ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθ. Αρ.: 2524/2025

 

08 Μαΐου, 2026

[Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

Α.Κ. από Γουινέα

Αιτητής

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω της Υπηρεσίας Ασύλου

Καθ’ ων η Αίτηση

Εμφανίσεις:

Α. Ταμπούρλα (κα) για Χ. Δημητρίου (κος), Δικηγόρος για τον Αιτητή.

P. Προδρόμου (κα), για Λ. Βελίκοβα (κα), Δικηγόροι για τους Καθ΄ ων η αίτηση.

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την παρούσα προσφυγή προσβάλλεται η απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, επιστολής ημερομηνίας 14/09/25, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του Αιτητή για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας, ως άκυρη, αντισυνταγματική, παράνομη και στερούμενη κάθε έννομου αποτελέσματος και/ή οποιαδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο κρίνει δίκαια υπό τις περιστάσεις.

 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Ο Αιτητής υπέβαλε αίτηση για διεθνή προστασία στις 03/12/21, στις 09/04/25 πραγματοποιήθηκε η συνέντευξή του και στις 04/09/25 εκδόθηκε η σχετική έκθεση/εισήγηση. Ο εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιος λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου ενέκρινε την εισήγηση στις 08/09/25, απόφαση που αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

 

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Η δικηγόρος για τον Αιτητή περιόρισε τους νομικούς ισχυρισμούς ακύρωσης της προσβαλλόμενης πράξης σε αυτούς που αφορούν τη διεξαγωγή μη δέουσας έρευνας.

 

Οι Καθ' ων η Αίτηση υιοθέτησαν το περιεχόμενο της ένστασης τους και υποστήριξαν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έχει ληφθεί ορθά και νόμιμα, μετά από δέουσα έρευνα και αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα ουσιώδη στοιχεία, γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης. Επιπρόσθετα, υποστηρίζουν ότι η επίδικη πράξη είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη.

 

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Το Δικαστήριο αντλώντας τις εξουσίες που ορίζονται στο Άρθρο 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2026 (Ν.73(Ι)/2018), προχωρεί σε αξιολόγηση των λόγων ακύρωσης που συναρτώνται με ζητήματα ουσίας του αιτήματος του Αιτητή σε συσχέτιση με ισχυρισμούς που αφορούν έλλειψη δέουσας έρευνας και μη εξατομικευμένης αξιολόγησης της περίπτωσης του.

 

Ως προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου, πρόκειται για πρόσωπο υπήκοο της Δημοκρατίας της Γουινέας (στο εξής «Γουινέα»), με τόπο καταγωγής και συνήθους διαμονής την πόλη Kamsar της πολιτείας Boke. Ο πατέρας του απεβίωσε στις 02/05/20, ενώ η μητέρα του διαμένει στο χωριό Teressa της πόλης Kamsar μαζί με τις τρείς αδελφές του. Με τη μητέρα του διατηρεί μηνιαία επικοινωνία. Ανέφερε ότι έχει ένα υιό με την γυναίκα του με την οποία βρίσκονται σε διάσταση οι οποίοι διαμένουν στην Γουινέα. Ανέφερε ότι ξεκίνησε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, την οποία ωστόσο διέκοψε λόγω οικονομικών δυσκολιών. Επιπλέον, δήλωσε ότι ολοκλήρωσε επαγγελματικό πρόγραμμα εκπαίδευσης ως συγκολλητής γραμμών τρένων και στη συνέχεια εργάστηκε στο πλαίσιο προγράμματος πρακτικής άσκησης. Μετά την ολοκλήρωση της πρακτικής του άσκησης, ασχολήθηκε με αγροτικές εργασίες σε οικογενειακή αγροτική γη. Ομιλεί τις γλώσσες Susu και Γαλλικά. Εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του νόμιμα στις 06/10/21 και αφίχθηκε στις μη ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές την επόμενη μέρα. Περί τις 24/10/21 εισήλθε παράνομα στις ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές.

 

Κατά την προσωπική του συνέντευξη, ανέφερε ότι τα προβλήματά του ξεκίνησαν μετά τον θάνατο του πατέρα του το έτος 2020. Συγκεκριμένα, δήλωσε ότι ο θείος του επιδίωξε να ιδιοποιηθεί την περιουσία που ο πατέρας του είχε αφήσει στον ίδιο ως κληρονομιά, προκειμένου να μην διαχωριστεί το συγκεκριμένο αγροτεμάχιο από το όμορο αγροτεμάχιο που ανήκε στον αδελφό του. Επιπλέον, ανέφερε ότι ο θείος του σκόπευε να πωλήσει τη συγκεκριμένη γη σε ιδιωτικές εταιρείες, γεγονός στο οποίο ο Αιτητής δήλωσε ότι ήταν αντίθετος. Παρά τις αντιρρήσεις του, ο θείος του προέβη στην πώληση της γης χωρίς τη συγκατάθεσή του. Όταν ο Αιτητής επιχείρησε να συζητήσει το ζήτημα με τον θείο του, αυτός φέρεται να τον απείλησε ότι θα τον εκδίωκε από την οικία. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Αιτητή, ο θείος του στη συνέχεια άρχισε να αναζητά τρόπους για να τον σκοτώσει. Υποστήριξε ότι, κατόπιν συμβουλής της μητέρας του, απέστειλε τη σύζυγό του και τα ανήλικα τέκνα του στην οικογένεια της συζύγου του. Ο ίδιος μετέβη στην πρωτεύουσα της Γουινέας, Conakry, με σκοπό την ανεύρεση εργασίας. Καθώς δεν κατόρθωσε να εξασφαλίσει εργασία, ανέφερε ότι ζήτησε τη συνδρομή φίλων του προκειμένου να πληροφορηθεί τρόπους αποχώρησης από τη χώρα. Τελικώς, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, ένα άτομο τον βοήθησε να εγκαταλείψει τη χώρα, αναλαμβάνοντας την προετοιμασία των σχετικών ταξιδιωτικών εγγράφων (ερυθρό 42 – 1Χ του διοικητικού φακέλου στο εξής «ΔΦ»). Ερωτηθείς σχετικά με τις ενδεχόμενες συνέπειες σε περίπτωση επιστροφής του στην Γουινέα, ο Αιτητής ανέφερε ότι, εφόσον ο θείος του βρίσκεται εν ζωή, θεωρεί αδύνατη την επιστροφή του στη χώρα. Υποστήριξε ότι δεν έχει καμία προοπτική διαβίωσης στη Γουινέα, καθότι δεν θα διαθέτει στέγη εξαιτίας της στάσης του θείου του, ούτε τη δυνατότητα εξεύρεσης εργασίας. Κληθείς να παράσχει λεπτομέρειες σχετικά με τι θα κάνει ο θείος του σε περίπτωση επιστροφής του στην Γουινέα, απάντησε ότι θα εξεύρει τρόπο να των σκοτώσει καθώς δεν πούλησε όλη την γη αλλά μέρος της (ερυθρό 42 – 2Χ ΔΦ). Σε ερώτηση σχετικά με τη θέση και τον ρόλο του θείου του, ο Αιτητής ανέφερε ότι ο θείος του έχει οριστεί υπαρχηγός του χωριού και έχει αρμοδιότητα την επίλυση διαφορών που προκύπτουν εντός της κοινότητας (ερυθρά 42 – 3Χ, 41– 1Χ-3X, 40 – 1Χ ΔΦ). Κληθείς να παράσχει λεπτομέρειες σχετικά με την κληρονομία που άφησε ο πατέρας του, δήλωσε ότι η οικογένεια καλλιεργούσε κοινό αγροτεμάχιο μεγάλης έκτασης με ρύζι και ξηρούς καρπούς, το οποίο είχε διαμοιραστεί μεταξύ του πατέρα του και του θείου του. Ανέφερε ότι δεν γνωρίζει την οικονομική αξία της γης, ούτε υπάρχουν τίτλοι ιδιοκτησίας ή σχετικά έγγραφα στην κατοχή της οικογένειας. Σε διευκρινιστική ερώτηση ως προς τον τρόπο με τον οποίο ο θείος του κατόρθωσε να πωλήσει το αγροτεμάχιο χωρίς τίτλους ιδιοκτησίας, ανέφερε ότι στο χωριό του, σε περιπτώσεις πώλησης γης, ο πωλητής απευθύνεται στις αρμόδιες αρχές, οι οποίες εκδίδουν τίτλους και έγγραφα ιδιοκτησίας. Κατά δήλωσή του, τα εν λόγω έγγραφα εκδόθηκαν και περιήλθαν στην κατοχή του θείου του, ο οποίος τον απείλησε όταν ο Αιτητής τα ζήτησε (ερυθρό 40 – 2Χ ΔΦ). Ερωτηθείς σχετικά με τις ενέργειες του θείου του για την πώληση της γης, ανέφερε ότι περίπου τρεις έως τέσσερις μήνες μετά τον θάνατο του πατέρα του, ο θείος του ζήτησε από τις αρχές την έκδοση τίτλων ιδιοκτησίας. O Αιτητής ζήτησε από τον θείο του να προβούν σε διαχωρισμό της γης, αίτημα το οποίο ο θείος του απέρριψε, ζητώντας του να μην τον απασχολεί περαιτέρω με το θέμα. Ο Αιτητής επιπλέον ανέφερε ότι η ενδιαφερόμενη εταιρεία επιθυμούσε να διανοίξει δρόμο εντός της εν λόγω γης (ερυθρό 39 – 1Χ ΔΦ). Κληθείς να παράσχει λεπτομέρειες σχετικά με τις απειλές που φέρεται να δέχθηκε, ο Αιτητής δήλωσε ότι, αφού ο θείος του του ζήτησε να μην επανέλθει στο ζήτημα της γης, εκείνος συνέχισε να διεκδικεί το μερίδιό του, γεγονός που οδήγησε τον θείο του να τον απειλεί επανειλημμένα ότι θα τον σκοτώσει. Επιπλέον, ανέφερε ότι και άλλα άτομα του χωριού τον προειδοποίησαν ότι ο θείος του θα μπορούσε να του προκαλέσει βλάβη μέσω μαγείας, η οποία, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, θα μπορούσε να του προκαλέσει σοβαρή ασθένεια, ατύχημα ή ακόμη και τη μεταμόρφωσή του σε φίδι. Δήλωσε ότι οι μεταξύ τους προστριβές ήταν καθημερινές και ότι η τελευταία απειλή έλαβε χώρα περίπου δύο μήνες πριν την αναχώρησή του από την οικία του, τον Αύγουστο του 2020. Σε διευκρινιστική ερώτηση σχετικά με αυτή την δίμηνη περίοδο, ανέφερε ότι δεν είχε καμία επικοινωνία με τον θείο του και ότι δεν προέβη σε καταγγελία στις αστυνομικές αρχές, καθώς θεωρούσε τον θείο του ισχυρό πρόσωπο στην κοινότητα και πίστευε ότι οι αρχές δεν απασχολούνταν με τις απειλές του θείου του (ερυθρά 37 – 1Χ-2Χ-4Χ). Ερωτηθείς για τους λόγους μετάβασής του στην Conakry και για τους λόγους που εν συνεχεία την εγκατέλειψε, ανέφερε ότι η απόφαση ελήφθη κατόπιν παρότρυνσης της μητέρας του, δεδομένου ότι είναι ο μοναδικός της υιός. Δήλωσε ότι κατά τη διαμονή του στην Conakry δεν δέχθηκε απειλές και ότι αρχικά στόχος του ήταν η εξεύρεση εργασίας και επειδή δεν βρήκε εργασία αναγκάστηκε να φύγει (Ερυθρά 37 – 3Χ-5Χ-6Χ ΔΦ). Τέλος, ερωτηθείς σχετικά με την πιθανότητα επιστροφής του στη Γουινέα και ενδεχόμενης ασφαλούς εγκατάστασής του στην Conakry, απάντησε ότι μια τέτοια προοπτική θα ήταν εφικτή μόνον εφόσον εξασφάλιζε εργασία, παρότι δεν γνωρίζει υπό ποιες συνθήκες θα διαμένει. Πρόσθεσε ότι, σε κάθε περίπτωση, θα μεριμνούσε ώστε ο υιός του να παραμείνει με τη μητέρα του (Ερυθρό 36 – 2Χ ΔΦ).

 

Ο λειτουργός στο πλαίσιο της έκθεσης-εισήγησής του εντόπισε δύο ουσιώδεις ισχυρισμούς, ο πρώτος αναφορικά με την ταυτότητα, τη χώρα καταγωγής και τα προσωπικά στοιχεία/προφίλ του Αιτητή, ο δεύτερος αφορά τις ισχυριζόμενες απειλές από τον θείο του λόγω των κτηματικών τους διαφορών. Ο πρώτος ισχυρισμός έγινε αποδεκτός, αντίθετα, ο δεύτερος ισχυρισμός απορρίφθηκε. Ειδικότερα, σχετικά με τον δεύτερο ισχυρισμό: (α) Ο Αιτητής κληθείς να δώσει περαιτέρω πληροφορίες για τον θείο του, ανέφερε ότι ήταν υπεύθυνός για την επίλυση διαφορών και γεωργός, ωστόσο οι πληροφορίες που παρείχε δεν ήταν επαρκείς, καθώς περιορίστηκε να αναφέρει πως είναι υπεύθυνός για την επίλυση διαφορών και γεωργός. Ως προς το πως γνώριζε ότι έλαβε αυτή την θέση έδωσε απάντηση που υποδηλώνει έλλειψή προσωπικής γνώσης, δηλώνοντας ότι τον ενημέρωσαν φίλοι του. Στη συνέχεια, όταν ερωτήθηκε ξανά για τις αρμοδιότητες του θείου του, αποκρίθηκε επαναλαμβάνοντας προηγούμενη απάντηση του ότι ήταν υπεύθυνος για την επίλυση διαφορών, (β) Στη συνέχεια, όταν ερωτήθηκε για το πως κατάφερε ο θείος του να πουλήσει την περιουσία που του άφησε ο πατέρας του, απάντησε με αντιφάσεις και ασυνέπειες. Ανέφερε αρχικώς ότι τα έγγραφα αυτά δίνονται από τις αρχές όταν ένα άτομο επιθυμεί να πουλήσει ένα κομμάτι γης ενώ μετέπειτα ανέφερε ότι τα έγγραφα αυτά είναι στην κατοχή του θείου του. Όταν ερωτήθηκε περαιτέρω για τα έγγραφα αυτά υπέπεσε σε εκ νέου ανακολουθία, αρχικώς ανέφερε ότι δεν έχει δει τα έγγραφα ενώ στην συνέχεια ανέφερε ότι τα έγγραφα έχουν το όνομα του πατέρα και του θείου του. Παράλληλα υπέπεσε εκ νέου σε αντίφαση αναφέροντας αρχικά ότι το χωράφι έχει πωληθεί από τον θείο του ενώ μετέπειτα ισχυρίστηκε ότι έχουν πωληθεί μόνο μέρη του χωραφιού, (γ) Επιπλέον, όταν ερωτήθηκε σχετικά με τις απειλές από τον θείο του, ο Αιτητής ανέφερε ότι όταν ενημερώθηκε για την πρόθεση του θείου του να πουλήσει το χωράφι του ζήτησε να το διαμοιράσουν, κατά την οποία συζήτηση ο θείος του ζήτησε από τον Αιτητή να μην συζητούν το θέμα αυτό. Ωστόσο ο Αιτητής υπέπεσε σε αντίφαση, καθώς όταν του τέθηκε η ερώτηση αυτή σε μετέπειτα στάδιο της συνέντευξης απάντησε ότι ο θείος του απειλούσε την ζωή του ενώ οι συγχωριανοί του τον ενημέρωναν ότι θα προσπαθήσει να τον σκοτώσει με μαγεία, γεγονός το οποία καταδεικνύει έλλειψη ευλογοφάνειας και ανακολουθία του αφηγήματος του Αιτητή, (δ) Διαπιστώθηκε αντίφαση ως προς την φύση και τον αριθμό των απειλών, καθώς ο ίδιος δήλωσε αρχικώς ότι ρωτούσε τον θείο του για το χωράφι και του ζήτησε να μην τον ξαναρωτήσει. Ερωτηθείς στην συνέχεια για την συχνότητα τον απειλών ανέφερε ότι συζητούσαν κάθε μέρα, (ε) Περαιτέρω, όταν ζητήθηκε από τον Αιτητή να παραθέσει πληροφορίες για τους δύο μήνες πριν την αποχώρηση από το σπίτι του, απάντησε ότι δεν μιλούσε στον θείο του δήλωση που αντιφάσκει με το αφήγημα του. Κληθείς να εξηγήσει περαιτέρω τον λόγο για τον οποίο έφυγε από την οικία του αρχικώς ανέφερε ότι η μητέρα του τον συμβούλεψε όπως φύγει από το σπίτι ενώ στην συνέχεια διαφοροποίησε το αφήγημα του αναφέροντας, σε διευκρινιστική ερώτηση, ότι η μητέρα του τον πίεσε. Σημειώνεται ότι αναμενόταν ότι αναμενόταν η σαφής τεκμηρίωση του λόγου για τον οποίο η μητέρα του θα τον υποχρέωνε να εγκαταλείψει την οικογενειακή οικία, (στ) Κληθείς να παράσχει επαρκείς πληροφορίες σχετικά με την ισχυριζόμενη μαγεία την οποία θα χρησιμοποιούσε ο θείος του για να τον σκοτώσει, ο Αιτητής απάντησε με ασάφεια ότι, τον πληροφόρησαν ότι υπάρχουν άτομα τα οποία ειδικεύονται σε αυτό. Σε διευκρινιστική ερώτηση του λειτουργού απάντησε χωρίς ευλογοφάνεια ότι η μαγεία αυτή μπορεί να σε κάνει να αρρωστήσεις, να πάθει κάποιος ατύχημα ακόμα και να σε μεταμορφώσει. Ενώ αποκρίθηκε αρνητικά όταν ερωτήθηκε για την περίπτωση που ο ίδιος έχει βιώσει τέτοιο περιστατικό χρήσης μαγείας. Ο Λειτουργός σημειώνει ότι οι δηλώσεις του Αιτητή χαρακτηρίζονται από έλλειψη ευλογοφάνειας καθώς παρατηρείται αντίφαση μεταξύ ισχυρισμών για απειλές μέσω μαγείας και έλλειψη βιωματικής εμπειρίας, (η) Ο Αιτητής υπέπεσε σε αντίφαση καθώς ισχυρίζεται ότι ο θείος του αναζητά τρόπους να τον σκοτώσει, παράλληλα διέμενε με την άμεση οικογένεια του Αιτητή χωρίς να σημειώνεται καμία τριβή ή πρόβλημα μαζί τους. Το γεγονός αυτό χαρακτηρίζει την παραδοχή των γεγονότων ασυνεπή, (θ) τέλος, ο Αιτητής, ερωτηθείς για την διαμονή του στην Conakry ανέφερε ότι μετέβη για καθαρά οικονομικούς λόγους, ήτοι την εξεύρεση εργασίας και εγκατέλειψε αυτή όταν δεν βρήκε εργασία. Οι δηλώσεις αυτές μετατοπίζουν την αιτιολογία αποχώρησης από την χώρα του οι οποίες αντιφατικά και με έλλειψη συνοχής δεν αναφέρονται από τον ίδιο ως λόγο διαφυγής, (ι) Κατά την εξωτερική αξιοπιστία, ο λειτουργός παραθέτει έρευνα σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης ως προς τις διαφορές γης στην Γουινέα και την χρήση μαγείας ως μοχλό πίεσης κατά των αντιμαχόμενων μερών, η πρακτική αυτή είναι ιδιαίτερα δύσκολη να αντιμετωπιστούν από το σύστημα δικαιοσύνης λόγο της διαφθοράς της πολιτικής παρέμβασης και της έλλειψης πόρων. Ιδιαίτερα σημειώνει ότι η κοινωνική θέση και η ιεραρχία έχουν καταλυτικό ρόλο στις διαφορές γης. Συνολικά διαπιστώνεται ότι παρόλο εξωτερικές πηγές συνάδουν εν μέρει υπέρ του Αιτητή το αφήγημα του κρίθηκε ανακριβές με έλλειψη λογικής και χρονικής συνοχής, έλλειψη ευλογοφάνειας και έλλειψη επαρκών πληροφοριών και ως εκ τούτου ο ανωτέρω ισχυρισμός του απορρίφθηκε.

 

Μετά από συνολική αξιολόγηση της γενικότερης αξιοπιστίας του Αιτητή, των όσων τέθηκαν ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου υπό μορφή δηλώσεων διαπιστώνω ότι η αξιοπιστία επί αυτού του σημείου του αιτήματός του, δεν τεκμηριώνεται. Πράγματι διαπιστώνεται ότι δεν ήταν σε θέση να προσφέρει λεπτομερή περιγραφή των όσων του είχαν συμβεί αναφορικά με τα οικογενειακά ζητήματα και/ή τις περιουσιακές διενέξεις που προέκυψαν, υπήρχαν ασάφειες και δεν μπορούσε να δώσει ικανοποιητικές απαντήσεις. Όπως επιπλέον διαπιστώνεται, οι διαφορές που ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι αντιμετώπιζε στη χώρα καταγωγής του είναι ιδιωτικής φύσεως και θα μπορούσε να αναζητήσει την συνδρομή των αρχών της χώρας του. Το αφήγημα του εμπεριέχει δηλώσεις που στερούνται ιδιαίτερων βιωματικών στοιχείων καθώς και ευλογοφάνειας, ώστε να τεκμηριώνεται (ενδεχομένη) προσωπική εμπλοκή του ιδίου στα κατ’ ισχυρισμό γεγονότα και δίωξή του στη χώρα καταγωγής. Δεν παρείχε κάθε διαθέσιμη βοήθεια στον εξεταστή για τη διαπίστωση των στοιχείων της υπόθεσής του, ούτε τεκμηρίωσε τους ισχυρισμούς του με επαρκή λεπτομέρεια, ενώ υπήρξε αντιφατικός και ασυνεπής στις δηλώσεις του σε αρκετά σημεία ουσίας και που σχετίζονται με το αίτημά του (Άρθρο 18 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025 (Ν. 6(Ι)/2000), βλέπε επίσης Πρακτικός Οδηγός της EASO: Αξιολόγηση των Αποδεικτικών Στοιχείων, Μάρτιος 2015, σελ.11 και Evidence and credibility assessment in the context of the Common European Asylum System της EUAA, February 2023, σελ.57-72, 103-112 και 120-131, βλέπε επίσης §205 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες). Ούτε δε, σε διευκρινιστικές ερωτήσεις του λειτουργού για αριθμό ζητημάτων ήταν σε θέση να παράσχει ικανοποιητικές απαντήσεις και λεπτομερείς εξηγήσεις^[1], αλλά ούτε και θα μπορούσε να τύχει του ευεργετήματος της αμφιβολίας, το οποίο δίνεται μόνο όταν έχουν προσκομισθεί όλα τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία και όταν ο εξεταστής είναι γενικά ικανοποιημένος από την αξιοπιστία του αιτούντα (Βλέπε §204 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες). Θα αναμενόταν δε, από τον Αιτητή, για τέτοια ουσιώδη ζητήματα που αφορούν σημαντικά γεγονότα και περιστατικά, στα οποία και στηρίζεται ο πυρήνας του αιτήματος του, να είναι σταθερός στις απαντήσεις του, να είναι σε θέση να παρουσιάσει το αίτημά του με συνέπεια, συνάφεια και επαρκή περιγραφή του αφηγήματος του, καθώς και να είναι σε θέση να δώσει ευλογοφανείς εξηγήσεις στις περιπτώσεις όπου τα λεγόμενά του παρουσιάζουν ασυνέπεια και αντιφάσεις. Η μη ύπαρξη βιωματικών στοιχείων, καθώς και οι αντιφατικές πληροφορίες, αποδυναμώνουν σημαντικά τους δείκτες αξιοπιστίας του στο σύνολό τους. Υπάρχουν δε, επί της έκθεσης-εισήγησης καταγραφές του λειτουργού ως προς τα ευρήματα αναξιοπιστίας του Αιτητή με παραπομπές και σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης όπου κρίθηκε σκόπιμο/εφικτό. Ούτε κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία και/ή μέσω της Γραπτής Αγόρευσης υποδείχθηκαν σημεία επί της συνέντευξης ή της έκθεσης/εισήγησης που να τεκμηριώνουν ελλιπή υπό τις περιστάσεις έρευνα της αρμόδιας αρχής ή που να ανατρέπουν το τεκμήριο εσωτερικής αναξιοπιστίας του Αιτητή κατά την αξιολόγηση των ισχυρισμών του. Ούτε πληρούνται σωρευτικά οι προϋποθέσεις για παραχώρηση σε αυτόν του καθεστώτος πρόσφυγα καθότι δεν πληρούνται τα κριτήρια μορφής δίωξης, του φορέα δίωξης αλλά ούτε τεκμηρίωσε ότι ανήκει σε οποιαδήποτε πολιτική, θρησκευτική, εθνική, στρατιωτική ή κοινωνική οργάνωση ή ομάδα στη χώρα καταγωγής του που να αντιμετωπίζει δίωξη (Βλέπε Άρθρα 3, 3Α και 3Β του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000). Επομένως, η κατάληξη της Υπηρεσίας Ασύλου είναι ορθή, καθότι από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον της και από τις παραστάσεις του Αιτητή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000).

 

Ως προς το εάν η περίπτωση του εμπίπτει στις προϋποθέσεις παροχής καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας, ο λειτουργός εξέτασε κατά πόσο θα υπόκειτο σε περίπτωση επιστροφής του στην χώρα καταγωγής σε οποιαδήποτε τέτοια σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη ως προσδιορίζεται στο Άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000) και κατέληξε ότι τέτοιος κίνδυνος δεν υφίσταται. Ουδείς εκ των ισχυρισμών που πρόβαλε τεκμηριώνει την ύπαρξη ουσιωδών λόγων ώστε να πιστεύεται ότι ο ίδιος προσωπικά, σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του, θα υποβληθεί σε κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή σε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία. Ειδικά δε ως προς το σκέλος της διακινδύνευσης λόγω βίας ασκούμενης αδιακρίτως σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξης, ο λειτουργός σημειώνει ότι βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, επιβεβαιώνεται ότι στην περιοχή του Αιτητή δεν παρατηρούνται συνθήκες ένοπλων συγκρούσεων. Σημειώνεται ότι, ο ίδιος σε κανένα στάδιο της διαδικασίας αξιολόγησης της αίτησής του ανέφερε ότι κινδυνεύει λόγω ένοπλης σύρραξης στη χώρα του, ενώ από αναθεωρημένη έρευνα του Δικαστηρίου σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης ανευρέθηκε ότι δεν δραστηριοποιούνται μη κρατικοί ένοπλοι φορείς στην Γουινέα, αλλά μόνον πολιτικές αναταραχές, διαδηλώσεις και υψηλά ποσοστά εγκληματικότητας, ^[2]ενώ από τη βάση δεδομένων ACLED (The Armed Conflict Location & Event Data Project) προκύπτει ότι τα περιστατικά ασφαλείας που αφορούν συνολικά το τόπο καταγωγής του είναι χαμηλά^[3] (ως και τα συμπεράσματα του λειτουργού), έτσι ώστε η κατάσταση στην εν λόγω περιοχή να μην μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένοπλη σύρραξη επιφέρουσα συνθήκες αδιακρίτως ασκούμενης βίας. Ως εκ τούτου, παρέλκει περαιτέρω διερεύνηση των προσωπικών του περιστάσεων για λόγους εφαρμογής της «αναπροσαρμοσμένης κλίμακας» όπως αυτή απορρέει από τη Νομολογία του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκής Ένωσης^[4]. Πέραν των πιο πάνω, αφορά υγιή ενήλικο άνδρα μορφωμένο, ικανό για εργασία και χωρίς προβλήματα υγείας ή έτερο στοιχείο ευαλωτότητας. Επιπλέον, διαθέτει υποστηρικτικό οικογενειακό δίκτυο στην επαρχία όπου αναμένεται να επιστρέψει (τη μητέρα και τις αδελφές του).

 

Ως εκ των ανωτέρω δεν διαπιστώνεται ελλιπής έρευνα της Υπηρεσίας Ασύλου κατά την έκδοση της απόφασης (Βλέπε Αντώνης Ράφτης ν. Δημοκρατίας, (2002) 3 Α.Α.Δ. 345). Η επάρκεια της αιτιολογίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα πραγματικά και νομικά περιστατικά της υπόθεσης, ενώ η αιτιολογία της προσβαλλόμενης πράξης συμπληρώνεται και/ή αναπληρώνεται μέσα από τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου του Αιτητή ήτοι της έκθεσης/εισήγησης του λειτουργού η οποία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της απόφασης του εξουσιοδοτημένου από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιου λειτουργού, όπως επίσης και από το σύνολο της όλης διοικητικής ενέργειας, με αποτέλεσμα να καθίσταται εφικτός ο δικαστικός έλεγχος (Βλέπε Φράγκου ν. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ.270). Το Δικαστήριο μετά από έλεγχο νομιμότητας/ορθότητας και πραγματικό έλεγχο των περιστάσεων της Αιτήτριας, όπως αναλύεται ανωτέρω, καταλήγει στο ίδιο εύρημα ότι δηλαδή δεν μπορεί να της αναγνωριστεί το καθεστώς του πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας.

 

Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται με €1300 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

 

 

 

 

                          Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.