ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθ. Αρ.: 3124/2025

19 Μαΐου, 2026

[Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

P. M. T. από Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό

Αιτήτρια

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Διευθυντή Υπηρεσίας Ασύλου

Καθ’ ων η Αίτηση

Εμφανίσεις:

Γ. Καρατσιόλη (κα) για Α. Λοίζου & Χρίστος Γ. Χριστούδιας, Δικηγόροι για την Αιτήτρια.

Ε. Κονοσίδου (κα). Για Σκούλια, Διογένους & Κονοσίδου Κοινοπραξία, Δικηγόροι για τους Καθ' ων η Αίτηση.

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την παρούσα προσφυγή προσβάλλεται η απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, επιστολής ημερομηνίας 25/11/25, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά της Αιτήτριας για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας, ως άκυρη, αντισυνταγματική, παράνομη και στερούμενη κάθε έννομου αποτελέσματος και/ή οποιαδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο κρίνει δίκαια υπό τις περιστάσεις.

 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Η Αιτήτρια υπέβαλε αίτηση για διεθνή προστασία στις 18/02/22, στις 30/07/25 και 30/09/25 πραγματοποιήθηκαν οι συνεντεύξεις της και στις 04/11/25 εκδόθηκε η σχετική έκθεση/εισήγηση. Ο εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιος λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου ενέκρινε την εισήγηση 18/11/25, απόφαση που αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

 

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Η δικηγόρος για την Αιτήτρια κατά την ακρόαση της υπόθεσης περιόρισε τους νομικούς ισχυρισμούς ακύρωσης της προσβαλλόμενης πράξης σε αυτούς που αφορούν τη διεξαγωγή μη δέουσας έρευνας και επαρκούς αιτιολογίας.

 

Οι Καθ' ων η Αίτηση υιοθέτησαν το περιεχόμενο της ένστασης τους και υποστήριξαν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έχει ληφθεί ορθά και νόμιμα, μετά από δέουσα έρευνα και αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα ουσιώδη στοιχεία, γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης. Επιπρόσθετα, υποστηρίζουν ότι η επίδικη πράξη είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη.

 

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Αντλώντας τις εξουσίες που ορίζονται στο Άρθρο 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2025 (Ν.73(Ι)/2018), προχωρώ σε αξιολόγηση μόνο των λόγων ακύρωσης που καλύπτονται επαρκώς από τους νομικούς ισχυρισμούς του δικογράφου της προσφυγής και πληρούν τις προϋποθέσεις αιτιολόγησης. Η εξέταση της ουσίας της αίτησης ασύλου της Αιτήτριας, των στοιχείων του φακέλου, των πηγών πληροφόρησης σε σχέση με την χώρα καταγωγής και των ουσιωδών ισχυρισμών της είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τους λόγους ακύρωσης μη δέουσας έρευνας και αιτιολογίας σε συνάρτηση με τους ισχυρισμούς για μη παροχή σε αυτήν του καθεστώτος πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας και/ή άπτονται ζητημάτων ουσίας της αίτησης τα οποία το Δικαστήριο εξετάζει συνδυαστικά και/ή στην ολότητα τους.

Ως προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου, πρόκειται για πρόσωπο υπήκοο Λαϊκής Δημοκρατίας του Κογκό (στο εξής «ΛΔΚ») με τόπο καταγωγής και συνήθους διαμονής τη Κινσάσα με οικογενειακό δίκτυο στην χώρα της (ισχυρίζεται ότι οι γονείς της απεβίωσαν) . Είναι υγιής, απόφοιτη δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και ομιλεί Lingala, ενώ δήλωσε ότι δεν εργαζόταν και τη συντηρούσαν οι γονείς της. Κατά την προσωπική της συνέντευξη περιέγραψε ότι έχασε τους γονείς της τον 1^ο/2021 σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα, ότι οι συγγενείς της την απειλούσαν και επιθυμούσαν να αποσπάσουν την οικογενειακή της περιουσία, ότι κατά την εργασία της άγνωστος την προσέγγισε και της έδωσε κάρτες μελών πολιτικής οργάνωσης. Όταν (μετά από οδηγίες του αγνώστου) επέστρεψε τις κάρτες στα μέλη πολιτικής οργάνωσης αυτοί κάλεσαν την αστυνομία, με αποτέλεσμα να συλληφθεί. Όταν διευκρινίστηκε ότι ήταν αθώα, αφέθηκε ελεύθερη και φίλος της την βοήθησε να φύγει από την χώρα (ερυθρό 46 – 1Χ του διοικητικού φακέλου στο εξής «ΔΦ»).

 

Ο λειτουργός στο πλαίσιο της έκθεσης-εισήγησής του εντόπισε τρείς ισχυρισμούς, ο πρώτος αναφορικά με τα προσωπικά στοιχεία/προφίλ της Αιτήτριας έγινε αποδεκτός ενώ οι λοιποί ισχυρισμοί της απορρίφθηκαν ως εσωτερικά αναξιόπιστοι. Αναφορικά με τον δεύτερο ήτοι ισχυριζόμενες απειλές που έλαβε από τις οικογένειες των γονιών της με σκοπό να αποσπάσουν την οικογενειακή περιουσία, κρίθηκε ότι:

(α) απάντησε με έλλειψη επαρκών πληροφοριών για το ατύχημα των γονιών της και/ή ήτο ανεπαρκής στις δηλώσεις της σε σχέση με τα πιστοποιητικά θανάτου και την κηδεία των γονιών της (ερυθρά 40 – 2Χ και 39 – 1Χ ΔΦ),

(β)  ήτο ελλιπής σχετικά με τις απειλές που έλαβε από την οικογένεια της, απαντώντας γενικά ότι την απειλούσαν συνέχεια, ενώ κληθείσα να παράσχει περισσότερες πληροφορίες για το περιστατικό τραυματισμού της ήτο ατεκμηρίωτη,

(γ) υπέπεσε σε αντιφάσεις σε σχέση με την κατοχή εγγράφων στους κατ΄ ισχυρισμό απαγωγείς της, ήτο γενική στις δηλώσεις της για τον τρόπο/μέσο απειλών (ερυθρά 46 – 3Χ, 45 – 1Χ-2Χ, 42 – 3Χ και 38 – 1Χ ΔΦ),

(δ) μη συνεκτική και ελλιπούς επαρκών πληροφοριών κρίθηκε το αφήγημα της σχετικά με τους απαγωγείς της. Ούτε ανέφερε την απαγωγή κατά την ελεύθερη της αφήγηση, παρά μόνο κατά την διάρκεια ερωτοαπαντήσεων. Εξίσου αόριστη και ασυνεπής ήτο η εξήγηση της σχετικά με τον τρόπο διαφυγής της, ενώ υπέπεσε σε αντιφάσεις σχετικά με τις ημερομηνίες τις οποίες τραυματίστηκε και μετέβη σε άλλη περιοχή της χώρας για ασφάλεια. Ούτε περιέγραψε κάποιο τραυματισμό της από την πτώση της από το αμάξι των απαγωγέων της. (ερυθρά 44– 2Χ, 43 – 1Χ-2Χ, 42 – 1Χ-2Χ και 38 – 1Χ-2Χ ΔΦ).

(ε) λόγω της ιδιωτικής φύσης του ισχυρισμού της Αιτήτριας δεν εντοπίστηκαν σχετικές εξωτερικές πληροφορίες (ερυθρό 143 ΔΦ).

 

Σχετικά με τον τρίτο ισχυρισμό που αφορά την εμπλοκή της σε ληστεία:

(α) απάντησε με αοριστία και μη συνεκτικό τρόπο ότι δεν γνωρίζει το όνομα, ούτε γιατί την εμπιστεύτηκε να μεταφέρει πολλαπλές ταυτότητες (ερυθρά 50 – 2Χ και 49 – 1Χ ΔΦ).

(β) απάντησε με μη συνεκτικό τρόπο σχετικά με την κράτηση της από την αστυνομία, χωρίς να μπορεί να περιγράψει την διάρκεια την περιοχή και την κατάσταση της κράτησης της (ερυθρό 49 – 1Χ ΔΦ).

(γ) δεν μπόρεσε να περιγράψει με επάρκεια πληροφοριών την ελευθέρωση της από την κράτηση της αστυνομίας, χωρίς να δύναται να περιγράψει τις δράσεις των αρχών επί αυτού του ζητήματος (ερυθρό 49 – 1Χ ΔΦ).

(δ) λόγω της ιδιωτικής φύσης του ισχυρισμού της Αιτήτριας δεν εντοπίστηκαν σχετικές εξωτερικές πληροφορίες (ερυθρό 142 ΔΦ).

 

Από την έκθεση/εισήγηση προκύπτει ότι η έρευνα του λειτουργού ήτο ενδελεχής και επεκτάθηκε σε όλα τα στοιχεία που προσκομίστηκαν από την Αιτήτρια (Βλέπε Nicolaou v. Minister of Interior a.ο. (1974) 3 C.L.R. 189, Δημοκρατία ν. Κοινότητας Πυργών κ.ά. (1996) 3 Α.Α.Δ. 503, Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας ν. Ζάμπογλου (1997) 3 Α.Α.Δ. 270, Motorways Ltd ν. Δημοκρατίας (1999) 3 Α.Α.Δ. 447, Χαράλαμπος Κύπρου Χωματένος ν. Δημοκρατίας, Α.Ε. Αρ. 102/09, 14/03/13 και Logicom Public Ltd v. Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών κ.α.,  Α.Ε. Αρ. 153/2009, ημερ.14/01/14). Σε αντίθεση με τους ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς της συνηγόρου της Αιτήτριας, υπάρχει εκτενέστατη αξιολόγηση όλων των συναφών δηλώσεων του αιτήματος σε συνάρτηση και με εξωτερικές πηγές πληροφόρησης όπου αυτό ήταν απαραίτητο και εφικτό. Μετά από συνολική αξιολόγηση της γενικότερης αξιοπιστίας της, των όσων τέθηκαν ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου υπό μορφή δηλώσεων μόνο διαπιστώνω ότι η αξιοπιστία επί αυτού του σημείου του αιτήματός της, δεν τεκμηριώνεται.  Η πλήρης εικόνα που διαμορφώνεται μέσω των στοιχείων του φακέλου της, κατόπιν ορθολογικής ανάλυσης και δίκαιης στάθμισής τους^[1], επιβεβαιώνει τα συμπεράσματα του λειτουργού. Στο αφήγημα της Αιτήτριας προκύπτουν δηλώσεις από τις οποίες έλειπαν βιωματικά στοιχεία, συνοχή και λεπτομέρεια που να τεκμηρίωναν προσωπική εμπλοκή και δίωξη, ενώ ήταν αντιφατικοί σε σημεία. Δεν παρείχε κάθε διαθέσιμη βοήθεια στον εξεταστή για τη διαπίστωση των στοιχείων της υπόθεσής της, ούτε τεκμηρίωσε τους ισχυρισμούς της με επαρκή λεπτομέρεια (Πρακτικός Οδηγός της ΕΑΣΟ: Αξιολόγηση των Αποδεικτικών Στοιχείων, Μάρτιος 2015, σελ.11 και Evidence and credibility assessment in the context of the Common European Asylum System της EUAA, February 2023, σελ.57-72, 103-112, 120-131, επίσης, § 205 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Ούτε σε διευκρινιστικές ερωτήσεις του λειτουργού για αριθμό ζητημάτων ήταν ικανή να παράσχει ικανοποιητικές απαντήσεις^[2] αλλά ούτε θα μπορούσε να τύχει του ευεργετήματος της αμφιβολίας το οποίο δίνεται μόνο όταν έχουν προσκομισθεί όλα τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία και όταν ο εξεταστής είναι γενικά ικανοποιημένος από την αξιοπιστία του αιτούντα (Βλέπε §204 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Από τα γεγονότα της περίπτωσης της σε συνάρτηση με τα στοιχεία του φακέλου και τις αιτιάσεις της δεν προκύπτει να συντρέχουν στο πρόσωπο της εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά κριτήρια που μπορούν να στοιχειοθετήσουν το γεγονός ότι εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής της και δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτή λόγω δικαιολογημένου φόβου δίωξης (§37-38 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Δεν έπεισε για το υπαρκτό οιασδήποτε μορφής δίωξης (Άρθρο 3Γ του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025,(Ν.6(Ι)/2000) αλλά ούτε έχει τεκμηριώσει με τις αιτιάσεις της ότι έχει καταδικασθεί, συλληφθεί, ή καταζητείται είτε από τις αρχές της χώρας της είτε από άλλους φορείς δίωξης (Βλέπε Άρθρα 3Α και 3Β του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000). Επομένως, η κατάληξη της Υπηρεσίας Ασύλου είναι ορθή, καθότι από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον της και από τις παραστάσεις της Αιτήτριας δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000).

 

Ως προς το εάν η περίπτωση της εμπίπτει στις προϋποθέσεις παροχής καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας, ο λειτουργός εξέτασε κατά πόσο θα υπόκειτο σε περίπτωση επιστροφής της στην χώρα καταγωγής σε οποιαδήποτε τέτοια σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη ως προσδιορίζεται στο Άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000) και κατέληξε ότι τέτοιος κίνδυνος δεν υφίσταται. Ουδείς εκ των ισχυρισμών που πρόβαλε τεκμηριώνει την ύπαρξη ουσιωδών λόγων ώστε να πιστεύεται ότι η ίδια προσωπικά, σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής της, θα υποβληθεί σε κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή σε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία. Ειδικά δε ως προς το σκέλος της διακινδύνευσης λόγω βίας ασκούμενης αδιακρίτως σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξης, ο λειτουργός σημειώνει ότι βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, επιβεβαιώνεται ότι στην περιοχή της Αιτήτριας δεν παρατηρούνται συνθήκες ένοπλων συγκρούσεων. Σημειώνεται ότι, η ίδια σε κανένα στάδιο της διαδικασίας αξιολόγησης της αίτησής της ανέφερε ότι κινδυνεύει λόγω ένοπλης σύρραξης στη χώρα της, ενώ από αναθεωρημένη έρευνα του Δικαστηρίου σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης ανευρέθηκε ότι δεν δραστηριοποιούνται μη κρατικοί ένοπλοι φορείς στην Κινσάσα, αλλά μόνον στις ανατολικές περιοχές της ΛΔΚ^[3], ενώ από τη βάση δεδομένων ACLED (The Armed Conflict Location & Event Data Project) προκύπτει ότι τα περιστατικά  ασφαλείας που αφορούν συνολικά την επαρχία της Κινσάσα παραμένουν σε χαμηλά επίπεδα^[4]  (ως και τα συμπεράσματα του λειτουργού), έτσι ώστε η κατάσταση στην εν λόγω περιοχή να μην μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένοπλη σύρραξη επιφέρουσα συνθήκες αδιακρίτως ασκούμενης βίας. Ως εκ τούτου, παρέλκει περαιτέρω διερεύνηση των προσωπικών της περιστάσεων για λόγους εφαρμογής της «αναπροσαρμοσμένης κλίμακας» όπως αυτή απορρέει από τη Νομολογία του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκής Ένωσης^[5]. Πέραν των πιο πάνω, αφορά πρόσωπο μορφωμένο, ικανή για εργασία και χωρίς προβλήματα υγείας ή έτερο στοιχείο ευαλωτότητας – στοιχεία τα οποία αξιολογήθηκαν δεόντως από τον εξεταστή-λειτουργό κατά την σύνταξη της έκθεσης/εισήγησης σε συνάρτηση με εξωτερικές πηγές πληροφόρησης.

 

Για όλους τους πιο πάνω λόγους, δεν διαπιστώνω ελλιπή έρευνα κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης (Αντώνης Ράφτης ν. Δημοκρατίας, (2002) 3 Α.Α.Δ. 345 ) ούτε προκύπτει ανεπαρκής αιτιολόγηση της διοικητικής απόφασης (Βλέπε Φράγκου ν. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ.270). Το Δικαστήριο μετά από έλεγχο νομιμότητας/ορθότητας και πραγματικό έλεγχο των περιστάσεων της Αιτήτριας, όπως αναλύεται ανωτέρω, καταλήγει στο ίδιο εύρημα ότι δηλαδή δεν μπορεί να της αναγνωριστεί το καθεστώς του πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας.

 

Συνεπώς, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται με €1300 έξοδα εναντίον της Αιτήτριας και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

 

 

 

Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.