ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθεση Αρ.:160/2026

6 Μαΐου 2026

[Β.ΚΟΥΡΟΥΖΙΔΟΥ ΚΑΡΛΕΤΤΙΔΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρα 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

Α. Α. Α. από τη Συρία

Αιτητής

-και-

Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

Καθ' ων η Αίτηση

 

Ο Αιτητής εμφανίζεται αυτοπροσώπως

Κα Πηνελόπη Βρυωνίδου, Δικηγόρος για τους Καθ' ων η Αίτηση.

(Παρόν η διερμηνέας κα Alqarout Shahd, για πιστή μετάφραση από τα Ελληνικά στα Αραβικά και αντίστροφα)

 

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Με την παρούσα προσφυγή ο Αιτητής προσβάλλει την απόφαση των Καθ' ων η Αίτηση ημερ. 17/11/2025, η οποία του κοινοποιήθηκε στις 13/1/2026 και με την οποία τον πληροφορούν ότι το αίτημα του για διεθνή προστασία ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου απορρίπτεται και ότι αποφασίστηκε η επιστροφή του στην χώρα καταγωγής του. Η αίτηση τους απορρίφθηκε καθότι δεν πληρούνται, οι απαιτούμενες προϋποθέσεις του άρθρου 3 και 19 του περί Προσφύγων Νόμο.

Τα γεγονότα της υπόθεσης περιλαμβάνονται στην Ένσταση των Καθ’ων η αίτηση και επιβεβαιώνονται από τον διοικητικό φάκελο με αριθμό F23-08942R,  που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1.

Εκ προοιμίου, παρατηρώ ότι ο Αιτητής αναφέρει στο πλαίσιο του εισαγωγικού δικογράφου της παρούσας διαδικασίας την επιθυμία του να υποβάλει ένσταση κατά της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου καθότι αντιμετωπίζει προβλήματα με την οικογένεια της γυναίκας του, καθότι δεν τον δέχονταν.

Δεδομένου του γεγονότος ότι ο Αιτητής εμφανίζεται ενώπιον του Δικαστηρίου άνευ συνηγόρου, ο Κανονισμός 7 του Διαδικαστικού Κανονισμούς του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου 1962 δεν τυγχάνει εφαρμογής στην περίπτωσή τους. Αυτό συνεπάγεται ότι ο Αιτητής δεν είναι υποχρεωμένος να θέσει με την προσφυγή του τα νομικά σημεία επί των οποίων αυτή στηρίζεται και να τα αιτιολογήσουν πλήρως.

 

Οι Καθ' ων η αίτηση υιοθέτησαν τα ευρήματα της Υπηρεσίας Ασύλου και παρέπεμψαν το Δικαστήριο στην έκθεση εισήγηση του αρμόδιου λειτουργού.

 

Ο Αιτητής κατά την υποβολή της αίτησης του δήλωσε ότι θέλει να εγκαταλείψει την χώρα καταγωγής του, λόγω του πόλεμου, της ανασφάλειας που επικρατεί και για λόγους που αφορούν την επιστράτευση του. Κατά την συνέντευξη του ο Αιτητής, ισχυρίστηκε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του, λόγω της γενικής κατάστασής ασφάλειας της χώρας καταγωγής του, για λόγους οικογενειακού περιεχομένου (οικογενειακά ζητήματα που προέκυψαν από τον γάμο του με την σύζυγο του) όσο και για επαγγελματικούς λογούς.  Ωστόσο κατά την συνέντευξη του ο Αιτητής δεν προώθησε τον ισχυρισμό του με την στράτευση του.

 

Ο Αιτητής ουδέποτε έχει συλληφθεί ή κρατηθεί στη χώρα καταγωγής. Ο Αιτητής δήλωσε πως δεν συνέβη οτιδήποτε στον ίδιο προσωπικά.

 

Όσον αφορά την διαδικασία που ακολουθήθηκε από την Υπηρεσία Ασύλου προκύπτει ότι αυτή τηρήθηκε σύμφωνα με τον περί Προσφύγων Νόμο.

 

Υπό το φως των πληροφοριών, ως αυτές προκύπτουν από τα πρακτικά της συνέντευξης και τα λοιπά στοιχεία του διοικητικού φακέλου, ο αρμόδιος λειτουργός της Υπηρεσίας σχημάτισε την εισήγησή του επί τη βάση των εξής τεσσάρων (4) ουσιωδών ισχυρισμών: α) Ταυτότητα και την χώρα καταγωγής. Τα προσωπικά στοιχεία και προφίλ Αιτητή, β) Γενική κατάσταση ανασφάλειας στη χώρα καταγωγής του, γ) Λόγους οικονομικού περιεχομένου και δ) οικογενειακά προβλήματα που προκύπτουν από τον γάμο του. Οι πρώτοι 3 ισχυρισμοί του Αιτητή έγιναν δεκτοί ως εσωτερικά και εξωτερικά αξιόπιστοι ωστόσο ο τέταρτος ισχυρισμός απορρίφθηκε ως αναξιόπιστος.

 

Ακολούθως, κατά τη νομική ανάλυση κρίθηκε πως δεν προκύπτει βάσιμος φόβος δίωξης βάσει του άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου, εφόσον διαπιστώθηκε πως δεν πληρούνται τα αναγκαία υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία του φόβου δίωξης. Αναφορικά δε με τις προϋποθέσεις υπαγωγής σε καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας, με βάση τους ισχυρισμούς του Αιτητή, το προσωπικό του προφίλ και την αξιολόγηση κινδύνου διαπιστώθηκε ότι δεν θεωρείται ότι σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής κινδυνεύει να αντιμετωπίσει θανατική ποινή ή εκτέλεση κατά την έννοια του άρθρου 19 (2) (α), ή άλλως βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία κατά την έννοια του άρθρου 19 (2) (β). Ειδικότερα, κατά την αξιολόγηση των προϋποθέσεων του άρθρου 19 (2) (γ) του Περί Προσφύγων Νόμου, κρίθηκε πως το κυβερνείο Idlib δεν βρίσκεται, τη παρούσα χρονική στιγμή, υπό συνθήκες διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης και λαμβάνοντας υπόψη τις προσωπικές περιστάσεις του Αιτητή, έκρινε ότι δεν δημιουργούνται οι προϋποθέσεις ώστε να προκύπτουν βάσιμοι λόγοι να πιστεύεται ότι ο Αιτητής θα υποστεί σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής του ή της σωματικής του ακεραιότητας λόγω άσκησης αδιάκριτης βίας εκ της παρουσίας του και μόνον στην εν λόγω περιοχή στην οποία αναμένεται να επιστρέψει.

 

Ειδικότερα ως προς τον ουσιώδη ισχυρισμό του Αιτητής αναφορικά με τον τόπο καταγωγής του το κυβερνείο Idlib, ο αρμόδιος λειτουργός, αφού ερεύνησε σύμφωνα με τις τελευταίες πηγές πληροφόρησης την κατάσταση στην περιοχή που διαμένει ο Αιτητής, κατέληξε ότι δεν προκύπτει ότι τα περιστατικά που εντοπίζονται μπορεί να θεωρηθούν ως περιστατικά υψηλής έντασης και συχνότητας σε τέτοιο βαθμό που να τεκμαίρεται ότι επικρατούν συνθήκες αδιάκριτης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης και εφόσον αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά. Εξέτασε περαιτέρω, τις προσωπικές περιστάσεις του Αιτητή, καταλήγοντας πως πρόκειται για άμαχο πολίτη, νεαρό στην ηλικία άνδρα, χωρίς προβλήματα υγείας, ικανό για εργασία και με οικογενειακό υποστηρικτικό δίκτυο. 

 

Έχω μελετήσει τόσο την συνέντευξη του Αιτητή, τους προβαλλόμενους λόγους κατά την καταγραφή στην αίτηση του, όσο και την ανάλυση που έκανε ο λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου που αφορά την εσωτερική και την εξωτερική αξιοπιστία των ισχυρισμών του Αιτητή και κρίνω ότι η Υπηρεσία Ασύλου, λαμβάνοντας υπόψιν βεβαίως τις τελευταίες πηγές που αφορούν την κατάσταση ασφαλείας στην Συρία και ειδικότερα στο κυβερνείο της Idlib, όπου εκεί θα επιστρέψει ο Αιτητής για την περίοδο 14/4/2025 έως 17/4/2026, ^{[1] [2]},^[3],^[4] πως δεν προκύπτει από τα δεδομένα ότι ο Αιτητής θα αντιμετωπίσει οποιοδήποτε κίνδυνο με την επιστροφή του λαμβάνοντας βεβαίως και τις προσωπικές του περιστάσεις.

 

Αναφορικά με τον ουσιώδη ισχυρισμό 4 που αφορά στα οικογενειακά προβλήματα του Αιτητή συντάσσομαι με τα ευρήματα του αρμόδιου λειτουργού όπως αυτά καταγράφονται στην προσβαλλομένη απόφαση. Περαιτέρω κρίνω στη βάση των ισχυρισμών του πως δεν προκύπτει ότι αυτός θα αντιμετωπίσει οποιοδήποτε κίνδυνο με την επιστροφή του στην χώρα καταγωγής του λόγω αυτών των προβλημάτων.

 

Έπειτα από ενδελεχή εξέταση του διοικητικού φακέλου και όπως προκύπτει από τα στοιχεία που βρίσκονται σε αυτόν, κρίνω ως ορθή από τους Καθ' ων η αίτηση την αποδοχή των ουσιωδών ισχυρισμών του Αιτητή, ήτοι των προσωπικών στοιχείων, της γενικής κατάστασης ανασφάλειας στη χώρα καταγωγής του και τους λόγους οικονομικού περιεχομένου και ως εκ τούτου το Δικαστήριο δεν βρίσκει λόγο διαφοροποίησης επί των ανωτέρω ευρημάτων των Καθ'ων η αίτηση. Η γενική αξιοπιστία του Αιτητή κατά τη διάρκεια της συνέντευξής του υπήρξε ικανοποιητική, υπήρξε συνεκτικός στις απαντήσεις του και δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις ως προς τους ισχυρισμούς του αναφορικά με τους λόγους 1-3 που τον οδήγησαν να εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής του. Περαιτέρω κρίνω ότι η έρευνα της διοίκησης σε επίσημες πήγες πληροφόρησης είναι επαρκής, πλήρης και επίκαιρες, ώστε να οδηγήσει σε ασφαλή συμπεράσματα και ο αρμόδιος λειτουργός ορθά κατέληξε ότι δεν στοιχειοθετείται εύλογος βαθμός ύπαρξης μελλοντικού κινδύνου.

 

Κατά την διάρκεια της συνέντευξης δεν γίνεται επίκληση κατά τρόπο ειδικό και συγκεκριμένο οιωνδήποτε κρίσιμων στοιχείων και περιστατικών από τα οποία να μπορεί να τεκμηριωθεί κατά τρόπο αρκούντως σαφή και συγκεκριμένο η συνδρομή πραγματικού, προσωπικού και ενεστώτος κινδύνου.

 

Υπό το φως των όσων έχω αναφέρει κρίνω ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι νόμιμη και εύλογη. Οι Καθ’ων οι Αίτηση ενέργησαν σύντομα και συνεκτίμησαν όλα τα ενώπιον τους στοιχεία και δεν καταδεικνύεται ώστε να δικαιολογηθεί η επέμβαση του Δικαστηρίου. Αντιθέτως κρίνω ότι με σαφήνεια και την υπό εξέταση περίπτωση και για τους λόγους που έχουν ήδη αναφερθεί τα πραγματικά περιστατικά δεν στοιχειοθετούν και δεν στηρίζουν τις υπό του περί Προσφύγων Νόμου, άρθρα 3, 3 (δ), της σύμβασης της Γενεύης του 1951, για το καθεστώς τον προσφύγων, όσο και του άρθρου 19 (α) (β) (γ), ότι υπάρχουν οι αναγκαίες προϋποθέσεις υπαγωγής του εν λόγω Αιτητή στο προστατευτικό καθεστώς του πρόσφυγα.

 

Συνεπώς η προσφυγή απορρίπτεται με €1000 εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ’ων η Αίτηση.

 

 

 

Βούλα Κουρουζίδου - Καρλεττίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.