ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθ. Αρ.: 2214/2025

 

27 Μαΐου, 2026

[Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

I.Y. από Γουινέα

Αιτητής

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω της Υπηρεσίας Ασύλου

Καθ’ ων η Αίτηση

Εμφανίσεις:

Π. Σαββίδης (κος), Δικηγόρος για τον Αιτητή.

Χ. Δημητρίου (κα) για Λ. Βελίκοβα (κα), Δικηγόροι για τους Καθ΄ ων η αίτηση.

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την παρούσα προσφυγή ο Αιτητής προσβάλλει την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, επιστολής ημερομηνίας 01/08/25, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα του αναφορικά με την αίτησή του για παροχή διεθνούς προστασίας και/ή ζητά την έκδοση νέας απόφασης για παραχώρηση σε αυτόν καθεστώτος διεθνούς προστασίας και/ή ότι η απόφαση επιστροφής του Αιτητή οδηγεί σε απάνθρωπη και/ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία κατά παράβαση του Άρθρου 2 και 3 της ΕΣΔΑ και/ή οποιαδήποτε άλλη θεραπεία υπό τις περιστάσεις.

 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Ο Αιτητής υπέβαλε αίτηση για παροχή διεθνούς προστασίας στις 10/03/21. Ακολούθως, η Υπηρεσία Ασύλου προχώρησε σε κλείσιμο του φακέλου και διακοπή της διαδικασίας εξέτασης της αίτησης του στις 05/10/22. Στις 10/07/24 ο Αιτητής υπέβαλε αίτημα για επανάνοιγμα του φακέλου του, ακολούθησε έγκριση στις 13/02/25 και συνέντευξη στις 24/06/25. Η έκθεση/εισήγηση επί του αιτήματος ασύλου ετοιμάστηκε στις 16/07/25 και στις 25/07/25 λήφθηκε απορριπτική απόφαση, απόφαση που αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

 

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Ο δικηγόρος για τον Αιτητή περιόρισε τους νομικούς ισχυρισμούς ακύρωσης της προσβαλλόμενης πράξης σε αυτούς που αφορούν τη διεξαγωγή μη δέουσας έρευνας και ανεπαρκούς αιτιολογίας.

 

Οι Καθ' ων η Αίτηση υιοθέτησαν το περιεχόμενο της ένστασης τους και υποστήριξαν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έχει ληφθεί ορθά και νόμιμα, μετά από δέουσα έρευνα και αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα ουσιώδη στοιχεία, γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης. Επιπρόσθετα, υποστηρίζουν ότι η επίδικη πράξη είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη.

 

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Θα πρέπει να υποδειχθεί ότι μεγάλο μέρος της Γραπτής Αγόρευσης του συνηγόρου του Αιτητή αναλώνεται σε επανάληψη αρχών του διοικητικού δικαίου και/ή Νόμων και/ή κανόνων δικαίου χωρίς να γίνεται ουσιαστική υπαγωγή των πραγματικών περιστάσεων και νομικών δεδομένων της υπόθεσης με αποτέλεσμα να καθίστανται ανεπαρκούς αιτιολόγησης. Με βάση τον Κανονισμό 7 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962, που εφαρμόζονται κατ’ αναλογία και από το παρόν Δικαστήριο (Βλέπε Κανονισμός 2 των περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας  Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019 έως 2022 (3/2019), επιβάλλεται η υποχρέωση στον αιτητή όχι μόνο να εγείρει με το δικόγραφο του όλα τα σημεία τα οποία υποστηρίζουν την προσφυγή του αλλά ταυτόχρονα να τα αιτιολογεί πλήρως. Η αιτιολόγηση νομικών σημείων είναι απαραίτητη για την εξέταση λόγων ακύρωσης από το Δικαστήριο, οποιαδήποτε αοριστία ή ασάφεια, αναπόφευκτα επηρεάζει τη νομική τους βάση με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να κριθούν αναιτιολόγητοι και ανεπίδεκτοι δικαστικής εκτίμησης. Επομένως, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί ισχυρισμοί που δεν εξειδικεύονται ή δεν αιτιολογούνται διότι με αυτό τον τρόπο το Δικαστήριο, παρόλο που ασκεί και έλεγχο ουσίας, θα οδηγείτο σε συζήτηση σχεδόν οιουδήποτε θέματος κατά παράβαση των δικονομικών διατάξεων και του ρόλου που διαδραματίζουν στον καθορισμό των επίδικων θεμάτων και της διεξαγωγής της διοικητικής δίκης. (Βλέπε Δημοκρατία ν. Κουκκουρή (1993) 3 Α.Α.Δ. 598, Latomia Estate Ltd v. Δημοκρατίας (2001) 3 Α.Α.Δ. 672, Δημοκρατία ν. Σπύρου (2007) 3 Α.Α.Δ. 533, Δημοκρατία ν. Shalaeva (2010) 3 Α.Α.Δ. 598, επίσης - Ιωσηφίδης ν. Γενικού Εισαγγελέα (1990) 3 Α.Α.Δ. 4599, Kadivari ν. Δημοκρατίας (αρ. 2) (1992) 4 Α.Α.Δ. 2924, βλέπε επίσης Υπόθ. Αρ. 107/2017, Χριστόδουλος Μιχαήλ (Συνταγματάρχης) κ.α. ν. Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω Υπουργού Άμυνας, ημερομηνίας 11/12/2017 -όπου γίνεται επανάληψη της πάγιας νομολογίας επί του ζητήματος και ειδικά την Ε.Δ.Δ.Δ.Π. Αρ. 61/2022, LOUISE GARCIA NYEMB v. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΑΣΥΛΟΥ, ημερ.30/10/24 αναφορικά με τους δικονομικά παραδεκτούς λόγους ακύρωσης). Σημειώνεται επί τούτου ότι οιαδήποτε παράλειψη της αρμόδιας αρχής (σε περίπτωση που διαπιστωθεί από το Δικαστήριο) κατά την εξέταση αίτησης ασύλου δεν καθιστά άκυρη όλη την διοικητική ενέργεια που οδήγησε σε απόρριψη αιτήματος ασύλου (λόγω της ευρείας εξουσίας του παρόντος Δικαστηρίου για έλεγχο ορθότητας της απόφασης βλέπε σχετικά C‑283/24 B. F. ν Κυπριακής Δημοκρατίας, ημερ.03/04/2025, ΕΔΔΔΔ Αρ.107/2023, Κυπριακή Δημοκρατία ν. Q.B.T., ημερ. 11/02/2025, ΕΔΔΔΔ Αρ.17/2021 Janelidze ν. Δημοκρατίας, ημερ.21/09/2021). Τέλος, οι λόγοι ακύρωσης που καταγράφονται στην προσφυγή, αλλά δεν έχουν αναπτυχθεί μέσω της Γραπτής Αγόρευσης θεωρείται, με βάση την πάγια νομολογία, ότι έχουν εγκαταλειφθεί και/ή δεν έχουν προωθηθεί.

 

Ανεξάρτητα, όμως, της πιο πάνω διαπίστωσης αντλώντας τις εξουσίες που ορίζονται στο Άρθρο 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2026 (Ν.73(Ι)/2018), προχωρώ σε αξιολόγηση της ουσίας του αιτήματος του Αιτητή σε συνάρτηση με τους νομικούς ισχυρισμούς έλλειψης δέουσας έρευνας και ανεπαρκούς αιτιολόγησης της προσβαλλόμενης πράξης στη βάση του περιεχομένου του διοικητικού φακέλου (στο εξής «ΔΦ»). Η εξέταση της ουσίας της αίτησης ασύλου του Αιτητή, των στοιχείων του φακέλου, των πηγών πληροφόρησης σε σχέση με την χώρα καταγωγής και των ουσιωδών ισχυρισμών του είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τους ισχυρισμούς για μη παροχή σε αυτόν του καθεστώτος πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας και/ή άπτονται ζητημάτων ουσίας της αίτησης τα οποία το Δικαστήριο εξετάζει συνδυαστικά και/ή στην ολότητα τους.

 

Ο Αιτητής κατά την υποβολή της αίτησης του για διεθνή προστασία προέβαλε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του λόγω φόβου ότι θα σκοτωνόταν από τις αρχές της χώρας του, μετά τη σύλληψή του κατά τη διάρκεια ειρηνικής πορείας διαμαρτυρίας ενάντια στις συνταγματικές αλλαγές. Ισχυρίστηκε ότι συνελήφθη, κρατήθηκε και βασανίστηκε από τις δυνάμεις ασφαλείας, οι οποίες συνεχίζουν, κατά τους ισχυρισμούς του, να βασανίζουν και να εξαφανίζουν διαδηλωτές σε στρατόπεδο συγκέντρωσης με την ονομασία «Soronkoni». Περαιτέρω, ανέφερε ότι η μητέρα του βιάστηκε κατά τη διάρκεια πολιτικής συγκέντρωσης στις 28/09/09, γεγονός που της προκάλεσε προβλήματα και διακρίσεις μέχρι τον θάνατό της, ενώ επηρεάστηκε και ο πατέρας του, ο οποίος δεν άντεξε τα ίδια προβλήματα υγείας. Τέλος, ισχυρίστηκε ότι η κατάσταση μεταξύ του ιδίου και των γονέων του ήταν τεταμένη, ότι τον έδιωξαν από το σπίτι και ότι, αφού έμεινε άστεγος, αποφάσισε να εγκαταλείψει τη χώρα του (ερυθρό 10 ΔΦ). Κατά τη συνέντευξή του προέβαλε ότι εγκατέλειψε τη Γουινέα επειδή φοβόταν ότι θα σκοτωνόταν από τις αρχές λόγω της συμμετοχής του στο πολιτικό κίνημα FNDC και της δράσης του σε διαδηλώσεις κατά της αλλαγής του Συντάγματος και της τρίτης θητείας του Προέδρου Alpha Condé. Ισχυρίστηκε ότι συνελήφθη δύο φορές, το 2019 και το 2020, κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων, κρατήθηκε στο στρατόπεδο «Alpha Yaya» και υπέστη ξυλοδαρμούς, βασανιστήρια και απειλές από αστυνομικούς, στρατιωτικούς και χωροφύλακες. Περαιτέρω, ανέφερε ότι μετά την αποφυλάκισή του δεχόταν συνεχείς απειλές και ότι οι αρχές τον αναζητούσαν στην οικία του, με αποτέλεσμα να κρύβεται μέχρι την αναχώρησή του από τη χώρα. Επιπλέον, ισχυρίστηκε ότι φοβάται την επιστροφή του στη Γουινέα, καθώς θεωρεί ότι τόσο η προηγούμενη όσο και η σημερινή κυβέρνηση συνεχίζουν να διώκουν μέλη και υποστηρικτές του FNDC (ερυθρό 50-65 ΔΦ).

 

Από τις απαντήσεις του Αιτητή ο λειτουργός αποδέχθηκε το προφίλ, τα προσωπικά στοιχεία και τον τόπο συνήθους διαμονής του στη Γουινέα (πρώτος ουσιώδης ισχυρισμός) (ερυθρό 136-139 ΔΦ), καθώς και τον ισχυρισμό περί σύλληψης και κράτησής του λόγω της συμμετοχής του στις διαδηλώσεις του Νοεμβρίου 2019 και Οκτωβρίου 2020 κατά του πρώην Προέδρου Alpha Condé και της τροποποίησης του Συντάγματος (δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός) (ερυθρά 133-136 ΔΦ). Αντιθέτως, απορρίφθηκαν ο τρίτος και ο τέταρτος ουσιώδης ισχυρισμός του Αιτητή.

 

Αναφορικά με τον τρίτο ουσιώδη ισχυρισμό του Αιτητή, ήτοι ότι ήταν μέλος του πολιτικού κινήματος FNDC και είχε ρόλο κινητοποίησης πολιτών για συμμετοχή στις διαδηλώσεις κατά του Alpha Condé, ο λειτουργός έκρινε ότι ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να παραθέσει επαρκείς, συγκεκριμένες και λεπτομερείς πληροφορίες αναφορικά με τη συμμετοχή και τον ρόλο του εντός του κινήματος. Ειδικότερα, παρότι ισχυρίστηκε ότι συμμετείχε σε συναντήσεις του FNDC και ότι είχε ρόλο «mobilizer», οι απαντήσεις του ως προς το περιεχόμενο των συναντήσεων, την οργάνωση των διαδηλώσεων και τη λειτουργία του κινήματος παρέμειναν γενικές και αόριστες. Περαιτέρω, ενώ ανέφερε ότι τον ρόλο του ανέθεσαν οι Thierno Diallo και Abdullah Diallo, περιορίστηκε να τους περιγράψει απλώς ως υπεύθυνους της περιοχής Matam, χωρίς να μπορεί να παραθέσει περισσότερες πληροφορίες για το πολιτικό τους προφίλ ή τις αρμοδιότητές τους. Επιπλέον, όταν κλήθηκε να εξηγήσει πώς κινητοποιούσε πολίτες και τι καθοδήγηση λάμβανε, οι δηλώσεις του κρίθηκαν μη συγκεκριμένες, καθώς περιορίστηκε να αναφέρει ότι επικοινωνούσε με φίλους του τηλεφωνικώς ή μέσω μηνυμάτων και συζητούσε μαζί τους για την πολιτική κατάσταση στη χώρα (ερυθρό 132-133 ΔΦ). Ο λειτουργός έκρινε ότι τα λεγόμενα του Αιτητή δεν τεκμηρίωναν επαρκώς ότι κατείχε ουσιαστικό ή διακριτό ρόλο στο FNDC. Παρότι εξωτερικές πηγές επιβεβαίωναν την ύπαρξη και δράση του FNDC, κρίθηκε ότι ο Αιτητής δεν κατόρθωσε να θεμελιώσει την εσωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού του, ο οποίος απορρίφθηκε (ερυθρό 129-132 ΔΦ).

 

Αναφορικά με τον τέταρτο ουσιώδη ισχυρισμό του Αιτητή, ήτοι ότι δεχόταν απειλητικά τηλεφωνήματα και μηνύματα και ότι αναζητείτο από τις δυνάμεις ασφαλείας της χώρας του, ο λειτουργός έκρινε ότι οι δηλώσεις του στερούνταν συγκεκριμένων και συνεκτικών στοιχείων που να αποδεικνύουν προσωπική στοχοποίησή του. Ειδικότερα, ως προς τα απειλητικά τηλεφωνήματα και μηνύματα, ο Αιτητής παρέθεσε γενικά ότι δεχόταν απειλές πως θα τον σκοτώσουν ή θα τον καταστρέψουν εάν δεν σταματούσε τη συμμετοχή του στις διαδηλώσεις, χωρίς να είναι σε θέση να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες ή συγκεκριμένα περιστατικά, παρά τον ισχυρισμό του ότι οι απειλές ήταν συνεχείς. Επιπλέον, όταν ερωτήθηκε για τα μέτρα προστασίας που έλαβε, απάντησε αόριστα ότι δεν κοιμόταν στο ίδιο μέρος. Περαιτέρω, αναφορικά με τον ισχυρισμό ότι οι δυνάμεις ασφαλείας τον αναζητούσαν στην οικία του, ανέφερε ότι χωροφύλακες και πρόσωπα με πολιτική περιβολή μετέβαιναν στην οικία του αναζητώντας τον, χωρίς ωστόσο να παραθέσει συγκεκριμένα περιστατικά ή συνεκτικές πληροφορίες σχετικά με τις επισκέψεις αυτές. Επιπλέον, ενώ ισχυρίστηκε ότι οι αρχές τον αναζητούσαν λόγω της συμμετοχής του στις διαδηλώσεις, όταν ερωτήθηκε τι τον καθιστούσε γνωστό στις αρχές, απάντησε αόριστα ότι «ίσως» αναζητούσαν άτομα που κινητοποιούσαν άλλους διαδηλωτές. Ο λειτουργός έκρινε ότι οι δηλώσεις του παρέμειναν αόριστες και μη επαρκώς τεκμηριωμένες ώστε να αποδεικνύεται ότι αποτελούσε προσωπικό στόχο των αρχών (ερυθρό 128-129 ΔΦ). Παρότι εξωτερικές πηγές επιβεβαίωναν τη χρήση βίας και αυθαίρετων συλλήψεων κατά διαδηλωτών στη Γουινέα κατά την επίμαχη περίοδο, κρίθηκε ότι ο Αιτητής δεν κατόρθωσε να θεμελιώσει την προσωπική του στοχοποίηση και ως εκ τούτου ο ισχυρισμός απορρίφθηκε (ερυθρό 127-128 ΔΦ).

 

Μετά από συνολική αξιολόγηση της γενικότερης αξιοπιστίας του Αιτητή, των όσων τέθηκαν ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου υπό μορφή δηλώσεων διαπιστώνω ότι η αξιοπιστία επί αυτού του σημείου του αιτήματός του – που είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι με μελλοντοσταφή κίνδυνο, δεν τεκμηριώνεται. Διαπιστώνεται ότι δεν ήταν σε θέση να προσφέρει λεπτομερή περιγραφή ως κατ΄ ισχυρισμό μέλος του πολιτικού κινήματος FNDC του ρόλου του, της συμμετοχής του και γενικά επαρκείς λεπτομέρειες που να δεικνύουν ένα ενεργά πολιτικοποιημένο πρόσωπο με υψηλούς δείκτες κινδύνου. Ανεπαρκέστατος κρίνεται και σε σχέση με τις αναφορές του ήτοι ότι δεχόταν απειλητικά τηλεφωνήματα και μηνύματα και/ή ότι αναζητείτο από τις δυνάμεις ασφαλείας της χώρας του.Ούτε παρείχε κάθε διαθέσιμη βοήθεια στον εξεταστή για τη διαπίστωση των στοιχείων της υπόθεσής του, ούτε τεκμηρίωσε τους ισχυρισμούς του με επαρκή λεπτομέρεια, ενώ υπήρξε αντιφατικός και ασυνεπής στις δηλώσεις του σε αρκετά σημεία ουσίας και που σχετίζονται με το αίτημά του (Άρθρο 18 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025 (Ν. 6(Ι)/2000), βλέπε επίσης Πρακτικός Οδηγός της EASO: Αξιολόγηση των Αποδεικτικών Στοιχείων, Μάρτιος 2015, σελ.11 και Evidence and credibility assessment in the context of the Common European Asylum System της EUAA, February 2023, σελ.57-72, 103-112 και 120-131, βλέπε επίσης §205 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες). Ούτε δε, σε διευκρινιστικές ερωτήσεις του λειτουργού για αριθμό ζητημάτων ήταν σε θέση να παράσχει ικανοποιητικές απαντήσεις και λεπτομερείς εξηγήσεις^[1], αλλά ούτε και θα μπορούσε να τύχει του ευεργετήματος της αμφιβολίας, το οποίο δίνεται μόνο όταν έχουν προσκομισθεί όλα τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία και όταν ο εξεταστής είναι γενικά ικανοποιημένος από την αξιοπιστία του αιτούντα (Βλέπε §204 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες). Θα αναμενόταν δε, από τον Αιτητή, για τέτοια ουσιώδη ζητήματα που αφορούν σημαντικά γεγονότα και περιστατικά, στα οποία και στηρίζεται ο πυρήνας του αιτήματος του, να είναι σταθερός στις απαντήσεις του, να είναι σε θέση να παρουσιάσει το αίτημά του με συνέπεια, συνάφεια και επαρκή περιγραφή του αφηγήματος του, καθώς και να είναι σε θέση να δώσει ευλογοφανείς εξηγήσεις στις περιπτώσεις όπου τα λεγόμενά του παρουσιάζουν ασυνέπεια και αντιφάσεις. Οι ανεπαρκείς πληροφορίες για ένα κατ΄ ισχυρισμό ενεργά πολιτικοποιημένο πρόσωπο, αποδυναμώνουν σημαντικά τους δείκτες αξιοπιστίας του στο σύνολό τους. Υπάρχουν δε, επί της έκθεσης-εισήγησης καταγραφές του λειτουργού ως προς τα ευρήματα αναξιοπιστίας του Αιτητή με παραπομπές και σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης όπου κρίθηκε σκόπιμο/εφικτό. Ούτε κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία και/ή μέσω της Γραπτής Αγόρευσης υποδείχθηκαν σημεία επί της συνέντευξης ή της έκθεσης/εισήγησης που να τεκμηριώνουν ελλιπή υπό τις περιστάσεις έρευνα της αρμόδιας αρχής ή που να ανατρέπουν το τεκμήριο εσωτερικής αναξιοπιστίας του Αιτητή κατά την αξιολόγηση των ισχυρισμών του. Εξάλλου, (α) δεν προκύπτει από τις δηλώσεις του (αφού κρίθηκε αναξιόπιστος για τους ισχυρισμούς τρία και τέσσερα) ότι δύναται να του αναγνωρισθεί φόβος δίωξης  (λόγω της αποδοχής του δεύτερου ισχυρισμού), (β) δεν αποτελεί άμεσο υποκείμενο της δίωξης, (γ) η προηγούμενη κυβέρνηση Alpha Conde και παράγοντες αυτής δεν υφίστανται πλέον (ο πρώτος έχει εξέλθει της χώρας και μέλη της κυβέρνησης έχουν κατηγορηθεί για εγκλήματα πολέμου), (δ) η πολιτική ηγεσία στην χώρα έχει αλλάξει, (ε) ούτε δυνητικός κίνδυνος απορρέει λόγω του μεμονωμένου περιστατικού σύλληψης της κράτησης του - ενώ στην ουσία η αρμόδια αρχή εμφανώς εξέτασε το σύνολο των κρίσιμων περιστάσεων του, περιλαμβανομένων των συνεπειών που ενδέχεται να έχει ο Αιτητής με την επιστροφή του ως η αξιολόγηση κινδύνου που διενεργήθηκε ενδελεχώς και/ή προκύπτει μέσω της έκθεσης/εισήγησης σε συνδυασμό με πλήρη παράθεση εξωτερικών πηγών πληροφόρησης (ερυθρά 128-124 ΔΦ). Ούτε πληρούνται σωρευτικά οι προϋποθέσεις για παραχώρηση σε αυτόν του καθεστώτος πρόσφυγα καθότι δεν πληρούνται τα κριτήρια μορφής δίωξης, του φορέα δίωξης αλλά ούτε τεκμηρίωσε ότι ανήκει σε οποιαδήποτε πολιτική, θρησκευτική, εθνική, στρατιωτική ή κοινωνική οργάνωση ή ομάδα στη χώρα καταγωγής του που να αντιμετωπίζει δίωξη (Βλέπε Άρθρα 3, 3Α και 3Β του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000). Επομένως, η κατάληξη της Υπηρεσίας Ασύλου είναι ορθή, καθότι από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον της και από τις παραστάσεις του Αιτητή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000).

Ως προς το εάν η περίπτωση του εμπίπτει στις προϋποθέσεις παροχής καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας, ο λειτουργός εξέτασε κατά πόσο θα υπόκειτο σε περίπτωση επιστροφής του στην χώρα καταγωγής σε οποιαδήποτε τέτοια σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη ως προσδιορίζεται στο Άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000) και κατέληξε ότι τέτοιος κίνδυνος δεν υφίσταται. Ουδείς εκ των ισχυρισμών που πρόβαλε τεκμηριώνει την ύπαρξη ουσιωδών λόγων ώστε να πιστεύεται ότι ο ίδιος προσωπικά, σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του, θα υποβληθεί σε κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή σε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία. Ειδικά δε ως προς το σκέλος της διακινδύνευσης λόγω βίας ασκούμενης αδιακρίτως σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξης, ο λειτουργός σημειώνει ότι βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, επιβεβαιώνεται ότι στην περιοχή του Αιτητή δεν παρατηρούνται συνθήκες ένοπλων συγκρούσεων. Σημειώνεται ότι, ο ίδιος σε κανένα στάδιο της διαδικασίας αξιολόγησης της αίτησής του ανέφερε ότι κινδυνεύει λόγω ένοπλης σύρραξης στη χώρα του, ενώ από αναθεωρημένη έρευνα του Δικαστηρίου σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης ανευρέθηκε ότι δεν δραστηριοποιούνται μη κρατικοί ένοπλοι φορείς στην Γουινέα, αλλά μόνον πολιτικές αναταραχές, διαδηλώσεις και υψηλά ποσοστά εγκληματικότητας, ^[2]ενώ από τη βάση δεδομένων ACLED (The Armed Conflict Location & Event Data Project) προκύπτει ότι τα περιστατικά ασφαλείας που αφορούν συνολικά το τόπο καταγωγής του είναι χαμηλά^[3] (ως και τα συμπεράσματα του λειτουργού), έτσι ώστε η κατάσταση στην εν λόγω περιοχή να μην μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένοπλη σύρραξη επιφέρουσα συνθήκες αδιακρίτως ασκούμενης βίας. Ως εκ τούτου, παρέλκει περαιτέρω διερεύνηση των προσωπικών του περιστάσεων για λόγους εφαρμογής της «αναπροσαρμοσμένης κλίμακας» όπως αυτή απορρέει από τη Νομολογία του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκής Ένωσης^[4]. Πέραν των πιο πάνω, αφορά υγιή ενήλικο άνδρα μορφωμένο, ικανό για εργασία και χωρίς προβλήματα υγείας ή έτερο στοιχείο ευαλωτότητας.

 

Βάσει των στοιχείων του φακέλου και της έκθεσης/εισήγησης της λειτουργού (ως αναλύονται ανωτέρω) διαπιστώνω επαρκή έρευνα υπό τις περιστάσεις από την Υπηρεσία Ασύλου κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης. Η έκταση της έρευνας, ο τρόπος και η διαδικασία που ακολουθήθηκε από την αρμόδια αρχή (Βλέπε Δημοκρατία ν. Κοινότητας Πυργών κ.ά. (1996) 3 Α.Α.Δ. 503, Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας ν. Ζάμπογλου (1997) 3 Α.Α.Δ. 270, Αντώνης Ράφτης ν. Δημοκρατίας (2002) 3 Α.Α.Δ. 345) ήταν σύμφωνα με την νομοθεσία και υπό την καθοδήγηση σχετικών επί του θέματος εγχειριδίων. Η απόφαση είναι επαρκώς αιτιολογημένη και είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα πραγματικά και νομικά περιστατικά της υπόθεσης, ενώ η αιτιολογία της προσβαλλόμενης πράξης συμπληρώνεται και/ή αναπληρώνεται μέσα από τα στοιχεία του φακέλου του Αιτητή ήτοι της έκθεσης/εισήγησης της λειτουργού η οποία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της απόφασης του εξουσιοδοτημένου από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιου λειτουργού, όπως επίσης και από το σύνολο της όλης διοικητικής ενέργειας με αποτέλεσμα να καθίσταται εφικτός ο δικαστικός έλεγχος (Βλέπε Φράγκου ν. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ.270). Μετά δε από έλεγχο νομιμότητας/ορθότητας και πραγματικό έλεγχο των περιστάσεων του Αιτητή, όπως αναλύεται ανωτέρω, το Δικαστήριο στα πλαίσια των εξουσιών του, καταλήγει στο ίδιο εύρημα ότι δηλαδή δεν μπορεί να του αναγνωριστεί το καθεστώς του πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας.

 

Ως εκ τούτου, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται με €1300 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

 

                         

Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.