ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

 

      Υπόθεση Αρ. 3338/24

 

13 Μαΐου, 2026

 

[X. ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

 

Μεταξύ:

 

M.B.K.

Αιτητή

 

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

 

Καθ’ ων η αίτηση.

 ……………………

 

Ο Αιτητής παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου

 

Χριστίνα Ζιντίλη για Μάριο Παπαλοΐζου, Δικηγόρος για τον Αιτητή

 

Ανδρέας Φιλίππου για Λώρα Βελίκοβα , Δικηγόρος για τους καθ’ ων η αίτηση

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

 

Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.:  Ο αιτητής με την παρούσα αίτηση ακυρώσεως προσφεύγει εναντίον της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημερομηνίας 09/07/2024, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

 

Όπως προκύπτει από την Ένσταση που καταχωρήθηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο που εκπροσωπεί τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, τα γεγονότα της υπό εξέταση περίπτωσης έχουν ως κατωτέρω:  Ο αιτητής είναι υπήκοος της Λιβερίας και υπέβαλε αίτηση για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας στις 09/02/2023, αφού εισήλθε παράνομα στις ελεγχόμενες από την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας περιοχές στις 28/01/2023. Αυθημερόν, παρέλαβε Βεβαίωση Υποβολής Αιτήματος Διεθνούς Προστασίας («Confirmation of Submission of an Application for International Protection»). Στις 13/02/2023, διενεργήθηκε αξιολόγηση ειδικών αναγκών και ευαλωτότητας του αιτητή από αρμόδια λειτουργό.

 

Στις 11/06/2024, πραγματοποιήθηκε συνέντευξη του αιτητή από αρμόδιο λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου, ο οποίος, στις 24/06/2024, ετοίμασε Έκθεση – Εισήγηση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου εισηγούμενος την απόρριψη του αιτήματος του αιτητή. Στις 09/07/2024, ο Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Ασύλου υιοθέτησε την εισήγηση για απόρριψη της αίτησης του αιτητή. Ακολούθως, στις 31/07/2024, η Υπηρεσία Ασύλου εξέδωσε επιστολή, στην οποία συμπεριέλαβε την απορριπτική της απόφαση σχετικά με το αίτημα του αιτητή, η οποία την 01/08/2024 παραλήφθηκε ιδιοχείρως από τον αιτητή.   Στη συνέχεια, ο αιτητής καταχώρησε την υπό εξέταση προσφυγή κατά της απορριπτικής απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου, ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας.

 

Ο συνήγορος του αιτητή, μέσω της γραπτής του αγόρευσης, εισηγείται πως η επίδικη απόφαση παραβιάζει την προβλεπόμενη διαδικασία καθότι δεν του δόθηκε η δυνατότητα να λάβει νομική αρωγή από κάποια οργάνωση, ούτε να εκπροσωπηθεί από δικηγόρο κατά τη συνέντευξή του, η οποία διεξήχθη κατά τρόπο εσφαλμένο. Επιπρόσθετα, εισηγείται την παραβίαση του άρθρου 13(3) και (4) του Περί Προσφύγων Νόμου και του δικαιώματός του να κληθεί σε επανάληψη της συνέντευξής του ή σε συμπληρωματική συνέντευξη, εφόσον υπήρχαν αμφιβολίες για τον ισχυρισμό του. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι οι Καθ’ ων η Αίτηση δεν διεξήγαγαν δέουσα έρευνα, ούτε αξιολόγησαν ορθά τα στοιχεία του αιτήματός του, παραβιάζοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τις νομοθετημένες διατάξεις και καταλήγοντας σε λανθασμένες εκτιμήσεις. Υποστηρίζει δε, ότι οι Καθ’ ων η Αίτηση λανθασμένα έκριναν πως στο πρόσωπό του δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις χορήγησης καθεστώτος πρόσφυγα και/ή χορήγησης καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας. Τέλος, υπογραμμίζει ότι η χώρα καταγωγής του δεν συγκαταλέγεται στον κατάλογο ασφαλών χωρών βάσει της Κανονιστικής Διοικητικής Πράξης 191/2024, στοιχείο το οποίο ενδυναμώνει τον ισχυρισμό του ότι το αρμόδιο όργανο λανθασμένα απέρριψε το αίτημά του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

 

Από την πλευρά τους οι Καθ’ ων η Αίτηση αντιτάσσουν ότι ο αιτητής δεν κατάφερε να αποσείσει το βάρος απόδειξης που έφερε στους ώμους του και να αποδείξει βάσιμο φόβο δίωξης ή κίνδυνο πραγματικής βλάβης. Περαιτέρω προβάλλουν ότι η επίδικη πράξη είναι καθόλα νόμιμη και ορθή και ότι ουδεμία παράβαση της διαδικασίας και κατάχρηση εξουσίας δεν συντελέστηκε, αφού ο αιτητής ενημερώθηκε από μεταφραστή, σε γλώσσα κατανοητή από τον ίδιο, για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του πριν την έναρξη της συνέντευξής του. Η προσβαλλόμενη πράξη λήφθηκε εντός των ορίων της διακριτικής τους ευχέρειας, σύμφωνα με την αρχή της χρηστής διοίκησης και είναι προϊόν δέουσας έρευνας και επαρκούς αιτιολογίας. Καταληκτικά υποβάλλουν πως το γεγονός ότι η Λιβερία δεν συγκαταλέγεται στις ασφαλείς χώρες, δεν συνεπάγεται αυτοδικαίως ότι πρέπει να θεωρείται ως μη ασφαλής για τον αιτητή.

 

Θα πρέπει να επισημανθεί ότι, σύμφωνα με τον περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμο του 2018 (Ν.73(Ι)/2018), το Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας έχει την εξουσία να εξετάσει την παρούσα υπόθεση και επί της ουσίας.  Το γεγονός αυτό, οφείλεται στο ότι η υπό εξέταση υπόθεση αφορά αίτηση που χρονικά εμπίπτει στις προϋποθέσεις του άρθρου 11 του περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου του 2018 (Ν.73(Ι)/2018), οι οποίες δίδουν στο Δικαστήριο την υποχρέωση ελέγχου νομιμότητας και ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.

 

Προχωρώ να εξετάσω τον ισχυρισμό που προωθεί ο αιτητής περί του ότι εσφαλμένα και λόγω έλλειψης δέουσας και/ή επαρκούς έρευνας, το αρμόδιο όργανο απέρριψε το αίτημά του για χορήγηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας. Θεωρώ χρήσιμο να καταγραφούν όλοι οι ισχυρισμοί που πρόβαλε ο αιτητής σε όλα τα στάδια της εξέτασης του αιτήματός του, προκειμένου να εξετάσω την ορθότητα της προσβαλλόμενης απόφασης αλλά και για να διαφανεί εάν το αρμόδιο όργανο αποφάσισε μετά από δέουσα έρευνα, ορθά, νόμιμα και εντός των πλαισίων της σχετικής νομοθεσίας.  Η πιο κάτω ανάλυση θα δώσει τη δυνατότητα εξέτασης και των τριών προβαλλόμενων ισχυρισμών.

 

Ο αιτητής στην αίτηση που υπέβαλε στην Υπηρεσία Ασύλου, δήλωσε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του, αφενός για σκοπούς φοίτησης και αφετέρου εξαιτίας ενός παραδοσιακού ζητήματος. Ο αιτητής ισχυρίστηκε ότι προέρχεται από οικογένεια χριστιανών και διέμενε σε μία περιοχή όπου ήταν ενεργή μία οργάνωση στην οποία έπρεπε όλοι οι άντρες να ενταχθούν, η οποία ωστόσο δεν πρέσβευε χριστιανικές ιδέες και έτσι ο αιτητής αρνήθηκε την ένταξή του στην οργάνωση αυτή. Οι γονείς του τον μετέφεραν στο θείο του ώστε να ολοκληρώσει την εκπαίδευσή του και κατόπιν της αποφοίτησής του, προσπάθησε να επιστρέψει.  Ωστόσο, επειδή η οργάνωση επιθυμούσε την ένταξή του, μετέβη εκ νέου στο θείο του, ο οποίος τον βοήθησε να διαφύγει στις μη ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές (ερυθρό 1 του διοικητικού φακέλου).  Ο αιτητής προσκόμισε ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου το πρωτότυπο διαβατήριό του, εκδοθέν από τις αρχές της χώρας καταγωγής του (ερυθρό 13 του διοικητικού φακέλου).

 

Στις 13/02/2023, ενόσω ο αιτητής βρισκόταν ακόμα στο Κέντρο Πρώτης Υποδοχής (ΚεΠΥ) «Πουρνάρα», διενεργήθηκε αξιολόγηση ειδικών αναγκών και ευαλωτότητας από αρμόδια λειτουργό, μέσα από σχετική συνέντευξη. Η λειτουργός σημείωσε επί του σχετικού εντύπου ως «Χαμηλό» το επίπεδο πιθανολόγησης σοβαρού κινδύνου για την προσωπική ασφάλεια του αιτητή με ενδεχόμενη απαιτούμενη παρέμβαση για ειδικές ανάγκες (ερυθρό 24 του διοικητικού φακέλου).  Η λειτουργός σημείωσε πως ο αιτητής δεν χρήζει άμεσης παραπομπής ή επανεξέτασης (ερυθρό 24 του διοικητικού φακέλου).

 

Ο αιτητής μέσω της συνέντευξής του, σε σχέση με την αξιολόγηση της ευαλωτότητας του δήλωσε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του για δύο λόγους, αφενός για σκοπούς φοίτησης και αφετέρου εξαιτίας ενός παραδοσιακού ζητήματος. Ανέφερε πως οι άντρες είναι υποχρεωμένοι να ενταχθούν σε μία μη χριστιανική κοινωνία. Ο βασιλιάς της κοινωνίας αυτής πρότεινε στον πατέρα του να αναλάβει ο αιτητής την θέση του επόμενου βασιλιά, πρόταση την οποία ο πατέρας του απέρριψε εξαιτίας των χριστιανικών τους πεποιθήσεων. Ο πατέρας του τον βοήθησε να διαφύγει στην πόλη όπου ο ίδιος ολοκλήρωσε τις σπουδές του, όταν αποφοίτησε δε, αποφάσισε να επιστρέψει. Κατόπιν της επιστροφής του, άτομα συνήθιζαν να επισκέπτονται την οικία τους, να φωνάζουν και να τους γελοιοποιούν. Καθότι η άρνηση ένταξης στην οργάνωση συνεπαγόταν ότι θα έχανε κάποια στιγμή τη ζωή του, ο πατέρας του τον βοήθησε να διαφύγει εκ νέου. Σε επόμενη ερώτηση, ο αιτητής δήλωσε ότι δεν αντιμετώπισε κάποιο περαιτέρω επιβλαβές περιστατικό (ερυθρό 22 του διοικητικού φακέλου). 

 

Κατά τη διάρκεια της προφορικής του συνέντευξης και ως προς τα προσωπικά του στοιχεία, ο αιτητής ανέφερε ότι το 2017 αποφοίτησε από Τεχνική Σχολή και συγκεκριμένα από το Booker Washington Institute στην πόλη Kakata, κομητεία Margibi και το 2019 παρακολούθησε για έξι μήνες σπουδές Διοίκησης Επιχειρήσεων στο κολέγιο A.M.E.U. στην πόλη Monrovia (ερυθρό 40/1Χ, 2Χ του διοικητικού φακέλου). Ομιλεί αγγλικά και την τοπική γλώσσα Mano.  Όπως ανέφερε, ενώ βρισκόταν στη χώρα καταγωγής του, από νεαρή ηλικία μέχρι το 2021 βοηθούσε τον πατέρα του σε κατάστημα που διατηρούσε στην Saclepea και από το 2018 μέχρι τον Αύγουστο του 2021 βοηθούσε και το θείο του σε επιχείρηση, με την επωνυμία Nimba Rubber Incorporated στην Cocopa, κομητεία Nimba, αποκομίζοντας κάποιο χρηματικό ποσό από τις εργασίες αυτές (ερυθρά 40/3Χ, 39/5Χ του διοικητικού φακέλου).

 

Ο πατέρας του απεβίωσε στις 05/10/2021 εξαιτίας δηλητηρίασης από άγνωστα άτομα (ως τους πληροφόρησε ένας βοτανολόγος), έχει δύο αδελφές που διαμένουν στην Monrovia και στην Harbel και έναν αδελφό που επίσης διαμένει στην Monrovia, μία θεία και ένα θείο που κατοικούν στην Saclepea και Monrovia αντιστοίχως. Η σύντροφός του διαμένει στην Saclepea (για τα ανωτέρω βλ.  ερυθρά 40/4Χ – 6Χ, 39/1Χ του διοικητικού φακέλου).

 

Ο αιτητής δήλωσε αρχικά ότι η μητέρα  του διαβιεί στο χωριό Gbao, πλησίον της πόλης Saclepea, σε μεταγενέστερο χρόνο δε δήλωσε ότι κατοικεί στην Saclepea και κληθείς να αποσαφηνίσει, απάντησε ότι διέμενε στην Saclepea και συνήθιζε να επισκέπτεται το χωριό Gbao τα σαββατοκύριακα (ερυθρά 40/4Χ, 35/10Χ του διοικητικού φακέλου). Ο αιτητής ανέφερε πως βρίσκεται σε επικοινωνία με την μητέρα του (ερυθρό 39/4Χ του διοικητικού φακέλου).

 

Ο αιτητής γεννήθηκε στην Saclepea όπου, ως δήλωσε αρχικά, διέμενε μέχρι που  εγκατέλειψε τη χώρα το έτος 2021. Ορισμένες φορές διέμενε με το θείο του στην Monrovia, όπου επίσης διέμεινε και για έξι μήνες ενόσω φοιτούσε σε κολέγιο, και μεταξύ 2012 και 2017 διέμεινε στην πόλη Kakata, κομητεία Margibi (ερυθρό 38/1Χ, 2Χ του διοικητικού φακέλου). Σε μεταγενέστερη διευκρινιστική ερώτηση σχετικά με τον τόπο τελευταίας διαμονής του, δήλωσε ότι διαβιούσε στην Saclepea από όπου έφυγε για την Monrovia και ακολούθως από τη χώρα, δίχως να παραμείνει στην Monrovia για μεγάλο διάστημα (ερυθρό 35/11Χ του διοικητικού φακέλου).

 

Ως προς το ταξίδι του στη Δημοκρατία, δήλωσε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του από το διεθνή αερολιμένα, αφίχθη στην Κωνσταντινούπολη δια της Γκάνας και του Κατάρ και από εκεί μετέβη στις μη ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές όπου επί ένα έτος παρακολούθησε σπουδές (ερυθρά 38/5Χ, 37 του διοικητικού φακέλου). Σκεφτόταν να εγκαταλείψει τη χώρα του το Μάρτιο του έτους 2021, ωστόσο, το έλαβε απόφαση περί τον Αύγουστο – Σεπτέμβριο 2021 (ερυθρό 38/7Χ του διοικητικού φακέλου).

 

Αναφορικά με τους λόγους που τον ώθησαν να εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής του, ο αιτητής υποστήριξε ότι έφυγε κατόπιν του θανάτου του πατέρα του, ο οποίος ήταν μέλος μίας οργάνωσης. Όταν εκείνος απεβίωσε, ο αιτητής δέχθηκε πιέσεις να αντικαταστήσει τον πατέρα του, ως όφειλε ως πρωτότοκος υιός, στο οποίο η μητέρα του ήταν αντίθετη και έτσι, εκείνη έλαβε την απόφαση να μετοικήσει ο αιτητής με το θείο του στην Monrovia. Καθότι ο θείος του συνήθιζε να μετακινείται προς την κομητεία Nimba για εργασιακούς σκοπούς, ο αιτητής δεν ήταν δυνατό να διαμείνει στην Monrovia, και ως εκ τούτου, ο θείος του ήλθε σε επικοινωνία με έναν πράκτορα που οργάνωσε το ταξίδι του. Ο αιτητής συμπλήρωσε ότι σε ηλικία περί των 15 – 16 ετών είχε παραστεί σε μία συνάντηση της οργάνωσης μέλη της οποίας ήταν εύπορα άτομα και στην οποία συνάντηση παρευρίσκονταν και υιοί άλλων αντρών. Ο αιτητής βρισκόταν, ως του δήλωσαν, στο στάδιο της προ – μύησης και ενόσω εκεί, δέχθηκε λαβές στα χέρια του με μία λεπίδα από έναν άντρα ο οποίος ήταν ενδεδυμένος μονάχα με ένα μικρό ένδυμα (για τα ανωτέρω βλ. ερυθρό 37/2Χ του διοικητικού φακέλου).

 

Ο αιτητής δήλωσε ότι η οργάνωση ονομάζεται Poro (ερυθρό 37/4Χ του διοικητικού φακέλου). Δεν τον είχαν προσεγγίσει πριν το θάνατο του πατέρα του, εκείνος όμως του είχε δηλώσει πως όταν θα πέθαινε, θα έπρεπε να τον αντικαταστήσει, χωρίς να του διευκρινίζει που θα τον αντικαθιστούσε (ερυθρό 36/6Χ του διοικητικού φακέλου). Αντιλήφθηκε ότι ο πατέρας του ήταν μέλος της οργάνωσης αφότου παρευρέθηκε στην συνάντηση (ερυθρό 36/7Χ του διοικητικού φακέλου).

 

Όταν του ζητήθηκε να αναφέρει τι αποκόμισε από τη συνάντηση και ποια είναι η θέση που κατείχε ο πατέρας του και κληθείς να παραθέσει πληροφορίες για την οργάνωση, απάντησε πως δεν αποκόμισε οτιδήποτε, δεν γνωρίζει τι θέση κατείχε ο πατέρας του (ίσως κατείχε υψηλή θέση διότι ήταν εύπορος) ούτε πληροφορίες για την οργάνωση διότι δεν τον ενδιαφέρει και δεν ήταν μέλος της, ωστόσο, γνωρίζει πως πρόκειται για κάτι κακό (ερυθρά 36/9Χ – 11Χ του διοικητικού φακέλου). Κληθείς να αναφέρει εάν τον προσέγγισαν ξανά, πέραν της συνάντησης, απάντησε ότι συνήθιζαν να ρωτούν για εκείνον και να απαιτούν την ένταξή του στην οργάνωση (ερυθρό 35/4Χ του διοικητικού φακέλου).

 

Όταν του ζητήθηκε να αποσαφηνίσει τις αντιφατικές δηλώσεις του μεταξύ της συνέντευξης και της αίτησης για διεθνή προστασία, απάντησε ότι ο πατέρας του, μέλος της οργάνωσης, επιθυμούσε την ένταξή του εν αντιθέσει με τη μητέρα του (ερυθρό 34/5Χ του διοικητικού φακέλου). Κληθείς να εξηγήσει το λόγο που είχε αναφέρει στην αίτησή του ότι οι γονείς του είναι χριστιανοί και τον είχαν μεταφέρει στο θείο του, απάντησε ότι αναφερόταν στη μητέρα, το θείο και τη θεία του (ερυθρό 34/6Χ του διοικητικού φακέλου).

 

Όταν του ζητήθηκε να αναφερθεί στις αντιφατικές δηλώσεις του μεταξύ της συνέντευξης ευαλωτότητας και της συνέντευξης για διεθνή προστασία, απάντησε ότι δεν είχε αναφέρει ποτέ τη λέξη «βασιλιάς» και ενδεχομένως να μην κατανόησαν την προφορά του.  Σε επόμενη ερώτηση σχετικά με τις λοιπές ασυνέπειες όσον αφορά το εάν ο πατέρας του επιθυμούσε ή όχι την ένταξή του στην οργάνωση και τον χρόνο που τον είχαν προσεγγίσει επί τούτου, δεν προσέφερε κάποιο σχόλιο (ερυθρό 33/1Χ, 2Χ του διοικητικού φακέλου).

 

Στη βάση των ανωτέρω πληροφοριών ο αρμόδιος λειτουργός σχημάτισε στην Έκθεση – Εισήγησή του δύο ουσιώδεις ισχυρισμούς ως κατωτέρω: 1) Ταυτότητα, χώρα καταγωγής και προσωπικά στοιχεία/προφίλ του αιτητή, και 2) Ισχυρισμός ότι μέλη της κοινότητας Poro society επιμένουν ότι πρέπει να αναλάβει την θέση του πατέρα του στην κοινότητα.  Ο πρώτος ουσιώδης ισχυρισμός έγινε δεκτός, καθώς στοιχειοθετήθηκε τόσο η εσωτερική όσο και η εξωτερική αξιοπιστία του σε συνάρτηση με πληροφορίες από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης και λήφθηκε υπόψη το προσκομισθέν ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου από τον αιτητή πρωτότυπο διαβατήριο αυτού, το οποίο εκδόθηκε από τις αρχές της χώρας καταγωγής του.

 

Αναφορικά με το δεύτερο ισχυρισμό του αιτητή, ο οποίος δεν έγινε αποδεκτός, ο αρμόδιος λειτουργός κατέγραψε ότι οι δηλώσεις του ήταν ανεπαρκείς, ασυνεχείς και αντιφατικές. Ειδικότερα, ο αιτητής δεν ήταν σε θέση να παράσχει επαρκείς πληροφορίες σχετικά με την κοινότητα Poro και τα μέλη της καθώς και τη θέση που κατείχε ο πατέρας του σε αυτή, καθότι, ως δήλωσε, δεν ενδιαφερόταν για την κοινότητα. Επιπλέον, σημειώθηκε χρονική ασυνέχεια σε σχέση με το χρόνο και λόγο που εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του, αφού αρχικά δήλωσε ότι είχε σκεφθεί να φύγει από το Μάρτιο του 2021 και μετέπειτα δήλωσε ότι έφυγε μετά το θάνατο του πατέρα του τον Οκτώβριο 2021 για να μην τον αντικαταστήσει στην κοινότητα και όταν του επισημάνθηκε η εν λόγω αναφορά και ερωτήθηκε εάν σκόπευε να φύγει πριν το θάνατο του πατέρα του, δήλωσε ότι το είχε σκεφθεί και ακολούθως μετανιώσει αρκετές φορές, υποβιβάζοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τον ισχυρισμό του ότι εγκατέλειψε τη χώρα του διότι έπρεπε να αντικαταστήσει τον πατέρα του στην κοινότητα. Αντίφαση σημειώθηκε επίσης όσον αφορά τον τόπο τελευταίας διαμονής του, ότι ήταν η Saclepea ή η Monrovia.

 

Περαιτέρω, αντίφαση καταγράφηκε και στις δηλώσεις του μεταξύ της συνέντευξής του και της αίτησης για διεθνή προστασία καθότι στην αίτηση είχε καταγράψει ότι αμφότεροι οι γονείς του είναι χριστιανοί και ως εκ τούτου δεν ήταν επιτρεπτό να ενταχθεί στην κοινότητα ενώ στη συνέντευξη δήλωσε ότι ο πατέρας του είναι μέλος της κοινότητας στην οποία επιθυμούσε να εντάξει τον αιτητή.  Επιπρόσθετα, αντίφαση προκύπτει και σε σχέση με το χρόνο που τον προσέγγισαν ώστε να τον πείσουν να ενταχθεί και κληθείς να εξηγήσει το λόγο που είχε αναφέρει πως οι γονείς του είναι χριστιανοί, απάντησε ότι αναφερόταν στη μητέρα, το θείο και τη θεία του, στοιχείο που έρχεται σε αντίθεση με τα όσα κατέγραψε στην αίτησή του. Τέλος, αντίφαση σημειώθηκε στις δηλώσεις του μεταξύ της συνέντευξης ευαλωτότητας και της συνέντευξης για διεθνή προστασία, την οποία αντίφαση δεν ήταν σε θέση να διασαφηνίσει επαρκώς, δηλώνοντας μονάχα ότι ενδέχεται να μην είχε γίνει κατανοητός κατά την συνέντευξη ευαλωτότητας λόγω της προφοράς του και ότι ουδέποτε ανέφερε τη λέξη «βασιλιάς» ενώ σε περαιτέρω επισήμανση του λειτουργού για τις αντιφάσεις, δεν προσέφερε κάποιο σχόλιο.  Ενόψει των ανωτέρω δεδομένων, η εσωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού δεν τεκμηριώθηκε.

 

Σε σχέση με την εξωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού, ο αρμόδιος λειτουργός επιβεβαίωσε, παραπέμποντας σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, την ύπαρξη της οργάνωσης Poro – μεταξύ άλλων – στη χώρα καταγωγής και το γεγονός ότι αυτή ενεργεί ως μέσο μετάδοσης παραδοσιακής γνώσης και μύησης των παιδιών στην ενηλικίωση και κατέγραψε ότι τα όσα ανέφερε ο αιτητής στη συνέντευξή του αποτελούν το μοναδικό τεκμήριο προς υποστήριξη του αίτηματός του και δεν υπάρχουν εύλογοι λόγοι που να δικαιολογούν την οποιαδήποτε ανάλυση των εν λόγω δεδομένων μέσω άλλων πηγών πληροφόρησης, καταλήγοντας στην μη αποδοχή του ισχυρισμού στο σύνολό του.

 

Κατά την αξιολόγηση κινδύνου, ο αρμόδιος λειτουργός, στη βάση του αποδεκτού ισχυρισμού, παραπέμποντας σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης σχετικά με την κατάσταση ασφαλείας στη χώρα καταγωγής και στην Saclepea καθώς και τις επικρατούσες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες στη χώρα και συνυπολογίζοντας το προσωπικό προφίλ του αιτητή, κατέληξε ότι δεν υφίστανται εύλογοι λόγοι να πιστεύεται ότι ο αιτητής σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του  και ειδικότερα στην Saclepea, θα αντιμετωπίσει δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης.

 

Προχωρώντας στη νομική ανάλυση των ισχυρισμών του αιτητή, ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε ότι δεν συντρέχουν στο πρόσωπό του εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία που θα μπορούσαν να τεκμηριώσουν βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του, για έναν από τους λόγους του άρθρου 3(1) του περί Προσφύγων Νόμου Ν.6(Ι)/2000 και του άρθρου 1Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951. Επιπλέον, κρίθηκε ότι σε περίπτωση επιστροφής του στη Λιβερία, ο αιτητής δεν θα κινδυνεύσει με θανατική ποινή ή εκτέλεση σύμφωνα με το άρθρο 19(2)(α) του περί Προσφύγων Νόμου, ούτε ενδέχεται να υποστεί βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία δυνάμει του άρθρου 19 (2)(β) του περί Προσφύγων Νόμου. Αναφορικά δε με το άρθρο 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου, ο αρμόδιος λειτουργός κατέληξε ότι ο αιτητής δεν θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη υπό την έννοια του συγκεκριμένου άρθρου σε περίπτωση επιστροφής του στη Λιβερία και ειδικότερα στην Saclepea αφού δεν παρατηρούνται συνθήκες ένοπλων συγκρούσεων και ως εκ τούτου, το ενδεχόμενο υπαγωγής του σε καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας απορρίφθηκε.

 

Στα πλαίσια εξέτασης της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης, προχωρώ να εξετάσω κατ' ουσίαν το αίτημα του αιτητή λαμβάνοντας υπόψη βεβαίως όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μου από τo συνήγορό του αλλά και από τo συνήγορο που εκπροσωπεί τους Καθ' ων η αίτηση.  Αναφορικά με τον πρώτο ουσιώδη ισχυρισμό ο οποίος έγινε αποδεκτός από την Υπηρεσία Ασύλου και αφορά την ταυτότητα, τη χώρα καταγωγής και τα προσωπικά στοιχεία/προφίλ του αιτητή, διαπιστώνω πως ορθώς έχει γίνει αποδεκτός καθώς ο αιτητής κρίθηκε ως εσωτερικά και εξωτερικά αξιόπιστος στις δηλώσεις του.  Δεν θεωρώ αναγκαίο να σχολιαστεί ο πιο πάνω ισχυρισμός ο οποίος μάλιστα δεν αμφισβητείται.

 

Ακολούθως, θα συμφωνήσω με τα ευρήματα του αρμόδιου λειτουργού της Υπηρεσίας Ασύλου περί αναξιοπιστίας του αιτητή ως προς το δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό. Ειδικότερα, όπως ορθώς επισημαίνεται στην Έκθεση-Εισήγησή του, ο αιτητής δεν παρέθεσε επαρκείς πληροφορίες και λεπτομέρειες για τον πυρήνα του αιτήματός του.  Ο αιτητής δεν είχε υποστεί οτιδήποτε περαιτέρω ούτε παρουσίασε οτιδήποτε συγκεκριμένο ενώπιον μου που τροποποιεί την εικόνα που διαμορφώθηκε από το λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου ενόψει των ισχυρισμών του, όπως αυτοί καταγράφηκαν με λεπτομέρεια στην έκθεση/εισήγηση του λειτουργού.  Από το αφήγημά του, διαπιστώνεται πως ο αιτητής παρουσίασε τον πυρήνα του αιτήματός του με επιφανειακό τρόπο και προέβηκε σε αντιφατικές δηλώσεις τις οποίες είχε τη δυνατότητα να διευκρινίσει αλλά δεν το έπραξε.  Επιπρόσθετα, προέβηκε σε γενικές και αόριστες αναφορές οι οποίες δεν παρουσιάζουν βιωματικά περιστατικά και κατά συνέπεια δεν μπορεί να κριθεί εσωτερικά αξιόπιστος στις δηλώσεις του.

 

Σε σχέση με την εξωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού ανέτρεξα σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης από τις οποίες προέκυψε σε σχέση με την κοινωνία Poro στη Λιβερία, σύμφωνα με έκθεση του έτους 2023, του Υπουργείου Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, για τη θρησκευτική ελευθερία στη Λιβερία που δημοσιεύθηκε τον Ιούνιο 2024, ότι οι παραδοσιακές κοινωνίες Poro (για άνδρες) και Sande (για γυναίκες) – συχνά αναφερόμενες ως «σχολεία του δάσους» ή μυστικές κοινωνίες – συνδυάζουν παραδοσιακές θρησκευτικές και πολιτιστικές πρακτικές και υπάρχουν στις βόρειες, δυτικές και κεντρικές περιοχές της χώρας.^[1]

 

Για γενιές, οι κοινωνίες Poro (για άνδρες) και Sande (για γυναίκες) ρυθμίζουν τη μύηση των παιδιών στην ενηλικίωση και διατηρούν μοναδικούς ηθικούς και πνευματικούς κώδικες.^[2] Για τα αγόρια που εισέρχονται στην κοινωνία Poro και τα κορίτσια που εισέρχονται στην κοινωνία Sande, το ταξίδι ξεκινά με απομάκρυνση από την καθημερινή ζωή και απομόνωση στο δάσος.^[3] Στην κοινωνία Poro, τα αγόρια διδάσκονται να κυνηγούν, να καλλιεργούν, να θεραπεύουν και να ηγούνται.^[4] Η περιτομή, αν δεν έχει ήδη πραγματοποιηθεί, λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια της μύησης.^[5] Η κοινωνία Poro (όπως και η Sande) χρησιμοποιεί ιστορίες, τραγούδια και σύμβολα για να μεταδώσει τις αξίες της.^[6] Μετά τη μύηση, οι άνδρες συνεχίζουν να συναντώνται τακτικά στο δάσος—συνήθως κατά τη ξηρή περίοδο με μυστικότητα.^[7]

 

Οι τελετές καθοδηγούνται από τον «διάβολο της Poro», έναν άνδρα με «φετιχιστική ενδυμασία» που μιλά μέσω ενός ξύλινου σωλήνα.^[8] Οι μάσκες είναι επίσης κεντρικές στην κοινωνία Poro, συχνά αναπαριστώντας πνεύματα.^[9] Ο πρώην Πρόεδρος της Λιβερίας ενέταξε επίσημα την κοινωνία Poro στο Υπουργείο Τοπικής Αυτοδιοίκησης, προσδίδοντας της νομική υπόσταση.^[10] Η προαναφερθείσα έκθεση του Υπουργείου Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών αναφέρει ότι αρκετές θρησκευτικές οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένων χριστιανικών και μουσουλμανικών ομάδων, καθώς και η Εθνική Πνευματική Συνέλευση των Bahai στη Λιβερία, συνέχισαν να εκφράζουν ανησυχία για την εξαναγκαστική μύηση των μελών τους από ηγέτες των παραδοσιακών μυστικών κοινωνιών Poro και Sande.^[11]

 

Στις 30 Ιουνίου 2025, άγνωστοι δράστες, που πιθανολογείται ότι ήταν μέλη της κοινωνίας Poro στην κομητεία Nimba, απήγαγαν έναν Λιβεριανό δημοσιογράφο ραδιοφωνικών εκπομπών αφότου είχε ανακοινώσει την αναστολή των δραστηριοτήτων της κοινωνίας Poro κατόπιν κυβερνητικής οδηγίας και τον υπέβαλαν σε σωματική κακοποίηση.^[12]

 

Μεταξύ 30 Απριλίου 2025 και Ιανουαρίου 2026, η Κυβέρνηση της Λιβερίας, μέσω του Υπουργείου Εσωτερικών, ανέστειλε όλες τις δραστηριότητες που σχετίζονται με τις κοινωνίες Poro και Sande.^[13] Ο Υπουργός Εσωτερικών εξήγησε ότι η αναστολή αποτελεί απάντηση σε πολυάριθμα παράπονα από αρχηγούς και παραδοσιακούς ηγέτες σε όλη τη Λιβερία σχετικά με τη λειτουργία αυτών των κοινωνιών, ιδιαίτερα όσον αφορά τη μύηση παιδιών και τον αντίκτυπό της στην εκπαίδευση.^[14] Ο ίδιος παρατήρησε ότι ανήλικα παιδιά έχουν μυηθεί για εμπορικούς σκοπούς, χαρακτηρίζοντας μια τέτοια πράξη ως «εξαναγκαστική μύηση».^[15]

 

Σε σχέση με τις πιο πάνω παρατεθείσες πληροφορίες από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, εντοπίζονται αφενός πληροφορίες που επιβεβαιώνουν την ύπαρξη και τις δραστηριότητες της κοινότητας Poro, πλην όμως αυτό από μόνο του δεν επαρκεί για να αποδείξει τους ισχυρισμούς του αιτητή που προωθεί σε σχέση με τον πυρήνα του αιτήματός του. Αν και οι δηλώσεις του αιτητή φαίνεται να συνάδουν σε ένα βαθμό με πληροφορίες που αντλούνται από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης αναφορικά με την κατάσταση στη χώρα καταγωγής του, σε σχέση με τον ουσιώδη ισχυρισμό, η εξωτερική αξιοπιστία, ακόμα και να επιβεβαιωθεί στο σύνολό της, δεν αρκεί από μόνη της για να τεκμηριώσει την αλήθεια των ισχυρισμών του.  Για να καταστούν αποδεκτοί οι ισχυρισμοί του, απαιτείται να συνοδεύονται από σαφή, λεπτομερή και εξατομικευμένα στοιχεία που να αποδεικνύουν τον ουσιώδη ισχυρισμό του αιτητή.  Οι δηλώσεις του αιτητή κρίνω ότι είναι ασαφείς και επιφανειακές, στερούμενες τις αναγκαίας πειστικότητας ώστε να θεμελιώνουν το αίτημά του και είναι ξεκάθαρο από τις δηλώσεις του πως ο αιτητής υπέπεσε σε σοβαρότατες αντιφάσεις οι οποίες του τέθηκαν και δεν έδωσε ικανοποιητικές απαντήσεις επί τούτου.  Κατά συνέπεια, ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός.

 

Όλο το πιο πάνω ιστορικό στο οποίο στηρίζεται το αίτημα διεθνούς προστασίας που υπέβαλε ο αιτητής δεν παρουσιάζει οποιοδήποτε βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης στη χώρα καταγωγής του. O αιτητής είχε την ευκαιρία στην ενώπιον μου δικαστική διαδικασία να προσκομίσει με το ορθό δικονομικό διάβημα οτιδήποτε θεωρούσε ότι έπρεπε να γνωρίζει το Δικαστήριο πράγμα που δεν έπραξε. 

 

 Όπως προκύπτει από το πιο πάνω ιστορικό, ο αιτητής δεν προώθησε κανένα απολύτως ισχυρισμό που να εμπίπτει στις προϋποθέσεις αναγνώρισης προσώπου ως πρόσφυγα.  Τα στοιχεία αυτά, δεν θα μπορούσαν να εντάξουν τον αιτητή στην έννοια του πρόσφυγα έτσι όπως αυτή η έννοια ερμηνεύεται από την Σύμβαση της Γενεύης του 1951 και από το άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000.

 

Το άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000 προβλέπει πως (υπογράμμιση του παρόντος Δικαστηρίου):  «Ως πρόσφυγας αναγνωρίζεται το πρόσωπο που, λόγω βάσιμου φόβου καταδίωξης του για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων, είναι εκτός της χώρας της ιθαγενείας του και δεν είναι σε θέση, ή, λόγω του φόβου αυτού, δεν είναι πρόθυμο, να χρησιμοποιήσει την προστασία της χώρας αυτής».

 

Είναι ξεκάθαρο τόσο από το προαναφερόμενο άρθρο, όσο και από το άρθρο 1 Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951, πως για να αναγνωριστεί πρόσωπο ως πρόσφυγας θα πρέπει να αποδεικνύεται βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης, του οποίου τόσο το υποκειμενικό όσο και το αντικειμενικό στοιχείο πρέπει να εκτιμηθούν από το αρμόδιο όργανο προτού καταλήξει σε απόφαση (§37,38 του Εγχειριδίου για τις διαδικασίες και τα κριτήρια καθορισμού του καθεστώτος των προσφύγων της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών). 

 

Οι διαπιστώσεις του αρμόδιου εξουσιοδοτημένου από τον Υπουργό Εσωτερικών λειτουργού που εκτελεί καθήκοντα Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου και του λειτουργού της Υπηρεσίας Ασύλου, περί του ότι ο αιτητής δεν πληροί τις προϋποθέσεις για αναγνώριση του καθεστώτος του πρόσφυγα (άρθρο 3, του περί Προσφύγων Νόμου, Ν.6(Ι)/2000), συνιστούν διαπιστώσεις εύλογα επιτρεπτές ενόψει των στοιχείων που είχε ο Προϊστάμενος ενώπιον του, όπως αυτά διαφαίνονται από το διοικητικό φάκελο που κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 1. 

 

Ο «Πρακτικός Οδηγός της ΕΑΣΟ: Αξιολόγηση των Αποδεικτικών Στοιχείων» (Μάρτιος 2015) καθορίζει πως στη βάση της συλλογής πληροφοριών θα πρέπει να προσδιορίζονται τα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά τα οποία στη συνέχεια θα πρέπει να συνδέονται με τις απαιτήσεις του ορισμού του πρόσφυγα και αν δεν υπάρχει κατάληξη ότι μπορεί να δοθεί προσφυγικό καθεστώς, τότε το αρμόδιο όργανο θα πρέπει να εκτιμήσει εάν τα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά συνδέονται με τις απαιτήσεις του ορισμού του προσώπου που δικαιούται επικουρική προστασία.

 

Ορθά κρίθηκε από τον αρμόδιο εξουσιοδοτημένο από τον Υπουργό Εσωτερικών λειτουργό που εκτελεί καθήκοντα Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου, ότι δεν στοιχειοθετούνταν ούτε οι προϋποθέσεις του άρθρου 19 του Ν. 6 (Ι)/2000 για να παραχωρηθεί στον αιτητή το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας, εφόσον δεν αποδείχθηκε ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αναφορικά με τον κίνδυνο να υποστεί σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του.

 

Για τη διαπίστωση αυτού του πραγματικού κινδύνου θα πρέπει να υπάρχουν, όπως ρητά προνοεί το άρθρο 19(1) του Ν. 6 (Ι)/2000, «ουσιώδεις λόγοι».  Περαιτέρω, σοβαρή βλάβη ή σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη κατά το εδάφιο (2) του άρθρου 19 του Ν. 6 (Ι)/2000, σημαίνει κίνδυνο αντιμετώπισης θανατικής ποινής, βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας ή να υπάρχει σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης. (βλ. Galina Bindioul v. Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων, Υποθ. Αρ. 685/2012, ημερομηνίας 23/04/13 και Mushegh Grigoryan κ.α. v. Κυπριακή Δημοκρατία, Υποθ. Αρ. 851/2012, ημερομηνίας 22/9/2015), ECLI:CY:AD:2015:D619, ECLI:CY:AD:2015:D619.

 

Ο αρμόδιος λειτουργός, διεξήγαγε έρευνα για την κατάσταση ασφαλείας στον τόπο διαμονής του αιτητή, από την οποία προέκυψε ότι δεν υφίστατο εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να αντιμετώπιζε δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης.  Ως εκ τούτου, κρίθηκε πως δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις για παραχώρηση καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας, όπως έχω αναφέρει και πιο πάνω.  Σε κάθε περίπτωση, διεξήγαγα περαιτέρω έρευνα σχετικά με την κατάσταση ασφαλείας στον τελευταίο τόπο συνήθους διαμονής του αιτητή, σε πρόσφατες πηγές πληροφόρησης, στα πλαίσια βεβαίως της ex nunc δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου και προς εκπλήρωση της υποχρέωσης του Δικαστηρίου για έλεγχο της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.  

 

Ως αναφέρει το Freedom House στην έκθεση του έτους 2025 αναφορικά με τα γεγονότα του έτους 2024, από τη λήξη του δεύτερου εμφυλίου πολέμου το 2003, η Λιβερία απολαμβάνει δύο δεκαετίες ειρήνης και σταθερότητας, σημειώνοντας σημαντική πρόοδο στην αποκατάσταση της κυβερνητικής ικανότητας, στην επανακαθιέρωση του κράτους δικαίου και στην εξασφάλιση των πολιτικών δικαιωμάτων και των ατομικών ελευθεριών των πολιτών.^[16] Το 2017, για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, η χώρα γνώρισε ειρηνική μεταβίβαση εξουσίας μεταξύ εκλεγμένων ηγετών, και οι ιδιαίτερα ανταγωνιστικές εκλογές του 2023 οδήγησαν σε άλλη μία δημοκρατική παράδοση εξουσίας στις αρχές του 2024.^[17] Ωστόσο, επίμονα προβλήματα παραμένουν, όπως η διαφθορά, η ατιμωρησία, οι πιέσεις στην ελευθερία του Τύπου και η βία κατά των γυναικών.^[18]

 

Σύμφωνα με την έκθεση του έτους 2026 του ινστιτούτου Bertelsmann Stiftung που καλύπτει τα γεγονότα από 1 Φεβρουαρίου 2023 έως 31 Ιανουαρίου 2025, οι προσπάθειες του κράτους για τη διατήρηση της τάξης και της ασφάλειας αντιμετωπίζουν σημαντικούς περιορισμούς, ενώ οι τοπικοί μηχανισμοί διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη διαφύλαξη της ασφάλειας.^[19] Επίσης, υφίστανται πολλές ανταγωνιστικές εθνοτικές ταυτότητες οι οποίες αποδυναμώνουν την εθνική ταυτότητα της χώρας.^[20] Παρότι οι νομικές υπηρεσίες είναι θεωρητικά διαθέσιμες τόσο στις αστικές όσο και στις αγροτικές περιοχές, είναι δαπανηρές και παρεμποδίζονται από τη διαφθορά.^[21] Σε σχέση με τις διαθέσιμες υπηρεσίες, η ως άνω έκθεση αναφέρει ότι εκτός της πρωτεύουσας, οι αποστάσεις ακόμη και προς τα πιο βασικά ιδρύματα υγειονομικής περίθαλψης είναι συχνά μεγάλες, ενώ το φάσμα των διαθέσιμων υπηρεσιών και φαρμάκων περιορίζεται στις βασικές ανάγκες.^[22] Το επίσημο ποσοστό ανεργίας μειώθηκε ελαφρώς στο 2,9% κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς, ωστόσο τα χαμηλά εισοδήματα και η γενική υποαπασχόληση αποτελούν μεγαλύτερες προκλήσεις για την κοινωνική πρόνοια.^[23]

 

Σύμφωνα με τα πρόσφατα δεδομένα της βάσης δεδομένων ACLED (The Armed Conflict Location & Event Data Project), κατά το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης την 12/05/2026), στην κομητεία Nimba, όπου υπάγεται η πόλη Saclepea, καταγράφηκαν 11 περιστατικά πολιτικής βίας (“Political violence”, που περιλαμβάνει περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις/απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες), από τα οποία προκλήθηκαν 7 θάνατοι.^[24] Σημειώνεται ότι ο πληθυσμός της κομητείας Nimba σύμφωνα με επίσημα δημογραφικά στοιχεία του 2022 ανήλθε σε 621,841 κάτοικους ενώ ο πληθυσμός της πόλης Saclepea εκτιμάται σε 20,818 κατοίκους.^[25]

 

Αποτιμώντας τα προαναφερόμενα δεδομένα, δεν καταδεικνύεται εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να αντιμετωπίσει κατά την επιστροφή του κίνδυνο σοβαρής βλάβης, καθότι η συχνότητα περιστατικών ασφαλείας στον τελευταίο τόπο συνήθους διαμονής του όπου αναμένεται να επιστρέψει, δεν είναι τέτοιας έντασης ώστε να διατρέχει κίνδυνο εξαιτίας και μόνο της παρουσίας του να τεθεί σε κίνδυνο η ζωή του. Εξετάζοντας περαιτέρω τις προσωπικές περιστάσεις του αιτητή, παρατηρώ ότι αυτός είναι άνδρας, υγιής, πλήρως ικανός προς εργασία, με προηγούμενη εργασιακή εμπειρία, με υψηλό μορφωτικό επίπεδο, χωρίς στοιχεία ευαλωτότητας και με υποστηρικτικό δίκτυο στη χώρα καταγωγής του.  Ο αιτητής δεν έχει θέσει οποιαδήποτε ατομικά χαρακτηριστικά στην ενώπιον μου δικαστική διαδικασία, που να υποδηλώνουν ότι μπορεί να έχει τεθεί με οποιονδήποτε τρόπο σε δυσμενή θέση ή σε κίνδυνο δίωξης ή βλάβης.

 

Κατά πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δέουσα έρευνα κρίνεται από το Δικαστήριο ότι έγινε, όταν το αρμόδιο όργανο εξετάζει κάθε σχετικό με την υπόθεση γεγονός (βλ. Motorways Ltd v. Υπουργού Οικονομικών (1999) 3ΑΑΔ 447).  Ορθή και πλήρης έρευνα θεωρείται αυτή που εκτείνεται στην διερεύνηση των ουσιωδών στοιχείων της υπόθεσης (βλ. Νικολαΐδη v. Μηνά (1994) 3ΑΑΔ 321, Ττουσούνα ν. Δημοκρατίας (2013) 3 Α.Α.Δ. 151, Χωματένος ν. Δημοκρατίας κ.α. (2 Α.Α.Δ. 120).  Η έκταση της έρευνας εξαρτάται πάντοτε από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (βλ. Δημοκρατία v. Ευαγγέλου κ.α. (2013) 3ΑΑΔ 414) και το αρμόδιο όργανο οφείλει να βρει τον κατάλληλο τρόπο για να εκπληρώσει την υποχρέωση του για επαρκή έρευνα.

 

Οι καθ' ων η αίτηση συνεκτίμησαν και αξιολόγησαν όλα τα στοιχεία που είχαν ενώπιον τους προτού καταλήξουν στην προσβαλλόμενη απόφαση και ενόψει των ισχυρισμών που πρόβαλε ο αιτητής διεξήγαγαν τη δέουσα υπό τις περιστάσεις έρευνα.  Συνεπώς, ο ισχυρισμός του ευπαίδευτου συνηγόρου του αιτητή περί έλλειψης δέουσας έρευνας εκ μέρους του αρμόδιου οργάνου, αλλά και ότι το αρμόδιο όργανο δεν μελέτησε διεξοδικά τους ισχυρισμούς του αιτητή, απορρίπτεται στο σύνολό του, εφόσον δεν κρίθηκε ότι θα μπορούσε να αποδοθεί στον αιτητή το καθεστώς πρόσφυγα ή το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας.

 

Από τα πιο πάνω στοιχεία αλλά και από τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου καταλήγω πως θα πρέπει να απορριφθούν και οι ισυρισμοί του συνηγόρου του αιτητή, περί του ότι η επίδικη απόφαση παραβιάζει την προβλεπόμενη διαδικασία καθότι δεν του δόθηκε η δυνατότητα να λάβει νομική αρωγή από κάποια οργάνωση, ούτε να εκπροσωπηθεί από δικηγόρο κατά τη συνέντευξή του, η οποία διεξήχθη κατά τρόπο εσφαλμένο. Επιπρόσθετα, εισηγείται την παραβίαση του άρθρου 13(3) και (4) του Περί Προσφύγων Νόμου και του δικαιώματός του να κληθεί σε επανάληψη της συνέντευξής του ή σε συμπληρωματική συνέντευξη, εφόσον υπήρχαν αμφιβολίες για τον ισχυρισμό του. Από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου προκύπτει πως η διαδικασία εξελίχθηκε σε γλώσσα που ο αιτητής κατανοεί και από τα όσα αναφέρει δεν προκύπτει πως παραβιάστηκε το δικαίωμα ακροάσεως.  Ο αιτητής είχε τη δυνατότητα στην ενώπιον μου διαδικασία να αναφέρει οτιδήποτε ο ίδιος επιθυμούσε με το ορθό δικονομικό διάβημα πράγμα όμως που δεν έπραξε και κατά συνέπεια παρέμειναν οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί γενικοί και αόριστοι.  Επομένως, ο προαναφερόμενοι προβαλλόμενοι νομικοί ισχυρισμοί που προωθούνται στην Γραπτή του Αγόρευση απορρίπτονται στο σύνολό τους.

 

Με βάση λοιπόν το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου, καταλήγω ότι το αίτημα του αιτητή εξετάστηκε με επάρκεια και υπήρξε επαρκής αιτιολόγηση.  Το περιεχόμενο της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου, η οποία συμπληρώνεται από την αιτιολογημένη εισήγηση του αρμόδιου λειτουργού και στην οποία αναφέρονται οι λόγοι της απόρριψης του αιτήματος, αποκαλύπτει ότι η απόφασή τους ήταν απόλυτα ορθή και στα πλαίσια της σχετικής νομοθεσίας.

 

Η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, με έξοδα €1000 υπέρ των καθ' ων η αίτηση, και εναντίον του αιτητή.                                               

 

 

 

                                                                             Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.