ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

 

                                                                                          Υπόθεση αρ. 3161/2023

 

                                                      29 Μαΐου 2026

 

                                             [Χ. ΠΛΑΣΤΗΡΑ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

                               Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

 Μεταξύ:

                                                              Α.F.B.

                                                                                                                   Αιτήτρια

                                                                Και

 

       Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπουργείου Εσωτερικών, Υπηρεσίας Ασύλου

                                                                                                 

                                                                                                     Καθ' ων η αίτηση

 

Ο. Ηλιάδης (κος) για Χρ. Λαζάρου Αρτέμη (κα), Δικηγόρος Αιτήτριας

 

Λ. Γιάγκου (κα), Δικηγόρος για τους Καθ' ων η αίτηση

 

 

                                                 Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Χ. Πλαστήρα, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.:  Με την προσφυγή της η αιτήτρια, αιτείται την ακύρωση της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημερομηνίας 06/04/2023 η οποία της κοινοποιήθηκε στις 10/08/2023 και δια της οποίας απορρίφθηκε η αίτηση της για παροχή διεθνούς προστασίας, ως παράνομης, άκυρης και στερούμενης οποιουδήποτε νομικού αποτελέσματος.

 

Ως εκτίθεται στην Ένσταση που καταχωρήθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση και προκύπτει από το περιεχόμενο του σχετικού Διοικητικού Φάκελου που κατατέθηκε στα πλαίσια των Διευκρινήσεων της παρούσας προσφυγής ως Τεκμήριο 1, η αιτήτρια είναι ενήλικας από τη Σιέρρα Λεόνε και στις 03/12/2021 υπέβαλε αίτηση για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας. Στις 29/03/2023, διεξήχθη συνέντευξη της αιτήτριας από αρμόδιο λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου. Ακολούθως, στις 03/04/2023, ο αρμόδιος λειτουργός ετοίμασε Εισηγητική Έκθεση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου σχετικά με τη συνέντευξη της αιτήτριας. Στις 06/04/2023, ο εξουσιοδοτημένος λειτουργός από τον Υπουργό Εσωτερικών να εκτελεί καθήκοντα Προϊσταμένου αποφάσισε όπως να μην παραχωρηθεί στην αιτήτρια καθεστώς διεθνούς προστασίας. Την 01/08/2023, η Υπηρεσία Ασύλου ετοίμασε επιστολή ενημέρωσης προς την αιτήτρια σχετικά με την απόρριψη του αιτήματος της, η οποία παραλήφθηκε και υπογράφθηκε ιδιοχείρως από την αιτήτρια στις 10/08/2023. Στη συνέχεια, η Αιτήτρια καταχώρησε την υπό εξέταση προσφυγή.

 

Ο συνήγορος της αιτήτριας στα πλαίσια της προσφυγής και της γραπτής αγόρευσης, προώθησε διάφορους λόγους ακύρωσης προς υποστήριξη του αιτήματος για ακύρωσης της προσβαλλόμενης πράξης, τους οποίους εν τέλει εγκατέλειψε κατά το στάδιο των διευκρινήσεων και διατήρησε μόνο το λόγο ακύρωσης που αφορά την τη μη διεξαγωγή δέουσας έρευνας. Ενόψει των δηλώσεων του ευπαίδευτης συνηγόρου της αιτήτριας, όλοι οι λόγοι ακύρωσης ως καταγράφονται στην προσφυγή, πέραν από το λόγο ακύρωσης που αφορά τη μη δέουσα έρευνα εκ μέρους των Καθ΄ων η αίτηση, αποσύρονται και απορρίπτονται.

 

Οι καθ' ων η αίτηση αντιτάσσουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι καθ' όλα νόμιμη, λήφθηκε κατόπιν δέουσας έρευνας και σωστής ενάσκησης των εξουσιών που δίνει ο Νόμος στους καθ΄ ων η αίτηση, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη και απορρίπτουν τους προωθούμενους ισχυρισμούς ως νόμω και ουσία αβάσιμους.

 

Θα προχωρήσω να εξετάσω τον λόγο ακύρωσης που διατήρησε η συνήγορος του αιτητή ήτοι τον ισχυρισμό περί μη διενέργειας της δέουσας έρευνας εκ μέρους των καθ' ων η αίτηση.

 

Κατά πάγια νομολογία, η επάρκεια της έρευνας, η έκταση και ο τρόπος διεξαγωγής της, ποικίλει ανάλογα με τα υπό διερεύνηση γεγονότα. Προκαθορισμένος τρόπος δεν υπάρχει. Με την προϋπόθεση ότι η έρευνα είναι επαρκής, το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει στον τρόπο που η διοίκηση επέλεξε να διερευνήσει το θέμα, ούτε και υποκαθιστά τα υπ' αυτής διαπιστωθέντα πρωτογενή ευρήματα (βλ. Motorways Ltd v. Υπουργού Οικονομικών κ.ά. (1999) 3 Α.Α.Δ. 447 και Ράφτης ν. Δημοκρατίας κ.ά. (2002) 3 Α.Α.Δ. 345 και Κώστας Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 1002/2009, ημερ. 27.10.2011).

 

Στη βάση της πιο πάνω υποχρέωσης του αρμόδιου οργάνου για δέουσα έρευνα θεωρώ χρήσιμο να καταγραφούν οι ισχυρισμοί της αιτήτριας σε όλα τα στάδια εξέτασης του αιτήματός της, για να διαφανεί εάν όντως το αρμόδιο όργανο προέβη στη δέουσα υπό τις περιστάσεις έρευνα.

 

Η Αιτήτρια κατά την υποβολή της αίτησης της για διεθνή προστασία, δήλωσε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής της διότι αρνήθηκε να παντρευτεί με ένα άνδρα, άρχισε να έχει προβλήματα με τον πατέρα της και τη μητριά της, η ζωή της έγινε δύσκολη και την έδιωξαν από την οικία τους. Πρόσθεσε πως εξήγησε την ιστορία της σε μια γυναίκα στην εκκλησία, η οποία την βοήθησε να αναζητήσει καθεστώς διεθνούς προστασίας (ερυθρό 1 του Δ.Φ.).

 

Στο πλαίσιο της προφορικής της συνέντευξης, ως προς τα προσωπικά της στοιχεία, η Αιτήτρια δήλωσε υπήκοος της Σιέρρα Λεόνε με τόπο καταγωγής και συνήθους διαμονής της, το χωριό Kassiri, της επαρχίας Kambia. Ως προς το μορφωτικό της επίπεδο, η Αιτήτρια δήλωσε ότι είναι απόφοιτη δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και ως προς το εργασιακό της υπόβαθρο ισχυρίστηκε πως βοηθούσε τη μητριά της στη φάρμα. Ως προς την πατρική της οικογένεια, η Αιτήτρια δήλωσε ότι η μητέρα της απεβίωσε όταν η ίδια ήταν 5 ετών, έχει μια αδελφή, ο πατέρας της προχώρησε σε δεύτερο γάμο και απέκτησε ένα υιό (βλ. ερ. 37 του Δ.Φ.).

Κατά την ελεύθερη της αφήγηση, αναφορικά με τους λόγους που την ανάγκασαν  να αναχωρήσει από την χώρα της, η Αιτήτρια ανέφερε ότι μετά τον θάνατο της μητέρας της, την μεγάλωσε η μητριά της, και ένας άνδρας πήγε στην οικία τους και την ζήτησε σε γάμο. Η Αιτήτρια αρνήθηκε και άρχισε να αντιμετωπίζει προβλήματα με τη μητριά και τον πατέρα της. Ανέφερε πως την έδιωξαν από την οικία και της έριξαν ζεστό νερό στο χέρι. Μια μέρα στην εκκλησία, εξήγησε την ιστορία της σε μια κυρία, η οποία την βοήθησε (βλ. ερ. 29 του Δ.Φ.).

Σε διευκρινιστικές ερωτήσεις αναφορικά με τα επιμέρους ζητήματα του αφηγήματός της, η Αιτήτρια ανέφερε, αρχικά, πως ο άνδρας μετέβη στην οικία τους για να την ζητήσει σε γάμο, περί τον Ιανουάριο του 2015, πήγε στην οικία τους περίπου 5 φορές και η συζήτηση έγινε μόνο με τους γονείς της. Ως προς τα προσωπικά του στοιχεία, ανέφερε πως ήταν 45 ετών και διέμενε στο χωριό τους (βλ. ερυθρά 28 και 29 του Δ.Φ.). Η Αιτήτρια δήλωσε πως μετά την άρνηση της να παντρευτεί, από τον Σεπτέμβριο του 2015, διέμενε για περίοδο ενός έτους με μια ηλικιωμένη γυναίκα, στο ίδιο χωρίο και στη συνέχεια, για περίοδο τριών ετών διέμενε σε φιλικό της πρόσωπο και ουδέποτε επέστρεψε στην πατρική της οικία (βλ. ερυθρά 27 και 28 του Δ.Φ.). Στη συνέχεια της συνέντευξης, η Αιτήτρια ισχυρίστηκε πως ο άνδρας την ζήτησε σε γάμο περί το έτος 2009 και το ίδιο έτος την έδιωξε ο πατέρας της από την οικία τους (βλ. ερυθρά 24 και 25 του Δ.Φ.)

Ερωτηθείσα ως προς τον λόγο που οι γονείς της ήθελαν να την παντρέψουν ισχυρίστηκε πως ήθελαν βοήθεια σε κάποια πράγματα στην οικία τους και αφότου αρνήθηκε την έδιωξαν από την οικία τους. Η Αιτήτρια ανέφερε πως ήταν 15 ετών όταν της είπαν να παντρευτεί αυτόν τον άνδρα (βλ. ερυθρά 26 και 27 του Δ.Φ.).

Αναφορικά με το περιστατικό με το χέρι της, η Αιτήτρια ισχυρίστηκε πως συνέβη περί τον Ιούνιο του 2009, στεκόταν στη πόρτα της πατρικής της οικίας, την φώναξε η μητριά της και της έριξε το νερό, έλαβε θεραπεία για ένα μήνα, την οποία διευθέτησε μια ηλικιωμένη γυναίκα (βλ. ερυθρά 25 και 26 του Δ.Φ.).

Επιπλέον, ερωτηθείσα για τις συνέπειες σε περίπτωση επιστροφής της, ισχυρίστηκε πως θα αντιμετωπίσει προβλήματα, όπως εξεύρεση εργασίας και οικίας (βλ.ερ.24 του Δ.Φ.).

Ο αρμόδιος λειτουργός αξιολογώντας τις δηλώσεις της αιτήτριας κατά το στάδιο της συνέντευξης της σχημάτισε δύο ουσιώδεις ισχυρισμούς. Ο πρώτος αναφορικά με την ταυτότητα, προφίλ και την χώρα καταγωγής της Αιτήτριας, ήτοι υπήκοος της Σιέρρα Λεόνε, με τόπο καταγωγής και συνήθους διαμονής το χωριό Kassiri, στην επαρχία Kambia, ισχυρισμός ο οποίος έγινε αποδεκτός.

Ο δεύτερος ισχυρισμός αφορά την άρνηση της να προχωρήσει σε γάμο με άνδρα από το ίδιο χωριό, μετά από πρόταση του πατέρα της. Ο εν λόγω ισχυρισμός απορρίφθηκε καθότι κρίθηκε ότι η Αιτήτρια δεν ήταν σε θέση να δώσει ικανοποιητικές και επαρκείς πληροφορίες σε θέματα που άπτονται στον πυρήνα του αιτήματος της. Ειδικότερα, ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε αντιφατικές τις δηλώσεις της ως προς την χρονολογία που ο εν λόγω άνδρας τους επισκέφθηκε στην οικία τους και την ζήτησε σε γάμο. Αρχικά η Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι το γεγονός συνέβη περί τον Ιανουάριο του 2015, ενώ στη συνέχεια ισχυρίστηκε το 2009. Ο λειτουργός κατέγραψε ως μη ευλογοφανή τον ισχυρισμό της πως μετά την αποχώρηση της από τη πατρική της οικία, διέμενε για ένα έτος με μια γυναίκα στο χωριό και για τρία έτη με φιλικό της πρόσωπο, καθότι η ίδια αναχώρησε από τη χώρα καταγωγής της το 2021, άρα, σύμφωνα με τον αρμόδιο λειτουργό, λογικά  θα διέμενε περισσότερα χρόνια στην φίλη της. Αναφορικά με τον ισχυρισμό πως η μητριά της, της έριξε ζεστό νερό στο χέρι, δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει χρονικά πότε συνέβη, ενώ οι αναφορές της ως προς τον ισχυρισμό πως οι μεταξύ τους σχέσεις δεν ήταν καλές δεν κρίθηκαν εύλογες, σύμφωνα με τον λειτουργό. Ως καταγράφεται από τον αρμόδιο λειτουργό, παρατηρήθηκαν αρκετές χρονικές ανακρίβειες στην αφήγηση της αιτήτριας μιας και σε ένα σημείο ανάφερε ότι το 2009 της ζήτησε ο πατέρας της να προβεί στον εν λόγω γάμο, το 2010 συνέχισε να διαμένει ως δήλωσε μαζί τους και σε άλλο σημείο αναίρεσε τον εν λόγω ισχυρισμό λέγοντας ότι το 2009 που της είπε ο πατέρας της να παντρευτεί αυτή εγκατέλειψε το ίδιο έτος το σπίτι. Τέλος, ο αρμόδιος λειτουργός κατέγραψε πως όταν επισημάνθηκαν στην αιτήτρια οι χρονικές αντιφάσεις και της δόθηκε η ευκαιρία να εξηγήσει, δεν παρείχε καμία απάντηση. 

Αναφορικά με την εξωτερική αξιοπιστία, ο λειτουργός έκρινε ότι τα όσα ανέφερε η αιτήτρια στη συνέντευξη της αποτελούν το μοναδικό τεκμήριο προς υποστήριξη του αιτήματός της και δεν υπάρχουν εύλογοι λόγοι που να δικαιολογούν την οποιαδήποτε ανάλυση των εν λόγω δεδομένων μέσω άλλων πηγών πληροφόρησης. Ως εκ τούτου, ελλείψει εσωτερικής και εξωτερικής αξιοπιστίας, ο εν λόγω ισχυρισμός απορρίφθηκε στο σύνολό του.

Ενόψει των ανωτέρω ευρημάτων, λαμβανομένου υπόψη και του προφίλ της Αιτήτριας, ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε ότι η Αιτήτρια δεν δικαιούται προσφυγικό καθεστώς, μιας και δεν τεκμηριώθηκε φόβος δίωξης για λόγο που να συνδέεται με την εθνικότητα, τη φυλή, τη θρησκεία, την ιδιότητα μέλους σε συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα ή την πολιτική γνώμη όπως περιγράφεται στο άρθρο 1Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951, στο άρθρο 10 της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ και στο άρθρο 3 και 3Δ του Περί Προσφύγων Νόμου. Περαιτέρω, ο αρμόδιος λειτουργός κατέληξε ότι δεν δικαιολογείται αναγνώριση συμπληρωματικής προστασίας στο πρόσωπο της Αιτήτριας, καθότι ο κίνδυνος που μπορεί να αντιμετωπίσει σε περίπτωση επιστροφής της δεν συνιστά πραγματικό κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης, ή βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας, δυνάμει του άρθρου 15, εδάφια (α) και (β), της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2011/95/ΕΕ (αντίστοιχο άρθρο 19(2), εδάφια (α) και (β), του περί Προσφύγων Νόμου). Επιπρόσθετα, η αρμόδια αρχή, στη βάση πληροφοριών αναφορικά με την επικρατούσα κατάσταση στην Σιέρρα Λεόνε, έκρινε ότι ούτε και οι προϋποθέσεις για χορήγηση συμπληρωματικής προστασίας συντρέχουν δυνάμει του άρθρου 15 (γ) της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ (αντίστοιχο άρθρο19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου), μιας και στο χωριό Kassiri, της επαρχίας Kambia, τόπος καταγωγής και συνήθους διαμονής της Αιτήτριας, δεν επικρατούν συνθήκες αδιακρίτως ασκούμενης βίας κατά των αμάχων λόγω εσωτερικής και/ή διεθνούς ένοπλης σύγκρουσης.

Ενόψει των πιο πάνω αναφερθέντων, κρίνω ότι ουδεμία περαιτέρω έρευνα χρειαζόταν για την εξέταση της αίτησης της αιτήτριας και ο περί αντιθέτου ισχυρισμός απορρίπτεται ως αβάσιμος.

Εξετάζοντας το σύνολο των ενώπιον μου στοιχείων, θα προχωρήσω να εξετάσω την ορθότητα της προσβαλλόμενης απόφασης στη βάση του άρθρου 11 (3) (α) του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου του 2018 (Ν. 73(I)/2018)  και ενόψει τούτου να κρίνω αν ορθά το αρμόδιο όργανο απέρριψε το αίτημα της αιτήτριας.

Προχωρώντας τώρα στην αξιολόγηση του συνόλου των ενώπιον μου στοιχείων στη βάση και της εκ του Νόμου παρεχόμενης δικαιοδοσίας, αρχικά συντάσσομαι με την αποδοχή από τους Καθ' ων η αίτηση του πρώτου ουσιώδους ισχυρισμού, καθότι στοιχειοθετήθηκε τόσο η εσωτερική όσο και εξωτερική αξιοπιστία της αιτήτριας.

 

Προχωρώντας στην αξιολόγηση της εσωτερικής αξιοπιστίας του ισχυρισμού της  αιτήτριας περί άρνησης της να παντρευτεί, μετά από πρόταση του πατέρα της, παρατηρώ εκ προοιμίου ότι η αιτήτρια, όπως ορθώς έκρινε και ο αρμόδιος λειτουργός, υπέπεσε σε αντιφάσεις, ασάφειες και αοριστίες, ενώ οι απαντήσεις παρουσιάζονται γενικόλογες και στερούμενες περιγραφικής λεπτομέρειας. Ειδικότερα, συν των όσων ορθώς αξιολόγησε ο αρμόδιος λειτουργός, παρατηρώ ότι η αιτήτρια δεν ήταν σε θέση να εξηγήσει ικανοποιητικά τις περιστάσεις υπό τις οποίες ο πατέρας της αποφάσισε να την παντρέψει, πως εξελίχθηκαν τα γεγονότα ενώ υπήρξε επίσης αδυναμία να περιγράψει τα περιστατικά. Περαιτέρω, παρατηρώ πως δεν προσδιορίζει η αιτήτρια τον ακριβή φόβο της στην χώρα καταγωγής της, ενώ ως εμφαίνεται παρέμεινε στη χώρα καταγωγής της για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την άρνηση της να παντρευτεί, χωρίς να αντιμετωπίσει οποιοδήποτε πρόβλημα.  Επομένως, θα συμφωνήσω με την αξιολόγηση στην οποία έχει προβεί ο αρμόδιος λειτουργός ως καταγράφεται στην έκθεση – εισήγηση και με τα σημεία που εντόπισε περί του να καταλήξει σε εύρημα περί της μη αξιοπιστίας της αιτήτριας και επομένως παρέλκει η όποια επανάληψη τους.

 

Ενόψει των ανωτέρω, το Δικαστήριο κρίνει ότι τα εκ της αιτήτριας εξιστορισθέντα δεν αντικατοπτρίζουν βιωματικά περιστατικά. Επομένως, ο υπό εξέταση ισχυρισμός κρίνεται ως εσωτερικά μη αξιόπιστος.

 

Σε σχέση με την εξωτερική αξιοπιστία των ανωτέρω δηλώσεών του, το Δικαστήριο κρίνει ότι εκ των όσων αυτή δήλωσε, λόγω της απολύτου προσωπικής φύσεως τους, δεν προκύπτουν στοιχεία που θα μπορούσαν να αποτελέσουν αντικείμενο περαιτέρω έρευνας σε εξωτερικές πηγές. Στη βάση, λοιπόν, της αξιολόγησης της εσωτερικής αξιοπιστίας των δηλώσεών της αιτήτριας, ο υπό εξέταση ισχυρισμός απορρίπτεται ως μη αξιόπιστος στο σύνολό του.

 

Υπό το φως των πραγματικών περιστατικών της υπό κρίση υπόθεσης που έγιναν αποδεκτά, κρίνεται ότι ορθώς οι καθ' ων η αίτηση διαπίστωσαν, σύμφωνα και με τα πιο πάνω, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την αναγνώριση της αιτήτριας ως πρόσφυγα, καθώς όπως προκύπτει από το πιο πάνω ιστορικό, η αιτήτρια δεν τεκμηρίωσε κανένα απολύτως ισχυρισμό ο οποίος στοιχειοθετεί βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης, που να εμπίπτει στις προϋποθέσεις αναγνώρισης του καθεστώτος του πρόσφυγα στο πρόσωπό της, έτσι όπως η έννοια του πρόσφυγα ερμηνεύεται στην Σύμβαση της Γενεύης του 1951 και από τον Περί Προσφύγων Νόμο, καθότι η αιτήτρια δεν κατάφερε να αποδείξει βάσιμο φόβο δίωξης για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας, ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων σύμφωνα με το άρθρο 3 του Περί Προσφύγων Νόμου.

Συνακόλουθα η αιτήτρια δεν επικαλέστηκε κανέναν ουσιώδη λόγο που να πιστεύεται ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς της, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη υπό τη μορφή θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή βασανιστηρίων, εξευτελιστικής ή απάνθρωπης μεταχείρισης ή τιμωρίας, για να της δοθεί συμπληρωματική προστασία σύμφωνα με το άρθρο 19 (2) (α), (β) του Περί Προσφύγων Νόμου.

Περαιτέρω, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν συντρέχουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι, η αιτήτρια, σε περίπτωση επιστροφής  στη χώρα καταγωγής της θα αντιμετωπίσει σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής του ακεραιότητας λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης, ως οι διατάξεις του άρθρου 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου προβλέπουν, το Δικαστήριο ανέτρεξε σε έγκυρες πηγές πληροφόρησης για τη Σιέρρα Λεόνε, προς εξέταση της κατάστασης ασφαλείας που επικρατεί στο χωριό Kassiri, της επαρχίας Kambia, το οποίο έχει γίνει δεκτό ότι αποτελεί τον τόπο καταγωγής και συνήθους διαμονής της Αιτήτριας στη χώρα καταγωγής της.

Εκ της διεξαχθείσας έρευνας προέκυψαν τα ακόλουθα:

Σύμφωνα με το διαδραστικό χάρτη της διαδικτυακής πύλης  Rule of Law in Armed Conflict (RULAC), πρωτοβουλία της Ακαδημίας της Γενεύης για το Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, η Σιέρα Λεόνε δεν βρίσκεται υπό ένοπλη σύρραξη.^[1]

Επιπρόσθετα, σύμφωνα με την ιστοσελίδα  Crisis24,  η Σιέρρα Λεόνε έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο  στο κομμάτι της σταθερότητας μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου το 2002 και δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η χώρα θα μπορούσε να ολισθήσει εκ νέου  σε ένοπλη σύγκρουση. Ως περαιτέρω, αναφέρεται  δεν υπάρχουν γνωστές τρομοκρατικές ομάδες που να δραστηριοποιούνται ή που να εκτιμάται ότι αποτελούν απειλή για ξένα συμφέροντα στη χώρα. Ωστόσο, η εγκληματική δραστηριότητα είναι ευρέως διαδεδομένη, με κύρια απειλή τόσο για τους ξένους ταξιδιώτες, όσο και για τους ομογενείς, το μη βίαιο, ευκαιριακό έγκλημα. Ταυτόχρονα, συχνές είναι και οι κοινωνικές αναταραχές κατά τις οποίες οι δυνάμεις ασφαλείας τείνουν να απαντούν με τρόπο που συνήθως προκαλεί κλιμάκωση της κατάστασης.^[2]

Ως προς την επικρατούσα κατάσταση ασφαλείας στην χώρα καταγωγής της αιτήτριας, σημειώνεται ότι η Σιέρρα Λεόνε δεν συγκαταλέγεται ως χώρα υπό ενεργή ένοπλη σύρραξη στον επικαιροποιημένο χάρτη του «War Watch»- World Assessment and Tracking of Civilian Harm (πρώην «RULAC»- Rule of Law in Armed Conflict), μιας πρωτοβουλίας της Ακαδημίας της Γενεύης για την καταγραφή των απωλειών αμάχων εν μέσω ενεργών ενόπλων συγκρούσεων σε παγκόσμιο επίπεδο.^[3]

Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων ACLED, παρατίθενται τα πλέον πρόσφατα ποσοτικά δεδομένα αναφορικά με τα περιστατικά ασφαλείας στην  Σιέρρα Λεόνε, όπου κατά το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης την 08/05/2026), καταγράφηκαν συνολικά 10 περιστατικά πολιτικής βίας ("political violence", που περιλαμβάνει περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις/ απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες), από τα οποία προκλήθηκαν 3 θάνατοι.^[4] Συγκεκριμένα, όσον αφορά στην επαρχία North West, όπου ανήκει το χωριό Kasiri, της περιοχής Kambia, κατά το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης την 08/05/2026), δεν καταγράφηκαν περιστατικά πολιτικής βίας ("political violence", που περιλαμβάνει περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις/ απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες).^[5]

Σημειώνεται δε πως ο πληθυσμός της περιοχής Kambia της βορειοδυτικής περιοχής για το έτος 2021 είχε εκτιμηθεί στους 367,699 κατοίκους.[6] Λαμβανομένου υπόψη του μεγέθους του πληθυσμού, η συχνότητα των καταγεγραμμένων περιστατικών εμφανίζεται εξαιρετικά περιορισμένη και δεν μπορεί συναχθεί ότι σε περίπτωση επιστροφής της εκεί, η αιτήτρια θα κινδυνέψει ως άμαχη αποκλειστικά λόγω της φυσικής της παρουσίας εκεί. 

Επομένως, ενόψει του ότι, τα περιστατικά που καταγράφηκαν στην ευρύτερη επικράτεια της Σιέρα Λεόνε εμφανίζονται περιορισμένα και η συχνότητα των περιστατικών ασφαλείας παραμένει χαμηλή, δεν μπορεί να συναχθεί πως η αιτήτρια, αποκλειστικά και μόνο λόγω της παρουσίας της στην περιοχή ως άμαχη, θα αντιμετώπιζε κίνδυνο σοβαρής βλάβης σε περίπτωση επιστροφής της.

Κατά συνέπεια, η επαρχία Kambia, όπου ευρίσκεται το χωρίο Kassiri, τόπος τελευταίας συνήθους διαμονής της αιτήτριας, δεν φαίνεται να πλήττεται από συγκρούσεις και περιστατικά βίας οι οποίες πληρούν το όριο του άρθρου 15(γ) της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ, ως αυτό ερμηνεύθηκε νομολογιακά στις αποφάσεις C-465/07 - Elgafaji και C‑285/12 - Diakité του ΔΕΕ^[7]. Πέραν τούτου, λαμβάνοντας υπόψιν και το προσωπικό προφίλ της αιτήτριας, διαπιστώνω ότι απουσιάζουν ιδιαίτερες επιβαρυντικές περιστάσεις, δεδομένου ότι η αιτήτρια συνιστά ενήλικη υγιής, ικανή προς εργασία, χωρίς στοιχεία ευαλωτότητας και με υποστηρικτικό/οικογενειακό δίκτυο στη χώρα καταγωγής της. Συμπερασματικά, δεν κρίνω ότι ανακύπτουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι η αιτήτρια θα διατρέξει κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής της.

Όπως προκύπτει από το πιο πάνω ιστορικό και τα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά που έγιναν αποδεκτά, κρίνεται ότι η περίπτωση της αιτήτριας δεν εμπίπτει στις προϋποθέσεις αναγνώρισης του καθεστώτος του πρόσφυγα ως ορίζονται στα άρθρα 3-3Δ του Περί Προσφύγων Νόμου, εφόσον η αιτήτρια δεν κατάφερε να αποδείξει βάσιμο φόβο δίωξης για κάποιο από τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 3(1) του πιο πάνω Νόμου. Συνακόλουθα, η αιτήτρια  δεν επικαλέστηκε κανένα ουσιώδη λόγο που να πιστεύεται, και ούτε προκύπτει (ως αναλύθηκε ανωτέρω), ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς της, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη, ώστε να του δοθεί συμπληρωματική προστασία. Επομένως, κρίνω ότι ορθώς κρίθηκε από την Υπηρεσία Ασύλου ότι δεν μπορούσε να της παρασχεθεί ούτε προσφυγικό καθεστώς αλλά ούτε καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας.

Με βάση το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου τα οποία περιορίζονται στο περιεχόμενο του σχετικού διοικητικού φακέλου, αφού ουδεμία περαιτέρω μαρτυρία προσκομίστηκε στα πλαίσια της παρούσας προς υποστήριξη της αιτήσεως και αφού εξέτασα, τόσο τη νομιμότητα, όσο και την ουσία της υπό αναφορά υπόθεσης, καταλήγω ότι το αίτημα της αιτήτριας εξετάστηκε επιμελώς σε κάθε στάδιο της διαδικασίας και εύλογα η Υπηρεσία Ασύλου απέρριψε την αίτηση της αιτήτριας.

Η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται με €1000 έξοδα υπέρ των Καθ' ων η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας.

 

                                                                                     Χ. ΠΛΑΣΤΗΡΑ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π