ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

 

Υπόθεση Αρ.: 3110/2025

 

25 Μαΐου 2026

 

[Β.ΚΟΥΡΟΥΖΙΔΟΥ ΚΑΡΛΕΤΤΙΔΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρα 146 του Συντάγματος

 

Μεταξύ:

M. Z. R. Από τη Συρία

Αιτητής

-και-

 

 Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

 

Καθ' ων η Αίτηση

 

Ο Αιτητής εμφανίζεται αυτοπροσώπως

Λ. Γιάγκου (κα), Δικηγόρος για τους Καθ' ων η Αίτηση.

(Παρούσα ο διερμηνέας κος Algarout Ahahd για πιστή μετάφραση από τα ελληνικά στα αραβικά και αντίστροφα)

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

 

Με την παρούσα προσφυγή ο Αιτητής προσβάλλει την απόφαση των Καθ' ων η Αίτηση ημερ. 28/11/2025, η οποία του κοινοποιήθηκε στις 11/12/2025 και με την οποία τον πληροφορούν ότι το αίτημα του για διεθνή προστασία ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου απορρίπτεται και ότι αποφασίστηκε η επιστροφή του στην χώρα καταγωγής του. Η αίτηση του απορρίφθηκε καθότι δεν πληρούνται, οι απαιτούμενες προϋποθέσεις του άρθρου 3 και 19 του περί Προσφύγων Νόμο.

 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

 

O Αιτητής είναι υπήκοος Συρίας. Στις 20/12/2023 ενώ ήταν ανήλικος υπέβαλε αίτηση για παροχή Διεθνούς Προστασίας, αφού αφίχθηκε παράνομα στις μη ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές περί τις 12/12/2023, μετά την αναχώρηση του από τη χώρα καταγωγής του περί τις 11/12/2023. Στις 26/11/2025 πραγματοποιήθηκε η συνέντευξη του Αιτητή στην Υπηρεσία Ασύλου ενώ αυτός ήταν πλέον ενήλικας. Την 28/11/2025 αρμόδιος λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου ετοίμασε έκθεση/εισήγηση με την οποία εισηγείτο την απόρριψη του αιτήματος του Αιτητή, η οποία εγκρίθηκε αυθημερόν από τον εξουσιοδοτημένο από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιο λειτουργό. Στις 11/12/2025, η Υπηρεσία Ασύλου εξέδωσε απορριπτική επιστολή μαζί με την αιτιολόγηση της απόφασης της σχετικά με το αίτημα του Αιτητή, η οποία παραλήφθηκε και υπογράφηκε ιδιοχείρως από τον Αιτητή αυθημερόν.

 

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

 

Εκ προοιμίου, παρατηρώ ότι ο Αιτητής αναφέρει στο πλαίσιο του εισαγωγικού δικογράφου της παρούσας διαδικασίας την επιθυμία του να υποβάλει ένσταση κατά της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου. Περαιτέρω προβάλλει ότι δεν μπορεί να επιστρέψει στη χώρα του «για τους ίδιους λόγους που ανέφερα στην συνέντευξη».

 

Δεδομένου του γεγονότος ότι ο Αιτητής εμφανίζεται ενώπιον του Δικαστηρίου άνευ συνηγόρου, ο Κανονισμός 7 του Διαδικαστικού Κανονισμούς του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου 1962 δεν τυγχάνει εφαρμογής στην περίπτωσή τους. Αυτό συνεπάγεται ότι ο Αιτητής δεν είναι υποχρεωμένος να θέσει με την προσφυγή του τα νομικά σημεία επί των οποίων αυτή στηρίζεται και να τα αιτιολογήσει πλήρως.

 

Οι Καθ' ων η αίτηση υιοθέτησαν το περιεχόμενο της ένστασης τους, καθώς και τα ευρήματα της Υπηρεσίας Ασύλου ως αυτά παρατίθενται στον διοικητικό φάκελο.

 

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

 

Ο Αιτητής κατά την υποβολή της αίτησης του για διεθνή προστασία, δήλωσε πως εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του λόγω του πολέμου και της στρατιωτικής υπηρεσίας.

Κατά τη συνέντευξη του, δήλωσε ότι τόπος καταγωγής και συνήθους διαμονής του ήταν το χωριό Surayhin της περιοχής Hama. Ως προς το θρήσκευμά του ανέφερε ότι είναι Σουνίτης Μουσουλμάνος. Σχετικά με την εκπαίδευσή του, ο Αιτητής δήλωσε πως ομιλεί Αραβικά και λίγα ελληνικά, ενώ έχει φοιτήσει έως τα μισά του 10^ου έτους. Δεν ολοκλήρωσε την εκπαίδευση του λόγω των καθημερινών δυσκολιών συμπεριλαμβανομένων των οικονομικών με αποτέλεσμα να ήταν αναγκασμένος να εργαστεί. Ως προς την εργασία του ανέφερε πως ο ίδιος στη χώρα καταγωγής του εργάστηκε στον κατασκευαστικό τομέα στην μεταφορά τσιμέντου από την ηλικία των 17 ετών. Σχετικά με την οικογενειακή του κατάσταση ο Αιτητής ανέφερε πως άγαμος και άτεκνος. Σχετικά με τους γονείς του δήλωσε πως διαμένουν στο χωριό του, όπως και τα πέντε αδέλφια του (2 αδελφοί και 3 αδελφές). Ο Αιτητής επικοινωνεί με τους γονείς του κάθε τρείς με τέσσερις ημέρες. (ερυθρά 40 – 6Χ-13Χ, 39 – 2Χ-11Χ, 38 – 5Χ-7Χ, 38 – 13Χ του διοικητικού φακέλου).

 

Ως προς τους λόγους που τον οδήγησαν να εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι αποχώρησε από τη Συρία για πολλαπλούς λόγους. Συγκεκριμένα, αναφέρθηκε σε οικονομικές δυσκολίες, καθώς ήταν ο μόνος εργαζόμενος στην οικογένειά του που απασχολούνταν σε κοπιαστική εργασία που του προκάλεσε κήλη. Συμπληρώνει δε ότι δεν έχουν ούτε περιουσία αλλά ούτε και συγγενείς ώστε να βασιστούν για οικονομική στήριξη ώστε να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν τις οικονομικές τους δυσκολίες ως οικογένεια. Επίσης, πρόσθεσε πως η κατάσταση στη χώρα καταγωγής του είναι ακόμη πιο δύσκολή πλέον εξαιτίας του πολέμου, ειδικά για κάποιον ο οποίος ανήκε στο προηγούμενο πολιτικό καθεστώς του Bashar Al Assad. Έφερε δε ως παράδειγμα τις απειλές που έχει δεχθεί ο θείος του από το νέο καθεστώς. Ακόμη, πρόσθεσε ότι εξαιτίας του πολέμου καταστράφηκε η οικία της οικογένειάς του, η οποία δεν έχει τη δυνατότητα να την επιδιορθώσουν. Ο Αιτητής με την εργασία του στη Κυπριακή Δημοκρατία,  αποστέλλει στην οικογένειά του 50 δολάρια το μήνα για να μπορέσουν να επιβιώσουν. (ερ. 36 – 1Χ του διοικητικού φακέλου).

 

Ο Αιτητής, σε περαιτέρω ερώτηση για το εάν υπάρχει έτερος λόγος για τον οποίο διέφυγε από τη χώρα καταγωγής του, ανέφερε ότι ο θείος του πιέζει τον πατέρα του ώστε να αποπληρωθεί το δάνειο που είχε λάβει ο Αιτητής για το ταξίδι του. Ο Αιτητής έχει χρονικό περιθώριο δυόμιση ετών για να τον εξοφλήσει. (ερ. 36 – 4Χ του διοικητικού φακέλου).

 

Ο Αιτητής παρουσίασε τα κοινωνικοοικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε ως αποτέλεσμα του πολέμου στη χώρα καταγωγής του (ερ. 36 – 5Χ).

 

Ερωτηθείς σχετικά με τις συνθήκες διαβίωσης στη Συρία ο Αιτητής δήλωσε ότι δεν τον έβλαψαν προσωπικά ούτε απειλήθηκε ενόσω διέμενε εκεί. Αναφορικά με τη ζωή του στο χωριό Surayhin της Hama δήλωσε ότι συνδύαζε τη φοίτησή του στο σχολείο με εργασία για την οικονομική ενίσχυση της οικογένειάς του. Ανέφερε, επίσης, ότι η οικογενειακή του οικία είχε υποστεί σοβαρές ζημιές λόγω του πολέμου και ότι η οικογένειά του εξακολουθεί να διαμένει εκεί υπό δυσχερείς συνθήκες, καθότι δεν διαθέτει επαρκείς οικονομικούς πόρους για επισκευές. Περαιτέρω, περιέγραψε τις συνθήκες διαβίωσης ως ιδιαίτερα δύσκολες, με περιορισμένη πρόσβαση σε ηλεκτρικό ρεύμα και υψηλό κόστος των βασικών αγαθών. Ο Αιτητής ανέφερε ότι εγκατέλειψε τη Συρία, ενώ ο πόλεμος συνεχιζόταν και ενώ πλησίαζε την ηλικία των 18 ετών, οπότε θα ήταν υποχρεωμένος να εκπληρώσει στρατιωτική θητεία, την οποία επιθυμούσε κυρίως να αποφύγει. Ακόμη, δήλωσε ότι το ποσό που δαπανήθηκε για το ταξίδι του στην Κύπρο ανερχόταν περίπου σε 4.000 δολάρια, τα οποία εξασφαλίστηκαν μέσω δανεισμού, και ότι το ποσό αυτό δεν επαρκούσε για να βελτιώσει ουσιωδώς τις συνθήκες διαβίωσής του στη Συρία ή να ξεκινήσει κάποια επαγγελματική δραστηριότητα. (ερ. 35 – 1Χ-10Χ του διοικητικού φακέλου).

 

Ερωτηθείς σχετικά με την επιστροφή Σύρων υπηκόων στη χώρα καταγωγής τους, εξέφρασε την άποψη ότι όσοι επιστρέφουν διαθέτουν πλέον την οικονομική δυνατότητα για να επανεγκατασταθούν και να διαβιώσουν εκεί, σε αντίθεση με τον ίδιο, ο οποίος δήλωσε ότι δεν διαθέτει οικονομικούς πόρους. Ως προς τα σχέδιά του στην Κυπριακή Δημοκρατία, ανέφερε ότι επιθυμεί να εξασφαλίσει νόμιμη παραμονή και εργασία, ώστε να μπορεί να συντηρεί οικονομικά τον εαυτό του και την οικογένειά του. (ερ. 34 – 1Χ-2Χ του διοικητικού φακέλου).

Ερωτηθείς σχετικά ανέφερε πως σε περίπτωση επιστροφής του στη Συρία η ζωή του θα είναι φρικτή καθότι δε μπορεί να συνεχίσει την προηγούμενη εργασία του καθότι δε μπορεί να ασκεί χειρωνακτικά επαγγέλματα. (ερ. 34 – 3Χ του διοικητικού φακέλου).

Υπό το φως των ως άνω πληροφοριών, ως αυτές προκύπτουν από τα πρακτικά των συνεντεύξεων και τα λοιπά στοιχεία του διοικητικού φακέλου, ο αρμόδιος λειτουργός της Υπηρεσίας σχημάτισε την εισήγησή του επί τη βάση των εξής τριών (3) ουσιωδών ισχυρισμών: α) Ταυτότητα, χώρα καταγωγής και προσωπικά στοιχεία/προφίλ του Αιτητή, β) Λόγω της εμπόλεμης κατάστασης στη Συρία και γ) Λόγω του κοινωνικό-οικονομικού περιεχομένου. Όλοι οι ισχυρισμοί του Αιτητή έγιναν δεκτοί ως εσωτερικά και εξωτερικά αξιόπιστοι. Αναφορικά με τον αρχικό του ισχυρισμό στην καταγραφή της αίτησης του για την στρατιωτική θητεία αυτός δεν προωθήθηκε από τον Αιτητή . 

 

Εν συνεχεία, στη βάση του συνόλου των ισχυρισμών που κρίθηκαν αποδεκτοί, δεν διαπιστώθηκε ότι υπάρχουν εύλογοι λόγοι να πιστεύεται ότι συντρέχει εύλογη πιθανότητα να αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης, σε περίπτωση επιστροφής του στο χωριό του. Ο αρμόδιος λειτουργός αναφορικά με τον τρίτο ουσιώδη ισχυρισμό, ήτοι ότι διέφυγε από την Συρία για κοινωνικό-οικονομικούς λόγους έκρινε ότι αυτός δε δύναται να συνδεθεί ούτε με το καθεστώς του πρόσφυγα ούτε της συμπληρωματικής προστασίας ως αυτά ορίζονται στα άρθρα 3 και 19 (1) και (2) του περί Προσφύγων Νόμου του 2000, αλλά επεσήμανε ότι πρόκειται για ισχυρισμό ο οποίος συνδέεται άμεσα με τον ορισμό του «μετανάστη» ο οποίος εγκαταλείπει τη χώρα του οικειοθελώς και ενδέχεται να ωθείται από την επιθυμία του για αλλαγή ή για περιπέτεια ή από οικογενειακούς ή άλλους προσωπικούς λόγους, ενώ εάν ωθείται αποκλειστικά από οικονομικά κίνητρα είναι «οικονομικός μετανάστης».(ερ.119 – 121 και 58 – 59 του διοικητικού φακέλου) Στη συνέχεια, ο αρμόδιος λειτουργός, στα πλαίσια και του δεύτερου ισχυρισμού του Αιτητή αναφορικά με την εμπόλεμη κατάσταση στη χώρα καταγωγή του, παρέθεσε πληροφορίες αναφορικά με τη γενικότερη κατάσταση που επικρατείς τη Συρία. Καταγράφονται, οι εξελίξεις στη Συρία μετά την πτώση του καθεστώτος Άσσαντ τον Δεκέμβριο του 2024 και συγκεκριμένα τις επιστροφές Σύρων προσφύγων, τις προσπάθειες ανοικοδόμησης της χώρας και τη συνεχιζόμενη ανθρωπιστική κρίση. Με βάση στοιχεία της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες χιλιάδες Σύροι επιστρέφουν εθελοντικά στις περιοχές τους, με τη στήριξη του ΟΗΕ (UNHCR) και χωρών όπως η Ιορδανία, η Τουρκία και ο Λίβανος. Από την ανατροπή του Άσσαντ, περισσότεροι από 235.000 Σύροι έχουν επιστρέψει. Περίπου 16 εκατομμύρια άνθρωποι χρειάζονται ανθρωπιστική βοήθεια, ενώ εκατομμύρια παραμένουν εκτοπισμένοι εντός και εκτός της χώρας,, ωστόσο υπάρχει αισιοδοξία για μία «νέα Συρία». Επίσης, στις πηγές σημειώνεται ότι η νέα μεταβατική κυβέρνηση προχωρά σε θεσμικές αλλαγές και προσπάθειες αποκατάστασης του κράτους δικαίου, καθώς υπογράφηκε συνταγματική διακήρυξη πενταετούς μεταβατικής περιόδου, που προβλέπει διαχωρισμό εξουσιών, δικαστική ανεξαρτησία και προστασία βασικών δικαιωμάτων. Επιπλέον, σημειώνονται βήματα σταθεροποίησης και συνεργασίας, όπως η συμφωνία μεταξύ της κυβέρνησης της Δαμασκού και των κουρδικών Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων για ένταξη στους κρατικούς θεσμούς. Η Τουρκία επανενεργοποίησε τελωνειακές λειτουργίες στα σύνορα με τη Συρία, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση ανέστειλε ορισμένες κυρώσεις για να στηρίξει την οικονομική ανάκαμψη και ανασυγκρότηση της χώρας. Παρά τα θετικά σημάδια, η κατάσταση παραμένει εύθραυστη. Συγκεκριμένα, η φτώχεια, οι ελλείψεις βασικών υπηρεσιών και η περιορισμένη διεθνής χρηματοδότηση συνεχίζουν να επηρεάζουν σοβαρά τον πληθυσμό. Τέλος, αναφέρεται ότι το κυβερνείο Hama (όπου ευρίσκεται το χωριό – ο τελευταίος τόπος διαμονής του Αιτητή) ήταν από τις πρώτες περιοχές που καταλήφθηκαν κατά την ανατροπή του καθεστώτος Άσσαντ από τον συνασπισμό ενόπλων οργανώσεων υπό την Hay’at Tahrir al-Sham (HTS). (ερ. 116 – 119, 60 – 85 και 98 του διοικητικού φακέλου)

 

Ακολούθως, ειδικότερα για την ασφάλεια της περιοχής τελευταίας διαμονής του Αιτητή, ο αρμόδιος λειτουργός μετά από έρευνα κατέγραψε ότι η Hama βρίσκεται υπό τον έλεγχο της μεταβατικής κυβέρνησης και θεωρείται σχετικά σταθερή περιοχή. Παρότι έχουν καταγραφεί ορισμένες πράξεις αντεκδίκησης κατά προσώπων που συνδέονταν με το προηγούμενο καθεστώς και εξακολουθούν να δρουν μικρές ομάδες φιλικές στο προηγούμενο καθεστώς Ασσάντ, δεν σημειώνονται σοβαρά περιστατικά βίας ή εκτεταμένες ένοπλες συγκρούσεις. Η εγκληματικότητα παραμένει χαμηλή, οι διοικητικές υπηρεσίες λειτουργούν κανονικά και η παρουσία ένοπλων ομάδων είναι περιορισμένη μετά τον Δεκέμβριο του 2024. Οι τοπικές κοινότητες παρουσιάζουν θρησκευτική και κοινωνική ποικιλομορφία, γεγονός που προκαλεί ορισμένες εντάσεις, όμως οι αρχές φαίνεται να διατηρούν τον έλεγχο της κατάστασης. Η σχετική ασφάλεια και ηρεμία της επαρχίας προσελκύουν επαναπατρισθέντες και συμβάλλουν στη σταδιακή αποκατάσταση της καθημερινής ζωής. Αναφέρεται επίσης ότι στα τέλη Απριλίου και τον Μάιο του 2025 σημειώθηκαν περιορισμένες ισραηλινές αεροπορικές επιθέσεις σε περιοχές της Hama, χωρίς όμως να προκληθεί γενικευμένη αποσταθεροποίηση. Όσον αφορά την ελευθερία μετακίνησης, οι πηγές που χρησιμοποίησε ο αρμόδιος λειτουργός αναφέρουν ότι στην κεντρική Συρία, συμπεριλαμβανομένων των επαρχιών Hama και Homs, οι μετακινήσεις μεταξύ πόλεων έχουν βελτιωθεί σημαντικά. Τα σημεία ελέγχου έχουν μειωθεί και παραμένουν κυρίως σε στρατηγικά σημεία, χωρίς σημαντικά εμπόδια στη διακίνηση πολιτών μεταξύ της Hama και των γειτονικών επαρχιών. (ερ. 115 και 94 – 97 του διοικητικού φακέλου). Τέλος, ο αρμόδιος λειτουργός παρέθεσε στοιχεία αναφορικά με το σύστημα υγείας, τις υποδομές, την εκπαίδευση και την ηλεκτροδότηση και άλλες βασικές υπηρεσίες. Πιο συγκεκριμένα, οι βασικές υπηρεσίες υγείας παραμένουν λειτουργικές και προσβάσιμες, παρά τις ελλείψεις σε προσωπικό, εξοπλισμό, φάρμακα και ηλεκτροδότηση. Η σχετική σταθερότητα στην Hama επιτρέπει τη λειτουργία δημόσιων δομών υγείας και μικρών ιδιωτικών κλινικών, ενώ για εξειδικευμένες θεραπείες οι ασθενείς παραπέμπονται κυρίως στη Δαμασκό και τη Λαττάκεια. Ειδικότερα για την ηλεκτροδότηση καταγράφεται στην έκθεση/εισήγηση ότι αυτή εξακολουθεί να είναι περιορισμένη, όμως λειτουργεί καλύτερα σε σχέση με πιο κατεστραμμένες περιοχές της Συρίας. Παρά τις ζημιές που υπέστη η Hama κατά τον πόλεμο, αυτή παρουσιάζει σταδιακή ανάκαμψη χάρη στη βελτιωμένη ασφάλεια και τον έλεγχο της μεταβατικής κυβέρνησης. Αναφορικά με τον τομέα της εκπαίδευσης, τα περισσότερα σχολεία στις αστικές περιοχές λειτουργούν κανονικά, με τη στήριξη ανθρωπιστικών οργανώσεων όπως η UNICEF και η UNHCR. Παρότι υπάρχουν προβλήματα σε υποδομές, προσωπικό και εκπαιδευτικό υλικό, η πρόσβαση στην εκπαίδευση παραμένει σε ικανοποιητικό επίπεδο και συμβάλλει στην ομαλοποίηση της καθημερινότητας. Σύμφωνα με τα νεότερα στοιχεία του FFM (2025), που παρέθεσε ο αρμόδιος λειτουργός, δείχνουν σημαντική βελτίωση της κατάστασης ασφάλειας στη Hama σε σύγκριση με το 2023. Η περιοχή της Hama χαρακτηρίζεται πλέον ως σχετικά σταθερή, χωρίς ενεργές συγκρούσεις και με χαμηλά επίπεδα εγκληματικότητας και βίας. Παρότι καταγράφηκαν περιστατικά ασφαλείας και θάνατοι, οι πηγές εκτιμούν ότι δεν συνιστούν κατάσταση γενικευμένης ή αδιάκριτης βίας που να θέτει σε σοβαρό κίνδυνο τον πληθυσμό μόνο λόγω παρουσίας του στην περιοχή. (ερ. 112 – 115, 92 – 93, 36 – 37, 86 – 91, 100 – 103, 106 του διοικητικού φακέλου).

 

Ο αρμόδιος λειτουργός εξέτασε περαιτέρω, τις προσωπικές περιστάσεις του Αιτητή, καταλήγοντας πως πρόκειται για άμαχο πολίτη, ενήλικα άνδρα, άγαμο και άτεκνο, χωρίς σοβαρά προβλήματα υγείας, απόφοιτο γυμνασίου, ομιλεί την αραβική (μητρική γλώσσα), με εργασιακή εμπειρία στον κατασκευαστικό τομέας τη Συρία, ενώ συνεχίζει να εργάζεται στην Κυπριακή Δημοκρατία χωρίς κανένα πρόβλημα, είναι σουνίτης μουσουλμάνος και έχει οικογενειακό υποστηρικτικό δίκτυο (γονείς και αδέλφια στον τόπο συνήθους διαμονής του), ο οποίος σε περίπτωση επιστροφής του θα είναι σε θέση να εξασφαλίσει ένα επαρκές επίπεδο διαβίωσης. (ερ. 110 – 112 του διοικητικού φακέλου).

 

Ακολούθως, κατά τη νομική ανάλυση κρίθηκε πως δεν προκύπτει βάσιμος φόβος δίωξης βάσει του άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου, εφόσον διαπιστώθηκε πως δεν πληρούνται τα αναγκαία υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία του φόβου δίωξης. Αναφορικά δε με τις προϋποθέσεις υπαγωγής σε καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας, με βάση τους ισχυρισμούς του Αιτητή, το προσωπικό του προφίλ και την αξιολόγηση κινδύνου διαπιστώθηκε ότι δεν θεωρείται ότι σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του, κινδυνεύει να αντιμετωπίσει θανατική ποινή ή εκτέλεση κατά την έννοια του άρθρου 19 (2) (α), ή άλλως βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία κατά την έννοια του άρθρου 19 (2) (β). Ειδικότερα, κατά την αξιολόγηση των προϋποθέσεων του άρθρου 19 (2) (γ) του περί Προσφύγων Νόμου, κρίθηκε πως η ένταση της αδιάκριτης βίας στο χωριό Surayhin στο κυβερνείο Hama δεν είναι τόσο υψηλή ώστε ένας άμαχος να κινδυνεύει λόγω της παρουσίας του και μόνο εκεί και λαμβάνοντας υπόψη τις προσωπικές περιστάσεις του Αιτητή, έκρινε ότι δεν δημιουργούνται οι προϋποθέσεις ώστε να προκύπτουν βάσιμοι λόγοι να πιστεύεται ότι ο Αιτητής θα υποστεί σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής του ή της σωματικής του ακεραιότητας λόγω άσκησης αδιάκριτης βίας εκ της παρουσίας του και μόνον στην εν λόγω περιοχή στην οποία αναμένεται να επιστρέψει.

 

Έπειτα από ενδελεχή εξέταση του διοικητικού φακέλου και όπως προκύπτει από τα στοιχεία που βρίσκονται σε αυτόν, τόσο όσο αφορά την διαδικασία όσο και την ουσία της υπόθεσης  κρίνω ως ορθή από τους Καθ' ων η αίτηση την αποδοχή του συνόλου των ουσιωδών ισχυρισμών του Αιτητή, ήτοι των προσωπικών στοιχείων, της γενικής κατάστασης ανασφάλειας λόγω του πολέμου στη χώρα καταγωγής του και ότι αντιμετωπίζει κοινωνικό – οικονομικά προβλήματα, και ως εκ τούτου το Δικαστήριο δεν βρίσκει λόγο διαφοροποίησης επί των ανωτέρω ευρημάτων των Καθ’ ων η αίτηση. Η γενική αξιοπιστία του Αιτητή κατά τη διάρκεια της συνέντευξής του υπήρξε ικανοποιητική και δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις ως προς τους ισχυρισμούς του αναφορικά με τους λόγους που τον οδήγησαν να εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής του. Περαιτέρω κρίνω ότι η έρευνα της διοίκησης σε επίσημες πήγες πληροφόρησης είναι επαρκής, πλήρης και επίκαιρες, ώστε να οδηγήσει σε ασφαλή συμπεράσματα και ο αρμόδιος λειτουργός ορθά κατέληξε ότι δεν στοιχειοθετείται εύλογος βαθμός ύπαρξης μελλοντικού κινδύνου.

 

Αναφορικά με την αποδοχή του πρώτου ουσιώδους ισχυρισμού, ο οποίος και αφορά την ταυτότητα και τα προσωπικά στοιχεία του Αιτητή, κρίνω ως ορθή την αποδοχή από τους Καθ' ων η αίτηση. Περαιτέρω, ως προς το θρήσκευμα του Αιτητή, σουνίτη μουσουλμάνου, σημειώνω τα ακόλουθα:

 

Εξωτερικές πηγές πληροφόρησης αναφέρουν πως o πληθυσμός των 22,9 εκατομμυρίων εκτιμάται σε 87% μουσουλμάνοι, εκ των οποίων το 74% είναι σουνίτες, ενώ οι αλαουίτες, οι Ισμαηλίτες και οι σιίτες μουσουλμάνοι αποτελούν συνολικά το 13%[1].

 

Περαιτέρω, συμφωνώ με την αξιολόγηση κινδύνου στην οποία προέβη ο λειτουργός στη βάση όλων των αποδεκτών ουσιωδών ισχυρισμών, καθώς και με το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε αναφορικά με την μη πλήρωση των προϋποθέσεων αναγνώρισης προσφυγικού καθεστώτος καθώς ο Αιτητής δεν κατάφερε να στοιχειοθετήσει βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης για έναν από τους πέντε λόγους που εξαντλητικά αναφέρονται στο άρθρο 3(1) του περί Προσφύγων Νόμου και του Άρθρου 1Α(2) της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων και πως δεν πληρούνται και οι προϋποθέσεις υπαγωγής του Αιτητή στα άρθρα 19 (2) (α) και (β) περί συμπληρωματικής προστασίας, καθώς δεν προέκυψαν στοιχεία εκ των οποίων μπορεί να συναχθεί ότι σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του, κινδυνεύει να αντιμετωπίσει θανατική ποινή ή εκτέλεση κατά την έννοια του άρθρου 19 (2) (α), ή άλλως βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία κατά την έννοια του άρθρου 19 (2) (β).

 

Περαιτέρω συντάσσομαι επίσης με την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου σε σχέση με την αξιολόγηση και νομική ανάλυση του αρμόδιου λειτουργού αναφορικά με το άρθρο 19(2) (γ).

 

Αναφορικά δε με την μη πλήρωση των προϋποθέσεων παροχής συμπληρωματικής προστασίας προς το πρόσωπο του Αιτητή υπό την έννοια του άρθρου 19 (2) (γ) του Περί Προσφύγων Νόμου ή άλλως του άρθρου 15 (γ) της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ, κρίνω σκόπιμο να παρατεθούν αρχικά τα κάτωθι:

 

Αρχίζοντας από το βασικό σημείο της ένοπλης σύρραξης, ως έχει αναφερθεί στην υπόθεση του ΔΕΕ, ΔΕΕ C - 285/12 Aboubacar Diakite κατά Commissaire general aux refugiees et aux apatrides, υφίσταται ένοπλη σύρραξη, για σκοπούς εφαρμογής του Άρθρου 15 (γ) της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ «όταν οι τακτικές δυνάμεις ενός κράτους συγκρούονται με μία ή περισσότερες ένοπλες ομάδες ή όταν δύο ή περισσότερες ένοπλες ομάδες συγκρούονται μεταξύ τους (παρ. 35)».

 

Στην υπόθεση του ΔΕΕ Elgafaji C-465/07 κατά Staatssecretaris van Justitie, καθορίστηκε ότι:

«33 [.] η κατά το άρθρο 15, στοιχείο γ΄, της οδηγίας βλάβη, καθόσον συνίσταται σε «σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας» του αιτούντος, αναφέρεται σε ένα γενικότερο κίνδυνο βλάβης.

34 Συγκεκριμένα, η βλάβη αυτή αφορά, ευρύτερα, «απειλή [.] κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας» αμάχου και όχι συγκεκριμένες πράξεις βίας. Επιπροσθέτως, η απειλή αυτή είναι συμφυής με μια γενική κατάσταση «διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης». Τέλος, η βία από την οποία προέρχεται η εν λόγω απειλή χαρακτηρίζεται ως «αδιακρίτως» ασκούμενη, όρος που σημαίνει ότι μπορεί να επεκταθεί σε άτομα ανεξαρτήτως των προσωπικών περιστάσεών τους.

35 Στο πλαίσιο αυτό, ο όρος «προσωπική» πρέπει να νοείται ως χαρακτηρίζων βλάβη προξενούμενη σε αμάχους, ανεξαρτήτως της ταυτότητάς τους, όταν ο βαθμός της αδιακρίτως ασκούμενης βίας που χαρακτηρίζει την υπό εξέλιξη ένοπλη σύρραξη και λαμβάνεται υπόψη από τις αρμόδιες εθνικές αρχές οι οποίες επιλαμβάνονται των αιτήσεων περί επικουρικής προστασίας ή από τα δικαστήρια κράτους μέλους ενώπιον των οποίων προσβάλλεται απόφαση περί απορρίψεως τέτοιας αιτήσεως είναι τόσο υψηλός, ώστε υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να εκτιμάται ότι ο άμαχος ο οποίος θα επιστρέψει στην οικεία χώρα ή, ενδεχομένως, περιοχή θα αντιμετωπίσει, λόγω της παρουσίας του και μόνον στο έδαφος αυτής της χώρας ή της περιοχής, πραγματικό κίνδυνο να εκτεθεί σε σοβαρή απειλή κατά το άρθρο 15, στοιχείο γ΄, της οδηγίας.

[.]

37 [.] η απλή αντικειμενική διαπίστωση κινδύνου απορρέοντος από τη γενική κατάσταση μιας χώρας δεν αρκεί, καταρχήν, για να γίνει δεκτό ότι οι προϋποθέσεις του άρθρου 15, στοιχείο γ΄, της οδηγίας, συντρέχουν ως προς συγκεκριμένο πρόσωπο, εντούτοις, καθόσον η αιτιολογική αυτή σκέψη χρησιμοποιεί τον όρο «συνήθως», αναγνωρίζει το ενδεχόμενο υπάρξεως μιας εξαιρετικής καταστάσεως, χαρακτηριζομένης από έναν τόσο υψηλό βαθμό κινδύνου, ώστε να υπάρχουν σοβαροί λόγοι να εκτιμάται ότι το πρόσωπο αυτό θα εκτεθεί ατομικώς στον επίμαχο κίνδυνο.

[.]

39 Συναφώς, πρέπει να διευκρινισθεί ότι όσο περισσότερο ο αιτών είναι σε θέση να αποδείξει ότι θίγεται ειδικώς λόγω των χαρακτηριστικών της καταστάσεώς του, τόσο μικρότερος θα είναι ο βαθμός της αδιακρίτως ασκούμενης βίας που απαιτείται προκειμένου ο αιτών να τύχει της επικουρικής προστασίας.»

 

Εφαρμόζοντας τα ανωτέρω κριτήρια, το Δικαστήριο, αν και συμφωνεί με την έρευνα η οποία είναι πρόσφατη και επικαιροποιημένη, θα προβεί σε ανεξάρτητη έρευνα σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης για την κατάσταση ασφαλείας στην περιοχή καταγωγής και συνήθους διαμονής του Αιτητή (χωριό Surayhin στο κυβερνείο Hama), ώστε να διαπιστωθεί εάν πιο πρόσφατες πληροφορίες ανατρέπουν το συμπέρασμα του αρμόδιου λειτουργού ανωτέρω. Από την έρευνα αυτή προέκυψαν τα ακόλουθα:

 

Όσον αφορά στην τρέχουσα κατάσταση ασφαλείας στη Συρία, η χώρα εξακολουθεί να βρίσκεται σε διεθνείς και μη διεθνείς ένοπλες συγκρούσεις. Οι ένοπλες συγκρούσεις στη Συρία συνέχισαν να προκαλούν σημαντικές ζημίες σε άμαχους μέσω άμεσων και αδιάκριτων επιθέσεων, περιλαμβανομένων μαζικών δολοφονιών σε κοινότητες Αλαουιτών και Δρούζων, τις οποίες η νέα κυβέρνηση δεν κατάφερε να αποτρέψει. Άμαχοι έγιναν στόχος σε κατοικημένες και αγροτικές περιοχές, ενώ νάρκες και αυτοσχέδιοι εκρηκτικοί μηχανισμοί προκαλούσαν καθημερινά θύματα, μεταξύ των οποίων και παιδιά. Αεροπορικές επιδρομές και πυροβολισμοί από πυροβόλα όπλα έπλητταν τακτικά σπίτια, αγορές, σχολεία, νοσοκομεία, φράγματα, αεροδρόμια και πολιτιστικούς και θρησκευτικούς χώρους. Οι επιπτώσεις ήταν η διακοπή βασικών υπηρεσιών και η μαζική εκτόπιση πληθυσμών. Άτομα που βρισκόταν υπό την εξουσία των εμπλεκόμενων μερών στις συγκρούσεις δολοφονήθηκαν, βασανίστηκαν και υπέστησαν σεξουαλική βία, αυθαίρετη κράτηση και αναγκαστική εξαφάνιση, εν μέσω αργών και αμφισβητούμενων προσπαθειών μεταβατικής δικαιοσύνης.[2]

 

Στην ίδια πηγή αναφέρεται ότι μετά την ανατροπή του καθεστώτος του Μπασάρ αλ-Άσαντ υπογράφηκε συμφωνία μεταξύ της HTS (που ανέτρεψε το καθεστώς) και των κουρδικών SDF για κατάπαυση πυρός και πολιτική συνεργασία. Ωστόσο, οι συγκρούσεις συνεχίστηκαν οι εντάσεις μεταξύ φιλοκυβερνητικών ομάδων, φιλο-Άσαντ στοιχείων και τοπικών πολιτοφυλακών, οδηγώντας ακόμη και σε σφαγές αμάχων, ιδιαίτερα εναντίον Αλαουιτών και Δρούζων. Η μεταβατική κυβέρνηση αντιμετωπίζει δυσκολίες στην επιβολή πλήρους ελέγχου στη χώρα. Ακόμη, αναφέρεται ότι στις συγκρούσεις μεταξύ αμερικανικών δυνάμεων και φιλοϊρανικών πολιτοφυλακών (IRI) σε Συρία και Ιράκ, οι οποίες κορυφώθηκαν το 2023–2024 αλλά μειώθηκαν σημαντικά μετά την αποχώρηση των ιρανικών δυνάμεων από τη Συρία το 2025.[3]

 

Σύμφωνα με τη πλατφόρμα ACLED, το 2025 ήταν μια χρονιά-σταθμός για τη Συρία. Μετά το τέλος της διακυβέρνησης Άσαντ, ο Ahmed al-Sharaa, ηγέτης της Hayat Tahrir al-Sham (HTS), ανακήρυξε τον εαυτό του μεταβατικό πρόεδρο της Συρίας, ο οποίος ηγήθηκε των προσπαθειών για την ενίσχυση της διεθνούς θέσης της Συρίας και την κατάργηση του καθεστώτος κυρώσεων. Η συνολική βία μειώθηκε κατά 44% σε σύγκριση με το 2024, ωστόσο, αυτή η μείωση δεν ήταν ομοιόμορφη και ο συνδυασμός πολιτικού ανταγωνισμού, θρησκευτικής βίας και ξένης παρέμβασης μαρτυρά τη εύθραυστη μετάβαση της Συρίας. Σε μεγάλο μέρος της χώρας, η καθημερινή βία μειώθηκε σε μεγάλο βαθμό επειδή η μεταβατική κυβέρνηση κατάφερε να εδραιώσει την εξουσία της στις περιοχές που ελέγχει. Η μεταβατική κυβέρνηση αναδιοργάνωσε τον μηχανισμό ασφάλειας, ενοποιώντας τις δυνάμεις των ανταρτών και τις πρώην μονάδες του HTS σε μια επίσημη ιεραρχία διοίκησης, που αναπτύχθηκε σε όλη τη βόρεια και κεντρική Συρία. Σε επαρχίες όπως το Aleppo, Idlib, Hama, και Raqqa, οι ένοπλες ομάδες που έχουν πλέον ενσωματωθεί στη δομή ασφάλειας της μεταβατικής κυβέρνησης έχουν αναλάβει την υπεράσπιση του εδάφους, εστιάζοντας στην τοπική αστυνόμευση. Ωστόσο, αυτή η σταθεροποίηση δεν επεκτάθηκε στις περιοχές όπου κυριαρχούν μειονότητες, όπου το κράτος δυσκολεύτηκε να επιβάλει την εξουσία του. Πέντε επαρχίες όπου σημειώθηκαν βίαιες συγκρούσεις και δολοφονίες των κοινοτήτων των Δρούζων και των Αλαουιτών είναι η Lattakia, al-Suwayda, Tartous, Hama, και Homs.[4]

 

Σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα του ACLED, στο κυβερνείο Hama, κατά την περίοδο του τελευταίου έτους (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης την 08/05/2026) καταγράφηκαν 250 περιστατικά πολιτικής βίας ("Political violence", που περιλαμβάνει περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις/απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες), από τα οποία προκλήθηκαν 224 θάνατοι.[5] Τέλος, σύμφωνα με προβλέψεις ο πληθυσμός του κυβερνείου Hama για το έτος 2025, ήταν 1.126.000.[6]

 

Σύμφωνα με τον Οδηγό της EUAA, Δεκεμβρίου 2025, συμπεραίνεται πως στο κυβερνείο Hama λαμβάνει χώρα αδιάκριτη βία, χωρίς ωστόσο να φθάνει σε υψηλό επίπεδο.[7]

 

Εκ των ανωτέρω πληροφοριών που παρατέθηκαν, διαπιστώνεται ότι στη χώρα υπάρχουν περιστατικά ασφαλείας και ενδείξεις αδιάκριτης βίας, ωστόσο η περιοχή καταγωγής και συνήθους διαμονής του Αιτητή, το κυβερνείο Hama, όπου ευρίσκεται το χωριό του Surayhin, ο αριθμός των επεισοδίων αυτών και ο βαθμός αδιάκριτης βίας κατά των αμάχων δεν φτάνει το βαθμό κατά τον οποίο να τεκμηριώνεται ότι και μόνη η παρουσία του Αιτητή στην εκεί περιοχή, τον εκθέτει σε πραγματικό κίνδυνο βλάβης, κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου του 2000 και 15(γ) της Οδηγίας, με συνέπεια να απαιτούνται ορισμένα προσωπικά χαρακτηριστικά που θα αύξαναν το ρίσκο του αμάχου συγκριτικά με τον μέσο πληθυσμό της περιοχής.

 

Με βάση το σύνολο των στοιχείων που τέθηκε ενώπιον μου, καταλήγω ότι το αίτημα του Αιτητή εξετάστηκε επιμελώς σε κάθε στάδιο της διοικητικής διαδικασίας και εύλογα η Υπηρεσία Ασύλου απέρριψε την αίτηση για παροχή διεθνούς προστασίας του Αιτητή. Η απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, αποτελεί προϊόν δέουσας και/ή επαρκούς έρευνας και ορθής αξιολόγησης όλων των δεδομένων και στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον του αρμόδιου διοικητικού οργάνου, σύμφωνα και με το Νόμο.

 

Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι νόμιμη και εύλογη και λήφθηκε κατ' ορθή ενάσκηση της νόμιμης διακριτικής ευχέρειας των Καθ' ων η Αίτηση, οι οποίοι ενήργησαν σύννομα και συνεκτίμησαν όλα τα ενώπιον τους στοιχεία. Δεν έχει καταδειχθεί οτιδήποτε ούτως ώστε να δικαιολογείται επέμβαση του παρόντος Δικαστηρίου. Αντιθέτως, κρίνω ότι με σαφήνεια καταδεικνύεται στην υπό εξέταση περίπτωση και για τους λόγους που έχουν ήδη εκτεθεί, ότι τα πραγματικά περιστατικά δεν στοιχειοθετούν και δεν στηρίζουν τις υπό του Περί Προσφύγων Νόμου (άρθρα 3-3Δ) και της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων, αναγκαίες προϋποθέσεις για την υπαγωγή του εν λόγω Αιτητή στο προστατευτικό καθεστώς του πρόσφυγα. Ο Αιτητής δεν κατάφερε να αποδείξει βάσιμο φόβο δίωξης για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων, όπως αυτοί οι λόγοι εξαντλητικά προνοούνται στο άρθρο 3(1) του περί Προσφύγων Νόμου. Επίσης, δεν απέδειξε ότι μπορεί να του αναγνωριστεί το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας δυνάμει του άρθρου άρθρο 19(1) του προαναφερθέντος πάνω Νόμου, καθότι ο Αιτητής δεν κατάφερε να αποδείξει ότι υπάρχει πραγματικός κίνδυνος να υποστεί σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη με την επιστροφή του στη χώρα καταγωγής του, ως καθορίζεται στο άρθρο 19(2) του ιδίου Νόμου.

 

Η προσφυγή απορρίπτεται με €1000 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση.

 

 

 

Βούλα Κουρουζίδου – Καρλεττίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.