δήλωσε ως τόπο καταγωγής και συνήθους διαμονής την πόλη Muanda (ερυθρό 39/2Χ και 3Χ ΔΦ). Είναι άγαμος και άτεκνος, δεν έχει γνωρίσει τους γονείς του (θεωρεί τους παππούδες του ως γονείς), και έχει μία μικρότερη αδερφή (ερυθρά 38/1Χ και 2Χ ΔΦ). Ως προς το εκπαιδευτικό του υπόβαθρο, δήλωσε ότι είναι απόφοιτος δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, και φοίτησε σε πανεπιστήμιο στην Muanda από το 2018-2019, χωρίς ωστόσο να ολοκληρώσει τις σπουδές του (ερυθρά 37/2Χ ΔΦ). Εγκατέλειψε τη χώρα νόμιμα με χρήση διαβατηρίου (ερυθρό 36 ΔΦ).

 

Αναφορικά με το λόγο για τον οποίο εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του, κατά την ελεύθερη αφήγησή του στη συνέντευξη ημερομηνίας 22/05/24, ανέφερε ότι το 2021 είχε σεξουαλική επαφή με το παιδί γειτόνων του, και την ίδια μέρα κακοποιήθηκε σεξουαλικά, χτυπήθηκε, και αποπειράθηκαν να τον κάψουν∙ ωστόσο, διασώθηκε από την έγκαιρη παρέμβαση της αστυνομίας. Λόγω αυτού φέρει σημάδια στο σώμα του, και ο παππούς του αποφάσισε να τον βοηθήσει να εγκαταλείψει την χώρα καθώς η σεξουαλική επαφή μεταξύ ανδρών απαγορεύεται στη ΛΔΚ (ερυθρό 35/2Χ ΔΦ). Σε διευκρινιστικές ερωτήσεις, ανέφερε ότι στις 16/08/21 παραπλάνησε με γλυκά και χρήματα ένα 15χρονο αγόρι. Το πήρε σε ένα τούνελ κοντά στη γειτονιά τους, και το ανάγκασε σε σεξουαλική συνεύρεση, ωστόσο, ήταν δημόσιος χώρος και τους είδαν περαστικοί οι οποίοι τον χτύπησαν, του πέρασαν ελαστικό στο σώμα και προσπάθησαν να τον κάψουν φωνάζοντας ότι είναι ομοφυλόφιλος, παρουσία του αγοριού και της μητέρας του που είχε αφιχθεί στην σκηνή. Η αστυνομία που είδε κόσμο μαζεμένο παρενέβη, διέλυσε το πλήθος, τον μετέφερε στο νοσοκομείο και κατόπιν σε αστυνομικό σταθμό (ερυθρά 35/3Χ και 34/1Χ, 2Χ και 3Χ ΔΦ). Υπεβλήθη σε ερωτήσεις αναφορικά με τον σεξουαλικό του προσανατολισμό, ζήτησαν στοιχεία επικοινωνίας συγγενικού του προσώπου, και στις 26/08/2021 αφέθηκε ελεύθερος μετά από χρηματισμό αστυνομικών από τον παππού του (ερυθρό 33/1Χ ΔΦ). Ερωτηθείς, στη συνέχεια, να δώσει περισσότερες πληροφορίες αναφορικά με την σεξουαλική κακοποίηση που υπέστη ο ίδιος, ο Αιτητής αναίρεσε τον συγκεκριμένο ισχυρισμό δηλώνοντας ότι δεν υπέστη ο ίδιος βιασμό, αλλά ο ίδιος κακοποίησε σεξουαλικά το ανήλικο αγόρι (ερυθρά 33/2Χ και 32/1Χ ΔΦ). Ως περαιτέρω υποστήριξε, στο σχολείο ανέπτυξε φιλικές σχέσεις με άτομο που δεν είχε συμπάθεια σε κορίτσια και άρχισε να έχει σεξουαλική σχέση μαζί του (ερυθρό 29/3Χ ΔΦ), ενώ στη συνέχεια προέβαινε σε σεξουαλικές πράξεις με άντρες έναντι αμοιβής κατά την περίοδο παραμονής του στην Kinshasa (ερυθρό 28/1Χ, 2Χ και 5Χ ΔΦ).         

 

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης ημερομηνίας 06/06/2024, ο Αιτητής υποστήριξε ότι η ευρύτερη οικογένεια (θείοι και θείες) δεν επικροτούσαν τον τρόπο ζωής του. Ο παππούς του, έμαθε για τις ομοφυλοφιλικές του τάσεις μετά το ανωτέρω περιστατικό, και η αδερφή του δεν γνώριζε κάτι (ερυθρά 53 – 51/1Χ ΔΦ). Ως προς τα μέτρα προστασίας που έλαβε, γνωρίζοντας ότι οι ομοφυλοφιλικές πράξεις δεν είναι αποδεκτές, ο Αιτητής πρόβαλε ότι τα άτομα που πλήρωναν διασφάλιζαν εχεμύθεια, και κανείς δεν γνώριζε τι συνέβαινε στο δωμάτιο του ξενοδοχείου (ερυθρά 51/2Χ ΔΦ). Ερωτηθείς αν κατά την παραμονή του στην Muanda, όπου σύμφωνα με τις δηλώσεις του είχε εμπλακεί σε ομοφυλοφιλικές πράξεις (από την ηλικία των 10 έως την ηλικία των 22 ετών), και κατά την παραμονή του στην Kinshasa όπου προέβαινε στις εν λόγω πράξεις έναντι αμοιβής, έχει συμβεί κάτι στον ίδιο λόγω αυτού, ο Αιτητής απάντησε αρνητικά, προβάλλοντας ότι το μόνο πρόβλημα που αντιμετώπισε ήταν λόγω του περιστατικού με το ανήλικο αγόρι (ερυθρό 50/1Χ ΔΦ). Ως προς το τι φοβάται ότι θα συμβεί σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής δήλωσε ότι θα καταδικαστεί σε 25ετή κάθειρξη και μετά την αποφυλάκιση του κινδυνεύει από την οικογένεια του αγοριού (ερυθρό 46 ΔΦ).       

 

Αφού ο λειτουργός αξιολόγησε τα όσα καταγράφηκαν κατά τις συνεντεύξεις διαμόρφωσε τους ακόλουθους τέσσερις ισχυρισμούς: (1) Ταυτότητα, προφίλ, και χώρα καταγωγής του Αιτητή, (2) Αυτοπροσδιορισμός του Αιτητή ως αμφιφυλόφιλος (bisexual), και εμπλοκή του σε ομοφυλοφιλικές πράξεις έναντι χρημάτων, (3) Βιασμός ανήλικου αγοριού στις 16/08/2021, και (4) Ξυλοδαρμός και βασανισμός του Αιτητή από άτομα/μάρτυρες του βιασμού του ανήλικου αγοριού και σύλληψη του από την αστυνομία. Ο πρώτος ουσιώδης ισχυρισμός έγινε αποδεκτός στο σύνολό του (ερυθρά 121-119 ΔΦ). Οι λοιποί, ωστόσο, ισχυρισμοί απορρίφθηκαν ως εσωτερικά αναξιόπιστοι καθώς κρίθηκε ότι ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να δώσει επαρκείς και λεπτομερείς πληροφορίες προς υποστήριξη των δηλώσεων του.    

 

Σε σχέση με τον δεύτερο ισχυρισμό του, ο λειτουργός αφού παρουσίασε το μοντέλο DSSH (Difference, Stigma, Shame and Harm), προέβη σε αξιολόγηση της εσωτερικής αξιοπιστίας του Αιτητή, μέσα από σειρά ερωτήσεων (ανοικτού και κλειστού τύπου), προκειμένου να διαπιστωθεί η εσωτερική αξιοπιστία του, που αφορούσαν:

(α) Διαφορετικότητα: Αξιολογώντας τις απαντήσεις του Αιτητή σε ερωτήματα που του τέθηκαν υπό το σκέλος της διαφορετικότητας, ο λειτουργός έκρινε ότι δεν παρουσίασε με επαρκή σαφήνεια και επάρκεια πληροφοριών τον τρόπο με τον οποίο συνειδητοποίησε και βίωσε τον σεξουαλικό του προσανατολισμό, ως αμφιφυλόφιλο άτομο. Ειδικότερα, ως υποστήριξε, στην ηλικία των 10 ετών άρχισε να έχει σεξουαλικές σχέσεις με άντρες έναντι χρημάτων, προβάλλοντας ως λόγο την κακομεταχείριση από τις θείες του και την επιθυμία του για εισόδημα που θα του παρείχε την ευκαιρία απόκτησης αγαθών. Αξιολογώντας τις ανωτέρω δηλώσεις του Αιτητή, καθότι σύμφωνα με τον ίδιο πήγε να μείνει με τις θείες του στις 10/05/2021, ο λειτουργός εντόπισε αντίφαση, καθώς το 2021 ήταν 22 ετών, ενώ ως υποστήριξε ξεκίνησε τις εν λόγω δραστηριότητες σε ηλικία 10 ετών. Ως κατέγραψε ο λειτουργός, θα αναμενόταν, ο Αιτητής, να παραθέσει πληροφορίες αναφορικά με τις σκέψεις και τα συναισθήματα που βίωσε σε αυτή τη φάση της ζωής του, ωστόσο, δεν κατάφερε να στοιχειοθετήσει το βίωμα της διαφορετικότητας λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού.   

Αρχή φόρμας

 

 

(β) Στίγμα/Ντροπή: Αξιολογώντας τις δηλώσεις του Αιτητή υπό τη σφαίρα του στίγματος και της ντροπής, ο λειτουργός κατέληξε ότι ο Αιτητής δεν έκανε καμία αναφορά σε συγκεκριμένα περιστατικά προσωπικού στιγματισμού, ενώ δεν εξέφρασε αισθήματα ντροπής και στιγματισμού από το ευρύτερο του περιβάλλον. Επισημαίνεται, ότι λήφθηκε υπόψη το κατ’ ισχυρισμόν εχθρικό περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσε σε σχέση με τον ισχυριζόμενο σεξουαλικό του προσανατολισμό και την προσωπική του ζωή.

(γ) Βλάβη: Αξιολογώντας τις απαντήσεις του ως προς το στοιχείο της βλάβης, καταγράφηκε ότι ο Αιτητής με σαφήνεια δήλωσε ότι δεν αντιμετώπισε οποιαδήποτε προβλήματα ή απειλητικές για τη ζωή συνθήκες λόγω της σεξουαλικής του ζωής. Επιπρόσθετα, ενώ ανέφερε ότι τα ομοφυλόφιλα πρόσωπα στη χώρα του στοχοποιούνται και κινδυνεύουν, ο ίδιος δεν αναφέρθηκε σε συγκεκριμένα προσωπικά βιώματα, ούτε αναφέρθηκε σε οποιεσδήποτε απειλές, κακομεταχείριση ή βλάβη που υπέστη λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού. 

 

Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία του υπό κρίση ισχυρισμού, ο λειτουργός παρέθεσε πληροφορίες από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης από την χώρα του Αιτητή από τις οποίες προκύπτει πως παρόλο που η ομοφυλοφιλία δεν ποινικοποιείται στην χώρα, τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα αντιμετωπίζουν διακρίσεις και σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ωστόσο, ενόψει της μη θεμελιωθείσας εσωτερικής αξιοπιστίας του υπό κρίση ισχυρισμού, αυτός δεν έγινε αποδεκτός.

 

Αναφορικά με τον τρίτο ουσιώδη ισχυρισμό, ήτοι την σεξουαλική κακοποίηση ανήλικου αγοριού από τον Αιτητή στις 16/08/21 στην πρωτεύουσα Kinshasa, ο λειτουργός έκρινε ως ανεπαρκείς και μη εξειδικευμένες τις δηλώσεις του Αιτητή, ενώ επιπρόσθετα επισήμανε την ουσιώδη αντίφαση όπου ενώ αρχικά δήλωσε ότι ο ίδιος ήταν θύμα βιασμού στη συνέχεια υποστήριξε ότι ήταν ο ίδιος θύτης σεξουαλικής κακοποίησης. Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία του εν λόγω ισχυρισμού, ο λειτουργός προέβη σε έρευνα όπου επιβεβαιώθηκαν τα υψηλά επίπεδα σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων, ωστόσο, λόγω μη τεκμηρίωσης της εσωτερικής αξιοπιστίας του Αιτητή ο συγκεκριμένος ισχυρισμός απορρίφθηκε.

 

Ως προς τον τέταρτο ισχυρισμό, αναφορικά με ξυλοδαρμό και βασανισμό του από περαστικούς που υπήρξαν μάρτυρες του φερόμενου βιασμού του ανήλικου αγοριού, και τη σύλληψη του από την αστυνομία, ο λειτουργός έκρινε ότι ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να παραθέσει με επάρκεια και σαφήνεια πληροφοριών την ακολουθία των γεγονότων, με τις δηλώσεις του να κρίνονται ελλιπείς και ανεπαρκείς τόσο ως προς τις συνθήκες της κακοποίησης, την ακινητοποίηση και επίθεση που δέχθηκε από περαστικούς, καθώς και την σύλληψη, κράτηση και απελευθέρωση του από την αστυνομία. Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία, ο λειτουργός προέβη σε έρευνα για τον ποινικό κώδικα και τις πρόνοιες που αφορούν σεξουαλικές επιθέσεις στη ΛΔΚ, καταλήγοντας ότι λόγω μη θεμελίωσης της εσωτερικής αξιοπιστίας ο εν λόγω ισχυρισμό απορρίπτεται.

 

Από συνολική αξιολόγηση της γενικότερης αξιοπιστίας του Αιτητή, των όσων τέθηκαν ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου υπό μορφή δηλώσεων και εγγράφου^[1] διαπιστώνω ότι η αξιοπιστία του επί του συνόλου του αιτήματός του, δεν τεκμηριώνεται. Η πλήρης εικόνα που διαμορφώνεται μέσω των στοιχείων του φακέλου του, κατόπιν ορθολογικής ανάλυσης και δίκαιης στάθμισής τους^[2], επιβεβαιώνει τα συμπεράσματα του λειτουργού. Το αφήγημά του εμπεριείχε δηλώσεις που δεν θεωρούνταν αληθοφανείς. Οι συνθήκες δίωξής του, οι περιγραφές των πρωταγωνιστών του αφηγήματός του, οι ελλιπείς πληροφορίες και λεπτομέρειες, η μη ύπαρξη βιωματικών στοιχείων αποδυνάμωναν σημαντικά τους δείκτες αξιοπιστίας του στο σύνολό τους. Ούτε σε διευκρινιστικές ερωτήσεις του λειτουργού για αριθμό ζητημάτων απάντησε με επαρκή λεπτομέρεια (Άρθρο 18 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000), βλέπε επίσης Πρακτικός Οδηγός της ΕΑΣΟ: Αξιολόγηση των Αποδεικτικών Στοιχείων, Μάρτιος 2015, σελ.11 και Evidence and credibility assessment in the context of the Common European Asylum System της EUAA, February 2023, σελ.57-72, 103-112, 120-131, βλέπε επίσης, § 205 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών).  Ούτε θα μπορούσε να τύχει του ευεργετήματος της αμφιβολίας το οποίο δίνεται μόνο όταν έχουν προσκομισθεί όλα τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία και όταν ο εξεταστής είναι γενικά ικανοποιημένος από την αξιοπιστία του Αιτητή (Βλέπε §204 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτός ο ισχυρισμός του Αιτητή για τον σεξουαλικό του προσανατολισμό, καθότι δεν κατάφερε να παρουσιάσει την εξέλιξη της σεξουαλικότητας του ως εγγενές χαρακτηριστικό της προσωπικότητας του, με τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τους προβληματισμούς που αυτή επέφερε. Επιπρόσθετα, δεν κατάφερε να τεκμηριώσει τον ισχυρισμό περί βιασμού ανηλίκου αγοριού, ισχυρισμός ο οποίος αφορά ποινικό αδίκημα, που ακόμα και να γινόταν αποδεκτός δεν θα ενέτασσε τον Αιτητή στο προστατευτικό πλαίσιο διεθνούς προστασίας. Τέλος, ως προς τον ξυλοδαρμό του από παριστάμενους στο ανωτέρω περιστατικό και την σύλληψη και κράτηση του από την αστυνομία, λόγω της άρρηκτης διασύνδεσής του με τον τρίτο ισχυρισμό δεν δύναται να γίνει αποδεκτός. Δεδομένων των γεγονότων της περίπτωσής του σε συνάρτηση με τα στοιχεία του φακέλου και τις αιτιάσεις του, δεν προκύπτει να συντρέχουν στο πρόσωπο του εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά κριτήρια που μπορούν να στοιχειοθετήσουν το γεγονός ότι εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής του και δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτή λόγω δικαιολογημένου φόβου δίωξης (§37-38 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Ο Αιτητής απέτυχε να εξηγήσει με λεπτομέρειες την διαφορετικότητα του όσον αφορά τον σεξουαλικό προσανατολισμό του, αλλά ούτε πρόβαλε περιστατικά και βιώματα στοχοποίησης και βλάβης∙ τουναντίον επιβεβαίωσε ότι ουδέποτε δέχθηκε οποιεσδήποτε απειλές ή αντιμετώπισε περιστατικά που έθεταν την ζωή του σε κίνδυνο πέραν του περιστατικού που ακολούθησε τον φερόμενο βιασμό ανηλίκου. Οι ουσιώδεις αντιφάσεις που εντοπίστηκαν από τον λειτουργό, και ειδικά η αδυναμία του να τοποθετήσει τα γεγονότα σε σταθερή χρονική αλληλουχία πλήττει περαιτέρω την ήδη αδύναμη αξιοπιστία του. Σημειώνεται δε ότι, όταν παρουσιάζονται πληροφορίες που δημιουργούν ισχυρούς λόγους αμφισβήτησης της αλήθειας των ισχυρισμών ενός αιτούντος άσυλο, ο ενδιαφερόμενος πρέπει να παράσχει ικανοποιητική εξήγηση των προβαλλόμενων ανακριβειών των ισχυρισμών του.^[3]  Αναφορικά, τώρα, με τις συνθήκες που επικρατούν για τα ΛΟΑΤΚΙ/LGBTQ άτομα στην χώρα του Αιτητή  σημειώνεται ότι δεν υφίσταται συγκεκριμένη νομοθεσία η οποία να ποινικοποιεί τις ομοφυλοφιλικές σχέσεις.^[4] Ωστόσο, πηγές αναφέρουν ότι ο ποινικός κώδικας έχει χρησιμοποιηθεί για την ποινικοποίηση των ομοφυλοφιλικών σχέσεων βάσει διατάξεων περί της «προσβολής των ηθών» και «προσβολής της ευπρέπειας/σεμνότητας».^[5]  Το άρθρο 176 του ποινικού κώδικα της χώρας αναφέρει πως «όποιος έχει προσβάλει τα δημόσια τα ήθη με πράξεις που βλάπτουν τη σεμνότητα, θα τιμωρούνται με ποινή από 8 ημέρες έως 3 χρόνια και ή μόνο μία από αυτές τις ποινές».^[6] Παρατηρήθηκε από την τοπική οργάνωση Rainbow Sunrise Mapambazuko, η οποία έχει ως στόχο την προώθηση των δικαιωμάτων της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας στη χώρα και γενικά στην Αφρική^[7], καθώς και από το Οικονομικό και Κοινωνικό Συμβούλιο των Ηνωμένων Εθνών (Committee on Economic, Social and Cultural Rights) ότι το Άρθρο 176 του Ποινικού Κώδικα χρησιμοποιείται συχνά προς τον σκοπό της ποινικοποίησης των ομόφυλων σχέσεων.^[8] Αυτό επιβεβαιώνεται από έκθεση της Διεθνούς Ένωσης Λεσβιών, Ομοφυλοφίλων, Αμφιφυλόφιλων, Τρανς και Διεμφυλικών (ILGA World) σχετικά με την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των ατόμων LGBTIQ, η οποία αναφέρει ότι το άρθρο 176 του Ποινικού Κώδικα που ποινικοποιεί δραστηριότητες κατά της «δημόσιας αξιοπρέπειας έχει χρησιμοποιηθεί ως νόμιμη βάση για την ποινικοποίηση των LGBT ατόμων».^[9] Την ίδια ανησυχία εξέφρασε και η ομάδα εργασίας του Συμβουλίου για τα ανθρώπινα δικαιώματα του ΟΗΕ σε περιοδική έκθεση της για την προώθηση και προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η οποία  αναφέρει τη συχνή χρήση του άρθρου 176 του Ποινικού Κώδικα με σκοπό την ποινικοποίηση των ομοφυλοφιλικών σχέσεων.^[10]  Σε σχέση με την μεταχείριση από τις κρατικές αρχές, έκθεση του USDOS η οποία καλύπτει το έτος 2023 αναφέρει πως «τα LGBTQI+ άτομα υπέστησαν παρενόχληση, στιγματισμό και βία, συμπεριλαμβανομένου του λεγόμενου διορθωτικού βιασμού, τόσο από κρατικούς όσο και από μη κρατικούς φορείς. Η ανωτέρω έκθεση επικαλείται, επίσης, αναφορές οι οποίες καταγράφουν ότι αστυνομικοί ή άλλοι κυβερνητικοί πράκτορες υποκίνησαν, διέπραξαν, συγχώρησαν ή ανέχτηκαν  βία ή παρενόχληση κατά ατόμων LGBTQI+ ή κατά όσων κατήγγειλαν τέτοια κακοποίηση. Περαιτέρω, στην ανωτέρω έκθεση καταγράφεται πως τοπικές ΜΚΟ ανέφεραν ότι σπάνια υπήρξε καταδίκη σε περιπτώσεις επιθέσεων κατά ατόμων LGBTQI+». Κανένας νόμος στην χώρα δεν απαγορεύει ρητά τις διακρίσεις από κρατικούς ή μη φορείς με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό, την ταυτότητα ή έκφραση φύλου ή τα χαρακτηριστικά του φύλου, αλλά ο νόμος προέβλεπε δικαίωμα στην απασχόληση, την υγειονομική περίθαλψη και την εκπαίδευση για όλα τα άτομα.^[11] Άλλες πηγές επιβεβαιώνουν ότι τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα δέχθηκαν στίγμα και διακριτική μεταχείριση στην πρόσβαση τους στην εργασία, στην στέγαση, στην εκπαίδευση και στο σύστημα υγείας.^[12] Πληροφορίες που παρουσιάστηκαν ενώπιον της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών τον Αύγουστο του 2024 από τοπικούς μη – κυβερνητικούς οργανισμούς, αναφέρεται ότι, «αν και δεν υπήρχε ρητή ποινικοποίηση των σχέσεων του ίδιου φύλου, το 75% των λεσβιών, ομοφυλόφιλων, αμφιφυλόφιλων, τρανς και διεμφυλικών ατόμων στη χώρα δεν είχαν πρόσβαση σε υπηρεσίες όπως η εκπαίδευση, η εργασία, η στέγαση, η υγειονομική περίθαλψη και η κοινωνική ασφάλιση, λόγω συστηματικού στιγματισμού και διάκρισης. Οι θρησκευτικοί ηγέτες και οι διαδεδομένες πολιτισμικές πεποιθήσεις για την μαγεία συνέβαλαν στον στιγματισμό και περιθωριοποίηση αυτών των ατόμων. Επιπλέον, τα μέσα ενημέρωσης και οι πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης είχαν χρησιμοποιηθεί για να προωθήσουν βία και διάκριση εναντίον τους».^[13] Άλλη πηγή σημειώνει ότι η εργασία των LGBTI ατόμων καταγράφεται κυρίως στον ανεπίσημο τομέα καθότι αυτό γίνεται ανεκτό σε γενικές γραμμές από την κοινωνία, ωστόσο, στον επίσημο τομέα οι LGBTI προτιμούν να μην αποκαλύπτουν τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό καθότι φοβούνται τις συνέπειες απόλυσης, εξευτελισμού και περιθωριοποίησης.^[14] Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα άτομα LGBTQI+ αναγκάστηκαν υπό την απειλή βίας να αποσυρθούν από τα σχολεία και άλλα δημόσια και κοινοτικά ιδρύματα.^[15] Ως προς τις κοινωνικές αντιλήψεις που επικρατούν, πηγές ανέφεραν πως ο προσδιορισμός/ταυτοποίηση ως LGBTIQ+ άτομο θεωρείται «πολιτιστικό ταμπού»^[16] και ότι τα LGBTIQ+ άτομα «περιθωριοποιούνται και αναγκάζονται να κρύψουν τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό».^[17] Εκθέσεις του USDOS για την χώρα οι οποίες καλύπτουν τόσο το έτος 2022 όσο και το 2023 ανέφεραν πως σύμφωνα με τοπικές ΜΚΟ που προάγουν τα δικαιώματα των LGBTIQ+ ατόμων, υπήρξαν πολυάριθμες περιπτώσεις όπου άτομα LGBTIQ+ υποβλήθηκαν αναγκαστικά σε ψυχιατρική θεραπεία ή θρησκευτικά τελετουργικά με σκοπό την «αλλαγή» του σεξουαλικού τους προσανατολισμού ή της ταυτότητας/έκφρασης φύλου τους. Κατά καιρούς, τα LGBTIQ+ άτομα υπέστησαν σωματική βία κατά τη διάρκεια αυτών των τελετουργικών ή των συνεδριών.^[18] Επίσης και μη κρατικοί φορείς επιχείρησαν να εξαναγκάσουν άτομα LGBTIQ+  να «αλλάξουν» τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό μέσω βίας. Επίσης, κατά την διάρκεια της πανδημίας COVID, τα LGBTIQ+  άτομα αντιμετώπισαν βία, απειλές και διακρίσεις καθότι ορισμένοι θρησκευτικοί ηγέτες προώθησαν την ιδέα ότι η πανδημία ήταν η τιμωρία του Θεού στην κοινωνία για την συμπεριφορά των LGBTIQ+ ατόμων.^[19] Σε σχέση με την κρατική προστασία, πηγές που παραπέμπουν σε τοπικές οργανώσεις αναφέρουν ότι οι αρχές σπανίως προέβαιναν στην διερεύνηση, δίωξη ή τιμωρία οργάνων του κράτους που πραγματοποιούσαν παραβιάσεις δικαιωμάτων των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων.^[20] Ακόμη δε, σύμφωνα με συλλογή πληροφοριών της ΑCCORD, 23 ΛΟΑΤΚΙ+  άτομα συνελήφθησαν αφότου αναζήτησαν προστασία από την αστυνομία, ενώ 4 ομοφυλόφιλοι άνδρες συνελήφθησαν επειδή ‘έμοιαζαν’ ομοφυλόφιλοι.^[21] Έκθεση της CEDOCA αναφέρει ότι, σύμφωνα με εκπρόσωπο της MKO Si Jeunesse Savait (SJS), όταν ένα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομο προσφεύγει στην αστυνομία για να υποβάλει καταγγελία, οι αστυνομικοί αρχίζουν να τον ανακρίνουν σχετικά με τον σεξουαλικό του προσανατολισμό και του δηλώνουν ότι οι σχέσεις μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου απαγορεύονται στη χώρα.^[22] Όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, σε έκθεση του USDOS τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα αποτέλεσαν στόχο συγκεκριμένων μορφών έμφυλης βίας, συμπεριλαμβανομένου του λεγόμενου «διορθωτικού» βιασμού. Γενικά, οι περισσότεροι/ες επιζώντες/επιζώσες βιασμού δεν προχώρησαν σε επίσημες νομικές ενέργειες λόγω έλλειψης πόρων, έλλειψης εμπιστοσύνης στο δικαστικό σύστημα, πίεσης από την οικογένεια και φόβου εξευτελισμού, αντιποίνων ή και των δύο.^[23] Δεν θα μπορούσε, όμως, η αρμόδια αρχή λόγω μόνο της επικρατούσας κατάστασης για τα ΛΟΑΤKΙ+ άτομα στη χώρα καταγωγής του Αιτητή (ως ανωτέρω) ή των δηλώσεων του περί του σεξουαλικού του προσανατολισμού, να θεωρήσουν εξ υπαρχής ότι έχει τον συγκεκριμένο σεξουαλικό προσανατολισμό. Συγκεκριμένα, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C‑148/13 έως C‑150/13, Α, Β και C κατά Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie, ημερ.02/12/2014, σκέψη 49, αναφέρθηκε ότι (υπογράμμιση του παρόντος Δικαστηρίου):

«Συναφώς, επισημαίνεται εκ προοιμίου ότι, αντιθέτως προς τα υποστηριζόμενα από τους αναιρεσείοντες των κύριων δικών, κατά τους οποίους οι αρμόδιες αρχές που είναι υπεύθυνες για την εξέταση αιτήσεως ασύλου στηριζόμενης σε φόβο διώξεως λόγω του γενετήσιου προσανατολισμού του αιτούντος άσυλο οφείλουν να θεωρήσουν τον προβαλλόμενο γενετήσιο προσανατολισμό ως πραγματικό γεγονός που έχει αποδειχθεί αποκλειστικά και μόνον βάσει των δηλώσεων του ενδιαφερόμενου αιτούντος, οι οικείες δηλώσεις δεν μπορούν, λαμβανομένου υπόψη του ιδιαίτερου πλαισίου στο οποίο εντάσσονται οι αιτήσεις ασύλου, παρά να συνιστούν απλώς το σημείο αφετηρίας της διαδικασίας εξετάσεως των κρίσιμων γεγονότων και περιστάσεων την οποία προβλέπει το άρθρο 4 της οδηγίας 2004/83.»

 

Κατά τα πιο πάνω, το ΔΕΕ απέρριψε το επιχείρημα των αιτούντων ότι οι αρμόδιες αρχές που είναι υπεύθυνες για την εξέταση αιτήσεως ασύλου στηριζόμενης σε φόβο διώξεως λόγω του γενετήσιου προσανατολισμού του αιτούντος άσυλο οφείλουν να θεωρήσουν τον προβαλλόμενο γενετήσιο προσανατολισμό ως πραγματικό γεγονός που μπορεί να αποδειχθεί αποκλειστικά και μόνο βάσει των δηλώσεων του ενδιαφερόμενου αιτούντος.^[24] Σε αυτά τα πλαίσια, θεωρείται δεδομένο ότι στη χώρα καταγωγής του Αιτητή υφίστανται διώξεις τα πρόσωπα που ανήκουν στην ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα. Παρά ταύτα, οι σχετικές δηλώσεις του Αιτητή ως μη εσωτερικά αξιόπιστες δεν μπορούν να οδηγήσουν σε τεκμηρίωση ότι ανήκει στην συγκεκριμένη ομάδα, ούτε δε τεκμηριώνεται μέσω των δηλώσεων του ότι καταζητείται και σε περίπτωση επιστροφής του θα διωχθεί, συλληφθεί ή καταδικασθεί λόγω του ότι ανήκει σε ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα. Με βάση τα ανωτέρω κρίνεται ότι δεν τεκμηρίωσε ο Αιτητής με τους ισχυρισμούς του και/ή κρίθηκε εσωτερικά αναξιόπιστος ότι ανήκει σε οποιαδήποτε πολιτική, θρησκευτική, εθνική, στρατιωτική ή κοινωνική οργάνωση ή ομάδα στη χώρα καταγωγής του, ούτε ότι καταζητείται και σε περίπτωση επιστροφής του θα διωχθεί, συλληφθεί ή καταδικασθεί λόγω του ότι ανήκει σε ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα. Επομένως, η κατάληξη της Υπηρεσίας Ασύλου είναι αιτιολογημένη, λήφθηκε μετά από δέουσα έρευνα και στα πλαίσια του Νόμου καθότι από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον της και από τις παραστάσεις του Αιτητή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000).

 

Ούτε η περίπτωση του Αιτητή εμπίπτει στις προϋποθέσεις παροχής σε αυτόν καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας. Ο λειτουργός εξέτασε κατά πόσο ο Αιτητής θα υπόκειτο σε περίπτωση επιστροφής του στην χώρα καταγωγής σε οποιαδήποτε τέτοια σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη ως προσδιορίζεται στο Άρθρου 19 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000), καταλήγοντας ότι τέτοιος κίνδυνος δεν υφίσταται. Ουδείς εκ των ισχυρισμών που πρόβαλε τεκμηριώνει την ύπαρξη ουσιωδών λόγων ώστε να πιστεύεται ότι ο ίδιος προσωπικά, σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του, θα υποβληθεί σε κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή σε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία. Ειδικά δε ως προς το σκέλος της διακινδύνευσης λόγω βίας ασκούμενης αδιακρίτως σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξης, ο λειτουργός κατέληξε ότι με την επιστροφή του Αιτητή στη χώρα του δεν θα αντιμετωπίσει δίωξη ή σοβαρή βλάβη στην πόλη Muanda καθότι δεν παρατηρούνται συνθήκες ένοπλων συγκρούσεων, ενώ σημειώνεται ότι ο ίδιος σε κανένα στάδιο της διαδικασίας αξιολόγησης της αίτησης του ανέφερε ότι κινδυνεύει λόγω ένοπλης σύρραξης στη χώρα του. Αναφορικά με την γενικότερη κατάσταση ασφαλείας, σύμφωνα με την ιστοσελίδα Global Conflict Tracker, o στρατός της ΛΔΚ και οι κάτοικοι της ανατολικής περιφέρειας της χώρας συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν αυξανόμενες επιθέσεις από τις Συμμαχικές Δημοκρατικές Δυνάμεις (ADF) που συνδέονται με το Ισλαμικό Κράτος. Οι ανταλλαγές πυρών, οι επιθέσεις με πυραύλους και οι αψιμαχίες μεταξύ της M23, στρατευμάτων της Ρουάντα, δυνάμεων της ΛΔΚ και άλλων ομάδων πολιτοφυλακής παραμένουν συνήθεις ενέργειες.[25] To δε International Crisis Group, σε έκθεση για τη χώρα το 2024 αναφέρει ότι  ένοπλες συγκρούσεις εξακολουθούν να εντοπίζονται στις ανατολικές περιοχές όπως το Nord-Kivu, το Sud-Kivu και το Ituri, χωρίς να γίνεται καμία αναφορά είτε στην πόλη Muanda ή στην περιφέρεια Kongo Central.^[26] Έκθεση της Διεθνούς Αμνηστείας η οποία καλύπτει το έτος 2023 επιβεβαιώνει πως δεκάδες ένοπλες ομάδες παρέμειναν ενεργές, κυρίως στις ανατολικές επαρχίες Ituri, Nord-Kivu και Sud-Kivu.^[27] Στο ίδιο πλαίσιο και έκθεση του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών του Ιουνίου 2024 αναφέρει πως η κατάσταση ασφαλείας και η ανθρωπιστική κατάσταση στο ανατολικό Κονγκό συνέχισε να χειροτερεύει. Προχωρώντας στην αξιολόγηση της κατάστασης ασφαλείας στην περιοχή συνήθους διαμονής του Αιτητή, το Δικαστήριο συνέλεξε ποσοτικά στοιχεία από τη βάση δεδομένων ACLED  για την περιφέρεια Kongo Central όπου βρίσκεται η πόλη Moanda. Σύμφωνα με την εν λόγω βάση δεδομένων, κατά το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης την 10/04/2026), καταγράφηκαν 9 περιστατικά πολιτικής βίας[28] τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα 18 απώλειες σε ανθρώπινες ζωές. Ειδικότερα, στην πόλη Moanda, το ανωτέρω χρονικό διάστημα, καταγράφηκε 1 περιστατικό πολιτικής βίας το οποίο είχε ως αποτέλεσμα 3 απώλειες σε ανθρώπινες ζωές.^[29] Σημειώνεται ότι ο πληθυσμός της πόλης Moanda εκτιμάται ότι ανέρχεται σε 50,000 (2026) κατοίκους.[30] Από αναθεωρημένη έρευνα του Δικαστηρίου, λοιπόν, επιβεβαιώνονται τα συμπεράσματα της Υπηρεσίας Ασύλου, ότι δεν υπάρχει εύλογη πιθανότητα, σε περίπτωση επιστροφής του Αιτητή στη χώρα καταγωγής του και ειδικότερα στην πόλη Moanda, να αντιμετωπίσει δίωξη ή σοβαρής μορφής βλάβη.

 

Με βάση όλα τα ανωτέρω, δεν διαπιστώνω ελλιπή έρευνα αλλά ούτε πλάνη περί το νόμο και των πραγματικών δεδομένων που λήφθηκαν υπόψη από την Υπηρεσία Ασύλου κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης (Βλέπε Αντώνης Ράφτης ν. Δημοκρατίας, (2002) 3 Α.Α.Δ. 345). Η επάρκεια της αιτιολογίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα πραγματικά και νομικά περιστατικά της υπόθεσης, ενώ η αιτιολογία της προσβαλλόμενης πράξης συμπληρώνεται και/ή αναπληρώνεται μέσα από τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου ήτοι της έκθεσης/εισήγησης του λειτουργού η οποία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της απόφασης του εξουσιοδοτημένου από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιου λειτουργού, όπως επίσης και από το σύνολο της όλης διοικητικής ενέργειας με αποτέλεσμα να καθίσταται εφικτός ο δικαστικός έλεγχος (Βλέπε Φράγκου ν. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ.270). Το Δικαστήριο μετά από έλεγχο νομιμότητας/ορθότητας και πραγματικό έλεγχο των περιστάσεων του Αιτητή, όπως αναλύεται ανωτέρω, καταλήγει στο ίδιο εύρημα ότι δηλαδή δεν μπορεί να του αναγνωριστεί το καθεστώς του πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας.

 

Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται με €1300 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

 

 

 

 

Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.