ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

                                                                       

                                                                                   Υπόθεση αρ. 2541/2023

                                

29 Μαΐου 2026

 

[Χ. ΠΛΑΣΤΗΡΑ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

                          Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

                                          C.M.O.

                                                                                                                                                                                                                                             Αιτητής

Και

 

          Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω του Διευθυντού της Υπηρεσίας Ασύλου

 

                                                                                                 Καθ' ων η αίτηση

                                                                                                                          

Ζ. Ποντίκη (κα) για Αλ Τάχερ, Μπενέτη και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε., Δικηγόρος για τον Αιτητή

 

Α. Παπαδοπούλου (κα), Δικηγόρος για τους Καθ' ων η αίτηση

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Χ. ΠΛΑΣΤΗΡΑ Δ.Δ.Δ.Δ.Π:   Με την προσφυγή του, ο αιτητής αιτείται την ακύρωση της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημερομηνίας 23/02/2023, η οποία κοινοποιήθηκε στον αιτητή στις 07/07/2023 και δια της οποίας απορρίφθηκε η αίτηση του για παροχή διεθνούς προστασίας, ως άκυρης, παράνομης, αντισυνταγματικής, στερούμενης έννομου αποτελέσματος.

Ως εκτίθεται στην Ένσταση που καταχωρήθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση και προκύπτει από το περιεχόμενο του σχετικού Διοικητικού Φάκελου που κατατέθηκε στα πλαίσια των διευκρινήσεων της παρούσας προσφυγής ως Τεκμήριο 1, ο αιτητής κατάγεται από τη Νιγηρία και υπέβαλε αίτηση για παροχή διεθνούς προστασίας στις 02/10/2019.

Στις 06/02/2023 πραγματοποιήθηκε συνέντευξη στον αιτητή από αρμόδια λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου προς εξέταση του αιτήματός του για διεθνή προστασία.

Μετά το πέρας της συνέντευξης, στις 11/02/2023 η αρμόδια λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου υπέβαλε σχετική Έκθεση και Εισήγηση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου για απόρριψη της αίτησης του αιτητή. Στις 23/02/2023, ο Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Ασύλου αποφάσισε την απόρριψη της αίτησης διεθνούς προστασίας του αιτητή.  Ακολούθως, στις 06/07/2023, ετοιμάστηκε σχετική επιστολή ενημέρωσης του αιτητή για την απόφαση του Προϊστάμενου της Υπηρεσίας Ασύλου, η οποία παραλήφθηκε και υπογράφτηκε ιδιοχείρως από τον αιτητή στις 07/07/2023, αφού κοινοποιήθηκε σε γλώσσα κατανοητή για τον αιτητή κατά την λήψη της, μαζί με την σχετική αιτιολογία αυτής.

Στη συνέχεια, ο αιτητής καταχώρησε την υπό εξέταση προσφυγή εναντίον της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου.

Η συνήγορος του αιτητή στα πλαίσια της προσφυγής και της γραπτής αγόρευσης, προώθησε διάφορους λόγους ακύρωσης προς υποστήριξη του αιτήματος για ακύρωσης της προσβαλλόμενης πράξης, τους οποίους εν τέλει εγκατέλειψε κατά το στάδιο των διευκρινήσεων και διατήρησε μόνο το λόγο ακύρωσης που αφορά την μη διεξαγωγή δέουσας έρευνας. Ενόψει των δηλώσεων του ευπαίδευτου συνηγόρου του αιτητή, όλοι οι λόγοι ακύρωσης ως καταγράφονται στην προσφυγή, πέραν από το λόγο ακύρωσης που αφορά τη μη δέουσα έρευνα εκ μέρους των Καθ΄ ων η αίτηση, αποσύρονται και απορρίπτονται.

Οι καθ' ων η αίτηση αντιτάσσουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι καθ' όλα νόμιμη, λήφθηκε κατόπιν δέουσας έρευνας και σωστής ενάσκησης των εξουσιών που δίνει ο Νόμος στους καθ΄ ων η αίτηση, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη και απορρίπτουν τους προωθούμενους ισχυρισμούς ως νόμω και ουσία αβάσιμους.

Θα προχωρήσω να εξετάσω τον λόγο ακύρωσης που διατήρησε ο συνήγορος του αιτητή ήτοι τον ισχυρισμό περί μη διενέργειας της δέουσας έρευνας εκ μέρους των καθ' ων η αίτηση.

Κατά πάγια νομολογία, η επάρκεια της έρευνας, η έκταση και ο τρόπος διεξαγωγής της, ποικίλει ανάλογα με τα υπό διερεύνηση γεγονότα. Προκαθορισμένος τρόπος δεν υπάρχει. Με την προϋπόθεση ότι η έρευνα είναι επαρκής, το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει στον τρόπο που η διοίκηση επέλεξε να διερευνήσει το θέμα, ούτε και υποκαθιστά τα υπ' αυτής διαπιστωθέντα πρωτογενή ευρήματα (βλ. Motorways Ltd v. Υπουργού Οικονομικών κ.ά. (1999) 3 Α.Α.Δ. 447 και Ράφτης ν. Δημοκρατίας κ.ά. (2002) 3 Α.Α.Δ. 345 και Κώστας Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 1002/2009, ημερ. 27.10.2011).

Στη βάση της πιο πάνω υποχρέωσης του αρμόδιου οργάνου για δέουσα έρευνα θεωρώ χρήσιμο να καταγραφούν οι ισχυρισμοί του αιτητή σε όλα τα στάδια εξέτασης του αιτήματός του, για να διαφανεί εάν όντως το αρμόδιο όργανο προέβη στη δέουσα υπό τις περιστάσεις έρευνα.

Κατά την υποβολή του αιτήματός του για διεθνή προστασία, ο αιτητής δήλωσε

αναφορικά με τους λόγους για τους οποίους εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του, ότι η Boko Haram επιτέθηκε στην  κοινότητά του και σκότωσε τη μητέρα, τον πατέρα και τα αδέρφια του (ερ. 1 του διοικητικού φακέλου).

 

Αναφορικά με τα προσωπικά του στοιχεία, ο αιτητής δήλωσε ότι ανήκει στη φυλή Igbo, ομιλεί Igbo και αγγλικά, ότι γεννήθηκε στο χωριό Yewa και ότι στην ηλικία των εφτά χρόνων μετακόμισε στο χωριό  Nteje, στην πολιτεία Anambra, το οποίο ήταν και το τελευταίο μέρος διαμονής του στη Νιγηρία (ερ. 32-31 και 29-28 του διοικητικού φακέλου). Σε μεταγενέστερο σημείο της συνέντευξης, η λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου επιβεβαίωσε ωστόσο ότι το τελευταίο μέρος διαμονής του αιτητή ήταν η πόλη Apapa, στο Lagos (ερ. 23,24 του διοικητικού φακέλου). Αναφορικά με το εκπαιδευτικό του υπόβαθρο, δήλωσε ότι είναι απόφοιτος του πανεπιστημίου του  Benin με κατεύθυνση τη διεύθυνση επιχειρήσεων (ερ. 32-31 και 29-28 του διοικητικού φακέλου). Αναφορικά με την οικογένειά του, δήλωσε ότι η μητέρα του είναι 63 χρονών και ζει στο χωριό και ο πατέρας του απεβίωσε το 2007 μετά από επίθεση στο σπίτι τους από την Boko Haram. Δήλωσε ότι  έχει δύο αδελφούς, ο ένας εκ των οποίων ζει στην πόλη Agoo, στην πολιτεία Lagos, και ο άλλoς στην πόλη Nkpo, στην πολιτεία Anambra (ερ. 31 του διοικητικού φακέλου). Αναφορικά με το επαγγελματικό του υπόβαθρο, δήλωσε ότι δεν εργαζόταν στη Νιγηρία, αλλά ότι, μετά την αποφοίτησή του από το πανεπιστήμιο, ακολούθησε επαγγελματική εκπαίδευση (ερ. 29 του διοικητικού φακέλου).

 

Αναφορικά με τους λόγους για τους οποίους εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του, κατά τη διάρκεια της προφορικής του συνέντευξης, δήλωσε ότι υπήρξε θύμα επιθέσεων δύο φορές και θύμα πυροβολισμού. Σε διευκρινιστικές ερωτήσεις της λειτουργού, δήλωσε ότι η πρώτη επίθεση έλαβε χώρα από την Boko Haram το 2015 στο σπίτι του, κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, όταν η Boko Haram επιτέθηκε κατά της κοινότητάς του, σκοτώνοντας πολλούς ανθρώπους, θέλοντας να πάρουν στα χέρια τους την κυβέρνηση (ερ. 27-26 του διοικητικού φακέλου). Δήλωσε ότι το 2015 υπήρξε θύμα πυροβολισμού, μετά από τον οποίο νοσηλεύτηκε για δύο μήνες στο Νοσοκομείο (ερ. 26 του διοικητικού φακέλου). Ισχυρίστηκε ότι τον πυροβόλησαν ενόσω βρισκόταν στο σπίτι του, εφόσον πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι στην κοινότητα, και ότι εκείνη τη μέρα σκοτώθηκαν έξι με εφτά άτομα (ερ. 26 του διοικητικού φακέλου). Ερωτηθείς για το πώς γνωρίζει ότι οι επιθέσεις ήταν από την Boko Haram, ο αιτητής δήλωσε ότι ήταν γνωστό και ότι τους κατάλαβε από τη γλώσσα τους, και σε διευκρινιστικές ερωτήσεις της λειτουργού απάντησε ότι εκείνη τη μέρα φορούσαν μάσκες που κάλυπταν τα πρόσωπά τους, ότι φορούσαν μαύρα και χρωματιστά ρούχα και ότι δεν μέτρησε πόσοι ακριβώς πήγαν στο σπίτι του (ερ. 25 του διοικητικού φακέλου). Ακολούθως, δήλωσε ότι περί τα τέλη του 2016 υπήρξε μία δεύτερη γενική επίθεση στην πόλη της Nkpo, στην οποία βρισκόταν για δουλειά, και ότι εκείνη τη μέρα δεν υπήρξαν απώλειες (ερ. 25-24 του διοικητικού φακέλου). Εν συνεχεία, δήλωσε ότι μετά το 2016, η μητέρα του πούλησε τη γη τους και ο ίδιος έφυγε για την περιοχή Apapa, Lagos, όπου διέμεινε για περίπου δύο χρόνια βοηθώντας έναν φίλο του σε μία επιχείρηση, μέχρι την αποχώρησή του από τη χώρα, ενώ επισκεπτόταν περιστασιακά το χωριό του (ερ. 24 του διοικητικού φακέλου).  Δήλωσε ότι η Boko Haram δεν επιτέθηκε την περιοχή όπου διέμενε στο Lagos, αλλά επιτέθηκε ξανά στο χωριό του μετά το 2016 (ερ. 24 του διοικητικού φακέλου). Δήλωσε ότι καθώς βρισκόταν στο Lagos, δεν είχε δουλειά, έκλειναν τους δρόμους και πυροβολούσαν την Boko Haram, ωστόσο δεν συνέβη κάτι στον ίδιο προσωπικά (ερ. 23 του διοικητικού φακέλου).

 

Ο αρμόδιος λειτουργός αξιολογώντας τις δηλώσεις του αιτητή, κατά το στάδιο της συνέντευξης του, σχημάτισε δύο ουσιώδεις ισχυρισμούς. Ο πρώτος αναφορικά με τα προσωπικά στοιχεία του αιτητή, το προφίλ, την καταγωγή και τον τόπο τελευταίας διαμονής του, ενώ ο δεύτερος αναφορικά με το ότι ο αιτητής εγκατέλειψε τη χώρα του για την ασφάλειά του λόγω των γενικών επιθέσεων από την οργάνωση Boko Haram κατά τα έτη 2015 και 2016.

 

Ο πρώτος ουσιώδης ισχυρισμός του αιτητή έγινε αποδεκτός, και η λειτουργός παρέθεσε επί τούτου εξωτερικές πηγές πληροφόρησης και χαρτογράφησης.

 

Ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός του αιτητή ότι εγκατέλειψε τη Νιγηρία για την ασφάλειά του λόγω των γενικών επιθέσεων από την οργάνωση Boko Haram κατά τα έτη 2015 και 2016 έγινε επίσης αποδεκτός από τη λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου, η οποία παρέθεσε, ως προς την εξωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού, πληροφορίες γενικού περιεχομένου αναφορικά με τη δράση της οργάνωσης Boko Haram, προωθώντας, ωστόσο, ότι ο αιτητής περιγράφει μία γενικά κατάσταση κατά την οποία δεν απειλήθηκε η ζωή του ιδίου προσωπικά.

 

Κατά τη νομική ανάλυση, ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε ότι ο Αιτητής δεν δικαιούται προσφυγικό καθεστώς, αφού στο πρόσωπο του δεν συντρέχουν εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία που θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν το γεγονός ότι εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής του και δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτή λόγω δικαιολογημένου φόβου δίωξης για ένα από τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 3 και 3Δ του Περί Προσφύγων Νόμου ήτοι την εθνικότητα την φυλή, τη θρησκεία, την ιδιότητα μέλους σε μια συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα ή την πολιτική γνώμη όπως περιγράφεται στο άρθρο 1Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 και το άρθρο 10 της οδηγίας 2011/95/ΕΕ. Περαιτέρω, θεώρησε ότι δεν δικαιολογείται αναγνώριση συμπληρωματικής προστασίας στο πρόσωπο του αιτητή, καθότι δεν προέκυψε πραγματικός κίνδυνος θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή βασανιστηρίων ή απάνθρωπης και εξευτελιστικής μεταχείρισης δυνάμει του άρθρου 15(α) και (β) της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ (αντίστοιχο άρθρο19(2) (α) και (β) του περί Προσφύγων Νόμου). Επιπρόσθετα, ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε ότι ούτε και οι προϋποθέσεις για χορήγηση συμπληρωματικής προστασίας προς το πρόσωπο του Αιτητή συντρέχουν δυνάμει του άρθρου 15 (γ) της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ (αντίστοιχο άρθρο19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου), μιας και στην πολιτεία Lagos, τόπο καταγωγής και συνήθους διαμονής του αιτητή, δεν επικρατούν συνθήκες αδιακρίτως ασκούμενης βίας κατά των αμάχων λόγω εσωτερικής και/ή διεθνούς ένοπλης σύγκρουσης.

 

Ενόψει των πιο πάνω αναφερθέντων, διαπιστώνω ότι οι καθ΄ ων η αίτηση  έχουν προβεί σε επαρκή έρευνα και ο πιο πάνω προβαλλόμενος ισχυρισμός απορρίπτεται ως αβάσιμος.

 

Θα προχωρήσω να εξετάσω την ορθότητα της προσβαλλόμενης απόφασης στη βάση του άρθρου 11 (3) (α) του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου του 2018 (Ν. 73(I)/2018) και ενόψει τούτου να κρίνω αν ορθά το αρμόδιο όργανο απέρριψε το αίτημα του αιτητή.

 

Προχωρώντας τώρα στην αξιολόγηση του συνόλου των ενώπιον μου στοιχείων στη βάση και της εκ του Νόμου παρεχόμενης δικαιοδοσίας, αρχικά συντάσσομαι με το ότι ο πρώτος ισχυρισμός όσον αφορά τα στοιχεία του προσωπικού προφίλ, τη χώρα καταγωγής και τον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του αιτητή, ορθώς έγινε αποδεκτός από τους Καθ’ ων η αίτηση, αφού δεν έχουν προκύψει στοιχεία που να συνηγορούν υπέρ του αντιθέτου.

 

Συντάσσομαι επίσης και με την αξιολόγηση που μεσολάβησε από τον αρμόδιο λειτουργό όσον αφορά τον δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό, ήτοι περί του ότι ο αιτητής εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του για την δική του ασφάλεια, λόγω των γενικών επιθέσεων από την οργάνωση Boko Haram το έτος 2015 και 2016, και κρίνω ότι ορθά έγινε αποδεκτός. Ούτως ή άλλως, σε περίπτωση που ένας ισχυρισμός έχει κριθεί αποδεκτός, το Δικαστήριο δεν μπορεί να χειροτερεύσει την θέση του αιτούντος στη βάση της αρχής της απαγόρευσης της χειροτέρευσης της θέσης του διοικούμενου (βλ. σχετικά αποφάσεις του παρόντος Δικαστηρίου R E κ.α. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου, Υπόθεση αρ. 7651/2021, 31/10/2024, G T ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου, Υπόθεση αρ. 1441/2022, 9/7/2024).

 

Εξετάζοντας τον μελλοντοστραφή κίνδυνο σε περίπτωση επιστροφής του αιτητή στην χώρα καταγωγής του, θεωρώ ότι ορθώς κρίθηκε από τους καθ΄ων η αίτηση ότι παρά την πλήρωση της εσωτερικής και εξωτερικής αξιοπιστίας των πιο πάνω ισχυρισμών, εντούτοις δεν προκύπτει εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να εκτεθεί, λόγω αυτών, σε μεταχείριση η οποία θα μπορούσε να ανέλθει σε επίπεδο δίωξης ή σοβαρής βλάβης σε περίπτωση επιστροφής του αιτητή στην χώρα καταγωγής του.

 

Ειδικότερα, δεν εμφαίνεται ότι ο αιτητής είχε οποιαδήποτε προσωπική στοχοποίηση από την εν λόγω οργάνωση ήτοι την Boko Haram, πάρα μόνο αναφέρθηκε στην γενικότερη κατάσταση στην χώρα του λόγω αυτής της οργάνωσης. Επομένως δεν μπορεί να θεωρηθεί με οποιοδήποτε τρόπο ότι θα στοχοποιηθεί ο ίδιος προσωπικά στο μέλλον λόγω αυτού.

 

Το μόνο στοιχείο που παρουσίασε ο αιτητής μέσω της συνηγόρου του ενώπιον του Δικαστηρίου είναι μια ακτινογραφία και μια έκθεση από ακτινοδιαγνωστικό ιατρείο ημερ. 31/01/2023. Στην εν λόγω έκθεση καταγράφεται ότι εντοπίστηκαν μεταλλικά ξένα σώματα στο εξωτερικό τοίχωμα του θώρακα του αιτητή, γεγονός το οποίο διασταυρώνεται από την εν λόγω ακτινογραφία. Σημειώνω ότι, παρότι στην εν λόγω ακτινογραφία και έκθεση δεν αναφέρεται ότι τα εν λόγω μεταλλικά αντικείμενα προέρχονται από πυροβολισμό, εντούτοις, κρίνω σκόπιμο να αναφέρω ότι μια από τις δηλώσεις του αιτητή ήταν ότι κατά την πρώτη γενική επίθεση που έγινε στο χωρίο του από την Boko Haram, ο ίδιο πυροβολήθηκε.

 

Ενόψει τούτων, κρίνω σκόπιμο να αναφέρω ότι θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι τα εν λόγω έγγραφα επιβεβαιώνουν την δήλωση του αιτητή, ως προβλήθηκε και στην συνέντευξη του ότι κατά την πρώτη γενική επίθεση της εν λόγω οργάνωσης στο χωριό του, ο ίδιος πυροβολήθηκε.

 

Ουδέν όμως γεγονός προβάλλεται το οποίο να συνέβη στον ίδιο προσωπικά και να τεκμηριώνει προσωπικό φόβο δίωξης που να σχετίζεται με την εν λόγω οργάνωση πέραν των γενικών επιθέσεων που μεσολάβησαν στο χωρίο του, όπου στην μια εκ των δυο επιθέσεων, ο αιτητής, ως δήλωσε, πυροβολήθηκε και τραυματίστηκε από την εν λόγω γενική επίθεση.

 

Επαναλαμβάνω ότι ο αιτητής δεν αναφέρθηκε σε κανένα προσωπικό φόβο δίωξης κατά την συνέντευξη του και σε κανένα γεγονός το οποίο να συνέβη στον ίδιο προσωπικά που να σχετίζεται με την εν λόγω οργάνωση και που να τεκμαίρει προσωπική στοχοποίηση, που να αποτελεί λόγο φυγής του από τη χώρα καταγωγής ή να δικαιολογούν πραγματικό κίνδυνο κατά την επιστροφή του εκεί, πόσο μάλλον όταν ο ίδιος όταν ρωτήθηκε σχετικά δήλωσε ότι δεν υπήρξε προσωπική στοχοποίηση (βλ. παρ. 37-39 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος του Πρόσφυγα, της Ύπατης Αρμοστείας των Η.Ε. για τους Πρόσφυγες).

 

Επομένως, παρά την αποδοχή του δεύτερου ισχυρισμού του αιτητή ότι εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής του λόγω της γενικής κατάστασης ασφαλείας στην χώρα του λόγω των γενικών επιθέσεων της Boko Haram, εντούτοις, σε κανένα σημείο της συνέντευξης του δεν εξέφρασε ότι η εν λόγω κατάσταση τον επηρέασε με οποιοδήποτε τρόπο τον ίδιο προσωπικά, αφού δεν ήταν σε θέση να δώσει συγκεκριμένες και σαφείς πληροφορίες για προσωπική του δίωξη. Παρατηρώ επίσης ότι ο αιτητής δεν πρόβαλε κάποιο συγκεκριμένο λόγο που να δεικνύει ότι η ζωή του βρίσκεται σε κίνδυνο παρά μόνο ανησυχίες λόγω της γενικευμένης επικρατούσας κατάστασης εξαιτίας των γενικών επιθέσεων από την Boko Haram και χωρίς να εξειδικεύσει ως προς το πως η εν λόγω κατάσταση ενδέχεται να επηρεάσει τον ίδιο προσωπικά και την διαμονή του στην χώρα καταγωγής του.

 

Θα συμφωνήσω επίσης με την αξιολόγηση στην οποία έχει προβεί ο αρμόδιος λειτουργός ως καταγράφεται στην έκθεση – εισήγηση κατά την εξέταση του μελλοντοστραφούς κινδύνου ήτοι περί του ότι δεν υπάρχει πιθανότητα ο αιτητης να υποστεί δίωξή ή σοβαρή βλάβη σε περίπτωση επιστροφής του στην χώρα καταγωγής του και επομένως παρέλκει η όποια επανάληψη τους και επομένως καταλήγω ότι ορθώς κρίθηκε από τους καθ΄ων η αίτηση ότι δεν προκύπτει εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να εκτεθεί, λόγω αυτών, σε μεταχείριση η οποία θα μπορούσε να ανέλθει σε επίπεδο δίωξης ή σοβαρής βλάβης σε περίπτωση επιστροφής του στην χώρα καταγωγής του.

 

Υπό το φως των πραγματικών περιστατικών της υπό κρίση υπόθεσης που έγιναν αποδεκτά, κρίνεται ότι ορθώς οι Καθ' ων η αίτηση διαπίστωσαν, σύμφωνα και με τα πιο πάνω, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την αναγνώριση του Αιτητή ως πρόσφυγα, καθώς όπως προκύπτει από το πιο πάνω ιστορικό, ο αιτητής δεν τεκμηρίωσε κατά τρόπο κανένα απολύτως ισχυρισμό ο οποίος στοιχειοθετεί βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης, που να εμπίπτει στις προϋποθέσεις αναγνώρισης του καθεστώτος του πρόσφυγα στο πρόσωπό του, έτσι όπως η έννοια του πρόσφυγα ερμηνεύεται στην Σύμβαση της Γενεύης του 1951 και από τον Περί Προσφύγων Νόμο, καθότι ο Αιτητής δεν κατάφερε να αποδείξει βάσιμο φόβο δίωξης για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας, ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων σύμφωνα με το άρθρο 3 του Περί Προσφύγων Νόμου.

 

Συνακόλουθα ο αιτητής δεν επικαλέστηκε κανέναν ουσιώδη λόγο που να πιστεύεται ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη υπό τη μορφή θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή βασανιστηρίων, εξευτελιστικής ή απάνθρωπης μεταχείρισης ή τιμωρίας, για να του δοθεί συμπληρωματική προστασία σύμφωνα με το άρθρο 19 (2) (α), (β) του Περί Προσφύγων Νόμου.

 

Περαιτέρω, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν συντρέχουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι, ο Αιτητής, σε περίπτωση επιστροφής  στη χώρα καταγωγής του θα αντιμετωπίσει σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής του ακεραιότητας λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης, ως οι διατάξεις του άρθρου 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου προβλέπουν, το Δικαστήριο ανέτρεξε σε έγκυρες πηγές πληροφόρησης για τη χώρα του Αιτητή, προς εξέταση της κατάστασης που επικρατεί στην Lagos, η οποία έχει γίνει δεκτό ότι αποτελεί τον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του Αιτητή στη χώρα καταγωγής του.

Σύμφωνα δε με το RULAC (Rule of Law in Armed Conflict), μιας πρωτοβουλίας της Ακαδημίας της Γενεύης για την καταγραφή των συγκρούσεων σε παγκόσμιο επίπεδο, η Νιγηρία εμπλέκεται σε δύο παράλληλες μη-διεθνείς ένοπλες συγκρούσεις κατά των μη κρατικών ένοπλων ομάδων Boko Haram και του Ισλαμικού Κράτους στην επαρχία της Δυτικής Αφρικής (ISWAP). Επιπλέον, υπάρχει μια μη-διεθνής ένοπλη σύρραξη μεταξύ ISWAP και Boko Haram^[1].

Όσον αφορά τη πολιτεία Lagos (Νιγηρία) παραθέτω αριθμητικά δεδομένα επί των περιστατικών ασφαλείας στη συγκεκριμένη περιοχή. Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων ACLED, κατά το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης τις 22/05/2026), καταγράφηκαν 89 περιστατικά πολιτικής βίας ("political violence", που περιλαμβάνει περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις/ απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες), από τα οποία προκλήθηκαν 97 θάνατοι.^[2]

Σημειώνεται πως ο πληθυσμός της πολιτείας Lagos για το έτος 2022 εκτιμήθηκε στους 13,491,800 κατοίκους^[3], επομένως καθίσταται κατανοητό ότι ο ανωτέρω αναφερόμενος αριθμός θανάτων στην εν λόγω περιοχή δεν ανέρχεται σε τόσο υψηλά επίπεδα σε σχέση με το συνολικό πληθυσμό της περιοχής, έτσι ώστε να μπορεί να συναχθεί ότι ο αιτητής θα εκτεθεί σε κίνδυνο σοβαρής βλάβης λόγω αδιάκριτης βίας εάν επιστρέψει στον τόπο συνήθους διαμονής του. 

Κατά συνέπεια, η πολιτεία Lagos, δεν φαίνεται να πλήττεται από συγκρούσεις και περιστατικά βίας οι οποίες πληρούν το όριο του άρθρου 15(γ) της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ, ως αυτό ερμηνεύθηκε νομολογιακά στις αποφάσεις C-465/07 - Elgafaji και C‑285/12 - Diakité του ΔΕΕ^[4]. Πέραν τούτου, λαμβάνοντας υπόψιν και το προσωπικό προφίλ του Αιτητή, διαπιστώνω ότι απουσιάζουν ιδιαίτερες επιβαρυντικές περιστάσεις, δεδομένου ότι ο αιτητής συνιστά ενήλικα, υγιή, αρτιμελή άνδρα, διαθέτον μορφωτικό επίπεδο. Συμπερασματικά, δεν κρίνω ότι ανακύπτουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι ο Αιτητής θα διατρέξει κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του.

Με βάση το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου τα οποία περιορίζονται στο περιεχόμενο του σχετικού διοικητικού φακέλου, αφού ουδεμία περαιτέρω μαρτυρία προσκομίστηκε στα πλαίσια της παρούσας προς υποστήριξη της αιτήσεως και αφού εξέτασα, τόσο τη νομιμότητα, όσο και την ουσία της υπό αναφορά υπόθεσης, καταλήγω ότι το αίτημα του αιτητή εξετάστηκε επιμελώς σε κάθε στάδιο της διαδικασίας και εύλογα η Υπηρεσία Ασύλου απέρριψε την αίτηση του αιτητή.

Εν τέλει, σημειώνεται ότι ο Υπουργός Εσωτερικών, ασκώντας την εξουσία που του παρέχει το άρθρο12Βτρις του περί Προσφύγων Νόμου, Ν.6(Ι)/2000, έκδωσε την Κ.Δ.Π 145/2025, δυνάμει της οποίας η Νιγηρία περιλαμβάνεται στον κατάλογο των χωρών με τις ασφαλείς χώρες ιθαγένειας. Ο αιτητής στην παρούσα δεν έχει προβάλει οποιοδήποτε λόγο για να θεωρηθεί ότι η χώρα αυτή δεν είναι ασφαλής χώρα ιθαγένειας, στη βάση των όσων διαλαμβάνονται από το αρ.12Βτρις (6).

Η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται με € 1000 έξοδα υπέρ των καθ' ων η αίτηση και εναντίον του αιτητή.

 

                                                                               Χ. ΠΛΑΣΤΗΡΑ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.